kusatlasi.com
Türkiye Kuşları Yükleniyor...
Dil / Language:
Türkçe | English
Seçildi Ak Başlı Çinte (Emberiza leucocephalos)
VS
Seçildi Ak Kaşlı Çinte (Emberiza rustica)

Ak Başlı Çinte

Emberiza leucocephalos

Takım Passeriformes
Familya Kirazkuşugiller (Emberizidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Baş ve boğaz deseni, açık alt zemin ve kızıl kuyruk sokumu birlikte okunur; melezlik değerlendirilir.

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Üreme erkeğinde beyaz tepe ve yanaklar, kestane yüz ve boğazla karşıtlık oluşturur. Dişi ve genç daha sadedir. Sarı Çinteyle benzerlik ve melez olasılığı nedeniyle yalnız sarının görünmemesine dayanılmamalıdır.

Genel Görünüm ve Duruş

Gagası belirgin biçimde iki renklidir. Üst tarafında gri-kahverengi alanlarla sıcak kızıl-kahverengi omuz tüyleri karşıtlık oluşturur.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Üreme erkeğinin beyaz tepesi ve geniş beyaz yanakları koyu kenarlıdır. Kestane boğaz, üst göğüsteki beyaz alandan ayrılır. Alt tarafın beyazımsı zemininde koyu çizgiler ve yanlarda kızıl-kahverengi alanlar görülür.

Dişi sade gri-kahverengi ve çizgilidir. Tepe yanları, yüz sınırları ve böğür çizgileri birlikte incelenir.

İlk kış kuşları dişiyi andırabilir. Taze sonbahar tüylerinin açık kenarları baş renklerini gizleyebilir; aşınmayla alttaki renkler açığa çıkar. Belirsiz görüntüde yaş ve eşey kesinleştirilmez.

Uçuşta Görünüm

Uçuşu dalgalıdır; Sarı Çinteninkine benzer. Uçuş biçimi tek başına bu iki türü ayırmaz.

Ses ve Davranış

Ötüşü kısa benzer notalar ve farklı bir son hece içerir; Sarı Çinteninkine çok yakındır. Üreme dışında gruplar oluşturabilir, batıya ulaşanlar Sarı Çinte sürülerine katılabilir.

Karıştırılabilecek Türler

Sarı Çintede (Emberiza citrinella) baş, alt taraf ve uçuş tüylerinin açık kenarlarında sarı tonlar aranır; Ak Başlı Çintede zemin beyazımsıdır. Soluk dişiler ve melezler ayrımı zorlaştırır. Geri çiftleşmelerde karışık işaretler daha belirsizleşebilir; sarı görünmemesi genetik kökeni bütünüyle kanıtlamaz.

Ak Kaşlı Çinte (Emberiza rustica) daha küçük, belirgin açık kaşlı ve bazen kabarık tepelidir. Üreme erkeğinde beyaz boğazın altında tarçın rengi göğüs bandı ve koyu başı kesen geniş beyaz kaş görülür. Bu, Ak Başlı Çintenin beyaz tepesi ve kestane boğazından farklıdır. Kışın baş kahverengileşir, göğüs bandı silikleşebilir.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Üreme alanında seyrek iğne yapraklı ormanları ve açıklarını kullanır. Bu doğal üreme habitatı, Türkiye’de doğrulanmış bir yuvalama alanı listesi değildir.

Yuva Yeri

Dişi, ot veya çalıların koruduğu küçük yer çukurunda ot, kök ve saplardan sık örülmüş çanak kurar; içini ince otlarla, bazen kılla döşer. Örtü açılarak yuva aranmamalıdır.

Doğal üreme alanlarına ilişkin uzman hesap, tipik 4–5, seyrek 6 yumurta ve dişinin yürüttüğü 13 günlük kuluçka bildirir. Yavruları iki ebeveyn besler. Bunlar Türkiye yuvalarında ölçülmüş değerler değildir; rastlantısal konuk yerel üreme kanıtı sayılmaz.

Günlük Alan Kullanımı

Kışın tarla, çayır, açık bozkır ve kıyı kumulu gibi açık alanları kullanır. Yakındaki çalı ve ağaçlar sığınma ve geceleme sağlar.

Dünya Yayılışı

Sibirya’nın batı ve orta kesimlerinden Rus Uzak Doğusu’na uzanan alanlarda ürer. Çoğu topluluğu kışın daha güneye göç eder. Aynı türün bütün topluluklarına tek kışlama alanı veya tek göç rotası atanamaz.

Türkiye’deki Durumu

İngilizce Türkiye Kuş Raporu 2007–2011 türü rastlantısal konuk olarak ele alır; İstanbul, Kayseri, Malatya ve Iğdır’dan o döneme ait belgeli kayıtlar verir. Bunlar güncel ülke toplamı, düzenli Türkiye kışlaması veya yerel üreme kanıtı değildir. Sarı Çinte ve melez olasılığı da incelenmelidir.

Göç Yolculuğu

Doğal üreme alanlarının batısına ulaşan kuşlar rastlantısal konuk olabilir. BTO’nun Birleşik Krallık tür hesabında kayıtların ekimde yoğunlaştığı belirtilir; bu örüntü Türkiye için sabit ay sınırı değildir. Tekrarlanan yer kayıtları aynı bireye ait olabilir.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Kışın ot ve tahıl tohumları önemlidir. Üreme döneminde böcek, örümcek, solucan ve küçük kara yumuşakçaları gibi omurgasızları yer; yavrulara da hayvansal besin taşınır.

Nasıl Avlanır?

Yerde kısa sıçramalarla besin toplar.

İlginç Bilgiler

## İlginç Bilgiler Ak Başlı Çintenin İngilizce adı Pine Bunting, bilimsel adı Emberiza leucocephalos’tur. İngilizce White-capped Bunting ise Emberiza stewarti adlı başka bir türü gösterir. Adları kelimesi kelimesine çevirmek farklı kuşları karıştırabilir; bilimsel adlarıyla eşleştirmek gerekir. Rusya’nın Sibirya bölgesindeki temas alanlarıyla doğu ve batıdaki ayrı toplulukları inceleyen 2009 genetik araştırması, Sarı Çinteyle Ak Başlı Çintenin bazı DNA bölümlerinde şaşırtıcı ölçüde benzer olduğunu gösterdi. Buna karşılık hücre çekirdeğindeki kalıtsal işaretler daha fazla ayrım taşıyordu. 2022’de çevrimiçi, 2023’te dergi cildinde yayımlanan daha geniş inceleme de bu farkı destekledi. Tek bir DNA bölgesinin çok benzemesi iki kuşun bütün genetik özelliklerinin aynı olduğu anlamına gelmez. Gen alışverişinin geçmişteki rolüne ilişkin açıklama, araştırmacıların kanıtlarla desteklediği bir yorumdur; bir saha fotoğrafından belirli bir kuşun aile geçmişi çıkarılamaz. İtalya’nın Toscana bölgesinde 1995/96–2001/02 kışlarında yapılan uzman saha çalışması, kasım ile mart arasında görülen yüzden fazla Ak Başlı Çinteyi değerlendirdi. 2003’te yayımlanan teşhis yazısı, özellikle dişilerin ve ilk kış kuşlarının Sarı Çinteyle ayrımını ele aldı. Bu inceleme, erkeklerin belirgin baş deseninin bütün yaş ve eşeyleri temsil etmediğini gösteren gerçek bir gözlem temelidir. Toscana’da belgelenen kış varlığı Türkiye için aynı görülme tarihlerini veya düzenli kışlama statüsünü belirlemez.

Ak Kaşlı Çinte

Emberiza rustica

Takım Passeriformes
Familya Kirazkuşugiller (Emberizidae)
IUCN Durumu NT
Arazide Teşhis İpucu
Üreme erkeğinde beyaz boğaz ve kızıl göğüs kuşağı; kızıl yan çizgileri, açık kaş ve kulak arkası lekesi birlikte.

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Ak Kaşlı Çinte (Emberiza rustica; Rustic Bunting) beyaz boğazının altındaki kızıl-kahverengi göğüs kuşağı ve yan çizgileriyle tanınır. Erkeğin siyah-beyaz başı, dişinin daha kahverengi yüzü vardır. Kulak bölgesi arkasındaki açık leke de önemlidir.

Genel Görünüm ve Duruş

Toplu gövdeli, kızıl-kahverengi bir çintedir.

Kulak arkasındaki açık leke göz üstündeki kaştan ayrıdır. Hafif tepelik kabarabilir; pembemsi alt gaga, yüz deseniyle birlikte değerlendirilir.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Üreme erkeğinde siyah baş, geniş beyaz kaş ve beyaz boğaz belirgindir. Kızıl göğüs kuşağı boğazın altında kalır; boğaz siyah değildir.

Dişinin başı daha kahverengi, kaşı daha sarımsıdır. Kış erkeği de kahverengileşip daha silik göğüs kuşağı gösterebilir. Gençler ve üreme dışı kuşlarda yalnız başın solukluğundan kesin eşey söylenmez.

Uçuşta Görünüm

Uçuşta kızıl sağrı, yani sırtla kuyruk arasındaki bölüm, ve beyaz dış kuyruk tüyleri izlenebilir. Kapalı kanattaki açık bantlar kanat üstüne aittir; göğüs kuşağı alt gövdededir.

Ses ve Davranış

Temas çağrısı kısa ve keskin bir “tsik” ya da “tik” sesini andırır. Ötüşü yumuşak, duru ve melodiktir. Yazılı heceler gerçek sesin bütün ayrıntılarını aktaramaz.

Karıştırılabilecek Türler

Bataklık Çintesinin (Emberiza schoeniclus) dişisi ve üreme dışı kuşları benzerdir. Üreme erkeğinin boğazı siyahtır; sağrı koyu kahverengidir. Ak Kaşlıda beyaz boğaz, kızıl göğüs kuşağı, kulak arkasındaki açık leke ve pembemsi alt gaga birlikte aranır.

Küçük Çintede (Emberiza pusilla) kızıl yanakların koyu çevresi, açık göz halkası ve kızıl tepe orta çizgisi dikkat çeker. Ak Kaşlının göğüs kuşağı ve kulak arkasındaki açık leke bunlarla karşılaştırılır; ortak kanat bantları tek başına ayırmaz.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Kuzeyde nemli iğne yapraklı ve karışık ormanlarla huş-söğüt örtüsünde ürer. Rusya orta Anadyr’in 1989–1990 incelemesinde taşkın ovasının alçak ağaçlı alanları özellikle kullanılmıştır; bu bütün yayılışa değişmez habitat şartı olarak aktarılmaz.

Yuva Yeri

Rusya orta Anadyr’in 1989–1990 yuvaları çoğunlukla yerdeki sığ çukurlarda, ot veya küçük çalılarla gizliydi. Kuru ot gövdeleriyle örülen çanağın içi ince ren geyiği kılıyla döşenmişti; bu yerel malzeme bütün yuvalarda zorunlu değildir.

Oiseaux.net’in üreme özetinde çoğunlukla 4–5 yumurta ve 12–13 günlük kuluçka verilir. Rusya orta Anadyr’in 1989–1990 yuvalarında 3–6 yumurta kaydedilmiş, iki ebeveyn kuluçkaya katılmıştır. Bunlar Türkiye’de ölçülmüş üreme değerleri değildir; farklı kapsamlar tek ortalamaya dönüştürülmez.

Günlük Alan Kullanımı

Doğu Asya’daki göç ve kış alanlarında açık ağaçlık, çalılık, otlu zemin ve pirinç anızları kullanılır. Beslenme zemininin yanında çalı-ağaç örtüsü bulunabilir.

Dünya Yayılışı

Kuzey Avrupa’dan Rusya’nın tayga kuşağı boyunca Kamçatka’ya uzanan alanda ürer. Kışı başlıca Doğu Asya’da; Japonya, Kore Yarımadası ve Çin’in doğu-orta kesimlerinde geçirir. Avrupa’daki seyrek ziyaretler olağan kışlama yayılışı değildir.

Türkiye’deki Durumu

Turkey Bird Report 2007–2011, Sakarya Karasu’da 18–20 Ocak 2008, Ordu’da 11 Aralık 2008, Bursa’da 14 Şubat 2009 ve Ankara’da 15 Mart 2009 kayıtlarını verir. Bunlar tarihsel Türkiye kayıtlarıdır; güncel toplam, düzenli kışlama veya üreme kanıtı değildir.

Göç Yolculuğu

BTO, Shetland’daki Fair Isle’da Haziran 1963’te halkalanan bir bireyin aynı yıl Yunanistan’da yeniden bulunduğunu bildirir. Bu tek birey bağlantısından Türkiye ziyaretçilerinin zorunlu rotası çıkarılmaz. Britanya’nın ilkbahar-sonbahar gözlem örüntüsü Türkiye takvimi değildir.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Ot ve saz benzeri bitkilerin tohumlarını, bulunabildiğinde böcekleri yer. Rusya orta Anadyr’in 1989–1990 gözlemlerinde ebeveynler yuvadan çıkmış yavrulara da böcek taşımıştır; yuvadan ayrılma hemen besinsel bağımsızlık değildir.

Nasıl Avlanır?

Çoğunlukla yerde, örtüye yakın beslenir.

İlginç Bilgiler

## İlginç Bilgiler IUCN’nin 2025.2 değişiklik tablosunda küresel kategori VU’dan NT’ye, yani “Tehdide Yakın”a geçirilmiştir. BirdLife’ın 2025 değerlendirme sürecinde Rusya’nın bölgeleri arasında farklı eğilimler tartışılmıştır. Daha düşük kategori bütün toplulukların toparlandığını göstermez; öneri tartışması ile kesinleşmiş kategori ayrı kayıtlardır. Edenius ve arkadaşlarının 2016’da çevrimiçi, 2017 cildinde yayımlanan çalışması Norveç, İsveç ve Finlandiya’nın üreme verileriyle Japonya ve kuzeydoğu Çin’in halkalama verilerinden yedi seri birleştirdi. 1985–2014 azalışı yüzde 82, belirsizlik aralığı yüzde 75–87 idi. Bu, 2026’dan geriye otuz yıl değildir. Veriler kuzey Avrupa ağırlıklıydı; geniş Rusya üreme alanı için standart uzun seri yoktu. Tarım, orman değişimi ve yakalama baskısı olası etkenlerdi; tek neden kanıtlanmadı. Rusya orta Anadyr araştırmasında yüksek ve uzun taşkınların görüldüğü 1986 ve 1989’da su basmış yerlerde söğüt çatallarına veya bir söğüt boşluğuna kurulmuş üç yükseltilmiş yuva anlatılır. Yerdeki yuvalar çoğunluktaydı. Bölgesel taşkın koşullarına bağlı bu gözlemler, türün her yerde ağaç üzerinde yuvaladığını göstermez.

ESC ✕
Aramak istediğiniz kuşun Türkçe veya Latince adını yazın...