kusatlasi.com
Türkiye Kuşları Yükleniyor...
Dil / Language:
Türkçe | English
Seçildi Kızıl Boyunlu Batağan (Podiceps grisegena)
VS
Seçildi Kara Boyunlu Batağan (Podiceps nigricollis)

Kızıl Boyunlu Batağan

Podiceps grisegena

Takım Podicipediformes
Familya Batağangiller (Podicipedidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Siyah tepe; gri-beyaz yanak; pas kızılı boyun; sarı tabanlı kalın koyu gaga; koyu göz

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Kızıl Boyunlu Batağan (Podiceps grisegena; Red-necked Grebe), Kulaklı ve Kara Boyunlu Batağandan daha iri ve uzun gagalıdır. Üreme görünüşünde kızıl boyun, açık yanak ve siyah tepe belirgindir. Kışın bu renkler sönükleşir; kuşu tanımak için boynundaki kızıllığın görünmesini beklemek doğru değildir.

Genel Görünüm ve Duruş

Üreme giysisinde tepe siyah, yanaklar ve boğaz açık gridir; boyun kestane kızılıdır. Açık baş yanları siyah tepeyle güçlü karşıtlık oluşturur. Göz koyu, gaga siyah ve tabanı limon sarısıdır. Gösteri sırasında bazı tepe ve yanak tüyleri kabarıp yüzü daha geniş gösterebilir. Bu nedenle başın her duruşta dümdüz bir çizgi vermesi beklenmez.

Nicole Bouglouan’ın Avrupa–Asya alt türüne ilişkin hesabında koyu üst tarafın altında karın daha açık, çoğunlukla beyaz; gövde yanları gri-kahverengi olarak anlatılır. Boynun önü ile üst göğüs sıcak kestane rengindeyken, ensenin ortası daha koyudur.

Kış giysisinde kızıl boynun yerini kirli kahverengi ve gri-kahverengi tonlar alır; boğaz beyazımsıdır. BTO’nun kış teşhis açıklamasında kısa ve kalın boyun özellikle vurgulanır. Beyaz yanaklı bir batağanı yalnız başındaki açıklıkla adlandırmak yerine, boynun kalınlığıyla uzunluğu ve gaganın biçimi de incelenir.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Erkek ve dişi aynı temel tüy görünümünü taşır. Üreme rengindeki siyah tepe, açık gri yanak ve kızıl boyun her iki eşeyde de bulunur; birine daha farklı bir renk düzeni verilmez. Sahada tek başına görülen bir bireyin yalnız tüy rengine bakarak güvenilir eşey tayini yapılamaz.

Genç kuşun yüzünde koyu ve açık çizgiler bulunur. Cornell’in eBird hesabındaki bu işaret, erişkinin daha sade açık yanağından farklıdır.

Uçuşta Görünüm

Uçuşta boyun öne, ayaklar gövdenin gerisine uzanır; hızlı kanat çırpar. Bahriye göre gövdesi daha toplu, boynu daha kısadır ve kanatta daha az beyazlık gösterir. Bu karşılaştırma aynı açıdan görülen kuşlarda yapılır; su üstünde kıvrılmış bir boynun kısa görünüşüyle uçuş silueti aynı duruş değildir.

Kanatta beyazlık yine de vardır. Nicole Bouglouan’ın uzman hesabı, içteki uzun uçuş tüylerinde daha büyük, kanadın ön kenarı tabanındaki örtü tüylerinde daha küçük açık alan tarif eder. Kanat açıldığında bu iki bölge koyu üst tarafın üzerinde görünür.

Ses ve Davranış

Üreme döneminde sert ve derinden gelen sesler çıkarır. Fransız uzman hesabı çağrıyı alçak, pürüzlü bir gaklama; ötüşü Su Kılavuzunu andıran kaba ve derin sesler olarak tarif eder.

Bir başka uzman hesabında eşlerin karşı karşıya yükselip göğüslerini yaklaştırması, dipten aldıkları su bitkilerini birbirine sunması ve dik duruşla yan yana su üstünde ilerlemesi anlatılır. Baş tüyleri bu gösterilerde kabarabilir.

Yuva iki eşin su bitkileriyle yaptığı iri bir yığındır. Sığ yerde bitkilere tutturulabilir veya tabandan yükseltilir; büyük bölümü su altında, yumurtaları taşıyan çukuru su üstündedir.

BTO’nun uzman derlemesinde tipik yumurta sayısı 4–5, iki eşin paylaştığı kuluçka 20–23 gündür. Bu, Britanya ve İrlanda kuşları için hazırlanmış bir tür derlemesidir; Türkiye’de izlenmiş bir yuva grubunun ölçümü değildir.

Oiseaux’nun uzman hesabı kuluçkayı 22–25 gün olarak verir. İki kaynak aynı süre aralığını bildirmediği için, bunlardan yeni bir ortalama üretilmez.

Cornell’in Kuzey Amerika hesabında yeni çıkan hav tüylü yavruların hemen ebeveyn sırtına çıktığı, ilk 10–17 günün çoğunu burada geçirdiği anlatılır. Sırtta taşınmak, yavrunun uçabildiği veya kendi besinini bütünüyle topladığı anlamına gelmez. Yavru bakımı, yumurtadaki gelişim bittikten sonra da sürer.

Karıştırılabilecek Türler

Bahri (Podiceps cristatus; Great Crested Grebe), Büyük Tepeli Batağan adıyla da bilinir. Daha uzun ve ince boynu, uzun pembemsi sivri gagasıyla ayrılır. Üreme giysisindeki uzun tepe tüyleri ile başın yanlarındaki yelpaze biçimli kestane-siyah tüyler belirgindir. Kızıl Boyunlu Batağanın açık gri yanağı ve daha kalın sarı tabanlı gagasıyla birlikte karşılaştırılır.

Kulaklı Batağan (Podiceps auritus; Horned Grebe) daha küçüktür. Üreme giysisinde kızıl boyun, kırmızı göz ve gözün gerisindeki altın sarısı tüy demetleri dikkat çeker. Kışın yüz siyah-beyazdır; düz gagasının açık renkli ucu ve göz hizasındaki daha keskin koyu-açık sınır önem kazanır. Gençte gözün kırmızılığı ve yüz karşıtlığı erişkindeki kadar belirgin olmayabilir.

Kara Boyunlu Batağan (Podiceps nigricollis; Black-necked Grebe, Kuzey Amerika’da Eared Grebe), ince ve hafif yukarı kalkık görünen gagasıyla ayrılır. Üreme kuşunda baş ve boyun siyah, göz kırmızı; gözün gerisindeki uzun tüyler altın sarısıdır. Kışın baş tepesi daha bombeli görünür ve başın siyahı gözün altına iner. Gençte renklerin daha sönük olabileceği hesaba katılır; başın biçimiyle gaga birlikte incelenir.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Su bitkilerince zengin göl ve göletler üreme ortamlarıdır. Açık suyla kıyı bitkilerinin yan yana bulunması önemlidir; tür yalnız büyük ve derin göllerle sınırlı değildir. Nicole Bouglouan’ın uzman hesabı küçük iç tatlı sulardan, sığ ve bataklık alanlardan ve çok yavaş akan sulardan da söz eder. Kıyının bitkili bölümüyle besin aranan su yüzeyi aynı alanın farklı parçalarını oluşturur.

Arin Gölü’nde 2013–2015’te yürütülen çalışmada tür sazlık habitatla ilişkilendirilmiştir. Alanın kıyısında hasırotu ve kamış toplulukları bulunur. Çalışma, bu sazlıklarda izinsiz yakmaların yaygın olduğunu da bildirir.

Yuva Yeri

Cornell’in Kuzey Amerika hesabında yuvalar, korunaklı göl kıyısının hemen yanında veya üzerinde; sudan yükselen ya da yüzen bitkilerin arasında yer alır.

Günlük Alan Kullanımı

Cornell’in eBird hesabı kışın başlıca denizde bulunduğunu, bazen kalabalık topluluklar oluşturduğunu belirtir. Bu yüzden kış kuşlarını yalnız yazın yuva yapılabilecek küçük, bitkili göletlerde aramak eksik kalır. Mevsimlik kullanılan kıyı suları ile yuva çevresi aynı ortam olmak zorunda değildir.

Dünya Yayılışı

AviList v2025b iki alt tür tanır. Avrupa–Asya alt türü grisegena, İskandinavya’dan Rusya’nın kuzeydoğusu ve Kamçatka’ya, güneyde Güneydoğu Avrupa, Türkiye, Kazakistan ve Çin’in kuzeydoğusuna kadar yerel olarak ürer. Holbollii ise Alaska, Kanada’nın batı ve orta kesimleriyle ABD’nin kuzeyindeki üreme alanlarında bulunur. Kışın birçok topluluk kıyılara geçer. Avrasya kuşları Avrupa kıyılarından Japonya ve Kore çevresine; Kuzey Amerika kuşları ise kendi kıtalarının deniz kıyılarına yayılır.

Türkiye’deki Durumu

Türkiye’de yalnız kış ziyaretçisi olarak tanımlanması eksiktir. Van Gölü havzasındaki Arin, diğer adıyla Sodalı Göl’de Mart 2013–Ekim 2015 arasında yapılan İngilizce bilimsel çalışma, türü üreyen çiftler arasında rapor eder. BirdLife’ın 2021 Avrupa derlemesi de Türkiye için hem üreme hem kışlama verisi içerir. Bu tarihli kaynaklar bugünkü her gölün durumunu gösteren bir ülke sayımı değildir; belirli bir yerde görülmesiyle orada güncel üreme kanıtı bulunması ayrı değerlendirilir.

Göç Yolculuğu

Cornell’in Kuzey Amerika hesabı karada gece, büyük göller ve kıyılar üzerinde bazen gündüz göç edildiğini anlatır. Böylece gündüz uçan bir batağanı görmek, onun göçte olamayacağı anlamına gelmez. İç kesimlerdeki üreme sularıyla kışın kullanılan deniz kıyıları arasında mevsimlik yer değiştirme bulunur; Türkiye’den bir bireyin hangi gün hangi kıyıya gittiğini gösteren izleme yolu bu bölgesel anlatımdan çıkarılamaz.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Polonya’nın doğusundaki 2001–2012 araştırmasında yumurtlama öncesi beslenen yetişkinler, balık konmuş havuzlarda başlıca sazan, balıksız havuzlarda daha çok kurbağa ve başka iki yaşamlıları alıyordu. Sindirim kalıntıları ise küçük omurgasızların da önemini gösterdi. Beslenmeyi yalnız balık yemekle sınırlamak bu yerel örneği bile tam anlatmaz.

Polonya’nın güneydoğusundaki sazan havuzlarında 1993–2002’de yürütülen araştırmada, en az bir yavru uçuran 32 çiftin besin taşımaları incelendi; erken dönem karşılaştırmasına yavrularını tamamen kaybeden altı aile de eklendi. Yavrular büyüdükçe taşınan balığın payı arttı. Sayıca bol küçük omurgasızların besinin ağırlığındaki payı daha farklıydı. Sonuçlar bu havuzlardaki yavru beslemesine aittir.

Nasıl Avlanır?

Çoğu avı dalıp su altında yüzerek yakalar, fakat beslenmesi bununla sınırlı değildir. Polonya’nın doğusunda 2001–2012’deki araştırmada özellikle balıksız havuzlarda su yüzeyinden böcek toplama, alçakta uçan böceği havadan alma ve su üstüne çıkan bitkilerden küçük hayvanları koparma da gözlenmiştir. Bu hareketler, yalnız dalış sayısını izlemenin bütün beslenme girişimlerini göstermeyeceğini açıklar.

İlginç Bilgiler

## Yutulan Tüylerin Görevi Kendi küçük tüylerini yutar, yavrularına da tüy verebilir. Cornell hesabında midede iki ayrı tüy birikimi oluştuğu, bunların işlevinin kesin bilinmediği belirtilir. Sert besin parçalarının alt sindirim yoluna zarar vermesini azaltabilecekleri bir açıklama önerisidir; türde gösterilmiş tek ve kesin görev olarak sunulmaz. ## Yavrunun Yutabileceği Av Polonya’nın güneydoğusunda 1993–2002’deki yavru besleme araştırmasında, 27 ailede sunulup geri çevrilen avlar da incelendi. Reddedilenlerin yaklaşık yüzde 82’si balıktı; çoğu, yavrunun yutabileceğinden iri görünüyordu. Araştırmacılar toklukla büyüklük engelini her olayda kesin ayıramadıklarını da belirtti. Bu oran bütün besinin yüzde 82’si demek değildir; yalnız reddedilen avların içindeki balık payıdır. ## Beslenmeyi Araştırmanın Farklı Yolları Polonya’nın doğusunda 2001–2012’de yürütülen çalışmada, beslenme gözlemleri ile ölü bulunan 11 kuşun sindirim kalıntıları ve 16 havuzdan elde edilen yumurta sarılarının kimyasal izleri karşılaştırıldı. Bunlar aynı örneklem değildi. Karbon ve azotun farklı biçimlerinin oranları, yumurtaya besin sağlayan kaynakları anlamaya yardım etti. Görülen avlar daha çok büyük balık ve kurbağaları öne çıkarırken, kalıntılar küçük omurgasızların önemini gösterdi. Yumurta modellerinin belirsizlik aralıkları genişti; tek yöntem eksiksiz bir menü vermiyordu. ## Çift Sayısı ile Birey Sayısı Türkiye için hazırlanan 2021 Avrupa derlemesinde üreme ve kış nüfusu farklı yıllara, farklı sayım birimlerine dayanır: üreme çiftle, kışlama bireyle verilir. Türkiye satırlarında uzun ve kısa dönem değişim yönü bilinmiyor olarak işaretlidir. Bu nedenle o tablodaki tarihli büyüklük aralıklarından bugüne kesin bir artış veya azalış yüzdesi çıkarılmaz.

Kara Boyunlu Batağan

Podiceps nigricollis

Takım Podicipediformes
Familya Batağangiller (Podicipedidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Kırmızı göz; ince hafif yukarı kalkık gaga; sivri arka tepe; üremede kara boyun, altın kulak yelpazesi ve kestane yanlar

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Kara Boyunlu Batağan (Podiceps nigricollis), küçük başlı, ince boyunlu ve narin gagalı bir su kuşudur. Üreme giysisindeki erişkinde siyah baş ve boyun, gözün arkasından yayılan altın sarısı tüyler ve kestane renkli yanlar birlikte seçilir. Uzaktan süs tüyleri kaybolabilir ve kuş bütünüyle koyu görünebilir.

Genel Görünüm ve Duruş

Kış giysisinde başın koyu tepesi kırmızı gözün altına kadar iner; yanak gri gölgeli, çene beyazdır. Bu sınır Kulaklı Batağandaki kadar keskin olmaz. Baş bazen tepeli, bazen daha yuvarlak görünebilir; tek bir baş biçimine güvenilmemelidir.

Gaganın üst kenarı düz olsa da alt kenarının dışbükeyliği, gagaya hafif kalkık bir görünüş verebilir. Bu yüzden “yukarı kıvrık” görünüşü, kalın ve belirgin biçimde eğri bir gagayla karıştırmamak gerekir.

Sırt çizgisi ovaldir; arka uç kısa ve kabarık görünür. Ayak parmakları ördekteki gibi bütünüyle perdeyle birleşmez; her parmağın yanındaki ayrı genişlemeler yüzmeye yardım eder. Bacaklar gövdenin gerisindedir.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Erkek ve dişi aynı temel tüy desenini taşır. Tek bir kuşun renginin daha parlak görünmesi güvenilir bir eşey ayrımı sağlamaz.

İlk gençlik giysisindeki kuşta başın yanları ve boyun erişkin kış giysisine göre daha kahverengimsi veya krem tonlu olabilir. Oiseaux hesabında gençlerin gözü kahverengimsi-kırmızı, gagası sarımsı olarak anlatılır. Dolayısıyla “her yaşta parlak kırmızı göz ve siyah gaga” kuralı yanlıştır.

Uçuşta Görünüm

Uçarken boynunu uzatır, ayakları geriye doğru ve hafif aşağı sarkık durabilir; kanatlarını hızlı çırpar. Bu genel batağan silueti tek başına tür tanısı sağlamaz.

Ses ve Davranış

Üreme alanında seslidir; yinelenen tiz notalar ve kur sırasında ıslıklar duyulur. Kışın daha sessizdir. Sürünün kalabalık olması, her bireyin sürekli ses çıkaracağı anlamına gelmez.

Karıştırılabilecek Türler

Kulaklı Batağan (Podiceps auritus), özellikle kışın benzer görünür. Onun beyaz yanağı ile koyu başı arasındaki sınır daha keskindir; düz gagasının ucu açık renklidir. Üreme giysisinde ise boynu kestane tonludur. Kara Boyunlunun siyah üreme boynu ve kışın gölgeli yanağıyla karşılaştırılmalıdır.

Küçük Batağan (Tachybaptus ruficollis) daha toplu, yuvarlak başlı bir görünüş taşır. Üreme giysisinde gaga tabanındaki sarı leke ve yüz-boyun yanlarının kızıl rengi yararlıdır. Kışın daha kahverengimsi görünür. Bu işaretler, yalnız büyüklük veya göz rengine bakmaktan daha kullanışlıdır.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Britanya’daki BTO uzman hesabında üreme ortamı; sığ, besince zengin, su altında ve yüzeyde bol bitki bulunan göl ve havuzlar olarak anlatılır. Kışın daha korunaklı kıyı suları ve geniş rezervuarlar kullanılır. Bu, üremede aranan bitkili sığlık ile kışın kullanılan açık suyu ayırmaya yardım eder.

Yuva Yeri

Stanford’un Kuzey Amerika rehberinde yuva; taze ve çürümüş bitkilerden yapılan, sığ suda yükselen bitkilere tutturulmuş yüzen bir platformdur. Sırtında taşınan ve beslenen yavrular da anlatılır. Yuva çevresine girmek, hem bu dayanağı hem yavruların korunmasını bozabileceğinden uzaktan gözlem yapılmalıdır.

BTO’nun Avrupa kuşlarına ilişkin üreme özetinde tipik yumurta sayısı 3–4, kaydedilmiş aralık 1–6; iki eşin üstlendiği kuluçka 20–22 gündür. Yavrular hav tüyleriyle kaplı çıkar ve yuvayı erken terk edebilir. Bunlar Türkiye’de ayrıca ölçülmüş üreme süreleri değildir.

Günlük Alan Kullanımı

Üreme dışındaki dönemde tuzlu sular da önem kazanır. Cornell’in Kuzey Amerika anlatımında, bol tuzlu su karidesi ve sinek bulunan çok tuzlu göllerde büyük topluluklar kurduğu belirtilir. Tuzluluk tek başına yeterli açıklama değildir; besine de bakılmalıdır.

Dünya Yayılışı

AviList, türün Avrasya’da nigricollis, Afrika’da gurneyi, Kuzey Amerika’da californicus olmak üzere üç alt türünü kabul eder. Avrasya toplulukları batı Avrupa’dan Asya’nın doğusuna kadar parçalı biçimde ürer; kış alanları Akdeniz, Karadeniz ve Hazar çevresiyle Asya’nın daha güneydeki kıyılarına uzanır. Afrika’daki gurneyi ise Etiyopya’dan Tanzanya ve güney Afrika’ya dağılmış yerleşik topluluklar oluşturur.

Türkiye'deki Durumu

Türkiye’de hem üreyen hem kışlayan topluluklar vardır. BirdLife’ın 2021 Avrupa değerlendirmesinin ekinde, 2002–2012 verileri için 800–1.600 üreyen çift bildirilir; yöntem, sınırlı veriden yapılan çıkarıma dayalı “kısmi” tahmindir. Kış için 2013–2019 dönemine ait 2.100–10.000 birey verilir ve yöntem “tam sayım veya istatistiksel olarak sağlam tahmin” sınıfındadır. Aynı derlemede Türkiye’nin yakın dönem eğilimi veri yetersizliğinden bilinmiyor olarak işaretlenmiştir. Bu tarihli tahminler günümüzün kesin sayımı veya nüfusun değişmediğinin kanıtı değildir.

Göç Yolculuğu

Üreme ve kışlama alanları her toplulukta aynı değildir. Avrasya kuşları kışın kuzey Afrika kıyıları, Arap Yarımadası, Karadeniz ve Hazar gibi bölgelere yayılırken Kuzey Amerika kuşları Meksika’ya kadar uzanabilir. Bu kıtalar arası fark, bir Amerikan gölünde ölçülmüş göç takviminin Türkiye’ye aynen taşınamayacağını gösterir.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Besinleri çoğunlukla su böcekleri ve bunların larvalarıdır. Bölgeye ve mevsime göre kabuklular, yumuşakçalar, iki yaşamlılar veya küçük balıklar da yenir. “Batağan” olması, besininin yalnız balıktan oluştuğu anlamına gelmez.

ABD’nin Kaliforniya eyaletindeki Mono Gölü’nde 1980–1981’de toplanan 73 kuşun mide içeriği, Artemia cinsi tuzlu su karideslerinin önemini göstermiştir. Örneklerin 61’i gündüz, 12’si bir gece boyunca alınmıştır. Araştırmanın sonuçlarında, birleştirilmiş av sayısının yüzde 85’ten fazlası karidestir. Bu oran avların sayısına dayanır; biyokütle, bütün yıl veya Türkiye’deki besin oranı değildir.

Nasıl Avlanır?

Suyun içinde dalarak besin toplar; avın bulunduğu yere göre orta derinlikte veya dipte arayabilir. Küçük avları gagasıyla alır. Bu nedenle su yüzeyinde görülen kısa aramalar, beslenme davranışının yalnız bir bölümüdür.

İlginç Bilgiler

## Göç Öncesi Değişen Mide Jehl ve Henry’nin 2013 çalışması, ABD’nin batısında, 2006–2011 döneminin farklı tarihlerinden alınmış sekiz grubu karşılaştırır. Gruplarda 5–10’ar kuş bulunur; büyük bölümü erişkin ağırlıklıdır, açlıktan ölen gençler ayrı bir gruptur. Mide bölümleri çıkarılıp tartılarak incelenmiştir. Bekleme ve yoğun beslenme döneminde büyüyen mide, göç öncesinde küçülmüştür. Ancak yazarlar her küçülmeyi yararlı bir “uçuş uyarlaması” saymamıştır: salgı üreten mide bölümünün uzun uçuşta daha fazla küçülmesini, dokuların yenilenme hızlarıyla bağlantılı olabilecek bir yan sonuç olarak yorumlamıştır. Bu açıklama gözlenen ölçü değişimiyle aynı kesinlikte kanıtlanmış bir mekanizma değildir. ## Midedeki Kalıntı Ne Anlatır? ABD’nin Kaliforniya eyaletindeki Mono Gölü’nde yapılan 1980–1981 araştırması, mide içeriğinin nasıl yorumlanması gerektiğini de gösterir. 26–27 Ekim 1980’deki karşılaştırmada 12 gündüz örneğinin yalnız birinde karides yokken 12 gece örneğinin 11’inde bulunmamıştır. Buna rağmen bazı başka av kalıntıları gece de kalmıştır. Yazarlar bunu farklı avların midede farklı sürelerle kalmasıyla açıklamayı daha olası bulmuştur. Dolayısıyla gece midesinde bir böcek kalıntısı bulunması, kuşun onu mutlaka o gece yakaladığını kanıtlamaz.

ESC ✕
Aramak istediğiniz kuşun Türkçe veya Latince adını yazın...