Tür Karşılaştırma Ekranı
Kuşların fiziksel özelliklerini, seslerini, habitatlarını ve tanımlarını yan yana karşılaştırmak için iki tür seçin.
Ak Kumkuşu
Calidris alba
Ses Kayıtları
Ses kayıtları aranıyor...
Bilimsel Tanım & Morfoloji
Hızlı Tanı
Ak Kumkuşu, toplu gövdesi, kısa ve düz siyah gagası, siyah bacakları ve beyaz alt tarafıyla tanınan küçük bir kıyı kuşudur. Gaga yaklaşık baş uzunluğundadır; ince ve belirgin aşağı kıvrık bir gaga beklenmez. Kışın sırtı açık gri, yüzü ve alt tarafı büyük ölçüde beyaz görünür. Kapalı kanadın önündeki koyu alan, bu soluk görünüş içinde dikkat çekebilir. Tanıda açık renk tek başına yeterli değildir; gövde biçimi, gaga, bacaklar ve kanat deseni aynı kuşta birlikte değerlendirilir.
Üreme giysisinde baş, boyun, üst göğüs ve üst taraf pas kızılı, kahverengi ve siyah desenlerle renklenir. Karın ise beyaz kalır; bu nedenle kızıl göğüslü görünüm bütün alt tarafın kızıl olduğu anlamına gelmez. Tüylerin açık kenarları ile koyu merkezleri, üst tarafta pullu veya benekli bir izlenim verebilir. Bazı erişkinler daha parlak kızıl, bazıları daha soluk görünür. Aynı türün kıştaki gri-beyaz kuşuyla yazdaki kızıl desenli kuşunu karşılaştırırken bu mevsim değişimi hesaba katılır.
Genel Görünüm ve Duruş
Kapalı kanadın ön tarafındaki küçük koyu tüyler, gövdenin yanında siyaha çalan bir leke oluşturur. Kuş dinlenirken göğüs tüyleri bu alanı örtebilir; lekenin görünmemesi onun anatomik olarak bulunmadığını göstermez. Kış giysisinde üst tarafın açık gri tüyleri ince koyu çizgiler ve açık kenarlar taşıyabilir; uzaktan oldukça sade görünür. Başın ön ve yan bölümleriyle göğüs ve karın beyazdır. Bu soluk görünüm, koyu gaga ve bacakların daha belirgin seçilmesini sağlar.
Ayağında öne yönelen üç parmak bulunur; birçok başka kumkuşundaki küçük arka parmak yoktur. Yorkshire Wildlife Trust bu farkı, kum üzerindeki hızlı hareketi ve dalga kıyısındaki beslenmesiyle birlikte anlatır. Parmakların tamamı çoğu saha görüntüsünde seçilemez. Bu nedenle bir fotoğrafta arka parmağın görünmemesini tek başına tanı saymak yerine, açık renkli toplu gövde ve siyah gaga-bacaklarla birlikte değerlendirmek gerekir. Kuşu ayağını göstermek için yakından kovalamak gerekmez.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Erkek ve dişi aynı temel giysileri taşır; üreme dönemindeki kızıllık yalnız erkeğe ait bir özellik değildir. Norsk Polarinstitutt hesabı eşeylerin görünüşünü benzer olarak tanımlar. Sadece daha kızıl, daha gri ya da daha küçük görünen tek bir kuşa bakarak kesin eşey belirlenmez. Genç kuşlarda üst taraf açık gri ve siyah desenlidir; tüy uçları beyaz ve sarımsı kahverengi olabilir. Alt taraf beyazdır, göğüs yanlarında sarımsı kahverengi çizgiler görülebilir. Gençte de beyaz kanat şeridi vardır.
Gençteki siyah-beyaz sırt, erişkinin kış grisinden farklıdır. Baş ve boyunda krem-kızılımsı tonlar görülebilir.
Uçuşta Görünüm
Uçuşta koyu kanat üzerinde belirgin beyaz bir şerit görülür. Üstten bakıldığında kanadın koyu ön kenarı, beyaz çizgiyle karşıtlık yapar; alttan görünümde beyaz gövde ve açık kanat altı öne çıkar. Üreme giysisindeki kızıl üst tarafı kanat altında aramak doğru değildir. Yalnız beyaz şeritle karar verilmez; kuş konduğunda gaga ve gövde biçimi de karşılaştırılır.
Ses ve Davranış
Sahilde çoğu zaman çekilen dalganın ardından koşarken ve yeni dalga yaklaşınca geri çekilirken görülür. Bu hareket, suyun açığa çıkardığı kum yüzeyindeki küçük avlara erişmesini sağlar. Üreme dönemindeki davranışı ise aynı kıyı koşusundan farklıdır: Audubon’un tür hesabında eşleşmemiş erkeğin alçakta kanat çırpma ve süzülmeyi dönüşümlü yaptığı gösteri uçuşu anlatılır. Yerde dişiye yaklaşırken tüylerini kabartıp başını omuzlarına doğru çeker. Kur davranışı ile sıradan beslenme hareketi ayrı bağlamlarda değerlendirilir.
Çağrısı kısa ve keskindir; Oiseaux.net bunu “fit” veya “fiyit” benzeri, kalkışta duyulabilen bir ses olarak aktarır; kısa “tiu du du” dizileri de işitilebilir. Yazıyla verilen sesler yaklaşık bir anlatımdır; farklı yazarların aynı sesi farklı hecelerle aktarması başka bir türe işaret etmez.
Yere açılmış sığ yuva çukuru küçük yapraklarla döşenir. Audubon’un rehberi genellikle 4, bazen 3 yumurta ve 24–31 günlük kuluçka süresi verir. Hav tüylü yavrular yumurtadan çıktıktan kısa süre sonra yuvayı terk eder, kendi besinini toplar ve bir veya iki yetişkinin gözetiminde kalır. İlk uçuş yaklaşık 17 günlükken gerçekleşir. Yerden ayrılmadan yürüyebilmek, doğar doğmaz uçabilmekle aynı şey değildir. Bu üreme bilgileri kuzeydeki topluluklara aittir; Türkiye kumsalındaki bir yaz kuşu burada yuva olduğunu kanıtlamaz.
Karıştırılabilecek Türler
Karakarınlı Kumkuşu (Calidris alpina; İngilizce Dunlin), benzer sürülerde görülebilen gerçek bir karşılaştırmadır. Gagası aşağı doğru kıvrılır; üreme giysisinde karın altındaki belirgin siyah alan, Ak Kumkuşunun beyaz karnından farklıdır. Kışın bu siyah alan kaybolur ve alt taraf beyaz görünür; o mevsimde “siyah karın yok” diyerek Karakarınlı Kumkuşunu elemek doğru değildir. RSPB hesabı sonbaharda bazı siyah tüylerin kalabildiğini de belirtir. Bu yüzden gaganın eğriliği, yüz-göğüs deseni ve mevsim birlikte değerlendirilir; her gri-beyaz kumkuşu Ak Kumkuşu değildir.
Küçük Kumkuşu (Calidris minuta; İngilizce Little Stint) daha küçük, daha ince yapılı bir kıyı kuşudur. Naturalis’in tanı hesabı Ak Kumkuşunu ondan daha iri, kışın daha soluk ve arka parmağı bulunmayan bir tür olarak ayırır. Küçük Kumkuşunun gençlerinde sırtta iki açık renkli V biçimli çizgi görülebilir. Siyah bacak iki türde de bulunduğu için tek başına ayırıcı değildir. Yan yana olmayan kuşlarda uzaklık boy izlenimini değiştirebilir; gövde, gaga ve sırt deseninin tamamı incelenir. Küçük Kumkuşunun çamurlu iç su kenarında bulunması, Ak Kumkuşunun oraya hiç uğramayacağı anlamına gelmez.
Büyük Kumkuşu (Calidris canutus; İngilizce Red Knot) daha iri ve ağır yapılıdır; gagası orta uzunlukta, düz ve daha sağlam görünür, boynu da daha kalındır. Üreme giysisinde yüz ve alt tarafı genişçe tarçın-kızılıdır. Ak Kumkuşunda beyaz kalan karınla bu geniş kızıl alan aynı desen değildir. Üreme dışında Büyük Kumkuşunun göğsünde ve yanlarında soluk gri çizgi ve benekler görülebilir. Gençte sırtın ince açık kenarları pullu bir görünüm oluşturur. Kızıllık kaybolduğunda yalnız renge dayanmak yerine bu gövde ve gaga oranlarına bakılır; Cornell hesabının farklı yaş ve mevsim görünümleri aynı türün değişebilen giysileridir.
Habitat & Dağılım
Üreme Alanı
Üreme döneminde az bitkili, taşlı ve görece kuru tundra bölümlerini kullanır; alan çoğunlukla tatlı suya çok uzak değildir. Tundra, yüksek kuzeyde ağaçların yerini alçak bitkiler, yosun ve likenlerin aldığı açık çevredir. Svalbard’daki kuşlar haziranın ilk bölümünde kıyı ve ırmak deltalarında küçük gruplar halinde görülüp daha sonra tundra üreme alanlarına dağılır. Bu, kışın beslendiği Türkiye kumsalıyla yuva çevresinin aynı habitat olmadığını gösterir.
Yuva Yeri
Yuva yeri açık, çıplak topraktır; bir yükseltide de olabilir. Audubon hesabında taşlı tundra çevresinde yosun, liken ve alçak bitkiler, yakınlarda göl ya da göletler anlatılır. Üreme çevresi ile yumurtaların bulunduğu nokta aynı ölçekte değildir. Aktif bir yuvaya yaklaşmak yerine doğal davranışı uzaktan izleyin.
Günlük Alan Kullanımı
Üreme dışında açık kumsallar önemli beslenme alanlarıdır. Hollanda’nın Vlieland kıyısı ile Gana’nın Esiama kıyısındaki araştırmada aynı türün farklı avlarla beslendiği ve gündüzünü beslenme ile dinlenmeye farklı oranlarda ayırdığı görüldü. Gözlemler Hollanda’da 2007 sonbaharında, Gana’da 2008 ve 2009 kışlarında yapıldı; sonuç bütün kıyılara ait sabit bir günlük program değildir. Gana’daki uzun dinlenmelerin sert kabuklu avı işleme gereksinimiyle ilişkili olabileceği yazarların yorumudur; doğrudan kanıtlanmış tek neden olarak sunulmaz.
Dünya Yayılışı
Üreme yayılışı yüksek kuzey kuşağındadır: Arktik Kanada, kuzey ve doğu Groenland, Svalbard ile Sibirya’nın batı ve orta kesimleri başlıca bölgeler arasındadır. Alaska’da da üreme alanları vardır. Kışı çok daha güneydeki kıyılarda geçiren topluluklar Güney Amerika’ya, Güney Afrika’ya ve Avustralya’ya kadar ulaşır. Bunlar bütün bireylerin aynı sırayla uğradığı duraklar değildir; türün farklı coğrafyalardaki yayılışını anlatır.
Türkiye’deki Durumu
Türkiye için doğrudan bir araştırma örneği İzmir’deki Gediz Deltasıdır. Onmuş ve Sıkı’nın 2011 tarihli İngilizce makalesinde, 1990–2007 gözlemlerini özetleyen tabloda Ak Kumkuşu ilkbahar ve sonbaharda daha sık, kışın daha az kaydedilmiş; yaz dönemi için kayıt verilmemiştir. Deniz kıyısı ve lagün habitatları listelenmiş, tür için üreme kodu yazılmamıştır. Bu eski dönem tablosu, bugün bütün Türkiye’de aynı sayıda kuş bulunduğunu veya her yaz hiçbir birey görülmeyeceğini söylemez. Buradaki kanıt deltaya ve araştırmanın yıllarına aittir.
Göç Yolculuğu
Uzun mesafeli göçmendir; kuzeydeki kısa üreme mevsimiyle daha güneydeki beslenme kıyıları arasında hareket eder. Britanya ve İrlanda’daki kuşlar eskiden yalnız Sibirya kökenli sanılırken, BTO’nun aktardığı halkalama sonuçları Groenland kuşlarının da geçişte bulunduğunu ve bazılarının kışladığını göstermiştir. Bir kıyıda farklı üreme kökenlerinden kuşlar buluşabilir. Bu Britanya bulgusu Türkiye için çizilmiş bir rota değildir; Türkiye’de gözlenen tek bir bireyin doğduğu yeri veya izlediği ülkeleri yalnız bu çalışmaya bakarak belirleyemeyiz.
Beslenme & Diyet
Ne Yer?
Küçük kabuklular, deniz solucanları ve yumuşakçalar kıyıdaki besinleri arasındadır. 2015 araştırmasında Hollanda Vlieland’daki başlıca av yumuşak gövdeli Scolelepis squamata adlı deniz solucanı, Gana Esiama’daki başlıca av ise Donax pulchellus adlı küçük çift kabuklu yumuşakçaydı. Gana’da bu avlar bütün yutulup içeride parçalanıyordu. Aynı tür, farklı kıyılarda aynı besini ve aynı beslenme süresini kullanmak zorunda değildir; bu iki alanın sonucu Türkiye kıyılarındaki bütün bireylere ait bir diyet oranı sayılmaz.
Nasıl Avlanır?
Avı yüzeyden toplar veya gagasını kuma sokar; yazın uçan böceğe hamle yapabilir. Arktik yazında böcekler önem kazanır.
Wadden Denizi’nde temmuz sonu–ekim başındaki konaklama ve tüy değişimi dönemini inceleyen 2022 araştırması dışkıdaki DNA izlerini kullanmıştır. Örneklerin yüzde 94’ünde Crangon crangon adlı karides saptanmıştır. Bu, besinin ağırlıkça yüzde 94’ünün karides olduğunu göstermez; örneklerde bulunma sıklığıdır. Sonuç o bölge ve mevsime aittir.
İlginç Bilgiler
## İlginç Bilgiler Kuzeydoğu Groenland’ın Zackenberg alanında 2003 ve 2007–2011 yazlarını kapsayan 2014 araştırmasında 188 yuva bulundu. Kuluçka düzeni değerlendirilebilen 135 yumurta takımının 45’inde tek, 90’ında iki ebeveyn görev yaptı. Tek başına kuluçkaya yatanlar arasında erkek de dişi de vardı. Bazı bireyler farklı yıllarda bakım biçimini değiştirdi. Araştırmacılar kuşları renkli halkalarla ayırt etmiş ve yuva sıcaklıklarını izlemiştir. Bu sonuç, türün bütün dünyada yalnız dişinin veya mutlaka iki eşin baktığı tek bir aile düzenine sahip olmadığını gösterir. Yüzdeler yalnız bu araştırma grubuna aittir. Gözlenen bakım ile genetik ebeveynlik ayrı sorulardır; aynı makaledeki genetik inceleme, yuvada görülen yetişkin sayısından farklı bir kanıt türüdür. Groenland’da 2011–2021 arasındaki on bir üreme mevsimini kapsayan, 2024’te yayımlanan Etchart ve arkadaşları araştırması kuluçka arasını sıcaklık kayıtlarıyla ölçmüştür. Ayrıntılı inceleme, tek ebeveynin baktığı yuvalardaki uzun aralara odaklanmıştır; iki ebeveynli yuvalarda da seyrek uzun aralar kaydedildiği için “yalnız tek ebeveynde olur” denemez. Soğuk koşullarda uzun araların görülme olasılığı yükselmiş; vücut durumu zayıf bireylerin soğukta daha uzun ayrılmasıyla ilişki bulunmuştur. Yazarlar bunu ebeveynin kendi durumunu korumasına yardımcı olabilecek bir esneklik olarak yorumlar. Araştırma, davranışın tek nedenini deneyle kanıtlamaz; uzun ara da her durumda yuvanın kalıcı terk edildiğini göstermez. Bulgular Türkiye’de kışlayan kuşlarda ölçülmüş davranışlar değildir. BTO’nun aktardığı küresel IUCN sınıfı LC, yani Asgari Kaygı’dır. Buna karşılık Birleşik Krallık’taki koruma önceliği ayrı bir bölgesel değerlendirmedir. Bir küresel etiket, bütün kumsallarda aynı sayıda kuş kaldığını veya her göç topluluğunun aynı yönde değiştiğini söylemez. BTO da göç yolu üzerindeki genel artışın son dönemde yavaşladığını aktarır; bu, Türkiye’deki nüfus için yapılmış bir sayım sonucu değildir.
Kara Karınlı Kumkuşu
Calidris alpina
Ses Kayıtları
Ses kayıtları aranıyor...
Bilimsel Tanım & Morfoloji
Hızlı Tanı
Kara Karınlı Kumkuşu (Calidris alpina) kısa boyunlu, dolgun gövdeli, siyah bacaklı küçük bir kıyı kuşudur. Uzun gagasının ucu aşağı kıvrılır. Üreme giysisinde kızıl ve siyah desenli sırtıyla siyah karın lekesi dikkat çeker.
Genel Görünüm ve Duruş
Beslenirken gövdesini yataya yakın tutar; dinlenirken daha dik durduğunda kısa boynu gövdesine gömülmüş gibi görünür. Avrupa’da yaygın alpina alt türünün yaz giysisinde siyah alan alt göğüsle üst karnı kaplar; alt karın, yanlar ve kuyruk altı beyazdır.
Kış giysisinde kızıl sırt ve belirgin siyah karın alanı kaybolur. Üst taraf uzaktan sade gri görünse de yakından tüy ortalarındaki koyu çizgiler seçilebilir. Beyaz alt tarafın göğüs bölgesinde kahverengimsi çizgilenme bulunabilir.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Erkek ve dişi aynı temel renk düzenini taşır. Avrupa alpina anlatımında dişinin renkleri biraz daha donuk, gagası daha uzun olarak tarif edilir. Ancak yalnız uzaktan görülen gaga boyuna dayanarak kesin eşey tayini yapılmamalıdır.
Gençte sırt tüylerinin koyu ortaları ile beyaz veya kızıl kenarları pullu görünür. Kanat örtülerinin kenarı açık kremdir. Karın yanlarındaki siyahımsı benekler, yaz giysisini değiştiren bir erişkini düşündürebilir; yaş için sırt ve kanat tüyleri de incelenmelidir.
Uçuşta Görünüm
Uçuşta kanatta açık bir çizgi görülür. Kuyruğun ortası koyu, dış tüyleri beyazdır; bu desen kuyruk üstü bütünüyle beyaz görünen türlerden ayrımda yardımcıdır.
Ses ve Davranış
Olağan uçuş çağrısı, uzunluğu değişebilen, hızlı titreşimli bir “trrrrii” sesidir. Üreme alanındaki erkek havada yükselip asılı kalır veya dalgalanarak uçar; bu gösteriye art arda yuvarlanan notalardan oluşan ötüş eşlik eder.
Karıştırılabilecek Türler
Kızıl Kumkuşu (Calidris ferruginea) daha uzun bacaklı, daha ince ve uzun gagalı görünür. Yaz giysisinde yüz, boyun, göğüs ve karın kızıldır; kış giysisinde belirgin beyaz kaş yardımcıdır. Uçuşta beyaz kuyruk üstü alanı, Kara Karınlı Kumkuşunun koyu kuyruk ortasıyla karşılaştırılmalıdır.
Ak Kumkuşu (Calidris alba) kışın çok açık gri üstü ve desensiz beyaz altıyla ayrılır. Dolgun, görece kısa gagası başına yakın uzunluktadır. Kumlu sahilde dalgalarla ileri geri koşması yardımcı olabilir; tür Kara Karınlıyla yaklaşık aynı büyüklükte olduğundan yalnız boy farkı aranmamalıdır.
Habitat & Dağılım
Üreme Alanı
Kuzeydeki üreme habitatında nemli tundra, çimen ve sazımsı otlarla kaplı ıslak düzlükler ile daha kuru yuva yükseltileri yan yanadır. Yakındaki sığ gölcükler ve akarsu kolları beslenme alanları sağlar. Kışın daha ılıman bölgelerdeki haliç ve kıyı çamurlukları önem kazanır.
Yuva Yeri
Cornell’in Kuzey Amerika tür hesabında erkek yerde birkaç sığ çukur hazırlar; dişi yuva olarak kullanılacak olanı seçer. Çukur otlar ve yapraklarla döşenir. Hesapta 3–4 yumurta ve iki eşin katıldığı 20–22 günlük kuluçka verilir. Yavru yumurtadan hav tüyleriyle kaplı ve hareketli çıkar; kısa sürede yuvadan ayrılabilir. Bu süre Türkiye’de ölçülmüş bir sonuç değildir.
Kuzeydeki üreme düzenini özetleyen Animal Diversity Web, yavruların besini kendilerinin topladığını, erişkinlerinse onları besin bulunan yerlere götürdüğünü anlatır. Yuvadan çıkış, uçabilme ve erişkin bakımının sona ermesi ayrı gelişim aşamalarıdır.
Günlük Alan Kullanımı
Gelgitli kıyılarda su yükselince beslenme yüzeyleri kapanabilir. Kuşlar bu sırada yüksek kumsallar, adalar ve benzeri kuru yerlerde topluca dinlenebilir. Günlük kullanım açısından çamurlukla dinlenme yerinin birlikte korunması gerekir; dinlenen sürüyü uçurmadan uzaktan izlemek uygundur.
Dünya Yayılışı
AviList, bu türün 10 alt türünü tanır. Üreme alanları Grönland, İzlanda, kuzey Avrupa ve Rusya’dan Alaska ile Kanada’ya uzanır. Farklı topluluklar farklı kıyılarda kışlar: örneğin alpina Akdeniz ve Hindistan’a, arcticola Çin, Kore ve Japonya’ya, pacifica ise ABD ve Meksika’nın batısına yönelir. Bunlar bütün kuşların aynı yolu izlediği tek bir rota değildir.
Türkiye’deki Durumu
BirdLife’ın 2021 derlemesinde Türkiye’nin kış nüfusu, 2013–2019 dönemi için 8.800–17.100 birey olarak verilmiştir. “Tam” yöntemi, eksiksiz sayımı veya istatistiksel olarak güçlü tahmini kapsar; aralığın tek günde sayılan bütün kuşlar olduğu düşünülmemelidir. Derlemede kısa ve uzun dönem Türkiye eğilimleri yetersiz veri nedeniyle bilinmiyor olarak işaretlidir. Bu eski tahmin günümüzün kesin sayısı değildir.
Göç Yolculuğu
AviList’in Orta ve Kuzeydoğu Rusya’da üreyen centralis alt türü için verdiği kış alanları Doğu Akdeniz ve Güney Asya’dır. Buna karşılık iki Uzak Doğu alt türünün kış alanları aynı listede bilinmiyor olarak yazılmıştır. Dolayısıyla türün geniş yayılışı her topluluğun yolculuğunun çözüldüğü anlamına gelmez; Türkiye’de görülen tek bir kuşa bu genel haritadan kesin üreme kökeni atanamaz.
Beslenme & Diyet
Ne Yer?
Küçük omurgasızlar başlıca besinleridir: solucanlar, böcek larvaları, küçük kabuklular, salyangozlar ve iki kabuklu yumuşakçalar bunlar arasındadır. Kullanılan besin, tundra ile kışlama kıyısında aynı olmak zorunda değildir.
Portekiz’in Tejo halicinde 2009–2010 kış ve ilkbahar dönemlerini karşılaştıran çalışmada kışın küçük salyangozlarla iki kabuklu yumuşakçalar, ilkbaharda deniz solucanları öne çıktı. Kuşlar, iki kabukluların su alıp verdiği etli tüpleri de koparıyordu. Araştırma 99 kış ve 56 ilkbahar videosuyla, 2010’da toplanan 80 ve 148 dışkı örneğini kullandı; bunlar ayrı ayrı tanınmış kuş sayıları değildir.
Nasıl Avlanır?
Hem yüzeyde gördüğü avları toplar hem yumuşak zemini gagasıyla yoklar. Cornell hesabı, duyarlı gaga ucunun avı dokunarak bulmaya ve gece de beslenmeye yardımcı olduğunu belirtir.
İlginç Bilgiler
## Yaş ile Geçiş Sırası Polonya’da Reda Nehri ağzında 1991–2000 arasında yürütülen araştırma, eşeyi ölçülerden belirlenebilen 3.220 erişkin ile ikinci takvim yılındaki 1.186 kuşun yakalanma tarihlerini karşılaştırdı. İkinci takvim yılı, o yaz yumurtadan çıkan yavru demek değildir. Çalışmada üreme başarısı, göç sırasında sayılan sürülerdeki o yılın gençlerinin oranıyla yaklaşık değerlendirildi. Bu oranın düşük olduğu iki yılda ikinci takvim yılındaki kuşlar erişkinlerden daha geç geçti; diğer yıllarda sıralama tersiydi. Bu, Türkiye için değişmez bir yaş sırası değildir. ## Bir Sonuç ve Olası Açıklaması Reda ağzındaki aynı 1991–2000 araştırmasında, ikinci takvim yılındaki kuşların başarısız bir yuvadan sonra yeniden deneme eğiliminin daha yüksek olabileceği öne sürüldü. Bu açıklama, Polonya’daki yakalama ve sürü sayımı sonuçlarını yorumlayan bir olasılıktır; kuşların kuzeydeki yuvaları izlenerek kanıtlanmış bir neden değildir. ## Hesaplanan Enerji Kazancı Portekiz’in Tejo halicindeki 2009–2010 video ve dışkı çalışmasında, ilkbahardaki enerji alım hızı kıştan yaklaşık %65 yüksekti. Değer, yakalanan avların sayısı ve büyüklüğünden hesaplandı; kuşun metabolizmasına doğrudan yapılan bir ölçüm değildi. Yüzeydeki avların büyüklüğü ve etkinliği değiştiğinde, kuşların daha çok yüzeyden toplama yöntemine geçmesi de kaydedildi. Sonuç, her sulak alanda ilkbaharın aynı oranda avantajlı olduğunu göstermez.
