kusatlasi.com
Türkiye Kuşları Yükleniyor...
Dil / Language:
Türkçe | English
Seçildi Çaprazgaga (Loxia curvirostra)
VS
Seçildi Dağ İspinozu (Fringilla montifringilla)

Çaprazgaga

Loxia curvirostra

Takım Passeriformes
Familya İspinozgiller (Fringillidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Çapraz gaga, tıknaz iri baş, kanat şeridinin yokluğu ve kozalak açma davranışı

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Çaprazgaga (Loxia curvirostra; Red Crossbill), tıknaz gövdeli, kısa ve çentikli kuyruklu bir ispinozdur. Kapalıyken birbirini geçen gaga uçları çok ayırt edicidir. Kırmızı erişkin erkek, zeytin-sarı dişi ve çizgili genç aynı türün farklı görünüşleridir; renk tek başına tanı koydurmaz.

Genel Görünüm ve Duruş

İri başı ve güçlü gagası gövdesine göre dikkat çeker. Çoğunlukla iğne yapraklı ağaçların tepeleri yakınında sürü hâlinde dolaşır; kozalaktan kozalağa geçerken çevikçe tutunur. Küçük gagalı bir tohumcu kuşun kırmızı renkli benzeri gibi düşünülmemelidir.

Erkek kiremit kırmızısı olabilir; ancak bazıları turuncu, sarımsı veya kırmızıyla sarının karışımıdır. Kanatları koyu gri-kahverengi, kuyruğu koyudur. Sağrı çoğu kez daha canlı görünür. Her erkek, tekdüze parlak kırmızı bir giysi taşımaz.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Dişi genellikle sarı-yeşil, bazen daha bozdur; en canlı sarı alan sağrıda görülebilir. Kanat ve kuyruk kahverengidir. Bazı erkeklerin de sarımsı olabilmesi, eşey değerlendirmesinde renk kadar tüylerin yaş ve değişim durumunun da görülmesini gerektirir.

Genç kuş boz-kahverengi ve yoğun koyu çizgilidir. Yeni kanat tüylerinin açık kenarları ince bir kanat çizgisi oluşturabilir. Bu, İki Şeritli Çaprazgagadaki güçlü beyaz bantlarla aynı değildir. İlk kışa doğru genç daha dişi benzeri görünmeye başlar.

Uçuşta Görünüm

Uçuşu hızlı ve dalgalıdır; seri kanat vuruşlarını kısa duraklamalar izler. Sürü çoğu kez ağaç tepeleri hizasında ilerler. Koyu kanatlar ile erişkinin daha renkli gövdesi karşıtlık oluşturabilir; dalgalı uçuş tek başına türü ayırmaz.

Ses ve Davranış

Temas çağrısı kısa, sert ve tekrarlıdır; uçan sürüde “cip-cip” gibi duyulabilir. Şarkısı ise değişik ıslık ve cıvıltıların dizisidir. Çağrı yapısı topluluklar arasında değişir; tek bir heceyi duymak alt türü belirlemez.

Karıştırılabilecek Türler

İki Şeritli Çaprazgaga (Loxia leucoptera; Two-barred Crossbill, diğer adıyla White-winged Crossbill), koyu kanattaki iki güçlü beyaz bandıyla ayrılır. Bu bantlar erkek, dişi ve gençte bulunur; tünemiş kuşta biri örtülebilir. Bizim türün gençlerindeki ince açık tüy kenarlarıyla karıştırılmamalıdır.

Büyük Çaprazgaga (Loxia pytyopsittacus; Parrot Crossbill) daha iri ve güçlü görünür. Çağrısı da farklıdır; fakat BTO, görünüş ve ses ayrımının güç olabileceğini vurgular. Bir fotoğraftaki iri gaga izlenimiyle kesin tanı verilmez. Bu kuzey Avrupa benzeri, Türkiye’nin olağan Çaprazgaga kaydıyla kendiliğinden eşitlenmez.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Temel yaşam alanı, tohum verebilen iğne yapraklı ormanlardır. Ladin ve çam ormanları yanında bölgeye göre başka kozalaklı ağaçlar da kullanılır. Ormanın yalnız adı değil, o dönemde sağlayabildiği kozalak ürünü önemlidir. Besinin azaldığı dönemlerde sürüler olağan alanlarının dışındaki ağaçlandırmalara ve parklardaki kozalaklılara da ulaşabilir.

Yuva Yeri

Dişi, iğne yapraklı ağacın dalları arasında gizli, çanak biçiminde yuva kurar; ince dalların içini ot, liken, tüy ve kıllarla döşer. BTO’nun Avrupa kuşlarına ilişkin uzman özetinde tipik 3–4, gözlenen 2–5 yumurta; yalnız dişinin 14–15 günlük kuluçkası ve 20–25 günlük yuvada gelişim süresi verilir. İspanya SEO/BirdLife hesabı kuluçkayı 13–16 gün olarak anlatır. Kaynak farkı ortalamaya çevrilmez; bunlar Türkiye’de yeni ölçülmüş süreler değildir. Yavrular başlangıçta yuvaya ve anne-babaya muhtaçtır. Yuva dalı sallanmaz.

Günlük Alan Kullanımı

Kuzey Amerika Cornell hesabında sürülerin kozalaklı ağaçlar arasında birlikte hareket ettiği, bazen sabahları yerde küçük taş parçaları topladığı anlatılır. Yere inmiş sürü, ormanla ilişkisini kaybetmiş sayılmaz; yerdeki kısa süreli davranış, asıl kozalakla beslenmenin yanında görülür.

Dünya Yayılışı

Loxia curvirostra, Kuzey Amerika ve Avrasya’da geniş fakat parçalı bir orman yayılışına sahiptir; Kuzey Afrika dağlarında ve Asya’nın güneyindeki bazı dağlık alanlarda da bulunur. Güncel AviList Türkiye’yi, doğu Balkanlardan Kafkasya ve güney Ukrayna’ya uzanan guillemardi alt türünün alanında gösterir. Alt tür, ses tipi ve ayrı tür aynı sınıflandırma düzeyi değildir.

Türkiye’deki Durumu

BirdLife’ın 2021 Avrupa derlemesinde Türkiye için 2002–2012 dönemine ait 15.000–50.000 üreyen çift tahmini yer alır. Bu sayı çok sınırlı veriye dayalı uzman görüşü kategorisindedir; ülke eğilimi veri yetersizliğinden bilinmemektedir. Bir 2026 sayımı ya da bütün yıllarda aynı kalan kesin çift sayısı olarak okunamaz.

Göç Yolculuğu

Newton’un 2006 tarihli Avrupa incelemesi, özellikle Norveç ladininin değişen kozalak ürününe bağlı düzensiz yayılmaları anlatır. Başlıca hareket dönemi yazdır; Britanya’ya ulaşan sürüler için kuzeydoğudan güneybatı veya batıya uzanma örüntüsü görülür. Almanya’da halkalanan kuşların geri bildirimleri, kuzey ormanlarına dönüşün aynı takvim yılında olmak zorunda olmadığını gösterir. Bu, Türkiye’deki her kuşa atanacak sabit bir yol değildir.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Avrupa topluluklarında ladin, melez ağaçlarının (Larix) ve çamların tohumları önemli besinlerdir. SEO/BirdLife’ın İspanya hesabında farklı çamların tohumları başta gelir; başka ağaç ve çalıların meyveleri, böcekler ve örümcekler de belirtilir. Bu İspanya anlatımı, bütün Türkiye kuşlarının aynı ağaç türünü veya aynı besin yüzdesini seçtiği anlamına gelmez.

Nasıl Avlanır?

Gaga uçlarını kozalak pullarının arasına yerleştirip pulları aralar; açığa çıkan tohumu dil ve gagasıyla alır. Kozalağı ayağıyla tutabilir ve yutmadan önce tohumun kabuğunu ayırır. Kozalağın açık veya kapalı olması işlemi etkiler. Her ağacın her kapalı kozalağını aynı kolaylıkla açabilen bir araç gibi düşünülmemelidir.

İlginç Bilgiler

## Kozalak Ürünü ve Yayılmalar Summers ve arkadaşlarının 2024 araştırması, İsveç’in kozalak üretimi verileriyle Britanya ve batı Avrupa’daki yayılma yıllarını karşılaştırmıştır. 1911–2008’in ortak verilerinde, Norveç ladininin az ürün verdiği yıllarla Çaprazgaga yayılmaları arasında ilişki bulunmuştur. Bu bir gözlemsel ilişkidir; Türkiye’deki her sürünün aynı yıl ve aynı nedenden yola çıktığının kanıtı değildir. ## Sayımın Başlangıcı Aynı araştırmada kullanılan İsveç Falsterbo sayımları 1973–2018’de her yıl 1 Ağustos’ta başlamıştır. Oysa Çaprazgaga hareketi haziran sonunda veya temmuzda başlayabildiğinden, sayımlar erken geçen kuşları kaçırabilir. Göçü anlamak için yalnız sayıyı değil, sayımın ne zaman başladığını da bilmek gerekir. ## Tüylerin Gösterdiği Köken Britanya, İzlanda ve Faroe Adalarına gelen kuşların kökenini araştıran 2012 çalışması, çoğunlukla müze derilerindeki tüylerin kararlı hidrojen izotoplarını incelemiştir. 1866–2009 arasındaki 30 yayılma yılından, yıl başına 1–29 kuş örneği kullanılmıştır. Tüylerin kimyasal izleri, farklı yılların sürülerinin farklı kuzey bölgelerinden gelmiş olabileceğini göstermiştir. Bu, tek bir kuşun yolunu uyduyla izlemekle aynı yöntem değildir. ## Kalabalık ve Yuva Sayısı Britanya için BTO, düzensiz girişlerden sonra bazı sürülerin birkaç yıl kalıp üreyebildiğini belirtir. Bu nedenle nisandaki üreme kuşu sayımlarında, o yılın yuvalayan çiftlerinden çok, erkenden üremiş hareketli aile grupları da görülebilir. Sayım tarihinin ve kuşların hareketinin birlikte yorumlanması, bir yerdeki kalabalığı doğrudan yuva sayısına çevirmeyi önler.

Dağ İspinozu

Fringilla montifringilla

Takım Passeriformes
Familya İspinozgiller (Fringillidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Beyaz sağrı, turuncu omuz, koyu yan benekleri ve iki renkli kanat

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Dağ İspinozu (Fringilla montifringilla; İngilizce Brambling), turuncu göğsü, beyaz karnı ve uçuşta açığa çıkan beyaz sağrısıyla tanınır. Sağrı, sırtın kuyrukla birleşen bölümüdür. Yaz erkeğinin başı siyahken kışın kahverengimsi görünmesi mümkündür. RSPB, kışın İspinozlarla karışabildiğini de belirtir; bu nedenle bir sürünün içinde iki benzer türü yan yana görmek olağandır.

Genel Görünüm ve Duruş

Gövde yapısı ve büyüklüğü İspinozunkine benzer. Naturalis anlatımında üreme erkeğinin siyah baş ve üst sırtı, turuncu boğaz, göğüs ve omuz alanlarıyla karşıtlık oluşturur. Siyah uçuş tüyleriyle koyu kuyruğun yanında karın ve sağrı beyaz kalır. Kapalı kanatta iki turuncu-beyaz çizgi görülür. Dişinin kahverengi başı ve üst sırtı koyu beneklidir; boyun yanlarındaki gri alanlar daha sakin renkli baş deseninin bir parçasıdır.

Kış giysisinde renkler birbirine daha çok yaklaşsa da omuzdaki turuncu, beyaz karın ve yanlardaki koyu benekler birlikte değerlendirilebilir. Jon Carter’ın RSPB teşhis yazısı, benekli başı ve benekli yanları da İspinozdan ayrımda vurgular. Yalnız beyaz kanat çizgisine bakmak yeterli değildir; İspinozda da açık kanat şeritleri bulunur. Gövdedeki renklerin nerede başlayıp bittiğini görmek, tek bir turuncu lekeyi fark etmekten daha açıklayıcıdır.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Kış erkeğinin baş tüylerinde siyah taban ve pas rengi uçlar bulunur; dişide tüy tabanları gridir. Blasco-Zumeta ile Heinze’nin rehberi bu ayrıntıyı eşey ayrımında kullanır. Açık tüy kenarları koyu bölümleri örtebildiği için, uzaktan kahverengi başlı görünen her kuş dişi değildir. Küçük omuz tüylerinde erkekte daha temiz sarı alanlar bulunabilirken dişide bu tüylerin koyu kenarları daha belirgindir.

Erişkin dişi, kış erkeğine benzese de turuncu alanları çoğu kez daha soluktur. Başın yanları daha açık ve daha düz kahverengi-bej, tepenin iki yanındaki koyu çizgiler daha seçilebilir olabilir. Gagası sarımsı ve uçta koyudur. Oiseaux.net hesabının bu ayrıntıları, yalnız parlak renkli erkekleri değil, daha sade görünümlü kuşları da tanımaya yardımcı olur.

İlk kış kuşlarında kanattaki tüylerin hepsi aynı yaşta olmayabilir. Yenilenmiş koyu tüylerin yanında daha soluk ve eski gençlik tüyleri kaldığında bir sınır oluşabilir. Yaş tayin rehberi ayrıca kuyruk tüylerinin uç biçimini ve sırt beneklerinin şeklini kullanır. Bunlar uzaktan kuş izleyen herkesin rahatça görebileceği özellikler değildir; kışın görülen bir kuşu yalnız baş rengine bakarak genç veya yaşlı diye ayırmak doğru olmaz.

Uçuşta Görünüm

Uçuşu hızlı ve dalgalıdır. Beyaz sağrı, kuş kanatlarını açıp uzaklaşırken koyu kuyrukla birlikte belirginleşir; konmuş kuşta aynı alan kanatlar tarafından örtülebilir. İspinozlarla karışık geçişte bu beyaz alan ve çağrı birlikte yararlı ipuçlarıdır.

Büyük bir topluluğun uçuşu kesintisiz ve eşit yoğunlukta bir bulut gibi görünmek zorunda değildir. Tomas Svensson’un İsveç’te 22 Aralık 2019’da belgelediği akışta, yoğunluğun çok azaldığı bir anın ardından kuş sayısı yeniden artmıştı. Fotoğraflardaki bireyler ayrıca işaretlenerek sayıldı. Bu gözlem, gökyüzündeki kuş akışının birkaç saniyelik görünüşünün bütün akşam geçişini temsil etmeyebileceğini gösterir.

Ses ve Davranış

Uçuş çağrısı genizden gelen, uzayan “ciii” benzeri bir sestir; yakındaki kuşlardan kısa “kink” notaları da duyulabilir. Şarkı ise yavaş, uzayan ve biraz pürüzlü sesler taşır. Çağrı ile şarkıyı ayırmak önemlidir: kışın hareket eden bir sürüden gelen kısa temas sesleri, bir erkeğin yuva alanında söylediği şarkıyla aynı işlevde değildir. Sesin yazıyla benzetimi yalnız kulağı yönlendirmek içindir.

Lõhmus ile Silverin’in türün üremesini ele alan anlatımında erkeklerin, eşleşmeden önce komşu ağaçlarda grup halinde gösteri yapabildiği belirtilir. Dişilerin gelişiyle ötüş yoğunlaşabilir. Bu ilk gösteri birlikteliği, yuva kurulunca çevresini koruyan çiftin davranışıyla aynı değildir. Yazarların aktardığı kuzey Finlandiya çalışmasında dişi yuvaya yakın davetsiz kuşlara tepki verirken erkek başka erkeklere daha uzaktan karşılık verebiliyordu.

Yuva, ağaçtaki dal çatalında çanak biçimindedir. BTO’nun tür özetinde tipik 5–7 yumurta, bildirilen daha geniş aralıkta 3–8 yumurta bulunur. Kuluçkayı dişi yapar; tipik süre 11–12 gündür. Yavruların yuvada kalışı 13–14 gün olarak verilir. Bunlar Türkiye’de yeni ölçülmüş sonuçlar değil, türün kaynakta bildirilen üreme bilgileridir.

Üreme döneminde yuva çevresini savunan erkekler, yaklaşan başka erkeklere tepki verebilir. Lõhmus ve Silverin, İsveç Ammarnäs’ta 20 Haziran–2 Temmuz 1998 deneylerinde 13 yuva yakınında kuş maketi ve ötüş kaydı kullandı. Yakına birden çok erkek gelebilse de makete aynı anda birden fazla erkek saldırmadı. Araştırmacıların ortak alan savunması ihtimalini tartışması, komşu çiftlerin kesin olarak tek bir ortak bölge yönettiği anlamına gelmez.

Karıştırılabilecek Türler

İspinoz (Fringilla coelebs; kabul edilen İngilizce adı Eurasian Chaffinch, eski kaynaklarda Common Chaffinch), en önemli benzer türdür. Üreme erkeğinin başı mavi-gri, üst sırtı sıcak kahverengi, alt tarafı pembemsi pas rengidir. Kuyruğun önündeki sırt bölümü zeytin yeşilidir; Dağ İspinozundaki gibi geniş beyaz değildir. İspinoz dişisi daha sade kahverengi-gri görünür. İki türün açık kanat çizgileri aldatıcı olabileceği için, bu sırt alanı ve omuz-göğüs renkleri birlikte incelenir.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Üreme alanı, kuzeyin açık huş ormanları ve huşlarla iğne yapraklıların karıştığı ormanlardır. Söğütlü kesimler de kullanılabilir. Avrupa hareket atlası, batı Palearktik’in kuzey orman kuşağını vurgular. Ağaçlı yaşam alanı ile açık beslenme parçaları bir arada bulunabilir; türün Türkiye’de kışın tarlada görülmesi, kuzeyde de ağaçsız tarlaya yuva yaptığı anlamına gelmez.

Yuva Yeri

Yuvanın dış kısmında ince dal, kuru ot, kabuk şeritleri ve yosun; içinde bitki lifleri, kıl ve tüy bulunabilir. Oiseaux.net, dıştaki likenlerin yuvayı gizlediğini, yapının örümcek ağıyla da bir arada tutulabildiğini anlatır. Kuluçkadaki dişiye erkek besin getirebilir; yavrulara iki ebeveyn bakar. Yuvaya yaklaşmadan ve ebeveynleri engellemeden uzaktan izlemek gerekir.

Günlük Alan Kullanımı

Kışın bahçelere ve yemliklerin çevresine de gelebilir. BTO, yemliklerin altında yerde beslenen kuşların dökülmüş yapraklarla karışıp kolay fark edilmeyebildiğini anlatır. Bu nedenle kuşları yalnız üst dallarda aramak yerine yapraklı zemini ve yemliklerin altını da uzaktan taramak yararlı olabilir.

Dünya Yayılışı

Kuzey Avrasya’da ürer; üreme yayılışı İskandinavya, Baltık ülkeleri ve Rusya’yı kapsar. AviList v2025b, Dağ İspinozunu bu geniş coğrafyada tek tür olarak tanır ve Akdeniz çevresiyle güney Asya’yı kış yayılışına yerleştirir. Kuzeydeki üreme ortamlarıyla daha güneydeki kış alanları birbirinden ayrılır. Üreme ormanlarına bağlı ilkbahar-yaz yaşamını, kışın besin ararken kullandığı geniş alanlar izler.

Türkiye'deki Durumu

Türkiye kışlama ve geçiş alanları içindedir. OSME’nin Ocak 2025 bölgesel listesi Anadolu’yu kış yayılışına yerleştirir. Liste kış yayılışını Kafkasya, güney Orta Asya ve Irak–İran–Afganistan yönünde de sürdürür. Bu kaynaklar Türkiye için düzenli üreyen bir topluluk bildirmez. Bir kış çok sayıda, başka bir kış daha az kuş görülmesi mümkündür; kış topluluklarının bulunduğu yerler, tohumun miktarı ve ona ulaşılabilmesiyle değişebilir.

Göç Yolculuğu

Avrupa halkalama derlemesinde İskandinavya kuşlarının bağlantıları ağırlıkla kuzeydoğu–güneybatı yönündedir; Britanya, Batı, Orta ve Güney Avrupa’ya uzanır. Bazı kuşlar başka yönlere hareket eder. Derleme, sonbahardan kışa farklı bölgelerde yoğunlaşmalar ve mart–nisan döneminde kuzeye dönüşler gösterir. Bu, her bireyin sabit ve aynı çizgiyi izlediği bir yol haritası değildir. Kışın besin alanları arasında yer değiştirmeler de olur; Türkiye’deki işaretsiz bir kuşun kesin doğduğu yer bu genel bağlantılardan bulunamaz.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Üreme döneminde omurgasızlar ve tohumlar; kışın ise tohumlar, meyveler ve benzeri bitkisel besinler önemlidir. Kuzeyin ormanlarında besin arayan bir kuş, kışın yerdeki kayın tohumlarını toplarken görülebilir. Mevsime bağlı bu değişim, türü yıl boyunca yalnız tahılla beslenen bir kuş gibi düşünmenin yanlış olacağını gösterir.

Nasıl Avlanır?

Bolluğu yalnız yerde aramaz. Olav Hogstad’ın Norveç Budal’daki gözlemlerinde, bazı tırtılların çok çoğaldığı 1975–1976 yıllarında Dağ İspinozları huşların yapraklı bölümlerinde daha çok, alt bitki katında daha az besin aradı. İnceleme 1972–1978 yıllarındaki beslenme davranışlarını karşılaştırıyordu. Böylece aynı tür, uygun avın toplandığı bitki katına göre beslenme yerini değiştirebiliyordu.

Göç molasında alan seçimi yalnız en hızlı besin toplamakla açıklanmayabilir. Åke Lindström’ün güney İsveç araştırmasında, kolza anızları ile kayın tohumunun bol olduğu ormanlar karşılaştırıldı. Ormanda hem anlık enerji alma hızı hem avlanma riski daha düşüktü. Yazar bunu, kuşların kimi koşullarda daha hızlı enerji kazanmak yerine daha düşük avlanma tehlikesini seçmesiyle ilişkilendirdi; göç hızının önemini ise tümüyle dışlamadı.

İlginç Bilgiler

## Besin Varken Ona Ulaşamamak İsviçre’de 1977–1978 kışında kar, yerdeki kayın tohumlarını örttüğünde kuşların çoğu Kernwald ve Röserental geceleme alanlarından ayrıldı. 11–18 Şubat 1978’de Orbe yakınındaki az karlı tarlalarda beslenen kuşlardan 1.633’ü yakalanarak incelendi. Bu sayı bütün sürünün büyüklüğü değildir. Örnek, bir ağacın tohum vermesiyle kuşun o tohumu bulup alabilmesinin ayrı şeyler olduğunu gösterir. ## Tırtıl Bolluğu ve Üreme Olav Hogstad’ın Norveç Budal’daki 1972–2001 incelemesinde, izlenen ötücü kuşlar arasında tırtıl bolluğundaki dalgalanmalara sayı olarak belirgin karşılık veren tür Dağ İspinozuydu. Yıllık ortalama yumurta sayısı da Epirrita autumnata adlı güve tırtılının yoğunluğuyla ilişkiliydi. Ancak bu, tırtıl çoğalan her yılda yuvadan yavru uçurma başarısının mutlaka artması demek değildi; bu iki üreme ölçüsü aynı sonucu vermedi. ## Büyük Toplulukları Saymak Tomas Svensson’un 2021 derlemesi, bu türün milyonlarca birey içeren gerçek kış toplulukları kurabildiğini, fakat bazı çok büyük sayıların zayıf hesaplara dayandığını anlatır. İsveç’teki 2019–2020 topluluğunu da ele alan inceleme, fotoğraflarla kuş akışını saymanın değerini vurgular. Yazar, özellikle sürünün kapladığı hava hacmiyle tahminî kuş yoğunluğunun çarpılmasına dayanan hesapları eleştirir. ## Yumurtanın Rengini Ayırt Etmek Norveç’in Tydal, İsveç’in Ammarnäs ve Finlandiya’nın Kittilä bölgelerindeki 2005–2008 araştırmasında Dağ İspinozu yuvalarında 137 yumurta değiştirme deneyi yapıldı. Gerçek guguk yumurtaları yerine Dağ İspinozu ve İspinoz yumurtaları kullanıldı. İki türün birleştirilmiş analizinde, yuvadaki ve eklenen yumurtanın renk farkı reddedilme olasılığıyla ilişkiliydi. Sonuç, her kuşun her yabancı yumurtayı kesin tanıdığını göstermez; bazı denemeler aynı bireyde tekrarlanmıştı.

ESC ✕
Aramak istediğiniz kuşun Türkçe veya Latince adını yazın...