kusatlasi.com
Türkiye Kuşları Yükleniyor...
Dil / Language:
Türkçe | English
Seçildi Dağ Mukalliti (Hippolais languida)
VS
Seçildi Sarı Mukallit (Hippolais icterina)

Dağ Mukalliti

Hippolais languida

Takım Passeriformes
Familya Kamışçınlargiller (Acrocephalidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
İri baş-kalın boyun, uzun gaga, koyu kanat-kuyruk, açık ikincil panel ve yana kuyruk hareketi

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Dağ Mukalliti (Hippolais languida; İngilizce Upcher’s Warbler), güçlü gagalı, geniş ve koyu kuyruklu, gri-kahverengi bir kuştur. Kanadı da gövdeye göre koyu görünür. Cornell’in tanı özetinde, yakın mukallitler arasındaki iriliği ve kanattaki açık alanın belirginliği birlikte ele alınır. Soluk gövde üzerindeki koyu kanat-kuyruk karşıtlığı, kuş kısa süreliğine çalının dışına çıktığında da fark edilebilir.

Genel Görünüm ve Duruş

Ermenistan saha rehberi uzun gagayı, düzçe alnı, soluk kaşı ve açık göz halkasını tarif eder. Sırt kahverengimsi gridir; alt taraf beyazdır. Kaş ile göz halkası ayrı ayrıntılardır, yüzü kaplayan tek bir beyaz maske oluşturmazlar. Açık göz çevresi koyu gözün seçilmesini kolaylaştırır; fakat kuşun başındaki çizgiler birçok başka mukallitteki gibi oldukça sadedir.

Taze tüylerle aşınmış tüylerin rengi aynı değildir. Oiseaux.net hesabı, aşınmış erişkinde üst tarafın daha kahverengi ve mat; kaş, göz halkası ve alt tarafın daha beyaz görünebildiğini anlatır. Kanat ve kuyruk tüyleri de solar, açık kenarlar daralır. Bu değişim, yaz kuşunun kanat panelinin neden daha zayıf görünebildiğini açıklar.

Kuyruk kapalıyken dolgun, uç köşeleri hafif yuvarlak görünür. Wallace’ın karşılaştırmalı incelemesinde uzun kuyruk, Dağ Mukallitinin sahadaki görünüşünün özellikle belirgin bir parçasıdır; uzunluk izlenimi kuyruk hareketiyle daha da artar. Kuyruğun ortasında belirgin bir çatal beklenmez.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Erkekle dişi tüy görünüşü bakımından benzerdir. Her ikisinde de koyu kanat ve kuyrukla daha soluk gövdenin karşıtlığı bulunabilir. Sırf tüyün koyuluğundan veya başın iri görünmesinden eşey belirlenmez; ayrı erkek ve dişi renk desenleri varmış gibi düşünülmemelidir.

Wallace’ın sonbahar karşılaştırmasında genç kuşun aşınmamış tüyleri, aynı mevsimdeki yıpranmış erişkine göre daha az kahverengi; alt tarafı daha temiz görünür. Kanattaki açık panel de daha belirgin olabilir. Burada karşılaştırılan yalnız “açık kuş ve koyu kuş” değildir: biri yeni, diğeri kullanıldıkça aşınmış tüyler taşır. Bu nedenle yaş yorumunda tüylerin durumu, renk kadar önemlidir.

Uçuşta Görünüm

Olağan uçuşunda gövde yataya yakın, kanat vuruşları güçlü ve akıcıdır. Erkek şarkılı gösteride bir tünekten ayrılarak yavaşça yükselebilir; ardından kanatlarını geniş açıp süzülerek alçalır. Bu gösteri, bir çalıdan diğerine yapılan sıradan yer değiştirme uçuşuyla aynı görünüşte değildir.

Kapalı kanatta uçuş tüylerinin uç bölümü, içte üst üste duran uzun tüylerin gerisine belirgin biçimde uzanır. Wallace, bu kanat yapısını Dağ Mukallitinin uzun kanatlı görünüşü içinde değerlendirir. Çok uzun kuyruk ise kanadı olduğundan kısa gösterebilir. Bu yüzden kuşu yalnız kuyruk uzunluğuyla değerlendirmek yerine, kapalı kanadın ne kadar geriye uzandığına da bakılır.

Ses ve Davranış

Şarkı, hızla yinelenen melodik ve pürüzlü parçalardan oluşur. Erkek açıkta, belirgin bir tünekten söyleyebilir. Cornell’in ses anlatımında kısa çağrı sert bir “çak” benzetmesiyle verilir. Şarkının uzun dizileriyle tek çağrı notası aynı şey değildir; sessizce çalılar arasında dolaşan bir kuşun kısa çağrısı, şarkı söyleyen kuş kadar çok ayrıntı sunmaz.

Andrea Corso, Eylül–Ekim 1998’de İsrail’deki saha çalışması sırasında mukallitleri karşılaştırırken bir Dağ Mukallitini de incelemişti. Bu kuşta kuyruğun döndürülmesini ve hareket sırasında yelpaze gibi açılmasını kaydetti. Yakın Ak Mukallitlerde daha çok aşağı doğru kuyruk vuruşu görmüştü. Dairesel hareketle açılan geniş kuyruğu birlikte izlemek, kuşun davranışını yalnız “kuyruk sallıyor” diye özetlemekten daha açıklayıcıdır.

Kazakistan’ın 2005 bilimsel kuş derlemesinde yuva, çalı veya küçük ağaçta ince kuru ot ve bitki lifleriyle kurulan, örümcek ağıyla tutturulup yumuşak bitkisel malzemeyle döşenen çanak olarak anlatılır. Bu bölgesel hesap 3–5 yumurta, dişide 12 günlük kuluçka ve yavrularda 11–12 günde yuvadan ayrılma bildirir. Yavruları iki ebeveyn besler. Derleme, bu süreler için ayrı bir örneklem büyüklüğü vermez.

Karıştırılabilecek Türler

Ak Mukallidin (Iduna pallida; İngilizce Eastern Olivaceous Warbler) gri-kahverengi sırtı, krem-beyaz alt tarafı ve soluk göz çevresi benzerlik yaratabilir. Dağ Mukallitinde daha koyu kanat ve kuyruğun soluk gövdeyle belirgin karşıtlığı, Corso’nun karşılaştırmasında öne çıkar. Ak Mukallitte kanat ve kuyruk sırtla daha az karşıtlık gösterir. Yüzün açıklığı yerine bu desenler ve iki türün kuyruk hareketleri birlikte incelenir.

Zeytin Mukalliti (Hippolais olivetorum; İngilizce Olive-tree Warbler), daha iri ve daha belirgin kanat panellidir. Onun da tüy kenarları açık, kanat ve kuyruğu koyudur. Beyazımsı alt tarafta gri yayılım görülebilir; dolayısıyla iki türü yalnız “beyaz karınlı gri kuş” olarak ayırmak mümkün değildir. Genel irilik ve kanat panelinin belirginliği, baş-gaga yapısı ve sesle birlikte değerlendirilir.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Ermenistan saha rehberi türün yaşam ortamını çalılı yarı çöl ve kuru dağ bozkırı olarak tanımlar. Böyle bir arazi tamamen bitkisiz değildir; açık alanlara dağılmış çalılar hem omurgasız besinin arandığı hem çanak yuvanın kurulabildiği yerleri sağlar. Türü ararken yalnız arazinin kuraklığına bakmak yerine, bu bitki örtüsünün bulunduğu kesimler de gözlenir.

Yuva Yeri

Kazakistan derlemesinde yuvayı dişinin yaklaşık bir haftada kurduğu, erkeğin ona eşlik ettiği anlatılır. Çanak, çalı veya küçük ağaçta yerden 0,5–2 metre yukarıdadır; dallar arasında tutturulan lifler ve örümcek ağı yapının parçasıdır. Buradaki ölçü, Kazakistan hesabının yuva yüksekliğidir. Besin taşıyan erişkinin dönüş yolunu kapatmadan izlemek, yuvanın içine bakmak için çalıyı açmaya çalışmaktan daha uygundur.

Günlük Alan Kullanımı

Göç sırasında kullanılabilen ortamlar üreme yamaçlarıyla sınırlı değildir. Fry’ın 1988 ilkbaharında Umman’ın Seeb çevresindeki gözlemleri, seyrek yapraklı dikenli ağaçların bulunduğu akasya ağaçlığını anlatır. Aynı hesap kıyı ve iç kesim kumullarında, çalılıklarda ve dağ vadilerinde de ağaç üzerinde beslenen kuşları bildirir. Böylece kurak görünen bir arazideki küçük ağaç toplulukları da geçiş döneminde kullanılabilir.

Dünya Yayılışı

Üreme yayılışı Türkiye ve Levant’tan Kafkasya, Irak, İran ve Orta Asya üzerinden Afganistan’a uzanır. OSME bölgesel listesi Kazakistan’daki üreme kayıtlarını ve yeni alanlardan bildirilen yayılış kayıtlarını da bir araya getirir. İncelemede kullanılan AviList v2025b, türü alttürlere ayırmaz; kış yayılışını kuzeydoğu Afrika ve Güney Arabistan olarak özetler. Yazın ürediği alanla kışın bulunduğu alanın bu şekilde ayrılması, onun uzun mesafeli göçmen yaşamının temelidir.

Türkiye'deki Durumu

Türkiye’de üreyen bir yaz ziyaretçisidir. 2007–2011 kayıtlarını değerlendiren 2014 Türkiye Kuş Raporu, Güneydoğu ile komşu Doğu kesimlerinde yaygın, geçiş sırasında daha geniş alanda görülen bir tür olarak tanımlar. OSME’nin Ocak 2025 listesi Orta ve Güney-Orta Türkiye’yi de üreme yayılışına ekler. Bu iki anlatım farklı tarih ve kapsamları taşır; Türkiye’deki varlığı yalnız tek bir il veya güneydoğudaki bir noktaya indirgenmez.

Göç Yolculuğu

Afrika’ya ulaşınca göçün bütünü bitmiş olmayabilir. Kenya’nın Ngulia bölgesindeki 1969–1973 çalışmaları, tropikal Afrika’ya daha önce ulaşmış göçmenlerin yılın son bölümünde güneye doğru ilerlemeyi sürdürdüğünü belgeledi. Aralık sonu ve ocak başında incelenen Dağ Mukallitlerinin çoğu taze tüylüydü; araştırmacılar bu tüyleri daha önce kuzeydoğu Afrika’da yenilemiş olduklarını düşündü. Bu, tüylerin durumundan kurulan açıklamadır; tek tek kuşların rotası vericiyle izlenmemişti.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Besinini omurgasızlar oluşturur. Ermenistan rehberi besin grubunu böyle verir. Besin araması yalnız yere bağlı değildir: dal ve yaprak çevresindeki böceklere ulaşabildiği bitki örtüsü de önemlidir. Umman’daki doğrudan gözlemler, ağaç dalları arasında beslenen kuşları belgeler. Oiseaux.net uzman hesabı, yaz sonunda meyvenin beslenmedeki payının henüz açıklığa kavuşmadığını belirtir.

Nasıl Avlanır?

Umman’ın Seeb bölgesindeki Nisan sonu–Mayıs ortası 1988 gözlemlerinde, kuşun ince dalı kavrayıp bacaklarını uzatarak yaprakların altına eğildiği ve gördüğü böceğe hamle yaptığı anlatılır. Aynı gözlemci dalların arasından veya çevresinden hızlı uçuşla böcek yakalandığını da kaydetti. Av bazen havadayken, daha sık da kuş bir dala konduğu anda yakalanıyordu. Bu farklı hareketler, yaprakta av toplamayı kısa hava takipleriyle birleştirebildiğini gösterir.

İlginç Bilgiler

## Irak’ta Yuvayla Doğrulanan Üreme Irak’ın Süleymaniye ilindeki Kopi Qara Dagh’ta, 22 Mayıs 2010’da alıç ağacının dış dallarında dört yumurtalı bir yuva bulundu. Yuva yerden 1,75 metre yüksekteydi. Nature Iraq’ın 2005–2010 taramaları türü Irak Kürdistanı’nda birçok uygun vadide üreme mevsiminde kaydetmişti; ancak bu yumurtalı yuva ülke için doğrudan üreme kanıtını sağladı. Önceden, ağustosta görülen gençlerin göçmen olabileceği düşünülüyordu. ## Yeniden İncelenen Bir Ses Kaydı İstanbul’da Mayıs 1998’de kaydedilen bir şarkı önce Dağ Mukallitine bağlanmıştı. 2014 Türkiye Kuş Raporu, ses kaydının yeniden incelenip Çizgili Ötleğen (Curruca nisoria; İngilizce Barred Warbler) olarak tanındığını bildirir. Raporda eski bilimsel ad Sylvia nisoria kullanılır; güncel cins adı Curruca’dır. Saklanan ses belgesi, bu yanlış tanının daha sonra düzeltilmesini sağladı. ## Tüydeki Kimyasal İzler Kenya’nın Ngulia istasyonunda 2002–2004’te örneklenen Dağ Mukalliti tüyleri, göç sırasında kullanılan alanları anlamak için kimyasal olarak incelendi. Araştırmacılar karbon, azot ve hidrojenin farklı biçimlerinin oranlarını karşılaştırdı. Farklı yıllarda benzer sonuçlar alınması, kuşların benzer besin ağlarına ve ortamlara dönebildiğini düşündürdü. Çalışma dokuz göçmen türü kapsıyordu; tüylerin verdiği bu ipucu, belirli bir Dağ Mukallitinin aynı çalıya döndüğünün doğrudan kanıtı değildi. Ngulia’daki aynı araştırmada tüyler, kuşların Kenya’ya varmadan önceki sonbahar konaklamasında yenilendiği kabul edilen yeni tüylerden seçildi. Çünkü büyümesi tamamlanmış tüyün kimyasal içeriği, daha sonra yenilen günlük besinle sürekli baştan değişmez; oluştuğu döneme ait bir iz taşır. Araştırmacılar yine de benzer kimyasal izlerin tek ve kesin bir konaklama yerini göstermediğini vurguladı. ## Yuva Kaybından Sonra Yeniden Deneme Kazakistan’ın kuş derlemesinde, dişi kuluçkadayken erkeğin gün ortasında yumurtaları aşırı ısınmaya karşı koruyabildiği anlatılır. Aynı bölgesel hesapta ilk yuva kaybedildikten sonra yeniden üremenin yaygın olduğu belirtilir. Böyle bir yenileme girişimiyle, başarıyla büyütülen ikinci bir yavru grubunu birbirinden ayırmak gerekir.

Sarı Mukallit

Hippolais icterina

Takım Passeriformes
Familya Kamışçınlargiller (Acrocephalidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Uzun el teleği çıkıntısı, açık kapalı-kanat paneli, kurşuni bacak, güçlü gaga ve taklitli burunsu şarkı.

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Sarı Mukallit, Hippolais icterina, yeşilimsi-zeytin üst tarafı, sarı alt tarafı ve uzun gagasıyla tanınan bir ağaç ve çalı kuşudur. Kısa sarı kaşı ve koyu gözünün çevresindeki açık halka, yüzüne açık bir görünüş verir. Uzun kanadı katlıyken açık bir alan seçilir; bacakları çoğunlukla mavi-gridir.

İngilizce adı Icterine Warbler’dir. Güncel AviList, Sarı Mukallit’i Hippolais cinsinde, Acrocephalidae familyasında ve alt türlere ayrılmayan bir tür olarak kabul eder. Şarkıcı Mukallit, Hippolais polyglotta, aynı cinsin ayrı bir türüdür. Eski metinlerdeki Sylvia icterina adı, Sarı Mukallit’in ilk bilimsel adıdır.

Genel Görünüm ve Duruş

Başın alın çizgisi geriye yatıktır; tepenin yüksek bölümü gözün arkasına doğru yer alır. Bu, kuşa küçük çıvgınlardan farklı bir baş profili verir. Gaga uzundur; üst kısmı koyu, alt kısmı daha açık sarımsı veya turuncumsudur. Göz koyudur, çevresindeki açık halka dikkat çekebilir. Şarkı sırasında gaga açıldığında ağız içindeki turuncu renk görülebilir.

Açık kanat alanı ayrı bir beyaz yama değildir. Katlı kanatta, kol bölümündeki uçuş tüylerinin ve en içteki uzun tüylerin açık kenarları birbirine yaklaşır; böylece kanadın ortasında soluk bir alan oluşur. Kenarlar aşınınca bu alan zayıflayabilir.

Bazı bireyler olağan sarı-yeşil görünüşten çok daha soluktur. Fransız MNHN hesabı, bu kuşlarda üstteki yeşilin açık griye, alttaki sarının beyazımsıya dönük olduğunu belirtir. Bu renk çeşidi, ayrı bir alt tür olarak tanımlanmaz.

Genellikle yaprakların içinde kalır. Şarkı söylerken gövdesi daha kolay fark edilir.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Erkek ile dişi dış görünüşte birbirine çok benzer; ayrı bir baş rengi veya kanat deseniyle güvenilir biçimde ayrılmazlar. Yavru giysisi de erişkine yakındır. Rengin canlılığı değişebildiği için yalnız sarı miktarı yaş veya eşey için kesin bir anahtar oluşturmaz.

Erişkin, tam tüy değişimini Afrika’daki kışlaklarda yapar. İlkbaharda kuzeye dönerken giysisi bu yüzden tazedir; sonbaharda ise uçuş tüylerinde belirgin aşınma görülebilir. Genç kuşların aynı dönemde daha taze tüyler taşıması ayrımda işe yarar. Mitchell’in uzman rehberi, sonbahar gençlerinin ilkbahar kuşlarına göre daha kahverengimsi ve daha az doygun sarı görünebildiğini belirtir; bu bir yaş ve mevsim karşılaştırmasıdır.

Uçuşta Görünüm

Uzun kanatlarıyla dallar arasında rahat, doğrudan uçuşlar yapar. Kuş konduğunda, katlı kanadın en içteki uzun tüylerinin arkasından çıkan kanat ucu özellikle uzundur. Bu çıkıntı, kanadın ortasındaki açık alandan ayrı bir özelliktir.

Ses ve Davranış

Şarkısı gür, çeşitli ve taklitlerle doludur; kendi notaları da dizinin arasına girer. Güçlü sesler ve yinelenen heceler duyulur. Oiseaux.net, Şarkıcı Mukallit’le karşılaştırıldığında Sarı Mukallit’in hecelerini daha ayrık, daha sakin ve daha güçlü tarif eder. Bu göreli karşılaştırma, şarkının bütün bölümlerinin yavaş olduğu anlamına gelmez.

Kısa çağrıları “tek-tek” gibi sert veya “huyit” gibi ıslıksı duyulabilir. Şarkısında ise taklitlerin arasında tekrar eden kendine özgü notalar vardır.

Yuva, yapraklı bir çalının dal çatalına bitkisel bağlarla tutturulmuş, kenarları yüksek küçük bir çanaktır. Dalın üstüne veya altına yerleşebilir; çevresindeki yapraklar yapıyı gizler.

BTO tür derlemesi tipik yumurta sayısını 4–5 olarak verir. Hollanda De Peel’de 2002–2014 araştırmasında, son yumurtanın bırakılmasından başlayan kuluçka süresi 23 yuvada 12–14 gün; yavrunun yuvada kaldığı süre 16 yuvada 12–14 gün ölçüldü. Yavruları iki ebeveyn besler.

Karıştırılabilecek Türler

Şarkıcı Mukallit, Hippolais polyglotta, daha kısa bir kanat ucu çıkıntısına sahiptir. Açık kanat alanı çoğunlukla daha zayıf, bacakları daha kahverengidir. Ancak bazı genç Şarkıcı Mukallitlerde belirgin açık kanat alanı bulunur. Bu nedenle, kanattaki beyazlığın varlığından çok, içteki uzun tüylerin arkasından ne kadar uç tüyü çıktığı değerlidir.

Ak Mukallit, Iduna pallida, gri-kahverengi üstlü, krem-beyaz altlıdır. Göz çevresinde belirsiz açık halka olabilir, fakat belirgin kaş bulunmaz. Bacakları mavi-gri veya kahverengi olabildiğinden bacak rengi Sarı Mukallit için tek ayırıcı değildir. Sarı Mukallit’in soluk renkli bireyleriyle karşılaştırırken açık kanat alanı ve daha uzun kanat ucu da incelenir.

Zeytin Mukalliti, Hippolais olivetorum, daha iri ve güçlü görünür. Üstü gri veya gri-kahverengi, altı beyazımsıdır; altta hafif krem veya sarı ton bulunabilir. Göz çevresindeki dar beyaz halka ile kol bölümündeki ve içteki uzun kanat tüylerinin geniş açık kenarları dikkat çeker. Bu kuşun hafif sarılığı, Sarı Mukallit’in olağan sarı-yeşil görünüşüyle aynı değildir.

Söğütbülbülü, Phylloscopus trochilus, özellikle sarı tonlu genç giysisinde benzeyebilir. Kaşı daha uzun ve belirgindir; göz ile gaga arasında koyu çizgi bulunur. Sarı Mukallit’te yüzün bu bölümü daha açıktır ve gaga daha güçlüdür. Söğütbülbülünün bu yüz deseni, kısa süre görülen sarı göğüsten daha yararlı bir karşılaştırma sağlar.

Orman Çıvgını, Phylloscopus sibilatrix, uzun sarı kaş ve onun altında gözden geçen koyu çizgi taşır. Sarı yüzü ve göğsü, daha beyaz karınla birleşir. Gagası daha incedir. O da uzun kanatlı olduğundan, kanat uzunluğunu tek ayırıcı saymak yerine baş ve karın desenine bakılır.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Çekya’nın České Budějovice kentinde 2007–2011 araştırması, Sarı Mukallit erkeklerini park ve diğer kentsel yeşil alanlarda izledi. Türün bu kentte üremesi, uygun çalı ve ağaç örtüsü bulunan yerleşim alanlarının da yaşam alanı sağlayabildiğini gösterir.

Yuva Yeri

Yuva, çalı veya genç ağacın ince dalları arasında kurulur. Fransız MNHN derlemesi, dişinin ince bitki lifleri, kıllar ve yumuşak malzemelerle yaptığı bu yapıyı anlatır. Dallara tutunan derin çanak, yaprakların arasında saklıdır. Yerini görmek için örtü açılmamalı ve yetişkinlerin besin taşıması engellenmemelidir.

Günlük Alan Kullanımı

Nemli yapraklı orman kenarları, meyvelikler, büyük bahçeler ve ağaçlı parklar kullanılabilir. Ağaç bulunması tek başına yeterli değildir; yuva taşıyabilecek çalı katı da önemlidir. Beslenirken çalıların orta kesimine ve ağaçların yüksek dallarına çıkabilir; zemini daha seyrek kullanır. Bu nedenle alanın yalnız ağaç tepeleri değil, altındaki çalılar da korunmalıdır.

Dünya Yayılışı

Üreme yayılışı Avrupa’nın orta ve kuzeydoğu kesimlerinden Batı Sibirya’ya ve İran’ın kuzeyine uzanır. Uzman göç derlemelerinde İskandinavya ile Orta ve Doğu Avrupa, başlıca üreme alanları arasında yer alır. Kışlaklar Afrika’dadır; özellikle Ekvator’un güneyindeki tropikal kesimlerden Güney Afrika’nın kuzeyine uzanan alanlar belirtilir.

Türkiye'deki Durumu

OSME’nin 2025 bölgesel listesi Sarı Mukallit’i Türkiye’de çok seyrek olarak değerlendirir; bu not Roselaar’ın 1995 çalışmasına dayanır. Aynı listede Ermenistan için seyrek ve yerel göçmen üreyici, İran’ın Hazar Denizi güneyindeki ormanları için daha sık yaz ziyaretçisi ve geçit kuşu durumu verilir. Rusya’nın Kuzey Kafkasya kesimindeki üreyen nüfuslara ilişkin 2022 yayını da anılır. Komşu bölgelerin bu üreme bilgileri, Türkiye’deki her tekil gözlem için üreme kaydı yerine geçmez.

Göç Yolculuğu

EURING/CMS atlasında halka geri bildirimlerinin çoğu kuzey Avrupa kuşlarından gelir. Avrupa nüfuslarının Afrika’ya giderken İtalya ve Orta Akdeniz adaları çevresinde birbirine yaklaşan yollar kullandığı görülür. Afrika’dan geri bildirimler azdır; özellikle doğu Avrupa ile doğu Afrika arasındaki bağlantılar yetersiz örneklenmiştir. Atlas, ilkbaharda Akdeniz geçişinin mayısta yoğunlaştığını bildirir. Bu bölgesel örüntüler, Türkiye’ye uğrayan her bireyin eksiksiz yolculuk çizelgesi değildir.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Hollanda’nın De Peel bölgesinde 20 Haziran 2014’te, sekiz günlük yavruları olan tek yuvanın görüntüleri incelendi. 209 besin taşıma sırasında 82 av tanınabildi; tanınanlar içinde sinekler belirgindi. Yetişkinin sırtını kameraya dönmesi, hızlı besleme ve aynı anda birkaç av taşıması tanımayı güçleştiriyordu. Bu kayıt, görülemeyen avları da içeren eksiksiz bir besin sayımı değildir.

Nasıl Avlanır?

Temel besini böceklerdir. Fransız MNHN derlemesinde sinekler, bitki özsuyu emen küçük böcekler ve kınkanatlı böceklerin larvaları yanında küçük salyangozlar ve örümcekler de sayılır. Kuş, avını yaprakların ve yüksek otların yüzeyinden gagasıyla toplar; bazen uçan böceğin peşinden kısa süre havalanır. Sonbahar göçünden önce küçük meyveler de tüketebilir. Bu, yalnız havada uçan böcekleri yakalayan bir kuş olmadığını gösterir.

İlginç Bilgiler

## Çevredeki Seslerin Şarkıya Katılması Çekya České Budějovice’de 2007–2010’dan seçilen 23 erkeğin şarkıları incelendiğinde toplam 52 başka kuş türünün taklidi bulundu; tek bir erkeğin taklit ettiği tür sayısı 12–35 arasındaydı. Sık duyulan yerel türlerin taklit edilmesiyle çevrenin sesleri arasında ilişki görüldü. Alarm çağrıları, başka çağrı ve alan şarkılarına göre daha sık taklit edildi. Araştırmacılar bunun yuva savunmasıyla ilgili olabileceğini tartıştı, fakat bu işlevi doğrudan deneyle kanıtlamadı. ## İki Göç İstasyonunun Karşılaştırılması Yunanistan’ın Antikythira Adası ile İsveç’in Gotland Adası’ndaki Hoburgen istasyonunda 2007–2014 ilkbaharları karşılaştırıldı. Sarı Mukallit için 729 ve 531 yakalama kaydı vardı; toplu veride geçişin ortanca tarihi sırasıyla 8 ve 27 Mayıs’tı. Tarih farklarından yıllara göre hesaplanan nüfus düzeyindeki ilerleme tahmini ortalama 137 km/gündü. Bu, kuşun kanat çırparkenki anlık hızı değildir; aynı bireyin GPS ile iki istasyon arasında izlendiği bir ölçüm de değildir. Kanat uzunluğuna göre vücut büyüklüğü hesaba katıldığında da İsveç’teki kuşların daha ağır bulunması, yol boyunca yeniden enerji depolamayla uyumluydu; hangi duraklarda depolandığı bu çalışmayla gösterilemedi. ## Yenileme Yuvası ve İkinci Üreme Hollanda De Peel’de 2002–2014 boyunca 698 yuva incelendi. Başarısız yuvanın ardından yenileme düzenli görülürken, başarılı ilk yuvadan sonra ikinci üremeyi destekleyen iki olaya 2014’te rastlandı. Birinde aynı erkek, diğerinde aynı dişi halkasıyla yeniden tanındı. Aynı erkeğin izlendiği ikinci yuvadan dört, aynı dişinin izlendiği ikinci yuvadan üç yavru ayrıldı; fakat her iki olayda eşlerin ikisinin de aynı çift olduğu doğrulanmış değildir.

ESC ✕
Aramak istediğiniz kuşun Türkçe veya Latince adını yazın...