KUŞATLASI.COM
Türkiye Kuşları Yükleniyor...
Dil / Language:
Türkçe | English
Seçildi Sarı Çinte (Emberiza citrinella)
VS
Seçildi Boz Çinte (Emberiza cineracea)

Sarı Çinte

Emberiza citrinella

Takım Passeriformes
Familya Kirazkuşugiller (Emberizidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Sarı baş-alt taraf, kızıl sağrı, beyaz dış kuyruk ve ritmik şarkı.

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Sarı Çinte, uzun kuyruklu, sağlam konik gagalı ve çizgili sırtlı bir kiraz kuşudur. Üreme erkeğinde baş ve alt taraf parlak limon sarısı, göğüs-yanlar ince koyu çizgili, sırt sıcak kahverengi-siyah çizgili ve sağrı belirgin kızıl kestanedir. Uçuşta koyu kuyruğun iki yanında beyaz dış kuyruk telekleri parlar. Tanıda sarı renk tek başına değil sarı baş-alt taraf, kızıl sağrı, beyaz dış kuyruk, çizgili kahverengi sırt, uzun kuyruk ve ses birlikte kullanılır.

Dişi ve genç daha az sarıdır. Dişide baş ve alt taraf zeytin-kahverengi çizgilerle daha kapalı, sarı alanlar parçalıdır. Gençte yoğun göğüs-yan çizgileri ve kahverengi baş nedeniyle tür ilk bakışta sıradan bir kahverengi kiraz kuşu gibi görünebilir. Her yaşta sıcak kızıl sağrı ile uçuşta beyaz dış kuyruk telekleri önemli destek sağlar, fakat bu iki işaret de tek başına kesin teşhis değildir.

Genel Görünüm ve Duruş

Gövde orta boy bir kiraz kuşu için dolgun, baş yuvarlak, gaga kısa-derin ve tohum kırmaya uygundur. Kuyruk gövdeye göre uzundur ve hafif çatallı görünebilir. Erkek başında sarı alanlar alın, kaş, yanak ve boğaza yayılır; koyu zeytin çizgiler bireye ve yaşa göre değişir. Ense ve sırt sıcak kahverengi, boyuna siyahımsı çizgilidir. Sağrı desensiz veya az çizgili parlak kızıl-kestane tonuyla sırt ve kuyruk arasından ayrılır.

Alt taraf sarı, göğüs ve yanlar daha sıcak kahve-kızıl çizgilidir; karın ortası daha temiz olabilir. Kanatlar koyu kahverengi, tüy kenarları açık ve kızılımsıdır; belirgin geniş kanat bandı yoktur. Kuyruk koyu kahverengi, dış teleklerin büyük bölümü beyazdır. Bacaklar açık kahverengi-pembemsi, göz koyudur.

Tünediğinde çit tepesi, çalı, tel, küçük ağaç veya tarla kenarındaki belirgin bir noktayı seçebilir. Şarkı söylerken gövdesini dikleştirir ve başını kaldırır. Yerde beslenirken daha yatay, seri kısa adımlı veya sıçrayışlıdır. Kış sürüsünde başını kaldırıp çevreyi kontrol eder. Tüy kabartması ve ışık başın sarılık miktarını değiştirebilir.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Üreme erkeği en parlak bireydir; başı büyük ölçüde sarı, alt tarafı sarı ve göğüs-yanları kızılımsı çizgilidir. Sonbaharda taze tüylerin kahverengi kenarları sarıyı örter; erkek daha donuk görünür ve kış boyunca aşınmayla sarı alanlar yeniden belirginleşir. Bu değişim renk kaybı değil tüy kenarlarının örtü etkisidir.

Dişide baş daha zeytin-kahverengi, sarı kaş ve boğaz parçalı, alt taraf daha yoğun çizgilidir. Kızıl sağrı ve beyaz dış kuyruk korunur. Bazı parlak dişiler soluk erkeklere yaklaşabilir; tek başta sarı miktarıyla eşey kararı verilmez. Baş deseni, göğüs çizgileri, yaş, mevsim ve bütün vücut birlikte değerlendirilir.

Genç kuş daha kahverengi, baş ve göğüs daha yoğun çizgili, sarı tonu zayıftır. İlk giyside alt tarafın çizgileri karın boyunca yayılabilir. Sarı az olsa da gaga, uzun kuyruk, sıcak sırt, kızıl sağrı ve beyaz dış kuyruk telekleri tür paketini korur. Aile grubundaki gençler erişkinlerin yakınında yerde tohum ve omurgasız arayabilir.

Uçuşta Görünüm

Uçuş dalgalı ve doğrudandır; kanatlar kısa-orta uzunlukta, kuyruk uzundur. Üstten görünüşte çizgili sıcak kahverengi sırt ile kızıl sağrı, koyu kanat ve koyu kuyruk arasından seçilir. Beyaz dış kuyruk telekleri kuyruk açıldığında iki yan flaş verir. Başın sarısı özellikle erkek yana döndüğünde görülebilir, fakat yüksekten veya arkadan her zaman görünmez.

Alttan görünüşte sarı gövde ile çizgili göğüs-yanlar, koyu kanat ve beyaz dış kuyruk karşıtlığı destekleyicidir. Dişi ve gençte alt taraf daha donuk ve çizgilidir. Altkanatta tek başına türü çözen geniş özel panel yoktur; asıl uçuş ipucu kuyruk ve sağrı bileşimidir. Görsel, başlık ve pinler hangi açı anlatılıyorsa o yüzeyle uyumlu olmalıdır.

Kalkışta beyaz dış kuyruk anlık görülür; kapalı kuyrukta tamamen kaybolabilir. Benzer beyaz kuyruk işareti taşıyan kiraz kuşları bulunduğu için tek flaşla kesin tanı yapılmaz. Kızıl sağrı, sarı baş-alt taraf, sırt çizgisi, kuyruk uzunluğu, habitat ve şarkı birlikte aranır.

Ses ve Davranış

Erkeğin şarkısı belirgin bir ritme sahiptir: peş peşe birkaç kısa nota ve ardından uzatılmış son bölüm. İngilizce kaynaklarda yemek cümlesini çağrıştıran bir kalıpla hatırlatılır, fakat ezber sözü gerçek ses analizinin yerini tutmaz. Birey ve lehçeye göre nota sayısı değişebilir. Temas çağrıları kısa, ince ve metalik olabilir.

Şarkı çoğunlukla çit, tel, çalı veya küçük ağacın açık tepesinden verilir. Erkek aynı tünekleri tekrar kullanabilir. Beslenme yerde, tarla kenarı, anız ve kısa ot içinde gerçekleşir; tehlikede hızla çit veya çalılığa sığınır. Kışın diğer kiraz kuşları ve ispinozlarla gevşek sürüler oluşturabilir.

Üreme döneminde yuva alçakta ve gizlidir. Ebeveynin gagasında besinle aynı noktaya tekrar dönmesi yuva göstergesi olabilir; iz sürmek veya bitkiyi açmak doğru değildir. Şarkı için uzun süre ses geri çalmak alan savunmasını ve ebeveyn davranışını bozabilir.

Karıştırılabilecek Türler

Bahçe Çintesi erkeğinde yüz ve alt taraf deseni farklıdır: zeytin-gri baş, sarı boğaz ve göğüs kuşağı, kestane karın; dişide de Sarı Çinte kadar yaygın sarı baş görülmez. Sağrı ve kuyruk deseni birlikte kontrol edilir. Tarla Çintesi daha iri, gövdesi gri-kahverengi ve yoğun çizgili, başı sarısızdır; şarkısı ve ağır yapısı farklıdır.

Ak Başlı Çinte özellikle doğuda önemlidir. Erkekte beyaz tepe-yanak ile kestane yüz ve boğaz, Sarı Çintenin sarı başından ayrılır; dişi ve melez bireyler zor olabilir. İki türün temas bölgelerinde melezleşme bildirildiğinden ara baş deseni taşıyan kuş tek fotoğrafla saf tür diye sunulmaz.

Kirazkuşu türleri arasında beyaz dış kuyruk yaygındır. Çit Kirazkuşu daha gri başlı, siyah-beyaz yüz desenli ve kestane alt taraflıdır; Kaya Çintesi başı gri çizgili, alt tarafı sarısız ve sağrısı farklıdır. Genç Sarı Çintede sarının azlığı hataya yol açabilir; sıcak kızıl sağrı, gaga, uzun kuyruk, çizgili sırt, dış kuyruk ve çağrı birlikte belgelenir.

Kanarya veya kaçak kafes kuşlarında parlak sarı bulunabilir; ancak vücut oranı, kanat-kuyruk deseni ve davranış farklıdır. Nadirlik iddiasından önce doğal dağılım, halkalanma, tüy aşınması ve kaçak olasılığı düşünülür. Tek bir renk lekesiyle kesin teşhis yaptırılmaz.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Açık tarım arazisi ile yoğun çit, çalı, fundalık veya genç ağaç örtüsünün yan yana bulunduğu mozaikleri kullanır. Orman açıklıkları, kesim alanı kenarları, fundalık, seyrek ağaçlı mera ve tahıl tarlası sınırları uygundur. Şarkı tüneği, yerde tohum ve yavru için omurgasız sağlayan bitkili alan ile gizli yuva örtüsü aynı küçük peyzajda bulunmalıdır.

Yuva Yeri

Yuva yerde ot kümesi altında veya alçak çalı-çit içinde, çoğunlukla iyi gizlenmiş fincandır. Dışında kuru ot, sap, yaprak ve ince kök; içinde daha ince ot ve bazen kıl kullanılır. Tipik 3–4, gözlenen 2–6 yumurta vardır. Kuluçka dişide tipik 12–14 gün; yavru yuvada yaklaşık 12,5–16 gün kalır. Yılda iki, uygun koşulda üç girişim olabilir.

Günlük Alan Kullanımı

Sabah erkek açık tünekte şarkı söyler; beslenme çoğunlukla yerde, anız, tarla kenarı ve kısa ot içindedir. Tehlikede hemen çit veya çalıya girer. Kışın tohumlu anız ve yabani ot alanları sürüler için önemlidir. Çit budama ve tarla kenarı biçimi yuva döneminde yapılmaz; yuvayı bulmak için bitki kaldırılmaz.

Dünya Yayılışı

Sarı Çinte Avrupa'nın büyük bölümünden batı ve orta Sibirya'ya uzanan geniş Palearktik dağılışa sahiptir; güney ve kuzey sınırları açık tarım-orman mozaiği ile iklim tarafından şekillenir. Yeni Zelanda'ya insan eliyle götürülmüş nüfuslar da vardır, fakat bunların takvimi Türkiye'ye taşınmaz. Batı ve güney Avrupa'daki birçok kuş yerleşik veya kısa mesafe hareketli, kuzey ve doğudaki nüfuslar daha belirgin göçmendir.

Türkiye'deki Durumu

Türkiye'de dağılımın güneydoğu sınırına yakın, yerel bir türdür. Trakya'nın özellikle Istranca/Yıldız Dağları çevresinde hakemli arazi çalışması güçlü ve yaygın üreme kanıtı bildirmiştir; kuzeydoğuda da küçük üreyen topluluklar kaynaklarda yer alır. Kışın ve geçişte kuzey kökenli bireyler uygun açık tarım alanlarında görülebilir. Tek bir yaz kaydı yuva kanıtı, tek kış kaydı da uzun mesafeli göç kanıtı değildir.

Göç Yolculuğu

Hareket stratejisi nüfusa bağlıdır. Yerel üreyen bireyler kısa mesafe ve irtifa hareketi yapabilirken daha kuzeydeki kuşlar sonbaharda güneye iner. Kış sürülerinin kaynağı halka veya izleme olmadan kesinleştirilemez. Türkiye için sabit ülke dizisi ve kilometre çizilmez. Takvim Trakya'daki üreme olasılığını, yıl boyu yerel varlığı ve kış görünürlüğünü birlikte gösterir; bölgesel gözlem ve hava koşullarıyla doğrulanır.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Yetişkin Sarı Çinte yılın büyük bölümünde ot ve tahıl tohumlarıyla beslenir. Yabani ot, çayır bitkisi ve dökülmüş tahıl taneleri kışın önemlidir. Üreme döneminde omurgasızların payı artar; böcek, örümcek ve özellikle yumuşak gövdeli larvalar yavrulara taşınır. Bu mevsimsel değişim, yalnız tahıl bulunan fakat böcekçe fakir yoğun tarım alanlarının üreme için neden yetersiz olabileceğini açıklar.

Nasıl Avlanır?

Kuş yerde yürüyüp sıçrayarak tohum toplar, sap üzerindeki tohumu gagasıyla ayırır ve kabuğu güçlü konik gagayla işler. Yavru döneminde çit, tarla kenarı ve düşük bitki üzerinde omurgasız arar. Kışın sürü halinde anız ve yem döküntüsünü tarar. Bir tarladaki kuş sayısı yalnız ürün tercihini göstermez; çevredeki geceleme örtüsü, kar, tarım işlemi ve rahatsızlık da dağılımı etkiler. Pestisit ve herbisit, hem böcek hem yabani tohum kaynağını azaltabilir.

İlginç Bilgiler

## Ünlü Şarkı Ritmi Sarı Çintenin şarkısı bir dizi kısa notanın ardından gelen uzun sona dayanır. İnsanlar bunu farklı sözlerle hatırlar; bilimsel tanıda önemli olan ezber cümlesi değil nota dizisinin ritmi, son hecenin uzunluğu ve kuşun görüntüsüdür. Bölgesel lehçeler ve bireysel değişim vardır. ## Sarı Renk Mevsimle Değişir Sonbaharda yeni tüylerin koyu kenarları erkek başının sarısını örter. Kış boyunca kenarlar aşındıkça parlak sarı yeniden açığa çıkar. Bu yüzden ilkbahar erkeğinin daha sarı görünmesi mutlaka yeni renkli tüy çıkardığı anlamına gelmez. Dişi ve gençte yaş-eşey ayrımı bütün desenle yapılır. ## Üreme Bilgileri Yuva yerde bitki altına veya alçak çit-çalı içine gizlenen ot-kök fincanıdır. BTO kayıtlarında tipik 3–4, gözlenen 2–6 yumurta vardır. Dişi tipik 12–14 gün kuluçkaya yatar; yavrular tipik 12,5–16 günde yuvadan ayrılır. Bir sezonda çoğunlukla iki, istisnai olarak üç kuluçka girişimi olabilir. Süreler iklim, yuva başlangıcının tanımı ve izleme yöntemine göre değişir; Türkiye için yabancı tarihler kopyalanmaz. ## Tarım Peyzajının Göstergesi Tür hem tohumlu kış alanına hem yavru döneminde omurgasız üreten tarla kenarına hem de yuva için yoğun örtüye ihtiyaç duyar. Çit kaybı, herbisitlerle yabani tohumların azalması ve böcek azalması yaşam döngüsünün farklı aşamalarını etkiler. Tek bir yem şeridi bütün habitat gereksinimini karşılamaz. ## Etik Gözlem Şarkı tüneği uzaktan izlenir; kuşu yakına çekmek için sürekli ses oynatılmaz. Yerde veya çit tabanında yuva şüphesi varsa bitki aralanmaz, biçme-budama ertelenir, evcil hayvan uzak tutulur ve konum paylaşılmaz. Uçmuş gibi görünen gençler ebeveyn bakımında olabilir; ele alınmaz ve terk edilmiş sayılmaz.

Boz Çinte

Emberiza cineracea

Takım Passeriformes
Familya Kirazkuşugiller (Emberizidae)
IUCN Durumu NT
Arazide Teşhis İpucu
İri gri gaga, iki alt türün farklı alt taraf rengi ve uçuşta beyaz kuyruk köşeleri.

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Boz Çinte, iri ve soluk renkli gagası, uzun kuyruklu ince çinte yapısı ve erkekte desensiz sarımsı baş ile kül grisi gövdenin birleşimiyle tanınır. Tanıda Türkiye'de görülen iki alt tür mutlaka ayrılmalıdır. Batı ve güneybatıda üreyen aday alt tür cineracea erkeğinde baş, boğaz ve bıyık çizgisi donuk sarı-yeşildir; göğüs, karın ve böğürler büyük ölçüde kül grisidir. Güneydoğu ve doğudaki semenowi erkeğinde sarı renk boğazdan alt tarafa doğru daha geniş yayılır. Her ikisinde de sırt daha kahverengimsi, kanat telekleri koyu ve kuyruk köşeleri beyazdır. Tek bir “gri baş–sarı karın” kalıbı bütün Türkiye kuşlarını doğru anlatmaz.

Dişi ve gençler daha kahverengi-gri, ince çizgili ve zor tanınır. Dişide beyazımsı boğaz ile sarı bıyık çizgisi yararlı olabilir; gaga mat gri ve göz çevresi açık görünür. Kirazkuşu ve Kızıl Kirazkuşu dişileriyle karışabileceği için yalnız sarı boğaza, yalnız göz halkasına veya yalnız beyaz kuyruk köşesine güvenilmez. Gaga rengi, baş deseni, alt taraf çizgilenmesi, kuyruk ve ses birkaç bağımsız işaret olarak birlikte kullanılmalıdır.

Genel Görünüm ve Duruş

Gövde yaklaşık orta boy bir çinte oranındadır: baş yuvarlak, boyun kısa, gaga kalın-koniktir; kuyruk gövdeye göre uzun ve uçta hafif çentikli görünebilir. Erişkin erkeğin başında belirgin siyah çizgi, kestane renkli yüz veya güçlü beyaz kaş bulunmaz. Sarı-yeşil baş alanı sade ve düşük karşıtlıklıdır. Sırt ile omuzlar gri-kahverengi ya da zeytin kahvesi zemin üzerinde koyu ince çizgiler taşır. Kanatlar sıcak kahverengi kenarlı koyu teleklerden oluşur. Kuyruk koyu, dış köşeler beyazdır; bu açıklık uçuşta kısa bir parlama verir.

Batı alt türü erkeğinde gri alt taraf, doğu alt türü erkeğinde sarı alt taraf öne çıktığı için coğrafya tanının bir parçasıdır. Ancak bir bireyin yalnız görüldüğü il, alt türü kesinleştirmez; geçiş kuşları ve bölgesel hareketler mümkündür. Tüy aşınması, ilkbahar tüy kenarlarının kaybı ve ışık tonu sarının doygunluğunu değiştirir. Kuş çoğunlukla açık bir kaya, çalı ucu veya telde dik durarak öter; beslenirken eğimli taşlı zemine ya da kısa ot arasına iner.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Erişkin erkek desensiz sarımsı başı, iri gri gagası ve çizgisiz kül grisi ya da alt türe bağlı sarı alt tarafıyla en kolay tanınan yaştır. Aday alt türde sarı çoğunlukla baş, boğaz ve bıyık çizgisinde sınırlıyken göğüs-karın gridir. semenowi erkeğinde alt taraf çok daha sarıdır. Bu fark eşey farkı değil coğrafi alt tür farkıdır. Levha veya fotoğraftaki sarı alanın büyüklüğü, kuşun nerede çekildiği ve hangi alt türe ait olduğu belirtilmeden evrensel erkek kalıbı yapılamaz.

Dişi üstten kahverengimsi gri ve çizgili, alttan soluk, göğüs ve böğürlerde ince çizgilidir. Boğaz çoğunlukla beyazımsı; bıyık çizgisi sarımsı olabilir. Başta ince tepe çizgileri ve açık göz halkası seçilebilir. Genç kuşlar dişiye benzer, daha yaygın çizgili ve daha az sarıdır; taze tüy kenarları daha pullu bir görünüş oluşturabilir. Sonbaharda erişkinlerin taze tüy kenarları da renkleri örter. Yalnız “daha soluk” kuşu dişi, “daha çizgili” kuşu genç diye etiketlemek güvenli değildir.

Uçuşta Görünüm

Üstten görünüşte uzun koyu kuyruk ve dış kuyruk teleklerindeki beyaz köşeler en yararlı uçuş işaretidir. Kahverengimsi koyu kanatlar, zeytin-gri sırt ve nispeten uzun kuyruk birlikte görülür. Uçuş genellikle kısa ve dalgalıdır; açık zeminden yakındaki çalı ya da kayaya giderken beyaz kuyruk köşeleri yanıp sönebilir. Bu özellik birçok Emberiza türünde bulunduğundan tek başına tanı sağlamaz. Erkekse sade sarımsı baş ve alt türle uyumlu alt taraf, tünediğinde tekrar doğrulanmalıdır.

Bu uçuş kartı kanat üstü ve kuyruk üstü görünüşü içindir. Kanat altı levhasındaki renkler üstten görünüş gibi anlatılmaz. Boz Çinte'nin tanısında güçlü, türe özgü bir kanat altı deseni doğrulanmadığı için gereksiz ikinci açı tanı anahtarı yapılmaz. Uçuş işaretini görmek için kuş kaldırılmamalıdır; beyaz kuyruk köşesi doğal yer değiştirme sırasında görülürse kaydedilir, ardından gaga, baş, gövde tonu ve sesle kontrol tamamlanır.

Ses ve Davranış

Erkek üreme alanında kaya, çalı veya seyrek ağacın görünür ucundan öter. Şarkı kısa, kaba ve tekrarlanan hecelerden oluşabilir; yazıyla “zru-zru” benzeri aktarım ancak yaklaşık bir hatırlatmadır. Çağrı sert, kısa bir “çrip” izlenimi verebilir. Kirazkuşu ve Kızıl Kirazkuşu sesleri ilk anda benzer gelebileceği için tek heceyle teşhis yapılmaz; dizinin ritmi, uzunluğu ve sonu birkaç doğal tekrar boyunca dinlenir, kuş görünüşle eşleştirilir.

Üreme mevsiminde erkek alanını şarkıyla savunur; çiftler gevşek dağılmıştır. Yerde tohum ararken sessiz ve fark edilmesi güç olabilir. Tehlikede alçak çalıya ya da kayaya kalkar, sonra tekrar zemine iner. Göçte küçük gruplar veya tek bireyler açık kuru arazide görülebilir. Uzun süre ses kaydı çalmak, görünür tünek çevresinde bekleyerek erkeği alandan uzak tutmak veya besin taşıyan kuşu izlemek üreme davranışını bozar.

Karıştırılabilecek Türler

Kirazkuşu erkeğinde yeşilimsi başa ek olarak belirgin sarı göz halkası ve bıyık, sıcak turuncu-kahverengi göğüs ile pembe tonlu gaga bulunur. Boz Çinte erkeği daha sade, kül grisi gövdeli ve mat gri gagalıdır; semenowi sarı karınlı olsa bile sıcak turuncu göğüs taşımaz. Dişilerde Boz Çinte'nin daha iri mat gri gagası, beyazımsı boğazı, sarı bıyık çizgisi ve daha az güçlü alt taraf çizgileri birlikte aranır.

Kızıl Kirazkuşu erkeği turuncu-kestane alt tarafı ve daha belirgin baş rengiyle ayrılır; dişi ve gençlerde gaga rengi, göz halkası, boğaz tonu ve çağrı birlikte değerlendirilir. Sarı Kirazkuşu daha parlak sarı-siyah baş deseni, daha kızıl-kahverengi sırt ve sokumla farklıdır. Cüce Çinte gibi çizgili türlerde yüz deseni ve daha küçük yapı belirgindir. Beyaz kuyruk köşesi bütün bu karşılaştırmaları tek başına çözmez.

Yuva taşlı veya kayalık eğimde zemine kurulur; bir kaya kenarı, ot tutamı ya da alçak bitki tarafından kısmen örtülen sığ çukura kuru ot, ince sap ve köklerden çanak yapılır. Uluslararası eylem planı türün üreme biyolojisinin yetersiz çalışıldığını açıkça belirtir. Güvenilir tür hesaplarında tipik kuluçka üç yumurta olarak verilir; tarihsel yuva kayıtları çok azdır. Tür özelinde, doğrudan ölçülmüş ve güvenilir biçimde yayımlanmış kuluçka ile yavrunun yuvada kalma süresini doğrulayamadığımız için başka çintelerin 12–14 günlük sürelerini buraya aktarmıyoruz. Bu eksik bilimsel bilgi açıkça korunmalıdır. Yuva yeri aramak, taşı kaldırmak, ot örtüsünü açmak veya tam konumu paylaşmak özellikle bu dar yayılışlı tür için uygun değildir.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Üreme habitatı genellikle açık, taşlı ve kayalık yamaçlar ile seyrek çalı ve ot örtüsünün oluşturduğu mozaiktir. Alan bütünüyle çıplak ya da gerçek çöl olmak zorunda değildir; yer yer ardıç, bodur meşe, seyrek kızılçam veya daha uzun çalılar şarkı tüneği ve örtü sağlayabilir. Batı Türkiye'de kalkerli dağ yamaçları, doğuda daha kuru yüksek eğimler kullanılabilir. Önemli olan yerde yuva için örtülü küçük bir çukur, tohum ve böcek sağlayan doğal bitki mozaiği ile erkeğin şarkı söyleyebileceği görünür tüneklerin birlikte bulunmasıdır.

Yuva Yeri

Yuva zemindedir. Kaya kenarına, küçük taşın yakınına veya yukarıdan sarkan ot ve alçak bitkinin altına gizlenen sığ çukura yerleştirilir. Dış bölüm kuru ot, sap ve ince köklerden; iç bölüm daha ince bitkisel liflerden oluşur. Taşlı eğimde yürüyen gözlemci görünmeyen yuvaya basabilir. Öten erkeğin altındaki zemini taramak, ot tutamlarını ayırmak ya da besin taşıyan erişkini takip etmek güvenli değildir.

Günlük Alan Kullanımı

Erkek sabah saatlerinde kaya, çalı veya seyrek ağacın ucundan şarkı söyler; çift beslenmek için yamaçtaki açık zemin ve kısa bitki parçalarına iner. Yuva ile beslenme alanı arasındaki hareket dar bir bölgede tekrarlanabilir ancak tek gözlem sınır çizmez. Göç döneminde kuru tarım alanı, alçak kayalık tepe ve yarı çöl görünümlü açık arazide kısa süreli mola verebilir. Aşırı otlatma örtüyü yok ederken çalının tamamen kapanması da açık mozaik yapısını kaybettirebilir; yerel yönetim kararları tür izleme verisine dayanmalıdır.

Dünya Yayılışı

Boz Çinte dar yayılışlı ve uzun mesafeli göçmen bir türdür. Üreme alanı Ege'deki bazı Yunan adaları ile Türkiye'nin batı, güney ve güneydoğu kesimlerinden Irak'ın kuzeyi ve İran'ın güneybatısına uzanan parçalı bir kuşaktır. Aday alt tür cineracea Ege adaları ile batı, orta ve güney Türkiye'de; sarı alt taraflı semenowi güneydoğu Türkiye'den Irak ve İran'a uzanan doğu bölümünde ürer. Kışlama alanı yeterince bilinmemekle birlikte Eritre, Yemen ve Kızıldeniz'in iki yakasındaki uygun açık alanlarla ilişkilidir. Geçiş kayıtları Doğu Akdeniz, Levant ve Arap Yarımadasında görülür.

Türkiye'deki Durumu

Türkiye dünya üreme nüfusunun çok büyük bölümünü barındıran temel ülkedir. Batı ve güneybatıda Ege ile Akdeniz dağlarının taşlı, çalılı yamaçlarında; iç ve doğu-güneydoğuda uygun seyrek bitkili eğimlerde ürer. BirdLife'ın 2021 eki iki alt tür için ayrı Türkiye girdileri kullanır; dayanaklar uzman görüşü, yayımlanmamış çalışma, gözlem veri tabanı, ülke avifaunası ve Türkiye Üreyen Kuş Atlası araştırmasını birlikte içerir. Bu nedenle eski sayılar güncel ve eksiksiz ulusal sayım gibi sunulmaz. Türün küresel durumu yakın tehdit altında, eğilimi azalan olarak değerlendirilir; habitat değişimi ve üreme alanı rahatsızlığı önemlidir.

Göç Yolculuğu

Üreme alanlarına geliş çoğunlukla nisan ayında başlar; yumurtlama batıda nisanın ikinci yarısından mayıs sonuna, doğuda daha geç tarihlere uzanabilir. Yaz sonu ve sonbaharda güneye hareket eder, kışı ağırlıkla Kızıldeniz çevresinde geçirir. Eylem planı iki alt tür için birbirinden ayrılan geçiş sistemleri tarif eder ve türün gece göçmeni olduğunu bildirir. Yine de izlenmiş tek bir Türkiye kuşu olmadan bütün bireyler için sabit ülke sırası veya kilometre çizilmez. Harita noktası tarihli varlıktır; göç koridoru, üreme ya da nüfus kanıtı değildir.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Boz Çinte yılın büyük bölümünde otsu bitkilerin ve çayır bitkilerinin tohumlarıyla beslenir. Yerdeki olgun tohumları, bitki sapında kalan taneleri ve küçük yabani tahıl benzeri tohumları güçlü konik gagasıyla ayıklar. Türün ayrıntılı besin listesi sınırlı çalışılmıştır; başka çintelerin bitki listesi Boz Çinte'ye kesin diyet olarak aktarılmaz. Üreme döneminde böcekler, larvalar ve başka küçük omurgasızlar özellikle yavru besininde önem kazanır. Mevsim, yükseklik, yağış ve bitki örtüsü hangi kaynakların kullanılabildiğini değiştirir.

Nasıl Avlanır?

Çoğunlukla taşlar ve kısa otlar arasında yerde yürüyerek ya da kısa sıçrayışlarla arar. Tohum başağını gagayla kavrayıp kabuğu ayırabilir; alçak bitkiye çıkarak tohumu doğrudan alabilir. Üreme sırasında ebeveynler kayalık yamaçtaki böcek zengini küçük yamaları ziyaret eder ve avı gagada yuvaya taşır. Besin taşıyan kuşun uçuş çizgisini takip etmek yuva yerini açığa çıkarır. Yem dökmek, doğal bitkiyi koparmak veya böcek bulmak için taş çevirmek hem beslenme yüzeyini hem gizli zemin yuvasını bozabilir; gözlem uzaktan yapılmalıdır.

İlginç Bilgiler

## İki Alt Tür, İki Alt Taraf Türkiye'de Boz Çinte denildiğinde tek bir erkek rengi yoktur. Batıdaki *cineracea* erkeğinin göğüs ve karnı kül grisi, doğudaki *semenowi* erkeğinin alt tarafı sarıdır. Her ikisinde sarımsı sade baş bulunur. Bu coğrafi farkı eşey ya da mevsim farkı sanmak en temel tanı hatalarından biridir. Bir levha hangi alt türü gösterdiğini belirtmeden iki deseni birleştirirse kullanıcıya güvenilir teşhis yaptıramaz. ## Dünya Nüfusunun Merkezi Türkiye Dar üreme yayılışının büyük bölümü Türkiye'dedir. Eski değerlendirmelerde küresel çiftlerin çok büyük kısmının Türkiye'de olduğu belirtilmiştir. Ancak kullanılan sayıların çoğu uzman görüşü, eski literatür ve sınırlı atlas verisine dayanır. Bu nedenle tarihli tahminleri bugünün eksiksiz sayımı olarak okumak doğru değildir. Türün korunmasında Türkiye'deki taşlı yamaç habitatının niteliği belirleyicidir. ## Bilinmeyeni Uydurmamak da Bilgidir 2003 uluslararası eylem planı türün biyolojisi ve nüfus büyüklüğünün yetersiz çalışıldığını vurgular. Yuva zeminde ve tipik yumurta sayısı üç olarak bilinse de tür özelinde güvenilir kuluçka ve yavru süresi kolay doğrulanamaz. Yakın akraba başka bir çintenin süresini kopyalamak boşluğu doldurmaz; yanlış kesinlik üretir. Sayfa bu nedenle eksikliği açıkça bildirir ve yeni hakemli çalışma çıktığında güncellenmelidir. ## Gri Anlamına Gelen Ad İngilizce “cinereous” ve bilimsel *cineracea* adları kül grisi rengi anlatır. Bu, özellikle aday alt tür erkeğinin geniş gri gövdesine uygundur. Doğu alt türünün sarı karnı adı ilk bakışta şaşırtabilir. Adın anlamı tanıya yardımcıdır fakat sarı baş, gri gaga, sırt deseni ve kuyruk işaretlerinin yerini tutmaz. ## Gece Göçmeni Eylem planında tür gece göçmeni olarak tanımlanır. Bu yüzden gündüz taşlık veya kuru tarım kenarında sessizce beslenen bir birey, geceki hareketinden sonra mola veriyor olabilir. İki alt türün geçiş alanları kısmen ayrılır; yine de tek bir kayıt bütün yolculuğu göstermez. Ülke dizisi veya kilometre ancak izlenmiş birey verisiyle yazılmalıdır. ## Beyaz Kuyruk Köşesi Ortak Bir İşaret Havalanınca dış kuyruk teleklerindeki beyaz köşeler görülebilir, fakat bu işaret Kirazkuşu ve Kızıl Kirazkuşu dâhil birçok çintede vardır. Tanı değeri bağlama bağlıdır: uzun kuyruk, iri mat gri gaga, sade baş, alt türle uyumlu alt taraf ve ses birlikte görülürse anlam kazanır. Kuşu bu işareti görmek için kaldırmak etik değildir. ## Koruma İçin Mozaik Denge Eylem planı hem aşırı otlatmayı hem de bazı yerlerde otlatmanın bütünüyle kalkmasıyla habitatın kapanmasını olası sorunlar arasında ele alır. Bu çelişki, tek bir “daha fazla” veya “daha az” otlatma reçetesinin her yerde doğru olmadığını gösterir. Yuva örtüsü, açık beslenme yüzeyi, çalı yoğunluğu ve yerel tehditler saha verisiyle birlikte değerlendirilmelidir.

ESC ✕
Aramak istediğiniz kuşun Türkçe veya Latince adını yazın...