Tür Karşılaştırma Ekranı
Kuşların fiziksel özelliklerini, seslerini, habitatlarını ve tanımlarını yan yana karşılaştırmak için iki tür seçin.
Sürmeli Dağbülbülü
Prunella ocularis
Ses Kayıtları
Ses kayıtları aranıyor...
Bilimsel Tanım & Morfoloji
Hızlı Tanı
Sürmeli Dağbülbülü, geniş beyazımsı kaşı ve başının koyu yanlarıyla dikkat çeken bir dağ kuşudur. Çalılıklar arasında saklanabildiğinden onu fark etmek kolay değildir. Ermenistan’ın uzman tür hesabı, belirgin baş desenini Dağbülbülü ve Büyük Dağbülbülüyle ayrımda özellikle vurgular.
Genel Görünüm ve Duruş
Ermenistan uzman hesabında erişkinin tepesi ve kulak çevresi kahverengi-siyah olarak anlatılır. Göğüs ve yanlar hafif çizgili, soluk turuncudur. Bu sıcak alt gövde rengi, kuşun tamamını soğuk gri diye tanımlamanın neden eksik kalacağını gösterir.
Sırttaki koyu çizgilerin belirginliği bireyler arasında değişir. 2021 karşılaştırma çalışması, sırt ve alt gövde çizgilenmesindeki farkların alt türleri ayıran değişmez işaretler olmadığını belirtir.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Türkiye’de Demirkazık’ta 16 Mayıs 2006’da fotoğraflanan bir kuşun tepe ortası gri ve hafif çizgili, 23 Haziran 2013’tekinin tepesi daha koyudur. 2021 çalışmasındaki bu iki görüntü, tek renkten kesin erkek-dişi ayrımı yaptırmaz; iki ayrı tarihin farkı da yalnız mevsimle açıklanamaz.
Ermenistan hesabına göre genç kuş daha donuktur; soluk kahverengi alt gövdesinde çok sayıda çizgi vardır. Bu nedenle erişkinin az çizgili, daha sıcak renkli göğsünü her yaştaki kuşta beklememek gerekir.
Uçuşta Görünüm
Uçuşa özgü ayırıcı kanat deseni veya hareket ayrıntısı bu incelemede doğrulanamadı. Tanı, konan kuşun açık kaşı ve koyu baş yanlarıyla desteklenir.
Ses ve Davranış
Türkiye’de Demirkazık çevresindeki 1966 gözlemlerinde şarkı, çalı tepesinden verilen ve üç-dört saniye süren ince bir ötüş olarak anlatıldı. Araştırmacı bunu Dağbülbülünün sesine benzetmişti; bu, iki türün şarkılarının aynı olduğu anlamına gelmez.
Ermenistan uzman hesabında, büyük bir kayanın üstünden şarkı söylemesi de anlatılır. Normalde örtüde saklanan kuşun kendiliğinden açık bir şarkı yerine çıkması, baş desenini görmeyi kolaylaştırabilir.
Ermenistan uzman hesabı çalı içinde, bitkiler ve tüylerden yapılmış çanak biçimli yuvada 3–5 mavi yumurta bildirir. Güvenilir kuluçka süresi bu incelemede doğrulanamadı.
Karıştırılabilecek Türler
1. Dağbülbülü (Prunella modularis), çizgili kahverengi sırtıyla benzetilebilir. Erişkinde baş ve göğüs belirgin biçimde kül grisidir; Sürmeli Dağbülbülündeki geniş açık kaş ile koyu baş yanları aynı güçte değildir. Genç Dağbülbülünün başında daha az gri ve göğsünde daha fazla kahverengi çizgi bulunur. Bu yüzden erişkinin düzgün gri görünümünü her yaştaki Dağbülbülünde beklemek doğru olmaz. İnce gaga ve kahverengi sırt iki türde de tek başına ayırıcı değildir.
2. Kara Boğazlı Dağbülbülü (Prunella atrogularis), açık kaş ile koyu baş deseni yüzünden yakından karşılaştırılır. Erişkinin çenesi ve boğazı siyahtır; bu siyahlık yalnız erkeğe özgü değildir, erişkin dişide de bulunur. Boğaz bu yüzden ilk incelenecek yerlerden biridir. Genç Kara Boğazlı Dağbülbülünde boğaz kahverengi-gri ve açık lekeli, baş deseni daha zayıftır. Gençte erişkinin tam siyah boğazını aramamak gerekir.
3. Sibirya Dağbülbülü (Prunella montanella), koyu baş yanları ile geniş açık kaşı olan başka bir benzer türdür. Kaşı, boğazı ve göğsü daha sarı-krem bir bütün oluşturur; ense yanında gri alan, sırtta kahverengi ton ve koyu çizgiler bulunur. Gençte baş işaretleri daha az belirgindir; göğüs ile boğazda iri koyu lekeler görülür. Yalnız açık bir kaş görmek, bu tür ile Sürmeli Dağbülbülünü ayırmaz.
4. Büyük Dağbülbülü (Prunella collaris), erişkinde gri baş, gaga dibindeki sarı, beyaz boğazdaki siyah benekler ve yanlardaki kestane çizgilerle ayrılır. Genç kuşta erişkinin boğaz benekleri yoktur; bunun yerine başın bütünü ve gövde deseni incelenir.
Habitat & Dağılım
Üreme Alanı
BirdLife’ın uzman ekoloji derlemesi, Türkiye’de dağınık karamuk çalıları bulunan taşlık dağ otlaklarını belirtir. Kafkasya’nın güneyindeki alanlarda bodur ardıç, sedir ve başka çalılıklar taşıyan kayalık dağ yamaçları kullanılır.
Yuva Yeri
Türkiye’de Demirkazık çevresinde 21–30 Haziran 1966’da bulunan iki yuva, bodur karamukların dip kısmına yakın, yerden yaklaşık otuz santimetre yüksekteydi. Küçük dallar ve kökçüklerden yapılmış çanaklar, bitkilerin tüylü tohum parçaları ve hayvan kıllarıyla döşenmişti. Yuvayı görmek için çalıların dalları açılmamalıdır.
Günlük Alan Kullanımı
Türkiye’de Demirkazık çevresinin 27 Ağustos–3 Eylül 1965 gözlemlerinde, üreme sonrasında bazı kuşlar kayalık yamaçlarda Kara Kızılkuyruklarla birlikte besleniyordu. Çalılıkların çevresindeki açık kayalar da kuşun kullandığı ortamın parçası olabilir. BirdLife, kışın dağ akarsuları yanındaki çalılıklardan da söz eder.
Dünya Yayılışı
AviList’in v2025b sürümü, Türkiye, Ermenistan, Kuzey Gürcistan ve İran dağlarındaki Prunella ocularis ocularis ile Yemen’in yüksek dağlarında üreyen Prunella ocularis fagani alt türlerini aynı Sürmeli Dağbülbülü türü içinde tanır. Yemen topluluğunun üreme dışı yayılışı Güney Arabistan’a uzanabilir. Bu iki topluluğun ayrılmış alanlarda bulunması, aradaki bütün ülkelerde kesintisiz üreme olduğu anlamına gelmez. Eski kaynaklarda Prunella fagani ayrı Arabian Accentor adıyla görülebilir; bu sürümdeki alt türle karıştırılmadan okunmalıdır.
Türkiye'deki Durumu
Türkiye, türün doğal üreme alanı içindedir. BirdLife’ın 2021 Avrupa değerlendirmesinde, 2002–2012 dönemine dayanan 10.000–30.000 üreyen çift tahmini yer alır. Yöntem veri yetersizliği olarak işaretlenmiştir; ayrıntılı ve tamamlanmış bir ülke sayımı değildir. 2008–2019 ve 1980–2013 dönemlerinin nüfus eğilimleri de veri yetersizliği nedeniyle bilinmiyor olarak verilmiştir.
Göç Yolculuğu
OSME’nin 2020 bölgesel değerlendirmesi, güney-orta ve doğu Türkiye’nin dağlık üreme alanlarıyla kışın Kuzey Levant, Basra Körfezi’nin kuzeyi ve Güney İran’daki kayıtları ayırır. Güney Türkmenistan’ın Kopet Dağ bölgesindeki varlık seyrek ve düzensiz olarak anlatılır. Bunlar bölgesel kayıtlardır; tek bir kuşun bütün bu yerleri sırayla geçtiğini gösteren izleme sonucu değildir.
Beslenme & Diyet
Ne Yer?
BirdLife’ın uzman derlemesi, böcekler ve tohumlarla beslendiğini belirtir. Bu kaynak avların türlerine veya mevsimlik besin oranlarına ilişkin ayrıntı vermez.
Nasıl Avlanır?
Türkiye’de Demirkazık çevresinin 21–30 Haziran 1966 gözlemlerinde erişkinler, besinlerini çoğunlukla çalılar ve alçak bitkiler arasında arıyordu. Ermenistan hesabı, alçak toprak setlerin, kayaların ve çalıların kenarında beslenmesini de belirtir.
İlginç Bilgiler
## Görünüş ve Sesle Takson Araştırması 2021 Sandgrouse çalışmasında New York, Tring ve Berlin müzelerindeki sekiz fagani ve on beş ocularis erkek örneği incelendi; bazı ölçülerde örnek sayısı daha azdı. Kanat ve kuyruk farkları, benzer gaga ve bacak ölçüleriyle değerlendirildi. Yemen’deki fagani topluluğunun tek şarkı kaydı, Türkiye, Ermenistan ve İran’dan sekiz ocularis kaydıyla karşılaştırıldı. Yazarlar aynı tür içinde ele alınmayı destekleyen benzerlikler buldu. Tek kayıt, Yemen’deki bütün ses çeşitliliğinin ölçüldüğü anlamına gelmez. ## Yuva Gözlemlerinin Anlattıkları Türkiye’de Demirkazık’ın 1966 araştırmasında bir yuvada 27 Haziran’da iki, 29 Haziran’da üç yumurta vardı; araştırmacı yumurtlamanın üç yumurtayla tamamlandığını düşündü. Başka yuvadaki üç yavru 23 Haziran’da görülüp 28 Haziran’da yuvadan ayrılmıştı. Yumurtadan çıkış tarihleri bilinmediğinden bu beş gün, tam yavru gelişim süresi değildir. ## Uzun Aradan Sonra Yeniden Kaydetmek Azerbaycan’ın Talış Dağları’nda 2008’de yapılan arazi çalışması, eski kayıtların yeniden araştırılmasına bir örnektir. Mistan’ın kuzeydoğusundaki ardıçlı kayalıkta tür 17 Mayıs’ta görülmüş, aynı yerde 22 Haziran ve 5 Temmuz’da da kaydedilmişti. Michael Heiß’in 2010 tarihli diploma tezi, 1880 tarihli bir müze örneğinden sonra bölgeden yeni kayıt bulunmadığını aktarıyordu. Üç tarih, üç ayrı birey veya bulunmuş üç yuva demek değildir. Tezin ana sayımları 3 Nisan–8 Haziran 2008 arasında yapılmış, daha sonraki arazi gezileri 15 Temmuz’a kadar sürmüştü. Yüksek kesimler, çalışma takviminde daha geç ziyaret edilmişti. Bu örnek, arada uzun süre kayıt olmamasının tek başına yerel yok oluşu kanıtlamadığını gösterir.
Dağbülbülü
Prunella modularis
Ses Kayıtları
Ses kayıtları aranıyor...
Bilimsel Tanım & Morfoloji
Hızlı Tanı
Dağbülbülü (Prunella modularis; İngilizce Dunnock), ince ve sivri gagalı, küçük bir ötücüdür. Kahverengi sırtıyla yanları koyu çizgilidir; başın ve göğsün grisi, bu sıcak kahverengi alanlarla birleşir. Erişkinin gözü kızıl-kahverengi, bacakları turuncumsu kahverengidir. İlk bakışta serçeyi andırsa da gagası onun kalın tohum kıran gagasından belirgin biçimde daha incedir.
Genel Görünüm ve Duruş
Woodland Trust’ın tür anlatımı, uzaktan bakıldığında kuşun donuk kahverengi göründüğünü, yakından ise başla göğüsteki gri ve kanatlardaki koyu çizgilerin seçildiğini vurgular. Bu sade görünüm, yaprak ve çalı gölgeleri arasında kuşun önce küçük kahverengi bir hareket olarak fark edilmesini açıklar.
RSPB’nin tanı anlatımında yürüyüşü, çalı dibinde gövdesini alçakta tutarak ilerleyen küçük bir fareye benzetilir. Kuş yerde kısa sıçramalar yaparken kanatlarını sık sık seğirtebilir. Çoğunlukla tek veya çift halinde görülmesi, kalabalık Serçe topluluklarından farklı bir ilk izlenim verir. İki rakip erkek karşılaştığında ise sakin görünüm değişebilir: kanat hareketleri sıklaşır, çağrılar yükselir ve aralarındaki etkileşim daha dikkat çekici olur.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Erkek ve dişinin dış görünüşü birbirine çok benzer. Erkeğin grisi biraz daha güçlü olabilir, fakat bu ince fark her ışıkta güvenilir bir eşey işareti değildir. Genç kuşta gri çok azdır; göğüs kahverengi çizgilerle belirgin biçimde işaretlidir. Gözü ve gagası daha açık görünebilir. Bu nedenle kahverengi ve çizgili bir genci, gri göğüslü erişkinle aynı renk kalıbında aramamak gerekir.
Uçuşta Görünüm
Çalılar arasındaki olağan yer değiştirmesinde alçaktan, doğrudan bir uçuş yapar; kanat vuruşları hızlıdır. Nicole Bouglouan bu davranışı özellikle örtü içindeki kısa geçişlerle anlatır. Kuş bir çalının dibinden ötekine geçip yeniden gizlenebilir. Böyle kısa bir görünümde kahverengi bir siluet seçmek mümkündür; yerde yeniden görüldüğünde gri ön tarafı ve ince gagası daha rahat incelenir.
Üreme veya kışlama alanındaki alçak uçuş, türün bütün uçuş yeteneğini anlatmaz. Oiseaux.net, göç eden kuşların yüksekte ve daha uzun mesafeli uçabildiğini, geçişlerinin ince ve titreşimli sesleriyle fark edilebildiğini belirtir. Dolayısıyla çalıdan çalıya kısa geçiş yapan bir kuşla, göç sırasında üstten geçen bir Dağbülbülü aynı yükseklikte aranmaz.
Ses ve Davranış
Erkeğin şarkısı ince, tiz ve kıvrak bir ezgidir; çoğu kez ağacın veya çalının yüksek bir dalından söylenir. Kısa bağlantı çağrısı yüksek bir “tsiiip” gibi duyulabilir. Bu hece sesin yaklaşık yazımıdır; şarkı ile kısa çağrıyı birbirinden ayırarak dinlemek yararlıdır.
Çalı içine kurulan açık çanak yuvaya yumurtlar. BTO’nun Britanya’daki yuva kayıtlarına dayanan özetinde tipik yumurta sayısı 4–5’tir. Kuluçkaya dişi yatar; tipik süre 14–15 gün, yavruların yuvadan ayrılma dönemi 12–14,5 gün olarak verilir. Bir yılda iki yavru büyütme dönemi tipik, üçüncüsü istisnaidir. Kuluçka yumurtanın gelişmesiyle, yuvadan ayrılma ise yavrunun yuva içindeki dönemiyle ilgilidir. Nicole Bouglouan’ın hesabında, yuvadan ayrılma sonrasında dişi yeni yuvayı kurarken erkeğin yavruları besleyebildiği de anlatılır.
Yeni Zelanda’nın Dunedin Botanik Bahçesi’ndeki 2009–2012 araştırmasında aynı gruptaki erkeklerin davranışı da izlenmiştir. Baskın erkek, öteki erkeği beslenme yerinden, şarkı tüneğinden veya dişinin yakınından uzaklaştırabiliyordu. Bu gözlem, yan yana görülen erişkinlerin her zaman eşit görevli olmadığını gösterir. Bir yuvaya gelen kuşları saymak kadar, hangisinin besin taşıdığını ve hangisinin ötekini uzaklaştırdığını görmek de grup ilişkilerini anlamaya yardım eder.
Karıştırılabilecek Türler
Serçe (Passer domesticus; İngilizce House Sparrow), daha kalın ve konik gagasıyla ayrılır. Erişkin erkekte siyah gerdan göğse doğru uzanır; gri tepe, kestane ense ve açık yanaklar baş desenini oluşturur. Dişinin görünümü daha sadedir; gözünün üzerinden açık bir kaş çizgisi geçer. Dağbülbülünün erişkinindeki gri göğüs ve ince gaga, bu iki Serçe görünümünden de farklıdır. Özellikle dişi ve genç Serçelerle karşılaştırmada yalnız kahverengi sırtı esas almak yeterli olmaz.
Büyük Dağbülbülü (Prunella collaris; İngilizce Alpine Accentor) daha iri ve dolgun görünür. Erişkinde beyaz gerdan üzerindeki siyah benekler, gaganın sarı tabanı ve yanlardaki geniş kızıl-kestane çizgiler önemlidir. Dağbülbülünün gri ön tarafı bu benekli gerdan desenini taşımaz. Büyük Dağbülbülünün gencinde ise gerdan beneklerinin bulunmayabileceği unutulmamalıdır; erişkin işaretini bütün yaşlara zorlamak, iki türü ayırırken yanıltabilir.
Çıtkuşu (Troglodytes troglodytes; İngilizce Eurasian Wren), çalı altında gizlenmesi nedeniyle kısa bir görünümde benzer izlenim verebilir. Fakat gövdesi daha yuvarlak ve küçüktür; çok kısa kuyruğunu çoğunlukla yukarı kaldırır. Açık kaş çizgisi, kahverengi kuyrukla kanatlardaki koyu enine çizgiler ve ince, hafif eğri gaga birlikte değerlendirilir. Dağbülbülünün daha uzun, koyu kuyruğu ve gri göğsü farklıdır. Saklandıkları yerin benzer olması aynı tür oldukları anlamına gelmez.
Habitat & Dağılım
Üreme Alanı
Sık alt örtülü ormanlar, orman kenarları, açıklıklar ve çitler kullanılır. Avrupa hareket atlası türün deniz seviyesinden ağaç sınırına kadar bulunabildiğini; Batı Avrupa’da bahçe, park ve tarla kenarı ağaçlıklarını da kullandığını anlatır. Adındaki “dağ” sözcüğü, yalnız çıplak zirve kayalarında aranması gerektiği anlamına gelmez. Bitkilerin altındaki saklı bölüm, bu kuşun yaşam alanının önemli parçasıdır.
Yuva Yeri
Yuva sık bir çalı veya çit içinde saklanır. Yuvayı görmek için dalları ayırmak, kuşun seçtiği örtüyü açar; gözlem doğal saklanma yapısı bozulmadan yapılmalıdır.
Günlük Alan Kullanımı
İngiltere’de Sheffield’ın batısında, 1982 yazından 1985–1986 kışına kadar bahçe, orman, tarım alanı ve fundalıklarda yapılan hat sayımları, habitatlar arasında farklı karşılaşma sıklıkları bulmuştur. Bevington’ın araştırmasında en yüksek kilometre başına kayıt bahçelerdeydi; yaz ve kış arasında habitatlara dağılım oranında anlamlı fark saptanmadı. Bu yerel örnek, türün kullanımını yalnız orman veya yalnız dağ başlığıyla sınırlamamanın önemini gösterir.
Dünya Yayılışı
Doğal yayılışı Avrupa’nın büyük bölümünden Ural Dağları’na, Anadolu’ya, Kafkasya’ya ve kuzey İran’a uzanır. AviList v2025b, yedi alt türü aynı Prunella modularis türü içinde tutar. Bunlardan euxina kuzey Türkiye’den batı Kafkasya’ya; obscura ise doğu Türkiye ve Kafkasya’dan kuzey İran’a kadar uzanan bölgelerle ilişkilendirilir. Listenin obscura için verdiği kış alanı Lübnan dağlarına kadar uzanır. Aynı türün coğrafi toplulukları tek bir yerleşiklik kalıbında düşünülmez.
Türkiye’deki Durumu
Türkiye, türün doğal üreme alanı içindedir. BirdLife’ın 2021 Avrupa derlemesindeki Türkiye tahmini, 2002–2012 bilgisine dayanan 9.000–25.000 çifttir; veri yöntemi yetersiz olarak işaretlenmiş, nüfus eğilimi bilinmiyor olarak verilmiştir. Bu, ülkenin bugünkü kuş sayısını belirleyen yeni bir sayım değildir. OSME’nin bölgesel listesi de Anadolu’daki varlık ile kışın daha güneye uzanan hareketleri anlatır; listede tartışılan alt tür ayrımları, burada AviList v2025b’in aynı tür kapsamı içinde değerlendirilir.
Göç Yolculuğu
Tür bütünüyle yerleşik değildir. Avrupa hareket atlasında kuzey enlemlerdeki topluluklar göçmen, orta ve güney enlemlerdekiler ise yerleşik, kısmi göçmen veya yükseklik değiştiren topluluklar olarak anlatılır. Genel göç yönü kuzeydoğudan güneybatıyadır; Karadeniz çevresinin dağ topluluklarında çoğunlukla yerel yükseklik hareketleri görülür. Atlasın Güneydoğu Avrupa için uzun mesafeli yeniden buluşları azdır; bu yüzden Türkiye’den geçen her kuş için tek bir ayrıntılı yol çıkarılamaz.
Beslenme & Diyet
Ne Yer?
Besinleri mevsimle değişir: sıcak dönemde böcekler ve larvalar gibi küçük omurgasızlar öne çıkar; kışın otsu bitkilerin küçük tohumları da önem kazanır. İnce gagasıyla yaprak döküntüsünü kaldırıp altındaki avı alabilir. Yeni Zelanda tür hesabı kınkanatlı böcekleri, sinekleri, karıncaları ve örümcekleri sayar; erişkinlerin yavrulara kendi gagalarından çok daha uzun güveler de taşıyabildiğini belirtir. Yavruya götürülen besin her zaman gözle zor seçilen küçücük bir parça değildir.
Nasıl Avlanır?
İngiltere’nin Shropshire bölgesindeki Nedge Hill’de Kasım 1981–Aralık 1983 boyunca yapılan araştırmada, kuşlar çoğunlukla yerde sıçrayarak küçük besinleri topluyordu. Bazı tohum ve omurgasızları bitkilerin üzerinden de aldılar. Glenn Bishton, en çok kullanılan beslenme yerlerinin büyümüş, sık çitler olduğunu; ısırganlıkların da önemli yer tuttuğunu bildirir. Yerel besin örneklerinde kınkanatlılar arasında hortumlu böcekler ve kısa kanatlı böcekler öne çıkmış, tohumlar arasında ısırgan tohumu önemli bulunmuştur.
İlginç Bilgiler
## Aynı Türde Farklı Sosyal Gruplar Yeni Zelanda’nın Dunedin Botanik Bahçesi’nde 2009–2012 arasındaki üç üreme döneminde incelenen 80 sosyal grubun 36’sı bir erkek ve bir dişi, 43’ü bir dişi ile iki veya üç erkekten oluşuyordu. Bir grupta iki dişi ve iki erkek vardı. Santos ve Nakagawa’nın 2013 araştırması, aynı topluluk içinde farklı aile düzenlerinin bulunabildiğini göstermiştir. Bunlar kuşların davranış ve yuva bakımına göre tanımlanan sosyal gruplardır; bu makale genetik babalık çözümlemesi yapmamıştır. ## Uzun Yılların Yuva Kayıtları Finlandiya’nın özellikle güneyinden 1954–1987 boyunca toplanan 517 yuva kartını inceleyen Jari Tuomenpuro’nun 1990 çalışmasında, ladin ve karışık ormanlar sık kullanılan habitatlardı. Yuvaların çoğu ladin, daha küçük bir bölümü ardıç çalılarındaydı. İlk yumurtlamanın kuzeye doğru geciktiği de görülmüştür. Bu uzun süreli kayıtlar, aynı türün yuva çevresiyle üreme zamanının coğrafyaya bağlı değişebildiğini gösterir; Finlandiya’nın tarihleri Türkiye takvimi yerine kullanılmaz. ## Tipik Ömür ve En Uzun Kayıt BTO’nun Britanya halkalama özetinde, üreme yaşına ulaşmış Dağbülbülü için tipik yaşam beklentisi iki yıl olarak verilir. Buna karşılık en uzun kayıt on yılı aşar: 2012’de belirlenen halkalı birey kaydı 10 yıl 7 ay 23 gündür. Bu iki sayı farklı şeyler anlatır. Biri tipik yaşam beklentisini, öteki kaydedilmiş olağanüstü uzun yaşamı gösterir; uzun yaşayan tek kuşu bütün türün alışılmış ömrü diye sunmak doğru olmaz. ## Görünen Bakım ve Genetik Ebeveynlik Aynı Dunedin Botanik Bahçesi’nin 2009–2012 örneklerini kullanan 2015 genetik araştırması, 98 üreme denemesinden örneklenen 288 yavru ve embriyoyu değerlendirmiştir. Sosyal gruptaki erkekler dışında babalara bağlanan yavrular da bulunmuştur. Babalık eşleştirmelerinin güven düzeyleri aynı değildi. Bu nedenle yuvaya besin getiren erkekleri gözlemek ile yavrunun genetik babasını belirlemek ayrı kanıtlardır; bakım yapan her erkeğin, yuvadaki bütün yavruların babası olması gerekmez.
