kusatlasi.com
Türkiye Kuşları Yükleniyor...
Dil / Language:
Türkçe | English
Seçildi Terek Düdükçünü (Xenus cinereus)
VS
Seçildi Ak Sokumlu Kumkuşu (Calidris fuscicollis)

Terek Düdükçünü

Xenus cinereus

Takım Charadriiformes
Familya Çullukgiller (Scolopacidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Uzun yukarı kıvrık iki renkli gaga, kısa turuncu bacak, öne eğik koşu ve beyaz kanat arka kenarı.

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Terek Düdükçünü, kısa turuncu bacaklı ve dolgun gövdeli küçük bir kıyı kuşudur. Uzun gagası belirgin biçimde yukarı kıvrılır; dip kısmı turuncudur. Başının üst kısmı yüksek, alnı diktir.

Genel Görünüm ve Duruş

Gözün önündeki ince koyu çizginin üzerinde açık bir kaş seçilebilir. Baş, boyun ve göğsün iki yanındaki ince çizgiler, beyaz karından farklı bir desen oluşturur. Kısa bacaklarıyla uzun gagasının bir araya gelişi, yalnız gri-beyaz renkten daha güçlü bir tanı ipucudur.

Üreme giysisinde gri-kahverengi sırt üzerindeki iki siyahımsı çizgi V biçimi oluşturur. Üreme dışında üst taraf daha sade griye döner; omuzlardaki siyah çizgiler silikleşebilir. Karnı beyaz kalır. Gaga, sarı-turuncu dibi dışında koyudur.

Yürürken gövdesinin önü arkasından daha alçakta durabilir; sanki öne doğru devrilecekmiş gibi görünür. Kuyruğunu sık sık aşağı yukarı oynatır. Bu hareketi Dere Düdükçününü hatırlatsa da iki türün gagaları belirgin biçimde farklıdır.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Erkekle dişi tüy görünüşüyle güvenilir biçimde ayrılamaz. Gri rengin koyuluğu, tek bir kuşun eşeyini belirlemez. Erişkinlerde üreme giysisinden daha sade üreme dışı giysisine geçiş, iki eşeyde de görülen mevsimsel değişimdir.

Genç kuşun üst tarafı daha sıcak ve koyu gri-kahverengidir. Sırt ve kanat örtü tüylerindeki dar krem kenarlar, pullu bir görünüş verebilir. Bazı tüylerde koyu çapa biçimli işaretler bulunur. Gaganın dip rengi ve bacakları erişkininkinden daha donuktur; omuzdaki uzun koyu çizgiler ise daha az belirgindir.

Tüylerin eskiliği, mevsimle birlikte değerlendirilir. Avustralya Kuş Araştırmaları Birliğinin Avustralasya için hazırladığı uzman kılavuzunda, temmuz–ağustostaki varışlarda gençlerin uzun dış kanat tüyleri taze, erişkinlerinki ise aşınmış veya değişmekte olarak anlatılır. Erişkin tüy değişimi tamamlandığında ilişki tersine dönebilir: erişkinin tüyleri tazeyken gençte eski tüyler görülebilir. Kılavuz, gençlikten sonraki kısmi değişimde sırt, kuyruk sokumu ve kanat üstünü örten birçok tüyün korunabildiğini de belirtir. Aynı tazelik işareti böylece yılın her ayında aynı yaş anlamına gelmez.

Uçuşta Görünüm

Uçuşta kanadın arka kenarında beyaz bir çizgi görülür. Bu beyazlık, gövdeye yakın uzun uçuş tüylerinin ve dış uçuş tüylerinin içte kalan bölümünün uçlarındadır. Kanadın ortasını boydan boya kesen geniş bir bant değildir. Kuyruk sokumu ve kuyruk gridir.

Güçlü ve doğrudan uçuşunda kanatlar hızlı titreşiyormuş gibi görünür.

Ses ve Davranış

Uçuş çağrısı hızlı yinelenen “dudududu” gibi veya titreyen bir dizi halinde duyulabilir. Rahatsız edildiğinde daha gürültülüdür. Üreme ötüşü ise daha dolgun ve melodik, uzayan “perrii” benzeri sesler içerir.

Son derece hareketli beslenir; hızlı koşuların ardından durup avını gagalar. Başını alçakta, öne uzatarak ilerlemesi dikkat çekicidir. Bazen sığ suda gagasını iki yana hareket ettirerek de besin arar.

Erkeğin gösterisi yalnız gökyüzünde olmaz. Avustralya Müzesi tür hesabında, havadaki gösterinin yanında yerde kanatlarını titreterek, kuyruğunu kaldırıp yüksek sesle ötmesi de anlatılır. Yuva çevresini savunurken dişi kuluçkada olabilir.

Yuvası, genellikle yerde kısa bitkiler arasındaki sığ bir çukurdur; ot ve başka bitki kalıntılarıyla döşenir. Kuzey Avrasya’daki üremesini özetleyen Avustralya resmî derlemesi, tipik yumurta sayısını dört, bildirilen aralığı 2–4 olarak verir. Aynı derlemede kuluçka 23–24 gündür. Bu, yumurtaların ısıtıldığı dönemdir; yavruların yuvadan ayrılışı veya tam bağımsızlığı için verilen bir süre değildir.

Oiseaux hesabında yumurtalar gri-yeşil zemin üzerinde kızıl-kahverengi ve siyaha yakın beneklerle tarif edilir. Kuluçkaya erkeğin de katıldığı, yumurtadan çıkıştan birkaç gün sonra yavru bakımını erkeğin üstlendiği belirtilir. Henüz küçük yavrunun üst tarafı ince koyu lekeli gri-kahverengi, çenesi, boğazı ve alt tarafı beyazdır. Başın üstünden sırta uzanan koyu bir çizgi görülür. İnce tüylerle kaplı küçük yavru ile göçte görülen, pullu kanat tüyleri taşıyan uçabilir gençler farklı gelişim dönemlerindedir.

Karıştırılabilecek Türler

1. Dere Düdükçünü (Actitis hypoleucos) de başını ve kuyruğunu sallayabilir. Ancak gagası daha kısa ve düzdür; donuk yeşilimsi-gri bacakları vardır. Göğsün koyu yanları ile kapalı kanadın önü arasına giren beyaz bir çıkıntı, omuzda küçük beyaz bir alan oluşturur. Uçuşta beyaz kanat bandı belirgindir. Bu yapı, Terek Düdükçününün başta anlatılan uzun, yukarı kıvrık gagasından farklıdır.

2. Yeşil Düdükçün (Tringa ochropus) uçuşta beyaz kuyruk sokumu ve koyu kanat altıyla ayrılır. Terek Düdükçününün kuyruk sokumu gridir. Özellikle uzaklaşan bir kuşta bu alanın rengi, ikisinin benzer gri-beyaz gövdesinden daha belirgin bir fark verebilir.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Üreme ortamı yalnız çıplak tundradan oluşmaz. Rusya ve Ukrayna’daki yuva kayıtlarını birleştiren 2012 incelemesi, nehir ve göl kıyılarının yanında seyrek yaprak döken ormanları, çayırları ve insanın değiştirdiği açık alanları da kapsar. Bitki örtüsünün sık veya seyrek oluşu, yayılış alanının doğu ve batı kesimlerinde aynı değildir.

Yuva Yeri

Rusya’daki yuva kayıtları, suya yakınlığın da tek bir uzaklığa indirgenemediğini gösterir. 2012 incelemesinin bu kısmında 77 yuvanın konumu karşılaştırıldı: çoğu suyun beş metre çevresindeydi, fakat açık çayırlardaki bazı yuvalar çok daha uzaktaydı. Aşağı Ob taşkın alanlarında, yerde birikmiş dal parçalarının üstüne kurulmuş yuvalar da kaydedildi. Bunlar, ilkbahar suyu henüz çekilmemişken yükselti sağlayabilen doğal desteklerdir.

Günlük Alan Kullanımı

Üreme dışında mangrov kenarları, deniz kıyıları ve gelgit çamurluklarını kullanır. Avustralya Müzesi, yüksek gelgitte başka kıyı kuşlarıyla gruplar halinde dinlenip beslenirken yeniden dağıldığını anlatır.

Dünya Yayılışı

Kuzey Avrasya’da, Finlandiya ve Ukrayna’dan doğuya, Çukotka Yarımadası ve Rusya’nın doğusundaki Amur çevresine uzanan kuşakta ürer. Üreme alanları kuzey orman kuşağı ile alçak Arktik bölgelerdeki uygun sulak alanlardır. AviList’in v2025b sürümü türü alt türlere ayrılmayan Xenus cinereus olarak kabul eder. Üreme dışı dağılışı ise ağırlıkla kıyılardadır; doğu Afrika’dan Hint Okyanusu ve güney Asya kıyıları üzerinden Tayvan ile kuzey Avustralya’ya uzanır.

Türkiye'deki Durumu

Türkiye’de düzenli fakat az sayıda görülen bir geçiş kuşudur. OSME’nin Ocak 2024 bölgesel listesi ülkeyi bu biçimde değerlendirir; Ağustos 2022’de Giresun’un Tirebolu kıyısından bir birey bildirir. Daha eski Sandgrouse derlemesinde ise 2012’de Alaçatı’da 13 Temmuz, Hatay’daki Milleyha’da 9 Ağustos gözlemleri yer alır. Bunlar tekil gözlem bildirimleridir; yazın görülen bir kuşun yuva yaptığı veya yavru büyüttüğü sonucu çıkarılamaz.

Göç Yolculuğu

Hindistan’daki Point Calimere’de 9 Ekim 2019’da işaretlenen bir erişkin, 13 Kasım 2019’da Seyşeller’in Alphonse Adası’nda yeniden görüldü. Bu tek bireyin kaydı, Hindistan’daki bir konaklama yerinden daha güneye ilerleyebildiğini gösterir. İki tarih arasındaki süre kesintisiz uçuş süresi değildir; halka kaydı aradaki bütün konaklamaları göstermez.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Başlıca besinleri küçük omurgasızlardır: yengeçler ve başka kabuklular, solucanlar, küçük yumuşakçalar, böcekler ve larvaları. Sinek, kınkanatlı böcek ve karınca gibi farklı böcek grupları da alınır. Üreme alanlarında bazı tohumlar, örümcekler ve yumuşakçalar da besine katılır.

Nasıl Avlanır?

Çoğunlukla hızlı yürüyüp yüzeydeki avı gagalar veya yumuşak, ıslak zemini yoklar. Sığ suyun içindeki avlara da uzanabilir. Avustralya Müzesi hem alçak hem yüksek gelgitte beslenebildiğini bildirir. Bu nedenle beslenmesi yalnız gelgitin en alçak anına bağlı değildir; aynı kıyıda su yükseldikçe kullanılabilir yüzeyler değişir. Güney Kore’nin Nakdong Halici’nde Eylül 1984’te izlenen kuşlar, yengeçler yuvalarına kaçmadan yetişmek için hızla koşuyordu. Araştırmacı, yengeçler derine indiğinde çoğunun gagayla erişilemez kaldığını belirtti; bu koşullar hızlı takibin önemini açıklıyordu.

İlginç Bilgiler

## Kolonilerin Yakınındaki Yuvalar 2012’de yayımlanan Rusya ve Ukrayna yuva incelemesi 53 alandan 106 yuvayı bir araya getirdi; bunların içinde 2009’da aşağı Ob Nehri çevresinde bulunan 35 yeni yuva da vardı. Toplam 69 yuva, başka kuşların kolonilerine yakındı. Yazarlar bu yakınlığın olası koruma yararını tartışır; ancak bu sonuç her yuvanın bir koloniye bağımlı olduğunu veya yakınlığın başarıyı deneyle artırdığını göstermez. Veri, yeni saha gözlemleriyle daha eski yayımlanmış kayıtların birleşimidir. ## Yakalamak Her Zaman Yemek Değildir Güney Kore’deki Nakdong Halici’nde Eylül 1984’te yapılan çalışmada, yakalanan her yengecin yenmediği görüldü. Özellikle iri avların bir bölümü suya götürülüp yıkandı, bir bölümü ise canlı bırakıldı. Araştırmacı av büyüklüğünü çoğunlukla uzaktan, gagaya oranlayarak tahmin etmişti ve büyüklüğü fazla tahmin edebildiğini de belirtti. Bu gözlemler, “av yakalandı” ile “av yendi” arasındaki farkı gösterir; nedenini bütün kıyılarda aynı mekanizmaya bağlamaz. ## Genç Kuşların Tüy Değişimi Hindistan’ın Mandapam ve Point Calimere alanlarında, 1980–2021 arasında farklı dönemlerde toplanan halkalama verileri gençlerin tüy değişiminin de tek biçimli olmadığını gösterdi. İncelenen 37 genç kuşun 31’inde uzun dış kanat tüylerinin değişimi başlamamıştı; bazılarında ise yalnız dıştaki birkaç tüy yenilenmişti. Bir kanatta eski ve yeni tüylerin birlikte bulunması, yaş değerlendirmesinde tek bir taze tüyün yeterli olmayacağını açıklar. ## Geri Dönüş ve Yer Değiştirme Aynı kıyıya geri gelmek ile bütün bireylerin aynı yerde kalması farklı şeylerdir. Hindistan’daki bu çalışmada 1985–1988 halkalama döneminde işaretlenen dört erişkin sonraki göç mevsimlerinde yine aynı yerde yakalandı. Buna karşılık 16 Aralık 1985’te Mandapam’da halkalanmış bir genç, 25 Mart 1987’de Point Calimere’de bulundu. Bu kayıtlar hem aynı alanı yeniden kullanmayı hem kıyı değiştirmeyi gösterir. ## Adı Nereden Gelir? Türün adındaki Terek, Kafkasya’nın kuzeyinde Gürcistan ve Rusya üzerinden Hazar Denizi’ne akan Terek Nehri’nden gelir. Bu ad, kuşun yalnız o nehir çevresinde yaşadığı anlamına gelmez.

Ak Sokumlu Kumkuşu

Calidris fuscicollis

Takım Charadriiformes
Familya Çullukgiller (Scolopacidae)
IUCN Durumu VU
Arazide Teşhis İpucu
Beyaz üst kuyruk örtüsü bandını uzun kanat, gaga ve yan çizgileriyle birleştir; beyaz alan tek başına tanı değildir.

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Ak Sokumlu Kumkuşu (Calidris fuscicollis; İngilizce White-rumped Sandpiper) uzun kanatlı, koyu bacaklı küçük bir kıyı kuşudur. Kanat uçları kuyruğu aşar. Uçuşta görünen enine beyaz alan kuyruk üstünü örten tüylerdedir; bütün sağrı veya kuyruk beyaz değildir.

Genel Görünüm ve Duruş

Uzun kanatları gövdesini arkaya uzamış gösterir. Beyaz kaşı belirgindir. Gaga ince, koyu ve uçta hafif aşağı kıvrıktır. Alt gaga tabanındaki kızıllık uzaktan seçilmeyebilir.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Eşeyler tüyde benzerdir. Üreme giysisinde baş, göğüs ve yanlarda ince koyu çizgiler bulunur. Gençte sırt tüylerinin kızılımsı açık kenarları pullu görünür. Üreme dışında giysi daha sade ve gridir; yan çizgileri her kuşta belirgin değildir.

Uçuşta Görünüm

Uzun, sivri kanatlarıyla uçarken beyaz kuyruk üstü alanı özellikle üstten veya arkadan seçilir.

Ses ve Davranış

Kısa, çok tiz ve metalik “tziit” benzeri çağrı verir. Göçte başka küçük kıyı kuşlarıyla karışık gruplarda bulunabilir; bütün sürünün aynı tür olduğu sanılmamalıdır.

Karıştırılabilecek Türler

Baird Kumkuşunun (Calidris bairdii; İngilizce Baird’s Sandpiper) kanatları da kuyruğu aşar. Daha sıcak sarımsı-kahverengi, daha düz ince gagalıdır; kuyruk kökü üstü koyu kahverengidir. Ak Sokumlu’nun beyaz enine alanını göstermez. Yalnız uzun kanat çıkıntısı bu iki türü ayırmaz.

Kızıl Kumkuşu (Calidris ferruginea; İngilizce Curlew Sandpiper) beyaz kuyruk üstüyle benzeyebilir; bacakları ve aşağı kıvrık gagası daha uzundur. Üreme erişkininin başı ve alt tarafı koyu kızıldır; genç ve kış kuşunda bu renk beklenmez.

Kara Karınlı Kumkuşu (Calidris alpina; İngilizce Dunlin) daha dolgun ve kısa kanatlı, daha kıvrık gagalı görünür. Üreme giysisinde siyah karın taşır; kışın bu leke bulunmaz. Kuyruk üstünün koyu ortası Ak Sokumlu’nun beyaz alanından ayrılır.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Kuzey Amerika’nın nemli, alçak tundrasında, bazen daha kuru yükseltilerde ürer. Kanada Sarcpa Gölü’nün 1981 çalışmasında nemli sazımsı çayırlar ve bitkili tundra yamaçlarında yuvalar bulundu; bu yerel Arktik gözlem Türkiye’ye üreme alanı olarak aktarılmaz.

Yuva Yeri

Tundrada bitkilerin gizlediği sığ çanak yuva kurar. Audubon uzman hesabı genellikle dört, seyrek üç yumurta; dişinin yürüttüğü yaklaşık 22 günlük kuluçka ve 16–17 günde ilk uçuş bildirir. İnce yavru tüyleriyle kaplı yavrular bir gün dolmadan yuvadan çıkıp kendileri beslenebilir; dişi onları korur ve ısıtır. Bunlar Amerika’daki üreme bilgileridir.

Günlük Alan Kullanımı

Göçte çamurlu sığ gölet, tatlı su bataklığı ve su basmış tarlaları kullanabilir. Üreme dışında lagün ve kıyı çamurları da uygundur; yalnız deniz kıyısına bağlı değildir.

Dünya Yayılışı

Kanada’nın Arktik kesimleri ve Alaska’nın kuzeyinde ürer. Üreme dışında Güney Amerika’nın doğu ve güneyindeki uygun kıyı ve sulak alanlara, Patagonya ve Tierra del Fuego’ya kadar ulaşır.

Türkiye’deki Durumu

Türkiye ana Amerika göç yolunun dışındadır. Sean Browne’ın ilk Türkiye kaydı notu İngilizce Sandgrouse dergisinde 1997’de yayımlandı; Azerbaycan’ın ilk kaydını anlatan 2019 makalesi de buna atıf yapar. Bunlar düzenli üreme veya yoğun geçit kanıtı değildir. Bu incelemede Türkiye’nin güncel kabul edilmiş toplam kayıt sayısı doğrulanamadı.

17 Ağustos 2017’de güney Azerbaycan’ın Machmudchala Gölü yakınında belgelenen erişkinin uzun kanadı, kaşı, gagası ve giysisi birlikte değerlendirildi. Fotoğrafta açık gaga tabanı seçilmemiş, yan çizgileri de belirgin olmamıştı. Tek nadir kayıt bölgede düzenli göç koridoru bulunduğunu göstermez.

Göç Yolculuğu

İlkbaharda birçok kuş Kuzey Amerika’nın Büyük Ovalar ve Mississippi vadisinden kuzeye gider. Sonbaharda doğu Kanada’dan kuzey Güney Amerika’ya kesintisiz deniz uçuşları yapabilir. Britanya ve İrlanda’daki az sayıda düzenli konuk kaydı Türkiye’de aynı sıklığı veya aynı rotayı göstermez.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Böcek, solucan, küçük kabuklu ve yumuşakçalar yer; tohum da alabilir. Arjantin Patagonyası’nın Fracasso Plajı’nda Şubat–Mayıs 1999 konaklamasını inceleyen araştırmada dışkı analizi ve av dağılımı karşılaştırılmış; Travisia olens adlı deniz solucanı ile Darina solenoides adlı çift kabuklu başlıca avlar arasında bulunmuştur.

Nasıl Avlanır?

Çamura veya sığ suya gagasını daldırır, yüzeyden de av alabilir. Arjantin Fracasso Plajı’nın Şubat–Mayıs 1999 çalışmasında gelgit kuşağının avca zengin orta kesimleri kullanılmış, çok küçük ve büyük yerine ara boy avlar seçilmiştir. Bu yerel sonuç her bölgedeki av tercihinin aynı olduğunu göstermez.

İlginç Bilgiler

## Farklı Bakım Görevleri Erkek birden fazla dişiyle eşleşebilir. Kanada’nın Sarcpa Gölü’nde 1981 arazi çalışması, erkeğin kuluçka ve yavru bakımına katılmadığını, dişiden daha erken ayrıldığını bildirir. Eşeylerin tüyde benzemesi bakım görevlerinin eşit olduğunu göstermez; Türkiye’de bir bireyin eşeyi yalnız duruşundan seçilemez. ## Üreme Gösterileri Arktik üreme alanında erkek, derin kanat vuruşlarıyla hava gösterisi yapabilir. Yerde bir kanadını dişiye açar, kuyruğunu kaldırıp beyaz kuyruk üstünü gösterebilir. Bu gösterinin kalın titreşimli sesleri kısa uçuş çağrısından farklıdır; her kanat açma kur değildir. ## Tarihiyle Okunan Tehdit Durumu 2026 tarihli CMS ara raporu, Ağustos 2025’e kadarki durum için türün küresel IUCN sınıfını Hassas (VU) olarak verir; önceki Asgari Kaygı (LC) sınıfından değiştiğini belirtir. Rapordaki son izleme özeti hızlı azalışa işaret eder, fakat nedenlerin yeterince anlaşılmadığını da açıklar. Eski bir tür rehberindeki LC etiketi bu tarihli değerlendirme yerine kullanılmaz. Türkiye’de nadir görülme ile küresel tehdit sınıfı farklı ölçülerdir; tek bir nadir kayıttan dünya nüfusunun büyüklüğü veya azalış nedeni çıkarılamaz.

ESC ✕
Aramak istediğiniz kuşun Türkçe veya Latince adını yazın...