kusatlasi.com
Türkiye Kuşları Yükleniyor...
Dil / Language:
Türkçe | English
Seçildi Çütre (Carpodacus erythrinus)
VS
Seçildi Dağ İspinozu (Fringilla montifringilla)

Çütre

Carpodacus erythrinus

Takım Passeriformes
Familya İspinozgiller (Fringillidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Güçlü gaga, erkekte kızıl ön gövde, dişi tipte çizgili alt taraf

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Çütre (Carpodacus erythrinus; İngilizce Common Rosefinch), ön gövdesi dolgun, kalın konik gagalı bir ispinozdur. Kırmızı erişkin erkekte baş, boğaz, göğüs ve kuyruk sokumu gül kırmızısı; kanatlarla kuyruk kahverengi, karın ise daha açıktır. Küçük koyu göz ve hafif çatallı kuyruk görünümü tamamlar. Naturalis hesabında kanatta iki açık şerit bulunabildiği de belirtilir; bunlar her kuşta keskin ve parlak görünmez.

Genel Görünüm ve Duruş

RSPB tanı hesabı Çütreyi serçe iriliğinde, kahverengi benekli üst taraflı ve çizgili göğüslü bir kuş olarak anlatır. Açık karın ve çatallı kuyruk görünümün diğer parçalarıdır. Özellikle kahverengi dişi ve genç erkekler, renkli erişkin erkekten farklı görünür. Göğsün çizgileriyle açık karnı birlikte seçmek, yalnız uzaktan beliren kırmızı bir lekeye bağlı kalmadan kuşu değerlendirmeyi sağlar.

Ermenistan’daki Acopian çevre merkezinin saha rehberi, kubanensis topluluğunun erkeğinde baş, göğüs ve kuyruk sokumundaki kırmızıyı; dişide ise açık gri-kahverengi gövdeyle çizgili göğsü anlatır. Dişinin iki dar kırık beyaz kanat şeridi olabilir. Bu bölgesel anlatımda coğrafya da bilinmelidir; her ton farkı başka bir tür veya eşey değildir.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Dişi zeytin-kahverengi üst taraflıdır; baş ve göğsünde koyu çizgiler bulunur, kırmızı alanları yoktur. Genç kuş dişiye benzer; taze tüyler daha sıcak kahverengi, koyu benekler daha belirgin olabilir. İlk üreme yılındaki erkekler de dişi benzeri kahverengi kalabilir. Böylece kırmızılığın yokluğu bir kuşu kendiliğinden dişi yapmaz.

Çin’in Gansu eyaletinde Liupan Dağı yakınındaki Shuiluo’da, 2018 ve 2019 yaz sonlarında yakalanan 266 kuşu inceleyen araştırmada, bir yaşındaki erkeklerin kanat uzunluğu erişkin dişilerinkine benzer bulunmuştur. Dişi tipteki bu erkeklerin eşeyi genetik yöntemle de denetlenmiştir. Görünüş benzerliği yalnız renk sözcüklerinden ibaret değildir; ancak bu yerel ölçüm, sahadaki her kuşun eşeyini kanat boyundan kesin ayıran bir kural sağlamaz.

Uçuşta Görünüm

Uçuşu dalgalıdır: hızlı kanat vuruşlarının arasına kanatların kısa süre gövde yanına çekildiği bölümler girer. Nicole Bouglouan’ın hesabı bu düzeni açıkça tarif eder. Böylece kuş ilerlerken alçalıp yükselen bir izlenim verir. Bu olağan yer değiştirme uçuşunu, üreme gösterisinde erkeğin kanatlarını daha sabit tuttuğu, yavaş ve kelebeği andıran uçuşundan ayırmak gerekir. Aynı kuş farklı davranışlarda farklı bir uçuş görünümü verebilir.

Ses ve Davranış

Şarkısı kısa, berrak ve melodik bir ıslık cümlesidir. Naturalis, güçlü ve temiz “vi-çu-viçu” benzeri bir diziyi, daha kısa “siii” ve “vyee” çağrılarını ayrı anlatır. Bu heceler sesin yazıyla yaklaşık tarifidir. Üreme dışında başka ispinozların bulunduğu gruplara katılabilir; şarkı söyleyen bir kuşun açık dalda görünmesiyle, sessizce karışık grubun içinde beslenmesi aynı gözlem koşulunu sağlamaz.

Dişi yoğun otların arasına veya çalının alçak dallarına ot ve ince dallardan açık bir çanak yapar. İç bölüm ince otlar, kökler ve kılla döşenebilir. Oiseaux.net bu yuvayı dişinin kurduğunu anlatır. Yuvayı görmek için çalıyı açmak, saklı yapının korunmasını bozar; gözlem bitki örtüsüne dokunmadan yapılmalıdır.

BTO’nun yuva bilgisi özetinde tipik yumurta sayısı 4–6, dişinin kuluçkası 11–12 gün, yavrunun yuvadan ayrılma dönemi 10–13 gün olarak verilir. Bunlar bir Türkiye alanında yeni ölçülmüş değerler değildir. Yuvadan çıkmış yavrunun uçuş becerisi henüz tam gelişmemiş olabilir; Nicole Bouglouan’ın tür hesabı da bu ayrımı korur. İki erişkin yavrulara besin taşır; bu nedenle yalnız dişiyi yuvada görmek erkeğin bakım yapmadığını göstermez.

Kur gösterisinde erkek başını yukarı kaldırır, tepe tüylerini kabartır; kanatlarını aşağı bırakıp titretebilir.

Karıştırılabilecek Türler

Çaprazgaga (Loxia curvirostra; AviList v2025b’te İngilizce Red Crossbill, Britanya kaynaklarında Common Crossbill), kırmızı erkeği nedeniyle ilk bakışta akla gelebilir. Asıl yapı farkı gagadadır: üst ve alt gaganın uçları birbirini çapraz keser. BTO’nun ispinoz tanısı bu yapıyı kozalak tohumlarını çıkarma işleviyle açıklar. Çütrenin gagası ise kısa ve kalın bir koni oluşturur; uçları bu şekilde çaprazlaşmaz. Renk benzerliğinden önce bu farkı görmek yararlıdır.

Kara Başlı İsketenin (Spinus spinus; İngilizce Eurasian Siskin) dişisi çizgili ve soluktur; fakat kanatla kuyruktaki sarı işaretler ve daha ince, sivri gaga karşılaştırılır. Oiseaux.net hesabı dişinin başında erkeğinki gibi siyah tepe bulunmadığını açıkça belirtir. Çütrenin dişi tipindeki daha güçlü konik gaga ve daha sade kahverengi görünümü farklıdır. İsketenin erişkin erkeğine ait siyah başı bütün dişi ve gençlere zorlamak, bu karşılaştırmayı yanıltır.

Alamecekte (Rhodopechys sanguineus; İngilizce Crimson-winged Finch) erişkin erkeğin tepesi siyahtır. Koyu uçuş tüyleri üzerinde geniş pembe alanlar, kanat açıldığında belirgin bir şerit oluşturur. Çütrenin kırmızı erkeğindeki baş-göğüs rengi ile Alameceğin siyah tepesi ve pembe kanat alanı aynı desen değildir. Bu karşılaştırmada yalnız “kırmızımsı kuş” izlenimine güvenmek yerine rengin nerede bulunduğuna bakılır. Genç ve dişiler erişkin erkek deseniyle zorla eşleştirilmez.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Çekya’nın Šumava Dağları’ndaki Vltava vadisinde 1995–1998 boyunca incelenen üreme alanları, çalılı ve nemli çayırlardı. Söğütler ile başka çalıların bulunduğu sulak parçalar nehir boyunca veya tarım arazilerinin arasındaki çukur ve kanallarda yer alıyordu. Çalışma, yalnız ağaçlık alanın değil, açık çayırla sık çalının oluşturduğu yapının da Çütre için kullanılabildiğini gösterir.

Yuva Yeri

Ermenistan’daki kubanensis saha hesabı, yuva yeri olarak bir çalıyı veya uzun bitkiyi tarif eder. Dağ bozkırıyla dağ çayırlarının arasındaki dağınık çalılar da bu rehberin habitatları arasındadır. Böyle bir yerde kuşu yalnız kapalı ormanın içinde aramak dar bir yaklaşım olur; çalılıkların ve uzun otların sürekliliği de gözlenmelidir.

Günlük Alan Kullanımı

Yerde küçük sıçramalarla ilerler; çalılar arasında tek, çift veya küçük gruplar halinde görülebilir. Oiseaux.net hesabı başka küçük ötücülerle birlikte yerde ve çalı içinde bulunmasını da anlatır. Günlük gözlemde çalının tepesiyle bitkilerin altındaki açık parçalar birlikte izlenir; kuşu görmek için örtü açılmaz.

Dünya Yayılışı

Üreme alanları Avrupa’nın doğusundan Asya’nın ılıman kuşağına uzanır. AviList v2025b beş alt türü ayırır. Avrupa-batı Asya erythrinus topluluğu Hindistan ve Hindiçin’e, doğu Sibirya grebnitskii topluluğu güneydoğu Çin’e; Kafkasya-kuzeybatı İran kubanensis topluluğu güneybatı İran’a kışlamak üzere uzanır. Ferghanensis kuzeydoğu İran’dan batı Himalayalar’a, roseatus doğu Himalayalar’dan Tibet ve Çin’e yayılır. Böylece bütün Çütrelerin aynı ülkede kışladığı söylenemez.

Türkiye’deki Durumu

OSME’nin Ocak 2025 bölge listesi kuzeydoğu Türkiye’de üremeyi ve bölge üzerinden geçişi bildirir. BirdLife’ın 2021 Avrupa ekindeki Türkiye tahmini 20.000–60.000 çifttir; 2002–2012 bilgisine ve uzman değerlendirmesine dayanır. Nüfus eğilimleri yetersiz veri nedeniyle bilinmiyor olarak işaretlenmiştir. Bu iki derleme, Türkiye’nin türün doğal üreme yayılışında bulunduğunu gösterir. Ancak tarihli nüfus tahminiyle tek tek göç kayıtları aynı veri türü değildir.

Göç Yolculuğu

2021’de yayımlanan izleme çalışmasında Finlandiya, İsveç, Almanya, Çekya ve Bulgaristan’daki erişkin erkeklere 2011–2016’da ışık kaydediciler takılmıştır. Kış alanına kadar veri veren 20 cihaz Pakistan ve batı Hindistan’a yönelişi göstermiştir. Kuzeydeki topluluklar sonbaharda daha kuzeye dolanırken Bulgaristan kuşları daha güneyden gitmiştir. İlkbahar yolları sonbaharla bütünüyle aynı değildi. Konumlar ışık süresinden kestirilmiştir; ince ölçekli GPS izi veya Türkiye’deki bütün kuşların ortak rotası olarak kullanılamaz.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Yetişkinlerin besinleri ağırlıkla bitkiseldir: ot ve ağaç tohumları, tomurcuklar, yaprak parçaları ve tarladaki taneler kullanılır. Oiseaux.net hesabı darı ve yulafı örnek verir; böcek ve larvalarla çiçek özünü de sayar. Her iki ebeveyn yavrulara yumuşatılmış tohum ve böcek taşır. Yavru besininin yalnız böceklerden oluştuğu düşünülmemelidir; bu tür için tohumlar da anlatımın önemli parçasıdır.

Nasıl Avlanır?

Nicole Bouglouan’ın uzman hesabında besin arama yalnız yere bağlı değildir. Kuş alçak bitkiler, otlar ve çalılar arasında tohum topladığı gibi, ağaçların farklı yüksekliklerinde tomurcuk ve meyve de arayabilir. Böylece aynı küçük gövdeli kuşu kimi zaman yerde, kimi zaman yapraklar arasında görmek tutarlıdır. Besin listesindeki tohum, sürgün ve meyveler, kullanılan bitki katmanlarıyla birlikte anlaşılır.

İlginç Bilgiler

## Tek Bir Renk İstisnası Güney Kore’nin Daecheongdo Adası’nda 10 Mayıs 2022’de sarı renkli tek bir Çütre yakalanmıştır. 2026 dergi sayısında yayımlanan çalışmada tür kimliği DNA ile desteklenmiş, tüylerin renk yansıması incelenmiştir. Erişkin erkek olduğu, tüy ve ölçü özelliklerinden yorumlanmıştır. Genetik değişiklik veya beslenmeye bağlı renk farkı olası açıklamalardır; kesin neden bulunmuş değildir. Bu istisna Türkiye’deki olağan erkek görünümü veya başka bir tür için kanıt sayılmaz. ## Yuva İzlemesinin Ne Ölçtüğü Çekya’nın Šumava Dağları, Vltava vadisinde 1995–1998 boyunca 175 yuva izlenmiştir. Tarım alanı sınırına yakın yuvalarda yaşamda kalma daha düşük bulunmuş; yuvanın ne kadar gizlendiği de sonuçla ilişkili olmuştur. Albrecht’in araştırması, çalı bulunan her parçanın aynı üreme sonucunu sağlamadığını gösterir. Yakın çevredeki habitat sınırı, yuva örtüsü ve yeni yuva kurma olasılığı birlikte önem taşımıştır. Bu karşılaştırma gerçek yuvalara dayanır; yalnız yapay yumurta bırakılmış bir deney değildir. ## Geri Dönen Cihazlar Beş Avrupa ülkesindeki ışık kaydedici çalışmasında 23 cihaz geri alınmış, üçünün kayıtları kullanılamamıştır. Kalan 20 cihazın hepsi ana kış alanına kadar veri sağlamış, yalnız yedisi üreme alanına dönüşte hâlâ kayıt yapıyordu. Bu ayrıntı, sonbahar yoluyla ilkbahar yolunun neden aynı sayıda kuşla karşılaştırılmadığını gösterir. Lisovski ve arkadaşlarının 2021 çalışmasındaki kuzeye dolanma ve geri dönüş farkı, az sayıdaki erişkin erkek üzerinden öğrenilmiş gerçek bir örüntüdür; cihaz takılan bütün kuşların eksiksiz yıllık izi değildir. ## Sessiz Erkekler İsveç’in Rättvik bölgesinde Mayıs–Temmuz 1985–1988 dönemindeki çalışma, erkeklerin eşleştikten sonra daha az şarkı söylediğini, bazılarının tamamen sustuğunu kaydetmiştir. Araştırmacı görünür biçimde şarkı söylemeyen erkekleri gözden kaçırmış olabileceğini de belirtir. Dolayısıyla sessizlik, bir yerde Çütre bulunmadığı ya da bütün erkeklerin ayrıldığı anlamına gelmez.

Dağ İspinozu

Fringilla montifringilla

Takım Passeriformes
Familya İspinozgiller (Fringillidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Beyaz sağrı, turuncu omuz, koyu yan benekleri ve iki renkli kanat

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Dağ İspinozu (Fringilla montifringilla; İngilizce Brambling), turuncu göğsü, beyaz karnı ve uçuşta açığa çıkan beyaz sağrısıyla tanınır. Sağrı, sırtın kuyrukla birleşen bölümüdür. Yaz erkeğinin başı siyahken kışın kahverengimsi görünmesi mümkündür. RSPB, kışın İspinozlarla karışabildiğini de belirtir; bu nedenle bir sürünün içinde iki benzer türü yan yana görmek olağandır.

Genel Görünüm ve Duruş

Gövde yapısı ve büyüklüğü İspinozunkine benzer. Naturalis anlatımında üreme erkeğinin siyah baş ve üst sırtı, turuncu boğaz, göğüs ve omuz alanlarıyla karşıtlık oluşturur. Siyah uçuş tüyleriyle koyu kuyruğun yanında karın ve sağrı beyaz kalır. Kapalı kanatta iki turuncu-beyaz çizgi görülür. Dişinin kahverengi başı ve üst sırtı koyu beneklidir; boyun yanlarındaki gri alanlar daha sakin renkli baş deseninin bir parçasıdır.

Kış giysisinde renkler birbirine daha çok yaklaşsa da omuzdaki turuncu, beyaz karın ve yanlardaki koyu benekler birlikte değerlendirilebilir. Jon Carter’ın RSPB teşhis yazısı, benekli başı ve benekli yanları da İspinozdan ayrımda vurgular. Yalnız beyaz kanat çizgisine bakmak yeterli değildir; İspinozda da açık kanat şeritleri bulunur. Gövdedeki renklerin nerede başlayıp bittiğini görmek, tek bir turuncu lekeyi fark etmekten daha açıklayıcıdır.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Kış erkeğinin baş tüylerinde siyah taban ve pas rengi uçlar bulunur; dişide tüy tabanları gridir. Blasco-Zumeta ile Heinze’nin rehberi bu ayrıntıyı eşey ayrımında kullanır. Açık tüy kenarları koyu bölümleri örtebildiği için, uzaktan kahverengi başlı görünen her kuş dişi değildir. Küçük omuz tüylerinde erkekte daha temiz sarı alanlar bulunabilirken dişide bu tüylerin koyu kenarları daha belirgindir.

Erişkin dişi, kış erkeğine benzese de turuncu alanları çoğu kez daha soluktur. Başın yanları daha açık ve daha düz kahverengi-bej, tepenin iki yanındaki koyu çizgiler daha seçilebilir olabilir. Gagası sarımsı ve uçta koyudur. Oiseaux.net hesabının bu ayrıntıları, yalnız parlak renkli erkekleri değil, daha sade görünümlü kuşları da tanımaya yardımcı olur.

İlk kış kuşlarında kanattaki tüylerin hepsi aynı yaşta olmayabilir. Yenilenmiş koyu tüylerin yanında daha soluk ve eski gençlik tüyleri kaldığında bir sınır oluşabilir. Yaş tayin rehberi ayrıca kuyruk tüylerinin uç biçimini ve sırt beneklerinin şeklini kullanır. Bunlar uzaktan kuş izleyen herkesin rahatça görebileceği özellikler değildir; kışın görülen bir kuşu yalnız baş rengine bakarak genç veya yaşlı diye ayırmak doğru olmaz.

Uçuşta Görünüm

Uçuşu hızlı ve dalgalıdır. Beyaz sağrı, kuş kanatlarını açıp uzaklaşırken koyu kuyrukla birlikte belirginleşir; konmuş kuşta aynı alan kanatlar tarafından örtülebilir. İspinozlarla karışık geçişte bu beyaz alan ve çağrı birlikte yararlı ipuçlarıdır.

Büyük bir topluluğun uçuşu kesintisiz ve eşit yoğunlukta bir bulut gibi görünmek zorunda değildir. Tomas Svensson’un İsveç’te 22 Aralık 2019’da belgelediği akışta, yoğunluğun çok azaldığı bir anın ardından kuş sayısı yeniden artmıştı. Fotoğraflardaki bireyler ayrıca işaretlenerek sayıldı. Bu gözlem, gökyüzündeki kuş akışının birkaç saniyelik görünüşünün bütün akşam geçişini temsil etmeyebileceğini gösterir.

Ses ve Davranış

Uçuş çağrısı genizden gelen, uzayan “ciii” benzeri bir sestir; yakındaki kuşlardan kısa “kink” notaları da duyulabilir. Şarkı ise yavaş, uzayan ve biraz pürüzlü sesler taşır. Çağrı ile şarkıyı ayırmak önemlidir: kışın hareket eden bir sürüden gelen kısa temas sesleri, bir erkeğin yuva alanında söylediği şarkıyla aynı işlevde değildir. Sesin yazıyla benzetimi yalnız kulağı yönlendirmek içindir.

Lõhmus ile Silverin’in türün üremesini ele alan anlatımında erkeklerin, eşleşmeden önce komşu ağaçlarda grup halinde gösteri yapabildiği belirtilir. Dişilerin gelişiyle ötüş yoğunlaşabilir. Bu ilk gösteri birlikteliği, yuva kurulunca çevresini koruyan çiftin davranışıyla aynı değildir. Yazarların aktardığı kuzey Finlandiya çalışmasında dişi yuvaya yakın davetsiz kuşlara tepki verirken erkek başka erkeklere daha uzaktan karşılık verebiliyordu.

Yuva, ağaçtaki dal çatalında çanak biçimindedir. BTO’nun tür özetinde tipik 5–7 yumurta, bildirilen daha geniş aralıkta 3–8 yumurta bulunur. Kuluçkayı dişi yapar; tipik süre 11–12 gündür. Yavruların yuvada kalışı 13–14 gün olarak verilir. Bunlar Türkiye’de yeni ölçülmüş sonuçlar değil, türün kaynakta bildirilen üreme bilgileridir.

Üreme döneminde yuva çevresini savunan erkekler, yaklaşan başka erkeklere tepki verebilir. Lõhmus ve Silverin, İsveç Ammarnäs’ta 20 Haziran–2 Temmuz 1998 deneylerinde 13 yuva yakınında kuş maketi ve ötüş kaydı kullandı. Yakına birden çok erkek gelebilse de makete aynı anda birden fazla erkek saldırmadı. Araştırmacıların ortak alan savunması ihtimalini tartışması, komşu çiftlerin kesin olarak tek bir ortak bölge yönettiği anlamına gelmez.

Karıştırılabilecek Türler

İspinoz (Fringilla coelebs; kabul edilen İngilizce adı Eurasian Chaffinch, eski kaynaklarda Common Chaffinch), en önemli benzer türdür. Üreme erkeğinin başı mavi-gri, üst sırtı sıcak kahverengi, alt tarafı pembemsi pas rengidir. Kuyruğun önündeki sırt bölümü zeytin yeşilidir; Dağ İspinozundaki gibi geniş beyaz değildir. İspinoz dişisi daha sade kahverengi-gri görünür. İki türün açık kanat çizgileri aldatıcı olabileceği için, bu sırt alanı ve omuz-göğüs renkleri birlikte incelenir.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Üreme alanı, kuzeyin açık huş ormanları ve huşlarla iğne yapraklıların karıştığı ormanlardır. Söğütlü kesimler de kullanılabilir. Avrupa hareket atlası, batı Palearktik’in kuzey orman kuşağını vurgular. Ağaçlı yaşam alanı ile açık beslenme parçaları bir arada bulunabilir; türün Türkiye’de kışın tarlada görülmesi, kuzeyde de ağaçsız tarlaya yuva yaptığı anlamına gelmez.

Yuva Yeri

Yuvanın dış kısmında ince dal, kuru ot, kabuk şeritleri ve yosun; içinde bitki lifleri, kıl ve tüy bulunabilir. Oiseaux.net, dıştaki likenlerin yuvayı gizlediğini, yapının örümcek ağıyla da bir arada tutulabildiğini anlatır. Kuluçkadaki dişiye erkek besin getirebilir; yavrulara iki ebeveyn bakar. Yuvaya yaklaşmadan ve ebeveynleri engellemeden uzaktan izlemek gerekir.

Günlük Alan Kullanımı

Kışın bahçelere ve yemliklerin çevresine de gelebilir. BTO, yemliklerin altında yerde beslenen kuşların dökülmüş yapraklarla karışıp kolay fark edilmeyebildiğini anlatır. Bu nedenle kuşları yalnız üst dallarda aramak yerine yapraklı zemini ve yemliklerin altını da uzaktan taramak yararlı olabilir.

Dünya Yayılışı

Kuzey Avrasya’da ürer; üreme yayılışı İskandinavya, Baltık ülkeleri ve Rusya’yı kapsar. AviList v2025b, Dağ İspinozunu bu geniş coğrafyada tek tür olarak tanır ve Akdeniz çevresiyle güney Asya’yı kış yayılışına yerleştirir. Kuzeydeki üreme ortamlarıyla daha güneydeki kış alanları birbirinden ayrılır. Üreme ormanlarına bağlı ilkbahar-yaz yaşamını, kışın besin ararken kullandığı geniş alanlar izler.

Türkiye'deki Durumu

Türkiye kışlama ve geçiş alanları içindedir. OSME’nin Ocak 2025 bölgesel listesi Anadolu’yu kış yayılışına yerleştirir. Liste kış yayılışını Kafkasya, güney Orta Asya ve Irak–İran–Afganistan yönünde de sürdürür. Bu kaynaklar Türkiye için düzenli üreyen bir topluluk bildirmez. Bir kış çok sayıda, başka bir kış daha az kuş görülmesi mümkündür; kış topluluklarının bulunduğu yerler, tohumun miktarı ve ona ulaşılabilmesiyle değişebilir.

Göç Yolculuğu

Avrupa halkalama derlemesinde İskandinavya kuşlarının bağlantıları ağırlıkla kuzeydoğu–güneybatı yönündedir; Britanya, Batı, Orta ve Güney Avrupa’ya uzanır. Bazı kuşlar başka yönlere hareket eder. Derleme, sonbahardan kışa farklı bölgelerde yoğunlaşmalar ve mart–nisan döneminde kuzeye dönüşler gösterir. Bu, her bireyin sabit ve aynı çizgiyi izlediği bir yol haritası değildir. Kışın besin alanları arasında yer değiştirmeler de olur; Türkiye’deki işaretsiz bir kuşun kesin doğduğu yer bu genel bağlantılardan bulunamaz.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Üreme döneminde omurgasızlar ve tohumlar; kışın ise tohumlar, meyveler ve benzeri bitkisel besinler önemlidir. Kuzeyin ormanlarında besin arayan bir kuş, kışın yerdeki kayın tohumlarını toplarken görülebilir. Mevsime bağlı bu değişim, türü yıl boyunca yalnız tahılla beslenen bir kuş gibi düşünmenin yanlış olacağını gösterir.

Nasıl Avlanır?

Bolluğu yalnız yerde aramaz. Olav Hogstad’ın Norveç Budal’daki gözlemlerinde, bazı tırtılların çok çoğaldığı 1975–1976 yıllarında Dağ İspinozları huşların yapraklı bölümlerinde daha çok, alt bitki katında daha az besin aradı. İnceleme 1972–1978 yıllarındaki beslenme davranışlarını karşılaştırıyordu. Böylece aynı tür, uygun avın toplandığı bitki katına göre beslenme yerini değiştirebiliyordu.

Göç molasında alan seçimi yalnız en hızlı besin toplamakla açıklanmayabilir. Åke Lindström’ün güney İsveç araştırmasında, kolza anızları ile kayın tohumunun bol olduğu ormanlar karşılaştırıldı. Ormanda hem anlık enerji alma hızı hem avlanma riski daha düşüktü. Yazar bunu, kuşların kimi koşullarda daha hızlı enerji kazanmak yerine daha düşük avlanma tehlikesini seçmesiyle ilişkilendirdi; göç hızının önemini ise tümüyle dışlamadı.

İlginç Bilgiler

## Besin Varken Ona Ulaşamamak İsviçre’de 1977–1978 kışında kar, yerdeki kayın tohumlarını örttüğünde kuşların çoğu Kernwald ve Röserental geceleme alanlarından ayrıldı. 11–18 Şubat 1978’de Orbe yakınındaki az karlı tarlalarda beslenen kuşlardan 1.633’ü yakalanarak incelendi. Bu sayı bütün sürünün büyüklüğü değildir. Örnek, bir ağacın tohum vermesiyle kuşun o tohumu bulup alabilmesinin ayrı şeyler olduğunu gösterir. ## Tırtıl Bolluğu ve Üreme Olav Hogstad’ın Norveç Budal’daki 1972–2001 incelemesinde, izlenen ötücü kuşlar arasında tırtıl bolluğundaki dalgalanmalara sayı olarak belirgin karşılık veren tür Dağ İspinozuydu. Yıllık ortalama yumurta sayısı da Epirrita autumnata adlı güve tırtılının yoğunluğuyla ilişkiliydi. Ancak bu, tırtıl çoğalan her yılda yuvadan yavru uçurma başarısının mutlaka artması demek değildi; bu iki üreme ölçüsü aynı sonucu vermedi. ## Büyük Toplulukları Saymak Tomas Svensson’un 2021 derlemesi, bu türün milyonlarca birey içeren gerçek kış toplulukları kurabildiğini, fakat bazı çok büyük sayıların zayıf hesaplara dayandığını anlatır. İsveç’teki 2019–2020 topluluğunu da ele alan inceleme, fotoğraflarla kuş akışını saymanın değerini vurgular. Yazar, özellikle sürünün kapladığı hava hacmiyle tahminî kuş yoğunluğunun çarpılmasına dayanan hesapları eleştirir. ## Yumurtanın Rengini Ayırt Etmek Norveç’in Tydal, İsveç’in Ammarnäs ve Finlandiya’nın Kittilä bölgelerindeki 2005–2008 araştırmasında Dağ İspinozu yuvalarında 137 yumurta değiştirme deneyi yapıldı. Gerçek guguk yumurtaları yerine Dağ İspinozu ve İspinoz yumurtaları kullanıldı. İki türün birleştirilmiş analizinde, yuvadaki ve eklenen yumurtanın renk farkı reddedilme olasılığıyla ilişkiliydi. Sonuç, her kuşun her yabancı yumurtayı kesin tanıdığını göstermez; bazı denemeler aynı bireyde tekrarlanmıştı.

ESC ✕
Aramak istediğiniz kuşun Türkçe veya Latince adını yazın...