Hızlı Tanı
Çizgili İshakkuşu, soluk gri veya kum renkli, sarı gözlü küçük bir baykuştur. Kısa kulak püskülleri dinlenirken pek görünmeyebilir. Tünemiş kuşun kuyruğu, katlanmış kanat uçlarını aşar.
Genel Görünüm ve Duruş
Yüzünün çevresinde ince, koyu bir sınır vardır. Gaga koyu boynuz rengindedir. Tepe ve sırtta uzun koyu çizgiler, gövdenin altında ise daha ince çizgiler görülür; çok soluk bireylerde alt tarafın deseni az olabilir.
Omuzlardaki açık lekelerin koyu kenarları bulunur. Erişkinin uzunlamasına çizgileri, yuvadan yeni ayrılmış yavrunun enine bantlarıyla aynı desen değildir.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Erkek ve dişinin temel renkleri benzerdir. Solukluk derecesinden veya fotoğrafta iri görünmesinden kesin eşey çıkarılmamalıdır.
İsrail’de Haziran 2015’te bakım altındaki genç kuşlarla yapılan karşılaştırmada, Çizgili İshakkuşunun alın ve alt tarafındaki enine bantlar ile orta parmağa uzanan tüyler ayırıcı bulunmuştur. Bunlar erişkinin her fotoğrafta görülecek değişmez işaretleri değildir.
Uçuşta Görünüm
Kanadın uzun uçuş tüyleri ve kuyruk bantlıdır. Yalnız uçan kuşun açık renkli görünmesi tanı için yeterli değildir; bantlarla birlikte baş ve gövde deseni de değerlendirilir.
Ses ve Davranış
Başlıca ötüşü alçak perdeli, aralıklı yinelenen bir sestir. İlk notalar çok kısık olabilir, sonra güçlenir. Dişinin yiyecek isteme çağrısı daha farklıdır; kimi kayıtta pürüzlü, kiminde daha yumuşak duyulur.
Karıştırılabilecek Türler
İshakkuşu Otus scops ile karşılaştırılırken Çizgili İshakkuşunun daha soluk genel rengi ve omuzlarındaki beyazdan çok açık sarıya çalan lekeler önemlidir. İshakkuşundaki daha karmaşık, enine işaretli gövde deseni yerine daha sade uzun çizgiler seçilir. Fakat renk tek başına yeterli değildir; doğal çağrı kaydı da karşılaştırılmalıdır.
Dünya Yayılışı
AviList, Otus brucei içinde dört alt tür tanır. Yayılış güney Türkiye ve Levant’tan Irak, İran ve Orta Asya üzerinden Afganistan, Pakistan ve batı Çin’e uzanır. Güney Türkiye kuşları obsoletus alt türünün yayılışında gösterilir; açık renkli her bireyin alt türü yalnız fotoğraftan belirlenemez.
Türkiye'deki Durumu
BirdLife’ın 2021 Avrupa değerlendirmesine hazırlanan Türkiye verisinde, 2013–2019 dönemi için 50–250 üreyen çift tahmini bulunur. Bu, sınırlı alanlardan gelen verilerin genişletilmesine dayanan tarihli bir tahmindir; 2026 sayımı değildir. Kaynak, Birecik çevresindeki düzenli izlemeyi de belirtir.
Göç Yolculuğu
İran ve Arap Yarımadası’nın güneydoğusundaki bazı topluluklar yerleşiktir; yayılışın başka kesimlerindeki kuşlar güneye göç eder. Kışlama alanları arasında Levant, Arabistan ve Hindistan bulunur. Bu genel yayılış, Türkiye’deki her birey için aynı ülke sırasını veya izlenmiş bir göç yolunu vermez.
Üreme Alanı
Seyrek ağaçlı ve çalılıklı açık alanları, akarsu boyu ağaçlıklarını, kurak kayalık çevreleri ve bahçeleri kullanır. Hem barınacak ağaç veya oyuk hem de av arayabileceği açıklıklar sağlayan yerlerde bulunabilir.
Yuva Yeri
Yuva, ağaçta, toprak setinde, kayada veya binada bir oyuktur; tabanı ayrıca döşenmez. Suudi Arabistan kuşlarını ele alan 2020 uzman derlemesinde 4–6 yumurta, dişinin yürüttüğü 26–28 günlük kuluçka ve yavrunun yuvada geçirdiği 28–30 gün verilir. Bunlar Türkiye’de ölçülmüş yuva süreleri değildir. Her iki ebeveyn yavruya besin getirir. Oyuk ağzına ışık veya kamera sokulmamalıdır.
Günlük Alan Kullanımı
Genellikle tek başına, ağaçlar arasında gizlenerek bulunur. AlUla rehberi, Arabistan’daki vadilerde ve yarı çöl çevresindeki büyük ağaçlarla palmiye bahçelerini kullandığını anlatır. Gece etkinliği belirgindir.
Ne Yer?
Böcekler ve örümceklerin yanında küçük memeliler, küçük kuşlar ve kertenkeleler de yiyebilir. Kınkanatlılar, güveler ve çekirgeler besinleri arasındadır. Yarasa da kaydedilen avlarındandır; yalnız böcek yiyen bir kuş olarak anlatılması doğru olmaz.
Nasıl Avlanır?
Bir tünekten çevreyi izleyip dalın veya zeminin üzerindeki ava iner. Daha seyrek olarak uçan böcekleri havada yakalar. Bu farklı yöntemler, aynı kuşun yalnız yerde değil, ağaçların arasında da besin arayabildiğini gösterir.
Hurma bahçelerinde bulunan üreme bölgeleri
İsrail’in Rift Vadisi’nde Haziran 2015’te yapılan tarama, bir çiftçinin bulduğu genç kuşun ardından başladı. Araştırmacılar taranan hurma bahçelerinde 50 üreme bölgesi bildirdi; bunların onunda üreme doğrulandı. Ancak bölgedeki bahçelerin yaklaşık onda biri taranmıştı. Bu yüzden sayı, bütün vadinin nüfus sayımı veya 50 yuva bulunduğu anlamına gelmez. Yetişkin ağaçların oluşturduğu oyuklar önemliydi; bahçelerin genişlemesinin türü yaydığı düşüncesi ise makalede açıklama olarak tartışılır, deneyle kanıtlanmış sonuç değildir.
Ürdün’de ilk üreme kanıtı
Ürdün’de 8 Temmuz 2021’de Karamah yakınındaki yaşlı bir palmiye bahçesinde 2–3 yavrunun sesi duyuldu; iki yavru görülüp fotoğraflandı. Kısa kuyruklu, yeni uçmaya başlayan yavruların varlığı yerel üreme için kanıttı. Ancak yuva veya yumurta bulunmamıştı. Aynı makaledeki Azraq yetişkin kaydı, yalnız bir erişkin görülmesinin o noktada üremeyi kesinleştirmediğini de gösterir.
İki ötüş her zaman bir çift değildir
Umman’daki 2013 ses çalışmasında, karşılıklı öten iki kuşun her zaman bir çift olmadığı anlaşıldı: benzer düetlerin çoğunu komşu erkekler yapıyordu. Dişiler de kısa süre ötüşe katılabiliyordu. Bu nedenle iki ayrı ses duymak, kendiliğinden “bir erkek ve bir dişi” kaydı sayılmaz. Birecik’te 18 Mayıs 2001’de kaydedilen bir dişinin kısa ötüşleri de bu ayrımın Türkiye’den bir örneğidir.
