Tür Karşılaştırma Ekranı
Kuşların fiziksel özelliklerini, seslerini, habitatlarını ve tanımlarını yan yana karşılaştırmak için iki tür seçin.
Gökçe Delice
Circus cyaneus
Ses Kayıtları
Ses kayıtları aranıyor...
Bilimsel Tanım & Morfoloji
Hızlı Tanı
Gökçe Delice, açık arazide kanatlarını sığ bir V biçiminde tutarak süzülen, uzun kuyruklu bir yırtıcıdır. Erişkin erkek gri-beyaz ve siyah kanat uçlu; dişi ile genç kuşlar kahverengidir. Kuyruğun hemen üzerindeki beyaz alan belirgindir. Başka delicelerde de beyaz alan görülebildiğinden tek başına bu işaretle tür seçilmez.
Genel Görünüm ve Duruş
Çayır ve Bozkır delicelerine göre daha geniş kanatlı ve daha güçlü yapılıdır. Uçuşta kanadın ucu ayrı uzun tüyler gibi açıldığında beş “parmak” etkisi görülebilir. Buradaki parmak, kuşun ayağı değil açılmış kanat ucu tüyüdür. Anlık kanat kapanması görünümü değiştirebildiği için sayı, kanat genişliği ve tüy deseni birlikte değerlendirilir.
Yüzünün görünümü özellikle dişide bir baykuş yüzünü andırabilir. BirdWatch Ireland’ın İrlanda hesabı, dişilerin erkeklerden daha iri olduğunu da belirtir. Bu tür bir yırtıcıdır; baykuş gibi görünen yüzü onu baykuş yapmaz. Tek kuşun fotoğraftaki büyüklüğüyle eşeyini seçmek yerine tüy deseni ve yaşı incelenir.
Gri erişkin erkek ile kahverengi bir kuş birlikte görülürse, bunların mutlaka farklı türler olduğu düşünülmemelidir. Genç erkek de dişiye benzeyebilir. BirdWatch Ireland, kahverengi dişi ve genç kuşları kuyruktaki koyu halkalar nedeniyle birlikte anılan görünümler olarak açıklar. Yaş bilinmeden yalnız kahverengilikle dişi denmez.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Erişkin erkeğin başı ve üst tarafı gri, göğsü gri, karın tarafı beyazdır. Kanat uçları siyah, kuyruğu gridir. Beyaz kuyruk sokumu alanı üstten kolay seçilir. İspanya’nın Aragón bölgesindeki yaş ve eşey rehberi, genç erkeklerde kahverengi tüyler kalabildiğini belirtir.
Dişinin üst tarafı koyu kahverengi, açık alt tarafı kahverengi uzun çizgilidir. Kuyruk ve uçuş tüyleri bantlıdır. Aynı Aragón rehberi, dişide gözün parlak sarıya dönüşmesinin yıllar alabildiğini belirtir.
Genç kuşun alt tarafı daha sıcak sarımsı-kızıl ton taşır ve çizgilidir. Aragón rehberine göre gençlerde yalnız tüy deseninden eşey seçilemez; göz rengi ve elde ölçülen kanat uzunluğu da kullanılır. Bu ölçüm, fotoğrafta tahmin edilen kanat açıklığı değildir. Koyu yanak ve daha belirgin baş deseni de yaşla birlikte değişebilir.
Uçuşta Görünüm
Gökçe Delice yalnız yere yakın av uçuşuyla görülmez. Oiseaux.net’in uzman hesabı, yer değiştirirken daha doğrudan kanat vuruşlu uçuşu ve yükselen hava akımlarında süzülmeyi de anlatır. Bu nedenle yüksekte geçen bir kuş, sırf tarlayı taramıyor diye dışlanmaz. Türü ayırırken uçuş davranışıyla kanat deseni birlikte okunur.
Dişi alttan görüldüğünde, kanadın uç bölümündeki açık renk tüylerle gövdeye yakın koyu bölüm karşılaştırılır. İç bölümdeki koyu kanat örtüleri ve uçuş tüylerinin deseni birlikte bir koyu alan oluşturur. Bu özellik geniş kanat ve çizgili gövdeyle birlikte değerlendirilir.
Ses ve Davranış
Üreme alanındaki çağrılar hızlı, tekrarlayan ve konuşmayı andıran seslerdir; alarm ve gösteri sırasında duyulabilir. Dişinin av getiren erkeğe ıslık gibi çağrısı da vardır. BirdWatch Ireland’ın İrlanda tür hesabı bu sesleri üreme dönemindeki davranışla birlikte anlatır. Aynı ses yazımını her yerde kesin tanı anahtarı saymak yerine kuş ve davranış birlikte kaydedilir.
Kışın gündüz ayrı yerlerde avlanan kuşlar akşam aynı geceleme alanına toplanabilir. BTO’nun Britanya hesabında, kuşların öğleden sonra geç saatlerden karanlığa kadar geldiği ve ilk ışıkta ayrıldığı belirtilir. Bir arada gecelemek, aynı yerde toplu yuvalandıklarını göstermez.
Karıştırılabilecek Türler
Bozkır Delicesi Circus macrourus, özellikle kahverengi görünümleriyle gerçek bir benzeridir. Erişkin erkek daha soluk gri başlı ve göğüslü, kanat ucunda daha küçük kama biçimli siyah alanlıdır. Kahverengi kuşlarda belirgin açık boyun halkası ve koyu yanak alanı ayırmaya yardım eder. Genç Bozkır Delicesinin alt tarafı çoğunlukla çizgisiz kızıldır. Gökçe Delicenin gencindeki çizgili alt taraf da karşılaştırmaya katılır; yalnız boyun halkası üzerinden karar verilmez.
Çayır Delicesi Circus pygargus daha ince, dar ve sivri kanatlıdır. Erişkin erkeğin üst kanadını enine geçen koyu şerit ve kanat altındaki şeritler Gökçe Delicenin deseninden farklıdır. Dişi ve gençleri Bozkır Delicesiyle de karışabilir. Bir kahverengi kuşta kanat ucunu, uçuş tüylerindeki bantları ve baş desenini gösteren birden fazla görünüm gerekir.
Saz Delicesi Circus aeruginosus daha geniş kanatlı ve daha kalın gagalıdır; belirgin beyaz kuyruk sokumu alanı bulunmaz. Erişkin erkeğin kahverengi gövdesi, gri kanat bölümleri ve siyah kanat uçları birlikte görülür. Dişi ile gençler çoğunlukla koyu kahverengi, baş veya boğazları krem tonludur. Bu desen bütünü, sadece kuşun iriliğinden daha açıklayıcıdır.
Habitat & Dağılım
Üreme Alanı
Otlu açık alanlar, bozkır, çayır, bataklık, fundalık ve alçak bitkili tarım arazileri kullanılabilir. Önemli olan yalnız suyun bulunması değildir; av arayabileceği açık yüzey ve yere kurulan yuvayı gizleyebilecek bitki örtüsü de gerekir. Oiseaux.net’in uzman hesabı, uygun bitki yapısı bulunan yarı açık alanları da sayar.
Yuva Yeri
Yuva yerde, ot veya fundalık bitkiler arasında gizlenir. Ot ve ince dallardan alçak bir yapı kurulur. BTO’nun Avrupa kuşlarına ilişkin uzman özetinde tipik 4–5 yumurta, dişinin 34 günlük kuluçkası ve 36,5–41,5 günlük uçuşa geçiş süresi verilir. Bunlar Türkiye’de ayrıca ölçülmüş süreler değildir. Yavrular ince yavru tüyleriyle kaplı çıkar ve bakım gerektirir. Yuva yerini aramak için kuşların iniş noktası takip edilmez.
Günlük Alan Kullanımı
Göksu Deltası’nda 12–18 Mart 2000’de yapılan araştırma, Gökçe Delicelerin tarım alanları ile açık bozkırı kullandığını; bazılarının tahıl tarlalarında yerde veya küçük yükseltilerde dinlendiğini anlatır. Yüksekçe bitki örtülü yerlerde geceleme de bildirilir. Bu yerel sonuç, av aranan açıklıkla dinlenme yerinin aynı özellikte olmak zorunda olmadığını gösterir. Her sazlık veya her tahıl tarlası aynı ölçüde kullanılmaz.
Dünya Yayılışı
Gökçe Delice, Hen Harrier ve Circus cyaneus adları güncel AviList’te aynı Avrasya türünü karşılar. Avrupa ile Asya’nın orta ve kuzey kesimlerinde ürer; kış dağılımı Kuzey Afrika ve Güney Asya’ya uzanır. Kuzey Amerika’nın Northern Harrier Circus hudsonius’u ayrı türdür. Eski bir kaynakta yalnız “Northern Harrier” yazması, anlatılan kuşun mutlaka Amerika türü olduğu anlamına gelmez; bilimsel ad, bölge ve kullanılan sınıflandırma da okunmalıdır. Batı ve doğu topluluklarının bütününün aynı göç yolu ve kış alanını kullanması beklenmez.
Türkiye'deki Durumu
Türkiye’de kışın kullanıldığı belgelenen yerlerden biri Göksu Deltasıdır. Vaassen’in 2000 tarihli araştırmasında 12–18 Mart boyunca deltanın kuzeydoğusundaki 5.397 hektarlık alanda gözlem yapılmıştır. Altı gün, sekiz noktada birer saatlik sayımların ve alan gözlemlerinin kullanıldığı çalışmada Gökçe Delice, kışlayan yırtıcılar arasında anlatılır. Bu, tek delta ve kış sonuna ait bir örnektir; bütün Türkiye’deki kuş sayısını vermez. Araştırmadaki karşılaşmaların her biri farklı birey kabul edilemez. Tarihli kış gözlemi, aynı yerde üremeyi de tek başına kanıtlamaz.
Göç Yolculuğu
Türkiye’de ilkbahar geçişinin sayılmış bir örneği İstanbul Boğazı’ndadır. Üner ve arkadaşlarının 2010’da yayımladığı araştırmada, 2006 ilkbaharında Keskin Viraj’daki tek gözlem noktasından toplam 72 gün ve 538 saat sayım yapılmıştır. Gökçe Delice için 23 Mart–28 Nisan arasında 92 geçiş kaydedilmiş; en yüksek günlük sayı 10 Nisan’da on kuş olmuştur. Bu tarihler o yılın o noktadaki sayımına aittir. Bir geçitte az görünmek başka rotaların kullanılmadığını göstermez; bu sonuçtan ülkenin her yeri için aynı göç takvimi veya bütün bireyler için aynı yolculuk çizgisi çıkarılamaz.
Beslenme & Diyet
Ne Yer?
Küçük memeliler ve kuşlar önemli besinlerdir. BTO’nun Britanya hesabı tarla fareleriyle Çayır İncirkuşunu temel örnekler arasında sayar. Hangi avın baskın olduğu bölgeye ve mevsime bağlıdır; bir ülkenin av listesi Türkiye’deki her kuşun besin oranını göstermez.
Nasıl Avlanır?
Yere yakın uçuşla araziyi tarar; ardından ani bir inişle avı yakalayabilir. Birkaç kanat vuruşunu süzülme izleyebilir. Uçan kuşun hemen ardından gözden kaybolması tek başına başarılı av demek değildir. Avı gerçekten görmeden kemirgen türü veya yakalama sayısı tamamlanmaz; yakalama girişimiyle besini tüketme ayrı kaydedilir.
Avusturya’nın Karintiya ve Burgenland bölgelerinde 2020/21–2024/25 kışlarının kasım–ocak aylarında yapılan doğrudan gözlemler, yerel avın ne kadar baskın olabildiğini gösterir. Probst ve Probst’un araştırmasında yakalanan veya başka kuştan alınan 274 avın 269’u küçük memeli, beşi kuştur. Bu bir kusmuk topağı incelemesi değildir. Araştırmacılar kısa kuyruklu tarla farelerini çoğunlukla Microtus arvalis olarak yorumlar; başka küçük memelileri tümüyle dışlamazlar. Bu örneklem Türkiye’nin veya bütün yılın besin oranı olarak kullanılmaz.
İlginç Bilgiler
## Yavrunun ihtiyacını dişi de bildirir Dişinin çağrıları yavruların besin ihtiyacı hakkında bilgi taşıyabilir. Redpath, Thompson ve Amar’ın 2017 araştırmasında, İskoçya’nın güneybatısındaki Langholm’da 1994–1999 arasında 42 yuva izlenmiştir; 1997’de gözlem yapılmamıştır. Araştırmacılar 667 gözlem oturumunda av getirmeyi ve dişinin çağrılarını kaydetmiş; 1998–1999’da 14 yuvaya sürekli besin sağlamış, aynı yıllarda on yuvayı karşılaştırma için izlemiştir. Yavrular üç haftalığa kadar büyürken çağrıların artması ve daha fazla yavrulu yuvalarda daha çok çağrı görülmesi, yavru ihtiyacını yansıtma açıklamasını desteklemiştir. Ek besin verilen yuvalarda dişiler daha az çağırmış, fakat çağrı tamamen kesilmemiştir. Erkeklerin getirdiği besinle ilişki de zayıftır. Bu sonuç, her çağrının yalnız açlık olduğu veya erkeğin her sese hemen daha fazla av getirdiği anlamına gelmez. Yuva sayısı ebeveynlerin tümünün farklı birey olduğunu da garanti etmez; bazı işaretli kuşlar farklı yıllarda yeniden izlenmiştir. ## Kışın da av alanı savunulur Kışın bir arada gecelemek, gündüz av alanını hiç savunmamak demek değildir. Probst ve Probst, Avusturya’nın Karintiya ve Burgenland bölgelerinde 2020/21–2024/25 kışlarının kasım–ocak aylarında bazı dişilerin av alanını savunduğunu gözlemiştir. Davranış karşılaştırması, beş santimetreden kalın sürekli kar örtülü dönemler çıkarıldıktan sonra yaklaşık 222 saatlik veriye dayanır. Yıllık gözlemlerden oluşturulan üç grupta 52 erkek, alanını savunmayan 40 dişi ve alanını savunan 16 dişi değerlendirilmiştir. Alanını savunan dişiler gözlem sürelerinin daha büyük bölümünü oturarak, daha küçük bölümünü uçarak geçirmiştir. Bu gözlemden hesaplanan enerji ihtiyacı bir model sonucudur; tek tek kuşlara doğrudan takılan bir enerji ölçerle ölçülmemiştir. Kışın bütün Gökçe Delicelerin aynı davranışı gösterdiği varsayılmaz.
Çayır Delicesi
Circus pygargus
Ses Kayıtları
Ses kayıtları aranıyor...
Bilimsel Tanım & Morfoloji
Hızlı Tanı
Çayır Delicesi (Circus pygargus; Montagu’s Harrier), uzun kuyruklu, ince gövdeli bir yırtıcıdır. Uzun ve dar kanatları uçlara doğru sivrilir. Açık arazide yere yakın, hafif ve esnek uçuşu dikkat çeker. Erişkin erkeğin gri, dişinin kahverengi oluşu belirgindir; genç kuşlar erişkin dişiye daha çok benzer.
Genel Görünüm ve Duruş
Dişi, erkekten daha iri ve ağırdır; ancak uzaktaki bir kuşun büyüklüğü tek başına eşeyini göstermez. Türün ince yapısı özellikle geniş kanatlı delicelerle yan yana görüldüğünde anlaşılır. Seyrek görülen koyu renkli bireyler de vardır; böyle bir kuşta olağan gri veya kahverengi giysinin bütün ayrıntıları aynı açıklıkta seçilmeyebilir.
Erişkin erkeğin başı, sırtı ve üst kanadı gridir; kanat uçları siyahtır. Üst kanatta, gövdeye yakın uzun uçuş tüylerini enine kesen bir siyah bant bulunur. Alt kanatta bu bölgeden iki koyu bant geçer. Gövdenin altı daha açık, karın ve yanlar pas rengi çizgilidir. Üstten görülen tek bantla alttan görülen desen birbirine karıştırılmamalıdır.
Erişkin dişi üstten kahverengidir. Açık kanat örtüleri sırtından daha soluk görünebilir. Kuyruk bantlı, kuyruk sokumu beyazdır. Alt tarafı açık devetüyü rengi üzerinde boyuna kahverengi çizgilidir. Göz üstündeki ve göz altındaki açık alanlar, koyu kulak bölgesini çevreler. Beyaz kuyruk sokumu, tek başına Çayır Delicesine özgü değildir.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Genç kuşun üst tarafı koyu kahverengi, altı belirgin kızıl-kahverengidir ve erişkin dişideki yoğun boyuna çizgiler bulunmaz. Kanadın gövdeye yakın uzun uçuş tüyleri alttan koyu görünür. Bu koyu alanla daha açık dış kanadın oluşturduğu desen, baş ve boyun işaretleriyle birlikte değerlendirilir. Genç Bozkır Delicesiyle benzerlik çok fazladır.
Uçuşta Görünüm
Süzülürken kanatlarını sığ bir V biçiminde tutabilir. Tam açılmış kanat ucunda dört uzun telek ucu parmak gibi ayrılır; Gökçe Delicede bu sayı beştir. Bu fark, kanadın yeterince açık ve eksiksiz görüldüğü durumda kullanılabilir. İnce kanat ve uzun kuyruk, kuşun hafif, çevik görünüşünü tamamlar.
Ses ve Davranış
Üreme alanında hızlı, kesik ses dizileri duyulabilir; genç kuşların yiyecek isterken çıkardığı ses daha ince bir ıslık gibidir. Kur sırasında dönüşlü ve dalışlı uçuşlar görülür. Erkek, getirdiği avı havada bırakabilir; dişi dönerek ayaklarıyla yakalar. Besin aktarımını izlemek için yuva yönüne ilerlenmez.
Karıştırılabilecek Türler
Bozkır Delicesinin (Circus macrourus; Pallid Harrier) gençlerinde açık boyun halkası ile koyu kulak ve boyun bölgesi genellikle daha keskin karşıtlık gösterir. Çayır Delicesinde halka daha kızılımsı ve silik, göz çevresindeki açıklık daha fazladır. Dişilerde de yüz deseni ve kanat altındaki bantların düzeni birlikte incelenir; tek bir açık halka kesin tanı sağlamaz.
Gökçe Delice (Circus cyaneus; Hen Harrier) daha geniş kanatlı ve daha güçlü yapılı görünür. Erişkin erkeğinde Çayır Delicesinin kanadı enine kesen siyah bantları ve alt gövdedeki pas rengi çizgileri bulunmaz. Dişi ve genç Gökçe Delicelerin alt tarafı belirgin çizgilidir; genç Çayır Delicesinin daha düz kızıl alt tarafıyla bu yönden ayrılırlar.
Habitat & Dağılım
Üreme Alanı
Açık çayırlar, bozkır benzeri otluklar, fundalıklar ve nemli düzlükler kullanılır; yuva gizleyebilecek uzun bitki örtüsü önemlidir. Tahıl tarlaları da bu örtüyü sağlayabilir. SEO/BirdLife’ın İspanya hesabında buğday ve arpa tarlaları başlıca üreme ortamları arasındadır; bazı yörelerde çalılık, otlak ve sulak alan bitkileri de kullanılır. İspanya’daki tarla ağırlığı, Türkiye için ölçülmüş bir oran değildir.
Yuva Yeri
Yuva, yerdeki sık otların veya ekinin arasında gizlenmiş, bitki sapları ve ince dallardan oluşan sığ bir platformdur. BTO’nun Avrupa kuşları için uzman özetinde tipik 4–5 yumurta, dişinin 28–29 günlük kuluçkası ve 35–40 günlük uçuşa erişme süresi verilir. Hav tüyleriyle çıkan yavrular bakıma muhtaçtır. Bunlar Türkiye’de yeni ölçülmüş süreler değildir. Yuvayı görmek için ekine girilmez.
Günlük Alan Kullanımı
Dinlenirken yere veya alçak bir kaya ve çit gibi çıkıntılara konabilir. Geceleri bitki örtüsünün arasında, bazen çok sayıda kuşla birlikte yerde tüner. Gündüz tarlayı tarayan bir kuşla, gecelik dinlenme alanındaki topluluğun davranışı bu nedenle aynı değildir; toplu tünekler uçurulmaz.
Dünya Yayılışı
Üreme yayılışı batı Avrupa ve kuzeybatı Afrika’dan doğuya, Kazakistan ve kuzeybatı Çin’e kadar uzanır. Türkiye bu geniş alanın güney kesimindedir. Kışı üreme alanlarından uzakta geçirir: topluluğuna göre Afrika’nın Sahra güneyindeki bölgeleri veya Pakistan, Hindistan ve Sri Lanka çevresi kullanılır. Bu geniş yayılış, bütün bireylerin aynı kışlama ülkesine gittiği anlamına gelmez.
Türkiye’deki Durumu
BirdLife’ın 2021 Avrupa derlemesinde Türkiye için, 2002–2012 dönemine ait 400–800 üreyen çift tahmini yer alır. Kaynak bu değeri çok sınırlı veriye dayanan uzman görüşü olarak sınıflandırır; kısa ve uzun dönemli nüfus eğilimleri de bilinmemektedir. Bu, güncel ve kesin bir ülke sayımı değildir. Üreyen çift tahmini, Türkiye’nin yalnız geçiş alanı olmadığını gösterir; her yaz gözlemi ise bulunduğu yerde yuva olduğu anlamına gelmez.
Göç Yolculuğu
Kuzey Avrupa’da üreyen veya yumurtadan çıkmış 30 kuşun 2005–2009 uydu izlemesinde, Batı Afrika’nın Sahel bölgesindeki kış boyunca birden fazla ayrı alan kullandıkları görülmüştür. Kuşlar ortalama dört alan ziyaret etmiş, yıllar arasında aynı alanlara da dönebilmiştir. Yağış sonrasında değişen besin koşullarıyla bağlantılı bu kış içi hareket, Türkiye’den çıkan bir kuş için doğrulanmış tek bir göç rotası değildir.
Beslenme & Diyet
Ne Yer?
Küçük kemirgenler, yerdeki küçük kuşlar ve yavruları, kertenkeleler ve iri böceklerle beslenir. Yerel avın bolluğuna göre besinlerin önemi değişebilir; yalnız fare yiyen veya her bölgede aynı besin listesini izleyen bir yırtıcı değildir.
Nasıl Avlanır?
Açık araziyi yere yakın, düzenli hatlar boyunca tarar; avı gördüğünde birden yönelip ayaklarıyla yakalar. Yavaş arama uçuşu ile son yakalama hareketi ayrıdır. Naturalis’in Avrupa kuşları hesabı, bu düzenli tarama ve ani atılışla avlanmayı özellikle belirtir.
İlginç Bilgiler
## Kışın Azalan Çekirgeler Schlaich ve arkadaşlarının 2016 araştırmasında, Senegal’in beş kışlama alanında 2014 ve 2015’in ocak ve mart dönemlerinde aynı hatlarda çekirge sayımları yapılmıştır. Ocaktan marta çekirge sayısı iki yılda sırasıyla yüzde 56 ve yüzde 68 azalmıştır. Bunlar tekrarlı saha sayımlarından elde edilen böcek sayısı değişimleridir; bütün Sahel’in besin miktarı veya Türkiye kuşlarının kış menüsü olarak okunmaz. ## Kuş ve Kuş-Yıl Kaydı Aynı 2016 çalışmasının 2009–2015 GPS kayıtları, Senegal’den Nijer’e uzanan Sahel’de kışlayan kuşları kapsamıştır. Son kışlama alanında 60 günden uzun kalınan 31 kuş-yıl kaydında, son on günün günlük uçuş süresi ilk on günün yaklaşık 1,74 katıdır. Bazı kuşlar birden fazla yıl izlendiği için 31 kayıt, 31 ayrı birey demek değildir. Bitki örtüsü kururken artan uçuş, doğrudan her avın sayıldığı veya yalnız kuraklığın etkisinin deneyle kanıtlandığı anlamına gelmez. ## Hasat Riski Nasıl Ölçülür? Arroyo, García ve Bretagnolle’ün 2002 çalışması, Fransa ve İber Yarımadasındaki en az iki yıllık verisi bulunan alanlarda, hasat sırasında henüz uçamayan yavruların oranını karşılaştırmıştır. Araştırmacılar, koruma yapılmaz ve bu yavruların tamamı biçerdöver nedeniyle ölürse üreme başarısının ne kadar düşebileceğini modellemiştir. Bu yüzden çalışmadaki olası kayıp, her yerde gözlenmiş kesin ölüm oranıyla aynı değildir. Riskin temelinde, ekinin biçilmeye hazır olduğu tarihte yavrunun hâlâ yerde bulunması vardır. ## Besin ve Yuva Yeri Aynı araştırmanın batı Fransa’daki Deux-Sèvres bölümünde, 1995–1999 yıllarında yuvalar, arazi kullanımı ve fare bolluğu birlikte incelenmiştir. Çayır Deliceleri farelerin bol olduğu alanlarda daha sık yuvalamış; bir önceki yılın yuva ve uçan yavru sayılarıyla da ilişki bulunmuştur. Bu gözlemsel sonuç, bir tarlada yalnız bitki yüksekliğine bakarak üreme alanının bütün niteliğinin anlaşılamayacağını gösterir.
