kusatlasi.com
Türkiye Kuşları Yükleniyor...
Dil / Language:
Türkçe | English
Seçildi Kap Kumrusu (Oena capensis)
VS
Seçildi Gökçe Güvercin (Columba oenas)

Kap Kumrusu

Oena capensis

Takım Columbiformes
Familya Güvercingiller (Columbidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Çok uzun sivri kuyruk, küçük yapı, kestane primer ve belirgin eşey giysileri.

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Kap Kumrusu, çok küçük gövdesi ve gövdesine göre çok uzun, incelen kuyruğuyla belirgin bir güvercingildir. Erişkin erkekte siyah yüz ve renkli gaga dikkat çeker; dişinin başı daha sade, gagası koyudur. Uçuşta kızıl kanatlar açığa çıkar. Özellikle dişide, yalnız sade kahverengi renge bakmak yerine boy-kuyruk oranı ve kanat rengi birlikte görülmelidir.

Bilimsel adı Oena capensis, İngilizce adı Namaqua Dove’dır. Güncel AviList’te güvercingiller, yani Columbidae familyasında yer alır. Afrika anakarası ve Arabistan çevresindeki capensis ile Madagaskar’daki aliena aynı türün iki alt türü olarak kabul edilir.

Genel Görünüm ve Duruş

Erkeğin alın, yüz, boğaz ve göğsünün ön kısmı siyahtır. Başın geri kalanı, boynun yanları ve kanadın üstünü örten tüylerin çoğu mavimsi-gridir. Ense, sırt ve omuzda açık kahverengi tonlar bulunur. Karnı ve yanları beyazdır. Bu koyu ön bölümle açık alt tarafın sınırı, kuşun gövdesini saklamadığı bir duruşta daha iyi seçilir.

Kanatta küçük, mor veya mavi yansımalar veren parlak benekler görülebilir; gölgede bunlar koyu görünebilir. Kanadın dış bölümündeki uzun uçuş tüyleri kestane renginde, uçları koyudur. Kuyruğun ortasındaki uzun tüyler, dıştakilere göre daha fazla uzanır; böylece kuyruk açıldığında basamaklı görünür. Bacaklar mor-kırmızı tonlardadır.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Erkeğin siyah maskesi ve sarımsı uçlu kırmızı-mor gagası belirgindir. Dişide yüz, boyun ve ön göğüste bu siyah alan bulunmaz; onun yerini donuk gri alır. Dişinin gagası siyahımsı-mordur. Bu yüzden siyah yüzü bulunmayan bir kuş, yalnız bu gerekçeyle türün dışına çıkarılamaz.

Genç kuşlar, erişkin dişinin sade görünüşüne göre daha benekli olabilir. Güney Afrika kuşlarına ilişkin uzman anlatımı, açık kahverengi tüylerle koyu kahverengi çizgilerin oluşturduğu bu deseni belirtir. Siyah maskenin yokluğu, tek başına erişkin dişi ile genç kuşu ayırmaya yetmez.

Uçuşta Görünüm

Uçuşta kanatlar belirgin kızıl görünür; uzun kuyruk küçük gövdenin arkasından uzanır. Erkeğin siyah yüzü her açıdan seçilmeyebilir. Bu yüzden hareket eden kuşta yalnız maskeyi aramak yerine gövde-kuyruk oranı ile açılan kanat birlikte değerlendirilir.

Ses ve Davranış

Sesi, iki bölümlü ve uzatılan “hu-uuuuu” benzeri bir dizidir; tekrar tekrar duyulabilir. Bu yazım yaklaşık bir tariftir; olağandışı bir kayıtta kuşun görünüşü ve gözlem koşullarıyla birlikte değerlendirilmelidir.

Güney Afrika uzman anlatımında kuş çoğunlukla tek veya çift hâlinde, su içerken ise daha büyük gruplarda görülür. Uçuşu hızlı, doğrudan ve çoğu zaman yere yakındır.

Karıştırılabilecek Türler

Erişkin erkek oldukça ayırt edicidir; dişide sade baş nedeniyle teşhis daha dikkatli yapılır. Cornell’in uzman rehberi, olağan yayılışındaki diğer kumrulardan ayrımda küçük gövde ile çok uzun kuyruk birleşimini vurgular. Kuyruk kadraj dışında kalmışsa bu önemli bilgi kaybolur. Mümkünse aynı bireyin konmuş ve uçan görünüşü birlikte kaydedilmelidir.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Kuru ve açık alanlar temel ortamıdır. Güney Afrika uzman anlatımında kurak veya yarı kurak seyrek ağaçlıklar, savanlar, Karoo çalılıkları ve aralıklı çalılarla kesilen kuru otlaklar sayılır. Çalı ve ağaçlar, açık beslenme zemininin yakınında yuva yeri sağlayabilir. Bu yapı, türün yoğun ve kapalı ormanın iç kesimleriyle özdeşleştirilmemesi gerektiğini gösterir.

Yuva Yeri

Güney Afrika kuşlarına ilişkin Roberts temelli uzman özetinde, yuvanın iki eşey tarafından ince dal, kökçük ve yaprak saplarından yapılan sığ bir çanak olduğu belirtilir. Çalıya veya küçük ağaca, bazen ot demetine yerleştirilir. Aynı özet bir–iki yumurta, iki eşeyin paylaştığı 13–16 günlük kuluçka bildirir; aktardığı bir çalışmada yavrular 16 gün yuvada kalmıştır. Bunlar Türkiye’de ayrıca ölçülmüş süreler değildir. Yuva yerini görmek için çalılar açılmamalıdır.

Günlük Alan Kullanımı

Su noktalarında bir araya gelebilir. Güney Afrika uzman anlatımı, su içmenin çoğunlukla günün sıcak bölümünde görüldüğünü belirtir. Bu nedenle türün yalnız sabah ve akşam suya geldiği söylenemez; o bölgedeki bilgi Türkiye’deki tek bir kuşun sabit günlük programı da değildir. Kuşun suya yaklaşma ve uzaklaşma yolu açık bırakılmalıdır.

Dünya Yayılışı

Tür, Sahra altı Afrika, Sokotra, Arabistan ve Madagaskar’ı kapsayan geniş bir yayılışa sahiptir. Güncel taksonomi listesi Madagaskar kuşlarını aliena, Afrika anakarası ve Arabistan çevresindekileri capensis alt türünde ele alır. Bu ana yayılışa ek olarak Orta Doğu’da yeni kayıtlar ve yerel üreme alanları ortaya çıkmıştır. Bir ülkedeki ilk gözlemle ilk doğrulanmış yuva aynı olay değildir.

Türkiye'deki Durumu

Türkiye’ye ilişkin somut bir saha kaydı, 22 Mayıs 2015’te Diyarbakır’ın Silvan çevresinde görülen tek erişkin dişidir. Nisan–Temmuz 2015’te başka bir tür için yürütülen arazi çalışması sırasında bulunmuş; 27 Mayıs ve 23 Haziran’daki yeniden aramalarda kuş veya üreme belirtisi saptanmamıştır. Bu, o yerdeki izlemeyi anlatır; bütün Türkiye’de üreme olmadığının kanıtı değildir. OSME’nin 2020 tarihli uzman özeti ise Türkiye’nin ilk kaydını 2005 olarak verir ve o tarihe kadar yaklaşık 20 kayıttan söz eder. Bu tarihsel toplam güncel sayım gibi gösterilmemelidir.

Göç Yolculuğu

Yayılışın genişlemesi, bir kuşun her yıl aynı yoldan göç etmesiyle aynı şey değildir. OSME’nin 2020 değerlendirmesi, bu türü katı bir Afrika içi göçmenden çok fırsatçı ve yer değiştiren bir kuş olarak anlatır. Dolayısıyla bütün topluluklara tek bir göç takvimi uygulanamaz. Türkiye’de görülen bir kuşun geliş yolu, yalnız komşu ülkelerde de kayıt bulunmasından çıkarılamaz.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Besinini başlıca çok küçük tohumlar oluşturur. Güney Afrika kuşlarına ilişkin uzman özeti, tohumlarını yediği bitkiler arasında horozibiği (Amaranthus) cinsi ile Chenopodium mucronatum ve Aridaria’yı sayar. Bu örnekler, bütün ülkelerde aynı bitkileri aynı oranlarda yediği anlamına gelmez.

Oiseaux.net’in uzman tür anlatımı, ana tohum beslenmesinin yanında böcek, başka küçük omurgasız ve salyangozların da çok seyrek alınabildiğini belirtir. Burada bunların besindeki payını ölçen bir Türkiye araştırması verilmediğinden kesin yüzde kullanılamaz. Özellikle tek fotoğraftaki bir taneden, kuşun bütün besin listesini çıkarmak mümkün değildir.

Nasıl Avlanır?

Güney Afrika’daki uzman anlatımında kuş, açık zeminde ve yol kenarlarında kısa adımlarla yürüyüp yüzeydeki taneleri gagalayarak beslenir. Davranışı kaydederken doğal beslenme zemini izlenmeli; kuşu aynı noktada tutmak için tohum serpilmemelidir.

İlginç Bilgiler

## Sıcakta Buharlaşmayla Soğutma Güney Afrika’nın güney Kalahari bölgesinde, 2012–2013 yaz dönemlerinde yakalanan 29 erişkinle yapılan ve 2016’da yayımlanan deney, sıcaklıkla başa çıkmanın bir yolunu gösterir. Araştırmacılar, kontrollü odalarda hava sıcaklığı yükselirken vücut sıcaklığını, su kaybını ve metabolizmayı ölçmüştür. Buharlaşmayla uzaklaştırılan ısı, çok sıcak koşullarda kuşun kendi ürettiği ısının birkaç katına çıkabilmiştir. Deney toplam buharlaşmayı ölçmüş; deri ve solunum yollarının paylarını ayrı ayrı ölçmemiştir. Sonuçlar, deriden buharlaşmanın önemini destekler, fakat bu mekanizma da su kaybettirir. Kısa süreli, denetimli ve kuru hava koşullarındaki sonuç, doğadaki her kuşun aynı sıcaklıkta uzun süre güvenle kalabileceği veya susuzluğa sınırsız dayanabileceği anlamına gelmez. ## İklim Modeli ile Gerçek Kayıt Arasındaki Fark Türkiye’deki yayılma olasılığını inceleyen, 2026’da yayımlanmış bir model çalışması da vardır. Çalışma gözlem kayıtlarıyla iklim verilerini birleştirip üç emisyon senaryosu ve beş iklim modeli altında 2070 ve 2100’e yönelik hesaplamalar yapmıştır. Uygun iklim alanının özellikle doğuya doğru genişleyebileceği sonucunu vermiştir. Bu, o alanların şimdiden kuşla dolu olduğunu veya belirli bir bireyin doğuya uçacağını göstermez. Özgün özet, gelecekteki iklimlerin önemli bölümünün bugünkü örneklere benzemediğini ve büyüklük tahminlerinin senaryoya bağlı olduğunu açıkça belirtir. Dolayısıyla model, nerede araştırma yapılabileceğine ilişkin bir öneridir; yeni bir yuva kaydı ya da kesin gelecek sayımı değildir.

Gökçe Güvercin

Columba oenas

Takım Columbiformes
Familya Güvercingiller (Columbidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Gökçe Güvercin (Columba oenas), Türkiye faunasında karakteristik morfolojik yapısı ve yaşam alanı tercihleri ile ayırt edilir.

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Gökçe Güvercin, Tahtalıdan küçük, Kaya Güvercinine yakın boyda mavi-gri bir güvercindir. Göğüs pembemsi, boynun yanındaki parlak alan yeşildir. İlk bakışta gri sağrı ve kanattaki kısa siyah işaretler birlikte aranır. Sağrı, sırt ile kuyruğun başlangıcı arasındaki bölümdür. RSPB’nin Britanya hesabı, kanat işaretlerini iki yarım siyah bant olarak anlatır; bunlar Kaya Güvercinindeki geniş, tam bantlarla aynı görünmez.

Genel Görünüm ve Duruş

Başın rengi gridir. Göz koyu kahverengidir; çevresindeki gri halka pek belirgin değildir. Gaga pembe, ucu sarı; gaganın tabanındaki etli bölüm beyazdır. Bacaklar koyu pembe görünür. Bu özellikler, gövde ve kanat deseniyle birlikte okunur.

Boynun yanındaki yeşil leke ışıkla parlar. Kuş döndüğünde leke belirginleşebilir veya gölgede seçilmeyebilir. Göğüsteki pembe, gövdenin gri tonuyla karşıtlık oluşturur.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Erkek ve dişi çok benzerdir. İspanya’nın Aragón bölgesindeki Blasco-Zumeta ve Heinze rehberinde, erkeğin sırtı ve omuz çevresindeki uzun tüyleri daha mavi-gri, dişininki daha kahverengimsi-gri olarak anlatılır. Rehber, tüyler aşındığında iki eşeyi ayırmanın güçleştiğini özellikle belirtir. Bir fotoğrafın sıcak veya soğuk renk tonu bu ince farkın yerine geçirilmez; eşey bilinmiyorsa kesin erkek ya da dişi etiketi konmaz.

Genç kuşun boynunda erişkindeki yeşil-mor parlak alan bulunmaz. Aynı Aragón rehberine göre sırt, kanat örtüleri ve omuz çevresindeki uzun tüyleri kahverengimsi, bacakları pembemsidir. Gençlerin tüy deseninden eşeyi seçilemez. Parlak boyun alanı olmayan bir kuşu doğrudan dişi saymak bu yüzden yanlıştır; önce genç kuş olasılığı düşünülür.

Tüy değişimi yaş ayrımını da etkiler. Aragón rehberinde hem erişkinlerin hem gençlerin kanat tüylerini yenilemeyi bazen yarıda bırakabildiği belirtilir. Böyle kuşlarda eski ve yeni tüyler yan yana kalır. Yalnız bir tüyün solukluğuna bakarak kesin yaş söylemek yerine bütün kanat ve tüylerin aşınması birlikte değerlendirilir.

Uçuşta Görünüm

Uçarken gri kanatların siyah kenarları ve kanadın arka tarafına yakın kısa koyu işaretler seçilir. Sağrı belirgin beyaz değildir. RSPB’nin teşhis hesabındaki bu özellikler özellikle üstten görünüşte işe yarar. Hızlı geçen bir kuşta küçük işaretler kaybolabileceği için kalkışın birkaç anı karşılaştırılır; tek bulanık kareden tam bant varmış gibi karar verilmez.

Aragón rehberi, Gökçe Güvercinin kanadında ve sağrısında beyaz alan bulunmadığını belirtir. Özellikle kanadın altındaki örtü tüylerini incelemek, benzer Kaya Güvercini görünümünü değerlendirmeye yardım eder. Kanat altını görememek ise beyazlığın olmadığını kanıtlamaz.

Ses ve Davranış

Ötüş, alçak ve tekrarlayan “uuu-u” gibi duyulabilir. BirdWatch Ireland, İrlanda’da görülen kuşların çoğu zaman sessiz olduğunu da belirtir. Ses duyulmaması türü dışlamaz. Bu yazım sesin kabaca benzetmesidir; tek bir uzaktan gelen boğuk heceyi kesin tür tanısı saymak yerine ötüşün tekrarı ve kuşun görünümü birlikte değerlendirilir.

Oiseaux.net’in uzman hesabında erkeğin gösteri uçuşu, yavaş ve geniş kanat vuruşlarıyla anlatılır. Kanat uçlarını sırtının üzerinde birbirine vurarak ses çıkarabilir; ardından kuyruğunu açıp kanatlarını kaldırarak ağaçlar arasında süzülür. Bu gösteri, beslenme alanına doğru hızlı ve doğrudan uçuşundan farklıdır.

Üreme döneminde yuva ile beslenme alanı arasında tek veya çift olarak uçabilir. Oiseaux.net’in hesabı, üreme sonrasında toplulukların oluştuğunu ve başka türlerle birlikte beslenebildiğini belirtir. Birkaç Gökçe Güvercinin aynı tarlada görülmesi, o tarlada toplu yuvalandıkları anlamına gelmez.

Karıştırılabilecek Türler

Kaya Güvercini Columba livia ve evcil kökenli şehir güvercinleri gerçek benzerleridir. Naturalis’in teşhis hesabında doğal Kaya Güvercininin iki belirgin siyah kanat bandı, çoğunlukla beyaz sağrısı, beyaz kanat altı ve koyu gagası anlatılır. “Çoğunlukla” sözü önemlidir: beyaz sağrı her birey için zorunlu bir işaret değildir. Şehir güvercinleri çok farklı renklerde olabilir ve bazıları doğal Kaya Güvercinine çok benzer. Gökçe Güvercin tanısında göz, gaga, kısa kanat işaretleri ve beyazlıkların dağılımı birlikte görülmelidir.

Tahtalı Columba palumbus daha iridir ve kanadında belirgin beyaz alan taşır. Erişkinin boynunda da beyaz leke vardır. Ancak Aragón’daki yaş rehberi, genç Tahtalının bu boyun lekesini henüz taşımadığını açıkça belirtir. Bu yüzden “boynu beyaz değil, öyleyse Gökçe Güvercin” sonucu doğru değildir. Genç Tahtalıda kanadın beyaz alanı, iri yapı ve kuyruk görünümü birlikte karşılaştırılır. Erişkin ile genç arasındaki fark, türler arasındaki ayrımdan önce düşünülmelidir.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Üreme için bir yuva boşluğu, beslenmek için açık zemin gerekir. Oiseaux.net’in uzman hesabı yaşlı ağaç kovuklarını ve ağaçkakanların açtığı boşlukları öne çıkarır; kayalık ve yapı boşlukları da kullanılabilir. Eski parklar ve ağaçlı şehir kenarları uygun olabilir. Kuşun besin arayacağı tarla veya açıklığa uçabilmesi önemlidir. Bu nedenle “yalnız ormanda yaşar” veya “kapalı ormana hiç girmez” denmez. Korunacak öğe yalnız ağaç sayısı değil, gerçekten kullanılabilen kovuklardır.

Yuva Yeri

Yuva bir kovukta veya uygun yuva kutusunda kurulur; dal ve kuru ot parçalarıyla basit bir taban oluşabilir. BTO’nun Avrupa kuşlarına ilişkin uzman özetinde tipik iki yumurta, erkek ve dişinin birlikte katıldığı 21–22 günlük kuluçka ve 28–29 günlük yuvadan uçma süresi verilir. Buna karşılık Danimarka’nın kuzey Jutland bölgesindeki 2006–2022 yuva kutusu araştırması, hesaplamasında kuluçkayı ilk yumurtadan sonraki günden başlayarak 17 gün kabul etmiştir. Kaynakların farklı sürelerinin ortalaması alınmaz; Türkiye’de ölçülmüş bir süre verilmemektedir.

Günlük Alan Kullanımı

BirdWatch Ireland’ın İrlanda hesabında üreme alanları özellikle doğu ve güneydeki alçak araziler ve tahıl tarlalarının çevresiyle ilişkilidir. Kışın yerel hareketler bildirilir. Bu bölgesel örnek, yuva ağacı ile beslenme alanının birlikte düşünülmesine yardım eder; aynı alçak arazi dağılımının Türkiye’de de geçerli olduğu varsayılmaz.

Dünya Yayılışı

Gökçe Güvercin, Stock Dove ve Columba oenas adları aynı türü karşılar. Güncel AviList, batı Avrupa ile Kuzeybatı Afrika’dan Hazar Denizi ve Kazakistan’a uzanan oenas alttürünü; Özbekistan ve Tacikistan’dan Tanrı Dağları ile Çin’in doğu Sincan bölgesine uzanan yarkandensis alttüründen ayırır. Bu iki alttür ayrı kuş türleri değildir. OSME’nin 2025 bölgesel listesi de türün Türkiye, Kafkasya ve kuzeybatı İran’daki varlığını gösterir. Listedeki başka ülkelere ait “nadir göçmen” veya “kış ziyaretçisi” nitelemeleri Türkiye’ye aktarılmaz.

Türkiye'deki Durumu

Türkiye’deki bir kaydın üreme açısından ne anlattığını dikkatle okumak gerekir. Korhan Özkan’ın 2011 tarihli İngilizce İstranca araştırması, Anadolu’nun iyi ağaçlanmış yüksek kesimlerinde türü yerel yerleşik olarak tanımlayan önceki uzman kaynağını aktarır. Araştırmanın kendi Trakya kaydı ise 1 Temmuz 2009’da Armutveren yakınındaki yaşlı ormanda ötüşü duyulan tek kuştur. Tablo bu kaydı “olası üreme” olarak sınıflandırır. Yuva, yumurta veya yavru görülmüş gibi yazılamaz. Ana saha taraması 30 Nisan–6 Temmuz 2009’da, gündüz ve gece nokta gözlemleriyle yapılmış; ek fırsat gözlemleri ağustosa kadar sürmüştür. Bu tek kayıt, bütün Türkiye’nin güncel üreyen nüfusunu veya Trakya’da kesin üreme olduğunu göstermez.

Göç Yolculuğu

Türün bazı toplulukları yerleşik, bazıları kısmen veya tamamen göçmendir; Avrupa’da göçmenlik kuzeye ve doğuya doğru artar. EURING/CMS’nin Avrupa halka buluntularını değerlendiren hesabında ana hareket kuzeydoğu–güneybatı yönündedir. İber Yarımadası ve batı Fransa’daki kış buluntuları, İskandinav kuşlarının bir bölümünün güneybatı Fransa’yla bağlantısını gösterir. Hesap, avlanma baskısının buluntu dağılımını etkileyebileceğini de belirtir. Güneybatı Avrupa’ya hareket eylülde belirginleşir, batı Pireneler geçişi eylül–ekimde yoğunlaşır. Bu Avrupa takvimi Türkiye’deki her kuşa aynı tarih, köken veya rota atamaz; halkasız bir tarla kuşunun hangi ülkeden geldiği yalnız bulunduğu yerden çıkarılamaz.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Besinin büyük bölümünü bitkiler sağlar. BirdWatch Ireland’ın uzman hesabında tahıl taneleri, otların tohum ve meyveleri; bazen yeşil bitki parçaları ve omurgasızlar sıralanır. Türün yerde tohum toplaması, yalnız tek tarım ürününü yediği anlamına gelmez. İrlanda hesabındaki bu besin listesi Türkiye için ölçülmüş bir yüzde dağılımı değildir; böcekçil bir kuş gibi de sunulmaz.

Nasıl Avlanır?

Beslenmek için tarlalara ve ağaçlı alanların yakınındaki açık zemine iner. BTO’nun Britanya hesabında özellikle ekilebilir tarım alanları, köyler ve yaprak döken orman çevresi öne çıkar. Beslenirken bir bitkinin yanında görülmesi o bitkiyi yediğini tek başına kanıtlamaz. Hangi besini aldığı gerçekten görülüyorsa gözlem daha açıklayıcı olur.

Yuvadaki yavrunun beslenmesi erişkinden farklı başlar. Danimarka’nın kuzey Jutland bölgesindeki 2006–2022 çalışması, iki ebeveynin yavruları önce kursak sütü, sonra bitkisel besinle beslediğini anlatır. Kursak sütü, kuşun boğazının altındaki besin kesesinde oluşan besleyici salgıdır; memelilerin sütü değildir.

İlginç Bilgiler

## Aynı yuvada iki gelişim dönemi Danimarka’nın kuzey Jutland bölgesindeki 2006–2022 araştırmasında kutuların 1.326 sezonluk kullanımı izlenmiş, 5.746 yavrunun uçtuğu kaydedilmiştir. Kutular 14–16 gün arayla kontrol edilmiş; aradaki günlük durumlar yavru yaşı ve gelişim süreleri kullanılarak yeniden hesaplanmıştır. Kuşların çoğu bireysel olarak tanınamadığından, bir kutuyu sezon boyunca aynı çiftin kullandığı varsayılmıştır. Araştırma, yumurtalarla büyük yavruların bir arada bulunduğu durumları doğrudan belgelemiştir. Bulgular bu kutu topluluğuna aittir; Türkiye’deki çiftlerin yıllık kuluçka sayısı olarak kullanılamaz. ## Yumurtadan uçan yavruya Hollanda’nın batı Noord-Brabant bölgesinde Hans Potters’ın 2009’da yayımladığı yuva kutusu çalışması, yumurtanın bulunmasıyla başarılı üremenin farklı olduğunu gösterir. 1988–2000 verisindeki 1.536 yumurtanın yaklaşık yüzde 52’si açılmış; yumurtaların yaklaşık yüzde 44’ünden uçabilen yavru çıkmıştır. Yavrular, kutunun boşalması ve çevredeki dışkı izleri gibi saha göstergeleriyle uçmuş kabul edilmiştir. Kontroller çoğunlukla iki haftada bir yapılmış; bazı erken kayıplar gözden kaçmış olabilir. Çalışmada üç yumurtalı yuvalar da bulunmuş, fakat hepsinin aynı dişiye ait olduğu doğrulanmamıştır. Başka bir dişinin aynı yuvaya yumurta bırakması bir açıklama olarak tartışılır. Yazar, kendi türünden kuşlarla rekabetin düşük başarıya yol açabileceğini düşünmüş; yumurtaların açılma oranı ile yıllık üreyen çift sayısı arasında anlamlı ilişki bulamamıştır.

ESC ✕
Aramak istediğiniz kuşun Türkçe veya Latince adını yazın...