Tür Karşılaştırma Ekranı
Kuşların fiziksel özelliklerini, seslerini, habitatlarını ve tanımlarını yan yana karşılaştırmak için iki tür seçin.
Küçük Flamingo
Phoeniconaias minor
Ses Kayıtları
Ses kayıtları aranıyor...
Bilimsel Tanım & Morfoloji
Hızlı Tanı
Küçük Flamingo (Phoeniconaias minor; Lesser Flamingo), yaşayan flamingoların en küçüğüdür. Uzun boynu, ince kırmızı bacakları, pembe gövdesi ve çok koyu gagasıyla tanınır. Parmakları arasında perde bulunur.
Genel Görünüm ve Duruş
Gaga aşağı kıvrılır. Erişkinde çok koyu kırmızı, uçta siyahtır; uzaktan neredeyse bütünüyle siyahmış gibi görünür. Gözün açık kırmızı renkli kısmını çevreleyen koyu kırmızı çıplak alan gaga tabanına bağlanır. Uzun bacakların kırmızısı, koyu baş ayrıntılarıyla birlikte değerlendirilir.
Gövdenin pembeliği her erişkinde aynı güçte değildir. WWT’nin 2015’te Slimbridge’deki Küçük Flamingoları anlattığı gözlemlerinde, üreme gösterilerine hazırlanan kuşlarda yalnız tüylerin değil gaga ve bacak renklerinin de canlandığı belirtilir. Uzun, koyu kırmızı sırt-omuz tüyleri de bu görünümün parçasıdır. Bu örnek bakım altındaki sürüye aittir; doğadaki bütün kuşlar için aynı aya bağlanmış bir renk takvimi değildir.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Erkek ve dişi aynı yaştayken tüy, çıplak deri ve göz renkleri benzerdir. Kenya’daki Bogoria Gölü’nde 2001–2002’de incelenen 154 kuşun eşeyi DNA ile doğrulandığında erkekler ortalamada daha iri bulundu. Buna rağmen büyük dişilerle küçük erkeklerin ölçüleri önemli ölçüde örtüşüyordu. Bu nedenle yan yana duran iki kuşun büyüğüne yalnız görünüşünden kesin olarak erkek denmez.
Genç kuş, erişkinin küçük ve pembe bir kopyası değildir. Gövde tüyleri açık kahverengiden beje gider; uzun uçuş tüyleri, kanat örtüleri ve omuz çevresi daha koyu kahverengidir. Gaga gri-siyah, göz koyu ve bacaklar gridir. Tüyler aşındığında gövde beyazımsılaşabilir, fakat kanat üzerinde ve altında kahverengi alanlar kalır. Bu yaş görünümü erişkinin parlak pembe-kırmızı kanadıyla karıştırılmamalıdır.
Bogoria araştırması, yavruluk ile erişkinlik arasında bütün vücut parçalarının aynı hızda değişmediğini de gösterdi. Üç yaş sınıfı karşılaştırıldığında baş ve gaga ölçüleri erken tamamlanmış görünürken, kütle ve bazı iskelet ölçülerinde uçmaya başladıktan sonra da gelişme vardı. İncelenenler farklı yaşlardan kuşlardı; aynı bireylerin üç yıl boyunca adım adım izlenmesi değildi.
Uçuşta Görünüm
Uçuşta boynunu ileri, bacaklarını geriye uzatır; siluet böylece iki yönde de uzar. Siyah uçuş tüyleri, kanattaki pembe-kırmızı örtü tüylerinden belirgin biçimde ayrılır. Konmuş kuşta kanadın en renkli yüzeyleri omuz ve yan tüylerinin altında gizlenebilir; açılan kanatta görülen renk alanı bu yüzden çok daha geniştir.
Ses ve Davranış
Uçarken yüksek ve keskin bir “kvirrik” çağrısı çıkarabilir. Beslenen veya yürüyen kuşlarda daha alçak, homurtuya benzeyen sesler duyulur. Çok sayıda kuşun bu sesleri aynı anda çıkarması sürüde sürekli bir uğultu oluşturabilir. Uzman anlatımlarında uçuş çağrısı ile alçak grup sesleri ayrı tarif edilir.
Kur sırasında kuşlar sıkışık bir grup halinde hızlı ve eşgüdümlü yürüyebilir. Boyunlarını dik uzatır, başlarını yukarıda tutar ve kanatlarını açarak renkli yüzeyleri gösterirler. Bu, tek bir erkeğin tek başına yaptığı bir gösteriden çok, sürü içindeki ortak hareket düzenidir. Gösteri grubunun sayısı ve hareketi, sakin biçimde beslenen sürüden farklı bir görünüm yaratır.
1954–1969 Doğu Afrika gözlemlerini derleyen Brown ve Root çalışmasında kur gruplarının, bilinen yuva alanlarından uzak yerlerde de oluştuğu anlatılır. Bu yüzden bir gölde gösteri yapan Küçük Flamingolar görmek, o gölde yumurta veya yavru bulunmasıyla aynı kanıt değildir. Kur, eş oluşumu ve yuvada kuluçka birbiriyle ilişkili fakat ayrı aşamalardır.
WWT’nin Mayıs 2015 Slimbridge gözlemlerinde, toplu gösterinin ardından bir erkeğin seçtiği dişiyi su çevresinde yakından izlediği anlatılır. Bu davranış bakım altındaki Küçük Flamingo sürüsünde gözlenmiştir.
WWT Slimbridge’deki Küçük Flamingoların 2015 gözlemlerinde kuşların, önceden var olan yuva tümseklerini ıslak çamur ekleyerek yeniden biçimlendirdiği görülmüştür. Yuva yalnız çevrede bulduğu hazır bir çukur değildir; kuş gagasıyla malzemeyi toplar ve yapıyı yükseltir. Bu ayrıntı bakım altındaki sürüde gözlenmiştir; doğal kolonilerin yerini veya yuva sayısını belirleyen bir arazi sayımı değildir.
Yuva çamurdan yapılmış bir tümsektir; tepede yumurtanın durduğu çukur bulunur. Tipik olarak bir yumurta bırakılır. Doğu Afrika’nın 1954–1969 gözlemlerini derleyen çalışmada, her iki ebeveynin yaklaşık 28–29 gün kuluçkaya yattığı bildirilir. Yavruların uçabilecek duruma gelmesi Natron Gölü’nde yaklaşık 70, Magadi Gölü’nde yaklaşık 90 gün sürmüştür. Bunlar farklı kolonilerin sonuçlarıdır; tek bir evrensel gelişim süresi değildir. Koloniye yaklaşarak kuşları yuvadan kaldırmamak gerekir.
İlk hafta erişkinler yavrunun yakınında daha çok kalır; sonrasında yavrular toplu gruplarda bir araya gelir. Doğu Afrika çalışmasında, bir haftadan büyük yavruların sığ su içindeki toplanma alanlarına yürüdüğü ve burada kendi kendine beslenebilecek ve uçabilecek duruma gelene kadar kaldığı anlatılır. Büyük bir yavru grubuna katılmak, ebeveynden besin almaya hemen son verildiği anlamına gelmez.
Karıştırılabilecek Türler
Türkiye’deki temel karşılaştırma, sitede Flamingo adıyla yer alan Büyük Flamingodur (Phoenicopterus roseus; Greater Flamingo). Erişkini genellikle daha iri ve açık pembedir. Gaga açık pembe olup yalnız ucu siyahtır; Küçük Flamingonun gagasının çok daha geniş bölümü koyudur. Her iki türde uçuş tüyleri siyah, kanat örtüleri pembedir. Bu nedenle uçan kuştaki siyah-pembe kanat karşıtlığı tek başına Küçük Flamingoyu ayırmaz.
Büyük Flamingonun gençleri de pembe erişkinlerinden daha kahverengi ve soluktur: üst taraf kahverengi, boyun ve alt taraf kirli beyaz, bacaklar koyu olabilir. Dolayısıyla kahverengi bir flamingoyu yalnız pembe olmadığı için Küçük Flamingo saymak doğru olmaz. Gençlik giysisiyle erişkin giysisini ayırmak ve iki türün gaga ile gövde yapısını karşılaştırmak gerekir.
Habitat & Dağılım
Üreme Alanı
Geniş ve sığ tuzlu göller, alkali göller ve çamurlu tuz düzlükleri üreme çevrelerinin başlıcalarıdır. AEWA planı, suyun çamur yuvaları sürüklemeyecek kadar sığ ve sakin, kara yırtıcılarının koloniye ulaşmasını zorlaştıracak kadar da uzun süre kalıcı olmasını vurgular. Yuvalanma başarısı yalnız su bulunmasına değil, su düzeyinin nasıl değiştiğine de bağlıdır.
Yuva Yeri
Güney Afrika’daki Kamfers Dam’da kuşların yuvalanması için yapay bir ada oluşturulmuştur. AEWA’nın Mayıs 2022 değerlendirmesi, buradaki daha yeni yuvaların göl kıyısında bulunduğunu belirtir. Böylece bu alanda kullanılan yuva zemini ada ile sınırlı kalmamıştır.
Günlük Alan Kullanımı
Büyük üreme gölleri dışındaki küçük sulak alanlar da önemlidir. Botsvana’da başlatılan 2001–2002 uydu izlemesinde kuşların küçük ve geçici sığlıklar ile baraj göletleri arasında dağıldığı görülmüştür. Bu alanların bir bölümü yolculukta kısa durak, bir bölümü daha uzun süre kullanılan beslenme yeri olabilir. Tek bir büyük gölü korumak, aradaki küçük su alanlarının görevini bütünüyle karşılamaz.
Dünya Yayılışı
Başlıca topluluklar Doğu Afrika, Afrika’nın güneyi, Moritanya-Senegal çevresi ve kuzeybatı Hindistan-Pakistan bölgesindedir. İncelenen AviList v2025b, Madagaskar’ı da içeren bu parçalı yayılışı doğrular. Doğu Afrika’nın geniş tuzlu ve alkali gölleri özellikle önemlidir. Alkali, suyun bazik kimyasal yapıda olmasıdır; yalnız tuzlulukla aynı özellik değildir. Bölgedeki her gölün su kimyası ve besin üretimi aynı değildir.
Türkiye'deki Durumu
Türkiye’de çok seyrek, olağandışı bir ziyaretçidir. 2014 tarihli Türkiye Kuş Raporu, Gediz Deltası’nda 2009, 2010 ve 2011’de fotoğraflanan kuşları aynı birey olarak değerlendirdi. Kulu Gölü için de Haziran 2009 ve Nisan 2011 kayıtları verildi. Aynı kuşun farklı tarihlerde görülmesi gözlem sayısını artırabilir, fakat ayrı birey sayısını aynı ölçüde artırmaz. Bu kayıtlar Türkiye’de düzenli bir üreme topluluğu göstermemektedir.
Göç Yolculuğu
Botsvana’daki Sua Pan’da Temmuz 2001’de beş Küçük Flamingoya uydu vericisi takıldı; Şubat 2002’de üçünden hâlâ veri alınıyordu. Bu kuşlar üreme alanından ayrıldıktan sonra Güney Afrika ve Mozambik yönünde farklı sulak alanları kullandı. Kaydedilen uzun yer değiştirmeler geceydi. Çalışma, birkaç kuşun değişen su koşullarında nasıl dağıldığını gösterir; Türkiye’deki bir ziyaretçinin kökenini veya bütün türün tek bir kesin yolunu belirlemez.
Beslenme & Diyet
Ne Yer?
Başlıca besini mikroskobik siyanobakteriler ve diyatomlardır. Siyanobakteriler eskiden “mavi-yeşil alg” diye adlandırılan canlılardır; diyatomlar ise çok küçük alglerdir. Kenya’nın Nakuru, Bogoria ve Oloidien göllerinde 2001–2010 arasında 15 kez, düzensiz aralıklarla yapılan inceleme, Arthrospira fusiformis adlı siyanobakterinin önemli besin olduğunu gösterir. Küçük omurgasızlar daha seyrek alınır.
Nasıl Avlanır?
Beslenirken başını ters çevirir, gagayı yüzeye yakın suya tutarak yanlara doğru tarar. Dil bir pompa gibi suyu içeri çeker; gaganın içindeki ince süzgeç yapıları besin parçalarını tutar. Krienitz ve Kotut’un Kenya çalışması, Arthrospira ipliklerinin bu düzenekle süzülebildiğini anlatır. Çok iri ve yapışkan bazı mikroskobik canlı kümeleri ise süzgeci tıkayabilir; suda çok miktarda canlı bulunması her zaman aynı besin kalitesi anlamına gelmez.
İlginç Bilgiler
## Farklı Gelişim Hızları Bogoria Gölü’ndeki 154 kuşluk araştırmada, kütle ve bacak gelişimi ile uçuş tüylerinin gelişimi aynı örüntüyü göstermedi. Erişkinlerin uzun kanat tüyleri, erişkin öncesi kuşlarınkinden daha uzundu; buna karşılık erişkin öncesi ve erişkin grupların bacak ölçüleri arasında belirgin fark bulunmadı. Yani kuşun bir parçası erişkin boyuna ulaşırken başka bir parçası hâlâ değişebilir. Bu karşılaştırma aynı kuşun her ay ölçülmesine değil, yaş gruplarına dayanıyordu. ## Pembenin Değişmesi Pembe renk, besinle alınan renk maddeleriyle de ilişkilidir. WWT’nin uzman anlatımı, yavru besleme döneminde ebeveynlerin renginin soluklaşabildiğini açıklar. Bu nedenle soluk görünen bir flamingo yalnız rengine bakılarak dişi, genç veya hasta diye sınıflandırılmaz. Aynı kuşun üreme öncesi canlı renkleriyle yavru bakımından sonraki görünüşü farklı olabilir. ## Toplu Yavru Grubunda Beslenme “Flamingo sütü” adı verilen besleyici sıvı yalnız annede üretilmez; baba da yavruyu besler. WWT’nin açıklamasına göre bu sıvı üst sindirim yolundaki bezlerden salgılanır; memelilerin sütü değildir. Yavrunun kendi gagasındaki süzme düzeneği gelişirken ebeveyn desteği sürer. Bu yüzden toplu yavru grubunda yürüyebilen bir kuşun, erişkin gibi sudan yeterli besin süzebildiği hemen varsayılmaz. ## Önemli Üreme Alanları AEWA’nın 2022 değerlendirmesi, önceki on yılda dünyada sekiz alanda üreme gerçekleştiğini bildirir. Tanzanya’daki Natron Gölü, toplam nüfusun dörtte üçünden fazlasıyla ilişkili kilit alan olarak tanımlanır. Aynı raporda Moritanya’daki Aftout es Saheli’de başarılı üremenin doğrulandığı da anlatılır. Sekiz alan ifadesi bu tarihli değerlendirmeye aittir; hepsinde her yıl aynı başarıyla üreme olduğunu söylemez. ## Beslenme Göllerinin Korunması 2024’te yayımlanan bir araştırma, Doğu Afrika’daki 22 soda gölünü uydu verileri ve flamingo gözlemleriyle karşılaştırdı. 1999–2022 arasında, kuşların besinini oluşturan mikroskobik canlıların toplam miktarında azalma bulundu; özellikle ekvator çevresindeki Kenya ve kuzey Tanzanya gölleri öne çıktı. Yazarlar yükselen su düzeylerini en olası açıklama olarak sundu. Bu sonuç gözlemsel değerlendirmedir; su artışının her gölde tek başına aynı etkiyi yarattığını gösteren bir deney değildir.
Flamingo
Phoenicopterus roseus
Ses Kayıtları
Ses kayıtları aranıyor...
Bilimsel Tanım & Morfoloji
Hızlı Tanı
Flamingo, uzun pembe bacakları, ince uzun boynu ve aşağı kıvrılmış, siyah uçlu açık renk gagasıyla tanınır. Erişkinin gövdesi çoğunlukla soluk pembedir; kanat açıldığında parlak örtü alanı ve siyah uçuş tüyleri belirir.
Genel Görünüm ve Duruş
Boyun ve bacaklar uzun, kanatlar dardır. Gaga aşağı kıvrık, erişkinin gözleri sarıdır.
Dinlenen erişkinin boynu kıvrılabilir; kuş bir bacağı üzerinde durup başını sırt tüylerine sokabilir. Boyun ve alt taraf açık, kapalı kanat çoğunlukla soluk görünür. Uçuş tüylerinin siyahı kapalı kanatta gizlenebilir.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Genç Flamingo gri-kahverengidir; bacakları ve gagası daha koyudur. Küçük Flamingonun gençleri de gri olabildiğinden, yalnız renge bakarak tür seçilmez.
Erkek ve dişinin temel renk deseni aynıdır. Güney İspanya’dan 17 erkek ve 27 dişiyi karşılaştıran uzman derlemede erkekler ortalamada daha büyüktür; ölçü aralıkları örtüşür. Yalnız irilikle kesin eşey seçilmez.
Yeni çıkan yavrunun ince tüyleri beyazdır; sonra koyulaşır. Bacaklar yumurtadan çıkışta pembe-kırmızı olabilir, daha sonra koyulaşır. Koyu bacak yalnız tür farkı değildir.
Uçuşta Görünüm
Uçuşta boynunu öne, bacaklarını gövdenin arkasına uzatır. Uzun bacaklar kısa kuyruğun çok gerisine taşar. Boyun ve bacakların bu doğrultusu, kanatları düzenli çırpan sürüde uzun bir siluet oluşturur. Gövde ve boyun açık kalırken kanatta siyah uçuş tüyleri ile pembe-kırmızı örtü alanı belirgin karşıtlık gösterir.
Alt kanatta pembe örtü tüyleri ile siyah uçuş tüyleri karşıtlık oluşturur. Kanadın tamamı aynı renk değildir; dönüşlerde görünen alan değişir.
Ses ve Davranış
Sesi kazların gürültülü seslerini andırır. Kalabalık kolonide birçok kuşun sesinin üst üste binmesi güçlü bir uğultu oluşturabilir. Tek bir uzaktan duyulan ses yerine, gaga ve gövde deseniyle birlikte değerlendirilmesi gerekir.
Kur sırasında iki eşey de toplu gösterilere katılır. İspanya’daki uzman derlemede, boynu yukarı uzatıp başı sağa sola çevirme, kanat açma ve grubun birlikte yön değiştirmesi anlatılır. Bu gösteriler bir eşeyin tek başına yaptığı davranışlar olarak sunulmaz.
Karıştırılabilecek Türler
Küçük Flamingo Phoeniconaias minor daha küçük, çoğunlukla daha koyu pembedir. Koyu bordo gagası uzaktan neredeyse bütünüyle siyah görünebilir. Flamingoda daha geniş açık gaga bölümü ile siyah uç ayrılır.
Habitat & Dağılım
Üreme Alanı
Açık, sığ ve tuzlu ya da acı sulu göller, lagünler ve tuzla havuzları önemlidir. Güney Afrika uzman değerlendirmesi kolonilerin çevresindeki suyun karadan gelen yırtıcılara karşı koruma sağladığını vurgular. Bu bölgesel bilgi her göle tek bir derinlik koymaz.
Yuva Yeri
İspanya uzman derlemesinde iki ebeveynin çamurdan, üstünde sığ bir çanak bulunan yükseltilmiş yuva yaptığı anlatılır. Daha kuru zeminde yuva yalnız bir çukur da olabilir. Tipik yumurta sayısı birdir; kuluçkayı iki eşey yürütür. Derlemede süre 27–31 gündür. Bu süreler Türkiye’de ayrıca ölçülmüş değerler olarak sunulmaz.
Günlük Alan Kullanımı
Fransa’nın Camargue bölgesindeki 1994 tarihli saha makalesi, yavruların kolonide büyük gruplar oluşturduğunu anlatır. Makalenin bölgesel biyoloji özetinde ilk uçuş için yumurtadan çıktıktan sonra 70–90 gün verilir. Yuvadan ayrılmak, hemen uçabilmek ve erişkin gibi beslenebilmek aynı gelişim aşaması değildir.
Dünya Yayılışı
Flamingo Phoenicopterus roseus, İngilizce Greater Flamingo adıyla eşleşir. Güncel AviList listesinde güney Avrupa, Akdeniz çevresi, Afrika, Madagaskar ve Güney Asya’da yayılır. Eski Phoenicopterus ruber roseus adı bu türü belirtir. Günümüzdeki American Flamingo Phoenicopterus ruber ayrı bir türdür; Karayip flamingosu aynı türün başka adıdır. Şili flamingosu Phoenicopterus chilensis de ayrı türdür.
Türkiye'deki Durumu
Türkiye’den gerçek üreme kanıtı vardır. Balkız ve arkadaşlarının 2007’de yayımlanan araştırmasında Gediz Deltası ile Tuz Gölü bilinen iki koloni olarak ele alınmıştır. Gediz’de Mayıs–Ağustos 2003–2005 arasında toplam 33 gün, 163 saat gözlem yapılmıştır. Araştırmacılar kuluçka, yavruya bakım veya aynı yuvada 24 saatten uzun kalma gibi davranışlarla üremeyi ayırmıştır. Fransa’da halkalanmış dokuz kuşun 2003’te; Fransa’dan altı ve İspanya’dan iki kuşun 2004’te Gediz’de ürediği doğrulanmıştır. Bu tarihli koloni araştırması günümüzde her sulak alanda görülen Flamingonun orada yuvaladığı anlamına gelmez.
Göç Yolculuğu
Gediz’de 2003–2005 yıllarında 717 yavru halkalanmıştır. Ağustos 2003–Aralık 2005 arasındaki halka okuma ve ölü bulunma kayıtları, bu kuşların Türkiye içinde ve dışında dağıldığını gösterir; İtalya, Tunus ve Yunanistan da ulaşılan ülkeler arasındadır. Kayıtlar arasında Kıbrıs’ta daha önce canlı görülmeden ölü bulunan bir birey de vardır. Bu bulgular bütün yavruların aynı yolu kullandığını göstermez. İki kayıt arasına çizilen düz çizgi de kesintisiz izlenmiş uçuş rotası değildir.
Beslenme & Diyet
Ne Yer?
Besini tek bir karides türüyle sınırlı değildir. Küçük kabuklular, böcek ve larvaları, yumuşakçalar, solucanlar ve sucul bitkisel maddeler yenebilir. Güney Afrika uzman değerlendirmesi algleri, tohumları ve bitki kalıntılarını da sayar. Besin topluluğu suyun ve zeminin özelliklerine göre değişebildiğinden, bir lagündeki av listesi bütün Türkiye’ye aktarılmaz.
Nasıl Avlanır?
Başını suya çevirip gagasını dibe yaklaştırarak süzer. Gaga içindeki tarak benzeri ince plakalar besini ayırmaya yardım eder; dil ve gaganın hareketleri suyu içeri alıp dışarı çıkarır. İspanya uzman hesabında çamuru ayaklarıyla karıştırma, suda yürüme ve daha derinde yüzerek beslenme de anlatılır.
Yavru, erişkinin yaptığı gibi hemen suyu süzerek beslenmez. Hem erkek hem dişi, sindirim kanalının üst bölümünde oluşan besleyici sıvıyı yavrunun gagasına verir. Fransa’nın Camargue bölgesindeki 1994 tarihli bakım araştırması da iki eşeyin yavru beslemesini izler. Bu besin, annenin tek başına sağladığı bir bakım değildir.
İlginç Bilgiler
## Tüyün içindeki ve dışındaki renk Flamingonun pembeliği yalnız tüyün içine yerleşen renk maddelerine bağlı değildir. Amat ve arkadaşlarının Güney İspanya’da 2004–2006 yıllarındaki saha gözlemleri ile tüy ve yağ bezi incelemeleri, kuşun renk maddesi taşıyan salgıyı dıştan tüylere sürdüğünü gösterir. Chiale ve arkadaşlarının 2021’de yayımlanan çalışması ise rengin güneşte nasıl değişebildiğini deneyle inceler. Araştırmada Güney Fransa’nın Camargue bölgesinde Şubat 2012’deki soğuk dönemde ölü bulunmuş 30 erişkinin boyun tüyleri kullanılmıştır. Her kuştan alınan tüyler güneşe açık ve karanlık kontrol koşullarında 40 gün karşılaştırılmış; güneşte kalanlar daha fazla solmuştur. Canlı kuşlar güneşte tutularak denenmemiştir. Bu sonuç, tüy yüzeyindeki rengin tüy değişimi olmadan da değişebileceğini açıklar. Tek bir fotoğraftaki pembeliği kuşun yaşını, eşeyini veya sağlığını kesin gösteren bir ölçü saymak doğru değildir. ## Bir besleme olayının anlattıkları Yavru bakımı her zaman tek bir sayıyla anlatılamaz. Cézilly, Tourenq ve Johnson’ın Fransa’nın Camargue bölgesinde 1985 ve 1989’da yaptığı gözlemlerde sırasıyla 37 ve 20 tamamlanmış besleme olayı kaydedilmiştir. Yavrunun yaşıyla besleme süresi arasındaki ilişki erkekte artış göstermiş, dişide aynı ilişki bulunmamıştır. Ölçülen şey her bir besleme olayının süresidir; bir günde toplam kaç kez besleme yapıldığı veya toplam ne kadar enerji verildiği değildir. Bu nedenle sonuçtan erkeklerin her yerde daha iyi ebeveyn olduğu çıkarılamaz. 1994’te yayımlanan bu çalışmadaki erişkinler en çok 12 yaşındadır; çok daha yaşlı ebeveynler için aynı sonucun geçerli olduğu ayrıca gösterilmemiştir.
