Tür Karşılaştırma Ekranı
Kuşların fiziksel özelliklerini, seslerini, habitatlarını ve tanımlarını yan yana karşılaştırmak için iki tür seçin.
Huş İsketesi
Acanthis flammea
Ses Kayıtları
Ses kayıtları aranıyor...
Bilimsel Tanım & Morfoloji
Hızlı Tanı
Huş İsketesi küçük, hareketli bir ispinozdur. Erişkinde küçük kırmızı alın lekesi, sarı gaganın çevresindeki siyah tüyler, iki açık kanat çizgisi ve çentikli kuyruk birlikte aranır. Kahverengi-beyaz çizgili kuşlar kadar çok soluk görünümler de vardır.
Huş İsketesi, İngilizce Redpoll, güncel AviList’te Acanthis flammea adıyla yer alır. Önceden Common, Lesser ve Arctic ya da Hoary Redpoll adlarıyla ayrılan gruplar artık aynı tür kapsamındadır.
Genel Görünüm ve Duruş
Baş küçük, gaga kısa ve sivri, kuyruk çentiklidir. Soluk kuzey biçimlerinin gagası, daha koyu biçimlerden genellikle daha küçüktür.
Avrupa uzman anlatımındaki flammea görünümünde üst taraf gri-kahverengi, alt taraf beyazdır; yanlarda kahverengi boyuna çizgiler bulunur. Baş da görece açıktır ve yüzdeki siyahı belirginleştirir. Küçük koni biçimli gaga saman sarısıdır. Göz çevresinde iki açık yay seçilebilir; bacaklar kahverengimsi veya grimsidir.
Avrupa rehberi, kuşun üreme dışında diğer ispinozlarla da birlikte sürüler oluşturduğunu belirtir. Bir sürünün kahverengi, çizgili bütün üyeleri Huş İsketesi değildir. Aynı ağacı paylaşan bireylerin baş ve kanat desenleri ayrı ayrı izlenir.
Tek türün farklı görünümleri arasında da belirgin farklar vardır. Cornell’in güncel tarifinde soluk kuzey gruplarının bazılarında yan çizgileri çok az ve sağrı çizgisiz beyazdır; koyu gruplarda yanlar belirgin çizgilidir. Avrupa’daki cabaret grubu daha küçük ve koyudur. Soluk kuzey dişileri, daha koyu gruba benzeyebilir. Her beyaz sağrıyı ayrı bir tür saymak da her bireyde aynı çizgi yoğunluğunu beklemek de doğru değildir.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Avrupa’daki flammea görünümünde üreme erkeğinin alnı kırmızı, boğazı, yanakları ve göğsü değişen yoğunlukta pembedir. Tüyler aşındıkça bu alanlardaki kırmızı daha belirginleşebilir. Dişinin kırmızısı başta kalır, yanları daha çizgilidir. Tüy aşınması hem üst taraftaki açık-koyu çizgilerin belirginliğini hem alt tarafın tonunu değiştirebilir.
Yeni Zelanda’daki cabaret biçimini anlatan uzman hesapta, ilk yıl erkeklerinin dişilerden sahada ayırt edilemeyebildiği belirtilir. Bazı dişiler ve ilk yıl erkekleri göğüste çok hafif pembe taşıyabilir; bu genellikle uzaktan seçilmez. Pembenin yokluğu, bu topluluktaki bir kuşun kesinlikle dişi olduğunu göstermez.
İlk genç giysisindeki kuş, kırmızı alın ve siyah çene göstermeyebilir. Avrupa uzman tarifinde baş bej ve ince çizgili, gaga kahverengimsi, bacaklar pembedir; gövde de kahverengi çizgiler taşır. Kanattaki iki krem rengi çizgi önem kazanır. Yetişkinin kırmızı alnını ve sarı gagasını gençte zorunlu aramak, teşhisi yanıltır.
Uçuşta Görünüm
Uçuşu dalgalıdır. Avrupa rehberinde iki açık kanat çizgisi, koyu uçuş telekleri ve çatallı koyu kuyruk tarif edilir. Bunlar birbirinden farklı işaretlerdir: kanadı enine kesen çizgiler, uçuş teleklerinin dış kenarındaki uzun beyazlıkla karıştırılmamalıdır. Küçük bir kuş uzaklaşırken kırmızı alın seçilemeyebilir; yalnız bu lekeyi bekleyerek uçuş tanısı yapılmaz.
Ses ve Davranış
Cornell’in ses anlatımında kısa, keskin notalar; burundan gelir gibi duyulan yükselen ıslık ve çıngıraklı ya da titrek sesler ayırt edilir. Şarkı da bu çağrıların uzun bir dizide birleşmesidir.
Kuzey Amerika uzman rehberi, kış sürülerinde erkeklerin dişilere baskın olduğunu, üreme yaklaşırken ise dişilerin üstünlük kazanıp kurda öncülük yapabildiğini belirtir. Farklı çiftlerin yuvaları birbirine yakın olabilir. Bu mevsimsel davranış anlatımı, yalnız bir kuşun sürüdeki duruşundan kesin erkek veya dişi seçtiren bir teşhis anahtarı değildir.
Karıştırılabilecek Türler
Ketenkuşu Linaria cannabina, İngilizce Eurasian Linnet, gerçek bir benzeridir. Erkekte kırmızı alın ve göğüs görülebilir; iki eşeyde gaga koyu gridir. Avrupa rehberinde kanat uçuş telekleri ve kuyruk kenarlarındaki belirgin beyazlık ile kestane rengi sırt, Huş İsketesinden ayrımda kullanılır. Genç Ketenkuşunda kırmızı aranmaz; beyaz kanat alanı ile Huş İsketesinin iki enine kanat çizgisi karşılaştırılır.
Sarı Gagalı Ketenkuşu Linaria flavirostris, İngilizce Twite, çizgili kahverengi gövdesiyle karışabilir. Britanya ve İrlanda için hazırlanmış uzman karşılaştırmada, kışın sarı fakat üreme döneminde gri gaga ve açık bakır-bej yüz tarif edilir. Erkekte pembe sağrı bulunabilir; uçuş teleklerinin açık kenarları kanatta beyazlık oluşturur. Kışın sarı gaga tek başına Huş İsketesi demek değildir; yetişkinin küçük kırmızı alın lekesi ve siyah gaga çevresi de aranır.
Habitat & Dağılım
Üreme Alanı
Cornell’in Kuzey Amerika hesabında, üreme alanları bodur söğüt, huş veya kızılağaçlı tundra ile açık çam ve ladin ormanlarıdır. Kışın ise açık ağaçlıklar, çalılıklar, tohumlu yabani ot alanları ve yemlikler kullanılır. Kesintisiz sık orman yerine, açıklık ve alçak bitki örtüsünü de düşünmek gerekir.
Yuva Yeri
Yeni Zelanda’daki cabaret kuşlarını anlatan uzman hesapta dişi, ince ot ve dallardan küçük bir çanak yuva kurar; içini kıl ve tüylerle döşer. Finlandiya’nın kuzeydoğusunda 1970–1980’de tutulan 332 yuva kaydına dayanan özgün araştırmada, yumurtlamanın tamamlandığı 94 kayıtta 2–7 yumurta sayıldı; en sık sayı beşti. Yeri belirlenen 310 yuvanın 175’i ardıçta, 78’i ladindeydi. Dişi kuluçkaya yatarken erkek onu besliyordu. Ölçülen 20 kuluçka 10–12 gün, 14 kayıtta yavruların yuvada kalma süresi 9–13 gündü. Bu Finlandiya süreleri ve Yeni Zelanda yuva tarifi, Türkiye’de ölçülmüş üreme değerleri değildir.
Günlük Alan Kullanımı
Avrupa rehberi, kışın huşlukların yanında tarlaları, boş arazileri ve parkları da belirtir. Üreme alanı olarak açık huş ve kızılağaçlıklar, çit çalılıkları ve bataklık yakınları tarif edilir. Kuşun yem bulduğu açıklıkla yuva sakladığı örtü aynı işlevi görmez; kışın bir parkta görülmesi, orada yuva olduğu anlamına gelmez.
Dünya Yayılışı
Güncel AviList’te Huş İsketesi’nin farklı alt türleri kuzey Avrasya ve kuzey Amerika’yı, Grönland ile İzlanda’yı kapsar. Tundra kuşları daha kuzeyde, cabaret biçimi Britanya Adaları ve Alplerden Avrupa’nın başka bölgelerine uzanan bir alandadır. Cabaret’in Yeni Zelanda’ya insanlarca götürülmüş olması da kaydedilir.
Kışın bulunma alanları yıldan yıla değişebilir. BTO, Britanya kuşlarının huş, kızılağaç ve karaçam tohumunun az olduğu yıllarda ülke dışına da çıkabildiğini; iyi tohum yıllarında daha kısa hareket ettiğini bildirir. Bu, Britanya’daki topluluğun uzman özetidir. Aynı tohum kaynağının her yıl aynı alanda yeterli olmaması, bir kış kalabalık sürü görülen yerde sonraki kış aynı sayıyı beklememek için önemli bir nedendir.
Türkiye'deki Durumu
OSME’nin 10.2 bölge listesi, Ankara Altınpark’ta Kasım 2023’te fotoğraflanan kuşu Türkiye’de 18 yıl aradan sonraki ilk kayıt olarak bildirir. Kaynak, bunu flammea görünümüne ilişkin bölgesel kayıtta verir. Bu, Türkiye’de her kış düzenli sayıda Huş İsketesi bulunduğu anlamına gelmez; gözlem aralığı, aradaki bütün kuşların ve bütün gözlem çabasının sayımı değildir. Ankara’daki bulunma kaydı da tek başına ülke için üreme kanıtı sayılamaz. Yeni bir kuşta baş, kanat, kuyruk ve yaş işaretleri birlikte belgelenir.
Göç Yolculuğu
Kuzey Amerika uzman rehberi, gündüz sürüler halinde göçü ve kış alanlarının çok düzensiz olmasını anlatır. Kuşların güneye hareketi, kuzeydeki besin azlığıyla ilişkilendirilir. Böyle bir toplu yayılma, her yıl aynı ülkelerden geçen sabit bir göç çizgisi değildir. Bir Türkiye kuşunun geldiği yer, başka bir kıtadaki sürünün hareketinden kesin olarak çıkarılamaz.
Beslenme & Diyet
Ne Yer?
Yeni Zelanda’daki cabaret topluluğunda temel besin küçük tohumlardır; ot, yabani bitki, huş ve kızılağaç tohumları alınır. Yaprakbiti gibi küçük böcekler, özellikle üreme döneminde diyetin küçük bir bölümünü oluşturur. Tercih edilen tohumlar azaldığında, kış sonu ve ilkbahar başında tomurcuklar da tüketilebilir. Bu bölgesel besin listesi, Türkiye’de gözlenmiş bir diyet oranı değildir.
Nasıl Avlanır?
Kuzey Amerika uzman hesabına göre kuş, dallar ve saplar arasında tırmanıp asılırken de zeminde de besin arar. Boğazındaki bir kesede topladığı besinin bir bölümünü bir süre saklayabilir. Böylece açıkta hızla topladığı yiyeceği, daha korunaklı bir yerde dinlenirken uzun sürede değerlendirebilir. Her besin alma anını hemen yutma ve sindirme ile aynı işlem saymamak gerekir.
İlginç Bilgiler
## Genetik Bilgi ve Farklı Görünümler Kuzey Amerika, Avrupa ve Asya’nın yüksek enlemlerinden örnekler kullanan, 2021’de yayımlanmış, genetik bilginin tamamını karşılaştıran bir araştırmada 73 Huş İsketesi’nin DNA’sı dizilendi. Yakın akraba olduğu belirlenen bir örnek genetik karşılaştırmalardan çıkarıldı. Araştırmacılar, bir kromozomun, yani DNA’yı taşıyan yapının geniş bölümünün ters yerleşmesini tüy rengi ve gaga biçimi farklarıyla ilişkilendirdi. Bu bölüm, birlikte taşınan çok sayıda gen içerdiği için süpergen olarak ele alındı. Genetik bilginin geri kalanı ise eski tür adlarıyla güçlü biçimde ayrılan üç ayrı topluluk göstermiyordu. Ters bölümün dışında görünüşle ilişkili başka genetik bölgeler de bulundu; bütün çeşitliliği tek bir renk genine indirmek doğru değildir. Çevreye uyum ve benzer görünüşlü kuşların eş seçmesinin rolü, araştırmanın açıklamalarındandır; her bir genin tüy ve gagada ne yaptığının tamamı deneyle kesinleşmiş değildir. ## Karda Sığınma ve Kar Banyosu ABD’nin New York eyaletinde, Moriah Center yakınındaki bir yemlikte 9 Şubat 1987 sabahı izlenen 150–200 kuşluk sürünün yaklaşık yarısı, aynı anda garaj çatısındaki karda küçük oyuklar açıyordu. Kuşlar gaga ve ayakla kazdıktan sonra başları dışarıya dönük olarak oyukta duruyordu. Gözlemciler bunu rüzgârdan korunma ve ısı kaybını azaltma olarak yorumladı; vücut sıcaklığını ölçen bir deney yapmadılar. Aynı yerde 1 Mart’ta görülen kar banyosu farklıydı: kuşlar kanat çırpıp tüylerini düzenleyerek üzerlerine kar serpiyor, sonra yemliğe dönüyordu. Dolayısıyla karda açılmış her çukur gece uyunan bir yuva değildir. Bu sabah sığınması ve kar banyosu, söz konusu New York sürüsünün doğal gözlemidir; Türkiye’de görülmüş davranış diye sunulamaz.
Doğu Alameceği
Bucanetes mongolicus
Ses Kayıtları
Ses kayıtları aranıyor...
Bilimsel Tanım & Morfoloji
Hızlı Tanı
Doğu Alameceği (Bucanetes mongolicus; İngilizce Mongolian Finch), taşlı dağlık arazide yaşayan küçük bir ispinozdur. Collins rehberinde başının sırt gibi açık kahverengi oluşu ve baştan sırta uzanan ince koyu çizgiler vurgulanır. Gagası açık sarımsı kahverengi veya gri-kahverengidir; üreme erkeğinde kırmızıya dönüşmez. Kanattaki beyaz çizgiler, benzer türlerle karşılaştırmanın önemli parçalarındandır.
Yüzde gözün çevresindeki çok açık, beyazımsı halka seçilebilir. Göz ile gaga arasındaki bölüm gösterişli siyah bir maske oluşturmaz; soluk kahverengi yüzle bütünleşir. Oiseaux.net, gaga altı ve yanaklardaki açık kum renginin boğaza doğru devam ettiğini anlatır.
Genel Görünüm ve Duruş
Baş ve sırt soluk kahverengi-kum rengindedir; ince koyu tüy çizgileri görülebilir. Kısa gaga koniktir, rengi sarımsı gri ile açık kahverengi arasında değişir. Kanattaki koyu tüylerin açık ve pembemsi kenarları, kapalı kanatta çizgi ve küçük açık alanlar oluşturur. Kuyruk koyu, dış kenarları beyazımsıdır.
Erkeğin kuyruk üstüne yakın sırt bölümünde pembelik görülebilir. Boğaz, göğüs ve böğürler de pembe tonludur; karın ortası ve kuyruk altı daha soluk gridir. Kazakistan uzman hesabında kanat tüylerinin beyaz ve kırmızımsı kenarları, iki açık ve bir kırmızımsı çizgi oluşturacak biçimde anlatılır. Tüyün koyu ortası ile renkli kenarı birbirinden ayrıldığında, kanadın neden tekdüze pembe görünmediği anlaşılır.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Dişi erkeğe benzer, fakat kırmızı ve pembe tonlar daha az belirgindir; baş ile alt tarafta neredeyse seçilmeyebilir. Kanadın açık deseni korunur. Sonbaharda erişkinlerin taze giysisi daha kil-kahverengi, pembeleri daha örtülü görünebildiğinden, soluk bir erişkinin eşeyi yalnız renk şiddetine göre belirlenmez.
Genç, ilk giysisinde daha kahverengi ve alt tarafında sarımsı kahverengi tonludur; pembesi yoktur. Bu görünüş sonbahar erişkinine yaklaşabilir. Baş ve sırt çizgileri ile kanat deseni birlikte incelenir.
Uçuşta Görünüm
Uçuşta kanadın iç bölümünde kısa, geniş bir beyaz şerit ve kanat örtülerinin tabanında ikinci bir açık çizgi görülebilir. Collins rehberi, içteki uçuş tüylerinin beyaz uçlarının Küçük Alameceğinkinden daha geniş olduğunu da belirtir. Kuş konduğunda kapalı kanadın iç bölümünde dar, beyaz bir alan kalabilir. Desen bazı dişilerde zor seçilir; gaga ve başın da görülebildiği bir açı karşılaştırmayı kolaylaştırır.
Ses ve Davranış
Üreme döneminde, gece de dahil olmak üzere ötüş duyulabilir. Oiseaux.net, birkaç erkeğin aynı tünek çevresinden ses verebildiğini; beslenen sürülerde kısa cıvıltıların sürdüğünü bildirir. Kışın genel olarak daha sessizdir.
Collins rehberi, uçuşta duyulan yükselen çağrının önünde çok kısa bir giriş notası bulunabildiğini anlatır. Yazıyla yaklaşık “tu-viiit” biçiminde gösterilir; daha kısa çağrılar da vardır. Ötüş, yavaş aralıklarla yinelenen kısa ve ezgili bir dizi olarak tanımlanır.
Oiseaux.net hesabında kur gösterilerinin çoğunun yerde yapıldığı anlatılır. Erkek, gövde tüyleri yatıkken baş tüylerini biraz kaldırıp dişiye doğru eğilebilir; gagaların birbirine dokunduğu hareketler ve zaman zaman besin sunma da bildirilir.
Gavrilovların 2005 Kazakistan hesabında yuvayı dişinin yaptığı, erkeğin ona eşlik ettiği belirtilir. Yerde taş veya çalı korumasına, kaya yarığına ya da uygun bir oyuğa yerleştirilen yuva kuru dalcık ve ot saplarıyla kurulur, ince ot ve kılla döşenir. Genellikle 4–6, seyrek sekiz yumurta bildirilir. Bu hesapta kuluçka ve yuvadan uçma için doğrulanmış gün sayısı verilmez.
Karıştırılabilecek Türler
Alamecek (Rhodopechys sanguineus; İngilizce Crimson-winged Finch) baş desenine bakılarak karşılaştırılabilir. Erişkin erkekte koyu tepe başlığı, kızılımsı-kahverengi gövde ve benekli sırt ile böğürler dikkati çeker. Dişide pembelik ve koyu işaretler daha sönüktür. Taze giyside açık tüy kenarları koyu başlığı kısmen örtebilir. Bu nedenle yalnız pembe kanada bakmak yerine gaga, başlık ve sırt deseni birlikte incelenir.
Küçük Alamecek (Bucanetes githagineus; İngilizce Trumpeter Finch) daha kalın, özellikle tabanı daha derin gagalıdır. Üreme erkeğinin gagası turuncu-kırmızı olabilir; Doğu Alameceğinin gagası bu renge dönüşmez. Doğu Alameceğinde kanadın beyaz çizgileri ve baş-sırttaki ince çizgiler de önemlidir. Üreme dışında gaga renkleri yaklaşabildiğinden yalnız renge bakılmaz.
Boz Alamecek (Rhodospiza obsoleta; İngilizce Desert Finch) de açık gövdesi ve pembe-beyaz kanadıyla karışabilir. Erişkin erkekte yazın siyah gaga ile gaga ve göz arasındaki koyuluk önemlidir. Dişi ve gençte gaga daha açık olabilir; hepsinin siyah gagalı olması beklenmez. Genç Boz Alamecekte kanatlar daha donuk kahverengi, bazı kanat tüylerinin uçları devetüyü rengindedir.
Habitat & Dağılım
Üreme Alanı
Kurak dağ ve eteklerindeki taşlı yamaçlar, kaya çıkıntıları, çakıllı vadiler ve seyrek otlu ya da alçak çalılı açık alanlar kullanılır. Alp çayırlarının veya ekili alanların kenarında da görülebilir. Bu yüzden kuş yalnız en yüksek zirvelerde aranmaz. Uygun kayalık yapı ile yerde beslenebileceği küçük bitki yamalarının birlikte bulunması daha anlamlıdır.
Yuva Yeri
Yuva taşlı zeminde korunaklı bir boşluğa yerleşebilir; tek bir kaya yarığı biçimiyle sınırlı değildir. Kazakistan hesabı taş ve çalı altını, kayalardaki oyukları ve killi dik yamaçlardaki boşlukları sayar. Seyrek koloniler halinde yuvalama da bildirilir. Böyle bir alanda kuşun girdiği oyuğu açmak veya taşı kaldırmak yuvaya zarar verebilir; dışarıdan, kuşun giriş yolunu kapatmadan gözlenir.
Günlük Alan Kullanımı
Kazakistan’ın 2005 uzman hesabında, kullanılan kayalık ve seyrek bitkili alanların çoğu kez sudan uzak olmadığı anlatılır. Göç sırasında akarsu vadilerinin kıyı bitkileri arasında ve yüksek dağ kuşağında da görülebilir.
Dünya Yayılışı
Doğu Türkiye ve Güney Kafkasya’dan İran ile Orta Asya üzerinden Çin ve Moğolistan’a uzanan geniş bir alanda yaşar; Afganistan ve kuzeybatı Himalaya çevresinde de bulunur. Adında Moğolistan geçmesi, yalnız o ülkeye özgü olduğu anlamına gelmez. Dağılım, uygun taşlı ve kurak alanların bulunmasına bağlı olarak kesintilidir. OSME bölge listesi, Güney Kafkasya yayılışında Azerbaycan’ın Nahçıvan bölümünü özellikle belirtir.
Türkiye'deki Durumu
Türkiye’deki kayıtlar yalnız Van–Doğubayazıt–Tuzluca arasına sıkıştırılmaz. Kirwan, Bechtolsheim ve Willig’in 2000 yazısı, önceki kayıtlara ek olarak 1982’de Tunceli’de ve 1999’da Sivrikaya yakınında belgelenen kuşlarla bilinen alanın genişlediğini anlattı. BirdLife’ın 2021 tablosunda Türkiye için 500–1.000 çiftlik tahmin bulunur; 2013–2019 dönemine ait, çok sınırlı veriyle uzman görüşüne dayalı bir tahmindir. Nüfus eğilimi veri yetersizliği nedeniyle bilinmiyor olarak verilmiştir; bu bir güncel tam sayım değildir.
Göç Yolculuğu
Hareketler bölgeye göre değişir. Gavrilovların 2005 Kazakistan hesabında üreyen göçmen kuşlar ve az sayıda kışlayan bireyler anlatılır. O bölgedeki sonbahar hareketi eylül sonundan kasım sonuna uzanır. BirdLife’ın genel tür değerlendirmesi ise kısa mesafeli ve yükselti boyunca hareketleri de belirtir.
Beslenme & Diyet
Ne Yer?
Besini çoğunlukla küçük tohumlardır; tomurcuk ve genç sürgünler de alınır. BirdLife’ın tür değerlendirmesi bu bitkisel beslenmeyi vurgular. Çevredeki otsu bitkiler ve seyrek çalılar, yalnız kuşun saklandığı örtüyü değil, besin aradığı küçük yamaları da oluşturur.
Nasıl Avlanır?
Yerde veya alçak bitki örtüsü altında dolaşır; hafifçe eğilmiş tohum başlarına uzanarak taneleri gagalayabilir. Hayvan dışkısında kalmış tohumları da ayıklar. Oiseaux.net hesabı, yavru besininin de başlıca tohumlardan oluştuğunu bildirir.
Hindistan’ın Ladakh bölgesindeki Hanle’de Ağustos 1997’de, yuvadan uçmuş gençlerin hâlâ ebeveynlerden besin aldığı gözlendi. Otto Pfister’in yayımladığı bu kayıt, yavrunun uçabilmesiyle kendi başına beslenmesinin aynı anda tamamlanmadığını gösteren türe özgü bir gözlemdir. Yazıda bu kuşların kaç günlük olduğu veya erişkinlerin taşıdığı besinlerin türleri ölçülmemiştir.
İlginç Bilgiler
## Aynı Kuşun Farklı Cins Adları Doğu Alameceği eski eserlerde farklı cins adlarıyla görülebilir. Kirwan ve Gregory 2005’te vücut yapısı ile sesleri değerlendirdikleri çalışmada Eremopsaltria mongolica adını önerdi; moleküler araştırmaya ihtiyaç olduğunu da belirtti. AviList’in 2025b sürümünde kabul edilen çift Bucanetes mongolicus ve Mongolian Finch’tir. Eski cins adları, aynı kuşun sınıflandırma geçmişini yansıtır. ## İki Türün Sesleri Nasıl Karşılaştırıldı? 2005 makalesinin ses karşılaştırmasında Doğu Alameceği için Çin’in Qinghai bölgesinde Haziran 1993’te, Küçük Alamecek için Fas’ta Mart 1978’de alınmış kayıtlar kullanıldı. Ses çizimleri iki şarkı biçiminin belirgin farkını gösterir. ## Yedi Yuvanın Anlattığı Moğolistan’ın Ikh Nart alanında 2017–2018’de izlenen yedi Doğu Alameceği yuvasında 3–5 yumurta bulundu; dört yuva en az bir yavrunun uçmasıyla başarılı sayıldı. Bu küçük örneklem, Türkiye’deki bütün yuvaların başarısı veya tipik yumurta sayısı değildir. Aynı araştırmanın kayalık araziyi öne çıkaran yuva yeri modeli altı türün toplam 73 yuvasını birlikte değerlendirdi. Modelin ortak sonucu yalnız Doğu Alameceğinin değişmez tercihi gibi kullanılmaz. ## Ladakh’ın Yüksek Yamaçları Hindistan’ın Ladakh bölgesinde 1996–1997 gözlemleri, türün çok yüksek alanları da kullandığını belgeledi. 1996 Mayıs sonunda Leh’in batısındaki İndus yamaçlarının taşlı düzlüklerinde görüldü; 1997 Haziran sonunda Loma’nın batısındaki kumlu yamaçlarda 4.130 metre, daha sonra Hanle’de 4.350 metre düzeyinde kaydedildi. Bu gözlemler, tek bir yükselti sınırını bütün yayılışa uygulamanın uygun olmadığını gösterir; Türkiye’deki daha alçak kayıtlar da kendi coğrafyasında değerlendirilir.
