Dünya Kuşları
Saha Teşhis Levhaları
İki yetişkin levhası arasında sola veya sağa kaydırın.
Tytonidae
Afrika Çayır Baykuşu
Tyto capensis
African Grass Owl
Uzun ve sık otların içinde gündüz saklanır, çoğunlukla gece alçak uçuşla avlanır. Kalp biçimli açık yüz ve küçük beyaz noktalı koyu üst taraf birlikte incelenir.
- Takım
- Strigiformes
- IUCN Durumu
- LC · Asgari KaygıKüresel IUCN. BirdLife v10 (2025); takson eşleştirmesi AviList 2026 / IOC 15.2; kontrol: 29.10.2026. Liste yılı, türün değerlendirme tarihi değildir. Kaynak ve yöntem · BirdLife
İlk Bakış
- Kalp biçimli açık yüz
Koyu göz ve açık gaga ile birlikte değerlendirilir; yüz tonu tek başına yaş göstermez.
- Çok koyu, beyaz noktalı üst taraf
Gençte erişkin sırt noktaları bulunmayabilir. Gölge işaretleri örtebilir.
- Uzun bacak, sık ot örtüsü
Kuşu görmek için ot örtüsü aralanmaz veya dinlenme yerinden uçurulmaz.
Biyolojik Bilgiler
Boyu
- Erkek
- 34–37 cm
- Dişi
- 34–37 cm
Kanat Uzunluğu
- Erkek
- 29,95 cm
- Dişi
- 29,95 cm
Ağırlığı
- Erkek
- 266–488 g
- Dişi
- 419–536 g
Ölçülerle ilgili ayrıntılı açıklamalar web sitemizde aynı türün sayfasındadır.
Dünya dağılımı
Afrika Çayır Baykuşu
Harita katmanlarını özelleştir
Gözlem Noktaları
Küre hazırlanıyor…
Aylık kayıt sayısı
Çubuklar bu örneklemdeki kayıt sayısıdır; kuş bolluğunu veya üreme takvimini göstermez. Kayıt ve gözlem çabasından etkilenir.
Küreyi döndürün ve katmanları karşılaştırın. Renkli alanlar kesin gözlem veya yuva noktaları değildir.
Kaynak doğrulanmış aylık yayılış sınırları sağlamıyor. Tüm alanlar gösterilir; ay sürgüsü ve aylık oynatma bu nedenle kapalıdır.
- Oca
- Nis
- Tem
- Eki
- Ara
Genelleştirilmiş veri ve yöntem
Alt harita: Natural Earth · Kamu malı
Merkezi kaynakça ↗Takvim
Düzenli uzun mesafeli göç doğrulanmadı. Bölgesel atlas güney Afrika'nın bazı alanlarında mart–mayıs yumurtlama yoğunluğu, daha geniş yerel kayıt aralıkları bildirir. Farklı bölgelerin yağış düzenleri nedeniyle bütün kıta için tek üreme takvimi çizilmez.
Ocak
Temelde yerleşik. Güney Afrika bölgesel üreme örneği: yumurtlama aralığında.
Şubat
Temelde yerleşik. Güney Afrika bölgesel üreme örneği: yumurtlama aralığında.
Mart
Temelde yerleşik. Güney Afrika bölgesel üreme örneği: yumurtlama yoğunluğu bildirilen ay.
Nisan
Temelde yerleşik. Güney Afrika bölgesel üreme örneği: yumurtlama yoğunluğu bildirilen ay.
Mayıs
Temelde yerleşik. Güney Afrika bölgesel üreme örneği: yumurtlama yoğunluğu bildirilen ay.
Haziran
Temelde yerleşik. Güney Afrika bölgesel üreme örneği: yumurtlama aralığında.
Temmuz
Temelde yerleşik. Güney Afrika bölgesel üreme örneği: belirtilen ana yumurtlama aralığının dışında; yerel varlık veya üreme yokluğu anlamına gelmez.
Ağustos
Temelde yerleşik. Güney Afrika bölgesel üreme örneği: belirtilen ana yumurtlama aralığının dışında; yerel varlık veya üreme yokluğu anlamına gelmez.
Eylül
Temelde yerleşik. Güney Afrika bölgesel üreme örneği: belirtilen ana yumurtlama aralığının dışında; yerel varlık veya üreme yokluğu anlamına gelmez.
Ekim
Temelde yerleşik. Güney Afrika bölgesel üreme örneği: belirtilen ana yumurtlama aralığının dışında; yerel varlık veya üreme yokluğu anlamına gelmez.
Kasım
Temelde yerleşik. Güney Afrika bölgesel üreme örneği: yumurtlama aralığında.
Aralık
Temelde yerleşik. Güney Afrika bölgesel üreme örneği: yumurtlama aralığında.
Habitat
Ses
Peçeli Baykuşunkini andıran uzayan bir çığlık verebilir. İnce, titreşen sesin erkek ötüşü olabileceği yorumu kesin eşey tayini kuralı değildir. Tek bir gece sesi, kuşun görüntüsüyle doğrulanmadan kesin tanı sağlamaz.
Kuşları çekmek için kayıt çalmayın; özellikle yuva çevresinde sessiz gözlem yapın.
Üreme
Yerdeki sık ot örtüsünde, otlarla kaplı sığ bir çukur yuva kurar; yuva bir ot geçidinin ucunda olabilir. Uzman hesaplarda çoğunlukla 2–4 beyaz yumurta ve dişinin yaptığı 32–42 günlük kuluçka bildirilir; erkek besin taşır. Yavrunun yaklaşık beş haftalıkken otlar arasında dolaşması, yaklaşık yedi haftalık ilk uçuşundan ayrılır. Ebeveyn bakımı sürer. Yuva ve dinlenme örtüsüne girilmez, kuşlar uçurulmaz.
Karşılaştır
Asio capensis aynı çayırlarda bulunabilir. Daha yuvarlak baş ve yüz, koyu gaga, kanat üstünde açık renkli dış bölüm ve belirgin koyu kanat bileği karşılaştırmada yardımcıdır. Küçük kulak tüyleri çoğu zaman görünmediğinden, yalnız 'kulak tüyü yok' gözlemi bu türü dışlamaz. Afrika Çayır Baykuşunun kalp biçimli açık yüzü, açık gagası ve çok koyu, küçük beyaz noktalı üst tarafı birlikte incelenir. Görüldüğü saat tek başına ayırıcı değildir.
Peçeli Baykuş Tyto alba da açık kalp biçimli yüz ve koyu gözler taşır. Afrika Çayır Baykuşundaki çok koyu üst taraf, ince beyaz noktalar, uzun bacaklar ve sık ot örtüsüne bağlı dinlenme biçimi birlikte karşılaştırılır. Peçeli Baykuşun bireysel renk çeşitliliği nedeniyle yalnız alt tarafın beyazlığıyla seçim yapılmaz. Bir yapı yakınındaki gözlem de tek başına tür adı sağlamaz; kuşun kendisi yeterince görülmelidir.
Doğu Çayır Baykuşu Tyto longimembris çok benzer bir yakın akrabadır; doğal yayılışı Asya ve Avustralya'dadır. Eski bir yayında iki kuşun aynı tür altında ele alınmış olması, Avustralya'daki üreme veya ölçü bilgisinin Afrika kuşuna otomatik aktarılmasına izin vermez. Kaynağın örneklerinin hangi kıtadan geldiği kontrol edilir. Bu sayfanın konusu Afrika Çayır Baykuşu Tyto capensis'tir.
Erkek–dişi karşılaştır
Erişkinlerin temel tüy deseni benzerdir; dişi daha iri olabilir. Tek bir fotoğrafın kadrajı, yüz rengi veya ışığıyla kesin eşey ayrımı yapılmaz. Gençte sırt noktaları ve tüy gelişimi birlikte incelenir.
Tür Bilgisi
Hızlı Tanı
Afrika Çayır Baykuşu Tyto capensis, uzun ve sık otların arasında gündüz saklanan, çoğunlukla gece avlanan bir baykuştur. Açık renkli, kalp biçimindeki yüzü; koyu gözleri; beyazımsı gagası ve küçük açık noktalar taşıyan çok koyu üst tarafı birlikte incelenir. Başında yükselen kulak tüyleri yoktur. Gövdenin altı beyazımsı, krem veya açık kahverengimsi olabilir ve koyu noktalar taşır. Özellikle uçarken koyu sırt ile açık alt taraf arasındaki fark dikkati çeker. Fakat gece fenerinin aydınlatması, aynı kuşun açık bölümlerini gereğinden beyaz veya sarı gösterebilir.
Uzun bacaklar, yere bağlı yaşamı ve kalp biçimindeki yüz aynı tanının parçalarıdır. Bir çayırdaki her açık yüzlü baykuş bu tür değildir; aynı yerde yaşayan Asio capensis ve Peçeli Baykuş Tyto alba ayrıca karşılaştırılır. Önce yüzün genel biçimi, üst gövdenin rengi ve desenin düzeni görülür; sonra kanat, kuyruk ve bacaklar incelenir. Kuş saklandığı için görülmüyorsa otları aralayarak veya yürüyerek onu uçurmaya çalışmak doğru bir teşhis yöntemi değildir. Mevcut yol ve açıklıktan, kuşun doğal çıkışını beklemek gerekir.
Genel Görünüm ve Duruş
Yüz çevresindeki açık tüyler kalp biçimli bir çerçeve oluşturur. İnce kenar sarımsı krem olabilir ve küçük koyu işaretler taşıyabilir. Gözler çok koyu kahverengi görünür; açık gagayla ve yüzün açık zeminiyle karşıtlık yapar. Tepeden sırta ve kanat örtü tüylerine uzanan üst taraf koyu kahverengi, hatta isli siyahımsı izlenim verir. Buradaki küçük beyaz noktalar, kuşun yalnız genel koyu tonu kadar önemlidir. Gölge nedeniyle bu noktaların seçilememesi, onların gerçekten bulunmadığını kanıtlamaz.
Kuyruk görece kısadır. Orta kuyruk tüyleri daha kahverengi, dıştaki tüyler daha açık olabilir; bantlar uygun ışık ve açıyla seçilir. Uçuş tüyleri üst gövde kadar düz koyu görünmez, açık gri-kahverengi zemin üzerindeki koyu çizgiler fark edilebilir. Bacakların üst bölümü açık tüylerle kaplıdır; alt bölüm ve parmaklar daha seyrek örtülüdür. Otların içindeki kuşun bacaklarını tümüyle görememek olağandır. Kısa otlu bir yerde zorla açıkta tutulmuş duruş, türün olağan gündüz görünümü olarak sunulmaz.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Erkek ve dişinin temel tüy düzeni benzerdir. Dişi daha iri olabilir; ancak ayrı fotoğrafların çekim uzaklığı, duruşu ve kadrajı gerçek boy farkını değerlendirmeyi zorlaştırır. Tek bir açık yüz veya koyu sırt, kesin eşey tayini sağlamaz. Aynı koşullarda görülen iki erişkinde boy farkı yardımcı olabilir; yine de kuşların yaş ve kimliği bağımsız biçimde değerlendirilir.
Yuvadan çıkmaya yaklaşan gençler daha koyu görünebilir ve erişkinin sırtındaki küçük beyaz noktaları taşımayabilir. Buna karşılık yüzün sarımsı veya kızılımsı olması tek başına gençlik kanıtı değildir. Güney Afrika uzman değerlendirmesinde kızılımsı yüzlü üreyen erişkinlerin de kaydedildiği özellikle belirtilir. Bu nedenle 'yüzü beyazsa erişkin, kızılımsıysa genç' biçiminde değişmez bir kural kurulmaz. Yaş için üst tarafın noktaları, tüylerin gelişimi ve kuşun davranışı birlikte incelenir.
Yavru, uçmaya başlamadan önce yuvanın çevresindeki otlar arasında hareket edebilir. Bu aşama erişkin gibi bağımsız avlanan bir kuşla karıştırılmaz. Görünür bir yerde duran yavrunun ebeveynleri uzakta veya örtünün içinde olabilir. Yaralanma ya da doğrudan tehlike kanıtı olmadan yavruyu alıp götürmek, devam eden ebeveyn bakımını kesebilir. Ot içindeki genç kuş gözlemi kısa tutulur; kuşu açık alana çıkarmak için ot örtüsü değiştirilmez.
Uçuşta Görünüm
Gece av ararken alçaktan, dalgalı bir çizgide otların üzerinde dolaşabilir; kimi zaman bir tünekten de avı izler. Bu uçuşta alt gövde ve kanat altı açık görünür, üstten bakışta ise koyu sırt ve kanat örtü tüyleri öne çıkar. Aynı kuşun iki yüzeyi birbirinden çok farklı izlenim verebilir. Alttan görülen açık kanadı, üstten görülmüş koyu bir başka kuşun kanadıyla aynı açıymış gibi karşılaştırmak yanıltıcıdır. Uçuş tüylerindeki koyu bantlar ve kuyruk görünümü ancak yeterli görüntü varsa değerlendirilir.
Bir yolun üzerinden geçen baykuşta far, hareket bulanıklığı ve ters ışık ayrıntıyı örtebilir. Kanadın biçimi, açık alt taraf ve uzun bacak görünümü ipucu verse de tek bir bulanık kare kesin tanı için yeterli olmayabilir. Gece görülen kuşu araçla takip etmek veya yakınına güçlü ışık tutmak yerine, bulunduğu alan ve gözlenen davranış kaydedilir. Türün çoğunlukla gece etkin olması, gün ışığında hiç görülemeyeceği anlamına gelmez; rahatsız edilmesi ya da besin koşulları farklı görünüm saatleri oluşturabilir.
Gündüz uçan bir baykuşu otomatik olarak bu tür diye adlandırmak da doğru değildir. Aynı çayırlarda Asio capensis alacakaranlıkta ve bazı mevsimlerde gündüz daha sık görülebilir. Saat bir davranış ipucudur, morfolojik teşhisin yerini tutmaz. Yüz şekli, kanat üstündeki açık bölüm, koyu kanat bileği ve gövde deseninin gerçekten hangi kuşta görüldüğü ayrı ayrı kaydedilir.
Ses ve Davranış
Peçeli Baykuşunkini andıran sert, uzayan bir çığlık verebilir; uzman hesabı bu sesi daha az keskin tarif eder. İnce, titreşen kısa bir sesin erkek ötüşü olabileceği de yazılmıştır, fakat bu yorum kesin bir eşey kuralı olarak kullanılmaz. Yazılı ses benzetmesi, sesin bütün yüksekliğini ve ritmini aktaramaz. Bir çayırda duyulan tek bir çığlıkla kesin ad vermek yerine, ses veren kuşun yüz ve uçuş özellikleriyle birlikte doğrulama yapılır. Ses kaydıyla kuşu tekrar tekrar çağırmak, yuva alanında özellikle sakıncalıdır.
Gündüz yerde, uzun otların veya saz benzeri bitkilerin içinde dinlenir. Sık örtü içinde basılan otların oluşturduğu geçitler, dinlenme yerine ve yuvaya ulaşmayı sağlayabilir. Bu gizli geçitlerin varlığı, türün neden açık çayırda bile kolay görülmediğini açıklar. Bir alanın uzaktan yeşil görünmesi yeterli değildir; otun yüksekliği, sıkılığı ve bozulmadan kalan örtü önemlidir. Yuvaya veya dinlenme yerine yaklaşarak kuşun uzun süre açıkta kalmasına neden olunmaz.
Dünya Yayılışı
Afrika Çayır Baykuşu Sahra altı Afrika'da, uygun uzun ot örtüsünün bulunduğu alanlarda parçalı bir yayılışa sahiptir. Doğu Afrika'da Etiyopya'nın yüksek kesimlerinden güneye uzanan kuşlar ile Kongo'nun güneyi ve Angola'nın kuzeyindeki alanlar, uzman hesaplarının anlattığı kapsam içindedir. Kamerun'da ayrı bir nüfus da bildirilir. Bu alanların arasında bir ülke adı yazması, o ülkenin her çayırında kuş bulunduğu anlamına gelmez. Uygun örtü, yerel su rejimi ve arazi kullanımı daha küçük ölçekte önem taşır.
Doğal Yayılışındaki Durumu
Güney Afrika'da özellikle uygun uzun otlu ve sulak alanla ilişkili çayırlar önemlidir. Bölgesel uzman değerlendirmesi yüksek plato çayırlarında ve doğu kesimlerdeki parçalanmış yaşam alanlarına dikkat çeker. Gece etkin ve gündüz iyi gizlenen kuşun kayıt boşlukları, gözlem güçlüğünden de kaynaklanabilir. Öte yandan az kayıt bulunmasını bütün boş alanları varsayımla doldurmak için kullanmak da doğru değildir. Doğrulanmış gözlem, genel yayılış anlatımı ve model alanı aynı kanıt türü değildir.
2025 Güney Afrika, Lesotho ve Eswatini değerlendirmesinde tür Hassas olarak ele alınırken, aynı hesabın aktardığı küresel kategori Asgari Endişe'dir. Bunlar farklı coğrafi ölçeklerin değerlendirmeleridir; biri diğerini geçersiz kılmaz. Türün kıta çapında geniş alanlarda bulunması, yerel yuva örtüsünün kaybını önemsiz yapmaz. Eski Namibya kayıtlarının kabulüne ilişkin belirsizlik de ülkenin tamamına doğal yayılış rengi vermeden önce göz önünde tutulur.
Göç Yolculuğu
Düzenli, kıtalar arası bir göç rotası doğrulanmış değildir. Bölgesel atlas, yerel hareketler ve uygun koşullara bağlı dolaşmayla düzenli mevsimsel göçü birbirinden ayırır. Kayıtların bazı aylarda artması, tek başına kuşların o ay geldiğini kanıtlamaz; arama saati ve ot örtüsü görülme olasılığını değiştirir. Bir gözlem noktasından diğerine çizgi çekilerek yolculuk üretilmez. Harita, eldeki genel yayılış ve doğrulanmış kayıtların desteklediği kapsamda okunur.
Üreme Alanı
Uzun ve sık otların, saz benzeri bitkilerin veya bozulmadan kalan çayır örtüsünün bulunduğu alanlar kullanılır. Sulak alan kenarındaki nemli çayırlar önemlidir; fakat tür yalnız açık suya bağlı değildir. Doğu Afrika'da yüksek çayırlarda da bulunabilir. Güney Afrika'nın yüksek plato araştırması, yuva yerinin yalnız 'çayır' diye etiketlenemeyeceğini gösterir: ot örtüsünün yaşı, büyüklüğü ve çevredeki arazi kullanımı birlikte değerlendirilmiştir.
Yuva Yeri
Yuva yerde, ot örtüsünün koruduğu sığ bir çukurdadır; otlarla kaplanır ve bir geçidin ucunda bulunabilir. Uzman hesaplarda çoğunlukla 2–4 beyaz yumurta ve 32–42 günlük kuluçka bildirilir. Dişi kuluçkaya yatar, erkek besin taşır. Yavruların otlar arasında dolaşmaya başlaması yaklaşık beş haftalıkken, ilk uçuş denemeleri yaklaşık yedi haftalıkken anlatılır (uzman tür hesabının gelişim süreleri). Bunlar aynı olay değildir. Ebeveyn bakımı ilk uçuşla hemen bitmez.
Günlük Alan Kullanımı
Gündüz sık otların içindeki korunaklı yerde dinlenir, gece alçak uçuşla av arar. Yoğun biçim, ağır otlatma ve uygunsuz yangın, yerdeki yuvayı veya dinlenme örtüsünü etkileyebilir. Kuşu bulmak için otlara girilmez, geçitler açılmaz ve yuva yeri halka açık hassas konum olarak paylaşılmaz. Mevcut yollar ve uygun uzaklık kullanılır; erişkinin besin taşıması engellenmez.
Ne Yer?
Kemirgenler ve başka küçük memeliler başlıca besinlerdir. Güney Afrika uzman değerlendirmesinde Otomys cinsindeki çayır ve sulak alan kemirgenleri önem taşır; yerel kemirgen bolluğu değiştiğinde besinin bileşimi de değişebilir. Daha az sıklıkta küçük kuşlar, yarasalar veya iri böcekler alınabilir. Tek bir av listesi, bunların her bölgede aynı oranda yenildiğini göstermez. Bir yuvanın çevresindeki besin artıkları da bütün kıtanın yıllık beslenme düzeni sayılmaz; araştırmanın yeri ve zamanı belirtilmelidir.
Nasıl Avlanır?
Çoğunlukla otların üzerinde alçaktan ve dalgalı biçimde uçar, görme ve işitmeyle av arar. Uygun bir tünekten bekleyerek de avlanabilir. Sık gündüz saklanma örtüsüyle daha açık avlanma alanı aynı özellikte olmak zorunda değildir. Besin bulmak için her gece yalnız aynı çukuru kullanacağı varsayılmaz. Yoldan görülen bir kuşun uçuşunu takip etmek üzere çayır içine girilmez veya av sunulmaz. Avın türü yeterince seçilmiyorsa yalnız gözlenen boy, biçim ve davranış kaydedilir. Gündüz etkin bir kemirgenin besin kalıntısında bulunması, baykuşun mutlaka gündüz avlandığını tek başına kanıtlamaz.
Ot Örtüsünün İçindeki Yaşam
Afrika Çayır Baykuşu, ağaç kovuğu veya bir bina yerine yerdeki sık ot örtüsünden yararlanır. Dinlenme ve yuva yerine uzanan ot geçitleri, dışarıdan açık görünen bir çayırın içinde gizli bir yaşam alanı oluşturabilir. Bu örtüyü kuşu daha iyi görmek için aralamak, korunaklı yeri değiştirmek demektir. Bir alanda baykuşun bulunması yalnız geniş bir yeşil yüzeyin varlığına bağlı değildir; örtünün yapısı ve bozulmadan kaldığı süre de önem taşır.
Yuvadan Çıkmak ve Uçmak
Yavrunun yaklaşık beş haftalıkken otlar arasında dolaşması, yaklaşık yedi haftalıkken başlayan ilk uçuş denemesiyle aynı gelişim basamağı değildir. Uçamayan bir genç yuvanın çevresinde durabilir ve ebeveynlerce beslenmeye devam edebilir. Bu nedenle her yerde duran yavru terk edilmiş sayılmaz. Gelişim süreleri bir tür hesabının yaklaşık gözlemleridir; bütün yavruların aynı günde aynı davranışı yapacağını söylemez. Yumurtaların farklı zamanlarda açılması da aynı yuvadaki yavruların gelişimini farklı gösterebilir.
Bir Yuva Araştırmasının Sınırları
Gauteng ve Mpumalanga'da 2009–2017 arasında izlenen 41 yuvaya dayanan bir çalışma, kullanılan ot yamalarının rastgele karşılaştırma alanlarından daha büyük ve daha yaşlı olduğunu bildirdi. Çalışmada yedi yuvalayan dişinin alan kullanımı da izlenmişti. Gelişmiş arazi örtüsünün artışıyla günlük yuva sağkalımı arasında olumsuz ilişki bulundu. Bu, belirli bir Güney Afrika araştırmasının sonucudur; kıtanın her noktasında aynı büyüklükte bir ot yaması zorunluymuş gibi kullanılmaz. Bir modeldeki ilişki ile her yuvanın kaybının doğrudan nedenini göstermek farklı kanıt düzeyleridir.
Yüz Rengi Yaşı Kesin Söylemez
Beyazımsı yüz, türün hızlı tanısında yararlıdır; ancak kızılımsı veya krem yüzün yalnız gençlerde bulunduğu söylenemez. Bölgesel uzman değerlendirmesi kızılımsı yüzlü üreyen bireyleri de hatırlatır. Yaş yorumunda sırt noktaları, tüy gelişimi ve davranış birlikte kullanılır. Bir fotoğraftaki yüz tonu ışıkla da değişebildiğinden, tek renk üzerinden kesin yaş veya eşey seçmek sağlıklı değildir.