Tür Karşılaştırma Ekranı
Kuşların fiziksel özelliklerini, seslerini, habitatlarını ve tanımlarını yan yana karşılaştırmak için iki tür seçin.
Çayır Delicesi
Circus pygargus
Ses Kayıtları
Ses kayıtları aranıyor...
Bilimsel Tanım & Morfoloji
Hızlı Tanı
Çayır Delicesi (Circus pygargus; Montagu’s Harrier), uzun kuyruklu, ince gövdeli bir yırtıcıdır. Uzun ve dar kanatları uçlara doğru sivrilir. Açık arazide yere yakın, hafif ve esnek uçuşu dikkat çeker. Erişkin erkeğin gri, dişinin kahverengi oluşu belirgindir; genç kuşlar erişkin dişiye daha çok benzer.
Genel Görünüm ve Duruş
Dişi, erkekten daha iri ve ağırdır; ancak uzaktaki bir kuşun büyüklüğü tek başına eşeyini göstermez. Türün ince yapısı özellikle geniş kanatlı delicelerle yan yana görüldüğünde anlaşılır. Seyrek görülen koyu renkli bireyler de vardır; böyle bir kuşta olağan gri veya kahverengi giysinin bütün ayrıntıları aynı açıklıkta seçilmeyebilir.
Erişkin erkeğin başı, sırtı ve üst kanadı gridir; kanat uçları siyahtır. Üst kanatta, gövdeye yakın uzun uçuş tüylerini enine kesen bir siyah bant bulunur. Alt kanatta bu bölgeden iki koyu bant geçer. Gövdenin altı daha açık, karın ve yanlar pas rengi çizgilidir. Üstten görülen tek bantla alttan görülen desen birbirine karıştırılmamalıdır.
Erişkin dişi üstten kahverengidir. Açık kanat örtüleri sırtından daha soluk görünebilir. Kuyruk bantlı, kuyruk sokumu beyazdır. Alt tarafı açık devetüyü rengi üzerinde boyuna kahverengi çizgilidir. Göz üstündeki ve göz altındaki açık alanlar, koyu kulak bölgesini çevreler. Beyaz kuyruk sokumu, tek başına Çayır Delicesine özgü değildir.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Genç kuşun üst tarafı koyu kahverengi, altı belirgin kızıl-kahverengidir ve erişkin dişideki yoğun boyuna çizgiler bulunmaz. Kanadın gövdeye yakın uzun uçuş tüyleri alttan koyu görünür. Bu koyu alanla daha açık dış kanadın oluşturduğu desen, baş ve boyun işaretleriyle birlikte değerlendirilir. Genç Bozkır Delicesiyle benzerlik çok fazladır.
Uçuşta Görünüm
Süzülürken kanatlarını sığ bir V biçiminde tutabilir. Tam açılmış kanat ucunda dört uzun telek ucu parmak gibi ayrılır; Gökçe Delicede bu sayı beştir. Bu fark, kanadın yeterince açık ve eksiksiz görüldüğü durumda kullanılabilir. İnce kanat ve uzun kuyruk, kuşun hafif, çevik görünüşünü tamamlar.
Ses ve Davranış
Üreme alanında hızlı, kesik ses dizileri duyulabilir; genç kuşların yiyecek isterken çıkardığı ses daha ince bir ıslık gibidir. Kur sırasında dönüşlü ve dalışlı uçuşlar görülür. Erkek, getirdiği avı havada bırakabilir; dişi dönerek ayaklarıyla yakalar. Besin aktarımını izlemek için yuva yönüne ilerlenmez.
Karıştırılabilecek Türler
Bozkır Delicesinin (Circus macrourus; Pallid Harrier) gençlerinde açık boyun halkası ile koyu kulak ve boyun bölgesi genellikle daha keskin karşıtlık gösterir. Çayır Delicesinde halka daha kızılımsı ve silik, göz çevresindeki açıklık daha fazladır. Dişilerde de yüz deseni ve kanat altındaki bantların düzeni birlikte incelenir; tek bir açık halka kesin tanı sağlamaz.
Gökçe Delice (Circus cyaneus; Hen Harrier) daha geniş kanatlı ve daha güçlü yapılı görünür. Erişkin erkeğinde Çayır Delicesinin kanadı enine kesen siyah bantları ve alt gövdedeki pas rengi çizgileri bulunmaz. Dişi ve genç Gökçe Delicelerin alt tarafı belirgin çizgilidir; genç Çayır Delicesinin daha düz kızıl alt tarafıyla bu yönden ayrılırlar.
Habitat & Dağılım
Üreme Alanı
Açık çayırlar, bozkır benzeri otluklar, fundalıklar ve nemli düzlükler kullanılır; yuva gizleyebilecek uzun bitki örtüsü önemlidir. Tahıl tarlaları da bu örtüyü sağlayabilir. SEO/BirdLife’ın İspanya hesabında buğday ve arpa tarlaları başlıca üreme ortamları arasındadır; bazı yörelerde çalılık, otlak ve sulak alan bitkileri de kullanılır. İspanya’daki tarla ağırlığı, Türkiye için ölçülmüş bir oran değildir.
Yuva Yeri
Yuva, yerdeki sık otların veya ekinin arasında gizlenmiş, bitki sapları ve ince dallardan oluşan sığ bir platformdur. BTO’nun Avrupa kuşları için uzman özetinde tipik 4–5 yumurta, dişinin 28–29 günlük kuluçkası ve 35–40 günlük uçuşa erişme süresi verilir. Hav tüyleriyle çıkan yavrular bakıma muhtaçtır. Bunlar Türkiye’de yeni ölçülmüş süreler değildir. Yuvayı görmek için ekine girilmez.
Günlük Alan Kullanımı
Dinlenirken yere veya alçak bir kaya ve çit gibi çıkıntılara konabilir. Geceleri bitki örtüsünün arasında, bazen çok sayıda kuşla birlikte yerde tüner. Gündüz tarlayı tarayan bir kuşla, gecelik dinlenme alanındaki topluluğun davranışı bu nedenle aynı değildir; toplu tünekler uçurulmaz.
Dünya Yayılışı
Üreme yayılışı batı Avrupa ve kuzeybatı Afrika’dan doğuya, Kazakistan ve kuzeybatı Çin’e kadar uzanır. Türkiye bu geniş alanın güney kesimindedir. Kışı üreme alanlarından uzakta geçirir: topluluğuna göre Afrika’nın Sahra güneyindeki bölgeleri veya Pakistan, Hindistan ve Sri Lanka çevresi kullanılır. Bu geniş yayılış, bütün bireylerin aynı kışlama ülkesine gittiği anlamına gelmez.
Türkiye’deki Durumu
BirdLife’ın 2021 Avrupa derlemesinde Türkiye için, 2002–2012 dönemine ait 400–800 üreyen çift tahmini yer alır. Kaynak bu değeri çok sınırlı veriye dayanan uzman görüşü olarak sınıflandırır; kısa ve uzun dönemli nüfus eğilimleri de bilinmemektedir. Bu, güncel ve kesin bir ülke sayımı değildir. Üreyen çift tahmini, Türkiye’nin yalnız geçiş alanı olmadığını gösterir; her yaz gözlemi ise bulunduğu yerde yuva olduğu anlamına gelmez.
Göç Yolculuğu
Kuzey Avrupa’da üreyen veya yumurtadan çıkmış 30 kuşun 2005–2009 uydu izlemesinde, Batı Afrika’nın Sahel bölgesindeki kış boyunca birden fazla ayrı alan kullandıkları görülmüştür. Kuşlar ortalama dört alan ziyaret etmiş, yıllar arasında aynı alanlara da dönebilmiştir. Yağış sonrasında değişen besin koşullarıyla bağlantılı bu kış içi hareket, Türkiye’den çıkan bir kuş için doğrulanmış tek bir göç rotası değildir.
Beslenme & Diyet
Ne Yer?
Küçük kemirgenler, yerdeki küçük kuşlar ve yavruları, kertenkeleler ve iri böceklerle beslenir. Yerel avın bolluğuna göre besinlerin önemi değişebilir; yalnız fare yiyen veya her bölgede aynı besin listesini izleyen bir yırtıcı değildir.
Nasıl Avlanır?
Açık araziyi yere yakın, düzenli hatlar boyunca tarar; avı gördüğünde birden yönelip ayaklarıyla yakalar. Yavaş arama uçuşu ile son yakalama hareketi ayrıdır. Naturalis’in Avrupa kuşları hesabı, bu düzenli tarama ve ani atılışla avlanmayı özellikle belirtir.
İlginç Bilgiler
## Kışın Azalan Çekirgeler Schlaich ve arkadaşlarının 2016 araştırmasında, Senegal’in beş kışlama alanında 2014 ve 2015’in ocak ve mart dönemlerinde aynı hatlarda çekirge sayımları yapılmıştır. Ocaktan marta çekirge sayısı iki yılda sırasıyla yüzde 56 ve yüzde 68 azalmıştır. Bunlar tekrarlı saha sayımlarından elde edilen böcek sayısı değişimleridir; bütün Sahel’in besin miktarı veya Türkiye kuşlarının kış menüsü olarak okunmaz. ## Kuş ve Kuş-Yıl Kaydı Aynı 2016 çalışmasının 2009–2015 GPS kayıtları, Senegal’den Nijer’e uzanan Sahel’de kışlayan kuşları kapsamıştır. Son kışlama alanında 60 günden uzun kalınan 31 kuş-yıl kaydında, son on günün günlük uçuş süresi ilk on günün yaklaşık 1,74 katıdır. Bazı kuşlar birden fazla yıl izlendiği için 31 kayıt, 31 ayrı birey demek değildir. Bitki örtüsü kururken artan uçuş, doğrudan her avın sayıldığı veya yalnız kuraklığın etkisinin deneyle kanıtlandığı anlamına gelmez. ## Hasat Riski Nasıl Ölçülür? Arroyo, García ve Bretagnolle’ün 2002 çalışması, Fransa ve İber Yarımadasındaki en az iki yıllık verisi bulunan alanlarda, hasat sırasında henüz uçamayan yavruların oranını karşılaştırmıştır. Araştırmacılar, koruma yapılmaz ve bu yavruların tamamı biçerdöver nedeniyle ölürse üreme başarısının ne kadar düşebileceğini modellemiştir. Bu yüzden çalışmadaki olası kayıp, her yerde gözlenmiş kesin ölüm oranıyla aynı değildir. Riskin temelinde, ekinin biçilmeye hazır olduğu tarihte yavrunun hâlâ yerde bulunması vardır. ## Besin ve Yuva Yeri Aynı araştırmanın batı Fransa’daki Deux-Sèvres bölümünde, 1995–1999 yıllarında yuvalar, arazi kullanımı ve fare bolluğu birlikte incelenmiştir. Çayır Deliceleri farelerin bol olduğu alanlarda daha sık yuvalamış; bir önceki yılın yuva ve uçan yavru sayılarıyla da ilişki bulunmuştur. Bu gözlemsel sonuç, bir tarlada yalnız bitki yüksekliğine bakarak üreme alanının bütün niteliğinin anlaşılamayacağını gösterir.
Saz Delicesi
Circus aeruginosus
Ses Kayıtları
Ses kayıtları aranıyor...
Bilimsel Tanım & Morfoloji
Hızlı Tanı
Saz Delicesi, Circus aeruginosus, sazlıkların üzerinde alçaktan dolaşan, uzun kuyruklu ve geniş kanatlı bir yırtıcıdır. İngilizce adı Western Marsh Harrier’dır. Kanatlarını hafif yukarı kaldırarak sığ bir V oluşturur. Diğer delicelerden daha ağır yapılıdır; kuyruk dibinde onların belirgin beyaz alanı bulunmaz.
Genel Görünüm ve Duruş
Gövdesi ince yapılı delicelerden daha dolgun, gagası daha kalın ve kancalıdır. Ayakları sarıdır. Konmuş kuşta uzun kuyruk gövdenin arkasında belirginleşir. Dişi genel olarak erkekten daha iridir; iki eşin yan yana görülmesi bu farkın anlaşılmasını kolaylaştırabilir.
Üreme dönemi dışında birden çok kuş, geceyi geçirmek üzere aynı bataklık veya sazlıkta toplanabilir. Bu, üreme dönemindeki çiftlerin yuvalanmasından farklı bir toplu alan kullanımıdır.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Alışılmış erişkin erkekte sırt kahverengidir; kanatlar kahverengi, gri ve siyah bölümler taşır. Kuyruk gridir, gövdenin altı kestane rengi görünebilir. Açık renkli baş ve göğüs üzerinde koyu çizgiler seçilir. Bu üç renkli kanat görünümü, bütün erişkin erkeklerin aynı desende olduğu anlamına gelmez.
Fransa’nın batı-orta kesiminde 2006–2011’de yürütülen araştırma, dişiye benzeyen kahverengi giysisini üreme çağında da koruyan erkekler bulunduğunu gösterir. Bu kuşlar yalnız “henüz gri tüylerini kazanmamış genç erkekler” değildir. Araştırmacılar görünüşü bilinen yaş ve eşeyle karşılaştırarak, aynı tür içinde alışılmış rehber çizimlerinden çok daha fazla renk çeşitliliği olduğunu ortaya koymuştur.
Erişkin dişi genellikle koyu çikolata-kahverengidir; tepesi ve boğazı krem tonlarında olabilir. Kanadın ön üst bölümünde de açık bir alan görülebilir. Bunun büyüklüğü yaş için kesin bir ölçü değildir. Halkalama rehberi, gençlik giysisinde erkek ve dişinin yalnız tüylere bakılarak güvenilir biçimde ayrılamayacağını özellikle belirtir.
Yeni uçmuş gençlerde koyu kahverengi gövdeye eşlik eden açık baş alanları oldukça değişkendir. Fransız araştırmasında kimi gençlerin tepesi ve boğazı açıkken, kimilerinin yalnız ensesinde açık bir yama vardı; bütünüyle koyu başlı bireyler de görüldü. Çok taze tüylerde kuyruk, kanat ve kuyruk dibindeki tüylerin uçları açık renkli olabilir. Aynı dönemde oluşmuş ilk uçuş tüyleri, halkalama rehberinin yaş incelemesinde kullandığı özelliklerdendir.
Uçuşta Görünüm
Uçuşta geniş kanatlar ve gövdenin arkasına uzanan kuyruk, dolgun bir siluet oluşturur. Kuş alçaktan ilerlerken bir yana, sonra öbür yana yatar; kanat vuruşlarını süzülmeyle birleştirir. Sazlık boyunca izlenebilen bu sallantılı uçuş, türün alışılmış av arama görünüşüdür.
Gri giysili erkeğin kanat altındaki iç bölüm açık, dış uçuş tüylerinin oluşturduğu uç bölüm siyahtır. Örtü tüyleri hafif kızıl ton taşıyabilir. Gri kuyruk da açık görünür. Bu alt yüz deseni, kanat üstündeki kahverengi sırt ve örtülerin oluşturduğu görünüşle aynı değildir.
Ses ve Davranış
Üreme alanındaki erkek, kur uçuşunda dalıp yükselirken aralıklı tiz çağrılar çıkarır. Alarmı tekrarlı “kek” veya “kiek”, besin isteyen gencin sesi ısrarlı “piih” gibi tarif edilir.
Yuva, sık su bitkileri arasında saz saplarının biriktirildiği geniş bir platformdur; yapımını dişi üstlenir. BTO’nun el kitaplarına dayalı derlemesinde tipik yumurta sayısı 4–5, dişinin kuluçka süresi 31–38 gündür. Oiseaux.net uzman hesabı, yavruların 35–40 günlükken uçtuğunu belirtir. Uçuş başladıktan sonra da yetişkinler bir süre onları beslemeyi sürdürür.
Karıştırılabilecek Türler
1. Çayır Delicesi (Circus pygargus) daha ince gövdeli ve dar kanatlıdır. Alışılmış erişkin erkekte kanadın iç bölümündeki soluk uçuş tüylerinin tabanında siyah bir çizgi bulunur; gri gövdenin karın kısmında kızıl-kahverengi işaretler görülür. Dişi ve gençlerde kuyruk dibindeki beyaz alan ile ince siluet önemlidir. Gençlerin alt tarafı büyük ölçüde tekdüze kızıl görünebilir.
2. Bozkır Delicesi (Circus macrourus) ince yapılı ve dar kanatlıdır. Erişkin erkek üstten çok açık gri, alttan beyaza yakın görünür; kanat ucundaki siyah kama dışında kanadı oldukça açıktır. Kahverengi dişi ve gençlerde beyaz kuyruk dibi, koyu yanak ve yanağın arkasındaki açık boyun halkası yardımcı olur. Bu halka, Saz Delicesi’ndeki açık tepeyle aynı yerde değildir.
3. Gökçe Delice (Circus cyaneus), Bozkır ve Çayır delicelerine göre daha geniş kanatlı ve dolgun yapılıdır. Erişkin erkekte üst taraf ve göğüs gri, karın beyaz, kanat uçları siyahtır. Dişi ve gençler kahverengi, alt tarafları çizgili veya kızıl tonludur. Geniş beyaz kuyruk dibi, koyu Saz Delicesi’nden ayrımda belirgindir.
4. Şahin (Buteo buteo) kahverengi olduğunda uzaktan benzer görünebilir. Daha kısa kuyruğu, iri başı ve boynu gövdeye gömülü gibi duran sıkı siluetiyle ayrılır. Kanat altındaki açık uçuş tüyleri ile koyu örtüler arasında güçlü karşıtlık, kuyrukta enine çizgiler görülebilir. Şahin de süzülürken kanatlarını hafif V biçiminde tutabilir; bu duruş Saz Delicesi’ne özgü değildir.
Habitat & Dağılım
Üreme Alanı
Sazlı sulak alanlar, göl kıyıları, bataklıklar ve balık üretim havuzları üreme ortamları arasındadır. Yakındaki açık tarla ve çayırlar av aramak için kullanılır. Saz Delicesi yalnız su içindeki bitkilere bağlı değildir; RSPB’nin uzman hesabında tarım alanlarında hem avlandığı hem yuvaladığı belirtilir. Doğu Polonya araştırmasındaki yuvalar ise ticari balık üretim havuzlarının uzun su bitkileri içinde bulunmuştur.
Yuva Yeri
Kuzeydoğu Polonya’nın Mazurya göllerinde 1997’de incelenen üç yuva, kıyıdaki saz kuşağının içindeydi. İki yuva dar saz şeritlerine, biri daha geniş sazlığa kurulmuştu. Çevrede göl kıyısındaki kızılağaçlıklar, otlaklar ve çayırlar bulunuyordu. Yuvaları aramak için sazlığa girmek veya kuşları kaldırmak yerine, yetişkinlerin doğal davranışları uzaktan izlenmelidir.
Günlük Alan Kullanımı
Yuva çevresindeki hareketler yavruların büyümesiyle değişebilir. Kuzey İspanya’nın Navarra bölgesindeki iki sulak alanda ilkbahar 1990’da on çift 631 saat izlendi. Dişiler kuluçka ve yavruların ilk 11 gününde yuva alanında kalırken, daha ileri yavru dönemlerinde dışarıda daha çok zaman geçirdi. Araştırmacılar alan dışında geçen süreyi avlanma süresinin göstergesi olarak kullandı; bütün bu süre boyunca doğrudan av izlenmiş değildi.
Dünya Yayılışı
Üreme alanı Batı ve Orta Avrasya’ya yayılır. Güncel AviList iki alt tür kabul eder: Circus aeruginosus aeruginosus geniş Avrasya alanında, Circus aeruginosus harterti ise Fas’tan Tunus’a uzanan Kuzey Afrika kesiminde bulunur. İlk alt türün kışlama alanı, Sahra altı Afrika’dan Güney Afrika’nın kuzeyine ve Güney Asya’ya uzanır.
Türkiye'deki Durumu
Türkiye’de üreme ve göç geçişi doğrudan araştırmalarla belgelenmiştir. Acıgöl’de Mart–Eylül 2016, 2017 ve 2018’de yürütülen çalışmada toplam 57 yuva bulundu; ayrıntılı üreme analizi 2017–2018’in 43 yuvasıyla yapıldı. İstanbul Boğazı’nın Avrupa yakasındaki Keskin Viraj’da 18 Mart–31 Mayıs 2006 arasındaki 72 günlük, 538 saatlik tek nokta sayımında 138 Saz Delicesi kaydedildi. Bu, yalnız o ilkbaharın sayım alanından geçen kuşların toplamıdır.
Göç Yolculuğu
Göç yolu tek bir boğaza bağlı değildir. 2020’de yayımlanan GPS araştırması, Belçika ve Hollanda’da üreyen altı, güney İsveç’te üreyen dört kuşun Batı Afrika–Avrupa yolculuklarını karşılaştırdı. Cihazlandırma İsveç’te 2011, Hollanda’da 2012, Belçika’da 2013’te başladı. Kuşların ilkbahar ve sonbahar yolları aynı çizgiyi tersine izlemiyordu; İsveç grubundaki bazı kuşlar Akdeniz’de uzun deniz geçişleri yaptı. Çalışma Türkiye’nin göç hattını değil, bu iki batı Avrupalı grubun yollarını inceler.
Beslenme & Diyet
Ne Yer?
Başlıca küçük memeliler ve kuşlarla beslenir; balık ve kurbağa da avları arasındadır. Kuzeydoğu Polonya’nın Mazurya göllerinde Haziran–Temmuz 1997’de üç yuvanın besini incelendi. Gözlenen besin teslimleri, av kalıntıları ve sindirilemeyen artık topakları birleştirildiğinde 357 av kaydı elde edildi. Tarla fareleri av sayısında öndeyken, daha büyük kuşlar hesaplanan besin kütlesinde öne çıkıyordu. Kütleler avların tek tek tartılmasıyla değil, av gruplarının temsilî ağırlıklarıyla hesaplandı.
Nasıl Avlanır?
Açık zemini ve su kenarını alçaktan, yavaşça tarar; avını fark ettiğinde üzerine iner. Canlı av dışında leş de tüketebilir. Uzman tür hesabında kıyıdaki ölü balıklar ve yol üzerinde ölen hayvanlar örneklenir. Afrika’daki kışlama döneminde çekirge gibi böcekleri de avlar; bu, yalnız küçük memeli veya sukuşu yiyen bir avcı olmadığını gösterir.
İlginç Bilgiler
## Doğduğu Bölgeye Yakın Kalmak Yerleşik bir toplulukta gençler doğdukları bölgenin yakınında kalabilir. Fransa’nın batı-orta kesiminde 2001–2007’de radyo vericileriyle izlenen gençlerde, ilk kış ile ilkbahar arasında incelenen 39 kuştan biri dışında hepsi araştırma alanında kaldı. Makalenin iki yaşındaki kuşlar için verdiği ortalama uzaklaşma, yedi erkekte 3,8 kilometre, altı dişide 0,935 kilometreydi. Bu uzaklaşma, mevsimlik uzun yolculuktan farklı olarak, doğum yeri çevresindeki yer değiştirmeyi anlatır. ## Havada Besin Aktarımı Navarra’da ilkbahar 1990’da izlenen on çiftte, dişinin yuva alanında bulunduğu 283 erkek besin tesliminin 169’u havada gerçekleşti. Bu aktarımın payı yavrular büyüdükçe artıyordu. Fernández ve Azkona, dişinin avı havada karşılamasının artan besin ihtiyacını erkeğe iletebileceğini önerdi. Bu açıklama gözlenen davranışı anlamlandıran bir hipotezdir; deneyle kesinleştirilmiş tek işlev değildir. ## Acıgöl’de Üreme Zamanı Acıgöl araştırmasının 2017–2018’de incelenen 43 yuvasında ortalama yumurta sayısı 2,72 bulundu. Bu yerel sonuç, BTO’nun genel derlemesindeki tipik sayıdan daha düşüktür; kaynaklar farklı kapsamları anlatır. Acıgöl’de 2017–2018’de üremeye erken başlayan çiftler daha çok yavru uçurdu. İlk yumurtası 23 Nisan’dan önce bırakılan 27 yuvada, başarısız yuvalar da hesaba katıldığında çift başına ortalama 1,41 yavru; 23 Nisan veya sonrasında başlayan 16 yuvada 0,25 yavru bildirildi. Bu ilişki erken başlamanın tek başına başarıyı sağladığını kanıtlamaz; iki yıllık gözlemde saptanan farkı anlatır. ## Besini Araştırmanın Yolları Mazurya’daki 1997 araştırmasında besini inceleme yöntemleri farklı sonuçlar verdi. Sindirilemeyen artık topaklarında kemirgenlerin payı daha yüksek görünürken, doğrudan teslim gözlemleri ve yuvadaki kalıntılar daha çeşitli avlar gösterdi. Kuşların yuvaya getirdiği kurbağa, tavuk ve tavşan kalıntıları topaklarda bulunmadı. Bu nedenle tek bir kalıntı türünden çıkarılan menü, yenilen bütün avları eksiksiz yansıtmayabilir. ## Yuva Çevresindeki Su ve Saz Doğu Polonya’daki dört balık havuzu grubunda 2008, 2009, 2011, 2018 ve 2019 üreme sezonlarında 82 yuva incelendi. Günlük yuva sağkalımını değerlendiren model, daha derin su ve daha kalın saz gövdeleriyle daha yüksek sağkalım arasında ilişki buldu; bitki yoğunluğu için aynı destek görülmedi. Komşu yuvanın avcı tarafından kaybedilmiş olması da daha düşük sağkalımla ilişkiliydi. Bu gözlemsel sonuç, yalnız sazların sık görünmesine bakarak yuvayı güvenli saymanın yetersizliğini gösterir.
