kusatlasi.com
Türkiye Kuşları Yükleniyor...
Dil / Language:
Türkçe | English
Seçildi Kara Başlı İskete (Spinus spinus)
VS
Seçildi Boz Alamecek (Rhodospiza obsoleta)

Kara Başlı İskete

Spinus spinus

Takım Passeriformes
Familya İspinozgiller (Fringillidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Sarı kanat ve kuyruk panelleri, ince gaga, çatallı kuyruk ve erkekte siyah tepe.

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Kara Başlı İsketenin (Spinus spinus) erişkin erkeğinde sarı-yeşil gövde, koyu çizgili sırt, sarı kuyruk sokumu ve siyah tepe dikkat çeker. Kanatlarla kuyruktaki sarı alanlar da önemlidir. Siyah tepeyi bütün bireylerde aramamak gerekir; dişi ve gençlerin görünümü farklıdır.

Genel Görünüm ve Duruş

Floryadan daha küçük, hareketli bir ispinozdur. İnce gagası ve belirgin çatallı kuyruğu, rengi tam seçilemeyen bir kuşta da yapıyı değerlendirmeye yardım eder. Sarı kanat ve kuyruk alanları bu küçük gövdeyle birlikte okunmalıdır.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Erkeklerin çene altındaki siyah lekenin büyüklüğü aynı değildir; bazı erkeklerde çok küçük olabilir veya seçilmeyebilir. Bu nedenle tek başına lekenin genişliği, kuşun yaşını ya da bütün özelliklerini anlatmaz.

Dişinin tepesi yeşilimsi-gri ve koyu çizgilidir; siyah çene lekesi yoktur. Göğsü ve kuyruk sokumu sarımsı-beyaz zemin üzerinde çizgilidir. Dış kuyruk tüylerindeki sarı alan, erkeğinkinden daha küçük; koyu alanlar daha geniştir.

İlk gençlik giysisinde kuş daha soluk, kahverengimsi ve yoğun çizgilidir. Sarı renk kanat ve kuyrukla sınırlı kalabilir. Kanat örtülerinin kızılımsı açık uçları iki çizgi oluşturur; bunları erişkin erkeğin parlak sarı görünümüyle aynı sanmamak gerekir.

Uçuşta Görünüm

Uçuşu dalgalı ve küçük gövdesine uygun biçimde sıçrayışlı görünür. Kuşlar sürüde birbirine yakın uçabilir.

Ses ve Davranış

Temas çağrısının ardından alçak, kuru ve hızla sıralanan notalar duyulabilir. Şarkısı ise çeşitli ince seslerin karıştığı hareketli bir cıvıltıdır. Aynı ağaçtaki erkeklerin birlikte ötmesi, kısa temas çağrısından farklı bir ses tablosu oluşturur.

Karıştırılabilecek Türler

Küçük İskete (Serinus serinus) benzer sarı-yeşil renkler taşıdığı için karışabilir. Ancak onun kuyruk tüylerinde Kara Başlı İsketedeki sarı lekeler bulunmaz. Kuş tünemişken kuyruk ve baş birlikte görülemiyorsa yalnız sarı kuyruk sokumundan kesin karar verilmemelidir.

Florya (Chloris chloris) da sarı kanat ve kuyruk alanları gösterebilir, fakat daha iridir. Kara Başlı İsketenin küçük gövdesiyle ince gagasını birlikte değerlendirmek yararlıdır. Sırf sarı bir kanat parıltısı görülmesi iki türü ayırmaz.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Batı Avrasya’da kuzeyin iğne yapraklı ormanlarını, daha güneyde ise dağ ormanlarını kullanır. Ladin, köknar ve çam ormanlarının yanında kızılağaçlık ve huşluklarda da görülebilir. Bu yüzden yalnız çamlıkta aranması eksik bir yaklaşımdır.

Yuva Yeri

Yuva çoğunlukla bir iğne yapraklının yüksek, iyi gizlenmiş dalındadır. İnce bitki parçaları, yosun ve likenle yapılan çanağın içi kıl ve tüyle döşenir. BTO’nun Britanya ve İrlanda özeti tipik 4–5 yumurta, dişide 12–13 gün kuluçka ve yavruların 13–15 günde uçabildiğini bildirir. Bunlar Türkiye’de ayrı bir örneklemden ölçülmüş süreler değildir.

Günlük Alan Kullanımı

BTO’nun Britanya ve İrlanda anlatımında, doğal ağaç tohumları azaldığında kuşların bahçelerdeki asılı yemliklere yöneldiği belirtilir. Kışın yerel kuşlara Avrupa’nın başka yerlerinden gelenler de katılır. Bahçedeki bir grubun bütün yıl aynı bireylerden oluştuğu, yalnız orada sık görülmesinden anlaşılamaz.

Dünya Yayılışı

AviList’in kabul ettiği ad Spinus spinus, İngilizce adı Eurasian Siskin’dir. Üreme alanı kuzey Palearktik kuşaktadır; kış dağılışı Akdeniz çevresine ve Doğu Asya’da Çin ile Japonya’nın güneyindeki adalara uzanır. Eski yayınlardaki Carduelis spinus, aynı kuşun önceki cins yerleşimidir; farklı bir tür değildir.

Türkiye'deki Durumu

OSME’nin 2024 bölge listesi, türün Türkiye’nin kuzeyinde ürediğini; üreme kuşağının Kafkasya ve kuzey İran dağlarına uzandığını belirtir. Kışın bölgenin daha geniş kesimlerinde, İran’a kadar görülür. Bu bilgi Türkiye’deki bütün ormanları aynı yoğunlukta üreme alanı yapmaz.

Göç Yolculuğu

EURING/CMS’nin Avrupa halkalama kayıtlarına dayanan atlasında ana hareket doğrultusu kuzeydoğu–güneybatıdır, fakat bütün topluluklar aynı yolu kullanmaz. Kuzey Avrupa kuşları batı ve güney Avrupa’ya genişçe yayılırken, güneydoğudaki bağlantılar Yakın Doğu ve Kafkasya’ya da uzanır. Farklı üreme bölgelerinden gelen kuşlar kışın aynı alanlarda karşılaşabilir. Bunlar halka geri bildirimlerinin bölgesel örüntüleridir; her kuş için kesintisiz bir rota veya Türkiye’ye ait değişmez bir ülke sırası değildir.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

İskoçya’nın Tarbet çevresinde yürütülen ve 2021’de yayımlanan araştırma, yavru besininin mutlaka böcek ağırlıklı olmadığını gösterir. Araştırmacılar 2001, 2007, 2009, 2011 ve 2016–2020 yıllarından toplam 86 yavrunun tüylerindeki karbon ve azotun kararlı izotoplarını incelemiştir. Besinin kimyasal izini taşıyan bu ölçümler, özellikle kozalak ürününün bol olduğu yıllarda Sitka ladini tohumlarının ağırlığını düşündürmüştür. Karşılaştırılan tohumlar da farklı yıllardan toplanıp birlikte analiz edilmiştir. Sonuç her öğünün doğrudan gözlenen listesi değildir; Türkiye’deki yavruların besinine kesin bir oran olarak atanamaz.

Nasıl Avlanır?

Küçük tohumlara ulaşmak için meyveli ince dalların ucunda baş aşağı sarkabilir. Tohumların yanında küçük böcekler, larvalar ve başka omurgasızlar da besinleri arasındadır.

İlginç Bilgiler

## Tohum Ürünü ve Sayılardaki Dalgalanma İsveç’teki ağaç ürünleriyle kuş sayılarını karşılaştıran Dale, Ekebom ve Dahl’ın 2025 araştırması, en uzunu 1986–2021 arasındaki 36 yılı kapsayan farklı veri dizileri kullanmıştır. Ladin ve çam için kozalak sayımları, huş ve kızılağaç için polen ölçümlerinden türetilen ürün göstergeleri karşılaştırılmıştır. Kışlayan sayıları ladin, huş ve kızılağaç ürünüyle olumlu ilişki göstermiş; çamda aynı ilişki bulunmamıştır. Sonbahar geçişi ise ürün kıtlığından çok, o yılki üreme nüfusu büyüklüğüyle ilişkili çıkmıştır. Bunlar birlikte değişimi gösteren gözlemsel dizilerdir; kuşlara besin verilip göçün değiştirildiği bir deney değildir. Dolayısıyla Türkiye’deki her kalabalık kış sürüsü için aynı tek neden seçilemez. ## Siyah Çene Lekesi ve Sosyal Üstünlük İspanya’nın Barselona çevresinde 1990–1991 kışında yapılan çalışma, siyah çene lekesinin sosyal ilişkilerle bağlantısını araştırmıştır. 11–12 Mart 1991’de yemlikte, leke büyüklükleri açıkça farklı erkekler arasındaki 39 karşılaşma kaydedilmiştir. Büyük lekeli taraf karşılaşmaların %77’sini kazanmıştır; rakibin çekilmesi ya da boyun eğme duruşu göstermesi kazanma sayılmıştır. Bu, karşılaşılan bütün kuşlarda mutlaka fiziksel kavga çıktığı anlamına gelmez. Çalışma lekedeki büyüklük farkının sosyal üstünlükle ilişkisini destekler; bir fotoğraftan her kuşun değişmez sırasını veya kesin yaşını okumaya izin vermez.

Boz Alamecek

Rhodospiza obsoleta

Takım Passeriformes
Familya İspinozgiller (Fringillidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Kalın koyu gaga, açık kum rengi gövde ve uçuşta belirginleşen pembe-açık kanat parlaması.

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Boz Alamecek, kum rengi gövdesiyle kuru çevreye karışan, kanadındaki parlak pembe ve gümüşümsü alanlarla dikkat çeken bir ispinozdur. Kısa, kalın ve koni biçimli gagası özellikle yakından belirgindir. Başın ve gövdenin sade rengiyle kanattaki renkli alanların karşıtlığı, ilk bakışta ayrı ayrı fark edilemeyebilir. Bu yüzden uzaktan yalnız kahverengi bir kuş görülmesi, kanadında pembe bulunmadığını göstermez.

Türün İngilizce adı Desert Finch, güncel bilimsel adı Rhodospiza obsoleta’dır. AviList bu adları aynı tür için verir. Eski yayınlarda görülen Rhodopechys obsoleta adı da aynı kuşun önceki cins yerleşimidir.

Genel Görünüm ve Duruş

Ali ve Ripley’nin uzman el kitabı, üst tarafı soluk kahverengi, boğazla göğsü sarımsı kahverengi, karnı ise beyaz olarak anlatır. Böylece boğazın sıcak tonu ile karındaki beyaz alan aynı alt taraf içinde birbirinden ayrılır. Kanat koyu kahverengiye çalar; geniş pembe alanın yanında dış kenarlarda ve tüy uçlarında beyaz görülür. Gövdeye yakın uzun kanat tüylerinin kenarları ise sarımsı kahverengidir. Koyu kuyrukta da dış kenarlar ve uçlar açık renktir. Pembe kanat alanını bütün kanadın pembe olduğu biçiminde düşünmemek gerekir: koyu zemin, pembe bölüm ve beyaz kenarlar birlikte deseni oluşturur. Kitap gagayı güçlü, görece kısa; kanadı uzun olarak tanımlar.

British Birds’ün tanı yazısında üreme dönemindeki gaga siyah veya grimsi siyah olarak tarif edilir.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Erişkin erkek ve dişi aynı temel gövde ve kanat desenini taşır. Erkeğin gözünün önü ile gaga tabanı arasında sınırlı siyah bir alan bulunur; dişide bu maske yoktur. Cornell’in tür hesabındaki ayrım bütün başın siyah olması değildir; gözün önündeki küçük bölgedir. Yüz yandan ve yeterince aydınlık görülmediğinde bu ayrıntı gizlenebilir. Yalnız kanadın pembe görünmesine göre kuşa erkek demek doğru olmaz; dişi de renkli kanat desenini taşır.

Kazakistan’ın bölgesel rehberinde dişinin koyu tüyleri daha kahverengi, pembe kenarları erkeğinkinden daha soluk olarak anlatılır. Genç kuş da genel olarak dişiye benzer; kanatları daha donuk kahverengi, kanat üstündeki büyük örtü tüylerinin uçları pembemsi sarıdır. Gagası soluk sarımsı görünür. Dolayısıyla maskesi seçilmeyen, soluk gagalı her kuş yetişkin dişi sayılmaz; genç görünümü de düşünülmelidir.

Uçuşta Görünüm

Dinlenirken kanadın bazı desenleri yarı örtülü kalabilir; kuş havalandığında belirgin açık kanat çizgisi daha kolay seçilir. British Birds’ün 1986 tanı anlatımı, uzaktaki sade görünüş ile yakındaki renkli kanat arasında bu farkı vurgular.

Ses ve Davranış

Cornell’in uzman anlatımı şarkıyı, birbirine eklenen ve yer yer boğuk, vızıltılı duyulan notalarla tarif eder. Kısa çağrıları “çip” veya “çink” benzeri duyulabilir; araya uzayan vızıltılar da girer. Yazıyla verilen bu heceler gerçek sesin yaklaşık anlatımıdır. British Birds’ün anlatımında uçuş çağrısı hoş, titrek bir ses dizisi olarak tanımlanır.

Irak’taki doğrudan gözlemler yavru bakımı sırasında nasıl görünebildiğini örnekler. Ararat ve Rahim’in 2017 bildirisinde, 24 Nisan 2012’de Süleymaniye’nin kuzeybatısında bir çiftin derede su içip besin topladıktan sonra çiftlik çitinin içindeki yuvasına gittiği anlatılır. 9 Mayıs 2015’te kentin kuzeyindeki bir parkta kuşun yerden yaklaşık bir metre yüksekteki dalda yavrusunu beslediği görülmüştür. Mayıs 2016’da Erbil’in kuzeydoğusunda da yetişkinlerle genç kuşların birlikte bulunması kaydedilmiştir.

Suudi Arabistan’ın 2020 uzman rehberi, eşlerin üreme sırasında çiftler veya küçük gruplar halinde bulunduğunu, dişinin yuvayı yapmada başlıca rolü üstlendiğini ve kuluçkaya yattığını belirtir. Her iki yetişkin yavrularla ilgilenir. Rehber yuvayı dal ve otlardan yapılmış, içi ince ot, kıl veya yün gibi yumuşak malzemeyle döşeli derin bir çanak olarak tarif eder. Yuva bir ağaç veya çalıda, yerden 1–5 metre yüksekte bulunabilir. Aynı rehber kışın yüz bireye ulaşabilen gruplar bildirse de üreme döneminde çiftler veya küçük gruplar öne çıkar.

Kazakistan’ın bölgesel anlatımında çoğunlukla beş–altı yumurta, dişinin yaklaşık iki hafta kuluçkaya yatması ve yavruların 12–13 günlükken yuvadan ayrılması bildirilir. Erkek kuluçkadaki dişiye besin taşır; yavruları iki ebeveyn besler. Yuvadan ayrılma yaşı, yavrunun her bakım ihtiyacının aynı gün bittiği anlamına gelmez.

Kuşun yalnız kum üstünde dolaştığı düşünülmemelidir. Jem Babbington’ın Al Jouf’ta Aralık 2022 sonunda yaptığı gözlemlerde bir kuş elektrik teline tünemiş, bir erkekle dişi de büyük bir sulama tarlasının dış kenarındaki alçak bitkilerde görülmüştür.

Karıştırılabilecek Türler

Küçük Alamecekle (Bucanetes githagineus; İngilizce Trumpeter Finch) karıştırılabilir. Dutch Birding’in tanı karşılaştırmasında Boz Alamecek biraz daha iri oluşu, çoğunlukla koyu gagası ve kanat ile kuyruğundaki beyaz alanlarla ayrılır. Tanıda yalnız gaga rengine dayanmak yerine bu özellikler birlikte değerlendirilir.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Kuru açık alanlarda yaşar; ağaçsız kum çölüyle sınırlı değildir. Oiseaux.net’in uzman derlemesi kurak ovaları, yarı çölü ve yağışla geçici su akan kuru vadileri sayar. Seyrek çalı, küçük ağaç ve bitki örtüsünün bulunduğu vahalar da kullanılır. Sulanan meyvelikler, bağlar, geniş bahçeler, parklar ve yol kenarındaki ağaçlar, tarım ve yerleşim çevresindeki uygun ortamlar arasındadır. Ortak özellik, açık zemin ile yer yer ağaç veya çalının bir arada bulunmasıdır.

Yuva Yeri

Ürdün’de Haşimi Üniversitesi çevresindeki 2006–2007 yuva araştırması, Boz Alameceğin zeytin çalılarıyla genç iğne yapraklı ağaçları kullandığını göstermiştir. Uzun ağaçlardaki yuvalar gövdeye daha yakın yerleştirilmişti. İncelenen ağaçlar arasında servi ve çam gibi türler, tek bir yuvada da keçiboynuzu bulunuyordu.

Günlük Alan Kullanımı

Al Jouf’taki uzman saha notu, büyük dairesel sulama tarlalarının yabani otlu kenarları ile çiftlik yanındaki kuru çalıları özellikle belirtir. Açık ekili alan, çevresindeki yabani ot ve yakın tüneklerin birlikte bulunması kuşun nerede aranabileceğini anlatır. Bu yerel gözlem bir tarlanın her bölümünün aynı derecede kullanıldığını göstermez. Kuşları izlerken suya veya beslenme zeminine gidiş yolunu kapatmamak gerekir.

Dünya Yayılışı

AviList, Boz Alameceği Türkiye’nin güneydoğusundan Çin’in kuzeyi ve Pakistan’ın kuzeyine uzanan bölgede yerel olarak gösterir. Bu geniş kuşak içindeki yayılış kesintisiz tek bir topluluk demek değildir. Suudi Arabistan’ın 2020 uzman rehberi ülkedeki yayılışın tarım alanlarının artmasıyla genişlediğini anlatır. Kuş 1975’e kadar daha çok kuzeybatıda seyrek bir ziyaretçi olarak bilinirken daha sonra Riyad, Hail, Al Jouf ve Tabuk gibi bölgelerde yerleşmiştir. Bu tarihler ve yer adları Suudi Arabistan’daki değişimi anlatır.

Türkiye'deki Durumu

Türkiye’deki çekirdek yayılışı güneydoğudadır. BirdLife’ın 2021 Avrupa değerlendirmesinde 2013–2019 dönemi için 3.000–6.000 üreyen çift tahmini yer alır. Yöntem, sınırlı verilere dayanan uzman görüşü olarak belirtilmiştir. Bu sayı güncel ve eksiksiz bir ülke sayımı değildir. Aynı tabloda kısa ve uzun dönem değişimler dalgalı olarak değerlendirilir; bu sınıflandırma düzenli artış ya da kesin azalma demek değildir.

Göç Yolculuğu

Bütün toplulukları göç etmeyen kuşlar olarak tanımlamak doğru değildir. OSME, Kazakistan’ın güneyinde üreme göçmeni kuşlarla az sayıdaki yerleşikleri ayırır; İran’da da yerleşik, yazın üreyen ve hareket eden topluluklar bildirir. Kazakistan’ın bölgesel kuş rehberinde ilkbaharda geliş ve Çokpak Geçidi’nde sonbahar geçişi anlatılır. Bu Kazakistan bilgisi, Türkiye kuşları için aynı aylara ve aynı yola sahip bir göç takvimi oluşturmaz.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Beslenmesinin temelini tohumlar oluşturur. Oiseaux.net’in uzman derlemesinde küçük tomurcuklar, taze sürgünler ve zaman zaman böcekler de sayılır. Yabani bitki örnekleri arasında karaağaç ve baklagiller; tarım bitkileri arasında ayçiçeği ile buğday bulunur. Bu liste, her yörede bütün sayılan bitkileri aynı oranda yediği anlamına gelmez; belirli bir bitkinin tohumu, o çevrede ve mevsimde bulunmasına bağlıdır.

Nasıl Avlanır?

Besini çoğunlukla yerde, bitki örtüsünün altında veya yaprak döküntülerinin arasında arar. Böylece dallarda tünediği süre ile beslenirken kullandığı zemin birbirinden ayrılır. İsrail’deki 2008 makalesinin önceki yayınlara dayanan biyoloji özeti, üreme döneminde yaprak, tomurcuk ve böcek de alındığını belirtir. Bu bilgi makalenin 31 yuvasında ölçülmüş besin oranı değildir; yumurtaları inceleyen çalışmanın tür biyolojisi özetidir.

İlginç Bilgiler

## İki Yuvalama Girişimi İsrail’in Sede Boqer bölgesinde 1988’de izlenen 31 yuvalama girişiminde üç–beş yumurta bulunmuş, en sık dört yumurta görülmüştür. İki kez yuvalayan 13 çiftin ilk girişiminde yumurta sayısı daha yüksekti; hesaplanan yumurta hacmi farkı ise anlamlı değildi. İlk girişimdeki yumurtalar kendi aralarında daha değişkendi. Yumurtadan çıkan ve yuvadan ayrılan yavru sayılarında anlamlı fark saptanmaması, iki dönemin kesinlikle eşdeğer olduğunu kanıtlamaz. Araştırmacıların değişken çöl koşullarıyla ilgili strateji açıklaması da deneyle kanıtlanmış bir neden değil, bu bulgulardan geliştirdikleri yorumdur. ## Yuva Yüksekliği ve Başarı Yuvanın yüksekte olması her yerde aynı sonucu vermeyebilir. Ürdün’de, Haşimi Üniversitesi’nin sulanan ağaçlandırma alanında 2006–2007’de incelenen 59 Boz Alamecek yuvasında, daha yükseğe yerleştirilen yuvalarla başarılı sonuç arasında ilişki bulunmuştur. Araştırmacılar, bu alanda havadan yuva avlayan kuşların hemen hemen bulunmamasını olası açıklama olarak tartışır. Bu, bütün yırtıcıların yokluğu ya da yüksek yuvanın her ülkede güvenli olduğu anlamına gelmez. Araştırma bir ilişkiyi gösterir; yuvaları farklı yüksekliklere taşıyarak yapılmış bir deney değildir. ## Tek Kuşun Anlattığı Tek bir fotoğraflı kayıt, yeni bir üreme alanı bulunduğu anlamına gelmez. Hindistan’ın Haryana eyaletindeki Sirsa çevresinde 22 Kasım 2020’de yalnız bir Boz Alamecek fotoğraflanmış, kuşun yerde beslenmesi kısa süre izlenmiştir. Kaydı yayımlayan gözlemciler sonraki ziyaretlerde kuşu yeniden bulamamış ve bunu olası bir serseri kayıt olarak değerlendirmiştir. Bu tür bir bildirim yayılışın kenarını anlamaya yardım eder; aynı yerde düzenli kışlama veya yuvalama olduğunu tek başına göstermez.

ESC ✕
Aramak istediğiniz kuşun Türkçe veya Latince adını yazın...