Tür Karşılaştırma Ekranı
Kuşların fiziksel özelliklerini, seslerini, habitatlarını ve tanımlarını yan yana karşılaştırmak için iki tür seçin.
Sığır Balıkçılı
Ardea ibis
Ses Kayıtları
Ses kayıtları aranıyor...
Bilimsel Tanım & Morfoloji
Hızlı Tanı
Sığır Balıkçılı, otlayan sığır veya koyunların çevresinde yürürken görülebilen küçük, beyaz bir balıkçıldır. Kısa boynu ve dolgun gövdesi, ince yapılı ak balıkçıllardan farklı bir duruş oluşturur. Erişkinin gagası çoğunlukla sarıdır; görece kısa bacakları gri veya sarımsı olabilir. Hayvanların ayaklarıyla yerinden oynattığı küçük canlıları araması, bu türün çayırlardaki yaşamını tanımak için iyi bir başlangıçtır.
Sayfadaki Sığır Balıkçılı, Ardea ibis, İngilizce adıyla Western Cattle-Egret’tir. Eski kaynaklardaki Bubulcus ibis adı aynı batı türünü anlatabildiği gibi, eskiden onunla birlikte sınıflandırılan doğudaki Ardea coromanda türünü de kapsayabilir. Güncel listede bu iki kuş ayrı türlerdir.
Genel Görünüm ve Duruş
Dinlenirken başını ve boynunu omuzlarına çekebilir. Bu duruşta baş ile gövde arasındaki boyun bölümü neredeyse kaybolur; av aramak için uzattığında aynı kuşun görünümü değişir. Gaga düz, kalın ve hançer biçimindedir. Kanatlar orta genişlikte ve yuvarlaktır. Yerde yürürken baş ve boynun adımlarla birlikte öne ve geriye hareket etmesi, kuşa hafif sallanan bir yürüyüş verir.
Üreme dışında gövde büyük ölçüde beyazdır. Üreme döneminde tepede, göğüste ve sırtın alt bölümünde devetüyü ile turuncu-sarı arasında görünen uzun süs tüyleri gelişir. Gaga daha kırmızı-turuncu, bacaklar da parlak sarı veya pembe tonlara dönebilir. Diğer zamanlarda bacaklar koyu gri ya da sarımsı olabilir. Böylece aynı kuşun renkleri yıl boyunca sabit kalmaz; beyaz gövde üzerindeki renkli alanlar üreme giysisinin bir parçasıdır.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Erkek ve dişi aynı temel tüy giysisini taşır. Uzman balıkçıl hesabında erkeklerin ölçülerin çoğunda daha iri, üreme renklerinin de daha güçlü olduğu belirtilir. Bunlar küçük ve örtüşebilen farklardır; uzaktaki tek kuşun eşeyi yalnız turuncu renginin koyuluğundan güvenilir biçimde belirlenemez.
Genç kuşun tüyleri de beyazdır; gagası başlangıçta koyu olabilir ve gelişirken sarıya döner. Bu yüzden koyu gagalı gençle sarı gagalı erişkin aynı türün farklı yaş görünümleridir. Gençte üreme döneminin uzun renkli süs tüyleri yoktur. Koyu gagaya bakıp kuşu hemen Küçük Ak Balıkçıl saymak yerine, toplu gövdesini ve görece kısa boynunu da görmek gerekir.
Uçuşta Görünüm
Uçarken boynunu geri çeker, bacaklarını gövdenin arkasına uzatır. Kanat vuruşları hızlı ve görece sığdır. Kuşlar çoğu zaman topluluk halinde ve yere yakın uçabilir. Yüksekten inerken sarmal biçimde alçalması veya yan kayarak konması da görülebilir. Baş, kısa gaga ve kalın boynun oluşturduğu toplu ön bölüm, uzun boyunlu ak balıkçıllarla karşılaştırmada yararlıdır.
Ses ve Davranış
Boğuk “rik-rak” çağrısı, konarken ve yuva çevresindeki selamlaşmada duyulabilir; ilk hece daha yüksek ve güçlüdür. Kısa “kok” sesleri alarmda tek tek veya bir dizi halinde çıkar. Yavrular ince, yinelenen dilenme sesleri verir. Bunlar ezgili bir ötüşten farklıdır; üreme kolonisinin ses dünyasında erişkinlerin sert çağrıları ile yavruların ince sesleri bir araya gelir.
Topluluk halinde yaşayan bu kuş, beslenirken küçük gruplar oluşturur; üremede ağaç ve çalılıklardaki kalabalık kolonilere katılır. Uçan gruplar her zaman düzenli bir sıra kurmaz.
Cornell’in Kuzey Amerika hesabında erkek, kur sırasında kanatlarını açıp süs tüylerini yayar ve ayak değiştirerek gösteri yapar. Önce gösteri alanını, eşleşmeden sonra çift yuva çevresini savunur. Aynı üreme mevsiminde genellikle tek eşli olsalar da iki dişi ve bir erkekten oluşan birliktelikler de bildirilir.
Ağaç veya çalıya kurulan yuva, dallardan yapılmış sığ, düzensiz bir çanaktır. Cornell’in Kuzey Amerika hesabı 2–4 yumurta ve 22–28 günlük kuluçka süresi verir. Yumurtalar açık mavi veya yeşilimsi renktedir. Animal Diversity Web’in eski Kuzey Amerika hesabına dayanan anlatımında, ilk günlerde ebeveynlerin kanatlarını yavruların üzerine gererek güneşten gölge sağladığı belirtilir.
Karıştırılabilecek Türler
1. Küçük Ak Balıkçıl (Egretta garzetta) daha ince yapılı, daha uzun boyunlu ve daha uzun bacaklıdır. Türkiye’deki olağan erişkin görünümünde gaga ve bacaklar siyah, parmaklar sarıdır. Sığır Balıkçılında kısa ve kalın gaga ile tıknaz duruşu arayın. Genç Sığır Balıkçılının koyu gagası bu karşılaştırmada tek başına işe yaramaz. Küçük Ak Balıkçılda üreme zamanında başın arkasında ince, iplik gibi uzayan beyaz süs tüyleri de görülür.
2. Büyük Ak Balıkçıl (Ardea alba) çok daha iri, uzun boyunlu ve uzun bacaklı bir kuştur. Üreme dışında gagası sarı olabilir; bu benzerlik Sığır Balıkçılıyla aynı tür olduğu anlamına gelmez. Yakından görüldüğünde ağız çizgisi gözün gerisine uzanır. Gövdeye göre uzun boyun, uzun gaga ve uzun bacaklar birlikte güçlü bir ayrımdır. Üreme yaklaşırken gagası koyulaşabilir; sırtındaki uzun beyaz süs tüyleri ise Sığır Balıkçılının turuncu-devetüyü alanlarından farklıdır.
3. Alaca Balıkçıl (Ardeola ralloides), tünediğinde baş ve gövdesindeki açık kahverengi-devetüyü tonlarla dikkat çeker. Kanatları açılınca beyaz renk baskınlaşır; aynı kuş uçuşta çok farklı görünebilir. Sığır Balıkçılının başı ve sırtı üreme dışında daha yekpare beyazdır. Alaca Balıkçılın üreme dönemindeki mavimsi gagası da yakından yararlıdır.
Habitat & Dağılım
Üreme Alanı
Kolonilerin bulunduğu çevre tek bir görünüme bağlı değildir. İspanya’nın Extremadura bölgesinde 1996–1997’de incelenen Badajoz ve Montijo kolonileri, Guadiana Nehri üzerindeki bitkili adalardaydı. Morante kolonisi ise geleneksel meşelik ve mera çevresindeydi. Araştırmacılar üç koloniye haftalık ziyaretler yaptı; yuvaların konumunu uzaktan izlemek için fotoğraflardan ve yüksekliği bilinen işaretlerden yararlandı. Bu örnekler, üreme yerinin çevresindeki bitki yapısının koloniler arasında farklılaşabildiğini gösterir.
Yuva Yeri
Cornell’in Kuzey Amerika hesabında yuva yerini erkek seçer. Yuva, orta boylu veya yüksek bir ağaç ya da çalının üst bölümündeki dış dallarda bulunur. Bu yerler bataklık, sazlık veya daha yüksek ve kuru arazilerde bulunabilir. Koloniye girilmeden uzaktan gözlem yapılmalıdır.
Günlük Alan Kullanımı
ABD’nin Georgia eyaletindeki Saint Catherines Adası’nda bir yaz süren araştırma, ormanlık bölümdeki kuşların sığırlarla birlikteliğinin meradakilerden daha sık olduğunu buldu. Araştırmada günün saati veya ayı bu birlikteliğin derecesini değiştirmedi. Beslenme için kullanılan yerin yapısı ve büyük hayvanların durumu, kuşların günlük dağılımını birlikte etkileyebilir.
Dünya Yayılışı
Güncel taksonomi listesi Ardea ibis’in yayılışını güney Avrupa’dan İran’a, Afrika’ya, Madagaskar’a ve batı Hint Okyanusu adalarına uzanan alanlarla verir. Tür 20. yüzyılda Amerika kıtalarında da geniş alanlara yerleşmiştir; Hawaii’deki nüfus ise insan eliyle yerleştirilmiştir. Doğu Asya ve Avustralasya kuşlarını kapsayan eski geniş “Cattle Egret” anlatımları, günümüzde ayrı kabul edilen Ardea coromanda türünü de içerebilir. Batı türünün doğal alanları ile sonradan yerleştiği bölgeleri ayırmak, genişlemenin tarihini anlamayı kolaylaştırır.
Türkiye’deki Durumu
Türkiye’de üreme kanıtı bulunan alanlardan biri Kızılırmak Deltasıdır. EBCC’nin 2019 konferansındaki İngilizce araştırma özeti, balıkçılları iki yıl boyunca 32 seçilmiş nokta ve hat üzerinde iki haftada bir sayımla izlemiş, üreme döneminde üç koloniyi değerlendirmiştir. Sığır Balıkçılı bu kolonilerde üreyen türler arasındadır. Tür için bir günlük en yüksek sayım 721 bireydir; bu sayı üreyen çift sayısı değildir. Özette saha yılları belirtilmez; 2019 konferans tarihidir.
Göç Yolculuğu
Hareketleri bölgeye göre değişir. Güncel liste Kuzey Amerika ve Afrika’nın güneyindeki nüfuslarda kısmi göçü belirtir; bütün bireyler yılın aynı döneminde ayrılmaz. OSME hesabında Hazar’ın batısı, Irak ve İran’ın güneybatısında yerleşiklikle birlikte dolaşma da anlatılır. Umman’da geçiş ve kış ziyaretçisidir; Orta Asya’da ise yerel ve daha seyrek kayıtları bulunur. Türün farklı bölgelerde yerleşik, göçmen veya gezici olması, tek bir göç davranışına sığmadığını gösterir.
Beslenme & Diyet
Ne Yer?
Sığır Balıkçılı karada avlanan, besininde böceklerin önemli yer tuttuğu bir kuştur. Oiseaux.net’in tür hesabı böceklerin yanında başka küçük omurgasızları, fare ve sivrifare gibi küçük memelileri de sıralar. Bazen su içinde avlandığında balık da yiyebilir. Besinini yalnız balıkla sınırlamak, bu balıkçılın çayırlarda sürdürdüğü yaşamı gözden kaçırır.
Nasıl Avlanır?
Otlayan hayvanın hareketi otların arasındaki küçük avları yerinden çıkarır. Kuş yakında yürüyüp ortaya çıkan avı gagasıyla alır; tarım makineleri de benzer fırsatlar oluşturabilir. Küçük avı hemen yutabilir; daha iri avı birkaç kez gagalayabilir veya suya batırabilir. Sığırların yanında durması her seferinde onların üzerindeki parazitleri temizlediği anlamına gelmez. Georgia’daki gözlemsel araştırmada ayakta duran sığırların, yatan sığırlara göre daha sık balıkçıllarla birlikte olduğu görüldü. Kuşlar ayakta duran hayvanlar çevresinde tek tek dağılmaya da beklenenden daha yatkındı.
İlginç Bilgiler
## Eski ve Yeni Bilimsel Ad 2023’te yayımlanan bir genetik araştırma, farklı müze koleksiyonlarından 55 balıkçıl türünü örnekledi; bütün örnekler her DNA çözümlemesinde kullanılamadı. Sığır Balıkçılı için kullanılan doku örneği ABD’nin Louisiana eyaletinden geliyordu. Hücre çekirdeğindeki DNA’ya dayanan çözümlemeler, eski Bubulcus grubunu Ardea içinde konumlandırdı; hücrenin enerji üreten yapılarındaki DNA çözümlemesi ise Ardea’nın kardeş grubu olarak gösterdi. Yazarlar kesin iç konumun belirsizliğini koruyarak, yakın akrabalık nedeniyle Bubulcus’un Ardea’ya alınmasını önerdi. Ardea ibis adı, bu yakın akrabalığın sınıflandırmada nasıl ele alındığını yansıtır. ## Üreme Başarısı Nasıl Ölçülür? Extremadura’daki üç koloni üzerinde yapılan araştırmada, yuvaların yüksekliği veya birbirine yakınlığı ile yavruların yuvadan ayrılma başarısı arasında belirgin bir bağlantı saptanmadı. İzlenenler ilk ziyarette yavrusu bulunan yuvalardı; tüm başarısız yumurta kümeleri kapsanmıyordu. Araştırmacılar 25–30 güne kadar yaşayan yavruyu başarı hesabına dahil etti. Dolayısıyla sonuç, bütün kuşların o günlerde aynı uçuş becerisine ulaştığını değil, çalışmanın kullandığı gelişim ölçütünü anlatır. ## Besin Kalıntıları ve Plastik Meksika’nın Tulancingo de Bravo bölgesinde Ocak–Mart 2020’de dört geceleme topluluğundan 2.400 dışkı örneği ve bir kusulmuş besin topağı incelendi. Bunlar 2.400 ayrı kuşun öğünleri değildi. Tanınabilen 1.677 öğe arasında çekirge-cırcır böcekleri ve kınkanatlılar öne çıkarken, bitki parçaları, lastik ve başka plastikler de bulundu. Yüzdeler öğe sayısına dayanır; yenmiş besinin ağırlığını vermez. Plastiklerin bulunması, bunların yararlı besin olduğu anlamına gelmez. Çalışma, tarım alanlarında yaşayan bu kuşun besin araştırmalarında çevreye atılan maddelerin de ortaya çıkabildiğini gösterir. ## Yeni Bir Ülkede Üreme Birleşik Krallık’taki yayılışının yakın geçmişi, gezinen kuşların yeni bir yerde üremeye başlamasına örnek oluşturur. Wildlife Trusts hesabı 2007–2008 kışındaki gelişlerin ardından, 2008 yazında Somerset’te en az iki çiftin yuvaladığını bildirir. Bu ülkedeki ilk üreme kaydı olarak aktarılır.
Gri Balıkçıl
Ardea cinerea
Ses Kayıtları
Ses kayıtları aranıyor...
Bilimsel Tanım & Morfoloji
Hızlı Tanı
Gri Balıkçıl, uzun bacaklı, uzun boyunlu ve sivri gagalı iri bir su kuşudur. Gri, siyah ve beyaz tüy alanları birlikte seçilir. Su kıyısında boynunu uzatmış durabilir; dinlenirken boynunu göğsüne doğru katlayıp daha toplu görünebilir. Bu iki duruş farklı türlere ait değildir.
Genel Görünüm ve Duruş
Erişkinin alnı, başının orta bölümü ve boğazı beyazdır. Gözün üzerinden başlayıp başın arkasına uzanan geniş siyah şerit ense tüylerine devam eder. Boynun önündeki açık alanı iki sıra kesik siyah çizgi böler. Sırt ve kanatların üstü gri tonlarındadır; kanattaki uzun uçuş tüyleri daha koyudur. Sarı göz, uzun ve güçlü gaga ile kanadın ön kenarındaki siyah omuz lekesi yakından görülen ayrıntılardır.
Üreme döneminde ense ve göğüsteki uzun süs tüyleri daha belirginleşir. Gaga, göz ve bacaklardaki renk turuncuya, bazen kırmızıya yaklaşabilir. Bu değişim yalnız tüylerin yaşını göstermez; üreme dönemindeki erişkinin görünüşünün bir parçasıdır. Kışın daha soluk görünen gaga ile ilkbaharda daha canlı renkli gaga aynı türde bulunabilir.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Erkek ve dişinin tüy deseni aynıdır. İspanya’nın Aragón bölgesi için hazırlanan uzman teşhis rehberinde eşey için yalnız erişkinlerdeki bazı uç büyüklük değerlerinin işe yarayabildiği belirtilir. Bu, uzaktan iri görünen her kuşun erkek olduğu anlamına gelmez. Fotoğrafta gaga rengi veya ense tüyünün uzunluğu tek başına güvenilir eşey tayini sağlamaz.
Genç kuşun tepesi koyu gri, boynun önü ve sırtı kahverengiye çalan gridir. Gaga ve bacaklar daha donuk, süs tüyleri erişkindeki gibi gelişmemiştir. Erişkinin baş deseni ilk ve ikinci yıl boyunca aşamalı gelişir.
Aragón rehberi, ilk kışını ve ikinci ilkbaharını geçiren kuşlarda tepenin gri kaldığını, koyu çizgilerin ve kısa ense tüylerinin geliştiğini anlatır. İkinci sonbahar ve üçüncü ilkbaharda görünüş erişkine yaklaşır; alın hâlâ gri ve tepe ancak kısmen beyaz olabilir. Bazı erişkinlerin tepesi de gri olabildiğinden tek başına tepe rengi kesin yaş vermez. Genç kuşlar ilk tüy değişiminde çoğunlukla gövde tüylerini yeniler; uzun uçuş tüyleri ikinci yıla kadar kalabilir. Rehberin bu ayrımları birbiriyle birlikte incelenir.
Uçuşta Görünüm
Uçuşta uzun boyun gövdeye çekilir ve başın arkasının altında bir çıkıntı oluşturur. Kanadın üst yüzünde gri örtü tüyleri ile siyaha yakın uzun uçuş tüyleri iki ayrı alan halinde görünür. Kanat kıvrımındaki küçük beyaz leke bu desene eklenir. Alt yüz daha tekdüze koyu gri görünebilir. Kuşun üzerinden veya altından bakmak aynı kanat desenini göstermez; üst yüzdeki belirgin iki renkli alanı alt yüzde de aynı keskinlikte aramak yanıltır.
Geniş kanatlar yavaş vuruşlarla hareket eder; uçarken kanatların dış bölümleri aşağı doğru eğilmiş görünür. Boynun gövdeye çekilmesi, bacakların ise kuyruk arkasına uzanması uzun kuşu havada daha kısa boyunlu gösterir.
Ses ve Davranış
Uçarken veya havalanırken duyulan sert, boğuk “vaar” veya “veeh” benzeri çağrı tanımaya yardımcı olur. Ses bir sözcüğün tam karşılığı değildir; yazılı benzetme yalnız tınıyı anlatır. Üreme kolonisinde kaba ve gırtlaktan gelen çeşitli çağrılar duyulur; büyümüş yavrular yiyecek isterken art arda gıdaklamayı andıran sesler çıkarabilir.
Üreme sırasında bir arada yuvalanmasına rağmen avlanırken çoğu kez yalnızdır. Beslenme alanına giren başka kuşları kovalayabilir. Üreme dışında ağaçlarda, adacıklarda veya uygun kıyı alanlarında toplu geceleme görülür. Bu yüzden tek başına balık bekleyen bir bireyle akşam topluluğa katılan bir bireyin davranışları çelişmez.
Karıştırılabilecek Türler
Erguvani Balıkçıl (Ardea purpurea) gerçek bir benzeridir. Erişkinde baş, boyun ve alt taraftaki kızıl-kahverengi alanlar Gri Balıkçılın daha açık, gri-beyaz görünüşünden ayrılır. Aragón rehberi bu renk farkını özellikle belirtir. Renk seçilemeyen uzaktaki kuşta yalnız boynun uzun görünmesine dayanarak karar verilmez.
Turna (Grus grus), Cornell’in karşılaştırma hesabında daha iri, daha kısa ve kalın gagalı bir kuş olarak ayrılır. Erişkinin boynunda siyah, gözün arkasında beyaz ve tepesinde kırmızı alan vardır. Uçuşta boyun uzatılmıştır. Gri Balıkçılda başın altındaki katlanmış boyun çıkıntısı ile uzun sivri gaga birlikte aranır. Uzak silüette yalnız gri renge güvenmek bu iki kuşu karıştırabilir.
Habitat & Dağılım
Üreme Alanı
Koloniler için ağaçlık yuva alanı ile erişilebilir beslenme alanları birlikte önemlidir. Zafer Ayaş’ın 2008’de yayımlanan İngilizce Nallıhan araştırmasında, Ankara’daki Sarıyar Rezervuarı çevresinde söğüt ve kavaklarda yuvalar kaydedilmiştir. İncelenen 40 ağaçtaki 395 balıkçıl yuvasının 103’ü Gri Balıkçıla aitti. Toplam, Gece Balıkçılı ve Küçük Ak Balıkçıl yuvalarını da içerir; 395’in tamamı bu türün değildir.
Yuva Yeri
Yuva, çoğunlukla ağaçta dallardan yapılmış bir platformdur; eski yuva onarılarak yeniden kullanılabilir. BTO’nun Britanya ve Avrupa kuşlarına ilişkin uzman özetinde tipik yumurta sayısı 3–4, kuluçka 26–27 gün ve yumurtadan çıktıktan sonra uçabilir hale gelme süresi 50–55 gün olarak verilir. İki ebeveyn de yumurtaları ısıtır. Bu süreler Türkiye’deki bütün yuvalardan ölçülmüş değerler değildir. Yavrular hav tüyleriyle kaplı çıkar ve ebeveyn bakımına muhtaçtır. Yuvadan yakındaki dala çıkmaları, uçabilir hale geldikleri anlamına gelmez.
Günlük Alan Kullanımı
Beslenme alanları sığ tatlı ve tuzlu suları, nehirleri, gölleri, bataklıkları ve gelgit çamurluklarını kapsar. Pirinç tarlaları, balık havuzları ve sudan uzak çayırlar da kullanılır.
Dünya Yayılışı
Gri Balıkçılın Grey Heron veya Gray Heron İngilizce adları, Ardea cinerea bilimsel adıyla aynı taksonu belirtir. Güncel AviList dört alttür kabul eder. Aday alttür Avrasya’dan Mançurya ve Hindistan’a, Afrika ve Komor Adaları’na uzanır. Jouyi Japonya, Çin ve Güneydoğu Asya’nın bazı bölgelerinde; monicae Moritanya’nın Banc d’Arguin çevresindeki adalarında; firasa Madagaskar’da bulunur. Bu geniş yayılış bütün toplulukların aynı renk tonunu veya aynı göç düzenini taşıdığını göstermez.
Türkiye'deki Durumu
Türkiye’de ürediği bilimsel kayıtlarda doğrulanmıştır. BirdLife’ın 2021 Avrupa değerlendirmesinde Türkiye için 2.500–5.000 çiftlik üreme tahmini yer alır. Bu sayı 2002–2012 dönemine aittir ve sınırlı veriden genişletilmiş bir tahmin olarak işaretlenmiştir. Kısa ve uzun dönem eğilimleri yeterli veri bulunmadığından bilinmiyor gösterilmiştir. Dolayısıyla sayı bugünkü tam ülke sayımı olarak okunamaz. Ankara’daki Nallıhan çalışması gibi koloni kayıtları, ülke tahmininden ayrı yerel üreme kanıtlarıdır.
Göç Yolculuğu
Avrupa hareket atlasına göre kuzey ve doğudaki topluluklarda göç daha belirgindir; Britanya Adaları ile Batı ve Güneybatı Avrupa’daki kuşların çoğu daha yereldir. Halkalama kayıtlarının genel yönü Avrupa’da kuzeydoğu–güneybatıdır. Üreme sonrası dağılma temmuzda başlayabilir; hareketlerin çoğu ağustos sonu–ekim arasında, dönüşler şubat–nisan arasında görülür. Bunlar Avrupa topluluklarının kayıtlarından çıkan zamanlardır; Türkiye’de görülen her işaretsiz kuşa aynı takvim veya aynı çıkış ülkesi atanamaz. Gençlerin üreme sonrası dağılması ile düzenli göç de birbirine eşitlenmez.
Beslenme & Diyet
Ne Yer?
Balık başlıca besinlerindendir; ancak avı balıkla sınırlı değildir. Cornell hesabında kurbağa gibi iki yaşamlılar, sürüngenler, yumuşakçalar, kabuklular, su böcekleri, küçük memeliler ve küçük kuşlar da sayılır.
İspanya’nın Kanarya Adaları’ndaki Tenerife’de, 2004 boyunca bir rezervuar çevresinden toplanan 199 pelet, yani kuşun geri çıkardığı sindirilmemiş kalıntı topağı, farklı bir beslenme örneği vermiştir. Rodríguez ve arkadaşları 7.460 av kalıntısını ayırt etmiş; sayıca yüzde 96,2’sini eklembacaklılar oluşturmuştur. Fakat pelet yöntemi bütün besinleri eşit göstermez: balık ve kurbağa kalıntıları daha fazla sindirilip az görünebilir. Bu oran Türkiye’nin veya bütün türün balık tüketimi oranı olarak kullanılamaz.
Nasıl Avlanır?
Fransız uzman tür hesabında avlanırken tamamen hareketsiz bekleme, boynu hızla açarak gagayı öne uzatma ve büyük avı gagayla yakalama ya da saplama anlatılır. Sulak alan dışında çayırda tarla farelerini de arayabilir.
İlginç Bilgiler
## Koloni Büyüklüğü ve Üreme Bir koloni daha kalabalık hale geldiğinde her yuva aynı ölçüde daha başarılı olmaz. Shirai’nin Japonya’nın Tokyo çevresindeki Renkoji ve Tama Hayvanat Bahçesi alanlarında, 1996–2011 dönemi boyunca izlediği kolonide, 2000’de eski yuva alanı bırakılmış ve yaklaşık 5 km uzakta yeni bir koloni alanı kurulmuştur. Sonraki yıllarda koloni büyürken başarılı yuva başına uçan yavru sayısı azalmış, yuva yapımından yavruların yuvadan ayrılmasına kadar geçen süre uzamıştır. Ölçülen süre yuva yapımıyla başlar; yalnız kuluçka günlerini içermez. Araştırmacı yuvaları uzaktan izlemiş, yüksekteki yumurtaları saymamıştır. Kuşlar arası etkileşimin etkili olabileceği ileri sürülür; bunun doğrudan kanıtı için etkileşim sıklığını ayrıca ölçmek gerektiği belirtilir. Japonya’daki bu ilişki her Türkiye kolonisinde geçerli bir kural değildir. ## Avla Birlikte Taşınan Tohumlar Balıkçılın avıyla birlikte bitki tohumu taşıması, tohumun sağ kalıp yeni bitkiye dönüşmesiyle aynı şey değildir. Tenerife’deki 2004 pelet çalışmasında 901 tohum bulunmuş ve tohumlar kertenkele kalıntılarıyla birlikte görülmüştür. Bu ilişki, tohumların önce kertenkele tarafından yenip sonra balıkçıla geçtiği yorumunu destekler. Araştırmacılar 753 tohumu adadaki serada aralık 2005–mart 2006 arasında dört ay boyunca denemiş; hiçbiri çimlenmemiştir. Bu deney yalnız incelenen tohumlar ve koşullar içindir; her yerdeki bütün tohumların sonucu değildir. ## Uzun Süreli İzleme BTO’nun Birleşik Krallık’taki koloni sayımları 1928’den beri sürer. Bazı yuva alanlarının onlarca yıl kullanılması, uzun süreli izlemeyi değerli kılar. Aynı kurumun halkalanmış birey kaydında, 2003’te saptanan en uzun süre 23 yıl, 9 ay ve 2 gündür. Bu bir bireyin kaydıdır; bütün Gri Balıkçılların beklenen ömrü veya Türkiye’ye ait bir yaşam süresi değildir.
