Tür Karşılaştırma Ekranı
Kuşların fiziksel özelliklerini, seslerini, habitatlarını ve tanımlarını yan yana karşılaştırmak için iki tür seçin.
Sarı Bacaklı Kumkuşu
Calidris temminckii
Ses Kayıtları
Ses kayıtları aranıyor...
Bilimsel Tanım & Morfoloji
Hızlı Tanı
Sarı Bacaklı Kumkuşu (Calidris temminckii; Temminck’s Stint), çok küçük, sade gri-kahverengi bir kıyı kuşudur. Kısa koyu gaga, sarımsı-yeşil bacaklar ve beyaz karın ilk tanı ipuçlarıdır. Tek renk yerine gövde, kuyruk ve baş deseni birlikte değerlendirilir.
Genel Görünüm ve Duruş
Gövdesi uzunca, bacakları kısadır. Kuyruk, kapalı kanadın uçlarının gerisine uzanır; bu oran kuşa yere yakın, uzamış bir görünüş verir.
Gözün renkli bölümü koyu kahverengidir; göz çevresindeki beyaz halka yakından seçilir. Gaga kahverengimsi-siyah, alt gaganın iç tarafı biraz daha açıktır. Bacak tonu sarımsı, yeşil veya kahverengiye yaklaşabilir.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Üreme giysisinde sade gri-kahverengi tüylerle koyu merkezli, kızıl-devetüyü kenarlı tüyler karışabilir. Dinlenme giysisinde üst taraf daha tekdüze gri-kahverengidir; göğüsteki koyuluk beyaz karından ayrılır.
Erkek ve dişi çok benzer. Üreme döneminde dişiler bazen daha sıcak kahverengi, erkekler daha gri görünse de bu ayrım kesin değildir. Tek kuşun renk tonundan güvenilir eşey tayini yapılmaz.
Gençte üst taraf tüylerinin açık kenarları ve hemen içlerindeki koyu bantlar pullu bir desen oluşturur. Göğüs soluk gri veya devetüyü tonludur; boğazdaki küçük açık alan ve alt taraf beyazdır. Bu, dinlenme giysili erişkinin daha düz görünüşünden ayrılır.
Uçuşta Görünüm
Uçuşta koyu kanatta beyaz çizgi, kuyrukta koyu orta bölüm ve beyaz yanlar görülür. Dış kuyruk tüylerinin beyazı tabandan uca uzanır; bu alan kanattaki çizgiden ayrı bir işarettir.
Ürküp havalandığında ani ve hızlı biçimde yukarı yükselebilir; bu sırada sık çağrı verir. Uçuşunu görmek için kuş kaldırılmaz.
Ses ve Davranış
Uçuş çağrısı ince, hızlı titreşimli bir “tirrr” gibi duyulur. Üreme şarkısında ses dizileri daha uzun süre tekrarlanır. Kıyıda havalanan kuşun kısa çağrısıyla gösteri şarkısı aynı uzunlukta beklenmez.
Karıştırılabilecek Türler
Küçük Kumkuşu (Calidris minuta; Little Stint) koyu bacaklıdır; üreme giysisinde daha kızıl ve açık sırt çizgileri belirgin olabilir. Uçuşta dış kuyruğu gridir; Sarı Bacaklı Kumkuşunun beyaz kuyruk yanlarından ayrılır. Dinlenme giysisinde renkler daha sadeleşir.
Ak Kumkuşu (Calidris alba; Sanderling) daha iri ve dolgun, siyah bacaklı ve daha güçlü gagalıdır. Dinlenme giysisinin açıklığı üreme döneminde yerini kızıl ve koyu desenlere bırakır. Uçuşta geniş, uzun beyaz kanat çizgisi görülür.
Dere Düdükçünü (Actitis hypoleucos; Common Sandpiper) daha iridir; gövdesinin arkasını belirgin oynatır. Beyaz alt tarafı kanadın önüne doğru bir girinti yapar. Bu beyaz “omuz girintisi”, sade kahverengi bir Sarı Bacaklı Kumkuşu ararken önemli bir ayrımdır.
Habitat & Dağılım
Üreme Alanı
Üreme alanında alçak bitkili açık tundra, taşkın düzlüklerinin kenarları ve su yakınındaki çayırlıklar kullanılır. Zemini kaplayan küçük bitkiler yerdeki yuvayı gizleyebilir.
Yuva Yeri
Yuva yerde, ince dal ve yaprak parçalarıyla kurulur. BTO’nun Britanya–İrlanda özeti tipik dört yumurta, 21–22 günlük kuluçka ve 15–18 günde uçuşa erişme bildirir; bunlar Türkiye’de ölçülmüş süreler değildir. Erkek ve dişi farklı yuvaların bakımını tek başına üstlenebilir. Yaygın düzende dişi ilk yumurtalarını erkeğe bırakıp başka eşle ikinci yuva kurar, sonraki kuluçkayı kendisi yürütür. Her birey aynı sırayı izlemez. İnce tüylerle kaplı yavrular erken yürüyebilir; bu, hemen uçabildikleri anlamına gelmez. Etkin yuvaya yaklaşılmaz.
Günlük Alan Kullanımı
Göçte çoğunlukla örtüye yakın çamurlu ve bataklık kenarlarda tek veya az sayıda kuş görülür. Başka kıyı kuşlarının kalabalığına karışmadan, bitki kenarında sessizce beslenebilir; yerel olarak sürüler de oluşabilir.
Dünya Yayılışı
Avrasya’nın Kuzey Kutbu çevresindeki ve hemen güneyindeki kesimlerinde, İskandinavya’dan Rusya’nın Çukotka bölgesine uzanan kuşakta ürer. Üreme dışında Afrika ve güney Asya’daki çeşitli sulak alanlarda görülür. Bazı dağlık iç alanlar da üreme için kullanılır.
Türkiye'deki Durumu
CMS Türkiye’yi doğal yayılışı içinde listeler; bu tek başına üreme kanıtı değildir. Bolu’daki Gölköy-Yumrukaya sulak alanını inceleyen 2025 tarihli İngilizce araştırmada tür geçit kuşu olarak gösterilir. Çalışma Kasım 2017’de başladı; 2018 boyunca, 2019 ve 2023’te ise seçilmiş dönemlerde toplam 48 saha sayımı yapıldı. Bu yerel sonuç bütün Türkiye’ye aynı aylık takvim veya sayı vermez.
Göç Yolculuğu
EURING/CMS’nin 2022 atlası, kuzey Avrupa kuşlarında çoğunlukla güneybatı ve güneye, daha az sayıda güneydoğuya hareketler bildirir. Erişkinlerin güz göçü gençlerden önce başlayabilir. Doğu ve güneydoğu Avrupa’dan halka kayıtları azdır; bunlar Türkiye’deki bütün kuşların yolunu belirlemez.
Beslenme & Diyet
Ne Yer?
Küçük omurgasızlarla beslenir. Üreme alanında böcek ve larvalar öne çıkar; göç ve kış alanlarının çamurlarında küçük solucanlar, yumuşakçalar ve kabuklular da alınır.
Nasıl Avlanır?
Kısa gagasıyla avı yüzeyden veya ıslak çamurun sığ üst tabakasından alır. Beslenmesi yalnız görünen avı gagalamaktan oluşmaz; yumuşak zemini de yoklayabilir.
İlginç Bilgiler
## Genetik Ebeveyn ve Bakım Veren Kuş Finlandiya’da Oulu çevresindeki Botni Körfezi kıyılarında, 2003–2006 arasında bulunan 153 yuvanın 90’ından 265 yavru veya çıkmamış yumurta örneği DNA yöntemiyle değerlendirildi. Bu 90 yuvanın 20’sinde birden fazla erkekten gelen yavrular veya embriyolar saptandı. 2014 makalesi, bazı erkeklerin yıllar arasında kuluçka yapıp yapmama durumunu değiştirdiğini de bildirdi. Genetik baba ile bakım veren kuş aynı olmak zorunda değildir. Sonuç küçük ve azalmakta olan bu Finlandiya topluluğuna aittir; bütün türe aynı oranla uygulanamaz. ## Işık Kaydıyla Göç Takibi Güney Norveç’in Finse bölgesinde 2010 ve 2011’de 30 kuşa ışık kaydedici takıldı. 2015 makalesinde kullanılabilir göç verisi altı kuştan elde edildi; yalnız üçünde tam veya tama yakın yıllık kayıt vardı. Batıya gidenler Avrupa’da birkaç kısa mola, Sahra öncesinde Kuzey Afrika’da daha uzun mola yaptı. Üç kuşun kış konumları Mali’de Nijer Nehri havzasını veya çevresini gösterdi. Balkanlar’a yönelen diğer kuşun cihazı yolda durdu. Işıkla konum hesabı GPS kadar kesin değildir; ekinoks çevresinde konum belirlenemez. Bu altı kuş bütün Türkiye göçmenlerini temsil etmez; genç kuşlar da cihazla izlenmemişti.
Ak Kumkuşu
Calidris alba
Ses Kayıtları
Ses kayıtları aranıyor...
Bilimsel Tanım & Morfoloji
Hızlı Tanı
Ak Kumkuşu, toplu gövdesi, kısa ve düz siyah gagası, siyah bacakları ve beyaz alt tarafıyla tanınan küçük bir kıyı kuşudur. Gaga yaklaşık baş uzunluğundadır; ince ve belirgin aşağı kıvrık bir gaga beklenmez. Kışın sırtı açık gri, yüzü ve alt tarafı büyük ölçüde beyaz görünür. Kapalı kanadın önündeki koyu alan, bu soluk görünüş içinde dikkat çekebilir. Tanıda açık renk tek başına yeterli değildir; gövde biçimi, gaga, bacaklar ve kanat deseni aynı kuşta birlikte değerlendirilir.
Üreme giysisinde baş, boyun, üst göğüs ve üst taraf pas kızılı, kahverengi ve siyah desenlerle renklenir. Karın ise beyaz kalır; bu nedenle kızıl göğüslü görünüm bütün alt tarafın kızıl olduğu anlamına gelmez. Tüylerin açık kenarları ile koyu merkezleri, üst tarafta pullu veya benekli bir izlenim verebilir. Bazı erişkinler daha parlak kızıl, bazıları daha soluk görünür. Aynı türün kıştaki gri-beyaz kuşuyla yazdaki kızıl desenli kuşunu karşılaştırırken bu mevsim değişimi hesaba katılır.
Genel Görünüm ve Duruş
Kapalı kanadın ön tarafındaki küçük koyu tüyler, gövdenin yanında siyaha çalan bir leke oluşturur. Kuş dinlenirken göğüs tüyleri bu alanı örtebilir; lekenin görünmemesi onun anatomik olarak bulunmadığını göstermez. Kış giysisinde üst tarafın açık gri tüyleri ince koyu çizgiler ve açık kenarlar taşıyabilir; uzaktan oldukça sade görünür. Başın ön ve yan bölümleriyle göğüs ve karın beyazdır. Bu soluk görünüm, koyu gaga ve bacakların daha belirgin seçilmesini sağlar.
Ayağında öne yönelen üç parmak bulunur; birçok başka kumkuşundaki küçük arka parmak yoktur. Yorkshire Wildlife Trust bu farkı, kum üzerindeki hızlı hareketi ve dalga kıyısındaki beslenmesiyle birlikte anlatır. Parmakların tamamı çoğu saha görüntüsünde seçilemez. Bu nedenle bir fotoğrafta arka parmağın görünmemesini tek başına tanı saymak yerine, açık renkli toplu gövde ve siyah gaga-bacaklarla birlikte değerlendirmek gerekir. Kuşu ayağını göstermek için yakından kovalamak gerekmez.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Erkek ve dişi aynı temel giysileri taşır; üreme dönemindeki kızıllık yalnız erkeğe ait bir özellik değildir. Norsk Polarinstitutt hesabı eşeylerin görünüşünü benzer olarak tanımlar. Sadece daha kızıl, daha gri ya da daha küçük görünen tek bir kuşa bakarak kesin eşey belirlenmez. Genç kuşlarda üst taraf açık gri ve siyah desenlidir; tüy uçları beyaz ve sarımsı kahverengi olabilir. Alt taraf beyazdır, göğüs yanlarında sarımsı kahverengi çizgiler görülebilir. Gençte de beyaz kanat şeridi vardır.
Gençteki siyah-beyaz sırt, erişkinin kış grisinden farklıdır. Baş ve boyunda krem-kızılımsı tonlar görülebilir.
Uçuşta Görünüm
Uçuşta koyu kanat üzerinde belirgin beyaz bir şerit görülür. Üstten bakıldığında kanadın koyu ön kenarı, beyaz çizgiyle karşıtlık yapar; alttan görünümde beyaz gövde ve açık kanat altı öne çıkar. Üreme giysisindeki kızıl üst tarafı kanat altında aramak doğru değildir. Yalnız beyaz şeritle karar verilmez; kuş konduğunda gaga ve gövde biçimi de karşılaştırılır.
Ses ve Davranış
Sahilde çoğu zaman çekilen dalganın ardından koşarken ve yeni dalga yaklaşınca geri çekilirken görülür. Bu hareket, suyun açığa çıkardığı kum yüzeyindeki küçük avlara erişmesini sağlar. Üreme dönemindeki davranışı ise aynı kıyı koşusundan farklıdır: Audubon’un tür hesabında eşleşmemiş erkeğin alçakta kanat çırpma ve süzülmeyi dönüşümlü yaptığı gösteri uçuşu anlatılır. Yerde dişiye yaklaşırken tüylerini kabartıp başını omuzlarına doğru çeker. Kur davranışı ile sıradan beslenme hareketi ayrı bağlamlarda değerlendirilir.
Çağrısı kısa ve keskindir; Oiseaux.net bunu “fit” veya “fiyit” benzeri, kalkışta duyulabilen bir ses olarak aktarır; kısa “tiu du du” dizileri de işitilebilir. Yazıyla verilen sesler yaklaşık bir anlatımdır; farklı yazarların aynı sesi farklı hecelerle aktarması başka bir türe işaret etmez.
Yere açılmış sığ yuva çukuru küçük yapraklarla döşenir. Audubon’un rehberi genellikle 4, bazen 3 yumurta ve 24–31 günlük kuluçka süresi verir. Hav tüylü yavrular yumurtadan çıktıktan kısa süre sonra yuvayı terk eder, kendi besinini toplar ve bir veya iki yetişkinin gözetiminde kalır. İlk uçuş yaklaşık 17 günlükken gerçekleşir. Yerden ayrılmadan yürüyebilmek, doğar doğmaz uçabilmekle aynı şey değildir. Bu üreme bilgileri kuzeydeki topluluklara aittir; Türkiye kumsalındaki bir yaz kuşu burada yuva olduğunu kanıtlamaz.
Karıştırılabilecek Türler
Karakarınlı Kumkuşu (Calidris alpina; İngilizce Dunlin), benzer sürülerde görülebilen gerçek bir karşılaştırmadır. Gagası aşağı doğru kıvrılır; üreme giysisinde karın altındaki belirgin siyah alan, Ak Kumkuşunun beyaz karnından farklıdır. Kışın bu siyah alan kaybolur ve alt taraf beyaz görünür; o mevsimde “siyah karın yok” diyerek Karakarınlı Kumkuşunu elemek doğru değildir. RSPB hesabı sonbaharda bazı siyah tüylerin kalabildiğini de belirtir. Bu yüzden gaganın eğriliği, yüz-göğüs deseni ve mevsim birlikte değerlendirilir; her gri-beyaz kumkuşu Ak Kumkuşu değildir.
Küçük Kumkuşu (Calidris minuta; İngilizce Little Stint) daha küçük, daha ince yapılı bir kıyı kuşudur. Naturalis’in tanı hesabı Ak Kumkuşunu ondan daha iri, kışın daha soluk ve arka parmağı bulunmayan bir tür olarak ayırır. Küçük Kumkuşunun gençlerinde sırtta iki açık renkli V biçimli çizgi görülebilir. Siyah bacak iki türde de bulunduğu için tek başına ayırıcı değildir. Yan yana olmayan kuşlarda uzaklık boy izlenimini değiştirebilir; gövde, gaga ve sırt deseninin tamamı incelenir. Küçük Kumkuşunun çamurlu iç su kenarında bulunması, Ak Kumkuşunun oraya hiç uğramayacağı anlamına gelmez.
Büyük Kumkuşu (Calidris canutus; İngilizce Red Knot) daha iri ve ağır yapılıdır; gagası orta uzunlukta, düz ve daha sağlam görünür, boynu da daha kalındır. Üreme giysisinde yüz ve alt tarafı genişçe tarçın-kızılıdır. Ak Kumkuşunda beyaz kalan karınla bu geniş kızıl alan aynı desen değildir. Üreme dışında Büyük Kumkuşunun göğsünde ve yanlarında soluk gri çizgi ve benekler görülebilir. Gençte sırtın ince açık kenarları pullu bir görünüm oluşturur. Kızıllık kaybolduğunda yalnız renge dayanmak yerine bu gövde ve gaga oranlarına bakılır; Cornell hesabının farklı yaş ve mevsim görünümleri aynı türün değişebilen giysileridir.
Habitat & Dağılım
Üreme Alanı
Üreme döneminde az bitkili, taşlı ve görece kuru tundra bölümlerini kullanır; alan çoğunlukla tatlı suya çok uzak değildir. Tundra, yüksek kuzeyde ağaçların yerini alçak bitkiler, yosun ve likenlerin aldığı açık çevredir. Svalbard’daki kuşlar haziranın ilk bölümünde kıyı ve ırmak deltalarında küçük gruplar halinde görülüp daha sonra tundra üreme alanlarına dağılır. Bu, kışın beslendiği Türkiye kumsalıyla yuva çevresinin aynı habitat olmadığını gösterir.
Yuva Yeri
Yuva yeri açık, çıplak topraktır; bir yükseltide de olabilir. Audubon hesabında taşlı tundra çevresinde yosun, liken ve alçak bitkiler, yakınlarda göl ya da göletler anlatılır. Üreme çevresi ile yumurtaların bulunduğu nokta aynı ölçekte değildir. Aktif bir yuvaya yaklaşmak yerine doğal davranışı uzaktan izleyin.
Günlük Alan Kullanımı
Üreme dışında açık kumsallar önemli beslenme alanlarıdır. Hollanda’nın Vlieland kıyısı ile Gana’nın Esiama kıyısındaki araştırmada aynı türün farklı avlarla beslendiği ve gündüzünü beslenme ile dinlenmeye farklı oranlarda ayırdığı görüldü. Gözlemler Hollanda’da 2007 sonbaharında, Gana’da 2008 ve 2009 kışlarında yapıldı; sonuç bütün kıyılara ait sabit bir günlük program değildir. Gana’daki uzun dinlenmelerin sert kabuklu avı işleme gereksinimiyle ilişkili olabileceği yazarların yorumudur; doğrudan kanıtlanmış tek neden olarak sunulmaz.
Dünya Yayılışı
Üreme yayılışı yüksek kuzey kuşağındadır: Arktik Kanada, kuzey ve doğu Groenland, Svalbard ile Sibirya’nın batı ve orta kesimleri başlıca bölgeler arasındadır. Alaska’da da üreme alanları vardır. Kışı çok daha güneydeki kıyılarda geçiren topluluklar Güney Amerika’ya, Güney Afrika’ya ve Avustralya’ya kadar ulaşır. Bunlar bütün bireylerin aynı sırayla uğradığı duraklar değildir; türün farklı coğrafyalardaki yayılışını anlatır.
Türkiye’deki Durumu
Türkiye için doğrudan bir araştırma örneği İzmir’deki Gediz Deltasıdır. Onmuş ve Sıkı’nın 2011 tarihli İngilizce makalesinde, 1990–2007 gözlemlerini özetleyen tabloda Ak Kumkuşu ilkbahar ve sonbaharda daha sık, kışın daha az kaydedilmiş; yaz dönemi için kayıt verilmemiştir. Deniz kıyısı ve lagün habitatları listelenmiş, tür için üreme kodu yazılmamıştır. Bu eski dönem tablosu, bugün bütün Türkiye’de aynı sayıda kuş bulunduğunu veya her yaz hiçbir birey görülmeyeceğini söylemez. Buradaki kanıt deltaya ve araştırmanın yıllarına aittir.
Göç Yolculuğu
Uzun mesafeli göçmendir; kuzeydeki kısa üreme mevsimiyle daha güneydeki beslenme kıyıları arasında hareket eder. Britanya ve İrlanda’daki kuşlar eskiden yalnız Sibirya kökenli sanılırken, BTO’nun aktardığı halkalama sonuçları Groenland kuşlarının da geçişte bulunduğunu ve bazılarının kışladığını göstermiştir. Bir kıyıda farklı üreme kökenlerinden kuşlar buluşabilir. Bu Britanya bulgusu Türkiye için çizilmiş bir rota değildir; Türkiye’de gözlenen tek bir bireyin doğduğu yeri veya izlediği ülkeleri yalnız bu çalışmaya bakarak belirleyemeyiz.
Beslenme & Diyet
Ne Yer?
Küçük kabuklular, deniz solucanları ve yumuşakçalar kıyıdaki besinleri arasındadır. 2015 araştırmasında Hollanda Vlieland’daki başlıca av yumuşak gövdeli Scolelepis squamata adlı deniz solucanı, Gana Esiama’daki başlıca av ise Donax pulchellus adlı küçük çift kabuklu yumuşakçaydı. Gana’da bu avlar bütün yutulup içeride parçalanıyordu. Aynı tür, farklı kıyılarda aynı besini ve aynı beslenme süresini kullanmak zorunda değildir; bu iki alanın sonucu Türkiye kıyılarındaki bütün bireylere ait bir diyet oranı sayılmaz.
Nasıl Avlanır?
Avı yüzeyden toplar veya gagasını kuma sokar; yazın uçan böceğe hamle yapabilir. Arktik yazında böcekler önem kazanır.
Wadden Denizi’nde temmuz sonu–ekim başındaki konaklama ve tüy değişimi dönemini inceleyen 2022 araştırması dışkıdaki DNA izlerini kullanmıştır. Örneklerin yüzde 94’ünde Crangon crangon adlı karides saptanmıştır. Bu, besinin ağırlıkça yüzde 94’ünün karides olduğunu göstermez; örneklerde bulunma sıklığıdır. Sonuç o bölge ve mevsime aittir.
İlginç Bilgiler
## İlginç Bilgiler Kuzeydoğu Groenland’ın Zackenberg alanında 2003 ve 2007–2011 yazlarını kapsayan 2014 araştırmasında 188 yuva bulundu. Kuluçka düzeni değerlendirilebilen 135 yumurta takımının 45’inde tek, 90’ında iki ebeveyn görev yaptı. Tek başına kuluçkaya yatanlar arasında erkek de dişi de vardı. Bazı bireyler farklı yıllarda bakım biçimini değiştirdi. Araştırmacılar kuşları renkli halkalarla ayırt etmiş ve yuva sıcaklıklarını izlemiştir. Bu sonuç, türün bütün dünyada yalnız dişinin veya mutlaka iki eşin baktığı tek bir aile düzenine sahip olmadığını gösterir. Yüzdeler yalnız bu araştırma grubuna aittir. Gözlenen bakım ile genetik ebeveynlik ayrı sorulardır; aynı makaledeki genetik inceleme, yuvada görülen yetişkin sayısından farklı bir kanıt türüdür. Groenland’da 2011–2021 arasındaki on bir üreme mevsimini kapsayan, 2024’te yayımlanan Etchart ve arkadaşları araştırması kuluçka arasını sıcaklık kayıtlarıyla ölçmüştür. Ayrıntılı inceleme, tek ebeveynin baktığı yuvalardaki uzun aralara odaklanmıştır; iki ebeveynli yuvalarda da seyrek uzun aralar kaydedildiği için “yalnız tek ebeveynde olur” denemez. Soğuk koşullarda uzun araların görülme olasılığı yükselmiş; vücut durumu zayıf bireylerin soğukta daha uzun ayrılmasıyla ilişki bulunmuştur. Yazarlar bunu ebeveynin kendi durumunu korumasına yardımcı olabilecek bir esneklik olarak yorumlar. Araştırma, davranışın tek nedenini deneyle kanıtlamaz; uzun ara da her durumda yuvanın kalıcı terk edildiğini göstermez. Bulgular Türkiye’de kışlayan kuşlarda ölçülmüş davranışlar değildir. BTO’nun aktardığı küresel IUCN sınıfı LC, yani Asgari Kaygı’dır. Buna karşılık Birleşik Krallık’taki koruma önceliği ayrı bir bölgesel değerlendirmedir. Bir küresel etiket, bütün kumsallarda aynı sayıda kuş kaldığını veya her göç topluluğunun aynı yönde değiştiğini söylemez. BTO da göç yolu üzerindeki genel artışın son dönemde yavaşladığını aktarır; bu, Türkiye’deki nüfus için yapılmış bir sayım sonucu değildir.
