kusatlasi.com
Türkiye Kuşları Yükleniyor...
Dil / Language:
Türkçe | English
Seçildi Dikkuyruk (Oxyura leucocephala)
VS
Seçildi Angıt (Tadorna ferruginea)

Dikkuyruk

Oxyura leucocephala

Takım Anseriformes
Familya Ördekgiller (Anatidae)
IUCN Durumu EN
Arazide Teşhis İpucu
Şişkin gaga, çok düşük yüzme duruşu, sert kalkık kuyruk ve eşeye özgü yüz deseni

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Dikkuyruk (Oxyura leucocephala; İngilizce White-headed Duck), uzun kuyruğunu sık sık yukarı kaldıran bir dalıcı ördektir. Üreme giysisindeki erkek, büyük ölçüde beyaz başı, siyah tepesi ve parlak mavi gagasıyla belirgindir. eBird’in uzman tanımında dişi ve gençlerin daha koyu kahverengi gagası, daha geniş koyu tepesi ve açık yanak çizgisi belirtilir. Erkek, dişi ve gencin aynı baş renklerini göstermesi beklenmez.

Genel Görünüm ve Duruş

Gövdesi tıknaz, boynu kısadır. Gaga üstünün alınla birleşen kısmı belirgin biçimde kabarıktır. Erkekte sırt ve yanlar kestane-tarçın tonlarında olabilir; göğsün altı gümüşi gri, karın kahverengi beneklidir. Bu yüzden bütün gövdenin aynı koyu kestane renginde olması beklenmez.

Başın beyazlığı da her erkekte aynı değildir. Siyah tepe şeridine ensede, boyunda veya göz çevresinde değişken koyuluk eşlik edebilir. Üreme dışında gövde daha donuk, gaga daha gri görünür. Beyaz başlı bir erkek, gagası parlak mavi değil diye dişi sayılmaz. Baş deseninin bütünü, gaga profili ve giysi birlikte değerlendirilir.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Dişi daha gri-kahverengidir ve gövdesindeki enine desenler daha belirgin olabilir. Koyu tepenin altında açık bir yüz alanı bulunur; koyu bir çizgi yanağı yatay biçimde böler. Gaga gri ve erkeğinkinden daha az şişkindir. Ancak yalnız bulanık bir yanak çizgisine bakarak yaş ve eşey belirlenmez; genç kuş da bu yüz desenine yaklaşır.

Genç kuş dişiye benzer, fakat uzman tanımında kestane tonlarından yoksun, sırtı daha koyu ve boğazı ile boynundaki beyazlık daha geniş olarak anlatılır. Bu farklar kuşun tamamı iyi görülüyorsa işe yarar. Gençlerin mutlaka daha sıcak ve kızıl renkli olduğu söylenemez; kötü ışıkta dişi ile genç arasında kesin ayrım yapılamayabilir.

Dişi, suyun üstüne yükselen bitki örtüsü içinde sap ve yapraklardan çanak biçiminde yuva yapar. 2006 tarihli uluslararası eylem planında tipik yumurta sayısı 5–6, genel aralık 4–9 olarak verilir. Aynı uzman özetinde yabandaki kuluçka süresi 22–24 gün, yavruların uçabilir hale gelmesi 8–10 haftadır. Yumurta sayısı ile su üzerinde görülen yavru grubunun büyüklüğü aynı ölçü değildir.

Uçuşta Görünüm

Dikkuyruk çoğu karşılaşmada hemen havalanmak yerine yüzerek örtüye çekilir. Uçan kuşta dolgun gövde ve arkaya uzanan sert kuyruk dikkat çeker. Bu isteksiz havalanma, türün göç edemediği anlamına gelmez. Su üstünde dinlenirken görülen davranış ile uzun mesafe hareketi aynı şey değildir.

Kanat üstü gri-kahverengi, kanat altı gümüşi gridir. Kanadın gövdeyle birleşen alt kısmındaki tüyler daha beyazımsıdır; bütün kanat altı bembeyaz değildir. Işık açık alanları büyütebildiğinden bu desen, baş ve kuyruk oranlarıyla birlikte değerlendirilir. Üst yüz ile alt yüz birbirinin yerine anlatılmaz.

Ses ve Davranış

Genellikle sessizdir. Erkek kur sırasında alçak hırıltı, uğultu veya tıkırtıya benzeyen sesler çıkarabilir; dişinin çağrısı daha sert ve keskin olabilir. Bu sesler yüksek, uzun bir ötüş gibi beklenmez. Ses duymamak türü elemez; uzak ve belirsiz bir ses de tek başına tanı koydurmaz.

Burdur Gölü’nde Şubat–Mart 1993’teki araştırmada kuşlar dinlenmek için daha toplu duruyor, beslenirken dağılıyordu. Gündüz dinlenme özellikle gün ortasında yoğunlaşıyordu. Bu gözlem, gölde aynı yerde duran bir sürünün gün boyunca hep aynı düzende kalmadığını gösterir. Araştırmacılar, gruplar büyüdükçe dinlenen kuşların payının da arttığını bildirdi.

Üreme döneminde çiftler veya küçük gruplar halinde, üreme dışında daha büyük topluluklar halinde görülebilir. Çoğu zaman suda kalır; karada dolaşan bir yüzey ördeği gibi aranmaz. Kuyruğu her an dik değildir. Uzaktan baş, gaga ve gövdeyi birlikte görebilecek bir açı seçmek, kuşu havalandırarak teşhis etmeye çalışmaktan daha yararlıdır.

Oxford’un hayvan iletişimi eğitim kaynağı, Dikkuyruk erkeğinin dişinin yanında gagasını ona doğru yönelterek yaptığı gösteri yüzüşünü anlatır. Ardından başını ve kuyruğunu dikleştirip bu duruşu koruyabilir. Burada anlatılan hareket, sıradan bir yer değiştirme yüzüşünden farklı bir kur gösterisidir. Amerikan Dikkuyruğunun göğse gaga vurarak kabarcık çıkardığı gösteri, bu türün her kur sahnesine eklenmez.

Slimbridge’de bakım altında tutulan üç erkek ve üç dişiye ilişkin gözlemleri aktaran 1974 tarihli çalışma, tehdit sırasında başın alçaltılıp gaganın açılabildiğini, gövdenin kamburlaştırılabildiğini ve su üzerinde karşı kuşa doğru atılım yapılabildiğini anlatır. Karşıdaki kuş çoğu kez dalarak uzaklaşıyordu; doğrudan temas seyrek ve kısaydı. Gözlemler bakım koşullarında yapıldığından, bu altı kuşun bütün davranış sıklıkları yabani sürülere ait oranlar değildir.

Karıştırılabilecek Türler

Amerikan Dikkuyruğu (Oxyura jamaicensis; İngilizce Ruddy Duck) gerçek bir benzer türdür. Üreme erkeğinin beyazı daha çok yanakta toplanır; başın tepesi ve arkası koyudur. Mavi gaga ve kızıl gövde iki türde de bulunabildiğinden bunlar tek başına ayırıcı değildir. Dikkuyruk genellikle daha iri, başı daha büyük ve gagasının üst tabanı daha kabarıktır. Dişilerde Dikkuyruğun yanak çizgisi daha belirgindir; Amerikan Dikkuyruğununki daha silik olabilir. Görünür boyutlar örtüşebileceğinden gaga profili ve yüz deseni birlikte kullanılır.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Üremede açık su ile yoğun saz ve kamış örtüsünün yan yana bulunduğu göller önemlidir. Tatlı su gölleri yanında acı veya tuzlu sulak alanlar ve uygun baraj gölleri de kullanılabilir. Kışın daha büyük ve açık su alanları tercih edilebilir. Yalnız saz bulunması yeterli değildir; besine ulaşılabilen su alanlarının korunması da gerekir.

Yuva Yeri

Dişinin yaptığı yuva, suyun üstüne yükselen sık bitkilerin arasındadır; sap ve yapraklardan çanak biçiminde hazırlanır. Animal Diversity Web hesabı, yavruların yürüyüp yüzebilecek halde çıktığını ve bakımın dişi tarafından yürütüldüğünü belirtir. Yuva çevresindeki bitki örtüsü yalnız bir fon değildir; yuvayı saklayan ve kuşun suyla bağlantısını sağlayan ortamdır. Yuvayı görmek için sazlık aralanmaz; dişi ve yavruların sığınabileceği alan açık bırakılır.

Günlük Alan Kullanımı

İspanya’nın güneydoğusundaki El Hondo ve Santa Pola’da 1998–2000 gündüz sayımları, kışın açık su kullanımının arttığını, yavrulu grupların ise sazla daha yakından ilişkili olduğunu gösterdi. Büyük havuzlar da tercih edildi; tür her yerde yalnız küçük göllere bağlı değildir. Araştırma gece alan kullanımını ölçmediğinden, gündüz görülen dinlenme yerleri bütün beslenme davranışını açıklamaz.

Dünya Yayılışı

Dikkuyruğun doğal yayılışı, Batı Akdeniz’den Anadolu ve Orta Asya üzerinden batı Çin ile Moğolistan’a uzanan parçalı bir kuşaktır. Güney Rusya ve İran da bu geniş alanın içindedir. Kuşlar bu kuşağın her yerinde bulunmaz; uygun göl ve diğer sulak alanlarda toplanır. Aynı geniş yayılışa sahip olmaları, bütün toplulukların aynı mevsimsel hareketi yaptığı anlamına gelmez.

Türkiye'deki Durumu

Türkiye hem üreme hem kışlama alanları barındırır. Ankara ve Konya’da Eylül 2018–Eylül 2019 arasında yürütülen araştırmada 40 arazi gününde 44 sulak alan incelendi; 2019’da Mogan Gölü’nde iki çiftin yavru büyüttüğü doğrulandı. Alanların seçimi uydu görüntüleri ve erişim olanaklarından da etkilendi, Konya’daki bütün sulak alanlar taranmadı. Bu sonuç, Türkiye’nin güncel toplamını veya ülke çapında yalnız iki çift kaldığını göstermez.

Göç Yolculuğu

2006 tarihli uluslararası tür eylem planında Orta Asya topluluğunun Batı Asya, Orta Doğu ve doğu Avrupa’ya kışlamak için göç ettiği; İspanya ve Kuzey Afrika’da yerleşik topluluklar bulunduğu anlatılır. Yerleşiklik, kuşun bütün yıl aynı gölde kaldığını göstermez. Plan, tüy değiştirme dönemindeki hareketlerin yeterince bilinmediğini de belirtir. Bu geniş bağlantılar, Türkiye’deki işaretlenmemiş bir kuşa kesin bir göç rotası atamak için kullanılamaz.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Küçük su omurgasızlarıyla birlikte su bitkilerinin tohumlarını ve yeşil parçalarını da yer. İspanya’da 1985–1998 arasında toplanmış 17 Dikkuyruğun sindirim sistemi incelendiğinde, ısırmayan sivrisineklerin larva ve pupaları ile tohumlar önemli besinler arasında bulundu. Çalışmaya diğer dikkuyruk türü ve melezler de dahil edilmişti. Üç grubun ortak besin yüzdesi yalnız Dikkuyruğa mal edilemez. Örneklerin bir kısmı ölü bulunmuştu; yumuşak avların hızlı sindirilmesi de besin oranlarını etkileyebilir.

Nasıl Avlanır?

Besini çoğunlukla dalarak toplar. Gündüz dinlenen bir sürüye bakarak beslenme etkinliğinin az olduğu sonucuna varılmaz. Burdur Gölü’nde Şubat–Mart 1993’te yapılan gündüz ve gece gözlemleri, beslenmenin gece çok daha fazla zaman aldığını gösterdi. Bu, o kış dönemi ve göle ait sonuçtur; Türkiye’de her ay aynı saat düzeninin izlendiği anlamına gelmez. Dalışın süresi ve derinliği için de bütün kuşlara uygulanacak tek bir sayı verilmez.

İlginç Bilgiler

## Birleşen Yavru Grupları İspanya’da bir arada görülen bütün yavrular aynı anneden gelmeyebilir. El Hondo ve Santa Pola’daki 1998–2000 araştırmasında, özellikle 2000’de farklı büyüklükte yavruların birleştiği gruplar gözlendi; bir grupta 70’e kadar yavru sayıldı. Bu sayı bir dişinin yumurta sayısı değildir. Birleşmiş yavru grupları ile tek yuva arasındaki farkı gözetmek, uzaktan yapılan üreme kayıtlarının yanlış yorumlanmasını önler. ## Türkiye Kayıtlarının Anlattığı Değişim Gürsoy-Ergen’in 2019’da yayımlanan Türkiye araştırması, 1966–2016 döneminden 99 alana ait 885 kaydı derledi. Burdur Gölü’ndeki büyük kış topluluklarının gerilemesini ve 2010 sonrasında Manyas Gölü’nün artan önemini ortaya koydu. Sayımlar aynı bireyleri izlemediği için iki göl arasındaki yer değiştirme, araştırmada olası bir açıklama olarak kaldı. 2000 sonrasında üreme döneminde kayıt bulunan 41 alanın 17’sinde üreme doğrulanmış, ikisinde olası sayılmıştı; bir kuşun görülmesi, her yerde yuva bulunduğunu göstermiyordu. ## Melezlik ve DNA Kanıtı İspanya’da 1993–2003 örneklerini kullanan genetik araştırma, Amerikan Dikkuyruğu ile Dikkuyruğun çiftleşmesinden doğan bazı melezlerin yabanda iki ebeveyn türden biriyle yeniden çiftleşip yavru üretebildiğini gösterdi. İncelenen 123 kuşun 29’u görünüşüne göre melez sanılmıştı; bunlardan biri DNA incelemesinde sıra dışı tüy desenli bir Amerikan Dikkuyruğu çıktı. Diğer 28 kuşun 18’i ilk kuşak melez, 10’u ebeveyn türlerden biriyle yeniden çiftleşmeden gelen kuş olarak sınıflandırıldı. Bu yüzden farklı görünen her kuş melez diye etiketlenmez. Araştırma, o dönemki İspanya örneklerini açıklar; Türkiye için bir melezlik oranı veya güncel yaygınlık vermez.

Angıt

Tadorna ferruginea

Takım Anseriformes
Familya Ördekgiller (Anatidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Turuncu gövde ile açık baş ve kanat desenini birleştir. Siyah boyun halkası üreme erkeğinde yardımcıdır; yokluğu tek başına dişi demek değildir.

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Angıt (Tadorna ferruginea; İngilizce Ruddy Shelduck), açık krem baş ve boynu turuncu-kızıl gövdesiyle karşıtlık oluşturan, kazı andıran iri bir ördektir. Uçuşta kanadın önündeki büyük beyaz alanlar dikkat çeker. Üreme dönemindeki erkeğin dar siyah boyun halkası bulunur. eBird’in tanı hesabında bu işaretler birlikte verilir. Tuzlu göllerin yanında baraj gölleri ve tarım arazilerinde de görülebilir; deniz kenarında yaşamak zorunda olan bir ördek değildir.

Genel Görünüm ve Duruş

Karada yürürken kazı andıran bir görünümü vardır. Naturalis’in saha tanısı turuncu-kahverengi gövdeyi daha açık baştan, siyah uçuş tüyleriyle kuyruğu beyaz kanat örtülerinden ayırır. Kanat örtüleri, uzun uçuş tüylerinin tabanını kapatan daha kısa tüylerdir. Kanat kapalıyken beyaz alan bütünüyle seçilmeyebilir; açıldığında geniş bir yama halinde belirginleşir. Gövdenin kızıl tonu ile başın açıklığı arasındaki fark, kuş su üstünde dururken de dikkat çeker.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Naturalis hesabında dişinin yüz yanları neredeyse beyaz, gövdesi daha kestane tonlu, boynu halkasız olarak anlatılır. Genç kuş dişiye benzer, fakat daha donuk ve sırtı daha koyu kahverengidir. Bu yüzden soluk bir yüzle donuk sırtı, erişkin erkeğin üreme giysisiyle aynı biçimde değerlendirmemek gerekir. Gövdenin ana turuncu-kahverengi düzeni eşeylerde benzer kalır; yaş ve eşey farkları özellikle baş, boyun ve sırt üzerinden karşılaştırılır.

Uçuşta Görünüm

Güçlü kanat vuruşlarıyla uçar. Üst kanatta beyazımsı kısa örtü tüyleri, siyah uzun uçuş tüyleri ve yeşil parlak kanat aynası bulunur. Kanat aynası, üstten bakışta seçilen renkli uçuş tüyü bölümüdür. Alttan görünümde beyaz örtüler siyah uçuş tüyleriyle karşıtlık oluşturur; üstteki yeşil alanı alt kanadın aynı yerine taşımamak gerekir. Taze tüylerde açık örtüler sarımsı-turuncu bir ton da taşıyabilir.

Ses ve Davranış

Nebraska–Lincoln Üniversitesinin uzman tür hesabı, Angıtları çoğunlukla çift veya aile grubu halinde anlatır. Rusya’da üreme alanına gelen kuşların zaten eşleşmiş olabildiği ve göllerin buzu bütünüyle çözülmeden görülebildiği belirtilir. Yuvadaki dişi rahatsız edildiğinde yılana benzer bir tıslama çıkarabilir. Erkek tehlikeyi haber verir ve yaklaşan kuşa ya da başka davetsize yönelik tehdit uçuşları yapabilir.

Çağrılar boruyu andıran “aakh” sesleriyle anlatılır. Kışın sürüler daha gürültülü olabilir. Kalkış öncesinde yinelenen “pok-pok-pok” notaları duyulabilir; dişinin çağrısı erkeğinkinden daha pes olarak tarif edilir.

Yuva kaya yarığında, toprak oyuğunda veya ağaç boşluğunda olabilir; içindeki sığ çukur yumuşak tüylerle döşenir. Oiseaux.net uzman hesabı 8–10 yumurta ve dişinin yaptığı 28–29 günlük kuluçka süresi verir. Kapalı bir oyukta bulunması, yuvayı açıp bakmayı haklı çıkarmaz. Kuluçkadaki dişinin örtülü yuvayla bağlantısı korunmalı; girişe yaklaşarak onu dışarı çıkarmaya çalışılmamalıdır.

Yavrular çıktıktan kısa süre sonra yuvadan ayrılıp yürüyebilir; bu sırada henüz uçamazlar. Oiseaux.net hesabındaki uçabilir hale gelme süresi yaklaşık 55 gündür. Böylece göl kıyısındaki bir ailede hareketli fakat uçamayan yavrularla uçabilen erişkinler birlikte görülebilir. Küçük yavrunun yerde durması tek başına yardıma gereksinimi olduğunu göstermez; aile grubunun yolu kesilmeden uzaktan izlenir.

Yavrulara iki erişkin de yakından eşlik eder. Nebraska–Lincoln Üniversitesinin tür hesabı, yavruların sığlıklardaki su böcekleri ve küçük kabuklularla beslendiğini anlatır. Kuluçkayı dişi yürütürken yavruların korunmasına iki erişkin de katılır; üreme döneminin bu iki evresinde görev paylaşımı farklıdır.

Karıştırılabilecek Türler

Suna (Tadorna tadorna; İngilizce Common Shelduck), iri oluşu ve beyaz kanat alanları nedeniyle gerçek bir karşılaştırmadır. The Wildlife Trusts hesabı erişkini beyaz gövdeli, koyu yeşil başlı, kırmızı gagalı ve göğsü kestane kuşaklı olarak tarif eder. Sırt ve kanatta siyah alanlar vardır. Angıtın açık başıyla turuncu gövdesi bu belirgin beyaz gövde düzeninden ayrılır. Başın koyuluğu, gaga rengi ve göğüs kuşağı birlikte karşılaştırıldığında, yalnız uçuşta beliren beyaz bir yamanın ötesinde sağlam bir teşhis elde edilir.

Nil Kazı (Alopochen aegyptiaca; İngilizce Egyptian Goose), karada yürüyebilen iri gövdesi ve uçuşta beyaz kanat alanıyla dikkat çekebilir. RSPB hesabındaki kahverengi-gri gövde ve göz çevresindeki koyu kahverengi leke, Angıtın krem başıyla kızıl gövdesinden ayrılır. Özellikle göz çevresini karşılaştırmak yararlıdır: Nil Kazında koyu leke bir yüz işaretidir; Angıtta üreme erkeğinin siyah çizgisi boynu çevreleyen dar halkadır. Bunlar aynı yerde bulunan ya da aynı biçimde görünen işaretler değildir.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Açık arazideki tatlı, tuzlu veya acı su gölleriyle nehir kıyılarını kullanır; acı su, tatlı suyla deniz suyu arasında tuzluluğa sahiptir. IUCN’nin uzman ekoloji hesabında bozkır, yüksek plato ve dağ çevresindeki iç sular üreme habitatları arasında sayılır. Beslenme ve dinlenmede büyük su kütlelerine birçok ördek kadar bağımlı olmayabilir; üreme sırasında sudan epey uzakta da bulunabilir. Bu nedenle yalnız gölün ortasına değil açık kıyılar ve çevredeki karasal alanlara da bakılır.

Yuva Yeri

IUCN hesabında yuvaların kumlu veya killi kıyıdaki oyuklarda bulunabildiği anlatılır. Bu boşluklar doğal oluşmuş ya da başka bir hayvan tarafından açılmış olabilir. Böylece türün yuva için yalnız göl kıyısındaki açık bir toprak çukurunu kullandığı düşünülmez; kapalı bir boşlukla suya erişim sağlayan çevrenin birlikte bulunması önem taşır.

Günlük Alan Kullanımı

Kars Kuyucuk Gölü’ndeki 25–28 Eylül 2006 araştırması, gölde dinlenen sürülerin tarım alanları yönünde gidip gelmesini incelemiştir. Gölün kullanımını anlamak için çevredeki beslenme alanları da hesaba katılır. Hasat ve tarladaki artık besinler, bu yerel alan kullanımını etkileyebilir.

Dünya Yayılışı

Doğal üreme yayılışı güneydoğu Avrupa’dan Baykal Gölü, Moğolistan ve Çin’in batısına uzanır. Kuzeybatı Afrika ile Etiyopya yükseklerinde ayrı topluluklar bulunur. Türün yayılışının batı kesimlerde eskiden daha geniş olduğu anlatılır.

BTO, Britanya’daki kayıtların çoğunu koleksiyonlardan kaçan kuşlarla ilişkilendirir. Almanya’da doğallaşmış Angıtların ise tüy değiştirmek için Hollanda’ya gittiği belirtilir. Bu Avrupa örneğinde, yabanıl ataları başka bir bölgeden getirilmiş kuşların hareketi anlatılır; doğal yayılıştaki Asya topluluklarının kış göçüyle aynı kökenden geldiği düşünülmemelidir.

Türkiye’deki Durumu

Türkiye’de üreme ve kışlama kayıtları vardır. BirdLife’ın 2021 tablosundaki 10.000–15.000 üreyen çift, 2002–2012 dönemine ait uzman tahminidir. Kışın 16.800–31.300 birey ise 2013–2019 döneminde yöntem bakımından tam sayım veya istatistiksel açıdan sağlam tahmin sınıfındaki veridir. Ülke eğilimleri veri yetersizliğinden bilinmiyor verilmiştir. Bu tarihli derleme, ülkenin hem üreme hem kışlama açısından önemini gösterir; çift ile birey birimleri ve farklı dönemler korunarak okunmalıdır.

Göç Yolculuğu

Asya toplulukları çoğunlukla göçmendir; kışlamak için Hindistan ve Güneydoğu Asya’ya doğru güneye inerler. Diğer bazı topluluklar yerleşik veya yerel dolaşıcıdır. Su seviyelerinin değişmesine bağlı yer değiştirmeler görülebilir. Bu yerel hareketler, uzun mesafeli mevsim göçüyle aynı ölçekte değildir.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Bitkisel besinleri arasında otların yeşil sürgünleri, tohumlar ve tarımsal taneler vardır. Küçük kabuklular, su ve kara böcekleri, yumuşakçalar, solucanlar, küçük balıklar ve kurbağalar da alınabilir. Bu farklı besinler, karadaki otlama alanlarıyla sığ su kıyılarının birlikte kullanılmasına uygundur.

Kars Kuyucuk Gölü’nün 25–28 Eylül 2006 çalışmasında su bitkilerinin yenmesi hem doğrudan gözlemle hem kıyıdan toplanan Angıt dışkılarıyla desteklenmiştir. Bitkisel besinler yalnız tarladaki tanelerden ibaret değildir.

Nasıl Avlanır?

Besin ararken uzun süre karada yürüyebilir; otlu alanlarda dolaşır ve sığ suda yüzerek de beslenir. Oiseaux.net’in bu davranış anlatımı, kuşu yalnız açık suyun ortasında aramamamız gerektiğini gösterir. “Hepçil” sözü bitkisel ve hayvansal besinleri alabilmesidir; her birini eşit miktarda yediği anlamına gelmez.

İlginç Bilgiler

## Himalaya’da Yüksek Uçuş Parr ve arkadaşlarının 2017 Himalaya araştırması, Tibet Platosu’nun güneyinde kışlayan iki topluluktan 15 Angıtın 2007–2011 uydu izleme verilerini incelemiştir. Deniz seviyesine göre 6.800 metreye ulaşan uçuş yüksekliği bildirilmiştir. Araştırmacılar GPS konumlarının altındaki araziyi sayısal yükseklik modeliyle eşleştirmiştir. Kuşlar, kendi hareket alanları içinde rastgele üretilmiş karşılaştırma konumlarına göre daha alçak zeminlerin üzerinden uçuyordu. Dağların arasındaki arazi biçimi, yüksek irtifalı bu yolculuğun nasıl yapıldığını anlamada önemliydi. ## Yerin Yüksekliği ile Uçuş Yüksekliği Himalaya çalışmasında, deniz seviyesine göre yüksek uçmakla zeminden çok yukarıda uçmak ayrı ayrı ölçülmüştür. Kaydedilen uçuşlar zeminin ortalama 547 metre üstünde gerçekleşmiştir. Yüksek plato nedeniyle bu konumların deniz seviyesine göre rakımı çok daha fazlaydı. Tırmanışların günün belli bir bölümünde toplandığına dair belirgin sonuç bulunmazken, düz uçuşlar daha erken saatlerde olma eğilimindeydi. Bu örneklemde 4.500 metrenin üzerindeki düz uçuşlar, daha alçaktakilere göre daha hızlıydı. Bu sonuçlar GPS izlemesine aittir; oksijen kullanımını sağlayan bütün fizyolojik özelliklerin deneysel açıklaması değildir. ## Dört Günlük Hareket Sayımı Meissner ve Remisiewicz’in 2008 Kuyucuk yayını, 25–28 Eylül 2006 uçuşlarını şafaktan gün batımına 15 dakikalık dilimlerle saymıştır. Sürülerin birleşip bölünmesi sayımı güçleştirmiştir. Gidişleri ve dönüşleri toplamak, her geçişi yeni birey saymak değildir. Çalışma dört gündüzü kapsar; bütün geceyi veya bütün yılı ölçmüş sayılmaz.

ESC ✕
Aramak istediğiniz kuşun Türkçe veya Latince adını yazın...