Tür Karşılaştırma Ekranı
Kuşların fiziksel özelliklerini, seslerini, habitatlarını ve tanımlarını yan yana karşılaştırmak için iki tür seçin.
Fiyu
Mareca penelope
Ses Kayıtları
Ses kayıtları aranıyor...
Bilimsel Tanım & Morfoloji
Hızlı Tanı
Fiyu, yuvarlak başlı, küçük gagalı ve kısa boyunlu bir yüzey ördeğidir. Üreme giysisindeki erkekte kestane baş, soluk sarı alın, pembe göğüs ve gri gövde birlikte seçilir. Uçuşta beyaz karın ve erkeğin geniş beyaz üst kanat alanı dikkat çeker. Dişi bu parlak erkek desenini taşımaz.
Önce küçük gaga ile yüksek ve yuvarlak alın arasındaki oran okunur. Gaganın açık mavi gri rengi ve siyah ucu yakından belirgindir. Baş, gaga, karın ve kanat deseni birlikte değerlendirilir; yalnız beyaz kanat parıltısı aynı sürüdeki başka bir ördeğe de ait olabilir.
Genel Görünüm ve Duruş
Küçük gagası ve yuvarlak başı, kahverengi dişide de aranır. Kanat kapalıyken beyaz karın ve gövde yanı her zaman bütünüyle görülemez. Kıyıdaki otlayan ördekler de incelenir: Fiyu yalnız su üzerinde duran bir kuş değildir.
Erkeğin sırtı ve yanları çok ince koyu çizgilerle gri görünür. Kestane başın altındaki göğüs pembemsi kahverengidir; karın beyaz, kuyruk altı siyahtır. Gaga mavi gri ve siyah uçludur. Kapalı kanatta uzun bir beyaz alan seçilir; kanat açılınca beyaz örtü tüyleri daha belirgin olur. Gözleri koyudur.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Erkeğin tüy değişimi sonrasındaki sade yaz giysisine tutulma giysisi denir. Bu giyside gövde kahverengi kızıl, yanlar daha sıcak renklidir; sarı alın bandı kaybolabilir. Dişiye benzese de beyaz kanat örtüleri kalır. Aynı kuş yıl boyunca tek bir baş rengiyle tanınmaz.
Dişi kızıl kahverengi ya da daha gri tonlu görünebilir. Baş, göğüs ve yanlar arasındaki renk farkı genellikle azdır. Gagası küçük ve açıktır; karın beyazdır. Üst kanat erkeğin geniş parlak beyaz panelini taşımaz. Soluk ışık veya gri baş, tek başına başka tür ya da melezlik göstermez.
Genç kuş dişiye benzer; gagadaki koyu açık karşıtlık daha zayıf olabilir. Genç erkek, kendine özgü baş ve gövde renklerini ilk kış boyunca edinir. Yakından kanat tüylerinin biçimi ve eski genç tüylerinin kalışı yardımcıdır; yalnız temiz ya da kirli görünen karınla kesin yaş verilmez.
İspanya’nın Aragon bölgesi için hazırlanan uzman rehberi, genç kanat örtülerinin daha dar ve sivri; erişkinlerinkinin daha geniş, köşeli uçlu olduğunu anlatır. Bunlar iyi ayrıntı gerektiren yaş ipuçlarıdır. Rehberin oradaki kış giysisi ve tüy değişimi takvimi Türkiye’deki her kuş için kesin ay olarak kullanılmaz.
Uçuşta Görünüm
Uçuşta beyaz karın ve koyu uçuş tüyleri karşıtlık oluşturur. Erişkin erkekte kanadın ön tarafındaki geniş beyaz örtü tüyleri çok belirgindir; arkadaki ayna koyu yeşil parlaklık verebilir. Kanat üstü ile altı farklı desenlerdir. Kısa süre görülen soluk bir kanat, bu ayrıntıların tümünü göstermeyebilir.
Kanat altında, gövdeyle kanadın birleştiği koltuk tüyleri genellikle gri veya kahverengi beneklidir; orta örtü tüyleri gridir. Parlak ışıkta özellikle erkeklerin koltuk tüyleri beyaza yakın görünebilir. Britanya ve İrlanda teşhis incelemesi, bu nedenle kanat germe sırasında uzun ve iyi bir bakış gerektiğini vurgular.
Ses ve Davranış
Erkeğin uzağa taşınan, müzikli iki heceli ıslığı “fiyu” sesini andırır. Dişi daha alçak, mırıltılı veya hırıltılı bir çağrı çıkarır. Hece yazımı sesi yaklaşık anlatır; çevredeki ördeklerle birlikte dinlenir. Üreme dışında kalabalık sürüler görülebilir, fakat bir ses bütün grubun eşeyini göstermez.
Karıştırılabilecek Türler
Mareca americana’nın İngilizce adı American Wigeon’dır. Üreme erkeğinin başı daha açık gri kahverengi, göz arkasındaki şerit yeşil ve tepesi beyazdır. Fiyunun kestane başı ile gri gövdesi farklı bir bütündür. Ancak Fiyu erkeğinde de göz arkasında yeşil tüyler bulunabilir; tek yeşil çizgi Amerikan türü veya melezlik için yeterli değildir.
Boz Ördek Mareca strepera erkeğinde gri kahverengi gövde ve siyah arka bölüm vardır, ancak Fiyunun kestane başı ve sarı alın bandı yoktur. Beyaz kanat alanı kanadın arkasındaki uçuş tüylerindedir. Boz Ördek dişisinin koyu gagasında ince turuncu kenar bulunur; Fiyunun küçük mavi gri gagasıyla karşılaştırılır. Erkeğin gagası ise siyahtır.
Yeşilbaş Anas platyrhynchos dişisiyle karşılaştırırken Fiyunun daha küçük gri gagası, daha yuvarlak başı, sivri kuyruk ucu ve daha kızıl tüy tonu birlikte aranır. İki türün dişilerini yalnız kahverengi olmalarına göre ayırmak güçtür; gaga ve baş oranı deseni tamamlar.
Habitat & Dağılım
Üreme Alanı
Üreme kuşağında kuzey Avrasya’nın tatlı su bataklıkları ve göl kıyıları kullanılır. Açık suyun yanındaki otlu kenarlar, seyrek ağaçlı kıyılar ve saklanma örtüsü önemlidir.
Yuva Yeri
Dişi, zemindeki küçük bir çukuru ot ve ince, yumuşak tüylerle döşer; yuva bitki örtüsünde saklıdır. BTO’nun Avrupa kuşlarına ilişkin uzman özetinde tipik 8–9 yumurta, 6–12’lik gözlenen aralık ve yalnız dişinin yaptığı 24–25 günlük kuluçka verilir. İnce, yumuşak tüylerle kaplı yavrular kısa sürede yuvadan çıkabilir; 40–45 gün uçma yeteneğini geliştirme süresidir. Bu değerler Türkiye’de aynı yuvadan ölçülmüş süreler değildir. Yavruların suya yürüdüğü yol kesilmez.
Günlük Alan Kullanımı
Kışın çamurlu kıyılar ve haliçlerin yanı sıra iç kesimlerdeki göller, baraj gölleri ve su basmış çayırlar kullanılır. Avrupa uzman rehberi, yakın otlaklara düzenli beslenme uçuşlarını da anlatır. Dinlenilen su alanı ile otlanan kıyı birlikte incelenir; iki yakın alan arasındaki kısa uçuş, tek başına mevsimlik göç değildir.
Dünya Yayılışı
Fiyu kuzey ve orta Avrasya’da ürer; kışın kuzey Afrika ile güney ve güneydoğu Asya’ya ulaşır. Kuzey Amerika’da da konuk olarak kaydedilir. AviList’in güncel taksonu Mareca penelope’dir. Eski yayınlardaki Anas penelope aynı türün önceki cins adıdır.
Türkiye'deki Durumu
Türkiye’de göç ve kış dönemlerinde sulak alanlarda kaydedilir. Bolu’daki Gölköy–Yumrukaya çalışmasının tür ekinde Fiyu geçiş ve kış kuşu olarak verilmiştir. İngilizce yayımlanan 2025 araştırmasında Kasım 2017’de başlayan, 2018 boyunca süren ve 2019 ile 2023’te seçilmiş dönemlerde yinelenen toplam 48 arazi çalışması vardır. Bu, bütün 2017–2023 yıllarının her ayını kapsayan kesintisiz bir sayım değildir. Yerel gözlem sonucu Türkiye’nin tüm sulak alanlarının aynı mevsimsel durumunu göstermez; yalnız bir yaz kaydı da yuva veya yavru kanıtı yerine geçmez.
Göç Yolculuğu
Avrupa halkalama atlasında doğu Atlantik, Karadeniz–Akdeniz ve batı Asya–doğu Afrika bağlantıları görülür. Batı Avrupa kış alanları Rusya’nın geniş bir bölgesine bağlanır; kışlama alanları arasında da hareketler vardır. Halkalı kuşların geri bulunması avcılık ve bildirme çabasından etkilenir: Rusya kökeni fazla, İskandinav kökeni az temsil edilebilir. Bu kayıtlar bütün yaşayan kuşların rotalarını eşit biçimde izlemez. İşaretlenmemiş bir Türkiye kuşuna aynı veriden sabit bir ülke dizisi veya mesafe atanamaz.
Beslenme & Diyet
Ne Yer?
Besini büyük ölçüde bitkidir: yaprak, sap, sürgün, köksap ve tohumlar alınır. Karada kısa otlardan, suda ise yüzeydeki veya erişebildiği bitkilerden yararlanır. Yalnız tek bir bitkiye bağlı değildir; bulunduğu alandaki besin seçimini görmek gerekir. Kuzey Avrasya üreme habitatını anlatan uzman hesap, yavru gelişiminde küçük hayvansal besinlerin de bulunduğunu belirtir; her yavrunun diyetine sabit bir yüzde verilmez.
Nasıl Avlanır?
Başını ve boynunu uzatarak yüzeyden toplar; gerektiğinde önünü suya eğip kuyruğunu yukarı kaldırarak su altındaki bitkilere ulaşır. Yüzeyden ve sığ sudan beslenme temel yöntemleridir. Kuğuların ve dalıcı ördeklerin yüzeye çıkardığı bitkilerden de alabilir. Karada gagayla ot koparma ile suda toplama farklı beslenme duruşlarıdır.
İlginç Bilgiler
## Otun boyu ve gaganın işi Ot bol olsa da her uzunlukta aynı kolaylıkla yenmez. Fransa’daki Chizé’de Ekim 1999–Mart 2000 deneylerinde beş erkek ve beş dişi Fiyu, 1–12 cm arasında sekiz ot yüksekliğinde denenmiştir. Kuşlar doğadan alınmış kuşların soyundan, insanlara alışkın bireylerdir; üç haftalık alıştırma sonrasında, denemelerden önce 10–12 saat aç bırakılmıştır. Bitki parçalarını koparma sayısı ve alınan miktar gözlem ile dışkı analizinden hesaplanmıştır. 2003 yayını, en uzun otlarda koparma süresinin artabildiğini ve besin alma hızının düştüğünü gösterir. Aynı deneyde Boz Kaz’ın tepkisi farklıdır; bütün otlayan kuşların aynı boy çimen kullandığı sonucu çıkmaz. Bu kontrollü beslenme deneyi, Türkiye’deki her sulak alan için tek bir zorunlu çim boyu ölçüsü değildir. Kuşun gagası, yaprak seçimi ve otun yapısı birlikte önemlidir. ## Tüydeki göç işareti Göç kökeni, yalnız kuşun görüldüğü yere bakılarak bulunmaz. Finlandiya’da 2021 av sezonunda yasal olarak avlanmış kuşlardan 383 kanat örneği toplanmıştır; 354’ünün tarihi bilinir. 2024 çalışmasında tüylerdeki hidrojenin kararlı izotopları, yani farklı kütledeki hidrojen atomları ölçülmüştür. Tüyün büyüdüğü yerde besin yoluyla kazanılan bu işaretlerden olası köken bölgeleri modellenir. Gençler ve erişkin dişilerde sezon ilerledikçe daha uzak Rusya kökeni olasılığı artmış, erişkin erkeklerde aynı değişim görülmemiştir. Son haftalarda dişi örneği bulunmaması modelin belirsizliğini artırır. Örneklerin çoğu güney ve orta Finlandiya’dandır; yöntem belirli yuvayı ya da kesin uçuş yolunu vermez. Türkiye’de görülen her Fiyuya bu örneklemden tek bir kuzey ülkesi atanamaz. ## Yaş rekoru ve yaşam beklentisi Bir halkalama rekoru ortalama ömür değildir. Britanya ve İrlanda verilerini özetleyen BTO, 1996’da kaydedilmiş 34 yıl 7 aylık en uzun süreyi verir. Tür hesabında bu rekor ile üreme yaşına erişmiş bir kuşun tipik yaşam beklentisi ayrı gösterilir. En yaşlı bulunan bireyin süresi, her Fiyunun o kadar yaşayacağını veya Türkiye’deki tüm kuşların ömrünün ölçüldüğünü göstermez.
Angıt
Tadorna ferruginea
Ses Kayıtları
Ses kayıtları aranıyor...
Bilimsel Tanım & Morfoloji
Hızlı Tanı
Angıt (Tadorna ferruginea; İngilizce Ruddy Shelduck), açık krem baş ve boynu turuncu-kızıl gövdesiyle karşıtlık oluşturan, kazı andıran iri bir ördektir. Uçuşta kanadın önündeki büyük beyaz alanlar dikkat çeker. Üreme dönemindeki erkeğin dar siyah boyun halkası bulunur. eBird’in tanı hesabında bu işaretler birlikte verilir. Tuzlu göllerin yanında baraj gölleri ve tarım arazilerinde de görülebilir; deniz kenarında yaşamak zorunda olan bir ördek değildir.
Genel Görünüm ve Duruş
Karada yürürken kazı andıran bir görünümü vardır. Naturalis’in saha tanısı turuncu-kahverengi gövdeyi daha açık baştan, siyah uçuş tüyleriyle kuyruğu beyaz kanat örtülerinden ayırır. Kanat örtüleri, uzun uçuş tüylerinin tabanını kapatan daha kısa tüylerdir. Kanat kapalıyken beyaz alan bütünüyle seçilmeyebilir; açıldığında geniş bir yama halinde belirginleşir. Gövdenin kızıl tonu ile başın açıklığı arasındaki fark, kuş su üstünde dururken de dikkat çeker.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Naturalis hesabında dişinin yüz yanları neredeyse beyaz, gövdesi daha kestane tonlu, boynu halkasız olarak anlatılır. Genç kuş dişiye benzer, fakat daha donuk ve sırtı daha koyu kahverengidir. Bu yüzden soluk bir yüzle donuk sırtı, erişkin erkeğin üreme giysisiyle aynı biçimde değerlendirmemek gerekir. Gövdenin ana turuncu-kahverengi düzeni eşeylerde benzer kalır; yaş ve eşey farkları özellikle baş, boyun ve sırt üzerinden karşılaştırılır.
Uçuşta Görünüm
Güçlü kanat vuruşlarıyla uçar. Üst kanatta beyazımsı kısa örtü tüyleri, siyah uzun uçuş tüyleri ve yeşil parlak kanat aynası bulunur. Kanat aynası, üstten bakışta seçilen renkli uçuş tüyü bölümüdür. Alttan görünümde beyaz örtüler siyah uçuş tüyleriyle karşıtlık oluşturur; üstteki yeşil alanı alt kanadın aynı yerine taşımamak gerekir. Taze tüylerde açık örtüler sarımsı-turuncu bir ton da taşıyabilir.
Ses ve Davranış
Nebraska–Lincoln Üniversitesinin uzman tür hesabı, Angıtları çoğunlukla çift veya aile grubu halinde anlatır. Rusya’da üreme alanına gelen kuşların zaten eşleşmiş olabildiği ve göllerin buzu bütünüyle çözülmeden görülebildiği belirtilir. Yuvadaki dişi rahatsız edildiğinde yılana benzer bir tıslama çıkarabilir. Erkek tehlikeyi haber verir ve yaklaşan kuşa ya da başka davetsize yönelik tehdit uçuşları yapabilir.
Çağrılar boruyu andıran “aakh” sesleriyle anlatılır. Kışın sürüler daha gürültülü olabilir. Kalkış öncesinde yinelenen “pok-pok-pok” notaları duyulabilir; dişinin çağrısı erkeğinkinden daha pes olarak tarif edilir.
Yuva kaya yarığında, toprak oyuğunda veya ağaç boşluğunda olabilir; içindeki sığ çukur yumuşak tüylerle döşenir. Oiseaux.net uzman hesabı 8–10 yumurta ve dişinin yaptığı 28–29 günlük kuluçka süresi verir. Kapalı bir oyukta bulunması, yuvayı açıp bakmayı haklı çıkarmaz. Kuluçkadaki dişinin örtülü yuvayla bağlantısı korunmalı; girişe yaklaşarak onu dışarı çıkarmaya çalışılmamalıdır.
Yavrular çıktıktan kısa süre sonra yuvadan ayrılıp yürüyebilir; bu sırada henüz uçamazlar. Oiseaux.net hesabındaki uçabilir hale gelme süresi yaklaşık 55 gündür. Böylece göl kıyısındaki bir ailede hareketli fakat uçamayan yavrularla uçabilen erişkinler birlikte görülebilir. Küçük yavrunun yerde durması tek başına yardıma gereksinimi olduğunu göstermez; aile grubunun yolu kesilmeden uzaktan izlenir.
Yavrulara iki erişkin de yakından eşlik eder. Nebraska–Lincoln Üniversitesinin tür hesabı, yavruların sığlıklardaki su böcekleri ve küçük kabuklularla beslendiğini anlatır. Kuluçkayı dişi yürütürken yavruların korunmasına iki erişkin de katılır; üreme döneminin bu iki evresinde görev paylaşımı farklıdır.
Karıştırılabilecek Türler
Suna (Tadorna tadorna; İngilizce Common Shelduck), iri oluşu ve beyaz kanat alanları nedeniyle gerçek bir karşılaştırmadır. The Wildlife Trusts hesabı erişkini beyaz gövdeli, koyu yeşil başlı, kırmızı gagalı ve göğsü kestane kuşaklı olarak tarif eder. Sırt ve kanatta siyah alanlar vardır. Angıtın açık başıyla turuncu gövdesi bu belirgin beyaz gövde düzeninden ayrılır. Başın koyuluğu, gaga rengi ve göğüs kuşağı birlikte karşılaştırıldığında, yalnız uçuşta beliren beyaz bir yamanın ötesinde sağlam bir teşhis elde edilir.
Nil Kazı (Alopochen aegyptiaca; İngilizce Egyptian Goose), karada yürüyebilen iri gövdesi ve uçuşta beyaz kanat alanıyla dikkat çekebilir. RSPB hesabındaki kahverengi-gri gövde ve göz çevresindeki koyu kahverengi leke, Angıtın krem başıyla kızıl gövdesinden ayrılır. Özellikle göz çevresini karşılaştırmak yararlıdır: Nil Kazında koyu leke bir yüz işaretidir; Angıtta üreme erkeğinin siyah çizgisi boynu çevreleyen dar halkadır. Bunlar aynı yerde bulunan ya da aynı biçimde görünen işaretler değildir.
Habitat & Dağılım
Üreme Alanı
Açık arazideki tatlı, tuzlu veya acı su gölleriyle nehir kıyılarını kullanır; acı su, tatlı suyla deniz suyu arasında tuzluluğa sahiptir. IUCN’nin uzman ekoloji hesabında bozkır, yüksek plato ve dağ çevresindeki iç sular üreme habitatları arasında sayılır. Beslenme ve dinlenmede büyük su kütlelerine birçok ördek kadar bağımlı olmayabilir; üreme sırasında sudan epey uzakta da bulunabilir. Bu nedenle yalnız gölün ortasına değil açık kıyılar ve çevredeki karasal alanlara da bakılır.
Yuva Yeri
IUCN hesabında yuvaların kumlu veya killi kıyıdaki oyuklarda bulunabildiği anlatılır. Bu boşluklar doğal oluşmuş ya da başka bir hayvan tarafından açılmış olabilir. Böylece türün yuva için yalnız göl kıyısındaki açık bir toprak çukurunu kullandığı düşünülmez; kapalı bir boşlukla suya erişim sağlayan çevrenin birlikte bulunması önem taşır.
Günlük Alan Kullanımı
Kars Kuyucuk Gölü’ndeki 25–28 Eylül 2006 araştırması, gölde dinlenen sürülerin tarım alanları yönünde gidip gelmesini incelemiştir. Gölün kullanımını anlamak için çevredeki beslenme alanları da hesaba katılır. Hasat ve tarladaki artık besinler, bu yerel alan kullanımını etkileyebilir.
Dünya Yayılışı
Doğal üreme yayılışı güneydoğu Avrupa’dan Baykal Gölü, Moğolistan ve Çin’in batısına uzanır. Kuzeybatı Afrika ile Etiyopya yükseklerinde ayrı topluluklar bulunur. Türün yayılışının batı kesimlerde eskiden daha geniş olduğu anlatılır.
BTO, Britanya’daki kayıtların çoğunu koleksiyonlardan kaçan kuşlarla ilişkilendirir. Almanya’da doğallaşmış Angıtların ise tüy değiştirmek için Hollanda’ya gittiği belirtilir. Bu Avrupa örneğinde, yabanıl ataları başka bir bölgeden getirilmiş kuşların hareketi anlatılır; doğal yayılıştaki Asya topluluklarının kış göçüyle aynı kökenden geldiği düşünülmemelidir.
Türkiye’deki Durumu
Türkiye’de üreme ve kışlama kayıtları vardır. BirdLife’ın 2021 tablosundaki 10.000–15.000 üreyen çift, 2002–2012 dönemine ait uzman tahminidir. Kışın 16.800–31.300 birey ise 2013–2019 döneminde yöntem bakımından tam sayım veya istatistiksel açıdan sağlam tahmin sınıfındaki veridir. Ülke eğilimleri veri yetersizliğinden bilinmiyor verilmiştir. Bu tarihli derleme, ülkenin hem üreme hem kışlama açısından önemini gösterir; çift ile birey birimleri ve farklı dönemler korunarak okunmalıdır.
Göç Yolculuğu
Asya toplulukları çoğunlukla göçmendir; kışlamak için Hindistan ve Güneydoğu Asya’ya doğru güneye inerler. Diğer bazı topluluklar yerleşik veya yerel dolaşıcıdır. Su seviyelerinin değişmesine bağlı yer değiştirmeler görülebilir. Bu yerel hareketler, uzun mesafeli mevsim göçüyle aynı ölçekte değildir.
Beslenme & Diyet
Ne Yer?
Bitkisel besinleri arasında otların yeşil sürgünleri, tohumlar ve tarımsal taneler vardır. Küçük kabuklular, su ve kara böcekleri, yumuşakçalar, solucanlar, küçük balıklar ve kurbağalar da alınabilir. Bu farklı besinler, karadaki otlama alanlarıyla sığ su kıyılarının birlikte kullanılmasına uygundur.
Kars Kuyucuk Gölü’nün 25–28 Eylül 2006 çalışmasında su bitkilerinin yenmesi hem doğrudan gözlemle hem kıyıdan toplanan Angıt dışkılarıyla desteklenmiştir. Bitkisel besinler yalnız tarladaki tanelerden ibaret değildir.
Nasıl Avlanır?
Besin ararken uzun süre karada yürüyebilir; otlu alanlarda dolaşır ve sığ suda yüzerek de beslenir. Oiseaux.net’in bu davranış anlatımı, kuşu yalnız açık suyun ortasında aramamamız gerektiğini gösterir. “Hepçil” sözü bitkisel ve hayvansal besinleri alabilmesidir; her birini eşit miktarda yediği anlamına gelmez.
İlginç Bilgiler
## Himalaya’da Yüksek Uçuş Parr ve arkadaşlarının 2017 Himalaya araştırması, Tibet Platosu’nun güneyinde kışlayan iki topluluktan 15 Angıtın 2007–2011 uydu izleme verilerini incelemiştir. Deniz seviyesine göre 6.800 metreye ulaşan uçuş yüksekliği bildirilmiştir. Araştırmacılar GPS konumlarının altındaki araziyi sayısal yükseklik modeliyle eşleştirmiştir. Kuşlar, kendi hareket alanları içinde rastgele üretilmiş karşılaştırma konumlarına göre daha alçak zeminlerin üzerinden uçuyordu. Dağların arasındaki arazi biçimi, yüksek irtifalı bu yolculuğun nasıl yapıldığını anlamada önemliydi. ## Yerin Yüksekliği ile Uçuş Yüksekliği Himalaya çalışmasında, deniz seviyesine göre yüksek uçmakla zeminden çok yukarıda uçmak ayrı ayrı ölçülmüştür. Kaydedilen uçuşlar zeminin ortalama 547 metre üstünde gerçekleşmiştir. Yüksek plato nedeniyle bu konumların deniz seviyesine göre rakımı çok daha fazlaydı. Tırmanışların günün belli bir bölümünde toplandığına dair belirgin sonuç bulunmazken, düz uçuşlar daha erken saatlerde olma eğilimindeydi. Bu örneklemde 4.500 metrenin üzerindeki düz uçuşlar, daha alçaktakilere göre daha hızlıydı. Bu sonuçlar GPS izlemesine aittir; oksijen kullanımını sağlayan bütün fizyolojik özelliklerin deneysel açıklaması değildir. ## Dört Günlük Hareket Sayımı Meissner ve Remisiewicz’in 2008 Kuyucuk yayını, 25–28 Eylül 2006 uçuşlarını şafaktan gün batımına 15 dakikalık dilimlerle saymıştır. Sürülerin birleşip bölünmesi sayımı güçleştirmiştir. Gidişleri ve dönüşleri toplamak, her geçişi yeni birey saymak değildir. Çalışma dört gündüzü kapsar; bütün geceyi veya bütün yılı ölçmüş sayılmaz.
