Tür Karşılaştırma Ekranı
Kuşların fiziksel özelliklerini, seslerini, habitatlarını ve tanımlarını yan yana karşılaştırmak için iki tür seçin.
Şarkıcı Mukallit
Hippolais polyglotta
Ses Kayıtları
Ses kayıtları aranıyor...
Bilimsel Tanım & Morfoloji
Hızlı Tanı
Şarkıcı Mukallit (Hippolais polyglotta), zeytin kahverengisi sırtı, sarımsı alt tarafı ve tabanı geniş gagasıyla tanınan küçük bir ötücüdür. Sarı gövdeli başka çalı kuşlarına benzediğinden, renk kadar gaga ve katlı kanadın biçimi de önemlidir.
Genel Görünüm ve Duruş
Gözünün üzerinde kısa, belirsiz bir açık sarı kaş bulunur; göz ile gaga arasındaki alan da açıktır. Alt gaga pembemsi sarı, bacaklar gri kahverengi ile pembemsi gri arasında olabilir. Kanat ve kuyruk tüyleri sırtından daha koyudur. Bu sade yüz, özellikle geniş gagayla birlikte değerlendirilir.
Kapalı kanatta, gövdeye yakın uzun teleklerin gerisinden taşan kanat ucu görece kısadır; kanadın genel çizgisi de Sarı Mukallittekinden daha yuvarlaktır. Bu ayrım, açık uçuş kanadının uzunluğunu ölçmekle aynı şey değildir. Yandan görülen katlı kanadın oranları daha kullanışlıdır.
Sarı renk her bireyde aynı güçte değildir. Williamson’ın uzman kılavuzunda, İspanya’da üreyen ve Britanya’ya sonbaharda ulaşan bazı çok soluk kuşlarda zeytin tonunun zayıfladığı, alt tarafın neredeyse beyaz görünebildiği anlatılır. Böyle bir kuşu yalnız rengi soluk diye başka türe ayırmak doğru olmaz.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Erkek ve dişi aynı tüy desenini taşır. Sarının canlılığı veya sırtın daha yeşil görünmesi, sahada güvenilir bir eşey ayrımı sağlamaz. Sessiz duran bir kuş da yalnız sessizliğine bakılarak dişi sayılamaz.
Sonbaharda genç kuşun tüyleri taze, erişkininki daha aşınmış olabilir; gençlerin alt tarafı daha açık sarı görünür. Blasco-Zumeta ve Heinze’nin kılavuzu, kışlakta tüy yenilemenin ardından ilkbaharda yalnız tüy desenine bakarak yaş ayrımı yapılamadığını belirtir. Bu nedenle bütün mevsimlerde çalışan tek bir “genç kuş rengi” yoktur.
Uçuşta Görünüm
Çalılar arasındaki kısa uçuşu alçak ve doğrudandır. Koyu kanat ve kuyruk, sarımsı gövdeyle birlikte sade bir görünüş verir. Uzun mesafeli göçünü ise geceleri yapar; gündüz iki çalı arasındaki uçuşu, göç yönünü göstermez.
Kur uçuşunda erkek şarkı söyleyerek yükselir, ardından kanatlarını genişçe açarak aşağı süzülür ve yüksek bir dalın ucuna konar. Bu gösteri uçuşu, örtü içinde beslenen kuşun kısa yer değiştirmelerinden farklıdır.
Ses ve Davranış
Şarkısı hızlı ve akıcıdır; baştaki belirgin, yinelenen parçaları daha seri bir gevezelik izleyebilir. Fransa’nın MNHN kurum derlemesine göre erkekler bölge ve eş edinirken çok öter, eşleşmeden ve yavru bakımı başladıktan sonra şarkı azalır. Taklitli, değişken ötüşün bütünü dinlenmelidir.
Çağrılarından biri serçe gevezeliğini andıran hızlı bir ses dizisidir. Alarm sesi de kısa notaların art arda sıralanması biçiminde duyulabilir. Şarkısı Sarı Mukallidinkine göre genellikle daha kısık ve daha az patlayıcıdır; tek bir kısa ses parçası yerine dizinin ritmine de bakılır.
Karıştırılabilecek Türler
Sarı Mukallit (Hippolais icterina) daha uzun ve sivri kanatlıdır; katlı kanadındaki açık renkli alan çoğunlukla daha belirgindir. Ancak Williamson, ilkbahardaki bazı Şarkıcı Mukallitlerde de güçlü bir açık kanat alanı görülebileceğini özellikle yazar. Sarı Mukallitin paneli de her zaman aynı açıklıkta değildir. Bu nedenle “panel var veya yok” ayrımı tek başına yeterli değildir; kanat ucu oranı ve ses de karşılaştırılır.
Ak Mukallitin (Iduna pallida) sırtı gri kahverengi, alt tarafı krem beyazıdır; yanlarında hafif açık kahverengi tonlar bulunabilir. Dış kuyruk tüyleri daha açık ve beyaz uçludur. Şarkıcı Mukallidin sarı alt tarafı genellikle yardımcıdır; fakat çok soluk Şarkıcı Mukallitler bulunduğu için yüz ve kuyruk deseniyle birlikte düşünülmelidir.
Söğütbülbülü (Phylloscopus trochilus) daha küçük ve ince gagalıdır; göz üzerindeki açık kaşı da daha belirgindir. Onda da sarı renk bulunabildiği için yalnız alt tarafın sarılığıyla ayrılmaz. Şarkıcı Mukallidin daha geniş gagası ve daha silik kaşı, yakın ve iyi bir yandan görünüşte karşılaştırılabilir.
Habitat & Dağılım
Üreme Alanı
Üreme döneminde sıcak, güneşli ve yarı açık çalılıkları kullanır. Fransa’daki uzman tür hesabında fundalıklar, yeniden çalılaşan boş araziler, genç baltalıklar ve yol ya da su kenarı çalıları öne çıkar. Çok yüksek ve kesintisiz ağaç örtüsünden çok, alçak fakat yer yer sıklaşan çalıların bulunduğu açık yapılar uygundur.
Yuva Yeri
Yuvayı dişi, ince dalların arasına yerleştirdiği düzgün bir çanak biçiminde kurar; ince bitki lifleri ve kıllar kullanır. Fransa’nın MNHN derlemesinde yuva çoğunlukla alçak çalıda, 0,1–2 metre yüksekte; tipik yumurta sayısı 4–5, dişinin kuluçkası ve yavrunun yuvada kalışı ayrı ayrı 13–14 gün olarak verilir. İspanya’nın SEO/BirdLife hesabı 3–5 yumurta, 12–14 günlük kuluçka ve 11–13 günde uçabilen yavrular bildirir. Yavruları iki ebeveyn besler; yuvadan ayrıldıktan sonra da bir süre beslenmek için onlara bağlı kalırlar.
Günlük Alan Kullanımı
Beslenirken çalıların yapraklı iç kısımlarında saklı kalabilir; şarkı söyleyen erkek ise çalının üstüne veya dalın ucuna çıkar. Bu nedenle açıkta görülen şarkı noktaları ile kuşun günlük besin aradığı örtülü alanlar birlikte yaşam alanının parçalarıdır.
Dünya Yayılışı
Şarkıcı Mukallidin ana üreme alanı Avrupa’nın güneybatısı ile Afrika’nın kuzeybatısındadır. İber Yarımadası, Fransa, İtalya ve Mağrip bu alanın önemli parçalarıdır. AviList v2025b, İngilizce Melodious Warbler adını Hippolais polyglotta ile eşleştirir; ayrı alt tür sıralamaz. Kuzeydoğuya yayılması sonucunda Belçika, Lüksemburg, İsviçre ve batı Almanya’da da üreme toplulukları oluşmuştur. Engler ve arkadaşlarının 2016 derlemesi, bu genişlemeyi Fransa’da 1930’lardan itibaren izlenen bir süreç olarak anlatır. Bu tarihsel genişleme, bütün Avrupa’nın aynı yoğunlukta kullanıldığı anlamına gelmez.
Türkiye'deki Durumu
Türkiye’de çok seyrek bir rastlantısal türdür. Denis Lepage’ın Avibase Türkiye listesi, Clements 2025 taksonomisiyle türü “nadir/rastlantısal” olarak gösterir. OSME’nin Ocak 2025 tarihli bölge listesi de batı Avrupa kökenli bir rastlantısal ziyaretçi sayar ve Türkiye için Kirwan ve arkadaşlarının 2008 eserindeki bir kayda gönderme yapar. Bu eski kaynak göndermesi, 2026’ya kadar ülkede yalnız bir birey görüldüğünün güncel sayımı değildir. Düzenli Türkiye üremesi veya her yıl yinelenen bir geçiş kuşağı bu bilgilerden çıkarılamaz.
Göç Yolculuğu
Uzun mesafeli göçmendir; kışı Sahra’nın güneyindeki Batı Afrika’da geçirir. Avrupa Göç Atlası’nın halkalı kuş geri bildirimlerinde hareketin genel ekseni güney ve güneybatıdır; İber Yarımadası ile Fas arasındaki bağlantılar öne çıkar. Bununla birlikte atlasın bu tür hesabında Afrika kışlaklarından halka geri bildirimi bulunmadığı açıkça belirtilir. Dolayısıyla halkalama çizgileri, her kuşun Avrupa’dan kışlağına kadar kesintisiz izlenmiş yolu değildir. Atlasın Avrupa’ya dönüş için verdiği nisan sonu–mayıs yoğunluğu da Türkiye’ye özgü bir takvim yerine kullanılamaz.
Beslenme & Diyet
Ne Yer?
Temel besini böcekler ve başka küçük omurgasızlardır. Fransa’nın MNHN hesabında sinekler, yapraklar üzerinde yaşayan küçük böcekler, örümcekler, tırtıllar ve küçük salyangozlar sayılır. Küçük meyveler de sonbahar göçünden önce yenebilir. Bu, her bireyin her gün aynı av listesini tükettiği veya meyvenin bütün yıl ana besin olduğu anlamına gelmez.
Nasıl Avlanır?
Sık çalılar ve ağaçların yapraklı bölümleri içinde etkin biçimde besin arar. Avı fark ettiğinde baş ve gagasını hızla uzatarak yakalar; sürekli havada asılı kalarak avlanması beklenmez. Gaganın uzun ve geniş olması, yapraklar arasındaki küçük avı kavramasına yardımcıdır. Beslenme sırasında kuşun kısa süre görünür olup yeniden örtüye girmesi olağandır.
İlginç Bilgiler
## İklim ile Gerçek Yayılışın Ayrılması Bir türün yaşayabileceği iklim alanı ile gerçekten bulunduğu alan aynı olmayabilir. Engler ve arkadaşlarının 2013’te yayımladığı Avrupa çalışması, Şarkıcı ve Sarı Mukallidin üreme mevsimindeki iklim koşullarını dağılım modelleriyle karşılaştırdı. İklime göre uygun görünen alanlar, iki türün gerçek temas kuşağından daha geniş biçimde örtüşüyordu. Araştırmacılar, temas sınırında türler arası etkileşimlerin de etkili olabileceğini bu uyumsuzluktan çıkardı. Bu bir model yorumudur; her yerde rekabeti deneyle kanıtlayan veya iklimin hiç etkisi olmadığını gösteren bir sonuç değildir. ## Yayılmanın Davranışsal Açıklaması Kuzeydoğuya yayılmak mutlaka daha saldırgan olmak demek değildir. Engler ve arkadaşlarının 2016 sentezinde, Almanya’nın güneybatısındaki Rheinland-Pfalz ve Saarland topluluklarından alınan kan örnekleri değerlendirildi. Bir eşey hormonu olan testosteronun düzeyi, toplulukların bölgeye yerleşme geçmişiyle ilişkili bulunmadı. Örnekleme, üreme bölgesi edinme ve eşleşme dönemine odaklanıyordu. Sonuç, yayılmanın yalnız daha saldırgan bireylerle açıklanmasını desteklemedi; fakat hormon ölçümü, kuşun bütün davranışlarını doğrudan ölçmekle aynı şey değildir. ## Geri Dönmeyen Halkalı Kuşlar Halkalı bir kuşun yeniden yakalanmaması, mutlaka öldüğü anlamına gelmez. İtalya’nın kuzeybatısındaki Scrivia Irmağı kıyısında 2007–2019 döneminde 697 ayrı Şarkıcı Mukallit halkalandı; tekrar yakalamalarla 868 yakalama kaydı oluştu. Boano ve arkadaşlarının 2025 makalesi, erişkinler için yıllık “görünür hayatta kalma” olasılığını yaklaşık yüzde 52 tahmin etti. Bu ölçü, hayatta kalma ile aynı alanda kalma olasılığını birlikte yansıtır; kalıcı olarak başka yere giden kuşlar da geri dönmeyebilir. Ayrıca 2015’te yakalama süreleri kısaltıldıktan sonra yakalama sayısı azaldı. Yazarlar bu düşüşü doğrudan nüfus çöküşü saymadı. Bulgular bu İtalya alanındaki halkalama çalışmasına aittir; Türkiye için hesaplanmış bir oran değildir.
Sarı Mukallit
Hippolais icterina
Ses Kayıtları
Ses kayıtları aranıyor...
Bilimsel Tanım & Morfoloji
Hızlı Tanı
Sarı Mukallit, Hippolais icterina, yeşilimsi-zeytin üst tarafı, sarı alt tarafı ve uzun gagasıyla tanınan bir ağaç ve çalı kuşudur. Kısa sarı kaşı ve koyu gözünün çevresindeki açık halka, yüzüne açık bir görünüş verir. Uzun kanadı katlıyken açık bir alan seçilir; bacakları çoğunlukla mavi-gridir.
İngilizce adı Icterine Warbler’dir. Güncel AviList, Sarı Mukallit’i Hippolais cinsinde, Acrocephalidae familyasında ve alt türlere ayrılmayan bir tür olarak kabul eder. Şarkıcı Mukallit, Hippolais polyglotta, aynı cinsin ayrı bir türüdür. Eski metinlerdeki Sylvia icterina adı, Sarı Mukallit’in ilk bilimsel adıdır.
Genel Görünüm ve Duruş
Başın alın çizgisi geriye yatıktır; tepenin yüksek bölümü gözün arkasına doğru yer alır. Bu, kuşa küçük çıvgınlardan farklı bir baş profili verir. Gaga uzundur; üst kısmı koyu, alt kısmı daha açık sarımsı veya turuncumsudur. Göz koyudur, çevresindeki açık halka dikkat çekebilir. Şarkı sırasında gaga açıldığında ağız içindeki turuncu renk görülebilir.
Açık kanat alanı ayrı bir beyaz yama değildir. Katlı kanatta, kol bölümündeki uçuş tüylerinin ve en içteki uzun tüylerin açık kenarları birbirine yaklaşır; böylece kanadın ortasında soluk bir alan oluşur. Kenarlar aşınınca bu alan zayıflayabilir.
Bazı bireyler olağan sarı-yeşil görünüşten çok daha soluktur. Fransız MNHN hesabı, bu kuşlarda üstteki yeşilin açık griye, alttaki sarının beyazımsıya dönük olduğunu belirtir. Bu renk çeşidi, ayrı bir alt tür olarak tanımlanmaz.
Genellikle yaprakların içinde kalır. Şarkı söylerken gövdesi daha kolay fark edilir.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Erkek ile dişi dış görünüşte birbirine çok benzer; ayrı bir baş rengi veya kanat deseniyle güvenilir biçimde ayrılmazlar. Yavru giysisi de erişkine yakındır. Rengin canlılığı değişebildiği için yalnız sarı miktarı yaş veya eşey için kesin bir anahtar oluşturmaz.
Erişkin, tam tüy değişimini Afrika’daki kışlaklarda yapar. İlkbaharda kuzeye dönerken giysisi bu yüzden tazedir; sonbaharda ise uçuş tüylerinde belirgin aşınma görülebilir. Genç kuşların aynı dönemde daha taze tüyler taşıması ayrımda işe yarar. Mitchell’in uzman rehberi, sonbahar gençlerinin ilkbahar kuşlarına göre daha kahverengimsi ve daha az doygun sarı görünebildiğini belirtir; bu bir yaş ve mevsim karşılaştırmasıdır.
Uçuşta Görünüm
Uzun kanatlarıyla dallar arasında rahat, doğrudan uçuşlar yapar. Kuş konduğunda, katlı kanadın en içteki uzun tüylerinin arkasından çıkan kanat ucu özellikle uzundur. Bu çıkıntı, kanadın ortasındaki açık alandan ayrı bir özelliktir.
Ses ve Davranış
Şarkısı gür, çeşitli ve taklitlerle doludur; kendi notaları da dizinin arasına girer. Güçlü sesler ve yinelenen heceler duyulur. Oiseaux.net, Şarkıcı Mukallit’le karşılaştırıldığında Sarı Mukallit’in hecelerini daha ayrık, daha sakin ve daha güçlü tarif eder. Bu göreli karşılaştırma, şarkının bütün bölümlerinin yavaş olduğu anlamına gelmez.
Kısa çağrıları “tek-tek” gibi sert veya “huyit” gibi ıslıksı duyulabilir. Şarkısında ise taklitlerin arasında tekrar eden kendine özgü notalar vardır.
Yuva, yapraklı bir çalının dal çatalına bitkisel bağlarla tutturulmuş, kenarları yüksek küçük bir çanaktır. Dalın üstüne veya altına yerleşebilir; çevresindeki yapraklar yapıyı gizler.
BTO tür derlemesi tipik yumurta sayısını 4–5 olarak verir. Hollanda De Peel’de 2002–2014 araştırmasında, son yumurtanın bırakılmasından başlayan kuluçka süresi 23 yuvada 12–14 gün; yavrunun yuvada kaldığı süre 16 yuvada 12–14 gün ölçüldü. Yavruları iki ebeveyn besler.
Karıştırılabilecek Türler
Şarkıcı Mukallit, Hippolais polyglotta, daha kısa bir kanat ucu çıkıntısına sahiptir. Açık kanat alanı çoğunlukla daha zayıf, bacakları daha kahverengidir. Ancak bazı genç Şarkıcı Mukallitlerde belirgin açık kanat alanı bulunur. Bu nedenle, kanattaki beyazlığın varlığından çok, içteki uzun tüylerin arkasından ne kadar uç tüyü çıktığı değerlidir.
Ak Mukallit, Iduna pallida, gri-kahverengi üstlü, krem-beyaz altlıdır. Göz çevresinde belirsiz açık halka olabilir, fakat belirgin kaş bulunmaz. Bacakları mavi-gri veya kahverengi olabildiğinden bacak rengi Sarı Mukallit için tek ayırıcı değildir. Sarı Mukallit’in soluk renkli bireyleriyle karşılaştırırken açık kanat alanı ve daha uzun kanat ucu da incelenir.
Zeytin Mukalliti, Hippolais olivetorum, daha iri ve güçlü görünür. Üstü gri veya gri-kahverengi, altı beyazımsıdır; altta hafif krem veya sarı ton bulunabilir. Göz çevresindeki dar beyaz halka ile kol bölümündeki ve içteki uzun kanat tüylerinin geniş açık kenarları dikkat çeker. Bu kuşun hafif sarılığı, Sarı Mukallit’in olağan sarı-yeşil görünüşüyle aynı değildir.
Söğütbülbülü, Phylloscopus trochilus, özellikle sarı tonlu genç giysisinde benzeyebilir. Kaşı daha uzun ve belirgindir; göz ile gaga arasında koyu çizgi bulunur. Sarı Mukallit’te yüzün bu bölümü daha açıktır ve gaga daha güçlüdür. Söğütbülbülünün bu yüz deseni, kısa süre görülen sarı göğüsten daha yararlı bir karşılaştırma sağlar.
Orman Çıvgını, Phylloscopus sibilatrix, uzun sarı kaş ve onun altında gözden geçen koyu çizgi taşır. Sarı yüzü ve göğsü, daha beyaz karınla birleşir. Gagası daha incedir. O da uzun kanatlı olduğundan, kanat uzunluğunu tek ayırıcı saymak yerine baş ve karın desenine bakılır.
Habitat & Dağılım
Üreme Alanı
Çekya’nın České Budějovice kentinde 2007–2011 araştırması, Sarı Mukallit erkeklerini park ve diğer kentsel yeşil alanlarda izledi. Türün bu kentte üremesi, uygun çalı ve ağaç örtüsü bulunan yerleşim alanlarının da yaşam alanı sağlayabildiğini gösterir.
Yuva Yeri
Yuva, çalı veya genç ağacın ince dalları arasında kurulur. Fransız MNHN derlemesi, dişinin ince bitki lifleri, kıllar ve yumuşak malzemelerle yaptığı bu yapıyı anlatır. Dallara tutunan derin çanak, yaprakların arasında saklıdır. Yerini görmek için örtü açılmamalı ve yetişkinlerin besin taşıması engellenmemelidir.
Günlük Alan Kullanımı
Nemli yapraklı orman kenarları, meyvelikler, büyük bahçeler ve ağaçlı parklar kullanılabilir. Ağaç bulunması tek başına yeterli değildir; yuva taşıyabilecek çalı katı da önemlidir. Beslenirken çalıların orta kesimine ve ağaçların yüksek dallarına çıkabilir; zemini daha seyrek kullanır. Bu nedenle alanın yalnız ağaç tepeleri değil, altındaki çalılar da korunmalıdır.
Dünya Yayılışı
Üreme yayılışı Avrupa’nın orta ve kuzeydoğu kesimlerinden Batı Sibirya’ya ve İran’ın kuzeyine uzanır. Uzman göç derlemelerinde İskandinavya ile Orta ve Doğu Avrupa, başlıca üreme alanları arasında yer alır. Kışlaklar Afrika’dadır; özellikle Ekvator’un güneyindeki tropikal kesimlerden Güney Afrika’nın kuzeyine uzanan alanlar belirtilir.
Türkiye'deki Durumu
OSME’nin 2025 bölgesel listesi Sarı Mukallit’i Türkiye’de çok seyrek olarak değerlendirir; bu not Roselaar’ın 1995 çalışmasına dayanır. Aynı listede Ermenistan için seyrek ve yerel göçmen üreyici, İran’ın Hazar Denizi güneyindeki ormanları için daha sık yaz ziyaretçisi ve geçit kuşu durumu verilir. Rusya’nın Kuzey Kafkasya kesimindeki üreyen nüfuslara ilişkin 2022 yayını da anılır. Komşu bölgelerin bu üreme bilgileri, Türkiye’deki her tekil gözlem için üreme kaydı yerine geçmez.
Göç Yolculuğu
EURING/CMS atlasında halka geri bildirimlerinin çoğu kuzey Avrupa kuşlarından gelir. Avrupa nüfuslarının Afrika’ya giderken İtalya ve Orta Akdeniz adaları çevresinde birbirine yaklaşan yollar kullandığı görülür. Afrika’dan geri bildirimler azdır; özellikle doğu Avrupa ile doğu Afrika arasındaki bağlantılar yetersiz örneklenmiştir. Atlas, ilkbaharda Akdeniz geçişinin mayısta yoğunlaştığını bildirir. Bu bölgesel örüntüler, Türkiye’ye uğrayan her bireyin eksiksiz yolculuk çizelgesi değildir.
Beslenme & Diyet
Ne Yer?
Hollanda’nın De Peel bölgesinde 20 Haziran 2014’te, sekiz günlük yavruları olan tek yuvanın görüntüleri incelendi. 209 besin taşıma sırasında 82 av tanınabildi; tanınanlar içinde sinekler belirgindi. Yetişkinin sırtını kameraya dönmesi, hızlı besleme ve aynı anda birkaç av taşıması tanımayı güçleştiriyordu. Bu kayıt, görülemeyen avları da içeren eksiksiz bir besin sayımı değildir.
Nasıl Avlanır?
Temel besini böceklerdir. Fransız MNHN derlemesinde sinekler, bitki özsuyu emen küçük böcekler ve kınkanatlı böceklerin larvaları yanında küçük salyangozlar ve örümcekler de sayılır. Kuş, avını yaprakların ve yüksek otların yüzeyinden gagasıyla toplar; bazen uçan böceğin peşinden kısa süre havalanır. Sonbahar göçünden önce küçük meyveler de tüketebilir. Bu, yalnız havada uçan böcekleri yakalayan bir kuş olmadığını gösterir.
İlginç Bilgiler
## Çevredeki Seslerin Şarkıya Katılması Çekya České Budějovice’de 2007–2010’dan seçilen 23 erkeğin şarkıları incelendiğinde toplam 52 başka kuş türünün taklidi bulundu; tek bir erkeğin taklit ettiği tür sayısı 12–35 arasındaydı. Sık duyulan yerel türlerin taklit edilmesiyle çevrenin sesleri arasında ilişki görüldü. Alarm çağrıları, başka çağrı ve alan şarkılarına göre daha sık taklit edildi. Araştırmacılar bunun yuva savunmasıyla ilgili olabileceğini tartıştı, fakat bu işlevi doğrudan deneyle kanıtlamadı. ## İki Göç İstasyonunun Karşılaştırılması Yunanistan’ın Antikythira Adası ile İsveç’in Gotland Adası’ndaki Hoburgen istasyonunda 2007–2014 ilkbaharları karşılaştırıldı. Sarı Mukallit için 729 ve 531 yakalama kaydı vardı; toplu veride geçişin ortanca tarihi sırasıyla 8 ve 27 Mayıs’tı. Tarih farklarından yıllara göre hesaplanan nüfus düzeyindeki ilerleme tahmini ortalama 137 km/gündü. Bu, kuşun kanat çırparkenki anlık hızı değildir; aynı bireyin GPS ile iki istasyon arasında izlendiği bir ölçüm de değildir. Kanat uzunluğuna göre vücut büyüklüğü hesaba katıldığında da İsveç’teki kuşların daha ağır bulunması, yol boyunca yeniden enerji depolamayla uyumluydu; hangi duraklarda depolandığı bu çalışmayla gösterilemedi. ## Yenileme Yuvası ve İkinci Üreme Hollanda De Peel’de 2002–2014 boyunca 698 yuva incelendi. Başarısız yuvanın ardından yenileme düzenli görülürken, başarılı ilk yuvadan sonra ikinci üremeyi destekleyen iki olaya 2014’te rastlandı. Birinde aynı erkek, diğerinde aynı dişi halkasıyla yeniden tanındı. Aynı erkeğin izlendiği ikinci yuvadan dört, aynı dişinin izlendiği ikinci yuvadan üç yavru ayrıldı; fakat her iki olayda eşlerin ikisinin de aynı çift olduğu doğrulanmış değildir.
