Dünya Kuşları
Saha Teşhis Levhaları
İki yetişkin levhası arasında sola veya sağa kaydırın.
Apodidae
Ak Alınlı Ebabil
Cypseloides storeri
White-fronted Swift
Güneybatı Meksika’nın koyu gövdeli, beyaz alın-göz arkası-çene desenli ebabili; göç durumu ve birçok üreme ölçüsü henüz kesinleşmemiştir.
- Takım
- Apodiformes
- IUCN Durumu
- DD · Veri YetersizKüresel IUCN. BirdLife v10 (2025); takson eşleştirmesi AviList 2026 / IOC 15.2; kontrol: 29.10.2026. Liste yılı, türün değerlendirme tarihi değildir. Kaynak ve yöntem · BirdLife
İlk Bakış
- Yüz
Alın boyunca beyazlık, göz arkasında açık leke ve yaygın çene beyazlığı birlikte.
- Gövde
Koyu kurumlu kahverengi; geniş beyaz boyun halkası yok.
- Uçuş
Hızlı çırpış ve kısa süzülme; tek veya karışık ebabil grubu.
Biyolojik Bilgiler
Boyu
- Erkek
- 14 cm
- Dişi
- 14 cm
Kanat Uzunluğu
- Erkek
- 13,66 cm
- Dişi
- 13,66 cm
Ağırlığı
- Erkek
- 39 g
- Dişi
- Veri bulunamadı
Ölçülerle ilgili ayrıntılı açıklamalar web sitemizde aynı türün sayfasındadır.
Dünya dağılımı
Ak Alınlı Ebabil
Harita katmanlarını özelleştir
Gözlem Noktaları
Küre hazırlanıyor…
Aylık kayıt sayısı
Çubuklar bu örneklemdeki kayıt sayısıdır; kuş bolluğunu veya üreme takvimini göstermez. Kayıt ve gözlem çabasından etkilenir.
Küreyi döndürün ve katmanları karşılaştırın. Renkli alanlar kesin gözlem veya yuva noktaları değildir.
Kaynak doğrulanmış aylık yayılış sınırları sağlamıyor. Tüm alanlar gösterilir; ay sürgüsü ve aylık oynatma bu nedenle kapalıdır.
- Oca
- Nis
- Tem
- Eki
- Ara
Genelleştirilmiş veri ve yöntem
Alt harita: Natural Earth · Kamu malı
Merkezi kaynakça ↗Takvim
Tarihlenmiş doğrudan yuva ve genç kayıtları; kesin yumurtlama mevsimi bilinmiyor.
Ocak
Düzenli göç ve yerleşiklik kesinleşmedi; yılın farklı dönemlerinden Meksika kayıtları var. Bu aya özgü doğrulanmış bölgesel tarih verilmedi; bu, yerel yokluk anlamına gelmez.
Şubat
Düzenli göç ve yerleşiklik kesinleşmedi; yılın farklı dönemlerinden Meksika kayıtları var. Bu aya özgü doğrulanmış bölgesel tarih verilmedi; bu, yerel yokluk anlamına gelmez.
Mart
Düzenli göç ve yerleşiklik kesinleşmedi; yılın farklı dönemlerinden Meksika kayıtları var. Bu aya özgü doğrulanmış bölgesel tarih verilmedi; bu, yerel yokluk anlamına gelmez.
Nisan
Düzenli göç ve yerleşiklik kesinleşmedi; yılın farklı dönemlerinden Meksika kayıtları var. Bu aya özgü doğrulanmış bölgesel tarih verilmedi; bu, yerel yokluk anlamına gelmez.
Mayıs
Düzenli göç ve yerleşiklik kesinleşmedi; yılın farklı dönemlerinden Meksika kayıtları var. Bu aya özgü doğrulanmış bölgesel tarih verilmedi; bu, yerel yokluk anlamına gelmez.
Haziran
Düzenli göç ve yerleşiklik kesinleşmedi; yılın farklı dönemlerinden Meksika kayıtları var. Tacámbaro, Michoacán — 2022: İki yuva ve yuva başında erişkinler; tek küçük yavru doğrudan görüldü.
Temmuz
Düzenli göç ve yerleşiklik kesinleşmedi; yılın farklı dönemlerinden Meksika kayıtları var. Tacámbaro, Michoacán — 2022: İki yuva ve yuva başında erişkinler; tek küçük yavru doğrudan görüldü. Michoacán — müze kaydı: Yeni uçmuş genç kaydı; yaş süresi hesaplanmadı.
Ağustos
Düzenli göç ve yerleşiklik kesinleşmedi; yılın farklı dönemlerinden Meksika kayıtları var. Bu aya özgü doğrulanmış bölgesel tarih verilmedi; bu, yerel yokluk anlamına gelmez.
Eylül
Düzenli göç ve yerleşiklik kesinleşmedi; yılın farklı dönemlerinden Meksika kayıtları var. Bu aya özgü doğrulanmış bölgesel tarih verilmedi; bu, yerel yokluk anlamına gelmez.
Ekim
Düzenli göç ve yerleşiklik kesinleşmedi; yılın farklı dönemlerinden Meksika kayıtları var. Bu aya özgü doğrulanmış bölgesel tarih verilmedi; bu, yerel yokluk anlamına gelmez.
Kasım
Düzenli göç ve yerleşiklik kesinleşmedi; yılın farklı dönemlerinden Meksika kayıtları var. Bu aya özgü doğrulanmış bölgesel tarih verilmedi; bu, yerel yokluk anlamına gelmez.
Aralık
Düzenli göç ve yerleşiklik kesinleşmedi; yılın farklı dönemlerinden Meksika kayıtları var. Bu aya özgü doğrulanmış bölgesel tarih verilmedi; bu, yerel yokluk anlamına gelmez.
Habitat
Ses
2016 kayıtlarının uzman karşılaştırmasında düzenli aralıklı, Amerikan Kara Ebabilinden daha boğuk; yakın Beyaz Çeneli Ebabile benzerlik var.
Kuşları çekmek için kayıt çalmayın; özellikle yuva çevresinde sessiz gözlem yapın.
Üreme
Şelalenin sıçrama bölgesinde kaya tavanlı niş; ıslak yosun ve çam iğneli sığ fincan yuva. Bir yuvada tek küçük yavru görüldü; kesin yumurta sayısı, kuluçka ve ilk uçuş süresi bilinmiyor.
Karşılaştır
Beyaz Çeneli Ebabil Cypseloides cryptus en yakın görsel benzerlerden biridir. Ak Alınlı Ebabilde beyaz alın merkez boyunca daha geniştir; göz arkasındaki açık leke ve çene-üst boğazın yaygın beyazlığı birlikte destek olur. Beyaz Çeneli Ebabilin beyazı genellikle gaganın hemen altında daha küçük alanla sınırlıdır. Yalnız çenenin bir an açık görünmesi ayrım için yeterli değildir.
Amerikan Kara Ebabili Cypseloides niger daha uzun kanatlı ve büyük görünebilir; onun açık alınlı bireyleri tek bir baş işaretiyle karışmayı mümkün kılar. Kestane Yakalı Ebabil Streptoprocne rutila için erkek erişkindeki kızıl boyun deseni önemlidir, ancak her yaş ve eşeyde aynı belirginlikte görülmez. Beyaz enseli Streptoprocne semicollaris daha iridir ve farklı bir açık boyun deseni taşır. Sürü içindeki karşılaştırma, kuşların aynı uzaklıkta görüldüğü anda daha anlamlıdır.
Erkek–dişi karşılaştır
Özgün küçük örneklemde belirgin erkek-dişi renk farkı yok. Genç ve eşey tüy değişiminin ayrıntıları yeterince bilinmiyor.
Tür Bilgisi
Hızlı Tanı
Ak Alınlı Ebabil Cypseloides storeri, Meksika'nın güneybatısında yaşayan, koyu gövdeli ve açık yüz işaretli bir ebabildir. Alın boyunca uzanan beyaz tüy kenarları, gaga ile göz arasındaki açıklık, gözün arkasındaki beyaz leke ve çenedeki beyazlık birlikte önemlidir. Bu işaretler uçan kuşta aynı anda görünmeyebilir. Türün adına bakarak bütün başı veya göğsü beyaz bir kuş beklemek doğru olmaz; gövdenin büyük bölümü koyu kahverengi-siyahtır.
Teşhisi güçtür. Yüksekten hızla geçen koyu bir ebabilin alnında kısa süre bir açıklık görülmesi yeterli değildir. Başın önünü ve yanını birkaç açıdan gösteren görüntüler, kanat-gövde oranı ve kuyruk biçimi birlikte değerlendirilir. 2024 yuva araştırmasındaki erişkin fotoğrafları, yüz işaretlerinin bazı eski rehber çizimlerindekinden daha parlak ve belirgin olduğunu göstermiştir. Kuşun gerçek tüy deseni, soluk basılmış bir eski resme uymadığı için reddedilmez.
Genel Görünüm ve Duruş
Genel renk koyu, kurumlu kahverengidir; alt taraf üstten biraz daha açık olabilir. Omuz ve bazı kanat tüyleri daha siyah görünür. Alın, gözün önü, çene ve üst boğaz tüylerinin açık uçları, yüzün üstünde donmuş gibi ince bir beyazlık oluşturur. Göz arkasındaki leke de bu desenin parçasıdır. Beyazlık, kesintisiz geniş bir boyun halkası veya büyük beyaz karın alanı değildir.
Göz canlıda koyu kahverengi olarak bildirilmiştir. Gaga ve ayaklar koyudur. Sıkı ve görece ince gövdeye uzun kanatlar eşlik eder. Kayalık yuva çevresinde erişkinlerin dik yüzeye tutunduğu ve yuva yanında durduğu doğrudan gözlenmiştir. Normal davranışı görmek için kuşu ele almak veya yuva kayasına çıkmak gerekmez; şelalenin karşısındaki güvenli bir noktadan dürbün veya teleskopla izlenebilir.
Kuyruk uçuş sırasında belirgin derin bir çatal göstermeyebilir. Bir saha tanımında uca doğru daralan ve gözlem boyunca açılmayan kuyruk anlatılır. Kanatların açı değiştirmesi ile kuyruk ucunun görünümü de değişebilir; tek kareden değişmez bir geometrik şekil çıkarmak yerine ardışık görüntüler karşılaştırılır. Bu ayrıntı, başka koyu ebabillerin yüz desenleriyle birlikte kullanılır.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Özgün tanımda incelenen iki erkek ve bir dişide belirgin eşey renk farkı görülmemiştir. Bu küçük örneklem, bütün eşey ve yaş değişimlerinin çözüldüğünü göstermez. Erkek için beyaz, dişi için koyu alın gibi doğrulanmamış iki ayrı renk düzeni kurulmaz. Alan gözleminde güvenle seçilemeyen eşey bilgisi açık bırakılır; tür tanısı, eşey tayininden önce gelir.
Gençlerin yaşla değişen tüy görünümü ayrıntılı olarak bilinmez. 2017 incelemesi, temmuzda elde edilmiş yeni uçmuş bir genç örneğini üreme kanıtları arasında değerlendirir. Bu kayıt, her genç kuşun belirli bir ayda aynı tüy desenini taşıdığını söylemez. 2022'de doğrudan yuvasında görülen küçük yavru ile uçan genç aynı gelişim evresi değildir; tek yavrudan uçuşa kadar geçen süre hesaplanamaz.
Yuvaların biri erişilemediği için içi görülmemiş, ötekinde tek küçük yavru gözlenmiştir. Dolayısıyla iki yuvanın da aynı sayıda yumurta veya yavru taşıdığı varsayılmaz. Erişkinin yuva başında bulunması bakım davranışını gösterir, fakat kuluçkanın kaçıncı günü olduğunu tek başına açıklamaz. Bilinmeyen yaş ve eşey ayrıntıları, yakın akraba türün tanımından alınarak doldurulmaz.
Uçuşta Görünüm
Saha gözlemleri hızlı kanat çırpışlarını kısa, doğrudan süzülmelerin izlediğini anlatır. Bazı gözlemciler görünümü Chaetura ebabillerine benzetmiş, fakat kuşu biraz daha iri bulmuştur. Uçuşun bu genel benzerliği türlerin aynı olduğunu söylemez. Başın görece belirgin duruşu, kanat tabanının görünümü ve kuyruğun açısı aynı bireyde birkaç geçişte kontrol edilir.
Alın beyazlığı önden ve uygun ışıkta daha kolay, çene beyazlığı ise kuş baş seviyesinde görüldüğünde daha güvenilir seçilir. Doğrudan alttan bakılan fotoğrafta çene beyazlığı karşıtlığını kaybedebilir. Açık alın ile göz arkasındaki lekenin aynı kuşta görülmesi önemli destek sağlar. Uçuş hızı veya bir şelale yakınından geçmesi tek başına kesin teşhis değildir.
Ses ve Davranış
2016'da Tacámbaro'da yapılan kayıtları değerlendiren uzman inceleme, çağrıların Amerikan Kara Ebabilinden daha boğuk ve daha düzenli aralıklı olduğunu belirtir. Amerikan Kara Ebabilindeki hızlı gevezelenmeye doğru hızlanma bu kayıtlarda aynı biçimde duyulmaz. Kestane Yakalı Ebabilin sesiyle karşılaştırıldığında daha az sert tarif edilir. Beyaz Çeneli Ebabille ses benzerliği de bulunduğundan görüntü ve coğrafya birlikte önemlidir.
Tek başına veya başka ebabillerle karışık grupta avlanabilir. 2022 araştırmasında kanatlı termitleri arayan bir toplulukta üç Ak Alınlı Ebabil doğrudan tanımlanmıştır. Aynı sürüde görülen her kuş bu türe ait değildir; beyaz enseli büyük ebabiller de kaydedilmiştir. Akşamları şelale çevresine geliş veya yuva yanında dinlenme, bütün gece uçmaya devam ettiği anlamına gelmez.
Dünya Yayılışı
Doğal yayılışı Meksika'nın güneybatısındaki dağlık alanlar ve yakın kıyı alçaklıklarıyla sınırlıdır. Belgelenmiş örnek ve görüntüler Guerrero, Michoacán, Jalisco ve Colima'dan gelir. Sierra Madre del Sur ile çevresindeki dağlar, derin vadiler ve şelaleler önemlidir. Tür Meksika'ya endemiktir; başka Orta veya Güney Amerika ebabillerinin geniş yayılışı bu sayfaya aktarılmaz.
İlk örnekler dağlardan gelmiş olsa da Jalisco'nun alçak kesiminden kış görüntüleri ve Colima kıyı alçaklıklarından belgelenmiş gözlemler vardır. Bu nedenle bütün kayıtları 1.500–2.500 metre sınırına sıkıştırmak doğru olmaz. Oaxaca'dan bazı görüntüler ihtiyatla tartışılmıştır; doğrulanmamış olasılıklar kesin doğal yayılış veya üreme alanı sayılmaz.
Doğal Yayılışındaki Durumu
Koruma değerlendirmesi Yetersiz Veri'dir. Bu, türün tehlikesiz veya kaybolmuş olduğu anlamına gelmez; riskini güvenilir biçimde hesaplamaya yetecek bilgi bulunmadığını anlatır. 2017 uzman incelemesi sık alıntılanan nüfus sayılarının sağlam bir sayım temeline dayanmadığını açıkça belirtir. Haritadaki model alanı veya bir sürü fotoğrafı, kıtanın bütün nüfusunu veren bir sayım değildir.
2024'te yayımlanan doğrudan yuva araştırması türün yaşamı hakkında yeni bilgi sağlamıştır, fakat yalnız iki yuva tüm üreme yayılışını açıklamaz. Şelalelerde yuva arama güçlüğü ve uçan koyu ebabillerin zor teşhisi, kayıt azlığını yorumlarken birlikte düşünülür.
Göç Yolculuğu
Yerleşik mi yoksa mevsimsel göçmen mi olduğu kesinleşmiş değildir. Ocak, mayıs ve yaz aylarındaki kayıtlar güneybatı Meksika'da yıl boyunca bulunma olasılığını destekler; aynı bireylerin her mevsim aynı noktada kaldığını göstermez. Dağ ile alçak kıyı arasındaki hareketler hava koşullarıyla ilişkili olabilir, ancak bu açıklama doğrulanmış takip sonucu değildir. Bilinen bir kışlama ülkesi, mesafe veya göç çizgisi bulunamadı.
Üreme Alanı
Doğrulanmış yuvalar Michoacán'da Tacámbaro yakınındaki iki şelalededir. Bir şelale daha açık ağaç ve çalılıkla çevrili, diğeri kapalı çam-meşe örtüsü altındadır. Yuva için dik kaya duvarı, akan suyun sıçrama bölgesi ve yukarıdan koruyucu kaya çıkıntısı birlikte önem taşır. Uçan kuşun beslendiği çevre ile gerçek yuva nişi ayrı alanlardır.
Yuva Yeri
2022'de incelenen yuva sığ bir fincan biçiminde, başlıca ıslak yosun ve az miktarda çam iğnesinden oluşuyordu. Kaya yarığı içinde, küçük yatay desteğin üzerinde ve düşen suyun yanında bulunuyordu; kaya tavanı yuvayı doğrudan yukarıdan gelen sudan koruyordu. İçinde tek, çok küçük yavru görüldü. İkinci yuvanın içi erişilemediği için kontrol edilmedi. Kesin yumurta sayısı, kuluçka süresi ve ilk uçuş yaşı henüz doğrulanmadı.
Yuva içindeki tek yavru, mutlaka yalnız bir yumurta bırakıldığını kanıtlamaz. Aynı cinsten başka türlerin süreleri de bu türün ölçülmüş üreme değeri yerine kullanılamaz. Araştırmacı üç başka şelalede alanın tamamını göremediği için yuva bulunmamasını kesin yokluk olarak yorumlamamıştır. Gözlemci de suyun arkasındaki görüş engelini türün bulunmadığının kanıtı saymaz.
Günlük Alan Kullanımı
Orman, ağaçlık ve daha açık vadi üstlerinde uçan böcekler aranır. Akşam avlanması ve şelale yakınında dinlenme doğrudan kaydedilmiştir. Dar kaya nişine yaklaşmak hem kuşu rahatsız edebilir hem de kaygan yüzeyde tehlike yaratır. Yuva yerini açmak veya suyun arkasına girmek yerine güvenli bir uzaklıktan normal geliş-gidişler izlenir.
Ne Yer?
Havada yakaladığı küçük omurgasızlarla beslenir. Bu türe ait ayrıntılı, yıl boyu besin oranlarını veren bir çalışma bulunamadı. Bununla birlikte 2024 yuva makalesi somut bir avlanma kaydı sunar: 29 Haziran 2022 akşamı Tacámbaro'nun güneyindeki vadide üç Ak Alınlı Ebabilin kanatlı termitleri avladığı gözlenmiştir. Bu, belirli bir yer ve tarihte doğrudan gözlenen avdır; yılın bütün besininin termitlerden oluştuğunu göstermez.
Nasıl Avlanır?
Kanat çırpışları ve kısa süzülmelerle uçan avları arar. Termit avlama kaydı ağaç tepesi seviyesinde gerçekleşmiştir; başka beslenme uçuşlarının tamamı aynı yükseklikte olmak zorunda değildir. Karışık ebabil gruplarında her bireyin türü ayrıca belirlenmelidir. Sürüdeki büyük bir ebabilin avı, yanındaki Ak Alınlı Ebabilin diyeti olarak kaydedilmez.
Yavrunun yuvada erişkin gözetiminde bulunması bakımın bir parçasıdır, fakat getirilen besinin bileşimi o yuvada ayrıntılı ölçülmemiştir. Küçük uçan böcekleri tanımak için kuşu besleme deneyiyle yakına çekmek gerekmez. Normal avlanma yönü, yükseklik ve açık yüz işaretleri uzaktan birlikte izlenebilir.
Tanı örneği sisli bir gecede bulundu
1992 özgün tür tanımı, Guerrero'da yıllarca süren arazi çalışması sırasında bir kuşun sisli gece kampındaki havluya tutunmuş olarak bulunduğunu anlatır. Başta Amerikan Kara Ebabili sanılan bu örnek, daha sonra müze karşılaştırmalarında farklı görünmüştür. Michoacán koleksiyonundaki başka örnekler de incelemeye katılmıştır. Bu olay, tanımlanmış bir türün bile görünüşü çok benzeyen kuşların arasında uzun süre fark edilmeyebileceğini gösterir.
Yuva bilgisi tanımdan otuz yıl sonra geldi
Tür 1992'de bilimsel olarak adlandırılmıştır; doğrudan yuva ayrıntıları ise 2022 gözlemlerine dayanan 2024 makalesinde yayımlanmıştır. İki yuvadan yalnız birinin içi görülebilmiştir. Bu yeni bilgi, eski 'yuvası bilinmiyor' hükmünü değiştirir; yumurta sayısı ve gelişim sürelerini aynı anda çözmez. Bilimsel bilgi yeni gözlem geldikçe ilerler ve eksik kalan alanlar ayrıca belirtilir.
Eski çizimler yüzü olduğundan soluk gösterebilir
Horvath'ın yuva başındaki erişkin fotoğraflarında beyaz alın, göz arkası lekesi ve geniş çene beyazlığı belirgindir. Araştırma, bazı eski rehberlerin düşük karşıtlıklı müze fotoğraflarına dayanmış olabileceğini tartışır. Canlı kuşun iyi ışıkta görünümü ile korunmuş müze örneğinin fotoğrafı aynı karşıtlığı vermeyebilir. Bu nedenle beyazlığın yerini bilmek, yalnız çizimdeki rengin koyuluğunu taklit etmekten daha değerlidir.
Veri eksikliği bir koruma sınıfıdır
Yetersiz Veri sınıfı, tehditlerin bulunmadığını söylemez. Az kayıt, zor uçuş teşhisi ve erişilemeyen şelale yuvaları güvenilir değerlendirmeyi sınırlar. 2017 incelemesi nüfus için aktarılan büyük sayıların sağlam dayanaklarını sorgulamıştır. Bir türün yeni yuvasını bulmak çok değerli bir gelişmedir; yine de bu keşif bütün yayılışın nüfus sayımının yerini tutmaz. Fotoğraf ve tarihlenmiş alan kayıtları, koruma değerlendirmesindeki boşlukları azaltmaya yardım eder.