kusatlasi.com
Türkiye Kuşları Yükleniyor...
Dil / Language:
Türkçe | English
Seçildi İspinoz (Fringilla coelebs)
VS
Seçildi Boz Alamecek (Rhodospiza obsoleta)

İspinoz

Fringilla coelebs

Takım Passeriformes
Familya İspinozgiller (Fringillidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Çift açık kanat çizgisi, beyaz dış kuyruk telekleri ve yeşilimsi sağrı; erkek ve dişi renkleri farklıdır.

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

İspinoz, kısa ve koni biçiminde gagalı küçük bir ötücü kuştur. Koyu kanadındaki iki açık çizgi ile kuyruğun iki yanındaki beyaz lekeler önemli tanı işaretleridir. Erkek daha renkli, dişi daha sadedir; kanat ve kuyruk deseni iki eşeyde de bulunur. Kuyruğun dış tüyleri bütünüyle beyaz değildir; koyu tüylerin üzerindeki beyaz alanlar özellikle kuş havalandığında belirginleşir.

Bilimsel adı Fringilla coelebs’tir. Common Chaffinch adı eski ve güncel kaynaklarda görülebilir; AviList’in güncel İngilizce adı Eurasian Chaffinch’tir. Aynı kaydın bu iki İngilizce adı, iki ayrı Türkiye türü anlamına gelmez.

Genel Görünüm ve Duruş

Erkeğin üreme döneminde tepesi ve ensesi mavi-gridir. Alnı koyu, yanakları ve göğsü sıcak pembe-kiremit rengindedir. Sırtı kestane kahverengisi, kuyruğun üst başlangıç bölümü zeytin yeşilidir. Kanattaki açık alanların arasında siyah tüyler bulunur. Gaga bu dönemde mavimsi gri görünebilir; bacaklar pembemsi kahverengidir.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Erkeğin kış tüylerindeki açık kahverengi uçlar canlı renkleri kısmen örter. Uçlar ilkbahara doğru aşındıkça renkler belirginleşir. Bu değişim, tüm tüylerin yeniden çıkması değildir.

Dişinin üst tarafı daha sade kahverengi-gri, alt tarafı açık gri-bej tonlardadır. Erkekteki belirgin pembe göğüs ile mavi-gri tepeyi taşımaz. Genç kuş da dişiye benzer; yalnız kahverengi görünüşe bakarak erişkin dişi denmemelidir. Her ikisinde açık kanat işaretleri aranır. Erkek ve dişiyi ayırmaya yardımcı olan bu renkler, türü diğer kuşlardan ayıran bütün işaretlerin yerine geçmez.

Uçuşta Görünüm

Uçarken hızlı kanat vuruşlarını, kanatlarını kapattığı kısa aralıklar izler; böylece hafif dalgalı bir yol çizer. Bu sırada kanat ve kuyruktaki beyaz alanlar kısa sürelerle görünür olur.

Ses ve Davranış

Erkeğin kısa şarkısı, aşağıya doğru iniyormuş gibi duyulan bir dizinin sonunda güçlü bir ses süsüyle biter. Üreme döneminde sık tekrarlanır. Kısa, keskin “fink” benzeri çağrılar ile daha yuvarlanan alarm sesleri de duyulabilir. Yazıyla verilen heceler sesin yaklaşık tarifidir. Bir erkeğin tek bir şarkı kalıbına bağlı olduğu düşünülmemelidir; aynı kuş birden fazla şarkı tipi kullanabilir.

Karıştırılabilecek Türler

Başlıca benzeri, sitedeki adıyla Dağ İspinozudur (Fringilla montifringilla; İngilizce Brambling). Onda omuz ve göğüs çevresinde turuncu tonlar ile belirgin beyaz bir kuyruk üstü bölgesi bulunur. İspinozda bu bölge zeytin yeşilidir. Dağ İspinozunun kuyruğunda İspinozdaki beyaz dış kenar deseni bulunmaz. Özellikle kışın iki tür aynı toplulukta görülebildiğinden, her kuşun kuyruk üstü ve kanat deseni ayrı kontrol edilir.

Dişi Serçe de (Passer domesticus; İngilizce House Sparrow) sade kahverengi görünüşü nedeniyle yanıltabilir. Dişi İspinoz daha ince görünür; Serçedeki koyu sırt çizgilerini taşımaz ve kanadında belirgin açık işaretler bulunur.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Yaprak döken, iğne yapraklı ve karışık ormanları kullanır. Ağaçlı parklar, bahçeler, meyvelikler ve tarım alanlarının ağaçlı kenarları da yaşam alanına girebilir. Yuva ve şarkı için kullanılan dallar ile besin aranan zemin, aynı alanın farklı parçalarıdır. Tamamen ağaçsız bir manzara, türün bütün gereksinimlerini karşılayan tipik bir üreme alanı sayılmaz.

Yuva Yeri

Dişi, ağaç ya da çalı üzerinde çanak biçiminde bir yuva yapar. İnce ot, yosun ve benzeri malzemeleri kullanır; dış yüzeyi likenlerle gizler, içini kıl ve tüylerle döşer. BTO’nun Britanya ve Avrupa kuşlarına ilişkin uzman özetinde tipik dört–beş yumurta, dişide 12–13 gün kuluçka ve yavrular için 13–15,5 günlük yuva dönemi verilir. Bunlar Türkiye’de ayrıca ölçülmüş süreler değildir; yuvadan ayrılmak da bağımsız beslenmekle aynı aşama değildir. Yuva bitkilerini açmadan, uzaktan izlemek gerekir.

Günlük Alan Kullanımı

Yuvanın çevresindeki besin ağaçları günlük alan kullanımının parçasıdır. İngiltere’de dokuz çiftlikte yürütülen 1996–1997 araştırmasının 1997 kayıtlarında, ağaca yapılan ve mesafesi gözlemle kestirilebilen 208 besin toplama uçuşunun ortalama uzaklığı 34,5 metredir. Bu sayı 208 farklı kuşu veya türün değişmez yuva çevresi sınırını göstermez; yalnız o yıl ölçülebilen ağaç ziyaretlerinin ortalamasıdır.

Dünya Yayılışı

Güncel takson kapsamındaki doğal üreme alanı Avrupa’dan Orta Asya’ya uzanır; Türkiye, Kafkasya ve İran çevresindeki topluluklar da bu alanın parçasıdır. AviList yedi alt tür tanır. Kuzey Afrika’daki yerli ispinozlar ile Azor, Madeira ve Kanarya adalarındaki bazı eski alt türler artık ayrı türlerde değerlendirilir. Bu nedenle eski bir kaynaktaki geniş Fringilla coelebs yayılışını bugünkü türün haritası gibi okumamak gerekir.

Türkiye'deki Durumu

Türkiye’de hem yerli hem kışlayan toplulukları bulunur. Perktaş ve Ayaş’ın 2010’da yayımlanan İngilizce araştırması, 1998–2007 saha gözlemleri ile 1984–2008 gözlem kayıtlarını değerlendirmiş; üremenin kuzey, batı ve güneybatıdaki doğal ormanlarla ilişkisini vurgulamıştır. Haziran 2007’de Van çevresinde yapılan aramada üreme kanıtı bulunmamıştır. Bu tarihli sonuç, bugün bütün Güneydoğu Anadolu’da kesinlikle üremediğini gösteren güncel ve eksiksiz bir tarama değildir.

Göç Yolculuğu

Göç davranışı topluluğa göre değişir. EURING/CMS’nin Avrupa halkalama verilerine dayanan atlasında Britanya Adaları kuşlarının bir bölümü yerinde kalırken, kuzey Avrupa topluluklarında güneye ve batıya hareket daha belirgindir. Kışlama alanları Batı, Güneybatı ve Güney Avrupa’dan Kuzey Afrika’ya uzanabilir. Bu Avrupa bağlantıları Türkiye’de görülen her kuşun aynı yolu izlediğini veya aynı ülkeden geldiğini göstermez. Tek bir kış sürüsü de yerel üreyen kuş sayısının ölçüsü değildir.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Kışın ağırlıklı olarak tohumlarla beslenir. Üreme döneminde böcekler ve başka küçük omurgasızlar daha önemlidir; yavrulara da çoğunlukla bu besinler taşınır. Yenilen avlar arasında tırtıllar, böcekler, sinekler, yaprak bitleri ve örümcekler bulunabilir. Yerde tohum topladığı gibi, ağaç ve çalıların dal ve yapraklarını da araştırır. Bu yüzden onu yalnız tohum yiyen bir kuş olarak tanımak eksik kalır.

Nasıl Avlanır?

İngiltere’de 1996–1997’nin nisan–temmuz döneminde dokuz çiftlikte yapılan araştırma, yavru besleyen 100 çiftin 1.143 besin toplama uçuşunu izlemiştir. Kuşlar ağaç ve çalıları, kapladıkları alana göre belirgin biçimde fazla kullanmıştır. Tek bir yere atanabilen 1.123 ziyaretin 515’i ağaçlara, 367’si çit bitkilerine yapılmıştır. Bunlar yakalanan böcek sayıları değildir; yerel besin arama yerlerinin kayıtlarıdır. Türkiye’deki her yuvaya aynı oranlar uygulanamaz.

İlginç Bilgiler

## Türkiye’de İklim ve Yayılış Türkiye’deki 2010 dağılım araştırmasında yalnız kuşların bulunduğu noktalar işaretlenmemiştir. Olası veya güncel üreme alanı olarak seçilen 64 yer ile üreme kaydı bulunmayan 36 yerin iklim ve yükselti bilgileri karşılaştırılmıştır. İklim verileri 1975–2005 ortalamalarıdır. Yaz yağışıyla bulunan ilişki, yağmurun tek başına üremeye neden olduğunun deneyi değildir. Araştırmanın alan seçimi ve eski gözlem kayıtlarıyla sınırlı bir ilişkidir; güncel ülke nüfusu hesabı da vermez. ## Genlerle Değişen Sınıflandırma İspinozların sınıflandırılmasını değiştiren 2021 genetik araştırması, İspanya’nın Segovia ve Ceuta bölgeleri ile Azor, Madeira ve Kanarya adalarından örnekler kullanmıştır. Genom karşılaştırmasında iki ana kara ve yedi ada topluluğundan 81 kuş yer almıştır. DNA’daki çok sayıda değişken nokta, renk ve biçim farklarıyla birlikte değerlendirilerek beş tür önerilmiştir. Bu, yalnız bir fotoğraftaki renk farkına bakılarak yapılmış bir ayrım değildir. Araştırma bütün Avrasya topluluklarını veya Türkiye kuşlarını örneklememiştir; güncel liste kararıyla araştırmanın örneklem sınırı ayrı tutulur. ## Şarkının Öğrenilmesi İspinoz şarkısı hem öğrenme hem doğuştan gelen özellikler bakımından araştırılmıştır. Cambridge’de yapılan ve 1958’de yayımlanan kafes deneylerinde, ilk sonbaharına kadar başka kuşları duymuş gençlerle çok erken yaştan başlayarak ses bakımından yalıtılmış kuşlar aynı sonuçları vermemiştir. Erken yalıtılanların şarkıları daha basittir. İlkbaharda komşu erkeklerden duyulan seslerin de öğrenmeye katkısı bildirilmiştir. Bunlar Britanya alt türüyle yapılan deneylerin sonuçlarıdır; Türkiye’deki bütün bireyler için ölçülmüş değişmez bir öğrenme takvimi değildir. Eski deneylerin yorumu da yeniden sınanmıştır. Metzmacher’in 2016’da yayımlanan kısa incelemesi, Thorpe’un ses kayıtlarını bilgisayarda yeniden çözümleyerek yalıtılmış bir kuşun şarkısında farklı bölümler ve sade bir son hece bulunduğunu göstermiştir. Yazar, şarkının temel düzenine ilişkin doğuştan bir yatkınlık olabileceğini öne sürer. Bu, yeni bir Türkiye saha çalışması değildir; arşiv kayıtlarının yeniden analizidir. Öğrenmenin önemli olması ile şarkının hiçbir doğuştan dayanağı bulunmaması aynı iddia değildir.

Boz Alamecek

Rhodospiza obsoleta

Takım Passeriformes
Familya İspinozgiller (Fringillidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Kalın koyu gaga, açık kum rengi gövde ve uçuşta belirginleşen pembe-açık kanat parlaması.

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Boz Alamecek, kum rengi gövdesiyle kuru çevreye karışan, kanadındaki parlak pembe ve gümüşümsü alanlarla dikkat çeken bir ispinozdur. Kısa, kalın ve koni biçimli gagası özellikle yakından belirgindir. Başın ve gövdenin sade rengiyle kanattaki renkli alanların karşıtlığı, ilk bakışta ayrı ayrı fark edilemeyebilir. Bu yüzden uzaktan yalnız kahverengi bir kuş görülmesi, kanadında pembe bulunmadığını göstermez.

Türün İngilizce adı Desert Finch, güncel bilimsel adı Rhodospiza obsoleta’dır. AviList bu adları aynı tür için verir. Eski yayınlarda görülen Rhodopechys obsoleta adı da aynı kuşun önceki cins yerleşimidir.

Genel Görünüm ve Duruş

Ali ve Ripley’nin uzman el kitabı, üst tarafı soluk kahverengi, boğazla göğsü sarımsı kahverengi, karnı ise beyaz olarak anlatır. Böylece boğazın sıcak tonu ile karındaki beyaz alan aynı alt taraf içinde birbirinden ayrılır. Kanat koyu kahverengiye çalar; geniş pembe alanın yanında dış kenarlarda ve tüy uçlarında beyaz görülür. Gövdeye yakın uzun kanat tüylerinin kenarları ise sarımsı kahverengidir. Koyu kuyrukta da dış kenarlar ve uçlar açık renktir. Pembe kanat alanını bütün kanadın pembe olduğu biçiminde düşünmemek gerekir: koyu zemin, pembe bölüm ve beyaz kenarlar birlikte deseni oluşturur. Kitap gagayı güçlü, görece kısa; kanadı uzun olarak tanımlar.

British Birds’ün tanı yazısında üreme dönemindeki gaga siyah veya grimsi siyah olarak tarif edilir.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Erişkin erkek ve dişi aynı temel gövde ve kanat desenini taşır. Erkeğin gözünün önü ile gaga tabanı arasında sınırlı siyah bir alan bulunur; dişide bu maske yoktur. Cornell’in tür hesabındaki ayrım bütün başın siyah olması değildir; gözün önündeki küçük bölgedir. Yüz yandan ve yeterince aydınlık görülmediğinde bu ayrıntı gizlenebilir. Yalnız kanadın pembe görünmesine göre kuşa erkek demek doğru olmaz; dişi de renkli kanat desenini taşır.

Kazakistan’ın bölgesel rehberinde dişinin koyu tüyleri daha kahverengi, pembe kenarları erkeğinkinden daha soluk olarak anlatılır. Genç kuş da genel olarak dişiye benzer; kanatları daha donuk kahverengi, kanat üstündeki büyük örtü tüylerinin uçları pembemsi sarıdır. Gagası soluk sarımsı görünür. Dolayısıyla maskesi seçilmeyen, soluk gagalı her kuş yetişkin dişi sayılmaz; genç görünümü de düşünülmelidir.

Uçuşta Görünüm

Dinlenirken kanadın bazı desenleri yarı örtülü kalabilir; kuş havalandığında belirgin açık kanat çizgisi daha kolay seçilir. British Birds’ün 1986 tanı anlatımı, uzaktaki sade görünüş ile yakındaki renkli kanat arasında bu farkı vurgular.

Ses ve Davranış

Cornell’in uzman anlatımı şarkıyı, birbirine eklenen ve yer yer boğuk, vızıltılı duyulan notalarla tarif eder. Kısa çağrıları “çip” veya “çink” benzeri duyulabilir; araya uzayan vızıltılar da girer. Yazıyla verilen bu heceler gerçek sesin yaklaşık anlatımıdır. British Birds’ün anlatımında uçuş çağrısı hoş, titrek bir ses dizisi olarak tanımlanır.

Irak’taki doğrudan gözlemler yavru bakımı sırasında nasıl görünebildiğini örnekler. Ararat ve Rahim’in 2017 bildirisinde, 24 Nisan 2012’de Süleymaniye’nin kuzeybatısında bir çiftin derede su içip besin topladıktan sonra çiftlik çitinin içindeki yuvasına gittiği anlatılır. 9 Mayıs 2015’te kentin kuzeyindeki bir parkta kuşun yerden yaklaşık bir metre yüksekteki dalda yavrusunu beslediği görülmüştür. Mayıs 2016’da Erbil’in kuzeydoğusunda da yetişkinlerle genç kuşların birlikte bulunması kaydedilmiştir.

Suudi Arabistan’ın 2020 uzman rehberi, eşlerin üreme sırasında çiftler veya küçük gruplar halinde bulunduğunu, dişinin yuvayı yapmada başlıca rolü üstlendiğini ve kuluçkaya yattığını belirtir. Her iki yetişkin yavrularla ilgilenir. Rehber yuvayı dal ve otlardan yapılmış, içi ince ot, kıl veya yün gibi yumuşak malzemeyle döşeli derin bir çanak olarak tarif eder. Yuva bir ağaç veya çalıda, yerden 1–5 metre yüksekte bulunabilir. Aynı rehber kışın yüz bireye ulaşabilen gruplar bildirse de üreme döneminde çiftler veya küçük gruplar öne çıkar.

Kazakistan’ın bölgesel anlatımında çoğunlukla beş–altı yumurta, dişinin yaklaşık iki hafta kuluçkaya yatması ve yavruların 12–13 günlükken yuvadan ayrılması bildirilir. Erkek kuluçkadaki dişiye besin taşır; yavruları iki ebeveyn besler. Yuvadan ayrılma yaşı, yavrunun her bakım ihtiyacının aynı gün bittiği anlamına gelmez.

Kuşun yalnız kum üstünde dolaştığı düşünülmemelidir. Jem Babbington’ın Al Jouf’ta Aralık 2022 sonunda yaptığı gözlemlerde bir kuş elektrik teline tünemiş, bir erkekle dişi de büyük bir sulama tarlasının dış kenarındaki alçak bitkilerde görülmüştür.

Karıştırılabilecek Türler

Küçük Alamecekle (Bucanetes githagineus; İngilizce Trumpeter Finch) karıştırılabilir. Dutch Birding’in tanı karşılaştırmasında Boz Alamecek biraz daha iri oluşu, çoğunlukla koyu gagası ve kanat ile kuyruğundaki beyaz alanlarla ayrılır. Tanıda yalnız gaga rengine dayanmak yerine bu özellikler birlikte değerlendirilir.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Kuru açık alanlarda yaşar; ağaçsız kum çölüyle sınırlı değildir. Oiseaux.net’in uzman derlemesi kurak ovaları, yarı çölü ve yağışla geçici su akan kuru vadileri sayar. Seyrek çalı, küçük ağaç ve bitki örtüsünün bulunduğu vahalar da kullanılır. Sulanan meyvelikler, bağlar, geniş bahçeler, parklar ve yol kenarındaki ağaçlar, tarım ve yerleşim çevresindeki uygun ortamlar arasındadır. Ortak özellik, açık zemin ile yer yer ağaç veya çalının bir arada bulunmasıdır.

Yuva Yeri

Ürdün’de Haşimi Üniversitesi çevresindeki 2006–2007 yuva araştırması, Boz Alameceğin zeytin çalılarıyla genç iğne yapraklı ağaçları kullandığını göstermiştir. Uzun ağaçlardaki yuvalar gövdeye daha yakın yerleştirilmişti. İncelenen ağaçlar arasında servi ve çam gibi türler, tek bir yuvada da keçiboynuzu bulunuyordu.

Günlük Alan Kullanımı

Al Jouf’taki uzman saha notu, büyük dairesel sulama tarlalarının yabani otlu kenarları ile çiftlik yanındaki kuru çalıları özellikle belirtir. Açık ekili alan, çevresindeki yabani ot ve yakın tüneklerin birlikte bulunması kuşun nerede aranabileceğini anlatır. Bu yerel gözlem bir tarlanın her bölümünün aynı derecede kullanıldığını göstermez. Kuşları izlerken suya veya beslenme zeminine gidiş yolunu kapatmamak gerekir.

Dünya Yayılışı

AviList, Boz Alameceği Türkiye’nin güneydoğusundan Çin’in kuzeyi ve Pakistan’ın kuzeyine uzanan bölgede yerel olarak gösterir. Bu geniş kuşak içindeki yayılış kesintisiz tek bir topluluk demek değildir. Suudi Arabistan’ın 2020 uzman rehberi ülkedeki yayılışın tarım alanlarının artmasıyla genişlediğini anlatır. Kuş 1975’e kadar daha çok kuzeybatıda seyrek bir ziyaretçi olarak bilinirken daha sonra Riyad, Hail, Al Jouf ve Tabuk gibi bölgelerde yerleşmiştir. Bu tarihler ve yer adları Suudi Arabistan’daki değişimi anlatır.

Türkiye'deki Durumu

Türkiye’deki çekirdek yayılışı güneydoğudadır. BirdLife’ın 2021 Avrupa değerlendirmesinde 2013–2019 dönemi için 3.000–6.000 üreyen çift tahmini yer alır. Yöntem, sınırlı verilere dayanan uzman görüşü olarak belirtilmiştir. Bu sayı güncel ve eksiksiz bir ülke sayımı değildir. Aynı tabloda kısa ve uzun dönem değişimler dalgalı olarak değerlendirilir; bu sınıflandırma düzenli artış ya da kesin azalma demek değildir.

Göç Yolculuğu

Bütün toplulukları göç etmeyen kuşlar olarak tanımlamak doğru değildir. OSME, Kazakistan’ın güneyinde üreme göçmeni kuşlarla az sayıdaki yerleşikleri ayırır; İran’da da yerleşik, yazın üreyen ve hareket eden topluluklar bildirir. Kazakistan’ın bölgesel kuş rehberinde ilkbaharda geliş ve Çokpak Geçidi’nde sonbahar geçişi anlatılır. Bu Kazakistan bilgisi, Türkiye kuşları için aynı aylara ve aynı yola sahip bir göç takvimi oluşturmaz.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Beslenmesinin temelini tohumlar oluşturur. Oiseaux.net’in uzman derlemesinde küçük tomurcuklar, taze sürgünler ve zaman zaman böcekler de sayılır. Yabani bitki örnekleri arasında karaağaç ve baklagiller; tarım bitkileri arasında ayçiçeği ile buğday bulunur. Bu liste, her yörede bütün sayılan bitkileri aynı oranda yediği anlamına gelmez; belirli bir bitkinin tohumu, o çevrede ve mevsimde bulunmasına bağlıdır.

Nasıl Avlanır?

Besini çoğunlukla yerde, bitki örtüsünün altında veya yaprak döküntülerinin arasında arar. Böylece dallarda tünediği süre ile beslenirken kullandığı zemin birbirinden ayrılır. İsrail’deki 2008 makalesinin önceki yayınlara dayanan biyoloji özeti, üreme döneminde yaprak, tomurcuk ve böcek de alındığını belirtir. Bu bilgi makalenin 31 yuvasında ölçülmüş besin oranı değildir; yumurtaları inceleyen çalışmanın tür biyolojisi özetidir.

İlginç Bilgiler

## İki Yuvalama Girişimi İsrail’in Sede Boqer bölgesinde 1988’de izlenen 31 yuvalama girişiminde üç–beş yumurta bulunmuş, en sık dört yumurta görülmüştür. İki kez yuvalayan 13 çiftin ilk girişiminde yumurta sayısı daha yüksekti; hesaplanan yumurta hacmi farkı ise anlamlı değildi. İlk girişimdeki yumurtalar kendi aralarında daha değişkendi. Yumurtadan çıkan ve yuvadan ayrılan yavru sayılarında anlamlı fark saptanmaması, iki dönemin kesinlikle eşdeğer olduğunu kanıtlamaz. Araştırmacıların değişken çöl koşullarıyla ilgili strateji açıklaması da deneyle kanıtlanmış bir neden değil, bu bulgulardan geliştirdikleri yorumdur. ## Yuva Yüksekliği ve Başarı Yuvanın yüksekte olması her yerde aynı sonucu vermeyebilir. Ürdün’de, Haşimi Üniversitesi’nin sulanan ağaçlandırma alanında 2006–2007’de incelenen 59 Boz Alamecek yuvasında, daha yükseğe yerleştirilen yuvalarla başarılı sonuç arasında ilişki bulunmuştur. Araştırmacılar, bu alanda havadan yuva avlayan kuşların hemen hemen bulunmamasını olası açıklama olarak tartışır. Bu, bütün yırtıcıların yokluğu ya da yüksek yuvanın her ülkede güvenli olduğu anlamına gelmez. Araştırma bir ilişkiyi gösterir; yuvaları farklı yüksekliklere taşıyarak yapılmış bir deney değildir. ## Tek Kuşun Anlattığı Tek bir fotoğraflı kayıt, yeni bir üreme alanı bulunduğu anlamına gelmez. Hindistan’ın Haryana eyaletindeki Sirsa çevresinde 22 Kasım 2020’de yalnız bir Boz Alamecek fotoğraflanmış, kuşun yerde beslenmesi kısa süre izlenmiştir. Kaydı yayımlayan gözlemciler sonraki ziyaretlerde kuşu yeniden bulamamış ve bunu olası bir serseri kayıt olarak değerlendirmiştir. Bu tür bir bildirim yayılışın kenarını anlamaya yardım eder; aynı yerde düzenli kışlama veya yuvalama olduğunu tek başına göstermez.

ESC ✕
Aramak istediğiniz kuşun Türkçe veya Latince adını yazın...