Dünya Kuşları
Saha Teşhis Levhaları
İki yetişkin levhası arasında sola veya sağa kaydırın.
Passerellidae · Passeriformes
Ak Kanatlı Kara Serçe
Calamospiza melanocorys
Lark Bunting
Kalın mavimsi gaga ve açık kanat panelini kontrol edin; erkeğin rengi mevsimle değişir.
- Takım
- Passeriformes
- IUCN Durumu
- LCAsgari Kaygı
Biyolojik Bilgiler
Boyu
- Erkek
- 14–18 cm
- Dişi
- 14–18 cm
Kanat Açıklığı
- Erkek
- 28 cm
- Dişi
- 28 cm
Ağırlığı
- Erkek
- 36,9–42,3 g
- Dişi
- 31,8–39,4 g
Ölçülerle ilgili ayrıntılı açıklamalar web sitemizde aynı türün sayfasındadır.
İlk Bakış
- Kalın gaga
Soluk mavimsi gri, konik yapı.
- Açık kanat paneli
Kahverengi bireylerde de bulunur.
- Mevsime dikkat
Siyah renk yıl boyunca korunmaz.
Üreme erkeği siyah-beyazdır; kış erkeği, dişi ve genç kuşlar kahverengi çizgili olabilir.
Takvim
Kanada değerlendirmesinde Alberta’ya varış çoğunlukla Mayıs sonudur; bütün yayılışı kapsayan kesin aylık takvim verilmez.
Tür Bilgisi
Hızlı Tanı
Üreme tüyündeki erkek, siyah gövdesi ve geniş beyaz kanat alanıyla dikkat çeker. Kısa kuyruklu, dolgun yapılıdır; kalın, konik gagası soluk mavimsi gridir. Kışın yalnız siyah kuş aramak doğru olmaz: erkek de kahverengi ve çizgili bir görünüme geçer.
Genel Görünüm ve Duruş
Yerde beslenen kuşlarda ağır gaga ve kompakt gövde birlikte seçilir. Tünediğinde beyaz alan, kapalı kanat boyunca uzanan açık bir panel oluşturur. Üreme erkeğindeki beyazlık özellikle kanat örtü tüylerindedir; kanadın bütünü beyaz değildir.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Dişi ve gençlerde üst taraf kahverengi, alt taraf açık zemin üzerinde koyu çizgilidir. Soluk kaş, koyu bıyık çizgisi ve açık boğaz seçilebilir. Genç kuşlar dişiye benzer, fakat daha krem renkli ve daha çizgili olabilir. Üreme dışındaki erkeğin de dişiye benzemesi, kahverengi her bireyin dişi sayılmasını engeller.
Uçuşta Görünüm
Kahverengi bireylerde de kanattaki açık alan uçuşta belirginleşir. Kış sürüleri yere yakın, sıkı gruplar halinde ilerleyebilir. Erkeğin kur uçuşunda ise yükselip süzülerek alçalması görülür; bu gösteri, sürünün bir beslenme alanından diğerine uçuşundan farklıdır.
Ses ve Davranış
Erkeğin ötüşü ayrı cümleler halinde duyulan tekrarlı notalar ve hızlı titreşimli bölümler içerir. İlkbaharda alan edinirken daha sert ve aralıklı, eşleşme ilerledikçe daha akıcı bir ötüş verebilir. İki eşeyin uçuşta da kullandığı yumuşak, uzatılmış ıslık yaygın çağrısıdır.
Karıştırılabilecek Türler
Kahverengi bireyler, Chestnut-collared Longspur (Calcarius ornatus) ve Thick-billed Longspur (Rhynchophanes mccownii) gibi aynı açık alanları kullanan kuşlarla karışabilir. Kalın mavimsi gaga, göğüs çizgileri ve kanat boyunca uzanan açık panel birlikte incelenmelidir. Cornell karşılaştırma rehberi de bu iki türü benzerler arasında gösterir.
Dünya Yayılışı
Kuzey Amerika’nın Büyük Ovalar bölgesine özgü bir kuştur. Üreme yayılışı Kanada’nın güney çayırlıklarından ABD’nin orta ve batı iç ovalarına uzanır. Kanada’da güneydoğu Alberta, güney Saskatchewan ve güneybatı Manitoba’da bulunur. Kışlama alanları ABD’nin güneybatısı ile Meksika’nın kuzey ve orta-kuzey açık alanlarını kapsar.
Doğal Yayılışındaki Durumu
Yerel sayıları yıldan yıla güçlü biçimde değişebilir. Saskatchewan Kuş Atlası, kısa ve orta boylu otlaklar yanında ekili meraları ve bazı tarım alanlarını da belgelemektedir. Bir yıl kalabalık, sonraki yıl seyrek olması tek başına kalıcı bir artış ya da yok oluş kanıtı değildir.
Göç Yolculuğu
Üreme sonrası sürüler halinde güneye gider; kışın besin ve yağış koşullarına bağlı olarak yer değiştirebilir. Kanada değerlendirmesinde Alberta’ya varışın çoğunlukla Mayıs sonuna denk geldiği, erkeklerin dişilerden önce ulaşabildiği belirtilir. Bu bölgesel zamanlama, bütün kıta için tek bir varış günü veya değişmez göç rotası değildir.
Üreme Alanı
Kısa ve orta boylu çayırlıklar ile otlu, seyrek çalılıklı bozkırları kullanır. USGS uzman derlemesi, beslenmeye uygun kısa bitki örtüsünün yanında yuvayı gizleyen örtünün de korunmasını vurgular. Otlatmanın etkisi otlak tipine ve yoğunluğuna göre değişir; her yerde tek bir otlatma düzeyi önerilemez.
Yuva Yeri
Dişi, bir çalı, kaktüs ya da iri ot kümesi dibinde gölgeli bir yer seçer. İki eşeyin yaptığı, ot sapı ve ince köklerden oluşan çanak yere oturur; içi ince ot veya kılla döşenebilir. Cornell rehberi 2–5 yumurta, 10–12 gün kuluçka ve 7–9 gün yuvada kalma süresi verir. Audubon rehberinde çoğunlukla 4–5 yumurta, ağırlıklı olarak dişinin yürüttüğü 11–12 günlük kuluçka bildirilir. Bunlar aynı tür için farklı kaynak kapsamlarıdır; sayılar ortalanmaz. İki ebeveyn yavruları besler. Yere yuvalayan kuşların örtüsüne girilmemelidir.
Günlük Alan Kullanımı
Göçte ve kışın açık otlaklar, yabancı otlu tarlalar ve kurumuş sığ göl tabanları beslenme alanı olabilir. Kışın kullanılan tarımsal bir alanın, üreme için gerekli gölge ve gizlenmeyi de sağladığı varsayılmaz. Sürüleri yol kenarından veya mevcut patikadan gözlemek, bitki kümeleri arasında yürümekten daha uygundur.
Ne Yer?
Tohumlar ve omurgasızlarla beslenir; az miktarda meyve de alır. Besinleri arasında çekirgeler, böcekler, tırtıllar, örümcekler ve çeşitli ot tohumları vardır. Yavrulara çoğunlukla böcek götürülür. New Mexico Eyalet Üniversitesi’nin yaban hayatı eğitim rehberi, kışın tohum ve tahılın önemini özellikle belirtir.
Nasıl Beslenir?
Yerde yürüyerek veya koşarak besin toplar; ot başlarından tohum ayırabilir. Böcekleri bitkiden alabilir, yerde kovalayabilir ya da kısa uçuşlarla yakalayabilir. Göç ve kış döneminde çoğunlukla sürüyle beslenir; aynı yerde başka tohum yiyen kuşlar da bulunabilir.
Yağışa Tek Bir Ölçekte Yanıt Vermez
Büyük Ovalar’da 1967–2014 kuş sayımlarını inceleyen 2018 araştırması, türün bölgesel bolluğunu varış dönemindeki daha yağışlı koşullarla, farklı bir zaman ölçeğinde ise önceki dört yıllık kuraklıkla ilişkili buldu. Bu, kuraklığın her yerde yararlı olduğu anlamına gelmez. Araştırma, farklı bölgelerdeki sayıları ve yerleşme örüntülerini istatistiksel olarak karşılaştırır; işaretli her bireyin izlediği yolu göstermemektedir.
Yuvadan Ayrılmak Bağımsızlık Değildir
Colorado’daki kısa otlu çayırlık araştırmasında 82 yavru grubundan 206 yeni yuvadan ayrılmış kuş, radyo izleme ve renkli halkalarla takip edildi. 2006’da yayımlanan sonuçlar, özellikle ilk üç günün ve şiddetli kuraklık koşullarının daha düşük sağkalımla ilişkili olduğunu gösterdi. Yerel araştırmanın sonucu, yuvadan çıkan her kuşun hemen bağımsız yaşadığı varsayımını desteklemez; bütün yayılışa tek bir ölüm oranı olarak da uygulanamaz.