kusatlasi.com
Türkiye Kuşları Yükleniyor...
Dil / Language:
Türkçe | English
Seçildi Kırmızı Gagalı Dağ Kargası (Pyrrhocorax pyrrhocorax)
VS
Seçildi Ekin Kargası (Corvus frugilegus)

Kırmızı Gagalı Dağ Kargası

Pyrrhocorax pyrrhocorax

Takım Passeriformes
Familya Kargagiller (Corvidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Uzun kavisli kırmızı gaga, kırmızı ayak, bütünüyle siyah tüy ve derin parmaklı kanat.

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Kırmızı Gagalı Dağ Kargası (Pyrrhocorax pyrrhocorax; Red-billed Chough), erişkinde uzun, ince ve aşağı kıvrık kırmızı gagasıyla tanınır. Kırmızı bacakları, parlak siyah tüyleriyle belirgin bir karşıtlık oluşturur. RSPB’nin uzman hesabı, uzaktaki hareketli bir sürünün Küçük Kargalara benzeyebileceğini belirtir; yakından görülen gaga biçimi ve rengi bu benzerliği çözen temel ayrıntılardandır.

Genel Görünüm ve Duruş

Küçük Kargadan biraz daha iridir. Tüyleri mavi-siyah görünür, kanatlarda yeşil parlaklık seçilebilir. Oiseaux’nun uzman hesabı, kanat uçlarının Sarı Gagalı Dağ Kargası ve Küçük Kargadakinden daha derin parmaklı olduğunu belirtir. Gaganın kırmızısı uzakta seçilmediğinde bu siluet de önem kazanır.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Erkek ve dişinin tüy görünüşü benzerdir. Blasco-Zumeta ve Heinze’nin halkacılar için rehberi, bazı uç ölçüler eşey ayrımına yardımcı olsa da pek çok kuşta gaga ve gövde ölçülerinin örtüştüğünü açıklar. Bir kuşun fotoğrafta daha iri görünmesi veya gagasının daha uzun sanılması, bu nedenle kesin bir erkek tanısı verdirmez.

Gençte gaga soluk turuncu ya da sarı, bacaklar turuncumsu ve göz koyudur; erişkinin gözü yakından kırmızımsı görünür. İlk sonbaharla izleyen ilkbahar arasında kanat ve kuyrukta kalan eski gençlik tüyleri mat, siyahımsı-kahverengi görünebilir. Yenilenmiş gövde tüyleri bunlardan daha parlak siyahtır. Aynı kuşun sırtıyla kanadı arasındaki bu fark, tüylerin farklı zamanlarda yenilenmesinin sonucudur.

Uçuşta Görünüm

Uçuşta geniş kanatlar açıldığında uzun uç tüyleri birbirinden derin aralıklarla ayrılır. İrlanda’daki uzman tür hesabı, uçurumların çevresindeki yükselen hava akımlarında süzülme, keskin dönüş ve dalışları anlatır; kuşun zaman zaman ters dönerek veya yuvarlanarak uçtuğu da görülür. Bu çeviklik, kanat uçlarındaki belirgin parmaklarla birlikte dikkat çekicidir.

Ses ve Davranış

Erişkin çağrısı ince, çınlayan ve çoğunlukla iki parçalıdır; kabaca “çii-ov” diye yazılabilir. BTO, Küçük Karganın çağrısına benzese de bu iki parçalı yapının belirgin olduğunu bildirir. Genç kuşun sesi daha boğuk bir “çuf” gibi duyulabilir. Böylece aynı topluluk içinde erişkin ve genç çağrıları farklı duyulur.

Çift bağı güçlüdür. Eşler yuva çevresini savunabilir ve kur sırasında gösterişli uçuşlar yapabilir. Nicole Bouglouan’ın uzman hesabında çiftlerin yuva alanına yaklaşan tehditlere karşı uçuş ve kovalamayla tepki verdiği anlatılır.

Yerde yürüyerek, sıçrayarak veya kısa mesafede hızla koşarak ilerleyebilir. Üreme dışında çiftlerden daha geniş gruplara kadar değişen topluluklar halinde beslenir. Oiseaux’nun Fransız hesabı, küçük grupların yanında yüzlerce kuşluk toplanmaların da görülebildiğini belirtir.

Yuva kaya çatlağında, mağarada, kaya çıkıntısında veya uygun bir yapı boşluğunda kurulur. İki eşin yaptığı hacimli yapıda ince dallar ve kökler kullanılır; içi yün ve kıl gibi yumuşak malzemelerle döşenir. BTO’nun uzman tür derlemesinde tipik 3–5 yumurta ve dişinin yürüttüğü 17–18 günlük kuluçka bildirilir. Bu sayılar Türkiye’de ölçülmüş değişmez değerler değildir.

Yavrular yuvada yetişkin bakımına ihtiyaç duyar. İspanya’ya yönelik SEO/BirdLife hesabında her iki eşin de yavrulara baktığı, gençlerin yuva boşluğundan çıktıktan sonra da birkaç hafta yetişkinlere bağımlı kaldığı anlatılır. Bu yüzden oyuk dışında görülen bir genç hemen kendi başına beslenen bağımsız bir kuş sayılmaz. Aileyi uzaktan izlemek, besin taşıyan yetişkinlerin yuvaya girişini kesintiye uğratmaz.

Karıştırılabilecek Türler

Sarı Gagalı Dağ Kargası (Pyrrhocorax graculus; Alpine Chough) erişkinde kısa sarı gagası, kırmızı bacakları ve daha uzun kuyruğuyla ayrılır. Uçuşta kanat uçları daha az parmaklı, kuyruğunun ucu daha yuvarlaktır. Genç Kırmızı Gagalı Dağ Kargasında da sarımsı gaga bulunabildiği için karşılaştırma erişkin gaga rengiyle sınırlandırılmaz. Gaganın uzunluğu ve kıvrımıyla kanat-kuyruk oranı birlikte değerlendirilir.

Küçük Karga (Coloeus monedula; Western Jackdaw), daha kısa ve koyu gagalıdır. Erişkinin yanak ve ensesi gri, gözü açık renklidir; bacakları koyudur. Gençte tüyler daha mat, göz ise daha az belirgin mavimsi olabilir. Doğudaki soemmerringii biçiminde baş ve boyun daha açık kül grisi, ensenin altındaki açık yarım halka daha belirgindir. Bütün Küçük Kargaların aynı koyulukta olması beklenmez.

Kuzgun (Corvus corax; Northern Raven) çok daha iri, güçlü ve yüksek siyah gagalıdır. Uçuşta uzun kanatlarıyla birlikte kama biçimli uzun kuyruğu seçilir. Kırmızı Gagalı Dağ Kargasının ince kıvrık gagası ve daha kısa kuyruğu bu ağır yapılı görünümden ayrılır. Kuzgunun gaga tabanını örten tüyler de yakından belirgindir; erişkinin bacakları siyah, tüyleri parlak siyahtır.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Kayalık dağ yamaçları, vadiler ve kıyı uçurumlarıyla yakınlarındaki açık beslenme alanlarını birlikte kullanır. Britanya’daki Wildlife Trusts hesabı kısa otlatılmış çayırları ve kıyı fundalıklarını özellikle vurgular. Kayalık bölüm korunmuş yuva ve geceleme yerleri sağlarken, kısa bitkili zemin gagayla besin aranmasına elverişlidir. Bu nedenle yalnız dik duvarın varlığı, çevresindeki beslenme zemini olmadan yaşam alanının tamamını anlatmaz.

Yuva Yeri

Yuva yeri kaya çatlağı veya mağara olabildiği gibi, uygun eski bir yapının korunaklı boşluğu da olabilir. İspanya’daki araştırmada Los Monegros ve Campo Azálvaro kuşları çiftlik yapıları, ahırlar ve kiliselerde; güneydoğu Madrid kuşlarıysa kayalıklarda yuvalamıştır. Yapının kullanılabilirliği, yıkılma durumu ve insan kullanımının yoğunluğuyla birlikte değerlendirilmiştir. Bir binanın eski olması tek başına uygun yuva yeri olduğu anlamına gelmez.

Günlük Alan Kullanımı

İskoçya’nın Islay adasındaki besin araştırması, üremeyen ve henüz erişkinliğe geçmemiş kuşların yıl boyunca ortak geceleme yerleri kullandığını anlatır. Üreyen kuşların çoğu yazın yuva çevresinde geceler; bazıları kışın da orayı kullanır. Belirli bir geceleme noktasının tekrar tekrar seçilmesi, araştırmacıların altında biriken dışkılardan mevsimsel besin örnekleri toplamasına olanak sağlamıştır.

Dünya Yayılışı

Güney Avrupa ve Akdeniz çevresinden Asya’ya uzanan parçalı bir yayılışı vardır. AviList, Britanya Adaları, Kuzeybatı Afrika, Orta Asya, Himalayalar, Çin ve Etiyopya yükseklerinde farklı alt türler tanır. Toplam sekiz alt türün coğrafyası, aynı türün hem kıyı uçurumlarında hem iç kesimlerin dağlarında bulunabildiğini gösterir. Etiyopya yükseklerindeki baileyi, kuzeydeki ana yayılış kuşağından ayrı bir topluluktur.

Türkiye’deki Durumu

Türkiye’de üreyen bir türdür. BirdLife’ın 2021 Avrupa derlemesinde Türkiye için 2002–2012 dönemine ait 10.000–30.000 çiftlik uzman tahmini bulunur. Burada sayılan birim birey değil üreyen çifttir. 2008–2019 kısa dönem ve 1980–2013 uzun dönem nüfus eğilimleri bilinmiyor, eğilim verileri yetersiz olarak işaretlenmiştir. Bu kayıt geçmiş dönemin bilgi düzeyini verir; ülkenin bugünkü kesin nüfusu veya bütün bölgelerinde ortak bir artış-azalış sonucu değildir.

Göç Yolculuğu

Temelde yerleşiktir; düzenli kıtalar arası göç yapan bir tür değildir. SEO/BirdLife, yayılışındaki daha sert iklimli yerlerde yükselti değişimleri yapıldığını belirtir. İrlanda hesabında ise üreme yerlerinden tercih edilen kıyı alanlarına yerel dağılma anlatılır. Bu iki örnek, yerleşik olmanın yıl boyunca aynı noktada kalmak demek olmadığını gösterir. Türkiye’de her dağ topluluğuna aynı iniş ayı veya aynı mesafe atanamaz.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Başlıca karasal omurgasızları yer. İskoçya’da 1986–1989 döneminde Islay’de 17 yerden ve güneybatı ana karada bir yerden toplanan dışkıların 60 alt örneği incelenmiştir: 40 erişkin ve 20 yavru alt örneği. Böcek larvalarıyla hayvan dışkısında yaşayan böcekler, mevsime göre farklı sıklıkta görülmüştür. Tahıl taneleri erken kışta daha belirgindir. Bu sayılar 60 ayrı kuşu veya besinlerin ağırlık yüzdesini göstermez; örneklerdeki kalıntılar değerlendirilmiştir.

Nasıl Avlanır?

Uzun ve kıvrık gagasını kullanarak yerdeki ve kaya aralıklarındaki avlara ulaşır. SEO/BirdLife; böcek larvaları, solucan, örümcek ve çekirgeleri besinleri arasında sayar. Hayvan dışkısını eşeleyip içinde toplanan küçük canlıları araması da sık görülen bir davranıştır. Kışın hayvansal av azaldığında tohum ve meyve kullanımının artması, besin aramanın yalnız tek bir yüzeye veya av çeşidine bağlı kalmadığını gösterir.

İlginç Bilgiler

## Kısa Otun Önemi İrlanda’nın 2024 tarihli ulusal raporu, otlatmayla oluşan kısa bitki örtüsünün kuşun toprağa erişmesindeki önemini açıklar. Otlatmanın azalmasıyla otların çok uzaması besine ulaşmayı güçleştirebilir. Buna karşılık aşırı otlatma ve bazı tarım uygulamaları da beslenme alanının niteliğini bozabilir. Bu yüzden ilişki “ne kadar çok otlatma, o kadar iyi” biçiminde değildir; kısa ot, açık zemin ve omurgasız besinlerin birlikte bulunması önemlidir. ## Yuva Yeri Yayılışı Değiştirebilir İspanya’da 1987–1995 arasında Los Monegros, Campo Azálvaro ve güneydoğu Madrid’de yapılan araştırma, yuva yerlerinin kuşun yayılışını etkileyebildiğini gösterdi. Uygun binalar, doğal yuva kayası bulunmayan fakat beslenmeye elverişli alanların kullanılmasına olanak sağlıyordu. Çiftlik yapıları ve ahırlar kullanılan binalar arasında öne çıktı. 1997’deki yayının geniş bölgelere ilişkin nüfus hesaplarının bir kısmı, incelenen yerlerdeki yoğunlukların benzer çevrelere uygulanmasına dayanıyordu; hepsi doğrudan sayılmış çiftler değildi. ## Doğum Yılından Kalan İz İskoçya’nın Islay adasında 1981–2000 arasında 992 yavru, bireylerin ayırt edilmesini sağlayan renk halkalarıyla işaretlendi. 2003’te yayımlanan analizde sağ kalım için 1983–2000 kayıtları ve 1983–1998’de doğan gruplar kullanılabildi. Daha başarılı üreme yıllarında doğmuş kuşların ilk yıllarda yaşama ve daha sonra üreyen topluluğa katılma olasılıkları daha yüksekti. Doğum yılının niteliği, topluluğun o yıl yetiştirdiği yavru sayısıyla değerlendirildi. Bulgular uzun süreli izlemeye dayanıyordu; besin veya hava koşulları deneyle değiştirilmemişti.

Ekin Kargası

Corvus frugilegus

Takım Passeriformes
Familya Kargagiller (Corvidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Çıplak gaga tabanı, sivri gaga, pantolon tüyleri ve koloni

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Ekin Kargasının (Corvus frugilegus; İngilizce Rook) erişkininde gaga tabanını çevreleyen açık gri çıplak deri, uzun sivri gaga ve tepesi sivri baş dikkat çeker. Siyah tüyler güneşte morumsu parlar. Bacakların üstündeki sarkık tüyler bol pantolona benzer. Gençte açık yüz henüz bulunmadığından bu işaret her yaşta kullanılamaz.

Genel Görünüm ve Duruş

Gözleri koyu kahverengidir. Yeni Zelanda’nın uzman tür hesabı, oraya Avrupa’dan getirilen batı alt türünde uzun, sivri ve siyah gagayı tarif eder. Gri görünen bölüm, özellikle gaga tabanındaki çıplak yüz derisidir. Zeminde yürürken üst bacaklardaki uzun tüyler sarkık görünür. Uçuşta düzenli kanat vuruşları ve gövdeye gömülü gibi duran kısa boyun, kendine özgü bir siluet oluşturur.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Erkek ve dişi belirgin bir tüy rengiyle ayrılmaz. Yeni Zelanda rehberi, iki eşeyin kanat ve gaga ölçülerinin örtüştüğünü belirtir; bunlar her bireyde kesin ayrım sağlamaz.

Gencin gaga tabanı, yanakları ve çenesi siyah tüylerle kaplıdır; erişkinin açık çıplak yüzü henüz oluşmamıştır. Bu yüzden genç kuş, leş kargasıyla erişkinden daha kolay karışabilir. Yeni Zelanda rehberi ayrıca bazı gençlerde aşınmış siyahımsı kahverengi kanat tüylerini, erişkinde parlak siyah kanatları belirtir.

Uçuşta Görünüm

Uçuşta uzun, geniş ve uçları parmak gibi ayrılan kanatlar görülür. Yeni Zelanda saha rehberi uçuşunu güçlü ve doğrudan, aynı zamanda ağır tempolu olarak tarif eder. Geniş, ucu yuvarlağa yakın kuyruk da bu siluetin parçasıdır.

Koloni veya geceleme alanının üzerinde topluca uçarken yön değiştirebilir, birbirini izleyen dönüşler yapabilir. Beslenme alanı ile yuva kolonisi arasındaki yolculukta ise uçuşu daha doğrudan ve hızlıdır. Oiseaux.net’in uzman anlatımı bu iki durumu ayırır: uzun kanatlar ve kuyruk yalnız düz bir uçuş çizgisi için değil, grup uçuşundaki çevik hareketler için de kullanılır.

Ses ve Davranış

Çağrısı sert, pürüzlü ve burundan geliyormuş gibi duyulur. Oiseaux.net bu temas sesini “raaarrh”, daha yumuşak biçimini “hiiiin” heceleriyle tarif eder. Leş kargasının sesinden ayrılabilir, ancak deneyimsiz kulak için fark belirgin olmayabilir. Yuvadaki gençler daha tiz ve gıcırtılı besin isteme sesleri çıkarır.

Beslenirken, gece tünerken ve yuva yaparken topluluk hâlinde görülebilir. Kışın Küçük Kargalarla ortak gecelemeler oluşturması olağandır. Gruplar gün doğumu ve gün batımı çevresinde birlikte uçarak yüksek sesle çağrışabilir. Bununla birlikte hem Ekin Kargası hem leş kargaları tek başına veya sürüde bulunabilir.

Kur sırasında erkek, dişinin önünde gösterişli adımlarla yürüyebilir, eğilebilir ve ses verebilir. The Wildlife Trusts’ın uzman tür hesabı, bu davranışları çift oluşumunun parçası olarak anlatır. Böyle bir gösteride duruş ve hareket önem taşır; erkek için farklı bir tüy rengi gerekmez.

Yuva, dallardan yapılmış kaba bir çanağı andırır. Yeni Zelanda’daki uzman anlatımında iç döşemede iğne yaprakları, ot parçaları, kökler ve bazen yün bulunduğu belirtilir. Aynı bölgenin anlatımında kuluçkadaki dişiye ve yavrulara erkeğin besin taşıdığı da belirtilir.

BTO’nun Avrupa kuşlarına dayanan uzman özetinde tipik yumurta sayısı 3–4, dişinin kuluçka süresi 15–16 gün ve yavrunun yuvadan uçma süresi 32–34 gün olarak verilir. Yavrular yuvaya bağımlı ve ince hav tüyleriyle çıkar. Bu süreler Türkiye’de ölçülmüş bir yavru grubunun sonucu değildir.

Türün problem çözme becerisi, İngiltere’de Cambridge Üniversitesi’nin Madingley biriminde kontrollü koşullarda yapılan ve 2009’da yayımlanan deneylerde de incelenmiştir. Araştırılan dört kuş, elle büyütülmüş beş yaşındaki iki erkek ve iki dişiydi; önceden başka bir düzenekte çubuk çekme deneyimleri vardı. Yeni deneylerde uygun taş ve çubukları kullanmış, bazı görevlerde çubuğun yan dallarını kırarak onu boruya girebilir hâle getirmişlerdir. Bu, o kuşların esnek biçimde araç kullanabildiğini gösterir; bütün yabani Ekin Kargalarının günlük beslenmede alet kullandığını göstermez.

Karıştırılabilecek Türler

Kara Leş Kargasının (Corvus corone) tamamen siyah görünümünde gaga daha kalın ve küt, gaga tabanı tüylüdür. Genç Ekin Kargasında da yüz tüylü olduğundan uzun sivri gaga ve sivrice baş önem kazanır. Leş kargaları da sürü kurabilir; yalnız grup büyüklüğünden ayrılmaz.

Kuzgun (Corvus corax), Ekin Kargasından daha iri ve kalın yapılıdır. Güçlü küt gagası, boğazındaki uzun kabarık tüyler ve uçuşta belirgin kama biçimli kuyruğu yardımcı olur. İki tür de siyah ve parlak görünebilir; asıl fark yalnız tüyün parlaklığı değildir. Kuzgunun iri baş-gaga oranı ve uzun kanatları, Ekin Kargasının daha ince ve sivri gagalı görünüşünden ayrılır.

Küçük Karga (Coloeus monedula; İngilizce Eurasian Jackdaw), Ekin Kargasına göre daha küçük, kısa ve küt gagalıdır. Erişkinin baş arkasındaki gri alan ve açık mavi-gri gözleri ayırmaya yardım eder. Genç Küçük Karganın gözü daha koyu olabilir; bu yüzden yalnız göz rengiyle karar verilmez. Aynı kış sürüsünde bulunabilmeleri iki ayrı türün birlikte görülmesidir.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Açık tarla ve çayırlarda beslenebileceği, yakınında yuva ağaçları bulunan alanları kullanır. Köylerde ve mezarlıklarda koloniler kurulabilir; ağaç tepelerindeki iri dal yuvaları topluluğun yerini belli eder. The Wildlife Trusts’ın uzman hesabı tarım alanları, çayırlar, ağaçlıklar ile kasaba ve bahçeleri türün yaşam alanları arasında sayar.

Yuva Yeri

Yuvalar olgun ağaçların üst dallarında yan yana görülebilir; aynı ağaç birden çok çiftin yuvasını taşıyabilir. Oiseaux.net’in Fransa anlatımında erişkinlerin kent parkındaki yuvaları ile kentin çevresindeki açık beslenme alanları arasında gidip geldiği belirtilir. Yuvayı görmek için ağaca tırmanılmaz.

Günlük Alan Kullanımı

Doğu Polonya’da Siedlce yakınındaki 2000–2002 araştırması, yedi kolonide üremeyi ve altı koloninin çevresindeki tarım alanlarını incelemiştir. İlkbaharda ekilmiş tahıllar, çayır ve meraların payı ile üreme başarısı arasında olumlu ilişki bulunmuştur. Buna karşılık koloni büyüklüğü aynı başarı ilişkisini göstermemiştir. Başarılı bir yuvadan çıkan yavru sayısı ile bütün üreyen çiftler başına düşen yavru sayısı da farklı ölçülerdir; araştırma bu ayrımı yaparak koloniler arasındaki kayıpları değerlendirmiştir.

Dünya Yayılışı

Doğal yayılışı Avrasya’nın geniş bir bölümündedir. AviList v2025b, batıdaki Corvus frugilegus frugilegus alt türünü batı Avrasya’dan en az Sincan ve Kırgızistan’a kadar; doğudaki pastinator alt türünü orta Sibirya ve kuzey Moğolistan’dan doğuya uzanan alanlarda kabul eder. Batı alt türünün kışlama alanları Kuzey Afrika ve kuzeybatı Hindistan’a; doğudakinin alanları Kore, Japonya ve güneydoğu Çin’e kadar uzanır.

Türkiye'deki Durumu

OSME’nin 2025 bölge listesi Türkiye’de batı alt türünü yerleşik olarak belirtir. EURING’in 2022 uzman göç hesabı ise kuzey Avrupa ve Rusya topluluklarının kışın Türkiye’ye kadar uzanabildiğini anlatır. Böylece ülkede kalan üreyen kuşlar ile kışın dışarıdan gelen kuşlar birlikte bulunabilir. Bir kış topluluğunun büyüklüğü, yakın çevredeki üreyen çiftlerin sayısından farklı bir durumu yansıtır.

Göç Yolculuğu

Avrupa göç atlasında Britanya Adaları kuşlarının çoğunlukla yerel hareketleri, kuzey ve doğu topluluklarının daha geniş göçleri ayrılır. Orta ve doğu Avrupa’dan güneybatıya hareketler erken sonbahardan itibaren görülür; ilkbaharda mart ve nisan, kuzeydoğuya dönüşün önemli aylarıdır. Atlas, İsrail’de az sayıda uyduyla izlenen kuşun çoğunun üreme dönemini Türkiye’de, birinin ise Rusya’nın Astrahan bölgesinde geçirdiğini de bildirir. Bu sınırlı izleme grubunun sonucu bütün Türkiye kuşlarının aynı kışlama alanına bağlı olduğunu göstermez.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Hepçildir; böcekler, solucanlar, tohumlar ve bitki kökleri besinleri arasındadır. Yeni Zelanda’nın uzman hesabı, oradaki topluluklarda sinek larvalarını, erişkin kınkanatlıları ve onların larvalarını önemli besinler arasında sayar. Sonbahar ve kışın ceviz ile meşe palamudu da yenir; bunlar azaldığında anızdaki tahıllar kullanılabilir. Gençlere taşınan besinde de çeşitli böcek larvaları bulunur.

Nasıl Avlanır?

Zeminde yürüyerek besin arar; sivri gagasını toprağa sokup solucan ve böcek larvalarını çıkarabilir. Yavrulara besin götürürken topladığı parçaları boğaz kesesinde biriktirir. Besinle dolan kese belirgin kabarabilir; böylece bir besleme yolculuğunda birden çok küçük parça taşınır.

Batı Polonya’nın Sama Nehri havzasında 2010’da bir koloninin altında 451 salyangoz kabuğu toplanmıştır. Bunların 253’ü Helix pomatia türündendir. Bu gruptaki kabuklar, 2010–2011’de çevreden alınan aynı türden 63 canlı salyangozun kabuklarıyla karşılaştırıldığında daha küçük ve yuvarlaktı. Araştırmacılar, kuşların avlarını koloninin hemen yanından farklı yakın alanlardan getirmiş olabileceğini yorumlar. Kabuk kalıntıları salyangoz yendiğini gösterir; fakat menüdeki bütün besinlerin oranını vermez.

İlginç Bilgiler

## Bir Koloni Alanının Uzun Geçmişi BTO’nun Birleşik Krallık hesabında, bazı Ekin Kargası koloni alanlarının yüz yılı aşkın kullanıldığı belirtilir. Burada uzun ömürlü olan tek kuş veya aynı dal yuvası değil, tekrar kullanılan koloni yeridir. Yuvalar ağaç tepelerinde birbirine birkaç metre kadar yakın kurulabilir. Aynı hesabın yaklaşık 2000’den beri bildirdiği nüfus azalmasının nedenleri ise tamamen belirlenmiş değildir. ## Koloni Altındaki Bitkiler Doğu Polonya’da 2009’da dört koloni alanının altındaki toprak ve bitkiler, yuva bulunmayan kontrol alanlarıyla karşılaştırılmıştır. Araştırmada 40’ı yuva altından, 40’ı kontrol alanından olmak üzere 80 toprak örneği kullanılmıştır. Yuva altlarında azot, fosfor ve organik karbon daha yüksek bulunmuştur. Birlikte değerlendirilen bitki türlerinin toplam listesi verimli parklarda genişlerken, yoksul çam ormanı alanlarında daralmıştır. Bu farklar, incelenen yaşam ortamına göre değişmiştir. ## Besin Kalıntısından Tohum Yayılmasına Doğu Polonya’da 2009 ilkbaharında yedi koloninin altında toplanan 739 kusmuk topağı incelenmiştir. Bunlar dışkı değil, sindirilemeyen kalıntıların ağızdan çıkarılmış hâlidir. Topaklarda 78 tahıl tanesi ile bunların dışında 571 tohum bulunmuştur. Mart 2010’da başlatılan sera denemesinde 15 bitki türünün tohumları çimlenmiştir. Bazı türlerden yalnız bir veya birkaç tohum bulunması, denemenin bilgi değerini sınırlar; yine de bazı tohumların kuştan canlı çıkabildiğini gösterir. Kuşun tohumu taşıması ile o tohumun doğada yeni bir bitki oluşturması aynı aşama değildir. ## Saklanan Besin Yeni Zelanda saha rehberi, oradaki Ekin Kargalarının cevizleri ot diplerine veya sürülmüş toprağın aralıklarına gömerek sakladığını anlatır. Kuşlar daha sonra bu noktaları araştırıp sakladıkları besini yeniden bulabilir. Besinin yakalandığı anda yenmesi zorunlu değildir; bir kısmı ilerisi için ayrılır.

ESC ✕
Aramak istediğiniz kuşun Türkçe veya Latince adını yazın...