Tür Karşılaştırma Ekranı
Kuşların fiziksel özelliklerini, seslerini, habitatlarını ve tanımlarını yan yana karşılaştırmak için iki tür seçin.
Kızıl Gerdanlı İncirkuşu
Anthus cervinus
Ses Kayıtları
Ses kayıtları aranıyor...
Bilimsel Tanım & Morfoloji
Hızlı Tanı
Kızıl Gerdanlı İncirkuşu, Anthus cervinus, küçük, ince gagalı bir yer kuşudur. Üreme görünümündeki pas pembe yüz ve boğaz dikkat çeker; bu renk her kuşta aynı ölçüde bulunmaz. Kızıllığı olmayan bireylerde özellikle sırtın siyah, kahverengi ve beyazımsı boyuna çizgilerine, çizgili sağrıya ve doğal çağrıya bakılır.
Genel Görünüm ve Duruş
Gaga düz ve sivridir; üstü koyu, alt gaganın tabanı pembemsi olabilir. Bacaklar açık pembe, gözler koyudur.
Kahverengi sırt üzerinde koyu ve açık uzunlamasına çizgiler güçlü bir karşıtlık oluşturur. Kanattaki iki açık şerit daha silik olabilir. Göğüs ve yanlar çizgilidir; ancak üreme görünümünde kızıllığın kapladığı alanın çizgileri azalabilir. Kuşun bütün üst tarafını görmek, yalnız boğaz rengini görmekten farklı bir tanı desteği sağlar.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Üreme erkeklerinde yüz ve boğazdaki kızıllık genellikle daha yaygın, göğüsteki çizgiler daha azdır. Dişilerde kızıllık ortalama olarak daha sınırlı ve göğüs çizgileri daha belirgin olabilir. Bireyler arasındaki değişkenlik büyüktür; bu farklardan, uzaktan görülen her kuş için kesin erkek veya dişi sonucu çıkarılmaz.
Genç kuşta kızıl yüz ve boğaz aranmaz. Açık kaş, koyu yüz çizgileri, beyaz boğaz ve yoğun çizgili alt taraf öne çıkar. Kış görünümündeki erişkinler de daha soluk olabilir. Yaş ve mevsim değişirken sırt ve sağrının güçlü çizgilenmesi yararlı kalır.
Uçuşta Görünüm
Kuyruk görece kısa ve koyudur; dış kuyruk tüylerinde beyaz bulunur. Beyazı yalnız çok ince bir kenar çizgisi gibi düşünmemek gerekir. Kanatların biçimiyle kuyruk deseni birlikte görülmelidir; tek bir beyaz kuyruk tüyü bu türü diğer bütün incirkuşlarından ayırmaz.
Uçuşu dalgalıdır. Bu özellik birçok incirkuşunda görüldüğü için gövde ve kuyruk deseniyle birlikte değerlendirilmelidir.
Ses ve Davranış
İnce, keskin ve uzayan “psiiih” çağrısı önemli bir destektir. Erkek üreme alanında uçarken tekrarlı ezgiler söyler; gösteri eğik bir inişle bitebilir. Göç çağrısı ile üreme şarkısı farklıdır; ses ve görünüm birlikte değerlendirilir.
Üreme döneminde çiftler ayrı alanlar kullanır; koloni kurmaz. Yavrular bağımsızlaştıktan sonra ve göçte gevşek gruplar görülebilir.
Karıştırılabilecek Türler
1. Çayır İncirkuşu, Anthus pratensis, özellikle kızıllığı olmayan kuşlarla karışabilir. Yeni tüylerde onun da sırtı belirgin çizgilidir; fakat açık sırt çizgileri daha çok krem veya sarımsı tonludur ve sağrısı daha düzdür. Sık tekrarlanan kısa “psit” çağrısı da karşılaştırmaya yardımcı olur.
2. Ağaç İncirkuşu, Anthus trivialis, göğüste belirgin koyu çizgiler taşırken yanlarındaki çizgiler daha incedir. Alt taraftaki sıcak renk daha çok göğüste toplanır. Bu çizgi dağılımını ve doğal sesi birlikte karşılaştırmak, yalnız kuşun büyüklüğüne bakmaktan daha yararlıdır.
3. Dağ İncirkuşu, Anthus spinoletta, kışın daha düz kahverengi bir üst taraf, açık kaş ve koyu bacaklarla ayrılabilir. Gençlerinde sırt çizgileri daha belirgin olabileceği için “sırtı hiç çizgili değildir” denmez. Üreme görünümündeki pembe göğüs de tek başına Kızıl Gerdanlı İncirkuşu tanısı koydurmaz.
Habitat & Dağılım
Üreme Alanı
Söğüt ve huş çalılarıyla otlukların iç içe geçtiği tundralarda ürer. Turbalıklar ve ıslak çayırlar önemlidir. Alaska’ya ilişkin uzman hesabında, sazımsı otlu çayırlara komşu kuru ve taşlı alanlar da belirtilir.
Yuva Yeri
Yuva yerde, bir ot tümseği, kaya veya küçük çalının koruduğu çukurda bulunabilir. Dişi ot, yaprak ve yosundan çanak yapar; içini daha ince malzemeyle döşer. Kuzey Amerika uzman hesabı erkeğin çukuru açmasını olası bir davranış olarak anlatır; bunun her yuvada kesinlikle böyle olduğu varsayılmaz.
Kuzey Amerika uzman derlemesinde olağan yumurta sayısı beş veya altı, dişinin kuluçkası 11–13 gündür. İki ebeveynin beslediği yavrular 11–15 günde yuvadan ayrılır. Fransız uzman tür hesabı kuluçkayı 11–14 gün olarak özetler. Bunlar Türkiye’de ölçülmüş yuva verisi değildir; kaynak farkından yeni bir ortalama hesaplanmaz.
Günlük Alan Kullanımı
Göç ve kış döneminde açık, nemli otlaklar, ıslak tarlalar, bataklık kenarları ve nehir kıyıları kullanılır. Kuş çoğu zaman zemindedir ve bitkilerle karışarak gözden kaybolabilir. Uygun bir noktada sessizce beklemek, onu tekrar tekrar uçurmadan hem görünümünü hem davranışını izlemeye yardımcı olur.
Dünya Yayılışı
Üreme alanı Avrupa ve Asya’nın en kuzeyindeki tundraları ve Alaska’nın kuzeybatısını kapsar. Kış alanları Afrika ile Güneydoğu Asya’ya, Endonezya ve Filipinler’e kadar uzanır. Bu nedenle türün bütün bireylerinin kışı Afrika’da geçirdiği söylenemez. AviList’in güncel kaydı kuzeydeki yuvalama alanlarıyla güneydeki kış alanlarını açıkça ayırır.
Türkiye'deki Durumu
2021 tarihli İngilizce Türkiye omurgalıları derlemesi Kızıl Gerdanlı İncirkuşu’nu göç geçişinde görülen ve kışlayan bir tür olarak listeler. Bu kayıtta yaz göçmeni üreyen veya yıl boyu yerleşik tür olarak gösterilmez. Türkiye’de rastlanan bir kuş, kuzeydeki üreme alanlarından gelen göçmen olabilir; yalnız bulunduğu yerden yuvalama sonucu çıkarılmaz.
Göç Yolculuğu
İsrail’in Eilat bölgesindeki 1984–2008 halkalama araştırmasında toplam 2.315 Kızıl Gerdanlı İncirkuşu yakalandı. Çalışma boyunca ağlardan özel kuş tuzaklarına geçildi. Bunlar Türkiye için kesin geçiş günleri veya tek bir göç rotası göstermez.
Beslenme & Diyet
Ne Yer?
Başlıca böcekler ve larvalarıyla beslenir; solucanlar, küçük yumuşakçalar ve başka omurgasızları da alabilir. Çimenlerin ve sazımsı bitkilerin tohumlarını da tüketir.
Nasıl Avlanır?
Zeminde yürüyerek, gagasıyla yerdeki veya alçak bitkilerdeki besini toplar. Kuzey Amerika uzman hesabı, iri böcekleri yemeden önce yere vurabildiğini anlatır. Kıyıya yığılmış bitki parçalarında da av arayabilir.
İlginç Bilgiler
## Halkaların Gösterdiği Konaklama İsrail’in Eilat bölgesindeki 1984–2008 halkalama çalışmasında, ilk ve son yakalama arasındaki süre ilkbaharda 27 Kızıl Gerdanlı İncirkuşu için ortalama 3,7 gün, sonbaharda 148 kuş için 6,4 gündü. Bunlar en az konaklama süreleridir: kuş ilk yakalamadan önce gelmiş veya son yakalamadan sonra ayrılmış olabilir. Yeniden yakalanan bu gruplar bütün göçmenlerin aynı süre kaldığını göstermez. ## Besin Depolamayı Ölçmek Aynı Eilat araştırmasında, İsrail’de 1984–2008 arasında yeniden yakalanan 25 ilkbahar kuşunun ağırlığının katlanmış kanat uzunluğuna oranı arttı. Bu, vücut durumunun bir göstergesidir; doğrudan yağ ölçümü değildir. Sonbahardaki değişim istatistiksel olarak belirgin bulunmadı. Her göçmenin konaklarken aynı miktarda enerji depoladığı sonucu çıkarılamaz. ## Yuvadaki Yabancı Yumurtaya Tepki 2017’de Rusya’nın Çukotka bölgesindeki Chaun ve ABD’nin Alaska bölgesindeki Seward Yarımadası’nda yapılan deney, yuvalara farklı görünümlü yapay yumurtalar konduğunda kuşların tepkisini inceledi. Bu türden yalnız üç çift denendi: Rusya’daki bir çift hem benekli hem mavi modeli kabul etti. Alaska’daki iki çiftten biri benekli modeli kabul edip mavi modeli uzaklaştırdı; diğeri ikisini de kabul etti. Aynı çiftte modeller sırayla denendiği ve türün örneklemi çok küçük olduğu için bunlar bütün Kızıl Gerdanlı İncirkuşlarının değişmez davranışı sayılmaz. Makaledeki 96 Alaska denemesi farklı kuş türlerini birleştirir; 96 incirkuşu çifti anlamına gelmez.
Dağ İncirkuşu
Anthus spinoletta
Ses Kayıtları
Ses kayıtları aranıyor...
Bilimsel Tanım & Morfoloji
Hızlı Tanı
Dağ İncirkuşu (Anthus spinoletta; İngilizce Water Pipit), koyu bacaklı, sivri gagalı bir incirkuşudur. Avrupa üreme giysisinde gri baş, belirgin açık kaş ve pembemsi göğüs dikkat çeker. Kış giysisi daha kahverengi ve çizgilidir. Koyu bacaklarla beyaz dış kuyruk tüyleri, değişen gövde renkleri yanında izlenecek önemli işaretlerdir.
Genel Görünüm ve Duruş
Gagası uzun, düz ve sivridir. Kapalı kanatta koyu tüylerin açık uçları iki çizgi oluşturur; bunlardan biri daha siliktir. Bacaklar iyi ışıkta koyu kırmızımsı kahverengi seçilebilir. Üreme giysisindeki siyah gaganın yerini kışın alt bölümünde sarılık bulunan bir gaga alır.
Türkiye ve Kafkasya çevresinde üreyen coutellii biçimini, Avrupa’daki spinoletta biçiminin her ayrıntısıyla aynı düşünmemek gerekir. David Callahan’ın uzman anlatımı coutellii için daha sıcak pembe göğüs, daha belirgin üst taraf karşıtlığı ve alt tarafta daha silik, yayvan çizgiler bildirir. Bu yüzden gri başlı, pembe göğüslü Avrupa kuşu bütün bireyler için değişmez bir renk şablonu değildir. AviList v2025b bu biçimleri ayrı türler değil, aynı türün alttürleri olarak tutar.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Erkekle dişi birbirine çok benzer. Blasco-Zumeta ile Heinze’nin Avrupa kuşlarına yönelik rehberinde erkeğin baş ve ense yanları daha gri, dişininki daha kahverengi anlatılır; buna karşın yalnız giysi rengiyle eşey ayırmanın güvenilir olmadığı özellikle belirtilir. Arazide kahverengimsi başlı bir kuşa hemen dişi denmemelidir. Yaş ve mevsimle değişen tüyleri de aynı değerlendirmeye katmak gerekir.
Genç kuşun göğsünde çizgiler bulunur. İlk kışta eski ve yeni kanat tüyleri bir arada kalabildiğinden, yan yana duran tüylerin rengi ve aşınması farklı görünebilir. Rehber yaş ayrımında bu yenilenme sınırlarını kullanır. Bu ayrıntılar yakından uzman incelemesi içindir; kuşu yakalamaya çalışmak için bir gerekçe değildir. Yetişkinin kış giysisindeki çizgili göğüs de gençlik işaretiyle karıştırılmamalıdır.
Uçuşta Görünüm
Uçuşu hızlı ve hafif dalgalıdır; kalkışta kuvvetli kanat vuruşları görülür. Kuyruğun en dış çift tüyünün dışa bakan bölümü beyazdır; yanındaki çiftte beyazlık uca sınırlıdır. Bu beyaz alanlar kuş havalanırken veya kuyruk açılırken seçilebilir.
Callahan, gösteri yapan kuşun sığ kanat vuruşlarıyla yükseldiğini, alanı üzerinde dönüp süzülebildiğini ve kanatlarla kuyruğunu açarak alçaldığını anlatır. Ötüş yere konduktan sonra da bir bitki üzerinde sürebilir. Böylece şarkı söyleyen kuşu yalnız gökyüzünde aramak yeterli olmaz: kaya ve bitki üstündeki duraklamalar da davranışın bir parçası olabilir.
Ses ve Davranış
Çağrısı ince, kısa ve uzaktan kolay kaçırılabilen bir sestir. Naturalis hesabı bunu tiz bir “ziit” benzetmesiyle verir; şarkı uçuş sırasında hızlanan diziler ve sonda daha akıcı bölümler içerir. Yazın çift veya aile grubu, kışın gevşek topluluklar halinde görülebilir. Kışın bir arada beslenen kuşlar, aynı yerde topluca yuva yapan bir koloni anlamına gelmez.
Dişinin kuluçkada otururken beslenmek için yuvadan ayrılması doğal davranışının bir parçasıdır. Rauter ve Reyer’in İsviçre Alpleri’ndeki iki üreme dönemini ele alan araştırmasında, hava soğuduğunda bu ayrılışların süresi kısaldı. Besinin az olduğu koşullarda ise dişi daha sık besin aramaya çıktı ve daha uzak yerlere uçtu. Bir yuvanın kısa süre boş görünmesi, bu nedenle hemen terk edildiği şeklinde yorumlanmamalıdır.
R. G. Bijlsma, 30 Ekim 2022’de Hollanda’nın Drenthe bölgesinde göçteki tek bir genç kuşu çamurlu bir su kıyısında izledi. Kuş kısa yürüyüşleri bir iki saniyelik duruşlarla bölüyor, ara sıra çevresini daha uzun süre tarıyor ve aynı küçük kesimde tekrar dolaşıyordu. Gözlem 391 saniye sürdü; bazı avları alışı, kuşun başı ters yöndeyken görülemedi. Bu tek bireylik kayıt, yerde besin ararken nasıl durup bakabildiğini somut olarak gösterir.
Dişi, yerde bitki örtüsüyle saklanan çanak biçimli yuvayı kurar. BTO tür özeti tipik 4–5 yumurta, daha geniş olarak 2–6 yumurtalık kümeler bildirir. Kuluçkayı dişi yapar ve verilen tipik süre 14–15 gündür. Yavrular 15–16 gün kadar yuvada kalır. Bu süreleri Türkiye’de yeni ölçülmüş değerler gibi düşünmemek gerekir; türün kaynakta bildirilen üreme bilgileridir.
Karıştırılabilecek Türler
Çayır İncirkuşu (Anthus pratensis; İngilizce Meadow Pipit) genellikle daha belirgin çizgili sırt ve alt taraf, daha silik açık kaş ve çoğunlukla pembe ya da pembemsi açık bacaklarla ayrılır. Göğüsteki koyu çizgiler yanlarda da belirgin sürer. Yeni giyside üst tarafın açık-koyu uzunlamasına çizgileri kuvvetlidir; tüyler aşındığında bu karşıtlık azalabilir. Dağ İncirkuşunun kış giysisinde daha sade sırtı, belirgin kaşı ve koyu bacakları birlikte karşılaştırılır.
BTO’nun 2024–2025 kış sayısındaki saha anlatımı, İngiltere’deki Stanwell ve Staines Moor alanlarında Dağ İncirkuşlarının Çayır İncirkuşlarıyla gevşek karışık gruplar oluşturduğunu bildirir. Aynı alandaki bütün küçük kahverengi kuşları tek tür sanmak bu yüzden yanıltır. Grup içindeki kuşlar ayrı ayrı incelenmeli; kaş, bacak rengi ve göğüs çizgileri her bireyde yeniden görülmelidir.
Kızıl Gerdanlı İncirkuşu (Anthus cervinus; İngilizce Red-throated Pipit) üreme erkeğinde baş yanları, boğaz ve göğsün üst bölümündeki tuğla kızılıyla dikkat çeker. Dişinin bu bölgeleri daha pembe ve göğsü çizgili olabilir. Kızıl renk göstermeyen genç ve dişi tiplerinde sırtın çok kuvvetli siyah-açık uzunlamasına deseni önem kazanır. Dağ İncirkuşunun daha sade üst tarafıyla bu desen karşılaştırılır; yalnız göğüste sıcak bir renk görmek iki kuşu aynı tür yapmaz.
Habitat & Dağılım
Üreme Alanı
Üreme ortamı, dağların ağaç sınırı üzerindeki açık çayırlar ve taşlı, nemli otluklardır. Küçük akarsular, kayalar ve alçak bitki örtüsü aynı alanda bir araya gelebilir. Naturalis, kar sınırının üstündeki uygun açık kesimlerin de kullanılabildiğini belirtir. Yuva çevresindeki otlukla besin aranan alan tek bir düz yüzey olmak zorunda değildir; kaya ve ıslak çayır parçaları yan yana bulunabilir.
Yuva Yeri
Yuva ot kümesi, küçük çalı ya da koruyucu kaya yanında saklanabilir. Çanak ot, ince sap ve yosun içerir; içi kılla döşenebilir. Oiseaux.net hesabında, yavrular henüz yeniyken onları ısıtan dişiye erkeğin besin getirdiği, daha sonra iki ebeveynin de yavru beslediği anlatılır. Yuvayı görmek için bitki örtüsünü aralamak veya ebeveyni tekrar tekrar havalandırmak yerine uzaktan izlemek gerekir.
Günlük Alan Kullanımı
Kışın ıslak çayırlar, su kanalları ve sazlık çevreleri önem kazanabilir. Wrocław’da 2004–2005 kışındaki araştırmada, ılık atık suyla beslenen çayırlarda, hendeklerde ve çökeltme havuzlarında kuşlar sayıldı. Yağışla çayırlardaki, kar örtüsüyle havuzlardaki sayıların ilişkisi farklıydı. Bu yerel örnek, kış alanının yalnız bir su yüzeyi değil, besin alınabilen çamurlu ve açık kenarlarla birlikte kullanıldığını gösterir.
Dünya Yayılışı
Avrupa ile Asya’nın dağ sistemlerinde parçalı bir yayılışı vardır. AviList v2025b, spinoletta alttürünü İber Yarımadası’ndan Balkanlar ve kuzeybatı Türkiye’ye uzanan Orta ve Güneybatı Avrupa dağlarına yerleştirir. Coutellii doğu Türkiye, Kafkasya, kuzey İran ve Türkmenistan’da; blakistoni ise kuzeydoğu Afganistan’dan Transbaykal ve Nan Şan dağlarına kadar bulunur. Bunlar listede aynı Dağ İncirkuşu türünün üç alttürüdür.
Türkiye'deki Durumu
Türkiye’de üreyen toplulukları bulunur; göç ve kış dönemlerinde de görülür. BirdLife’ın 2021 Avrupa değerlendirmesi ülke için 2002–2012 dönemine ait 20.000–60.000 çift tahmini verir; veriyi yetersiz, kısa ve uzun dönem eğilimlerini bilinmiyor olarak niteler. Bu aralık güncel bir ulusal sayım değildir. OSME’nin bölgesel listesi de Türkiye’nin dağlarında üreyen coutellii kuşlarını ve Avrupa Türkiye’sinden geçen spinoletta biçimini ayrı bağlamlarda belirtir. Hatay’da 2007–2013 gözlemlerini inceleyen İngilizce bilimsel çalışma da Dağ İncirkuşunu bölgenin bilinen kış ziyaretçileri arasında sayar.
Göç Yolculuğu
Sonbaharda yüksek üreme alanlarından daha alçak kış alanlarına geçebilir; bütün topluluklar aynı yönde hareket etmez. Avrupa halkalama atlasında Alpler ve Orta Avrupa’da işaretlenen spinoletta kuşlarının Fransa, İberya veya İtalya’ya uzanan farklı kış bağlantıları yer alır. Çekya’dan eylülde geçen kuşların güneye ve güneybatıya, Yunanistan ile İspanya arasındaki alanlara hareketleri de bildirilir. Bunlar Avrupa kayıtlarıdır; Türkiye’deki her bireye ait kesin rota olarak çizilemez.
Beslenme & Diyet
Ne Yer?
Başlıca besinleri küçük omurgasızlardır: böcekler ve larvaları, örümcekler, solucanlar, küçük yumuşakçalar ve su kabukluları alınabilir. Meyve ve tohum da tüketir. Kışın kullandığı ıslak ortamlarda sucul böcek larvaları gibi avlar besin listesine eklenir. Mevsimle değişen yaşam alanı, karşılaştığı besinlerin de değişmesine yol açar.
Nasıl Avlanır?
Besini yerde yürüyerek veya kısa koşularla toplar. Sığ suya girebilir, bitki parçaları ve küçük taşları çevirerek alttakilere ulaşabilir. Havalanan küçük bir av için kısa ve dik bir sıçrama uçuşu da yapabilir. Naturalis’in anlattığı bu yöntemler, onu yalnız çimen üstünden görünür böcek toplayan bir kuş gibi düşünmenin yetersiz olduğunu gösterir.
İsviçre’nin Dischma Vadisi’ndeki 1990–1992 araştırmasında, yavru besleyen kuşların kullandığı beslenme yerleri hem savundukları alanın içinde hem dışında haritalanmıştır. Yazarlar, yuva çevresindeki alanla kuşların gerçekten besin topladığı yerleri ayrı değerlendirmiştir. Sonuçlar, yavruya besin sağlanan ortamı anlamak için yalnız yuvanın hemen çevresine bakmanın yeterli olmadığını gösterir.
İlginç Bilgiler
## Besine Erişmek ve Üreme İsviçre’nin Dischma Vadisi’nde 1990–1992 araştırması, besin aranan alanların yapısıyla üreme sonuçlarını karşılaştırdı. Çayır bitkilerinin daha fazla yer kapladığı beslenme alanları daha erken üreme ve daha çok yuvadan ayrılan yavruyla ilişkiliydi. Yırtıcı saldırısı veya kar yüzünden yavru kaybeden yuvalar, besinle yavru sayısı arasındaki bu analize alınmamıştı. Araştırmanın gösterdiği, bütün kayıp nedenlerini açıklayan tek bir besin etkisi değil, belirli koşullardaki ilişkidir. ## Yuva Yerini Seçmek Avusturya’nın Ötztal bölgesindeki Obergurgl’da 1983–1989 arasında yapılan yuva araştırmasında dişilerin, uygun yuva boşluklarını üç-dört hafta boyunca araştırdığı bildirilmiştir. İncelenen yuvalar, zeminin içine iyice gömülmüş korunaklı yapılardı; basit bir açık çukurdan çok küçük bir oyuğu andırıyordu. Böhm ve Landmann’ın 1995’te yayımladığı özgün özet, bu yerlerin savrulan kar ve yağmurdan, hâkim rüzgârdan ve aşırı güneşlenmeden korunduğunu anlatır. Bu, o dağlık çalışma alanına ait bulgudur. ## Aynı Kış Alanına Yeniden Dönmek BTO’da yayımlanan renkli halka projesi anlatımında, Staines Moor, Lytchett Bay ve Lakenheath çevresindeki doğrulanmış yeniden gözlemler, işaretleme yerinde veya yakınındaydı. Lytchett Bay’de Kasım 2020’de halkalanan bir erkek Aralık 2023’e kadar otuzdan çok kez yeniden görüldü. Bu kayıtlar bazı bireylerin aynı kış alanıyla bağını gösterebilir; bütün kuşların hiç yer değiştirmediği anlamına gelmez. ## Bol Av ile Yenilen Av Aynı Şey Değildir Polonya’nın Wrocław kentindeki 2003–2004 ile 2008–2009 arasındaki kış dönemlerinden toplanan 422 dışkı örneğinde böcekler, bitki parçaları ve küçük taşlar saptandı. Araştırma, çevrede çok bol bulunan sinek larvalarının mutlaka ana besin olacağı beklentisini doğrulamadı; erişkin böcekler de önemliydi. Böylece bir yerde hangi avın bol olduğunu saymakla kuşun gerçekte ne yediğini incelemek aynı şey değildir.
