kusatlasi.com
Türkiye Kuşları Yükleniyor...
Dil / Language:
Türkçe | English
Seçildi İnce Gagalı Martı (Chroicocephalus genei)
VS
Seçildi Akdeniz Martısı (Ichthyaetus melanocephalus)

İnce Gagalı Martı

Chroicocephalus genei

Takım Charadriiformes
Familya Martıgiller (Laridae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Beyaz baş; yatık alın; uzun ince koyu kırmızı gaga; uzun kırmızı bacak; hafif pembe göğüs; açık gri kanat ve siyah uçlar

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

İnce Gagalı Martı, uzun boyunlu ve yatık alınlı bir martıdır. Boynunu uzatıp başını hafif aşağı eğdiğinde ince, öne doğru uzayan görünüşü belirginleşir. Uzun kırmızı gagası, açık gri sırtı ve beyaz başı birlikte değerlendirilir.

İngilizce Slender-billed Gull adı, AviList’te Chroicocephalus genei bilimsel adıyla eşleşir. Eski yayınlardaki Larus genei de aynı kuşun önceki cins adıdır. Bu ad değişikliği ayrı bir tür bulunduğu anlamına gelmez.

Genel Görünüm ve Duruş

Erişkinin sırtı ve kanat üstü soluk maviye çalan gridir; göğsünün altı ve karnında pembelik görülebilir. Üreme döneminde başı beyaz kalır, koyu başlık oluşmaz. Bacaklar parlak kırmızı, gaga kırmızıdır. Alt taraftaki pembelik, kuşu tek başına tanımaya yetmez.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Erkek ve dişinin temel tüy deseni birbirine çok benzer. Erkek biraz daha iri olabilir; ancak bu fark tek başına, ayrı duran bir kuşun eşeyini güvenle belirlemez.

Gençlik tüyleri kısa sürede değişir. İlk kış kuşunda kanadın üstünde gri-kahverengi alanlar, başın tepesinde ve kulak çevresinde gri izler görülebilir. Kuyruğun ucunda siyah bir bant bulunur. Gaga ve bacaklar erişkindekinden daha soluktur; bu görünüş ayrı bir eşey değildir.

Uçuşta Görünüm

Erişkinin açık üst kanadında, kanadın dış bölümündeki uzun uçuş tüylerinin beyaz ve siyah alanları seçilir. Aynı dış tüyler alttan bakıldığında koyu gri görünür. Bu nedenle kanat altını bütünüyle beyaz veya siyahı yalnız en uçta olan bir yüzey diye tarif etmek yanıltır.

Kanat çırpışı, CIESM’in uzman tanımında Karabaş Martıdan daha yavaş anlatılır. Bu, tek başına kesin tanı sağlayan sayısal bir kanat çırpma ölçüsü değildir.

Ses ve Davranış

Bir seslenişi kalın, titreşimli ve pürüzlü bir ses olarak tarif edilir. Oiseaux’nun uzman anlatımında “krerrr” biçiminde yazılır. Böyle bir yazılı ses benzetmesi, tek başına kesin tanı sağlamaz.

Karıştırılabilecek Türler

Karabaş Martıyla (Chroicocephalus ridibundus; İngilizce Black-headed Gull) karıştırılabilir. Üreme döneminde onun koyu kahverengi başlığı belirgindir. Kışın bu başlık kaybolunca ayrım güçleşir: Karabaş Martı daha toplu görünür; gagası daha kalındır. İnce Gagalı Martının uzamış başı, yatık alnı ve uzun gagası birlikte aranır. Gençlerde yalnız başın beyaz olmasına bakılmaz.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Kıyı lagünleri ve tuzlaların içindeki adacıklar, önemli üreme ortamlarıdır. Kuşlar açık veya seyrek bitkili zeminde toplu yuva kurar. İç kesimlerdeki uygun tuzlu göller de kullanılabilir.

Yuva Yeri

İspanya’nın doğusundaki Albufera de Valencia’da 1994–1999 boyunca izlenen 22 yuvada en sık rastlanan sayı üç yumurtaydı; bu, yuvaların yarısından biraz azını oluşturuyordu. Yuvalar çıplak, az bitkili adacık zeminindeydi. Yapılarında saz benzeri bitkilerin sapları, zaman zaman tüy ve kabuk parçaları bulunuyordu. Bu bulgular, Türkiye’de her çiftin mutlaka üç yumurta bırakacağı anlamına gelmez.

Kuluçka için uzman derlemeleri aynı süreyi vermez: Fransız doğa tarihi müzesinin tür özetinde yaklaşık 22 gün, CIESM’in Akdeniz rehberinde 25 gün yazılıdır. İlk kaynak iki eşin de kuluçkaya katıldığını belirtir. Yavrular birkaç gün içinde yuvadan ayrılabilir; bu henüz uçabildikleri anlamına gelmez. Uçuşa başlama dönemi her iki derlemede de yaklaşık dört–beş hafta olarak anlatılır. Koloniye yaklaşarak yumurta veya yavru kontrolü yapılmamalıdır.

Günlük Alan Kullanımı

Özellikle kışın gruplar hâlinde beslenir ve akşamları birlikte dinlenir. CIESM’in Akdeniz rehberi, denizde karadan çok uzaklaşmasının olağan olmadığını belirtir. Türün iç kesimlerdeki tuzlu göllerde de üreyebilmesi, denizdeki bu kıyıya bağlı davranıştan ayrı değerlendirilir.

Dünya Yayılışı

Tür, Batı Afrika’dan Akdeniz ve Karadeniz çevresine, oradan Orta Asya, Pakistan ve Hindistan’ın kuzeybatısına uzanan, kesintili bir alanda ürer. AviList yayılış özetinde hem kıyılar hem tuzlu göller yer alır. Moritanya ve Senegal-Gambiya çevresindeki üreme alanları, Akdeniz topluluklarından uzakta kalır. Dolayısıyla türü yalnız Akdeniz kıyısına özgü saymak doğru değildir.

Türkiye'deki Durumu

Türkiye üreme alanı içindedir. BirdLife’ın 2021 Avrupa değerlendirmesinde Türkiye için 2002–2012 verilerine dayanan 1.600–2.000 çift tahmini bulunur. Bu sayı, sınırlı alan verilerinden genişletilmiş bir tahmindir; güncel ve eksiksiz bir ülke sayımı değildir. Aynı değerlendirmede Türkiye’nin kısa ve uzun dönem nüfus eğilimleri, veri yetersizliği nedeniyle bilinmiyor olarak gösterilir.

Kulu Gölü’nde 2001–2002 dönemini inceleyen İngilizce çalışma, türün burada ürediğini bildirir. Makalenin anlatımında 200, farklı gözlemcilerin verilerini birleştiren tablosunda ise 230 çift yer alır. Bunlar aynı dönem için verilmiş eski yerel tahminlerdir; bugünkü koloni büyüklüğü olarak kullanılamaz. Bu iç bölge kaydı, türün yalnız deniz kıyısında üremediğini de gösterir.

Göç Yolculuğu

Türün hareketi bütün topluluklarda aynı değildir. OSME’nin 2025 listesi güney Irak’ta yerleşik kuşları, Orta Asya’da yaz ziyaretçilerini ve sıcak kıyılarda kışlayan toplulukları ayırır. Arabistan kıyıları önemli kışlama alanlarıdır; Kuveyt’te yerleşik üreme de bulunur. Bu genel çerçeve, Türkiye’deki belirli bir koloninin hangi ülkeye gittiğini gösteren bireysel izleme kaydı değildir.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Başlıca besinleri küçük balıklar ve suda yaşayan omurgasızlardır. Artemia adı verilen tuzlu su karidesleri, uygun tuzlalarda önemli besin olabilir. Böcek ve solucan da alınır. Balığın bütün ülkelerde besinin tam yarısını oluşturduğu gibi değişmez bir oran vermek doğru değildir.

İspanya’nın güneydoğusundaki El Hondo’da, Mayıs 2020–Mart 2021 arasında yapılan deneyde kıyıya bırakılan sazan leşleri kameralarla izlenmiştir. Geçerli 79 leşin üçünde İnce Gagalı Martıların beslendiği görülmüştür. Bu, ölü balık da yiyebildiğini gösterir. Deneysel olarak sunulan leşlerdeki bu kayıt, türün günlük besininde leşin ne kadar yer tuttuğunu ölçmez.

Nasıl Avlanır?

Balık ararken su yüzeyinde yüzer, gövdesinin önünü suya eğebilir veya kısa bir dalışla yüzeye yakın avı alabilir. Küçük kabukluları yüzeyden toplaması da görülür. Beslenirken başını suya daldırması, sürekli derin dalış yapan bir kuş olduğu anlamına gelmez.

İlginç Bilgiler

## Yavrunun Kendi Ebeveynini Bulması Kalabalık yavru gruplarında ebeveynin sesini tanımak önemli olabilir. Fransa’nın Camargue bölgesinde, Temmuz 1999’da yapılan araştırmada sekiz İnce Gagalı Martıdan 48 uzun çağrı kaydı incelenmiştir. Çağrının tek tek hecelerinde aynı anda iki temel ses bileşeni bulunmuştur. İki ses bileşeninin bulunması, tek başına hangi bireyin seslendiğini göstermez. Bireyler arasındaki ayrım için seslerin frekansı ve hecelerin iç yapısındaki farklar değerlendirilmiştir. Yavruların toplandığı hareketli gruplarda yetişkinin çağırması ve kendi yavrusunun ona koşması da gözlenmiştir. Ancak ses yapısının bu işe evrimleştiği yorumu, bu makalede her ses bileşeni değiştirilerek sınanmış bir deney sonucu değildir. Üstelik bazı yetişkinler, besledikleri halkalı yavrudan dolaylı olarak tanınmıştır; örneklemin bu sınırı da vardır. ## Tüydeki Besin İzleri Tüyler, yavrunun aldığı besinin izini taşıyabilir. Fransa’nın Akdeniz kıyısında 1998–2013 dönemini kapsayan araştırmada, 18 koloni alanından 331 yavrunun tüyündeki karbon ve azotun kararlı izotopları incelenmiştir; bunlar aynı elementin farklı atom biçimleridir. Sonuçlar, yayılış tuzlalardan daha az tuzlu lagünlere genişlerken beslenmenin de değiştiğini düşündürmüştür. Yavrulara balık gibi besinlerin daha fazla taşınması olası açıklamadır. Araştırma avların tümünü tek tek saymamıştır. Beslenme değişiminin kuşları yeni alanlara mı yönelttiği, yoksa yeni alanlara yerleşmenin menüyü mü değiştirdiği de kesinleşmemiştir. ## Bir Su Damlasıyla Av Taşımak Çok küçük avları yemek, yalnız uzun bir gagaya bağlı değildir. Fransa’nın Camargue bölgesindeki Salin-de-Giraud’da yapılan ve 2025’te yayımlanan video araştırmasında 21 odak kuş kaydı değerlendirilmiştir. Kuşlar yüzerken küçük karidesleri gagalarının ucuyla almış; avın, gaganın alt ve üst parçaları arasında kalan bir su damlasıyla ağız içine taşındığı görülmüştür. Araştırmacılar bunu suyun yüzey gerilimiyle, yani damlayı bir arada tutan kuvvetle açıklamıştır. Bu gözlem belirli tuzla koşullarındaki beslenmeyi anlatır. Küçük karidesleri böyle yemesi, balığı veya başka bir avı da aynı biçimde yediği anlamına gelmez.

Akdeniz Martısı

Ichthyaetus melanocephalus

Takım Charadriiformes
Familya Martıgiller (Laridae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Erişkin beyaz kanat ucu ve açık kanat altı; gençte siyah telekler bulunabilir, yaş kontrolü zorunludur.

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Akdeniz Martısının erişkini çok açık gri sırtı, beyaz gövdesi ve siyahlık taşımayan beyaz kanat uçlarıyla dikkat çeker. Kalın ve hafif aşağı kıvrık kırmızı gagası, küçük ve orta boy martılar arasında başlıca destekleyici işaretlerdendir. Üreme giysisinde başı siyahtır; genç kuşların kanatları ise daha koyu desenlidir. Bu nedenle erişkinin beyaz kanat ucunu her yaştaki kuşa uygulamayın.

Genel Görünüm ve Duruş

Karabaş Martıdan biraz daha iri ve dolgun görünür. Yakından bakıldığında sırt ile kapalı kanadın üstünde inci grisine çalan açık bir renk seçilir; uzaktan bu alanlar neredeyse beyaz görünebilir. Göğüs, karın ve erişkinin kuyruğu beyazdır. Gaga Karabaş Martınınkinden daha kalın ve güçlü yapılıdır; kırmızı bölümün ucuna yakın koyu bir bant bulunabilir. Kışın baş büyük ölçüde beyazlaşır, gözün çevresinde ve kulak bölgesinde koyu bir alan kalır; ensede gri benekler görülebilir. Böyle bir kış kuşu, siyah yaz başlığını taşımadığı için başka tür sayılmaz.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Erişkin erkek ve dişi aynı temel tüy desenini taşır. Üreme başlığı başın üstünü, yüzü ve enseyi genişçe örter. Koyu gözün üstünde ve altında beyaz yarımay biçimli tüy alanları belirgindir; göz çevresindeki çıplak halka kırmızıdır. Gagası yüksek yapılı ve kırmızı, bacakları da kırmızıdır. Gaga ucuna yakın koyu bant, bazı kuşlarda daha sarı görünen uçla birlikte seçilebilir. Kışın başlıktan göz ve kulak çevresinde koyu bir maske kalır; gaganın koyu bandı daha belirgin olabilir. Başlığın genişliğini eşey ayrımı gibi kullanmayın; yaz ve kış görünüşü arasındaki değişim erkeklerde de dişilerde de olur.

Genç kuşun ilk kahverengi giysisi, erişkinin beyaz kanatlı görünüşünden oldukça farklıdır. Taze sırt ve kanat tüylerinin açık kenarları pullu bir desen oluşturur; ilk yıl dış uçuş tüyleri koyudur ve beyaz kuyruğun ucunda koyu bant bulunur. Sonraki tüy yenilenmesinde sırt ve kanadı örten tüyler daha düz, inci grisi bir görünüm kazanır. Yine de dış uçuş tüylerinin uçlarında değişen miktarda siyah kalabilir. Bu ikinci kış deseninin ayrıntıları, halka yaşı bilinen kuşlar üzerinden de belgelenmiştir. Örneğin 2007’de Macaristan’da yavruyken halkalanıp 2008’de Fransa’nın kuzeybatısında fotoğraflanan bir kuş, açık sırtla birlikte kalan koyu kanat ucu işaretlerini taşır. Tek bir birey bütün değişkenliği göstermez; koyu alanın miktarı ve gaga rengi aynı yaş grubunda da değişebilir.

Uçuşta Görünüm

Uçan erişkinde kanadın üstü çok açık, altı da beyaz görünür. Karabaş Martıya göre kanatlar biraz daha kısa ve geniştir. Kuş yere konup kanatlarını kapattığında da beyaz kanat ucu tüyleri kuyruğun üstünde görülebilir. Bu yüzden tanı yalnız havada yapılmaz; kapalı kanattaki uç rengi de işe yarar. Kış kuşunda gözün içinden geçen koyu maske, Karabaş Martının çoğunlukla göz arkasında kalan lekesinden daha geniş bir izlenim verir. Bu işaretleri yaşla birlikte okuyun: ilk yılın koyu kanadını, erişkinin beyaz kanadıyla aynı ölçüte göre değerlendirmek yanlıştır. Kanat yüzeyi, baş deseni ve gaganın yapısı birlikte gözlenmelidir.

Ses ve Davranış

Çağrısı yükselip alçalan, biraz buruk ve genizden gelen bir ses olarak tarif edilir. Uçuşu çeviktir; kanat vuruşları oldukça hızlı olabilir. Suya yakın, seyrek bitkili yerde, çalılıkta veya sazlık çevresinde ürer.

Yuva, yerde biriktirilen bitki parçalarından oluşan çanak biçimindedir. BTO’nun tür derlemesinde tipik yumurta sayısı üç, iki eşin katıldığı kuluçka süresi 23–25 gün olarak verilir. Aynı derlemede yavruların uçuşa geçmesi 35–40 gün, CIESM hesabında 35–45 gün olarak belirtilir. Bu sürelerden yeni bir ortalama çıkarılmaz; yavrunun yuvadan uzaklaşması uçabildiği anlamına gelmez. Kuluçkadaki kuşları veya yürüyen yavruları yakından izlemeye çalışıp koloniyi dağıtmayın; izleme uzaktan yapılmalıdır.

Karıştırılabilecek Türler

Karabaş Martı (Chroicocephalus ridibundus; İngilizce Black-headed Gull), özellikle kışın en sık karıştırılabilecek türdür. Üreme başlığı çikolata kahverengisidir; adı siyah başı çağrıştırsa da bu renk her ışıkta siyah görünmez. Gagası Akdeniz Martısına göre daha ince, kanat uçları siyahtır. Kışın baş beyazlaşır ve gözün arkasında koyu bir leke kalır. Akdeniz Martısını ayırırken yalnız koyu başa bakmak yerine erişkinin beyaz kanat uçları, daha kalın gagası ve kış maskesi birlikte değerlendirilir. İki tür aynı sürüde bulunabileceğinden, komşu bir kuşun işaretini incelenen bireye aktarmayın.

Küçük Martı (Hydrocoloeus minutus; İngilizce Little Gull) daha küçük, ince gagalı ve zarif görünür. Erişkinde kanat uçları yuvarlak, kanat altı koyu gridir; Akdeniz Martısının açık erişkin kanat altından bu özelliğiyle ayrılır. Küçük Martının genç ve ilk kış kuşlarında erişkinin koyu kanat altı henüz bulunmaz. Gençte kanadın üstündeki koyu M biçimli desen ve kuyruk ucundaki koyu bant görülebilir. Yalnız siyah baş veya beyaz kanat ucu iki türü kesin ayırmaz: önce kuşun yaşına uygun işaretler, sonra kanadın hangi yüzünün görüldüğü ve gaga yapısı değerlendirilir.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Üreme için yalnız açık deniz kıyısına bağlı değildir. Suya yakın adacıklar, az bitkili açık zeminler ve güvenle yuvalanılabilen bazı yapay havzalar kullanılabilir. Koloniler başka martılarla karışık olabilir; Karabaş Martı kolonisi içindeki tek bir çift de üreyebilir. Habitatın doğal ya da insan yapımı olması kadar, yuvalama için uygun ve rahatsız edilmeyen bir yer sunması önemlidir.

Yuva Yeri

Yuva genellikle suyun yakınında, yerde veya alçak bitkilerin üzerindedir. Çevreden toplanan bitki parçaları bir çanak oluşturur. Bu yapı açık arazideki bir yuvadır; ağaç kovuğu veya kayalıkta oyulmuş bir yuva gibi anlatılmaz. Üreme sayıları ve süreleri Tanım bölümündeki üreme anlatımında verilmiştir.

Günlük Alan Kullanımı

Birleşik Krallık’taki tür hesabı, kışın kıyılarda görülen kuşların iç kesimlerdeki göl ve su depolarında büyük martı geceleme gruplarına da katılabildiğini anlatır. Üreme kolonileri ise kıyı sulak alanlarında, Karabaş Martıların arasında bulunabilir. Bu bölgesel örnek, beslenme, yuvalama ve geceleme yerlerinin tek bir kıyı parçasından ibaret olmadığını gösterir; Türkiye’deki belirli bir sürünün geceleme yeri bu kaynaktan çıkarılmaz.

Dünya Yayılışı

Üreme alanları büyük ölçüde Avrupa’dadır; Karadeniz çevresi türün temel üreme bölgelerinden biridir. Türkiye’nin iç kesimlerinde de ürer. Üreme dışında Akdeniz ve Karadeniz’de, kuzeybatı Avrupa’nın Atlantik kıyılarında ve kuzeybatı Afrika’da bulunur. Bu geniş kışlama alanı, bütün bireylerin aynı kıyıya gittiğini göstermez.

Türkiye’deki Durumu

Türkiye’deki üremeye ilişkin somut tarihsel kanıtlar renkli halkalama çalışmalarında bulunur. 2003 cilt tarihini taşıyan, Nisan 2004’te yayımlandığı belirtilen İngilizce rapor, 1997–2002 arasında Konya’daki Bolluk ve Kulu göllerinde yavruların halkalandığını bildirir. Gediz Deltası’nda da 2002’de yavrulara metal halka takıldığı kaydedilmiştir. Bunlar ilgili yer ve yıllardaki üreme kayıtlarıdır; bugünkü koloni büyüklüğü veya bütün Türkiye’nin nüfusu olarak kullanılamaz. Bir halkayı uzaktan okumak için kuşu kovalamak yerine bulunduğu noktadan doğal duruşunu gözlemek gerekir.

Göç Yolculuğu

Üreme sonrasında bazı kuşlar kıyılara ve kışlama alanlarına dağılır. Polonya kolonilerinden 19 kuşun yıl boyu izlendiği araştırmada, Manş Denizi, Kuzey Denizi ve İrlanda Denizi kıyıları gibi farklı kışlama bölgeleri belirlendi. Bir kuş Portekiz kıyısı ile İspanya’nın Malaga çevresini kullandı. Bu Polonya örneklemine ait sonuçlar, Türkiye’deki kuşların aynı yolu izlediğini kanıtlamaz. Tanınan renkli halkalı bir bireyin yeniden görülmesi o kuşun hareketini belgeler; bütün sürünün kökeni tek bireyden çıkarılmaz.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Kara ve su omurgasızları ile küçük balıklardan yararlanır. CIESM tür hesabında yazın böceklerin, kışın ise balık, solucan, böcek, yiyecek artığı ve leş gibi farklı besinlerin kullanıldığı belirtilir. Bu mevsimsel değişim, bütün kolonilerin her gün aynı besini yediği anlamına gelmez. Yalnız “martı” adıyla sürekli balık yiyen bir kuş olarak düşünmek, türün karadaki beslenmesini gözden kaçırır.

Nasıl Avlanır?

Karada omurgasız arayabilir; su yüzeyindeki besinleri de alır. Naturalis’in tür hesabı, balık yakalarken ön gövdesini suya eğme veya yüzeyden kısa dalış yapma davranışlarını anlatır. Bunlar derine dalıp uzun süre su altında kovalayan bir kuşun avlanışıyla aynı değildir. Bir kuşun su üstünde yüzmesi, o anda mutlaka balık yakaladığı anlamına gelmez; dinlenme ile beslenme ayrılmalıdır. Yerde arama ve su yüzeyinden alma, bulunduğu ortamdaki kullanılabilir besinlere göre birlikte görülebilir.

İlginç Bilgiler

## İlginç Bilgiler İtalya’nın Kuzey Adriyatik kıyısında 2016–2017 ve 2022’de izlenen 20 Akdeniz Martısı, tarım alanlarıyla birlikte iç suları ve açık denizi kullanmıştır. 2026’da yayımlanan çalışmada yavru bakımı sırasında denize yönelik geziler artmış, daha küçük dalgalar ve orta kuvvette rüzgâr da deniz kullanımına eşlik etmiştir. Bunlar o İtalya örnekleminin alan kullanım sonuçlarıdır. Araştırmacıların daha besleyici deniz avının yavrulara yararlı olabileceği açıklaması, bu çalışmada her avın ölçüldüğü anlamına gelmez. Almanya’nın Hamburg kentinde 2021 ve 2022’de yapılan, 2025’te yayımlanan bir çalışmada Akdeniz Martıları bir binanın geniş düz çatısında yuvalanmıştır. Verici takılan kuşların başka kolonileri ziyaret ettiği de görülmüştür. Bu ziyaretler olası üreme alanlarını araştırma davranışıyla ilişkilendirilir; ziyaret edilen her yerde yeni bir başarılı yuva kurulduğu anlamına gelmez. Çalışma, türün doğal adacıkların dışında insan yapımı alanları da kullanabildiğine dair belirli bir yer ve döneme ait kanıt sağlar. Polonya’daki üreme kolonilerinde yakalanan 19 kuşun yıl boyunca izlenmesi, kışlama ve üreme dönemlerinde farklı habitatların kullanıldığını göstermiştir. 2024’te çevrimiçi, 2025 dergi cildinde yayımlanan araştırmada kuşlar Polonya, Çekya ve Almanya’daki başka üreme alanlarına da yönelmiştir. Yazarlar hangi habitatın kullanıldığını, hangisinin tercih edildiğiyle aynı saymaz: tercih için çevrede ne kadar habitatın bulunabildiği de karşılaştırılmalıdır. Bu ayrım, izleme haritasını doğru okumak için önemlidir. Karadeniz ve kuzeydoğu Akdeniz programlarını inceleyen 2003 raporunda, halka bildirimlerinin çoğunu az sayıda düzenli okuyucu yapmıştır. Bu nedenle çok kayıt gelen kıyı yalnız kuşların kullanımını değil, gözlem çabasını da yansıtır. Aynı halkalı kuşun yeniden görülmesi yeni birey sayılmaz.

ESC ✕
Aramak istediğiniz kuşun Türkçe veya Latince adını yazın...