kusatlasi.com
Türkiye Kuşları Yükleniyor...
Dil / Language:
Türkçe | English
Seçildi Huş İsketesi (Acanthis flammea)
VS
Seçildi Boz Alamecek (Rhodospiza obsoleta)

Huş İsketesi

Acanthis flammea

Takım Passeriformes
Familya İspinozgiller (Fringillidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Huş İsketesi (Acanthis flammea), Türkiye faunasında karakteristik morfolojik yapısı ve yaşam alanı tercihleri ile ayırt edilir.

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Huş İsketesi küçük, hareketli bir ispinozdur. Erişkinde küçük kırmızı alın lekesi, sarı gaganın çevresindeki siyah tüyler, iki açık kanat çizgisi ve çentikli kuyruk birlikte aranır. Kahverengi-beyaz çizgili kuşlar kadar çok soluk görünümler de vardır.

Huş İsketesi, İngilizce Redpoll, güncel AviList’te Acanthis flammea adıyla yer alır. Önceden Common, Lesser ve Arctic ya da Hoary Redpoll adlarıyla ayrılan gruplar artık aynı tür kapsamındadır.

Genel Görünüm ve Duruş

Baş küçük, gaga kısa ve sivri, kuyruk çentiklidir. Soluk kuzey biçimlerinin gagası, daha koyu biçimlerden genellikle daha küçüktür.

Avrupa uzman anlatımındaki flammea görünümünde üst taraf gri-kahverengi, alt taraf beyazdır; yanlarda kahverengi boyuna çizgiler bulunur. Baş da görece açıktır ve yüzdeki siyahı belirginleştirir. Küçük koni biçimli gaga saman sarısıdır. Göz çevresinde iki açık yay seçilebilir; bacaklar kahverengimsi veya grimsidir.

Avrupa rehberi, kuşun üreme dışında diğer ispinozlarla da birlikte sürüler oluşturduğunu belirtir. Bir sürünün kahverengi, çizgili bütün üyeleri Huş İsketesi değildir. Aynı ağacı paylaşan bireylerin baş ve kanat desenleri ayrı ayrı izlenir.

Tek türün farklı görünümleri arasında da belirgin farklar vardır. Cornell’in güncel tarifinde soluk kuzey gruplarının bazılarında yan çizgileri çok az ve sağrı çizgisiz beyazdır; koyu gruplarda yanlar belirgin çizgilidir. Avrupa’daki cabaret grubu daha küçük ve koyudur. Soluk kuzey dişileri, daha koyu gruba benzeyebilir. Her beyaz sağrıyı ayrı bir tür saymak da her bireyde aynı çizgi yoğunluğunu beklemek de doğru değildir.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Avrupa’daki flammea görünümünde üreme erkeğinin alnı kırmızı, boğazı, yanakları ve göğsü değişen yoğunlukta pembedir. Tüyler aşındıkça bu alanlardaki kırmızı daha belirginleşebilir. Dişinin kırmızısı başta kalır, yanları daha çizgilidir. Tüy aşınması hem üst taraftaki açık-koyu çizgilerin belirginliğini hem alt tarafın tonunu değiştirebilir.

Yeni Zelanda’daki cabaret biçimini anlatan uzman hesapta, ilk yıl erkeklerinin dişilerden sahada ayırt edilemeyebildiği belirtilir. Bazı dişiler ve ilk yıl erkekleri göğüste çok hafif pembe taşıyabilir; bu genellikle uzaktan seçilmez. Pembenin yokluğu, bu topluluktaki bir kuşun kesinlikle dişi olduğunu göstermez.

İlk genç giysisindeki kuş, kırmızı alın ve siyah çene göstermeyebilir. Avrupa uzman tarifinde baş bej ve ince çizgili, gaga kahverengimsi, bacaklar pembedir; gövde de kahverengi çizgiler taşır. Kanattaki iki krem rengi çizgi önem kazanır. Yetişkinin kırmızı alnını ve sarı gagasını gençte zorunlu aramak, teşhisi yanıltır.

Uçuşta Görünüm

Uçuşu dalgalıdır. Avrupa rehberinde iki açık kanat çizgisi, koyu uçuş telekleri ve çatallı koyu kuyruk tarif edilir. Bunlar birbirinden farklı işaretlerdir: kanadı enine kesen çizgiler, uçuş teleklerinin dış kenarındaki uzun beyazlıkla karıştırılmamalıdır. Küçük bir kuş uzaklaşırken kırmızı alın seçilemeyebilir; yalnız bu lekeyi bekleyerek uçuş tanısı yapılmaz.

Ses ve Davranış

Cornell’in ses anlatımında kısa, keskin notalar; burundan gelir gibi duyulan yükselen ıslık ve çıngıraklı ya da titrek sesler ayırt edilir. Şarkı da bu çağrıların uzun bir dizide birleşmesidir.

Kuzey Amerika uzman rehberi, kış sürülerinde erkeklerin dişilere baskın olduğunu, üreme yaklaşırken ise dişilerin üstünlük kazanıp kurda öncülük yapabildiğini belirtir. Farklı çiftlerin yuvaları birbirine yakın olabilir. Bu mevsimsel davranış anlatımı, yalnız bir kuşun sürüdeki duruşundan kesin erkek veya dişi seçtiren bir teşhis anahtarı değildir.

Karıştırılabilecek Türler

Ketenkuşu Linaria cannabina, İngilizce Eurasian Linnet, gerçek bir benzeridir. Erkekte kırmızı alın ve göğüs görülebilir; iki eşeyde gaga koyu gridir. Avrupa rehberinde kanat uçuş telekleri ve kuyruk kenarlarındaki belirgin beyazlık ile kestane rengi sırt, Huş İsketesinden ayrımda kullanılır. Genç Ketenkuşunda kırmızı aranmaz; beyaz kanat alanı ile Huş İsketesinin iki enine kanat çizgisi karşılaştırılır.

Sarı Gagalı Ketenkuşu Linaria flavirostris, İngilizce Twite, çizgili kahverengi gövdesiyle karışabilir. Britanya ve İrlanda için hazırlanmış uzman karşılaştırmada, kışın sarı fakat üreme döneminde gri gaga ve açık bakır-bej yüz tarif edilir. Erkekte pembe sağrı bulunabilir; uçuş teleklerinin açık kenarları kanatta beyazlık oluşturur. Kışın sarı gaga tek başına Huş İsketesi demek değildir; yetişkinin küçük kırmızı alın lekesi ve siyah gaga çevresi de aranır.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Cornell’in Kuzey Amerika hesabında, üreme alanları bodur söğüt, huş veya kızılağaçlı tundra ile açık çam ve ladin ormanlarıdır. Kışın ise açık ağaçlıklar, çalılıklar, tohumlu yabani ot alanları ve yemlikler kullanılır. Kesintisiz sık orman yerine, açıklık ve alçak bitki örtüsünü de düşünmek gerekir.

Yuva Yeri

Yeni Zelanda’daki cabaret kuşlarını anlatan uzman hesapta dişi, ince ot ve dallardan küçük bir çanak yuva kurar; içini kıl ve tüylerle döşer. Finlandiya’nın kuzeydoğusunda 1970–1980’de tutulan 332 yuva kaydına dayanan özgün araştırmada, yumurtlamanın tamamlandığı 94 kayıtta 2–7 yumurta sayıldı; en sık sayı beşti. Yeri belirlenen 310 yuvanın 175’i ardıçta, 78’i ladindeydi. Dişi kuluçkaya yatarken erkek onu besliyordu. Ölçülen 20 kuluçka 10–12 gün, 14 kayıtta yavruların yuvada kalma süresi 9–13 gündü. Bu Finlandiya süreleri ve Yeni Zelanda yuva tarifi, Türkiye’de ölçülmüş üreme değerleri değildir.

Günlük Alan Kullanımı

Avrupa rehberi, kışın huşlukların yanında tarlaları, boş arazileri ve parkları da belirtir. Üreme alanı olarak açık huş ve kızılağaçlıklar, çit çalılıkları ve bataklık yakınları tarif edilir. Kuşun yem bulduğu açıklıkla yuva sakladığı örtü aynı işlevi görmez; kışın bir parkta görülmesi, orada yuva olduğu anlamına gelmez.

Dünya Yayılışı

Güncel AviList’te Huş İsketesi’nin farklı alt türleri kuzey Avrasya ve kuzey Amerika’yı, Grönland ile İzlanda’yı kapsar. Tundra kuşları daha kuzeyde, cabaret biçimi Britanya Adaları ve Alplerden Avrupa’nın başka bölgelerine uzanan bir alandadır. Cabaret’in Yeni Zelanda’ya insanlarca götürülmüş olması da kaydedilir.

Kışın bulunma alanları yıldan yıla değişebilir. BTO, Britanya kuşlarının huş, kızılağaç ve karaçam tohumunun az olduğu yıllarda ülke dışına da çıkabildiğini; iyi tohum yıllarında daha kısa hareket ettiğini bildirir. Bu, Britanya’daki topluluğun uzman özetidir. Aynı tohum kaynağının her yıl aynı alanda yeterli olmaması, bir kış kalabalık sürü görülen yerde sonraki kış aynı sayıyı beklememek için önemli bir nedendir.

Türkiye'deki Durumu

OSME’nin 10.2 bölge listesi, Ankara Altınpark’ta Kasım 2023’te fotoğraflanan kuşu Türkiye’de 18 yıl aradan sonraki ilk kayıt olarak bildirir. Kaynak, bunu flammea görünümüne ilişkin bölgesel kayıtta verir. Bu, Türkiye’de her kış düzenli sayıda Huş İsketesi bulunduğu anlamına gelmez; gözlem aralığı, aradaki bütün kuşların ve bütün gözlem çabasının sayımı değildir. Ankara’daki bulunma kaydı da tek başına ülke için üreme kanıtı sayılamaz. Yeni bir kuşta baş, kanat, kuyruk ve yaş işaretleri birlikte belgelenir.

Göç Yolculuğu

Kuzey Amerika uzman rehberi, gündüz sürüler halinde göçü ve kış alanlarının çok düzensiz olmasını anlatır. Kuşların güneye hareketi, kuzeydeki besin azlığıyla ilişkilendirilir. Böyle bir toplu yayılma, her yıl aynı ülkelerden geçen sabit bir göç çizgisi değildir. Bir Türkiye kuşunun geldiği yer, başka bir kıtadaki sürünün hareketinden kesin olarak çıkarılamaz.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Yeni Zelanda’daki cabaret topluluğunda temel besin küçük tohumlardır; ot, yabani bitki, huş ve kızılağaç tohumları alınır. Yaprakbiti gibi küçük böcekler, özellikle üreme döneminde diyetin küçük bir bölümünü oluşturur. Tercih edilen tohumlar azaldığında, kış sonu ve ilkbahar başında tomurcuklar da tüketilebilir. Bu bölgesel besin listesi, Türkiye’de gözlenmiş bir diyet oranı değildir.

Nasıl Avlanır?

Kuzey Amerika uzman hesabına göre kuş, dallar ve saplar arasında tırmanıp asılırken de zeminde de besin arar. Boğazındaki bir kesede topladığı besinin bir bölümünü bir süre saklayabilir. Böylece açıkta hızla topladığı yiyeceği, daha korunaklı bir yerde dinlenirken uzun sürede değerlendirebilir. Her besin alma anını hemen yutma ve sindirme ile aynı işlem saymamak gerekir.

İlginç Bilgiler

## Genetik Bilgi ve Farklı Görünümler Kuzey Amerika, Avrupa ve Asya’nın yüksek enlemlerinden örnekler kullanan, 2021’de yayımlanmış, genetik bilginin tamamını karşılaştıran bir araştırmada 73 Huş İsketesi’nin DNA’sı dizilendi. Yakın akraba olduğu belirlenen bir örnek genetik karşılaştırmalardan çıkarıldı. Araştırmacılar, bir kromozomun, yani DNA’yı taşıyan yapının geniş bölümünün ters yerleşmesini tüy rengi ve gaga biçimi farklarıyla ilişkilendirdi. Bu bölüm, birlikte taşınan çok sayıda gen içerdiği için süpergen olarak ele alındı. Genetik bilginin geri kalanı ise eski tür adlarıyla güçlü biçimde ayrılan üç ayrı topluluk göstermiyordu. Ters bölümün dışında görünüşle ilişkili başka genetik bölgeler de bulundu; bütün çeşitliliği tek bir renk genine indirmek doğru değildir. Çevreye uyum ve benzer görünüşlü kuşların eş seçmesinin rolü, araştırmanın açıklamalarındandır; her bir genin tüy ve gagada ne yaptığının tamamı deneyle kesinleşmiş değildir. ## Karda Sığınma ve Kar Banyosu ABD’nin New York eyaletinde, Moriah Center yakınındaki bir yemlikte 9 Şubat 1987 sabahı izlenen 150–200 kuşluk sürünün yaklaşık yarısı, aynı anda garaj çatısındaki karda küçük oyuklar açıyordu. Kuşlar gaga ve ayakla kazdıktan sonra başları dışarıya dönük olarak oyukta duruyordu. Gözlemciler bunu rüzgârdan korunma ve ısı kaybını azaltma olarak yorumladı; vücut sıcaklığını ölçen bir deney yapmadılar. Aynı yerde 1 Mart’ta görülen kar banyosu farklıydı: kuşlar kanat çırpıp tüylerini düzenleyerek üzerlerine kar serpiyor, sonra yemliğe dönüyordu. Dolayısıyla karda açılmış her çukur gece uyunan bir yuva değildir. Bu sabah sığınması ve kar banyosu, söz konusu New York sürüsünün doğal gözlemidir; Türkiye’de görülmüş davranış diye sunulamaz.

Boz Alamecek

Rhodospiza obsoleta

Takım Passeriformes
Familya İspinozgiller (Fringillidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Kalın koyu gaga, açık kum rengi gövde ve uçuşta belirginleşen pembe-açık kanat parlaması.

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Boz Alamecek, kum rengi gövdesiyle kuru çevreye karışan, kanadındaki parlak pembe ve gümüşümsü alanlarla dikkat çeken bir ispinozdur. Kısa, kalın ve koni biçimli gagası özellikle yakından belirgindir. Başın ve gövdenin sade rengiyle kanattaki renkli alanların karşıtlığı, ilk bakışta ayrı ayrı fark edilemeyebilir. Bu yüzden uzaktan yalnız kahverengi bir kuş görülmesi, kanadında pembe bulunmadığını göstermez.

Türün İngilizce adı Desert Finch, güncel bilimsel adı Rhodospiza obsoleta’dır. AviList bu adları aynı tür için verir. Eski yayınlarda görülen Rhodopechys obsoleta adı da aynı kuşun önceki cins yerleşimidir.

Genel Görünüm ve Duruş

Ali ve Ripley’nin uzman el kitabı, üst tarafı soluk kahverengi, boğazla göğsü sarımsı kahverengi, karnı ise beyaz olarak anlatır. Böylece boğazın sıcak tonu ile karındaki beyaz alan aynı alt taraf içinde birbirinden ayrılır. Kanat koyu kahverengiye çalar; geniş pembe alanın yanında dış kenarlarda ve tüy uçlarında beyaz görülür. Gövdeye yakın uzun kanat tüylerinin kenarları ise sarımsı kahverengidir. Koyu kuyrukta da dış kenarlar ve uçlar açık renktir. Pembe kanat alanını bütün kanadın pembe olduğu biçiminde düşünmemek gerekir: koyu zemin, pembe bölüm ve beyaz kenarlar birlikte deseni oluşturur. Kitap gagayı güçlü, görece kısa; kanadı uzun olarak tanımlar.

British Birds’ün tanı yazısında üreme dönemindeki gaga siyah veya grimsi siyah olarak tarif edilir.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Erişkin erkek ve dişi aynı temel gövde ve kanat desenini taşır. Erkeğin gözünün önü ile gaga tabanı arasında sınırlı siyah bir alan bulunur; dişide bu maske yoktur. Cornell’in tür hesabındaki ayrım bütün başın siyah olması değildir; gözün önündeki küçük bölgedir. Yüz yandan ve yeterince aydınlık görülmediğinde bu ayrıntı gizlenebilir. Yalnız kanadın pembe görünmesine göre kuşa erkek demek doğru olmaz; dişi de renkli kanat desenini taşır.

Kazakistan’ın bölgesel rehberinde dişinin koyu tüyleri daha kahverengi, pembe kenarları erkeğinkinden daha soluk olarak anlatılır. Genç kuş da genel olarak dişiye benzer; kanatları daha donuk kahverengi, kanat üstündeki büyük örtü tüylerinin uçları pembemsi sarıdır. Gagası soluk sarımsı görünür. Dolayısıyla maskesi seçilmeyen, soluk gagalı her kuş yetişkin dişi sayılmaz; genç görünümü de düşünülmelidir.

Uçuşta Görünüm

Dinlenirken kanadın bazı desenleri yarı örtülü kalabilir; kuş havalandığında belirgin açık kanat çizgisi daha kolay seçilir. British Birds’ün 1986 tanı anlatımı, uzaktaki sade görünüş ile yakındaki renkli kanat arasında bu farkı vurgular.

Ses ve Davranış

Cornell’in uzman anlatımı şarkıyı, birbirine eklenen ve yer yer boğuk, vızıltılı duyulan notalarla tarif eder. Kısa çağrıları “çip” veya “çink” benzeri duyulabilir; araya uzayan vızıltılar da girer. Yazıyla verilen bu heceler gerçek sesin yaklaşık anlatımıdır. British Birds’ün anlatımında uçuş çağrısı hoş, titrek bir ses dizisi olarak tanımlanır.

Irak’taki doğrudan gözlemler yavru bakımı sırasında nasıl görünebildiğini örnekler. Ararat ve Rahim’in 2017 bildirisinde, 24 Nisan 2012’de Süleymaniye’nin kuzeybatısında bir çiftin derede su içip besin topladıktan sonra çiftlik çitinin içindeki yuvasına gittiği anlatılır. 9 Mayıs 2015’te kentin kuzeyindeki bir parkta kuşun yerden yaklaşık bir metre yüksekteki dalda yavrusunu beslediği görülmüştür. Mayıs 2016’da Erbil’in kuzeydoğusunda da yetişkinlerle genç kuşların birlikte bulunması kaydedilmiştir.

Suudi Arabistan’ın 2020 uzman rehberi, eşlerin üreme sırasında çiftler veya küçük gruplar halinde bulunduğunu, dişinin yuvayı yapmada başlıca rolü üstlendiğini ve kuluçkaya yattığını belirtir. Her iki yetişkin yavrularla ilgilenir. Rehber yuvayı dal ve otlardan yapılmış, içi ince ot, kıl veya yün gibi yumuşak malzemeyle döşeli derin bir çanak olarak tarif eder. Yuva bir ağaç veya çalıda, yerden 1–5 metre yüksekte bulunabilir. Aynı rehber kışın yüz bireye ulaşabilen gruplar bildirse de üreme döneminde çiftler veya küçük gruplar öne çıkar.

Kazakistan’ın bölgesel anlatımında çoğunlukla beş–altı yumurta, dişinin yaklaşık iki hafta kuluçkaya yatması ve yavruların 12–13 günlükken yuvadan ayrılması bildirilir. Erkek kuluçkadaki dişiye besin taşır; yavruları iki ebeveyn besler. Yuvadan ayrılma yaşı, yavrunun her bakım ihtiyacının aynı gün bittiği anlamına gelmez.

Kuşun yalnız kum üstünde dolaştığı düşünülmemelidir. Jem Babbington’ın Al Jouf’ta Aralık 2022 sonunda yaptığı gözlemlerde bir kuş elektrik teline tünemiş, bir erkekle dişi de büyük bir sulama tarlasının dış kenarındaki alçak bitkilerde görülmüştür.

Karıştırılabilecek Türler

Küçük Alamecekle (Bucanetes githagineus; İngilizce Trumpeter Finch) karıştırılabilir. Dutch Birding’in tanı karşılaştırmasında Boz Alamecek biraz daha iri oluşu, çoğunlukla koyu gagası ve kanat ile kuyruğundaki beyaz alanlarla ayrılır. Tanıda yalnız gaga rengine dayanmak yerine bu özellikler birlikte değerlendirilir.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Kuru açık alanlarda yaşar; ağaçsız kum çölüyle sınırlı değildir. Oiseaux.net’in uzman derlemesi kurak ovaları, yarı çölü ve yağışla geçici su akan kuru vadileri sayar. Seyrek çalı, küçük ağaç ve bitki örtüsünün bulunduğu vahalar da kullanılır. Sulanan meyvelikler, bağlar, geniş bahçeler, parklar ve yol kenarındaki ağaçlar, tarım ve yerleşim çevresindeki uygun ortamlar arasındadır. Ortak özellik, açık zemin ile yer yer ağaç veya çalının bir arada bulunmasıdır.

Yuva Yeri

Ürdün’de Haşimi Üniversitesi çevresindeki 2006–2007 yuva araştırması, Boz Alameceğin zeytin çalılarıyla genç iğne yapraklı ağaçları kullandığını göstermiştir. Uzun ağaçlardaki yuvalar gövdeye daha yakın yerleştirilmişti. İncelenen ağaçlar arasında servi ve çam gibi türler, tek bir yuvada da keçiboynuzu bulunuyordu.

Günlük Alan Kullanımı

Al Jouf’taki uzman saha notu, büyük dairesel sulama tarlalarının yabani otlu kenarları ile çiftlik yanındaki kuru çalıları özellikle belirtir. Açık ekili alan, çevresindeki yabani ot ve yakın tüneklerin birlikte bulunması kuşun nerede aranabileceğini anlatır. Bu yerel gözlem bir tarlanın her bölümünün aynı derecede kullanıldığını göstermez. Kuşları izlerken suya veya beslenme zeminine gidiş yolunu kapatmamak gerekir.

Dünya Yayılışı

AviList, Boz Alameceği Türkiye’nin güneydoğusundan Çin’in kuzeyi ve Pakistan’ın kuzeyine uzanan bölgede yerel olarak gösterir. Bu geniş kuşak içindeki yayılış kesintisiz tek bir topluluk demek değildir. Suudi Arabistan’ın 2020 uzman rehberi ülkedeki yayılışın tarım alanlarının artmasıyla genişlediğini anlatır. Kuş 1975’e kadar daha çok kuzeybatıda seyrek bir ziyaretçi olarak bilinirken daha sonra Riyad, Hail, Al Jouf ve Tabuk gibi bölgelerde yerleşmiştir. Bu tarihler ve yer adları Suudi Arabistan’daki değişimi anlatır.

Türkiye'deki Durumu

Türkiye’deki çekirdek yayılışı güneydoğudadır. BirdLife’ın 2021 Avrupa değerlendirmesinde 2013–2019 dönemi için 3.000–6.000 üreyen çift tahmini yer alır. Yöntem, sınırlı verilere dayanan uzman görüşü olarak belirtilmiştir. Bu sayı güncel ve eksiksiz bir ülke sayımı değildir. Aynı tabloda kısa ve uzun dönem değişimler dalgalı olarak değerlendirilir; bu sınıflandırma düzenli artış ya da kesin azalma demek değildir.

Göç Yolculuğu

Bütün toplulukları göç etmeyen kuşlar olarak tanımlamak doğru değildir. OSME, Kazakistan’ın güneyinde üreme göçmeni kuşlarla az sayıdaki yerleşikleri ayırır; İran’da da yerleşik, yazın üreyen ve hareket eden topluluklar bildirir. Kazakistan’ın bölgesel kuş rehberinde ilkbaharda geliş ve Çokpak Geçidi’nde sonbahar geçişi anlatılır. Bu Kazakistan bilgisi, Türkiye kuşları için aynı aylara ve aynı yola sahip bir göç takvimi oluşturmaz.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Beslenmesinin temelini tohumlar oluşturur. Oiseaux.net’in uzman derlemesinde küçük tomurcuklar, taze sürgünler ve zaman zaman böcekler de sayılır. Yabani bitki örnekleri arasında karaağaç ve baklagiller; tarım bitkileri arasında ayçiçeği ile buğday bulunur. Bu liste, her yörede bütün sayılan bitkileri aynı oranda yediği anlamına gelmez; belirli bir bitkinin tohumu, o çevrede ve mevsimde bulunmasına bağlıdır.

Nasıl Avlanır?

Besini çoğunlukla yerde, bitki örtüsünün altında veya yaprak döküntülerinin arasında arar. Böylece dallarda tünediği süre ile beslenirken kullandığı zemin birbirinden ayrılır. İsrail’deki 2008 makalesinin önceki yayınlara dayanan biyoloji özeti, üreme döneminde yaprak, tomurcuk ve böcek de alındığını belirtir. Bu bilgi makalenin 31 yuvasında ölçülmüş besin oranı değildir; yumurtaları inceleyen çalışmanın tür biyolojisi özetidir.

İlginç Bilgiler

## İki Yuvalama Girişimi İsrail’in Sede Boqer bölgesinde 1988’de izlenen 31 yuvalama girişiminde üç–beş yumurta bulunmuş, en sık dört yumurta görülmüştür. İki kez yuvalayan 13 çiftin ilk girişiminde yumurta sayısı daha yüksekti; hesaplanan yumurta hacmi farkı ise anlamlı değildi. İlk girişimdeki yumurtalar kendi aralarında daha değişkendi. Yumurtadan çıkan ve yuvadan ayrılan yavru sayılarında anlamlı fark saptanmaması, iki dönemin kesinlikle eşdeğer olduğunu kanıtlamaz. Araştırmacıların değişken çöl koşullarıyla ilgili strateji açıklaması da deneyle kanıtlanmış bir neden değil, bu bulgulardan geliştirdikleri yorumdur. ## Yuva Yüksekliği ve Başarı Yuvanın yüksekte olması her yerde aynı sonucu vermeyebilir. Ürdün’de, Haşimi Üniversitesi’nin sulanan ağaçlandırma alanında 2006–2007’de incelenen 59 Boz Alamecek yuvasında, daha yükseğe yerleştirilen yuvalarla başarılı sonuç arasında ilişki bulunmuştur. Araştırmacılar, bu alanda havadan yuva avlayan kuşların hemen hemen bulunmamasını olası açıklama olarak tartışır. Bu, bütün yırtıcıların yokluğu ya da yüksek yuvanın her ülkede güvenli olduğu anlamına gelmez. Araştırma bir ilişkiyi gösterir; yuvaları farklı yüksekliklere taşıyarak yapılmış bir deney değildir. ## Tek Kuşun Anlattığı Tek bir fotoğraflı kayıt, yeni bir üreme alanı bulunduğu anlamına gelmez. Hindistan’ın Haryana eyaletindeki Sirsa çevresinde 22 Kasım 2020’de yalnız bir Boz Alamecek fotoğraflanmış, kuşun yerde beslenmesi kısa süre izlenmiştir. Kaydı yayımlayan gözlemciler sonraki ziyaretlerde kuşu yeniden bulamamış ve bunu olası bir serseri kayıt olarak değerlendirmiştir. Bu tür bir bildirim yayılışın kenarını anlamaya yardım eder; aynı yerde düzenli kışlama veya yuvalama olduğunu tek başına göstermez.

ESC ✕
Aramak istediğiniz kuşun Türkçe veya Latince adını yazın...