kusatlasi.com
Türkiye Kuşları Yükleniyor...
Dil / Language:
Türkçe | English
Seçildi Ketenkuşu (Linaria cannabina)
VS
Seçildi Boz Alamecek (Rhodospiza obsoleta)

Ketenkuşu

Linaria cannabina

Takım Passeriformes
Familya İspinozgiller (Fringillidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
İnce gaga, uzun çatallı kuyruk, açık kanat çizgisi ve beyaz dış kuyruk kenarları; üreme erkeğinde kırmızı alın-göğüs.

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Ketenkuşu (Linaria cannabina; Common Linnet, bazı kaynaklarda Eurasian Linnet), küçük ve ince yapılı bir ispinozdur. Kestane rengi sırtı, gri başı ve çatallı kuyruğu tanıda önemlidir. Üreme erkeğinde alınla göğüste kırmızı belirir; dişinin daha sade renkli olması aynı türün bireylerini birbirinden çok farklı gösterebilir. Kahverengi bir kuşu tanımak için yalnız kırmızı aramak yeterli değildir.

Genel Görünüm ve Duruş

Gagası kısa, kalın tabanlı ve uca doğru daralan bir koni biçimindedir. BirdGuides’ın Andy Stoddart imzalı teşhis yazısında, farklı tüy giysilerinde gaganın gri oluşu vurgulanır. Koyu kanattaki beyaz, kapalı kanatta dar bir açık alan oluşturur. Bu kanat alanı ile başın ve sırtın renk farkını birlikte görmek, yalnız kuşun büyüklüğüne karar vermekten daha yararlıdır.

Göz koyudur; göz çevresinde ve boğazın yanlarında açık renkli alanlar görülür. Bacakları kızılımsı kahverengidir. İlkbaharda erkeğin tüyleri aşındıkça alttaki daha canlı kırmızı görünür hale gelir. Bu değişim, her kırmızı tüyün o anda yeni çıktığı anlamına gelmez: tüylerin soluk uçlarının aşınması da kuşun daha renkli görünmesini sağlar.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Erişkin erkeğin alnı ve göğsü kırmızı, başı gridir; sırtı sıcak kestane rengindedir. Dişide kırmızı alanlar bulunmaz ve göğüsle yanlarda daha belirgin çizgiler görülür. Woodland Trust’ın teşhis rehberi bu eşey farkını açıkça anlatır. Kırmızının az görünmesi tek başına dişi tanısı koydurmaz; mevsim ve kuşun genç olup olmadığı da dikkate alınır.

Genç kuş dişiye benzer, fakat başı erişkindeki gibi gri değil daha kahverengidir. Bu yüzden çizgili kahverengi bir kuşu otomatik olarak erişkin dişi saymak doğru olmaz. Aynı aile grubunda renk bakımından benzer görünen gençlerle dişiler birlikte bulunabilir; güvenli yaş veya eşey tayini yapılamıyorsa yalnız tür adıyla kaydetmek daha dürüsttür.

Dişi, sık bir çalıda çanak biçimli yuva yapar. BTO’nun Britanya-İrlanda tür hesabında tipik yumurta sayısı 4–5, dişinin yürüttüğü kuluçka 12–14 gün, yavruların yuvada kalışı 13–14 gündür. Bunlar derlemenin tipik değerleridir; Türkiye’de tek bir araştırmayla ölçülmüş sayılar gibi sunulmaz. Yuvadan çıkış, yavrunun hemen bütünüyle bağımsızlaştığı anlamına gelmez.

Üreme tek bir yumurtlama girişimiyle sınırlı kalmayabilir. Güney İngiltere’de 1995–1998 yıllarında dokuz çiftlikte yürütülen araştırmada, 1998’de bir Oxfordshire çiftliğinde renkli halkalarla izlenen dişiler çoğunlukla iki ya da üç yuvalama girişimi yaptı. Başarısız bir yuvadan sonra yeniden denemek de bu sayıya dahildir; her girişim mutlaka uçan yavru yetiştirmek demek değildir.

Uçuşta Görünüm

Uçuşu dalgalıdır: hızlı kanat çırpışları, kanatların kısa süre kapatıldığı aralarla birbirini izler. Böylece kuş yükselip alçalır. Üreme dışında havadaki topluluklar daha toplu görünür.

Uçuşta kanat ve kuyruğun beyaz kısımları kısa parıltılar gibi görünür. RSPB’nin rehberi, bu açık işaretleri ve çatallı kuyruğu özellikle vurgular. Bir anlık kanat çırpışında görülen beyazlığı geniş ve kesintisiz bir kanat şeridi sanmamak gerekir; kuş konduğunda kapalı kanadın düzenini de incelemek tanıyı güçlendirir.

Ses ve Davranış

Erkeğin ötüşü birbirinden farklı kısa ezgilerden oluşur; yavaş başlayan bölümler hızlanabilir, ıslıklarla daha pürüzlü notalar birleşebilir. Uçuşta ve kuşlar birbirine seslenirken kısa çağrılar da duyulur. Ötüşün değişken yapısı, hep aynı hece dizisinin duyulacağı anlamına gelmez.

Bavyera’nın tarımsal araştırma kurumu, üreme dönemindeki erkeklerin belirgin bir konma yerinden şakıdığını; kuluçka sırasında kuşların daha gizli davrandığını anlatır. Çalı üstünde ötmesini kolayca görmek, yuvanın da açıkta olduğu anlamına gelmez. Yuva aramak için çalıya yaklaşmak veya dalları ayırmak yerine kuşu uzaktan izlemek gerekir.

Karıştırılabilecek Türler

Sarı Gagalı Ketenkuşuyla (Linaria flavirostris; Twite) özellikle kışın karışabilir. Ian Andrews’un İskoçya’daki kış kuşlarına odaklanan teşhis yazısı, bu benzerin daha sıcak sarımsı kahverengi yüz ve boğazını, kışın sarılaşan gagasını vurgular. Ketenkuşunun gri başı ile kestane sırtı arasındaki karşıtlık ve gri gagası birlikte değerlendirilir. Sarı Gagalı Ketenkuşunun gagası üreme döneminin sonunda koyulaşabildiğinden, gagada sarı görmemek onu bütün mevsimlerde kesin olarak elemez.

Ketenkuşunu Huş İsketesiyle (Acanthis flammea; Redpoll) da karşılaştırmak gerekir. Erişkin benzerde kırmızı baş tepesi, çene altında siyah bir alan ve küçük, açık sarı gaga önemlidir. Gençlerinde kırmızı ve siyah baş işaretleri henüz bulunmayabilir; kahverengi çizgili gövdede iki açık kanat çizgisi görülür. Bu nedenle genç bir kuşu yalnız kırmızı taşımıyor diye bu benzerden ayırmak güvenli değildir. Eski rehberlerde ayrı tür sayılan bazı biçimler güncel AviList’te bu türün alt türleri altında birleştirilir.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Üremede açık alanlarla sık çalıların yan yana bulunması önemlidir: çalı yuva için örtü, çevredeki otlar besin sağlar. BTO’nun Britanya-İrlanda hesabı özellikle bu iki gereksinimi birlikte belirtir. Yalnız ağaç sayısına bakmak, Ketenkuşunun yaşam alanını tanımlamaya yetmez; çalıların çevresinde tohum veren bitkiler bulunup bulunmadığı da önem taşır.

Yuva Yeri

Dişi yuvayı sık, çoğu zaman dikenli bir çalının alçak bölümünde yapar. Çanak küçük dallar, ince kökler, bitki lifleri ve yosundan kurulur; içi yün ve tüy gibi yumuşak malzemelerle döşenir. Erkek, dişiye yakın durup öter. Yuva örtüsünü açmadan uzaktan izlemek gerekir.

Günlük Alan Kullanımı

Kışın gruplar anızlarda, boş kalmış tohumlu arazilerde ve kıyıdaki tuzlu çayırlarda dolaşabilir. The Wildlife Trusts’ın Birleşik Krallık hesabında, başka ispinozlarla karışık topluluklar kurabildiği anlatılır. Böyle bir grubun görüldüğü yerde yuva aramak gerekmez: kışın beslenilen açık alan ile ilkbaharda yuva kurulan çalı aynı yer olmayabilir.

Dünya Yayılışı

Ketenkuşu Avrupa, kuzey Afrika ve Asya’nın batısı ile orta kesimlerinde yayılır. AviList v2025b yedi alt tür tanır; İskoçya, Madeira ve Kanarya Adaları gibi bölgelerde farklı alt türler bulunur. Bella alt türünün yayılışı Türkiye’den Kafkasya, Afganistan ve güneybatı Çin’e uzanır; kış yayılışında Hindistan da yer alır. Bu geniş sınırlar, aradaki her yerde aynı sıklıkta yaşadığını veya Türkiye’deki her bireyin Hindistan’a göç ettiğini göstermez.

Türkiye’deki Durumu

OSME’nin Ocak 2025 tarihli bölgesel listesinde Türkiye için yerleşik ya da üreyen tür olarak verilir. Listede mediterranea Batı Anadolu’yla, bella Anadolu’dan doğuya uzanan bölgelerle ilişkilendirilir. Bu alt tür adları, sahada görülen her kuşa yalnız bulunduğu ile bakarak kesin alt tür etiketi vermek için yeterli değildir. Türkiye’de bulunmasıyla bir noktada yuva yaptığının kanıtlanması da ayrı şeylerdir; belirli yerin üreme kaydı, ülkeyi kapsayan genel yayılış cümlesinden daha ayrıntılı kanıt gerektirir.

Göç Yolculuğu

Kuzey ve kuzeydoğudaki toplulukların bir bölümü kışın daha güneye iner; güneyde kalan kuşlar ise yıl boyu aynı geniş bölgede yaşayabilir veya besin bulmak için dolaşabilir. Oiseaux’nun hesabına göre doğudaki göçmenler Basra Körfezi ve Kızıldeniz’e kadar ulaşır. Batıdaki göçmenlerin Afrika’ya geçişi daha sınırlıdır.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Beslenmenin temelini tohumlar oluşturur; yavrulara da büyük ölçüde tohum taşınır. Bavyera araştırma kurumunun hesabı kuzukulağı, devedikeni, karahindiba ve çeşitli yabani ot tohumlarını sayar. Bazı ağaç tohumları da alınır. Hangi tohumun erişilebilir olduğu mevsimle ve alanın yönetimiyle değişir. Kurumun vurguladığı gereksinim, yalnız kısa bir çiçeklenme sırasında değil, yıl boyunca erişilebilen tohumların bulunmasıdır.

Nasıl Avlanır?

İlkbaharda yerde önceki yıldan kalan tohumları toplayabilir; yaz ve sonbaharda gövdesini taşıyabilen otsu bitkilere konarak beslenir. Kar yerdeki tohumları örttüğünde ayakta kalmış bitkilerin tohum başları daha önemli olabilir. Aynı besin alanını üreyen birden çok çift paylaşabilir. LfL’nin anlattığı bu davranışlar, kuşun yalnız kendi yuvasının hemen dibinde beslendiği düşüncesini düzeltir.

İlginç Bilgiler

## Adı ve Besinleri Adı bir bitkiyi çağrıştırsa da yalnız keten tohumu yiyen bir kuş değildir. RSPB, hem yaygın İngilizce adındaki hem bilimsel adındaki keten ve kenevir bağlantısını açıklar. Bir adın belirli bir besini anması, türün başka bitkilerin tohumlarını yemediği anlamına gelmez. Türü öğrenirken adın kökeniyle gerçek beslenme çeşitliliğini ayrı düşünmek gerekir. ## Yavrulara Giden Tohumları İncelemek İngiltere’deki dokuz çiftlikte Mayıs–Ağustos 1996–1999 arasında 279 yavru grubunun besini incelendi. Moorcroft ve arkadaşları, küçük yavruların boyun kesesindeki tohumların tahmini hacmini değerlendirdi; bu, yenilen besinin gramla tartılması değildir. Karahindiba ve kolza tohumları öne çıktı. Oxfordshire’ın 1962–1964 verileriyle karşılaştırmada eski araştırmanın ziyaret sayısı çok daha fazlaydı; yazarlar bu nedenle iki dönemi doğrudan istatistiksel olarak karşılaştıramadıklarını belirtir. Besin listesinin değişmesi, tek başına bütün nüfus değişiminin nedenini kanıtlamaz. ## Yumurta ve Yavru Dönemlerinde Farklı Riskler Güney İngiltere’nin dokuz çiftliğinde 1995–1998’de yürütülen araştırmada, yumurta dönemindeki günlük yuva kaybı 537 yuva üzerinden değerlendirildi. Mevsim ilerledikçe bu risk azalırken, yavru dönemindeki 406 yuvanın günlük kayıp oranında benzer bir mevsimsel değişim bulunmadı. Yazarlar yumurtaların erken dönemde kargagillerce alınmasını olası bir açıklama olarak tartıştı. Bu, her yuvada saldırganın doğrudan görüldüğü anlamına gelmez; yumurta ve yavru dönemlerinde bulunan farklı örüntüyü açıklayan yorumdur. ## Aynı Türde Farklı Hareketler Kuzey İskoçya’da 2003–2004 ile 2012–2013 kışları arasında yürütülen halkalama çalışması, aynı Moray Firth kışlama alanında farklı hareketler yapan kuşlar bulunduğunu gösterdi. Yakında üreyenlerin çoğu yerel kalırken, daha kuzey ve batıdaki bazı kuşlar kışın bu alana geldi. Araştırma besinle çekilen kuşlara ve yeniden yakalamalara dayanıyordu; yakalama çabası, hava ve kullanılan noktalar değişebiliyordu. Bu yüzden bulgular bütün İskoçya nüfusunun eksiksiz sayımı veya Türkiye kuşlarının göç rotası değildir.

Boz Alamecek

Rhodospiza obsoleta

Takım Passeriformes
Familya İspinozgiller (Fringillidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Kalın koyu gaga, açık kum rengi gövde ve uçuşta belirginleşen pembe-açık kanat parlaması.

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Boz Alamecek, kum rengi gövdesiyle kuru çevreye karışan, kanadındaki parlak pembe ve gümüşümsü alanlarla dikkat çeken bir ispinozdur. Kısa, kalın ve koni biçimli gagası özellikle yakından belirgindir. Başın ve gövdenin sade rengiyle kanattaki renkli alanların karşıtlığı, ilk bakışta ayrı ayrı fark edilemeyebilir. Bu yüzden uzaktan yalnız kahverengi bir kuş görülmesi, kanadında pembe bulunmadığını göstermez.

Türün İngilizce adı Desert Finch, güncel bilimsel adı Rhodospiza obsoleta’dır. AviList bu adları aynı tür için verir. Eski yayınlarda görülen Rhodopechys obsoleta adı da aynı kuşun önceki cins yerleşimidir.

Genel Görünüm ve Duruş

Ali ve Ripley’nin uzman el kitabı, üst tarafı soluk kahverengi, boğazla göğsü sarımsı kahverengi, karnı ise beyaz olarak anlatır. Böylece boğazın sıcak tonu ile karındaki beyaz alan aynı alt taraf içinde birbirinden ayrılır. Kanat koyu kahverengiye çalar; geniş pembe alanın yanında dış kenarlarda ve tüy uçlarında beyaz görülür. Gövdeye yakın uzun kanat tüylerinin kenarları ise sarımsı kahverengidir. Koyu kuyrukta da dış kenarlar ve uçlar açık renktir. Pembe kanat alanını bütün kanadın pembe olduğu biçiminde düşünmemek gerekir: koyu zemin, pembe bölüm ve beyaz kenarlar birlikte deseni oluşturur. Kitap gagayı güçlü, görece kısa; kanadı uzun olarak tanımlar.

British Birds’ün tanı yazısında üreme dönemindeki gaga siyah veya grimsi siyah olarak tarif edilir.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Erişkin erkek ve dişi aynı temel gövde ve kanat desenini taşır. Erkeğin gözünün önü ile gaga tabanı arasında sınırlı siyah bir alan bulunur; dişide bu maske yoktur. Cornell’in tür hesabındaki ayrım bütün başın siyah olması değildir; gözün önündeki küçük bölgedir. Yüz yandan ve yeterince aydınlık görülmediğinde bu ayrıntı gizlenebilir. Yalnız kanadın pembe görünmesine göre kuşa erkek demek doğru olmaz; dişi de renkli kanat desenini taşır.

Kazakistan’ın bölgesel rehberinde dişinin koyu tüyleri daha kahverengi, pembe kenarları erkeğinkinden daha soluk olarak anlatılır. Genç kuş da genel olarak dişiye benzer; kanatları daha donuk kahverengi, kanat üstündeki büyük örtü tüylerinin uçları pembemsi sarıdır. Gagası soluk sarımsı görünür. Dolayısıyla maskesi seçilmeyen, soluk gagalı her kuş yetişkin dişi sayılmaz; genç görünümü de düşünülmelidir.

Uçuşta Görünüm

Dinlenirken kanadın bazı desenleri yarı örtülü kalabilir; kuş havalandığında belirgin açık kanat çizgisi daha kolay seçilir. British Birds’ün 1986 tanı anlatımı, uzaktaki sade görünüş ile yakındaki renkli kanat arasında bu farkı vurgular.

Ses ve Davranış

Cornell’in uzman anlatımı şarkıyı, birbirine eklenen ve yer yer boğuk, vızıltılı duyulan notalarla tarif eder. Kısa çağrıları “çip” veya “çink” benzeri duyulabilir; araya uzayan vızıltılar da girer. Yazıyla verilen bu heceler gerçek sesin yaklaşık anlatımıdır. British Birds’ün anlatımında uçuş çağrısı hoş, titrek bir ses dizisi olarak tanımlanır.

Irak’taki doğrudan gözlemler yavru bakımı sırasında nasıl görünebildiğini örnekler. Ararat ve Rahim’in 2017 bildirisinde, 24 Nisan 2012’de Süleymaniye’nin kuzeybatısında bir çiftin derede su içip besin topladıktan sonra çiftlik çitinin içindeki yuvasına gittiği anlatılır. 9 Mayıs 2015’te kentin kuzeyindeki bir parkta kuşun yerden yaklaşık bir metre yüksekteki dalda yavrusunu beslediği görülmüştür. Mayıs 2016’da Erbil’in kuzeydoğusunda da yetişkinlerle genç kuşların birlikte bulunması kaydedilmiştir.

Suudi Arabistan’ın 2020 uzman rehberi, eşlerin üreme sırasında çiftler veya küçük gruplar halinde bulunduğunu, dişinin yuvayı yapmada başlıca rolü üstlendiğini ve kuluçkaya yattığını belirtir. Her iki yetişkin yavrularla ilgilenir. Rehber yuvayı dal ve otlardan yapılmış, içi ince ot, kıl veya yün gibi yumuşak malzemeyle döşeli derin bir çanak olarak tarif eder. Yuva bir ağaç veya çalıda, yerden 1–5 metre yüksekte bulunabilir. Aynı rehber kışın yüz bireye ulaşabilen gruplar bildirse de üreme döneminde çiftler veya küçük gruplar öne çıkar.

Kazakistan’ın bölgesel anlatımında çoğunlukla beş–altı yumurta, dişinin yaklaşık iki hafta kuluçkaya yatması ve yavruların 12–13 günlükken yuvadan ayrılması bildirilir. Erkek kuluçkadaki dişiye besin taşır; yavruları iki ebeveyn besler. Yuvadan ayrılma yaşı, yavrunun her bakım ihtiyacının aynı gün bittiği anlamına gelmez.

Kuşun yalnız kum üstünde dolaştığı düşünülmemelidir. Jem Babbington’ın Al Jouf’ta Aralık 2022 sonunda yaptığı gözlemlerde bir kuş elektrik teline tünemiş, bir erkekle dişi de büyük bir sulama tarlasının dış kenarındaki alçak bitkilerde görülmüştür.

Karıştırılabilecek Türler

Küçük Alamecekle (Bucanetes githagineus; İngilizce Trumpeter Finch) karıştırılabilir. Dutch Birding’in tanı karşılaştırmasında Boz Alamecek biraz daha iri oluşu, çoğunlukla koyu gagası ve kanat ile kuyruğundaki beyaz alanlarla ayrılır. Tanıda yalnız gaga rengine dayanmak yerine bu özellikler birlikte değerlendirilir.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Kuru açık alanlarda yaşar; ağaçsız kum çölüyle sınırlı değildir. Oiseaux.net’in uzman derlemesi kurak ovaları, yarı çölü ve yağışla geçici su akan kuru vadileri sayar. Seyrek çalı, küçük ağaç ve bitki örtüsünün bulunduğu vahalar da kullanılır. Sulanan meyvelikler, bağlar, geniş bahçeler, parklar ve yol kenarındaki ağaçlar, tarım ve yerleşim çevresindeki uygun ortamlar arasındadır. Ortak özellik, açık zemin ile yer yer ağaç veya çalının bir arada bulunmasıdır.

Yuva Yeri

Ürdün’de Haşimi Üniversitesi çevresindeki 2006–2007 yuva araştırması, Boz Alameceğin zeytin çalılarıyla genç iğne yapraklı ağaçları kullandığını göstermiştir. Uzun ağaçlardaki yuvalar gövdeye daha yakın yerleştirilmişti. İncelenen ağaçlar arasında servi ve çam gibi türler, tek bir yuvada da keçiboynuzu bulunuyordu.

Günlük Alan Kullanımı

Al Jouf’taki uzman saha notu, büyük dairesel sulama tarlalarının yabani otlu kenarları ile çiftlik yanındaki kuru çalıları özellikle belirtir. Açık ekili alan, çevresindeki yabani ot ve yakın tüneklerin birlikte bulunması kuşun nerede aranabileceğini anlatır. Bu yerel gözlem bir tarlanın her bölümünün aynı derecede kullanıldığını göstermez. Kuşları izlerken suya veya beslenme zeminine gidiş yolunu kapatmamak gerekir.

Dünya Yayılışı

AviList, Boz Alameceği Türkiye’nin güneydoğusundan Çin’in kuzeyi ve Pakistan’ın kuzeyine uzanan bölgede yerel olarak gösterir. Bu geniş kuşak içindeki yayılış kesintisiz tek bir topluluk demek değildir. Suudi Arabistan’ın 2020 uzman rehberi ülkedeki yayılışın tarım alanlarının artmasıyla genişlediğini anlatır. Kuş 1975’e kadar daha çok kuzeybatıda seyrek bir ziyaretçi olarak bilinirken daha sonra Riyad, Hail, Al Jouf ve Tabuk gibi bölgelerde yerleşmiştir. Bu tarihler ve yer adları Suudi Arabistan’daki değişimi anlatır.

Türkiye'deki Durumu

Türkiye’deki çekirdek yayılışı güneydoğudadır. BirdLife’ın 2021 Avrupa değerlendirmesinde 2013–2019 dönemi için 3.000–6.000 üreyen çift tahmini yer alır. Yöntem, sınırlı verilere dayanan uzman görüşü olarak belirtilmiştir. Bu sayı güncel ve eksiksiz bir ülke sayımı değildir. Aynı tabloda kısa ve uzun dönem değişimler dalgalı olarak değerlendirilir; bu sınıflandırma düzenli artış ya da kesin azalma demek değildir.

Göç Yolculuğu

Bütün toplulukları göç etmeyen kuşlar olarak tanımlamak doğru değildir. OSME, Kazakistan’ın güneyinde üreme göçmeni kuşlarla az sayıdaki yerleşikleri ayırır; İran’da da yerleşik, yazın üreyen ve hareket eden topluluklar bildirir. Kazakistan’ın bölgesel kuş rehberinde ilkbaharda geliş ve Çokpak Geçidi’nde sonbahar geçişi anlatılır. Bu Kazakistan bilgisi, Türkiye kuşları için aynı aylara ve aynı yola sahip bir göç takvimi oluşturmaz.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Beslenmesinin temelini tohumlar oluşturur. Oiseaux.net’in uzman derlemesinde küçük tomurcuklar, taze sürgünler ve zaman zaman böcekler de sayılır. Yabani bitki örnekleri arasında karaağaç ve baklagiller; tarım bitkileri arasında ayçiçeği ile buğday bulunur. Bu liste, her yörede bütün sayılan bitkileri aynı oranda yediği anlamına gelmez; belirli bir bitkinin tohumu, o çevrede ve mevsimde bulunmasına bağlıdır.

Nasıl Avlanır?

Besini çoğunlukla yerde, bitki örtüsünün altında veya yaprak döküntülerinin arasında arar. Böylece dallarda tünediği süre ile beslenirken kullandığı zemin birbirinden ayrılır. İsrail’deki 2008 makalesinin önceki yayınlara dayanan biyoloji özeti, üreme döneminde yaprak, tomurcuk ve böcek de alındığını belirtir. Bu bilgi makalenin 31 yuvasında ölçülmüş besin oranı değildir; yumurtaları inceleyen çalışmanın tür biyolojisi özetidir.

İlginç Bilgiler

## İki Yuvalama Girişimi İsrail’in Sede Boqer bölgesinde 1988’de izlenen 31 yuvalama girişiminde üç–beş yumurta bulunmuş, en sık dört yumurta görülmüştür. İki kez yuvalayan 13 çiftin ilk girişiminde yumurta sayısı daha yüksekti; hesaplanan yumurta hacmi farkı ise anlamlı değildi. İlk girişimdeki yumurtalar kendi aralarında daha değişkendi. Yumurtadan çıkan ve yuvadan ayrılan yavru sayılarında anlamlı fark saptanmaması, iki dönemin kesinlikle eşdeğer olduğunu kanıtlamaz. Araştırmacıların değişken çöl koşullarıyla ilgili strateji açıklaması da deneyle kanıtlanmış bir neden değil, bu bulgulardan geliştirdikleri yorumdur. ## Yuva Yüksekliği ve Başarı Yuvanın yüksekte olması her yerde aynı sonucu vermeyebilir. Ürdün’de, Haşimi Üniversitesi’nin sulanan ağaçlandırma alanında 2006–2007’de incelenen 59 Boz Alamecek yuvasında, daha yükseğe yerleştirilen yuvalarla başarılı sonuç arasında ilişki bulunmuştur. Araştırmacılar, bu alanda havadan yuva avlayan kuşların hemen hemen bulunmamasını olası açıklama olarak tartışır. Bu, bütün yırtıcıların yokluğu ya da yüksek yuvanın her ülkede güvenli olduğu anlamına gelmez. Araştırma bir ilişkiyi gösterir; yuvaları farklı yüksekliklere taşıyarak yapılmış bir deney değildir. ## Tek Kuşun Anlattığı Tek bir fotoğraflı kayıt, yeni bir üreme alanı bulunduğu anlamına gelmez. Hindistan’ın Haryana eyaletindeki Sirsa çevresinde 22 Kasım 2020’de yalnız bir Boz Alamecek fotoğraflanmış, kuşun yerde beslenmesi kısa süre izlenmiştir. Kaydı yayımlayan gözlemciler sonraki ziyaretlerde kuşu yeniden bulamamış ve bunu olası bir serseri kayıt olarak değerlendirmiştir. Bu tür bir bildirim yayılışın kenarını anlamaya yardım eder; aynı yerde düzenli kışlama veya yuvalama olduğunu tek başına göstermez.

ESC ✕
Aramak istediğiniz kuşun Türkçe veya Latince adını yazın...