kusatlasi.com
Türkiye Kuşları Yükleniyor...
Dil / Language:
Türkçe | English
Seçildi Sarı Gagalı Dağ Kargası (Pyrrhocorax graculus)
VS
Seçildi Ekin Kargası (Corvus frugilegus)

Sarı Gagalı Dağ Kargası

Pyrrhocorax graculus

Takım Passeriformes
Familya Kargagiller (Corvidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Kısa sarı gaga, kırmızı bacak, uzun yuvarlak kuyruk, bütünüyle siyah tüy ve tiz ıslıklı çağrı.

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Sarı Gagalı Dağ Kargası, Pyrrhocorax graculus, erişkinde siyah tüylü, sarı gagalı ve kırmızı bacaklı bir dağ kuşudur. Kıvrak uçuşu ve tiz sesleriyle kayalıkların çevresinde dikkat çeker. İngilizce Alpine Chough ve Yellow-billed Chough adları aynı türü belirtir.

Genel Görünüm ve Duruş

Gaga kısa, ince, sivri ve hafif aşağı kıvrıktır. Göz koyu kahverengidir. Erişkinin siyah kanat ve kuyruğunda mavi-yeşil parıltılar görülebilir. Kuyruk görece uzundur ve uç kenarı biraz yuvarlaktır.

Yerde beslenirken gevşek gruplar oluşturabilir. İtalya’nın Cervinia çevresinde Haziran–Temmuz 1989 ve 1990’da izlenen kuşlar, çayırın bir bölümünde kısa süre kaldıktan sonra sık sık başka bir bölüme uçmuştu. Böylece sürü, aynı noktada durmak yerine besin aradığı alanı sürekli değiştiriyordu.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Erkek ile dişi aynı temel tüy desenini taşır: sarı gaga, kırmızı bacaklar ve siyah giysi. Bir fotoğrafta daha iri görünen kuşu erkek, daha mat görüneni dişi diye etiketlemek güvenilir değildir. Uzman yaşlandırma rehberi, ölçülerin yalnız uç değerlerde ayrım sağlayabildiğini belirtir; sıradan bir görüntü bu yakın ölçümün yerini tutmaz. Kuşun genç olması da matlığını artırabilir.

Genç kuşta koyu tüyler daha kahverengimsi ve mattır; bacaklar turuncuya çalan koyu renktedir. Halkalama rehberi gagayı donuk sarı olarak tanımlar. Ağız içi önce pembemsi, sonra sarı; erişkinde siyahtır. Yakından incelenen kuşa ait bu işaretler, uzakta her gençte siyah gaga aranmasını gerektirmez. Kuşu bu ayrıntıyı görmek için yakalamak doğru bir gözlem yöntemi değildir.

İlk yılın sonbaharında yeni ve daha parlak vücut tüyleriyle, kanat ve kuyruktaki daha donuk eski tüyler yan yana görülebilir. Genç kuyruk tüylerinin uçları daha sivri olabilir; erişkindekiler daha yuvarlaktır. Bazı erişkinler de eski kanat tüyleri tutabildiğinden tek bir eski tüy kesin yaş sonucu vermez. Bacakların kırmızıya dönmesiyle giysideki değişim birlikte değerlendirilir; yalnız fotoğrafın rengine dayanılmaz.

Uçuşta Görünüm

Yükselen hava akımlarında fazla kanat çırpmadan süzülebilir; dalışlar, dönüşler ve yeniden yükselmeler yapar. Pireneler Millî Parkı’nın rehberi, sürülerin hava akımlarında çevik biçimde ilerlemesini anlatır. Kırmızı Gagalı Dağ Kargası da akrobatik uçabilir. Bu nedenle yalnız hızlı bir dönüşü görmek iki türü ayırmaz; kuyruk, kanat ve gaga da seçilmelidir.

Alttan aynı açıyla bakıldığında, kanatlar Kırmızı Gagalı Dağ Kargasındakinden daha az köşeli, uçtaki ayrı tüyler de daha az belirgin görünür. Kuyruk daha uzundur ve son kenarı daha yuvarlaktır. Uzakta yalnız siyah bir siluet görülüyorsa bu farkları seçmek zorlaşır; karşılaştırma açısı değerlendirmeyi etkiler.

Ses ve Davranış

Sesi çoğu karganın kalın “gak” çağrısından farklıdır. BirdLife Avusturya ince “zirrr” ve ıslığa benzeyen çağrıları, tehlikede ise daha kalın bir sesi tarif eder. Tek bir yazılı ses benzetimi yerine çağrının yüksekliği ve süresi, kuşun görünüşüyle birlikte değerlendirilir.

Yıl boyunca farklı büyüklükte gruplar görülebilir. BirdLife Avusturya, genellikle ayrı çiftler halinde yuvaladığını, birkaç çiftlik kolonilerin daha seyrek olduğunu belirtir. Komşu kuşlar üreme döneminde de birlikte besin arayabilir. Üreme sonrasında bu kuşlar, üremeyen bireylerle de birleşerek daha kalabalık gruplar oluşturur.

Yuvası, dal ve köklerden kurulan, içi otlar ve ince köklerle döşenmiş iri bir yapıdır.

Yuva, kayalık duvarların oyuk ve çatlaklarında, bazen de insan yapılarının korunaklı boşluklarında bulunur. BirdLife Avusturya özetinde tipik 4–5 yumurta, 18–21 gün kuluçka ve 31–38 günlük yuva dönemi verilir. Bunlar Türkiye’deki tek bir örneklemden ölçülmüş süreler değildir. Yuva çevresinde kuşun hareketleri uzaktan izlenmeli, oyuğa tırmanılmamalıdır.

Karıştırılabilecek Türler

Kırmızı Gagalı Dağ Kargası, Pyrrhocorax pyrrhocorax, en yakın benzeridir. Erişkinin gagası kırmızı, daha uzun ve daha kuvvetli kıvrıktır; kuyruk görece kısa, kanat uçları daha belirgin parmaklı görünür. Genç Kırmızı Gagalı Dağ Kargasında gaga sarı-turuncu olabilir. Dolayısıyla sarımsı gagayı görmek tek başına ayrım sağlamaz; gaganın uzunluğu ve kıvrımı, kanat-kuyruk oranıyla birlikte incelenir.

Küçük Karga, Coloeus monedula, siyah gagalı ve siyah bacaklıdır. Erişkinde başın yanları ile ense gri, gözün açık renkli kısmı belirgindir; Türkiye’deki kuşlarda açık boyun alanı da görülebilir. Gençte göz daha az açık görünür ve tüyler daha mattır. Sarı Gagalı Dağ Kargasıyla ayrımda gaga-bacak renkleri ve baş deseni kullanılır.

Kuzgun, Corvus corax, çok daha iri ve güçlü siyah gagalıdır. Uçuşta uzun kanatları ve kama biçimindeki kuyruğu, Sarı Gagalı Dağ Kargasının daha yuvarlak kuyruk ucundan ayrılır. Kuzgunun bacakları da siyahtır. İki kuşun siyah tüyleri ve süzülmesi ortak olabilir; gaganın yapısı ile kuyruğun biçimi farkı gösterir.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Kayalıklar ile besin arayabildiği açık dağ alanları yaşamında birlikte yer tutar. Avusturya–Almanya kuzey Alpleri’nde 2023–2025 arasında yapılan araştırmanın alanı, uçurumları, taşlıkları ve dağ çayırlarını daha aşağıdaki köy ve kasabalarla birleştiriyordu. Orada kuşların yüksek kayalık üreme alanları ile alçak beslenme yerleri farklı işlev görüyordu.

Yuva Yeri

Yuva yeri bir kaya boşluğu, dik kaya içindeki derin oyuk, çatlak veya bir binanın çatı altı olabilir. Dişi kuluçkaya yatar; erkek bu sırada ona yuvada besin getirir. Yavrular yuvadayken onları iki ebeveyn de besler.

Günlük Alan Kullanımı

Günlük beslenme alanı geceleme kayasından oldukça uzakta olabilir. İtalya’nın Aosta Vadisi’nde Ekim 1996–Mayıs 1997 ve Kasım 1997–Mart 1998’de incelenen 28 işaretli kuştan altısına radyo vericisi takılmıştır. Yoğun kar döneminde bazı kuşlar gündüz vadideki elma bahçelerinde beslenmiş, gecelemek için tekrar yükselmiştir. Böylece gündüz beslenme alanı ile geceleme kayası günün farklı saatlerinde kullanılmıştır.

Dünya Yayılışı

Avrupa, Kuzey Afrika ve Asya’nın dağlarında parçalı bir yayılışı vardır. Güncel AviList, üç alt tür kabul eder. Pyrrhocorax graculus graculus Avrupa ve Kuzey Afrika dağlarından Kafkasya ile güney Hazar çevresine uzanır. Digitatus güney ve güneydoğu Türkiye’den Lübnan ve Hermon Dağı’na, Kuzey Irak üzerinden İran’ın Zagros Dağları’na kadar bulunur. Forsythi ise Orta Asya’nın dağlarından Himalayalar’a, Nepal ve Bhutan üzerinden Çin’in orta ve güneybatı kesimlerine uzanır. Bu alanlar kesintisiz bir ova yayılışı değildir.

Türkiye'deki Durumu

Türkiye bu dağlık yayılışın içindedir. OSME’nin 2024 derlemesi graculus alt türünü kuzey, digitatus alt türünü güney Türkiye bağlamında verir. BirdLife’ın 2021 değerlendirmesinde Türkiye için 2002–2012 dönemine ait 40.000–120.000 üreyen çift tahmini vardır. Uzman değerlendirmesine dayanan bu aralık, 2026’da bütün yuvaların sayıldığı kesin bir toplam değildir. 2008–2019 ve 1980–2013 dönemlerinin nüfus eğilimleri yetersiz veri nedeniyle bilinmiyor olarak kaydedilmiştir.

Göç Yolculuğu

Genellikle yerleşiktir; yaşadığı dağlık bölgede yıl boyunca kalır. Bununla birlikte beslenme için kullandığı yükselti değişebilir. Pireneler Millî Parkı’nın rehberi, Fransa’da bütün yıl bulunduğunu ve Pireneler’de yüksek açık alanları kullandığını belirtir. Buradaki yerleşiklik, her gün aynı kayada ve aynı yükseltide kalması anlamına gelmez.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Beslenmesi mevsime ve kaynağa göre değişir. LPO’nun Fransız Alpleri’ne yönelik uzman anlatımı böcekleri, salyangozları ve solucanları; avların azaldığı sonbahar ve kışta ise meyveler ile üzümsü meyveleri vurgular. İtalya’nın Cervinia çevresinde Haziran–Temmuz 1989 ve 1990’da yapılan araştırmada dışkı ve kusuklar incelenmiştir. Çekirge, kınkanatlı böcek ve tırtıl kalıntıları yaz besinleri arasındaydı. Aynı incelemede karınca ve bitkisel madde kalıntıları da saptanmıştır.

Nasıl Avlanır?

Besini çoğunlukla yerde arar; toprağı veya kaya çatlaklarını gagasıyla yoklayabilir. Meyve almak için dallara da konur. Küçük besin parçalarını kaya yarıklarına itip saklaması uzman tür hesabında anlatılır. Bu nedenle bir yarığa yiyecek götürmesi mutlaka orada yavru beslediğini göstermez; besin saklama ile yuva ziyareti ayrı davranışlardır.

İlginç Bilgiler

## Sürü İçinde Besine Ulaşmak Sürüde bulunmak her kuşun besine eşit ulaştığı anlamına gelmez. Fransa’nın kuzey Alpleri’ndeki Le Tour’da Ocak–Nisan 1992 ve Kasım 1992–Nisan 1993’te yapılan 37 besleme denemesinde besin miktarı ve paylaştırıldığı noktaların sayısı değiştirildi. Besin azalınca yeme erişen kuşların oranı ve gagalama hızı azalmış, dişiler kıt koşullarda erkeklerden daha az erişim sağlayabilmiştir. Araştırmacı, uzun vadeli sosyal bağların kısa vadeli beslenme maliyetini dengeleyebileceğini önermiştir. Bu yorum deneyde doğrudan kanıtlanmış tek neden değildir. ## Bir Günde İnip Yeniden Yükselmek Günlük yükselti hareketi yeni GPS verileriyle de izlenmiştir. Avusturya–Almanya kuzey Alpleri’nde yapılan, 2026’da yayımlanan araştırmada Kasım 2023–Nisan 2024 kışı için 40 kuşun kaydı kullanılmıştır. Bazı günlük gidiş-dönüşlerde toplam dikey hareket 3.000 metreyi aşmıştır; bu, iniş ve çıkışın toplamıdır, tek yönlü yükselti farkı değildir. Kuşlar kent, köy ve dağ restoranları gibi besin noktalarını ziyaret etmiştir. Ziyaret sırasının ayrıntılı analizi ise yeterli sıklıkta kayıt veren 23 kuşla yapılmış, bazı noktaların düzenli bir sıra ve saatle tekrar ziyaret edildiği bulunmuştur. Cihazlar gece çalışmadığından gece hareketleri aynı ayrıntıyla belirlenmemiştir. ## Yaşam Alanını Ölçmek İtalya’nın Aosta Vadisi’ndeki 1996–1998 izlemesinde yeterli konumu bulunan 17 işaretli kuşun kullandığı alan farklı yöntemlerle hesaplandı. En dış konumları çevreleyen sınır ile konumların yoğunlaştığı bölgelere dayanan hesaplar aynı büyüklüğü vermedi. Çalışmanın yorumunda insan besinleri, doğal kaynakların yerini bütünüyle alan temel besin olarak değil, kullanılabilir bir ek kaynak olarak ele alındı.

Ekin Kargası

Corvus frugilegus

Takım Passeriformes
Familya Kargagiller (Corvidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Çıplak gaga tabanı, sivri gaga, pantolon tüyleri ve koloni

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Ekin Kargasının (Corvus frugilegus; İngilizce Rook) erişkininde gaga tabanını çevreleyen açık gri çıplak deri, uzun sivri gaga ve tepesi sivri baş dikkat çeker. Siyah tüyler güneşte morumsu parlar. Bacakların üstündeki sarkık tüyler bol pantolona benzer. Gençte açık yüz henüz bulunmadığından bu işaret her yaşta kullanılamaz.

Genel Görünüm ve Duruş

Gözleri koyu kahverengidir. Yeni Zelanda’nın uzman tür hesabı, oraya Avrupa’dan getirilen batı alt türünde uzun, sivri ve siyah gagayı tarif eder. Gri görünen bölüm, özellikle gaga tabanındaki çıplak yüz derisidir. Zeminde yürürken üst bacaklardaki uzun tüyler sarkık görünür. Uçuşta düzenli kanat vuruşları ve gövdeye gömülü gibi duran kısa boyun, kendine özgü bir siluet oluşturur.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Erkek ve dişi belirgin bir tüy rengiyle ayrılmaz. Yeni Zelanda rehberi, iki eşeyin kanat ve gaga ölçülerinin örtüştüğünü belirtir; bunlar her bireyde kesin ayrım sağlamaz.

Gencin gaga tabanı, yanakları ve çenesi siyah tüylerle kaplıdır; erişkinin açık çıplak yüzü henüz oluşmamıştır. Bu yüzden genç kuş, leş kargasıyla erişkinden daha kolay karışabilir. Yeni Zelanda rehberi ayrıca bazı gençlerde aşınmış siyahımsı kahverengi kanat tüylerini, erişkinde parlak siyah kanatları belirtir.

Uçuşta Görünüm

Uçuşta uzun, geniş ve uçları parmak gibi ayrılan kanatlar görülür. Yeni Zelanda saha rehberi uçuşunu güçlü ve doğrudan, aynı zamanda ağır tempolu olarak tarif eder. Geniş, ucu yuvarlağa yakın kuyruk da bu siluetin parçasıdır.

Koloni veya geceleme alanının üzerinde topluca uçarken yön değiştirebilir, birbirini izleyen dönüşler yapabilir. Beslenme alanı ile yuva kolonisi arasındaki yolculukta ise uçuşu daha doğrudan ve hızlıdır. Oiseaux.net’in uzman anlatımı bu iki durumu ayırır: uzun kanatlar ve kuyruk yalnız düz bir uçuş çizgisi için değil, grup uçuşundaki çevik hareketler için de kullanılır.

Ses ve Davranış

Çağrısı sert, pürüzlü ve burundan geliyormuş gibi duyulur. Oiseaux.net bu temas sesini “raaarrh”, daha yumuşak biçimini “hiiiin” heceleriyle tarif eder. Leş kargasının sesinden ayrılabilir, ancak deneyimsiz kulak için fark belirgin olmayabilir. Yuvadaki gençler daha tiz ve gıcırtılı besin isteme sesleri çıkarır.

Beslenirken, gece tünerken ve yuva yaparken topluluk hâlinde görülebilir. Kışın Küçük Kargalarla ortak gecelemeler oluşturması olağandır. Gruplar gün doğumu ve gün batımı çevresinde birlikte uçarak yüksek sesle çağrışabilir. Bununla birlikte hem Ekin Kargası hem leş kargaları tek başına veya sürüde bulunabilir.

Kur sırasında erkek, dişinin önünde gösterişli adımlarla yürüyebilir, eğilebilir ve ses verebilir. The Wildlife Trusts’ın uzman tür hesabı, bu davranışları çift oluşumunun parçası olarak anlatır. Böyle bir gösteride duruş ve hareket önem taşır; erkek için farklı bir tüy rengi gerekmez.

Yuva, dallardan yapılmış kaba bir çanağı andırır. Yeni Zelanda’daki uzman anlatımında iç döşemede iğne yaprakları, ot parçaları, kökler ve bazen yün bulunduğu belirtilir. Aynı bölgenin anlatımında kuluçkadaki dişiye ve yavrulara erkeğin besin taşıdığı da belirtilir.

BTO’nun Avrupa kuşlarına dayanan uzman özetinde tipik yumurta sayısı 3–4, dişinin kuluçka süresi 15–16 gün ve yavrunun yuvadan uçma süresi 32–34 gün olarak verilir. Yavrular yuvaya bağımlı ve ince hav tüyleriyle çıkar. Bu süreler Türkiye’de ölçülmüş bir yavru grubunun sonucu değildir.

Türün problem çözme becerisi, İngiltere’de Cambridge Üniversitesi’nin Madingley biriminde kontrollü koşullarda yapılan ve 2009’da yayımlanan deneylerde de incelenmiştir. Araştırılan dört kuş, elle büyütülmüş beş yaşındaki iki erkek ve iki dişiydi; önceden başka bir düzenekte çubuk çekme deneyimleri vardı. Yeni deneylerde uygun taş ve çubukları kullanmış, bazı görevlerde çubuğun yan dallarını kırarak onu boruya girebilir hâle getirmişlerdir. Bu, o kuşların esnek biçimde araç kullanabildiğini gösterir; bütün yabani Ekin Kargalarının günlük beslenmede alet kullandığını göstermez.

Karıştırılabilecek Türler

Kara Leş Kargasının (Corvus corone) tamamen siyah görünümünde gaga daha kalın ve küt, gaga tabanı tüylüdür. Genç Ekin Kargasında da yüz tüylü olduğundan uzun sivri gaga ve sivrice baş önem kazanır. Leş kargaları da sürü kurabilir; yalnız grup büyüklüğünden ayrılmaz.

Kuzgun (Corvus corax), Ekin Kargasından daha iri ve kalın yapılıdır. Güçlü küt gagası, boğazındaki uzun kabarık tüyler ve uçuşta belirgin kama biçimli kuyruğu yardımcı olur. İki tür de siyah ve parlak görünebilir; asıl fark yalnız tüyün parlaklığı değildir. Kuzgunun iri baş-gaga oranı ve uzun kanatları, Ekin Kargasının daha ince ve sivri gagalı görünüşünden ayrılır.

Küçük Karga (Coloeus monedula; İngilizce Eurasian Jackdaw), Ekin Kargasına göre daha küçük, kısa ve küt gagalıdır. Erişkinin baş arkasındaki gri alan ve açık mavi-gri gözleri ayırmaya yardım eder. Genç Küçük Karganın gözü daha koyu olabilir; bu yüzden yalnız göz rengiyle karar verilmez. Aynı kış sürüsünde bulunabilmeleri iki ayrı türün birlikte görülmesidir.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Açık tarla ve çayırlarda beslenebileceği, yakınında yuva ağaçları bulunan alanları kullanır. Köylerde ve mezarlıklarda koloniler kurulabilir; ağaç tepelerindeki iri dal yuvaları topluluğun yerini belli eder. The Wildlife Trusts’ın uzman hesabı tarım alanları, çayırlar, ağaçlıklar ile kasaba ve bahçeleri türün yaşam alanları arasında sayar.

Yuva Yeri

Yuvalar olgun ağaçların üst dallarında yan yana görülebilir; aynı ağaç birden çok çiftin yuvasını taşıyabilir. Oiseaux.net’in Fransa anlatımında erişkinlerin kent parkındaki yuvaları ile kentin çevresindeki açık beslenme alanları arasında gidip geldiği belirtilir. Yuvayı görmek için ağaca tırmanılmaz.

Günlük Alan Kullanımı

Doğu Polonya’da Siedlce yakınındaki 2000–2002 araştırması, yedi kolonide üremeyi ve altı koloninin çevresindeki tarım alanlarını incelemiştir. İlkbaharda ekilmiş tahıllar, çayır ve meraların payı ile üreme başarısı arasında olumlu ilişki bulunmuştur. Buna karşılık koloni büyüklüğü aynı başarı ilişkisini göstermemiştir. Başarılı bir yuvadan çıkan yavru sayısı ile bütün üreyen çiftler başına düşen yavru sayısı da farklı ölçülerdir; araştırma bu ayrımı yaparak koloniler arasındaki kayıpları değerlendirmiştir.

Dünya Yayılışı

Doğal yayılışı Avrasya’nın geniş bir bölümündedir. AviList v2025b, batıdaki Corvus frugilegus frugilegus alt türünü batı Avrasya’dan en az Sincan ve Kırgızistan’a kadar; doğudaki pastinator alt türünü orta Sibirya ve kuzey Moğolistan’dan doğuya uzanan alanlarda kabul eder. Batı alt türünün kışlama alanları Kuzey Afrika ve kuzeybatı Hindistan’a; doğudakinin alanları Kore, Japonya ve güneydoğu Çin’e kadar uzanır.

Türkiye'deki Durumu

OSME’nin 2025 bölge listesi Türkiye’de batı alt türünü yerleşik olarak belirtir. EURING’in 2022 uzman göç hesabı ise kuzey Avrupa ve Rusya topluluklarının kışın Türkiye’ye kadar uzanabildiğini anlatır. Böylece ülkede kalan üreyen kuşlar ile kışın dışarıdan gelen kuşlar birlikte bulunabilir. Bir kış topluluğunun büyüklüğü, yakın çevredeki üreyen çiftlerin sayısından farklı bir durumu yansıtır.

Göç Yolculuğu

Avrupa göç atlasında Britanya Adaları kuşlarının çoğunlukla yerel hareketleri, kuzey ve doğu topluluklarının daha geniş göçleri ayrılır. Orta ve doğu Avrupa’dan güneybatıya hareketler erken sonbahardan itibaren görülür; ilkbaharda mart ve nisan, kuzeydoğuya dönüşün önemli aylarıdır. Atlas, İsrail’de az sayıda uyduyla izlenen kuşun çoğunun üreme dönemini Türkiye’de, birinin ise Rusya’nın Astrahan bölgesinde geçirdiğini de bildirir. Bu sınırlı izleme grubunun sonucu bütün Türkiye kuşlarının aynı kışlama alanına bağlı olduğunu göstermez.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Hepçildir; böcekler, solucanlar, tohumlar ve bitki kökleri besinleri arasındadır. Yeni Zelanda’nın uzman hesabı, oradaki topluluklarda sinek larvalarını, erişkin kınkanatlıları ve onların larvalarını önemli besinler arasında sayar. Sonbahar ve kışın ceviz ile meşe palamudu da yenir; bunlar azaldığında anızdaki tahıllar kullanılabilir. Gençlere taşınan besinde de çeşitli böcek larvaları bulunur.

Nasıl Avlanır?

Zeminde yürüyerek besin arar; sivri gagasını toprağa sokup solucan ve böcek larvalarını çıkarabilir. Yavrulara besin götürürken topladığı parçaları boğaz kesesinde biriktirir. Besinle dolan kese belirgin kabarabilir; böylece bir besleme yolculuğunda birden çok küçük parça taşınır.

Batı Polonya’nın Sama Nehri havzasında 2010’da bir koloninin altında 451 salyangoz kabuğu toplanmıştır. Bunların 253’ü Helix pomatia türündendir. Bu gruptaki kabuklar, 2010–2011’de çevreden alınan aynı türden 63 canlı salyangozun kabuklarıyla karşılaştırıldığında daha küçük ve yuvarlaktı. Araştırmacılar, kuşların avlarını koloninin hemen yanından farklı yakın alanlardan getirmiş olabileceğini yorumlar. Kabuk kalıntıları salyangoz yendiğini gösterir; fakat menüdeki bütün besinlerin oranını vermez.

İlginç Bilgiler

## Bir Koloni Alanının Uzun Geçmişi BTO’nun Birleşik Krallık hesabında, bazı Ekin Kargası koloni alanlarının yüz yılı aşkın kullanıldığı belirtilir. Burada uzun ömürlü olan tek kuş veya aynı dal yuvası değil, tekrar kullanılan koloni yeridir. Yuvalar ağaç tepelerinde birbirine birkaç metre kadar yakın kurulabilir. Aynı hesabın yaklaşık 2000’den beri bildirdiği nüfus azalmasının nedenleri ise tamamen belirlenmiş değildir. ## Koloni Altındaki Bitkiler Doğu Polonya’da 2009’da dört koloni alanının altındaki toprak ve bitkiler, yuva bulunmayan kontrol alanlarıyla karşılaştırılmıştır. Araştırmada 40’ı yuva altından, 40’ı kontrol alanından olmak üzere 80 toprak örneği kullanılmıştır. Yuva altlarında azot, fosfor ve organik karbon daha yüksek bulunmuştur. Birlikte değerlendirilen bitki türlerinin toplam listesi verimli parklarda genişlerken, yoksul çam ormanı alanlarında daralmıştır. Bu farklar, incelenen yaşam ortamına göre değişmiştir. ## Besin Kalıntısından Tohum Yayılmasına Doğu Polonya’da 2009 ilkbaharında yedi koloninin altında toplanan 739 kusmuk topağı incelenmiştir. Bunlar dışkı değil, sindirilemeyen kalıntıların ağızdan çıkarılmış hâlidir. Topaklarda 78 tahıl tanesi ile bunların dışında 571 tohum bulunmuştur. Mart 2010’da başlatılan sera denemesinde 15 bitki türünün tohumları çimlenmiştir. Bazı türlerden yalnız bir veya birkaç tohum bulunması, denemenin bilgi değerini sınırlar; yine de bazı tohumların kuştan canlı çıkabildiğini gösterir. Kuşun tohumu taşıması ile o tohumun doğada yeni bir bitki oluşturması aynı aşama değildir. ## Saklanan Besin Yeni Zelanda saha rehberi, oradaki Ekin Kargalarının cevizleri ot diplerine veya sürülmüş toprağın aralıklarına gömerek sakladığını anlatır. Kuşlar daha sonra bu noktaları araştırıp sakladıkları besini yeniden bulabilir. Besinin yakalandığı anda yenmesi zorunlu değildir; bir kısmı ilerisi için ayrılır.

ESC ✕
Aramak istediğiniz kuşun Türkçe veya Latince adını yazın...