kusatlasi.comDoğaya bak, kuşları keşfet.
Bağlantı kontrol ediliyor A
← Dünya Kuşları

Tytonidae

Afrika Çayır Baykuşu

Tyto capensis

African Grass Owl

Uzun ve sık otların içinde gündüz saklanır, çoğunlukla gece alçak uçuşla avlanır. Kalp biçimli açık yüz ve küçük beyaz noktalı koyu üst taraf birlikte incelenir.

Takım
Strigiformes
IUCN Durumu
Küresel IUCN. BirdLife v10 (2025); takson eşleştirmesi AviList 2026 / IOC 15.2; kontrol: 29.10.2026. Liste yılı, türün değerlendirme tarihi değildir. Kaynak ve yöntem · BirdLife

İlk Bakış

  • Kalp biçimli açık yüz

    Koyu göz ve açık gaga ile birlikte değerlendirilir; yüz tonu tek başına yaş göstermez.

  • Çok koyu, beyaz noktalı üst taraf

    Gençte erişkin sırt noktaları bulunmayabilir. Gölge işaretleri örtebilir.

  • Uzun bacak, sık ot örtüsü

    Kuşu görmek için ot örtüsü aralanmaz veya dinlenme yerinden uçurulmaz.

Biyolojik Bilgiler

Boyu

Erkek
34–37 cm
Dişi
34–37 cm

Kanat Uzunluğu

Erkek
29,95 cm
Dişi
29,95 cm

Ağırlığı

Erkek
266–488 g
Dişi
419–536 g

Ölçülerle ilgili ayrıntılı açıklamalar web sitemizde aynı türün sayfasındadır.

Dünya dağılımı

Afrika Çayır Baykuşu

Küre hazırlanıyor…

Takvim

Düzenli uzun mesafeli göç doğrulanmadı. Bölgesel atlas güney Afrika'nın bazı alanlarında mart–mayıs yumurtlama yoğunluğu, daha geniş yerel kayıt aralıkları bildirir. Farklı bölgelerin yağış düzenleri nedeniyle bütün kıta için tek üreme takvimi çizilmez.

Ocak

Temelde yerleşik. Güney Afrika bölgesel üreme örneği: yumurtlama aralığında.

Şubat

Temelde yerleşik. Güney Afrika bölgesel üreme örneği: yumurtlama aralığında.

Mart

Temelde yerleşik. Güney Afrika bölgesel üreme örneği: yumurtlama yoğunluğu bildirilen ay.

Nisan

Temelde yerleşik. Güney Afrika bölgesel üreme örneği: yumurtlama yoğunluğu bildirilen ay.

Mayıs

Temelde yerleşik. Güney Afrika bölgesel üreme örneği: yumurtlama yoğunluğu bildirilen ay.

Haziran

Temelde yerleşik. Güney Afrika bölgesel üreme örneği: yumurtlama aralığında.

Temmuz

Temelde yerleşik. Güney Afrika bölgesel üreme örneği: belirtilen ana yumurtlama aralığının dışında; yerel varlık veya üreme yokluğu anlamına gelmez.

Ağustos

Temelde yerleşik. Güney Afrika bölgesel üreme örneği: belirtilen ana yumurtlama aralığının dışında; yerel varlık veya üreme yokluğu anlamına gelmez.

Eylül

Temelde yerleşik. Güney Afrika bölgesel üreme örneği: belirtilen ana yumurtlama aralığının dışında; yerel varlık veya üreme yokluğu anlamına gelmez.

Ekim

Temelde yerleşik. Güney Afrika bölgesel üreme örneği: belirtilen ana yumurtlama aralığının dışında; yerel varlık veya üreme yokluğu anlamına gelmez.

Kasım

Temelde yerleşik. Güney Afrika bölgesel üreme örneği: yumurtlama aralığında.

Aralık

Temelde yerleşik. Güney Afrika bölgesel üreme örneği: yumurtlama aralığında.

Habitat

Ses

Peçeli Baykuşunkini andıran uzayan bir çığlık verebilir. İnce, titreşen sesin erkek ötüşü olabileceği yorumu kesin eşey tayini kuralı değildir. Tek bir gece sesi, kuşun görüntüsüyle doğrulanmadan kesin tanı sağlamaz.

Kuşları çekmek için kayıt çalmayın; özellikle yuva çevresinde sessiz gözlem yapın.

Üreme

Yerdeki sık ot örtüsünde, otlarla kaplı sığ bir çukur yuva kurar; yuva bir ot geçidinin ucunda olabilir. Uzman hesaplarda çoğunlukla 2–4 beyaz yumurta ve dişinin yaptığı 32–42 günlük kuluçka bildirilir; erkek besin taşır. Yavrunun yaklaşık beş haftalıkken otlar arasında dolaşması, yaklaşık yedi haftalık ilk uçuşundan ayrılır. Ebeveyn bakımı sürer. Yuva ve dinlenme örtüsüne girilmez, kuşlar uçurulmaz.

Karşılaştır

Asio capensis aynı çayırlarda bulunabilir. Daha yuvarlak baş ve yüz, koyu gaga, kanat üstünde açık renkli dış bölüm ve belirgin koyu kanat bileği karşılaştırmada yardımcıdır. Küçük kulak tüyleri çoğu zaman görünmediğinden, yalnız 'kulak tüyü yok' gözlemi bu türü dışlamaz. Afrika Çayır Baykuşunun kalp biçimli açık yüzü, açık gagası ve çok koyu, küçük beyaz noktalı üst tarafı birlikte incelenir. Görüldüğü saat tek başına ayırıcı değildir.

Peçeli Baykuş Tyto alba da açık kalp biçimli yüz ve koyu gözler taşır. Afrika Çayır Baykuşundaki çok koyu üst taraf, ince beyaz noktalar, uzun bacaklar ve sık ot örtüsüne bağlı dinlenme biçimi birlikte karşılaştırılır. Peçeli Baykuşun bireysel renk çeşitliliği nedeniyle yalnız alt tarafın beyazlığıyla seçim yapılmaz. Bir yapı yakınındaki gözlem de tek başına tür adı sağlamaz; kuşun kendisi yeterince görülmelidir.

Doğu Çayır Baykuşu Tyto longimembris çok benzer bir yakın akrabadır; doğal yayılışı Asya ve Avustralya'dadır. Eski bir yayında iki kuşun aynı tür altında ele alınmış olması, Avustralya'daki üreme veya ölçü bilgisinin Afrika kuşuna otomatik aktarılmasına izin vermez. Kaynağın örneklerinin hangi kıtadan geldiği kontrol edilir. Bu sayfanın konusu Afrika Çayır Baykuşu Tyto capensis'tir.

Erkek–dişi karşılaştır

Afrika Çayır Baykuşu — Erişkin Dişi
Afrika Çayır Baykuşu — Erişkin erkek
ErkekDişi

Erişkinlerin temel tüy deseni benzerdir; dişi daha iri olabilir. Tek bir fotoğrafın kadrajı, yüz rengi veya ışığıyla kesin eşey ayrımı yapılmaz. Gençte sırt noktaları ve tüy gelişimi birlikte incelenir.

Tür Bilgisi

Hızlı Tanı

Afrika Çayır Baykuşu Tyto capensis, uzun ve sık otların arasında gündüz saklanan, çoğunlukla gece avlanan bir baykuştur. Açık renkli, kalp biçimindeki yüzü; koyu gözleri; beyazımsı gagası ve küçük açık noktalar taşıyan çok koyu üst tarafı birlikte incelenir. Başında yükselen kulak tüyleri yoktur. Gövdenin altı beyazımsı, krem veya açık kahverengimsi olabilir ve koyu noktalar taşır. Özellikle uçarken koyu sırt ile açık alt taraf arasındaki fark dikkati çeker. Fakat gece fenerinin aydınlatması, aynı kuşun açık bölümlerini gereğinden beyaz veya sarı gösterebilir.

Uzun bacaklar, yere bağlı yaşamı ve kalp biçimindeki yüz aynı tanının parçalarıdır. Bir çayırdaki her açık yüzlü baykuş bu tür değildir; aynı yerde yaşayan Asio capensis ve Peçeli Baykuş Tyto alba ayrıca karşılaştırılır. Önce yüzün genel biçimi, üst gövdenin rengi ve desenin düzeni görülür; sonra kanat, kuyruk ve bacaklar incelenir. Kuş saklandığı için görülmüyorsa otları aralayarak veya yürüyerek onu uçurmaya çalışmak doğru bir teşhis yöntemi değildir. Mevcut yol ve açıklıktan, kuşun doğal çıkışını beklemek gerekir.

Genel Görünüm ve Duruş

Yüz çevresindeki açık tüyler kalp biçimli bir çerçeve oluşturur. İnce kenar sarımsı krem olabilir ve küçük koyu işaretler taşıyabilir. Gözler çok koyu kahverengi görünür; açık gagayla ve yüzün açık zeminiyle karşıtlık yapar. Tepeden sırta ve kanat örtü tüylerine uzanan üst taraf koyu kahverengi, hatta isli siyahımsı izlenim verir. Buradaki küçük beyaz noktalar, kuşun yalnız genel koyu tonu kadar önemlidir. Gölge nedeniyle bu noktaların seçilememesi, onların gerçekten bulunmadığını kanıtlamaz.

Kuyruk görece kısadır. Orta kuyruk tüyleri daha kahverengi, dıştaki tüyler daha açık olabilir; bantlar uygun ışık ve açıyla seçilir. Uçuş tüyleri üst gövde kadar düz koyu görünmez, açık gri-kahverengi zemin üzerindeki koyu çizgiler fark edilebilir. Bacakların üst bölümü açık tüylerle kaplıdır; alt bölüm ve parmaklar daha seyrek örtülüdür. Otların içindeki kuşun bacaklarını tümüyle görememek olağandır. Kısa otlu bir yerde zorla açıkta tutulmuş duruş, türün olağan gündüz görünümü olarak sunulmaz.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Erkek ve dişinin temel tüy düzeni benzerdir. Dişi daha iri olabilir; ancak ayrı fotoğrafların çekim uzaklığı, duruşu ve kadrajı gerçek boy farkını değerlendirmeyi zorlaştırır. Tek bir açık yüz veya koyu sırt, kesin eşey tayini sağlamaz. Aynı koşullarda görülen iki erişkinde boy farkı yardımcı olabilir; yine de kuşların yaş ve kimliği bağımsız biçimde değerlendirilir.

Yuvadan çıkmaya yaklaşan gençler daha koyu görünebilir ve erişkinin sırtındaki küçük beyaz noktaları taşımayabilir. Buna karşılık yüzün sarımsı veya kızılımsı olması tek başına gençlik kanıtı değildir. Güney Afrika uzman değerlendirmesinde kızılımsı yüzlü üreyen erişkinlerin de kaydedildiği özellikle belirtilir. Bu nedenle 'yüzü beyazsa erişkin, kızılımsıysa genç' biçiminde değişmez bir kural kurulmaz. Yaş için üst tarafın noktaları, tüylerin gelişimi ve kuşun davranışı birlikte incelenir.

Yavru, uçmaya başlamadan önce yuvanın çevresindeki otlar arasında hareket edebilir. Bu aşama erişkin gibi bağımsız avlanan bir kuşla karıştırılmaz. Görünür bir yerde duran yavrunun ebeveynleri uzakta veya örtünün içinde olabilir. Yaralanma ya da doğrudan tehlike kanıtı olmadan yavruyu alıp götürmek, devam eden ebeveyn bakımını kesebilir. Ot içindeki genç kuş gözlemi kısa tutulur; kuşu açık alana çıkarmak için ot örtüsü değiştirilmez.

Uçuşta Görünüm

Gece av ararken alçaktan, dalgalı bir çizgide otların üzerinde dolaşabilir; kimi zaman bir tünekten de avı izler. Bu uçuşta alt gövde ve kanat altı açık görünür, üstten bakışta ise koyu sırt ve kanat örtü tüyleri öne çıkar. Aynı kuşun iki yüzeyi birbirinden çok farklı izlenim verebilir. Alttan görülen açık kanadı, üstten görülmüş koyu bir başka kuşun kanadıyla aynı açıymış gibi karşılaştırmak yanıltıcıdır. Uçuş tüylerindeki koyu bantlar ve kuyruk görünümü ancak yeterli görüntü varsa değerlendirilir.

Bir yolun üzerinden geçen baykuşta far, hareket bulanıklığı ve ters ışık ayrıntıyı örtebilir. Kanadın biçimi, açık alt taraf ve uzun bacak görünümü ipucu verse de tek bir bulanık kare kesin tanı için yeterli olmayabilir. Gece görülen kuşu araçla takip etmek veya yakınına güçlü ışık tutmak yerine, bulunduğu alan ve gözlenen davranış kaydedilir. Türün çoğunlukla gece etkin olması, gün ışığında hiç görülemeyeceği anlamına gelmez; rahatsız edilmesi ya da besin koşulları farklı görünüm saatleri oluşturabilir.

Gündüz uçan bir baykuşu otomatik olarak bu tür diye adlandırmak da doğru değildir. Aynı çayırlarda Asio capensis alacakaranlıkta ve bazı mevsimlerde gündüz daha sık görülebilir. Saat bir davranış ipucudur, morfolojik teşhisin yerini tutmaz. Yüz şekli, kanat üstündeki açık bölüm, koyu kanat bileği ve gövde deseninin gerçekten hangi kuşta görüldüğü ayrı ayrı kaydedilir.

Ses ve Davranış

Peçeli Baykuşunkini andıran sert, uzayan bir çığlık verebilir; uzman hesabı bu sesi daha az keskin tarif eder. İnce, titreşen kısa bir sesin erkek ötüşü olabileceği de yazılmıştır, fakat bu yorum kesin bir eşey kuralı olarak kullanılmaz. Yazılı ses benzetmesi, sesin bütün yüksekliğini ve ritmini aktaramaz. Bir çayırda duyulan tek bir çığlıkla kesin ad vermek yerine, ses veren kuşun yüz ve uçuş özellikleriyle birlikte doğrulama yapılır. Ses kaydıyla kuşu tekrar tekrar çağırmak, yuva alanında özellikle sakıncalıdır.

Gündüz yerde, uzun otların veya saz benzeri bitkilerin içinde dinlenir. Sık örtü içinde basılan otların oluşturduğu geçitler, dinlenme yerine ve yuvaya ulaşmayı sağlayabilir. Bu gizli geçitlerin varlığı, türün neden açık çayırda bile kolay görülmediğini açıklar. Bir alanın uzaktan yeşil görünmesi yeterli değildir; otun yüksekliği, sıkılığı ve bozulmadan kalan örtü önemlidir. Yuvaya veya dinlenme yerine yaklaşarak kuşun uzun süre açıkta kalmasına neden olunmaz.

Merkezi kaynakçayı aç