Dünya Kuşları
Saha Teşhis Levhaları
İki yetişkin levhası arasında sola veya sağa kaydırın.
Laridae
Ak Alınlı Sumru
Sterna striata
White-fronted Tern
Yeni Zelanda ve yakın adaların açık renkli deniz sumrusu; üreme görünümünde siyah gaga ile siyah tepe arasında dar beyaz alın şeridi kalır.
- Takım
- Charadriiformes
- IUCN Durumu
- NT · Tehdide YakınKüresel IUCN. BirdLife v10 (2025); takson eşleştirmesi AviList 2026 / IOC 15.2; kontrol: 29.10.2026. Liste yılı, türün değerlendirme tarihi değildir. Kaynak ve yöntem · BirdLife
İlk Bakış
- Alın
Üreme görünümünde dar beyaz şerit; üreme dışında daha geniş beyazlık.
- Gövde
Çok açık gri üst taraf, beyaz alt taraf; bazen geçici pembe ton.
- Kuyruk
Uzun ve derin çatallı; gençlerde dış tüyler daha kısadır.
Biyolojik Bilgiler
Boyu
- Erkek
- 39–42 cm
- Dişi
- 39–42 cm
Kanat Açıklığı
- Erkek
- 79–82 cm
- Dişi
- 79–82 cm
Ağırlığı
- Erkek
- 103–160 g
- Dişi
- 103–160 g
Ölçülerle ilgili ayrıntılı açıklamalar web sitemizde aynı türün sayfasındadır.
Dünya dağılımı
Ak Alınlı Sumru
Harita katmanlarını özelleştir
Gözlem Noktaları
Küre hazırlanıyor…
Aylık kayıt sayısı
Çubuklar bu örneklemdeki kayıt sayısıdır; kuş bolluğunu veya üreme takvimini göstermez. Kayıt ve gözlem çabasından etkilenir.
Küreyi döndürün ve katmanları karşılaştırın. Renkli alanlar kesin gözlem veya yuva noktaları değildir.
Kaynak doğrulanmış aylık yayılış sınırları sağlamıyor. Tüm alanlar gösterilir; ay sürgüsü ve aylık oynatma bu nedenle kapalıdır.
- Oca
- Nis
- Tem
- Eki
- Ara
Genelleştirilmiş veri ve yöntem
Alt harita: Natural Earth · Kamu malı
Merkezi kaynakça ↗Takvim
Australasya kaynaklarında ekim–şubat geniş üreme dönemi; Yeni Zelanda’daki bazı çalışmalar ekim–ocak vurgular.
Ocak
Çoğu Yeni Zelanda’da kalır; bir bölümü, özellikle olgunlaşmamışlar, sonbaharda Avustralya’ya dağılır. Yeni Zelanda ve Tasmanya çevresi — uzman müze hesabı: Geniş üreme dönemi; yerel başlangıç ve bitiş değişir..
Şubat
Çoğu Yeni Zelanda’da kalır; bir bölümü, özellikle olgunlaşmamışlar, sonbaharda Avustralya’ya dağılır. Yeni Zelanda ve Tasmanya çevresi — uzman müze hesabı: Geniş üreme dönemi; yerel başlangıç ve bitiş değişir..
Mart
Çoğu Yeni Zelanda’da kalır; bir bölümü, özellikle olgunlaşmamışlar, sonbaharda Avustralya’ya dağılır. Bu aya özgü doğrulanmış bölgesel tarih verilmedi; bu, yerel yokluk anlamına gelmez.
Nisan
Çoğu Yeni Zelanda’da kalır; bir bölümü, özellikle olgunlaşmamışlar, sonbaharda Avustralya’ya dağılır. Bu aya özgü doğrulanmış bölgesel tarih verilmedi; bu, yerel yokluk anlamına gelmez.
Mayıs
Çoğu Yeni Zelanda’da kalır; bir bölümü, özellikle olgunlaşmamışlar, sonbaharda Avustralya’ya dağılır. Bu aya özgü doğrulanmış bölgesel tarih verilmedi; bu, yerel yokluk anlamına gelmez.
Haziran
Çoğu Yeni Zelanda’da kalır; bir bölümü, özellikle olgunlaşmamışlar, sonbaharda Avustralya’ya dağılır. Bu aya özgü doğrulanmış bölgesel tarih verilmedi; bu, yerel yokluk anlamına gelmez.
Temmuz
Çoğu Yeni Zelanda’da kalır; bir bölümü, özellikle olgunlaşmamışlar, sonbaharda Avustralya’ya dağılır. Bu aya özgü doğrulanmış bölgesel tarih verilmedi; bu, yerel yokluk anlamına gelmez.
Ağustos
Çoğu Yeni Zelanda’da kalır; bir bölümü, özellikle olgunlaşmamışlar, sonbaharda Avustralya’ya dağılır. Bu aya özgü doğrulanmış bölgesel tarih verilmedi; bu, yerel yokluk anlamına gelmez.
Eylül
Çoğu Yeni Zelanda’da kalır; bir bölümü, özellikle olgunlaşmamışlar, sonbaharda Avustralya’ya dağılır. Bu aya özgü doğrulanmış bölgesel tarih verilmedi; bu, yerel yokluk anlamına gelmez.
Ekim
Çoğu Yeni Zelanda’da kalır; bir bölümü, özellikle olgunlaşmamışlar, sonbaharda Avustralya’ya dağılır. Yeni Zelanda ve Tasmanya çevresi — uzman müze hesabı: Geniş üreme dönemi; yerel başlangıç ve bitiş değişir..
Kasım
Çoğu Yeni Zelanda’da kalır; bir bölümü, özellikle olgunlaşmamışlar, sonbaharda Avustralya’ya dağılır. Yeni Zelanda ve Tasmanya çevresi — uzman müze hesabı: Geniş üreme dönemi; yerel başlangıç ve bitiş değişir..
Aralık
Çoğu Yeni Zelanda’da kalır; bir bölümü, özellikle olgunlaşmamışlar, sonbaharda Avustralya’ya dağılır. Yeni Zelanda ve Tasmanya çevresi — uzman müze hesabı: Geniş üreme dönemi; yerel başlangıç ve bitiş değişir..
Habitat
Ses
İnce tiz temas sesi; koloni savunmasında daha sert, kazıyıcı sesler.
Kuşları çekmek için kayıt çalmayın; özellikle yuva çevresinde sessiz gözlem yapın.
Üreme
Sığ zemin çukuru; bazen taş, kabuk veya bitki parçaları. Bir–iki yumurta, üç ender; kuluçka 24–27 gün, ilk uçuş 29–35 gün. İki ebeveyn bakım yapar.
Karşılaştır
Sterna hirundo ve Sterna paradisaea, özellikle üreme dışında benzer açık alınlı görünümler taşıyabilir. Ak Alınlı Sumru daha iri ve soluk izlenim verir; gaga, kuyruk, kanat deseni ve baştaki siyahlığın kapsamı birlikte karşılaştırılır. Beyaz alın bütün mevsimlerde tek başına kesin ayırıcı değildir.
Sterna dougallii de çok açık renkli ve uzun kuyruklu olabilir. Başın üreme desenindeki dar beyaz alın şeridi, gaga ve kanat kenarları birlikte görülmelidir. Hafif pembe alt taraf tek türün kesin işareti gibi kullanılmaz. Eksik açıda görülen bir kuş için kuyruk uzantısı tek başına yeterli değildir.
Yeni Zelanda'nın Chlidonias albostriatus türü daha küçük ve daha koyu görünür. Hydroprogne caspia ise çok daha iri, güçlü kırmızı gagalıdır. Kıyıdaki karışık gruplarda bu oran ve gaga farkları yararlıdır; yine de uzaktaki tek bir parlak noktanın türü kesinleştirdiği varsayılmaz.
Erkek–dişi karşılaştır
Yetişkin eşeyler benzer; pembe alt gövde iki eşeyde de olabilir. Gençler üstte koyu çizgili ve daha kısa kuyrukludur.
Tür Bilgisi
Hızlı Tanı
Ak Alınlı Sumru Sterna striata, Yeni Zelanda ve çevresinin açık renkli, uzun çatallı kuyruklu deniz kuşudur. Üreme görünümünde siyah tepe ile siyah gaga arasında dar beyaz bir alın şeridi kalır. Açık gri üst taraf, beyaz alt taraf, ince koyu gaga ve uzun kuyruk birlikte tanıyı destekler. Beyaz alın tek başına yeterli değildir; başka sumruların üreme dışı görünümünde de başın önü açılabilir.
Kıyıda dinlenen kuşta kuyruk dış tüyleri kapalı kanat ucunun gerisine uzanabilir. Uçuşta ince kanatlar ve çatallı kuyruk daha belirgin olur. Yeni Zelanda'da yaygın olması tanıyı kolaylaştırabilir, fakat aynı kıyıda bulunan bütün sumruların bu tür olduğu varsayılmaz. Baş, gaga, üst taraf ve kuyruk aynı birey üzerinde kontrol edilir.
Genel Görünüm ve Duruş
Uzun kuyruk boy ölçüsünün görünüşünü de etkileyebilir.
Baş gövdeye göre belirgindir; gaga uzun, ince ve çoğunlukla düzdür. Sırt ile kanatların üstü çok açık gri, alt taraf beyazdır. Parlak ışıkta üst taraf neredeyse beyaz görünebilir. Uygun açıdan görülen dış uçuş tüyünün ön kenarında ince koyu bir çizgi bulunur. Bu ayrıntı bütün kanadın geniş siyah bir yüzey taşıdığı anlamına gelmez.
Üreme döneminde alt gövdede bazen hafif pembe bir ton gelişir; iki eşeyde de görülebilir. Bu geçici tonu her kuşta aynı kuvvette beklemek veya yalnız dişiye özgü saymak doğru değildir. Koyu tüylerdeki aşınma, kanat uçlarını daha belirgin gösterebilir. Tüyün gerçek deseni, karşı ışığın oluşturduğu saydamlıkla karıştırılmaz.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Yetişkin erkek ve dişi genel tüy görünümünde benzerdir. Dişiler uzman tür hesabında biraz daha küçük olarak tarif edilse de tek kuşun uzaktan boyuna bakmak güvenilir eşey tayini sağlamaz. Gaga rengi veya alın şeridinden kesin erkek-dişi adı verilmez. Kur sırasında besin sunan bireyin davranışı görülebilir; görünüşten yapılan tahminle gözlenen davranış ayrı kaydedilir.
Üreme görünümünde siyah başlık ensenin gerisine uzanır, fakat gaganın tabanıyla arasında dar beyazlık kalır. Üreme dışında siyah alan gerileyerek daha geniş bir beyaz alın bırakır. Bu değişim yetişkin bir kuşun mevsimlik tüy görünümüdür; başın önünün daha beyaz olması onu otomatik olarak dişi veya genç yapmaz. Bacaklar siyahımsı ile koyu kırmızı-kahverengi arasında değişebilir.
Yeni uçmuş gençlerin sırt ve kanat örtü tüylerinde ince koyu çizgiler ile açık kahverengi beneklenme bulunur. Genç kuşun kuyruğu yetişkinin uzun dış tüylerini henüz taşımaz; kapalı kanat ucunun gerisine aynı ölçüde uzanmayabilir. Büyüyen ve tüy değiştiren genç, giderek üreme dışı yetişkine benzeyen görünümlere geçer. Bu evrelerde yalnız kuyruk uzunluğundan kesin bir gün veya ay yaşı verilmez.
İlk uçuş ile ilk üreme ayrı olaylardır. Yavru uçabildikten sonra da ebeveynlerden besin alabilir. Kaikoura'daki özgün çalışma bazı kuşların üç yaşında ürediğini, çoğunun daha geç başladığını göstermiştir; bu bölgesel sonuç her bireyin aynı yaşta üreme zorunluluğu değildir. Bir genç kuşun tek başına uçması, tamamen bağımsız ve üreyebilir yetişkin olduğu anlamına gelmez.
Uçuşta Görünüm
Uzun ve dar kanatlar, derin çatallı kuyrukla birleşir. Kuyruk havada yön değiştirirken ve küçük balıklara yaklaşırken farklı açıklıklarda tutulabilir. Üst kanat açık gri, alt kanat çoğunlukla beyazdır; dış uçlarda ince koyu izler olabilir. Eskimiş tüylerde koyuluk biraz artabilir. Tek bir gölgeli uçuş karesinden geniş siyah kanat ucu veya kesin eşey çıkarılmaz.
Su üzerinde arama yaparken kısa süre havada asılı durabilir ve yüzeye dalabilir. Deniz üzerinde topluca dönmesi beslenmeyle ilgili olabilir; doğrudan bir göç rotasının işareti değildir. Uçan kuşun kıyıdan uzakta kalması da mutlaka açık okyanusta ürediğini göstermez. Konduğu veya besin aldığı yer izlenirse uçuşun bağlamı daha iyi anlaşılır.
Ses ve Davranış
İnce, tiz temas sesi ve yuva savunmasında daha sert, kazıyıcı sesler çıkarır. Kolonide birden çok kuşun aynı anda seslenmesi belirgin bir gürültü oluşturabilir. Yaklaşan insan veya yırtıcıya dalışlarla tepki verebilir; bu, gözlemcinin yuvalara fazla yaklaştığının işaretidir. Kuşun savunmasını fotoğraf için tekrarlatmak yerine mesafe artırılır.
Yumurtlamadan önce erkeğin dişiye küçük balık sunduğu kur beslemesi görülebilir. Çift bağları bir sezondan diğerine korunabilir, fakat her çiftin yaşam boyu değişmeden kaldığı kesin bir kural değildir. Kalabalık üreme kolonileriyle deniz üzerindeki beslenme sürüleri farklı topluluklardır. Yüzlerce kuşun bir arada görülmesi o noktada aynı sayıda yuvanın bulunduğunu göstermez.
Dünya Yayılışı
Üremenin merkezi Yeni Zelanda kıyıları ve çevredeki adalardır. Stewart, Chatham ve Auckland adaları bu coğrafyaya dahildir; Bass Boğazı'nın Furneaux grubundaki Flinders ve Cape Barren adalarında da üreme vardır. Bu nedenle yalnız Yeni Zelanda'ya endemik diye tanımlanmaz. Güneydoğu Avustralya kıyıları, özellikle üreme sonrasındaki kuşlar için önemli alanlardır.
Doğal Yayılışındaki Durumu
Küresel sınıfı Tehdide Yakın'dır. Yeni Zelanda'nın kendi koruma sistemindeki azalan sınıflandırması ayrı bir değerlendirmedir; bu iki sistem aynı etiketmiş gibi birleştirilmez. Kıyıda zaman zaman çok sayıda kuş görülmesine rağmen bazı bölgelerde üreme toplulukları azalmıştır. Güncel toplam için doğrulanmamış eski yüksek nüfus tahminleri kullanılmaz.
Avustralya'daki kayıtlar güney Queensland'den Yeni Güney Galler ve Victoria kıyılarına, Tasmanya'ya ve Güney Avustralya'nın bazı kıyılarına uzanır. Yeni Zelanda'da büyük Canterbury nehirleri üzerinde beslenme de görülebilir, fakat tür genellikle kıyıdan çok uzaklaşmaz. Bir iç su kaydı ülkenin bütün iç kesimlerinde ürediği anlamına gelmez.
Göç Yolculuğu
Yeni Zelanda kuşlarının çoğu kışın da bölgede kalır. Bir bölümü, özellikle genç ve olgunlaşmamış kuşlar, sonbaharda güneydoğu Avustralya'ya dağılır. Bu nedenle bütün bireyleri zorunlu göçmen ya da bütün bireyleri tamamen hareketsiz diye tanımlamak eksik olur. Tasmanya'da üreyen kuşların hareketleri uzman müze hesabında belirsiz bırakılmıştır. Haritada kaydı olmayan deniz üzerine kesin aylık rota çizilmez.
Üreme Alanı
Kıyı kumları, çakıllı nehir adacıkları, kayalık çıkıntılar, küçük adalar ve kıyı uçurumları koloni yeri olabilir. Sık kolonilerde çıplak zemindeki yuvalar fark edilmesi zor yumurtalar taşır. Ekim–şubat geniş üreme dönemi olarak verilir; bazı Yeni Zelanda çalışmalarında ekim–ocak vurgulanır. Yerel tarih ve üreme evresi bütün kıyılarda aynı gün başlayacakmış gibi kullanılmaz.
Yuva Yeri
Yuva genellikle kum veya toprakta sığ bir çukurdur; bazen küçük taşlar, kabuk parçaları veya bitki parçaları bulunur. Kayalık yerlerde daha belirgin bitkisel yapı da kaydedilmiştir. Tipik yumurta sayısı bir veya ikidir; üç enderdir. El kitabı kuluçkayı yaklaşık 24 veya 25–27 gün olarak farklı dayanaklarla verir; burada 24–27 günlük doğrulanmış kapsam korunur. İlk uçuş için 29–35 gün kaydedilir. Yuvaların arasına girilmez; ebeveynlerin yumurta ve yavruları koruması engellenmez.
Günlük Alan Kullanımı
Balık ararken kıyı denizi, koy, lagün ve bazen nehir yüzeyi kullanılır. Koloni bir yıl başarılı olsa bile sonraki yıl başka bir yere geçebilir. Taşkın ve yüksek su, kısa ömürlü yuva alanlarını etkiler. Bu değişkenlik, bir yıl boş görünen eski yerden bütün bölgenin terk edildiği sonucunu çıkarmayı engeller. Köpeklerin yuva alanına girmesi önlenir; kuşların doğal geçiş yolu açık bırakılır.
Ne Yer?
Küçük balıklar ve balık larvaları temel besindir. Deniz, lagün ve nehir yüzeylerinde avlanabilir. Denizde kahawai balıkları, martılar ve yelkovanlarla birlikte yoğun balık topluluklarının üzerinde görülmesi kaydedilmiştir. Bu birliktelik sumrunun balığı başka kuşlardan sürekli çaldığı veya bütün yıl tek balık türüne bağımlı olduğu anlamına gelmez.
Nasıl Avlanır?
Su üstünde arama yapar, kısa süre asılı kalabilir ve yüzeye dalarak ya da yüzeyi yoklayarak balığı alır. Uzman kaynaklar yaklaşık 5–10 metre yükseklikten yapılan dalışları anlatır; her avlanma hamlesinin aynı yükseklikte olması gerekmez. Dalgalı su, kayalık ve resif çevresi beslenme alanı olabilir. Balığın alındığı an görülürse avlanma girişimi ile başarılı beslenme ayrılır.
Kur sırasında balık sunulması ve yavruya balık taşınması, yetişkinin kendi beslenmesinden farklı davranışlardır. Bir kuşun gagasında balıkla kıyıya dönmesi yavru bakımını düşündürebilir, ancak balığın kime verildiği görülmeden kesin üreme kaydı yazılmaz. Çatallı kuyruğun yön değiştirmeye yardımcı olması, kuşu tanırken uçuş duruşunu izlemenin de değerini gösterir.
Bilimsel ad genç kuşun çizgilerinden geliyor
Striata adı, yeni uçmuş gençlerin üst tarafındaki ince koyu çizgilere gönderme yapar. Tarihsel tanımın dayandığı kuş bir gençtir. Yetişkinin düz açık gri sırtında aynı belirgin çizgiler beklemek yanlış olur. Bir tür adının hangi yaş görünümünü anlattığını bilmek, yetişkinle genci ayrı değerlendirmeye yardım eder.
Koloni her yıl aynı yere dönmeyebilir
Yeni Zelanda'daki çalışmalar koloni yerinin oldukça değişken olabildiğini göstermiştir. Başarılı bir üreme sezonundan sonra bile başka yer seçilebilir. Çakıl adaları, nehir ağızları ve kıyı yüzeyleri suyla değiştiğinden eski yuvanın yeri kalıcı bir yuva adresi sayılmaz. Halkalı kuşların takibi, yalnız bir yılın gözleminden daha uzun bir bağlam sağlar.
Yuvadan uzaklaşmak uçmak değildir
Küçük yavru, uçamadan yuvanın yakınındaki daha güvenli bir noktaya geçebilir. El kitabında iki günlük bir yavrunun yakındaki kaya altında ısıtılması kaydedilmiştir. Bu hareket ilk uçuş günü değildir. 29–35 günlük ilk uçuş kapsamı ile uçuş sonrasında ebeveynlerden besin alma dönemi de birbirinden ayrılmalıdır.
Bir yırtıcı gözlemi bütün düşüşü açıklamıyor
Noises Adaları'nda yavruların Circus approximans tarafından alındığı doğrudan gözlenmiştir. 2023 yayını bu kaydı aktarırken yerel üreme başarısına olası etkiyi tartışır; bölgedeki uzun süreli düşüşün tamamını bu tek etkenin kanıtladığını söylemez. Gözlenen avlanma, olası neden ve bütün nüfus eğilimi ayrı bilgilerdir.
Üreme yaşı tek bir sabit sayı değildir
Kaikoura'da halkalı kuşları izleyen özgün çalışma, bazı bireylerin üç yaşında ürediğini ve birçok kuşun daha geç başladığını bulmuştur. Bu bölgesel örnek, her kuşun belli bir doğum gününde üremeye başladığı anlamına gelmez. Yaşı bilinen bireylerin kayıtları, yalnız yetişkin görünümünden çıkarılan tahminden daha güçlüdür.