kusatlasi.com
Türkiye Kuşları Yükleniyor...
Dil / Language:
Türkçe | English
Seçildi Kara İskete (Serinus pusillus)
VS
Seçildi Dağ İspinozu (Fringilla montifringilla)

Kara İskete

Serinus pusillus

Takım Passeriformes
Familya İspinozgiller (Fringillidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Kırmızı alın; kara baş-gerdan-üst göğüs; iki sarı kanat çizgisi; sarı-yeşil sağrı; çizgili açık karın

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Kara İskete (Serinus pusillus), erişkinde isli siyah başı ve alnındaki parlak kırmızı-turuncu lekeyle tanınan küçük bir ispinozdur.

Genel Görünüm ve Duruş

Gagası kısa, kalınca ve koyudur; kuyruk ucunda çatal bulunur. Sırt ile omuzların koyu tüyleri sarımsı-açık kenarlıdır. Kuyruğun hemen önündeki sağrı sarı veya sarımsı açık kahverengi olabilir; kuyruk koyudur.

Üreme giysisindeki erişkinde göğsün üstü isli siyahtır; alt kesimde siyah çizgiler, geri kalan alt tarafta sarımsı renk görülür. Bu desen, bütün karın ve yanların düz siyah olduğu anlamına gelmez.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Kış erişkininde alın daha mattır. Baş ve yüzdeki tüylerin açık uçları siyah alanları kısmen örter; üst taraf tüyleri daha geniş, açık sarı kenarlı görünür. Bu mevsimsel değişiklik, mat bir kuşun mutlaka dişi olduğu anlamına gelmez.

Dişinin boğazı ve çenesi daha açık, kahverengimsi siyah olabilir. Alın lekesi dar bir şeride kadar küçülebilir.

İlk gençlik giysisi çok çizgilidir; yüz ile alın pas kahverengisi veya donuk kestane, kanat çizgileri açık sarımsı-kremdir. İlk kışta yüz daha koyu kahverengi olabilir; üst taraf çizgileri belirginleşir. Dolayısıyla erişkinin kırmızı alın ve siyah başını göstermeyen bir genç yine Kara İskete olabilir.

Uçuşta Görünüm

Kısa sıçramalı uçuş, hızlı kanat vuruşlarıyla kesilir. Oiseaux hesabında uçarken de hızlı, titreşimli çağrılar çıkarabildiği anlatılır. Uçuş biçimi baş ve gövde deseniyle birlikte değerlendirilmelidir.

Ses ve Davranış

Çağrıları arasında hafif, flütü andıran sesler ve cıvıltılar vardır. Ötüşü, araya çağrı notalarının girdiği hızlı ses dizilerinden oluşur. Cornell hesabındaki bu tarif, yalnız “tiz sesli” demekten daha açıklayıcıdır; gerçek kaydın dinlenmesi ayrıca gerekir.

Karıştırılabilecek Türler

Çütre (Carpodacus erythrinus), özellikle kahverengi dişi ve genç giysilerde karşılaştırılmalıdır. Daha dolgun gövdeli, kalın ve kısa gagalıdır; iki açık kanat çizgisi vardır. Erişkin erkeğin kızıllığı baş, göğüs ve sağrıya yayılır. Cornell’in Kara İskete hesabı, gençlerin benzerliğinde Çütre grubunun kuyruğunda sarı bulunmamasını da ayırıcı gösterir.

Floryanın (Chloris chloris) gagası daha iri, açık pembemsi renktedir. Dişide renkler matlaşsa da kanatta ve kuyruk yanlarında sarı alanlar kalır. Genç Kara İsketeyi yalnız kahverengi görünüşle ayırmak yerine gaganın iriliği ve rengiyle baş-kanat deseni birlikte incelenmelidir.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Kazakistan uzman hesabı, çalı ve otların bulunduğu seyrek ladinlikleri ve ardıçlıkları üreme habitatı olarak verir. Talas Aladağları’nda 1.500–1.800, İli Aladağları’nda 3.000–3.200 metre yükseltileri bildirir. Bu bölgesel fark, tek bir dar yükselti aralığını Türkiye’nin tamamı için zorunlu sınır yapmamak gerektiğini gösterir.

Yuva Yeri

Kazakistan hesabında yuva ladin veya ardıçtadır; kuru ot ve hanımeli kabuğu lifleri kullanılır, içi bitkisel yumuşak tüyler ve kıllarla döşenir. Çoğunlukla dişi yapar; erkek de bazen malzeme getirip yerleştirir.

Aynı Kazakistan uzman hesabında 3–5 yumurta, yalnız dişinin yürüttüğü 11–12 günlük kuluçka ve 15–16 günde yuvadan ayrılma bildirilir. İki eş yavruları besler; yuvadan ayrıldıktan sonra bakım yaklaşık iki hafta daha sürer. Bunlar Türkiye’de ölçülmüş süreler değildir. Yuva görülürse çalıları açmadan ve erişkinleri izleyerek yerini ortaya çıkarmadan uzaktan gözlenmelidir.

Günlük Alan Kullanımı

Cornell hesabı, dağlık bölgelerin açık ormanlarını, çalılıklarını ve çayırlarını anlatır; köy ve kasabalara da girebildiğini belirtir. Habitatı yalnız çıplak kaya veya bütünüyle kapalı ormanla sınırlamak bu çeşitliliği kaçırır.

Dünya Yayılışı

AviList, Kara İsketeyi alt türü olmayan ayrı bir tür kabul eder. Sitedeki Fire-fronted Serin adıyla güncel listede kullanılan Red-fronted Serin, aynı Serinus pusillus taksonudur. Türün dağlık yayılışı Türkiye’den batı Çin’e uzanır; listenin kış alanı bilgisi İsrail’e kadar iner. Bu geniş tarif, bütün aradaki alanlarda kesintisiz ve eşit sıklıkta bulunduğu anlamına gelmez.

Türkiye’deki Durumu

Türkiye türün doğal üreme alanındadır. BirdLife’ın 2021 Avrupa değerlendirmesinde, 2002–2012 dönemi için 250.000–750.000 çiftlik eski bir tahmin verilmiştir. Ancak bu tahminin yöntemi veri yetersiz olarak işaretlidir; kesin ve güncel bir sayım gibi kullanılmamalıdır. Aynı tabloda Türkiye’nin kısa ve uzun dönem nüfus eğilimleri de bilinmiyor olarak gösterilir.

Göç Yolculuğu

Kazakistan uzman hesabında tür, yerli veya kısa mesafeli hareketler yapan bir kuş olarak anlatılır. Üreme dışında dağ eteklerine ve komşu ovalara inebilir. Bu bölgesel örüntü, yıl boyunca aynı yükseklikte kalması gerektiği düşüncesini düzeltir; Türkiye’de bir sürünün geldiği yeri tek başına belirlemez.

Oiseaux uzman hesabı, Türkiye’de bazı toplulukların kışın güneye ve güneybatıya hareket ederek kıyılara ulaşabildiğini bildirir. Bu, bütün bireylerin uzun mesafeli göç yaptığı anlamına gelmez. Aynı hesabın Kafkasya, İran ve Orta Asya’ya uzanan dağlık yayılış anlatımı da bölgenin tek bir göç koridoru gibi çizilmesini gerektirmez.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Tohum ağırlıklı beslenir; Oiseaux hesabında dağ bitkilerinin, kızılağaç, huş, ladin ve ardıçların tohumları ile zaman zaman küçük böcekler sayılır. Yabani güllerin de besin kaynakları arasında olduğu belirtilir. Bu liste, her bölgede aynı bitkilerin aynı oranda yenmesi anlamına gelmez.

Hindistan’ın Himaçal Pradeş eyaletindeki Majathal koruma alanında 2023’te yapılan araştırmada, pelin cinsi bitkilerin (Artemisia) tohumlarıyla beslendiği gözlenmiştir. Çalışma, 3–6 kilometrelik hatlar boyunca yapılan gözlemlere dayanır; bu besin kaydı için ayrı kuş sayısı veya tüketim yüzdesi verilmez. Gözlem, o alandaki besin kullanımını gösterir; türün her yerde yalnız pelin tohumu yediğini kanıtlamaz.

Nasıl Avlanır?

Besinini yerde toplar; başka ispinozlarla birlikte de beslenebilir.

İlginç Bilgiler

## Bir Çift Görmekten Üreme Kanıtına Kuzey Irak’ta üreme durumunun belgelenmesi, bir çift görmenin yavru kanıtıyla aynı şey olmadığını gösterir. Nature Iraq taramalarında 31 Mayıs 2008’de Ser Amadia’nın kayalık dağ yamaçlarında bir çift görülmüştü. 19 Nisan 2010’da Peramagroon’da 2.440 metrede bir çift ve erkeğin kur davranışı kaydedildi. Bunlar Kuzey Irak’a ait tarihli gözlemlerdir; Türkiye’nin üreme takvimi olarak kullanılamaz. Kuzey Irak’taki aynı Peramagroon dağında 17 Haziran 2010’da bir çiftle iki genç kuş görülüp fotoğraflandı. 2011 tarihli Sandgrouse makalesi bu gözlemi bölgedeki üreme durumunu doğrulayan bulgular arasında verir. Yazarlar önceki, ayrıntıyla desteklenmemiş üreme listelerini de ayırır. Böylece yeni kanıt, daha önceki bir tahminin yalnız tekrarlanmasıyla karıştırılmaz. ## Yerel Kod ile Kesin Üremenin Farkı Türkiye’de Iğdır’ın 2017–2018 göç ve üreme dönemlerinde yapılan 40 günlük araştırmasında Kara İskete için “olası üreme” düzeyindeki A1 kodu verilmiştir. Tabloya yazılan 2, tek sayımdaki en yüksek birey sayısıdır; iki yuva veya ilin toplam nüfusu değildir. Nokta ve hat sayımlarıyla yürütülen araştırmada güneydeki Ağrı Dağı bölgesi güvenlik nedeniyle taranamamıştır. Bu kapsam sınırı, boş kalan alanları türün kesin yokluğu gibi yorumlamamayı gerektirir.

Dağ İspinozu

Fringilla montifringilla

Takım Passeriformes
Familya İspinozgiller (Fringillidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Beyaz sağrı, turuncu omuz, koyu yan benekleri ve iki renkli kanat

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Dağ İspinozu (Fringilla montifringilla; İngilizce Brambling), turuncu göğsü, beyaz karnı ve uçuşta açığa çıkan beyaz sağrısıyla tanınır. Sağrı, sırtın kuyrukla birleşen bölümüdür. Yaz erkeğinin başı siyahken kışın kahverengimsi görünmesi mümkündür. RSPB, kışın İspinozlarla karışabildiğini de belirtir; bu nedenle bir sürünün içinde iki benzer türü yan yana görmek olağandır.

Genel Görünüm ve Duruş

Gövde yapısı ve büyüklüğü İspinozunkine benzer. Naturalis anlatımında üreme erkeğinin siyah baş ve üst sırtı, turuncu boğaz, göğüs ve omuz alanlarıyla karşıtlık oluşturur. Siyah uçuş tüyleriyle koyu kuyruğun yanında karın ve sağrı beyaz kalır. Kapalı kanatta iki turuncu-beyaz çizgi görülür. Dişinin kahverengi başı ve üst sırtı koyu beneklidir; boyun yanlarındaki gri alanlar daha sakin renkli baş deseninin bir parçasıdır.

Kış giysisinde renkler birbirine daha çok yaklaşsa da omuzdaki turuncu, beyaz karın ve yanlardaki koyu benekler birlikte değerlendirilebilir. Jon Carter’ın RSPB teşhis yazısı, benekli başı ve benekli yanları da İspinozdan ayrımda vurgular. Yalnız beyaz kanat çizgisine bakmak yeterli değildir; İspinozda da açık kanat şeritleri bulunur. Gövdedeki renklerin nerede başlayıp bittiğini görmek, tek bir turuncu lekeyi fark etmekten daha açıklayıcıdır.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Kış erkeğinin baş tüylerinde siyah taban ve pas rengi uçlar bulunur; dişide tüy tabanları gridir. Blasco-Zumeta ile Heinze’nin rehberi bu ayrıntıyı eşey ayrımında kullanır. Açık tüy kenarları koyu bölümleri örtebildiği için, uzaktan kahverengi başlı görünen her kuş dişi değildir. Küçük omuz tüylerinde erkekte daha temiz sarı alanlar bulunabilirken dişide bu tüylerin koyu kenarları daha belirgindir.

Erişkin dişi, kış erkeğine benzese de turuncu alanları çoğu kez daha soluktur. Başın yanları daha açık ve daha düz kahverengi-bej, tepenin iki yanındaki koyu çizgiler daha seçilebilir olabilir. Gagası sarımsı ve uçta koyudur. Oiseaux.net hesabının bu ayrıntıları, yalnız parlak renkli erkekleri değil, daha sade görünümlü kuşları da tanımaya yardımcı olur.

İlk kış kuşlarında kanattaki tüylerin hepsi aynı yaşta olmayabilir. Yenilenmiş koyu tüylerin yanında daha soluk ve eski gençlik tüyleri kaldığında bir sınır oluşabilir. Yaş tayin rehberi ayrıca kuyruk tüylerinin uç biçimini ve sırt beneklerinin şeklini kullanır. Bunlar uzaktan kuş izleyen herkesin rahatça görebileceği özellikler değildir; kışın görülen bir kuşu yalnız baş rengine bakarak genç veya yaşlı diye ayırmak doğru olmaz.

Uçuşta Görünüm

Uçuşu hızlı ve dalgalıdır. Beyaz sağrı, kuş kanatlarını açıp uzaklaşırken koyu kuyrukla birlikte belirginleşir; konmuş kuşta aynı alan kanatlar tarafından örtülebilir. İspinozlarla karışık geçişte bu beyaz alan ve çağrı birlikte yararlı ipuçlarıdır.

Büyük bir topluluğun uçuşu kesintisiz ve eşit yoğunlukta bir bulut gibi görünmek zorunda değildir. Tomas Svensson’un İsveç’te 22 Aralık 2019’da belgelediği akışta, yoğunluğun çok azaldığı bir anın ardından kuş sayısı yeniden artmıştı. Fotoğraflardaki bireyler ayrıca işaretlenerek sayıldı. Bu gözlem, gökyüzündeki kuş akışının birkaç saniyelik görünüşünün bütün akşam geçişini temsil etmeyebileceğini gösterir.

Ses ve Davranış

Uçuş çağrısı genizden gelen, uzayan “ciii” benzeri bir sestir; yakındaki kuşlardan kısa “kink” notaları da duyulabilir. Şarkı ise yavaş, uzayan ve biraz pürüzlü sesler taşır. Çağrı ile şarkıyı ayırmak önemlidir: kışın hareket eden bir sürüden gelen kısa temas sesleri, bir erkeğin yuva alanında söylediği şarkıyla aynı işlevde değildir. Sesin yazıyla benzetimi yalnız kulağı yönlendirmek içindir.

Lõhmus ile Silverin’in türün üremesini ele alan anlatımında erkeklerin, eşleşmeden önce komşu ağaçlarda grup halinde gösteri yapabildiği belirtilir. Dişilerin gelişiyle ötüş yoğunlaşabilir. Bu ilk gösteri birlikteliği, yuva kurulunca çevresini koruyan çiftin davranışıyla aynı değildir. Yazarların aktardığı kuzey Finlandiya çalışmasında dişi yuvaya yakın davetsiz kuşlara tepki verirken erkek başka erkeklere daha uzaktan karşılık verebiliyordu.

Yuva, ağaçtaki dal çatalında çanak biçimindedir. BTO’nun tür özetinde tipik 5–7 yumurta, bildirilen daha geniş aralıkta 3–8 yumurta bulunur. Kuluçkayı dişi yapar; tipik süre 11–12 gündür. Yavruların yuvada kalışı 13–14 gün olarak verilir. Bunlar Türkiye’de yeni ölçülmüş sonuçlar değil, türün kaynakta bildirilen üreme bilgileridir.

Üreme döneminde yuva çevresini savunan erkekler, yaklaşan başka erkeklere tepki verebilir. Lõhmus ve Silverin, İsveç Ammarnäs’ta 20 Haziran–2 Temmuz 1998 deneylerinde 13 yuva yakınında kuş maketi ve ötüş kaydı kullandı. Yakına birden çok erkek gelebilse de makete aynı anda birden fazla erkek saldırmadı. Araştırmacıların ortak alan savunması ihtimalini tartışması, komşu çiftlerin kesin olarak tek bir ortak bölge yönettiği anlamına gelmez.

Karıştırılabilecek Türler

İspinoz (Fringilla coelebs; kabul edilen İngilizce adı Eurasian Chaffinch, eski kaynaklarda Common Chaffinch), en önemli benzer türdür. Üreme erkeğinin başı mavi-gri, üst sırtı sıcak kahverengi, alt tarafı pembemsi pas rengidir. Kuyruğun önündeki sırt bölümü zeytin yeşilidir; Dağ İspinozundaki gibi geniş beyaz değildir. İspinoz dişisi daha sade kahverengi-gri görünür. İki türün açık kanat çizgileri aldatıcı olabileceği için, bu sırt alanı ve omuz-göğüs renkleri birlikte incelenir.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Üreme alanı, kuzeyin açık huş ormanları ve huşlarla iğne yapraklıların karıştığı ormanlardır. Söğütlü kesimler de kullanılabilir. Avrupa hareket atlası, batı Palearktik’in kuzey orman kuşağını vurgular. Ağaçlı yaşam alanı ile açık beslenme parçaları bir arada bulunabilir; türün Türkiye’de kışın tarlada görülmesi, kuzeyde de ağaçsız tarlaya yuva yaptığı anlamına gelmez.

Yuva Yeri

Yuvanın dış kısmında ince dal, kuru ot, kabuk şeritleri ve yosun; içinde bitki lifleri, kıl ve tüy bulunabilir. Oiseaux.net, dıştaki likenlerin yuvayı gizlediğini, yapının örümcek ağıyla da bir arada tutulabildiğini anlatır. Kuluçkadaki dişiye erkek besin getirebilir; yavrulara iki ebeveyn bakar. Yuvaya yaklaşmadan ve ebeveynleri engellemeden uzaktan izlemek gerekir.

Günlük Alan Kullanımı

Kışın bahçelere ve yemliklerin çevresine de gelebilir. BTO, yemliklerin altında yerde beslenen kuşların dökülmüş yapraklarla karışıp kolay fark edilmeyebildiğini anlatır. Bu nedenle kuşları yalnız üst dallarda aramak yerine yapraklı zemini ve yemliklerin altını da uzaktan taramak yararlı olabilir.

Dünya Yayılışı

Kuzey Avrasya’da ürer; üreme yayılışı İskandinavya, Baltık ülkeleri ve Rusya’yı kapsar. AviList v2025b, Dağ İspinozunu bu geniş coğrafyada tek tür olarak tanır ve Akdeniz çevresiyle güney Asya’yı kış yayılışına yerleştirir. Kuzeydeki üreme ortamlarıyla daha güneydeki kış alanları birbirinden ayrılır. Üreme ormanlarına bağlı ilkbahar-yaz yaşamını, kışın besin ararken kullandığı geniş alanlar izler.

Türkiye'deki Durumu

Türkiye kışlama ve geçiş alanları içindedir. OSME’nin Ocak 2025 bölgesel listesi Anadolu’yu kış yayılışına yerleştirir. Liste kış yayılışını Kafkasya, güney Orta Asya ve Irak–İran–Afganistan yönünde de sürdürür. Bu kaynaklar Türkiye için düzenli üreyen bir topluluk bildirmez. Bir kış çok sayıda, başka bir kış daha az kuş görülmesi mümkündür; kış topluluklarının bulunduğu yerler, tohumun miktarı ve ona ulaşılabilmesiyle değişebilir.

Göç Yolculuğu

Avrupa halkalama derlemesinde İskandinavya kuşlarının bağlantıları ağırlıkla kuzeydoğu–güneybatı yönündedir; Britanya, Batı, Orta ve Güney Avrupa’ya uzanır. Bazı kuşlar başka yönlere hareket eder. Derleme, sonbahardan kışa farklı bölgelerde yoğunlaşmalar ve mart–nisan döneminde kuzeye dönüşler gösterir. Bu, her bireyin sabit ve aynı çizgiyi izlediği bir yol haritası değildir. Kışın besin alanları arasında yer değiştirmeler de olur; Türkiye’deki işaretsiz bir kuşun kesin doğduğu yer bu genel bağlantılardan bulunamaz.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Üreme döneminde omurgasızlar ve tohumlar; kışın ise tohumlar, meyveler ve benzeri bitkisel besinler önemlidir. Kuzeyin ormanlarında besin arayan bir kuş, kışın yerdeki kayın tohumlarını toplarken görülebilir. Mevsime bağlı bu değişim, türü yıl boyunca yalnız tahılla beslenen bir kuş gibi düşünmenin yanlış olacağını gösterir.

Nasıl Avlanır?

Bolluğu yalnız yerde aramaz. Olav Hogstad’ın Norveç Budal’daki gözlemlerinde, bazı tırtılların çok çoğaldığı 1975–1976 yıllarında Dağ İspinozları huşların yapraklı bölümlerinde daha çok, alt bitki katında daha az besin aradı. İnceleme 1972–1978 yıllarındaki beslenme davranışlarını karşılaştırıyordu. Böylece aynı tür, uygun avın toplandığı bitki katına göre beslenme yerini değiştirebiliyordu.

Göç molasında alan seçimi yalnız en hızlı besin toplamakla açıklanmayabilir. Åke Lindström’ün güney İsveç araştırmasında, kolza anızları ile kayın tohumunun bol olduğu ormanlar karşılaştırıldı. Ormanda hem anlık enerji alma hızı hem avlanma riski daha düşüktü. Yazar bunu, kuşların kimi koşullarda daha hızlı enerji kazanmak yerine daha düşük avlanma tehlikesini seçmesiyle ilişkilendirdi; göç hızının önemini ise tümüyle dışlamadı.

İlginç Bilgiler

## Besin Varken Ona Ulaşamamak İsviçre’de 1977–1978 kışında kar, yerdeki kayın tohumlarını örttüğünde kuşların çoğu Kernwald ve Röserental geceleme alanlarından ayrıldı. 11–18 Şubat 1978’de Orbe yakınındaki az karlı tarlalarda beslenen kuşlardan 1.633’ü yakalanarak incelendi. Bu sayı bütün sürünün büyüklüğü değildir. Örnek, bir ağacın tohum vermesiyle kuşun o tohumu bulup alabilmesinin ayrı şeyler olduğunu gösterir. ## Tırtıl Bolluğu ve Üreme Olav Hogstad’ın Norveç Budal’daki 1972–2001 incelemesinde, izlenen ötücü kuşlar arasında tırtıl bolluğundaki dalgalanmalara sayı olarak belirgin karşılık veren tür Dağ İspinozuydu. Yıllık ortalama yumurta sayısı da Epirrita autumnata adlı güve tırtılının yoğunluğuyla ilişkiliydi. Ancak bu, tırtıl çoğalan her yılda yuvadan yavru uçurma başarısının mutlaka artması demek değildi; bu iki üreme ölçüsü aynı sonucu vermedi. ## Büyük Toplulukları Saymak Tomas Svensson’un 2021 derlemesi, bu türün milyonlarca birey içeren gerçek kış toplulukları kurabildiğini, fakat bazı çok büyük sayıların zayıf hesaplara dayandığını anlatır. İsveç’teki 2019–2020 topluluğunu da ele alan inceleme, fotoğraflarla kuş akışını saymanın değerini vurgular. Yazar, özellikle sürünün kapladığı hava hacmiyle tahminî kuş yoğunluğunun çarpılmasına dayanan hesapları eleştirir. ## Yumurtanın Rengini Ayırt Etmek Norveç’in Tydal, İsveç’in Ammarnäs ve Finlandiya’nın Kittilä bölgelerindeki 2005–2008 araştırmasında Dağ İspinozu yuvalarında 137 yumurta değiştirme deneyi yapıldı. Gerçek guguk yumurtaları yerine Dağ İspinozu ve İspinoz yumurtaları kullanıldı. İki türün birleştirilmiş analizinde, yuvadaki ve eklenen yumurtanın renk farkı reddedilme olasılığıyla ilişkiliydi. Sonuç, her kuşun her yabancı yumurtayı kesin tanıdığını göstermez; bazı denemeler aynı bireyde tekrarlanmıştı.

ESC ✕
Aramak istediğiniz kuşun Türkçe veya Latince adını yazın...