Tür Karşılaştırma Ekranı
Kuşların fiziksel özelliklerini, seslerini, habitatlarını ve tanımlarını yan yana karşılaştırmak için iki tür seçin.
Yelkovan
Puffinus yelkouan
Ses Kayıtları
Ses kayıtları aranıyor...
Bilimsel Tanım & Morfoloji
Hızlı Tanı
Yelkovan, koyu sırtı ve beyaz karnıyla denizin hemen üzerinde hızla ilerleyen, ince siyah gagalı bir deniz kuşudur. Kısa kuyruğu, koyu yanak arkası ve koyu kuyruk altı, yakın gözlemde yararlı tanı işaretleridir.
Buradaki anlatım, eski kaynaklarda Yelkouan Shearwater adıyla ayrı ele alınan dar Yelkovan grubuna aittir. AviList v2025b bu grubu Puffinus yelkouan yelkouan alt türüne yerleştirir; eskiden ayrı tür sayılan mauretanicus grubuyla birlikte Puffinus yelkouan, İngilizce Mediterranean Shearwater türü içinde değerlendirir. İki grubun yayılış ve davranış bilgileri birbirine aktarılmamalıdır.
Genel Görünüm ve Duruş
Gaga ince ve uzundur; ucu küçük bir kanca gibi kıvrılır. Gaganın tabanındaki tüp biçimli burun delikleri yakından seçilir. Başın koyu rengi yanağa iner; boyun yanındaki açık alanla buluştuğu sınır her bireyde aynı keskinlikte değildir.
Kısa kuyruğun altı ve kanadın gövdeye birleştiği koltuk bölgesi koyu görünebilir. Kuyruk altını, kuyruk teleklerinin kendisiyle karıştırmamak gerekir: burada anlatılan, kuyruğun dibini alttan örten tüylerdir. Perdeli ayakların uçları uçuşta kuyruğu biraz aşabilir.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Erkek ve dişinin giysisi birbirine benzer; sırttaki koyuluğa bakarak eşey belirlenmez. Aynı şekilde, tek başına koyu bir sırt görmek kuşun genç olduğunu da kanıtlamaz. Denizde uzak bir kuşun yaşını yalnız renk tonundan kesinleştirmek güçtür.
Uçuşta Görünüm
Uçuşta kanat çırpışları hızlı, süzülüşler gergin kanatlıdır. Kuş yana yattıkça bir koyu sırtı, bir açık karnı görünür. Sakin havada kanat çırpışı artar; rüzgârı kullanabildiğinde suya yakın süzülüşler uzar. Bu nedenle tek bir uçuş ritmi bütün hava koşullarına uymaz.
Ses ve Davranış
Denizde genellikle sessizken, gece kolonide boğuk ve ritmik çağrılar çıkarır. Ses eşey hakkında bilgi taşıyabilir: uzman tür hesabına göre erkeğin iki bölümlü çağrısının ikinci kısmı daha kısa ve daha tizdir. Görünüşleri benzer diye erkek ve dişinin seslerinin de aynı olduğu varsayılmaz; karışık bir kolonide hangi kuşun öttüğünü bilmek ayrıca gerekir.
Karıştırılabilecek Türler
AviList’in aynı tür içinde değerlendirdiği mauretanicus grubu, eski rehberlerde Balearic Shearwater olarak geçer. Yelkovan grubu genellikle daha açık karınlı, sırt-karın karşıtlığı daha belirgindir. Bu bir eğilimdir; yalnız açık ya da koyu karın görünümünü bütün bireyler için kesin bir sınır gibi kullanmak doğru değildir.
Boz Yelkovan (Calonectris diomedea, Scopoli’s Shearwater) daha iri ve daha ağır yapılıdır; gagası sarımsıdır ve ucu koyudur. Kanatlarını daha yavaş çırpar, daha yayvan süzülür. Yelkovan’ın ince siyah gagası ve daha hızlı, kıvrak uçuşuyla birlikte bakıldığında bu fark daha yararlıdır.
Fırtınakırlangıcı (Hydrobates pelagicus, European Storm Petrel) çok daha küçüktür; gövdesi büyük ölçüde koyu, kuyruk sokumu beyazdır. Kanat altında beyaz bir bant bulunur. Dalga üstündeki kelebek gibi düzensiz uçuşu, Yelkovan’ın uzun kanatlı çırpış ve süzülüş dizisinden farklıdır.
Habitat & Dağılım
Üreme Alanı
Üremek için kayalık adalardaki derin çatlaklar, taş yığınları ve uçurum eteklerindeki oyuklar kullanılır. Açıkta duran dal örgülü bir yuva beklenmez. Fransa millî parklarının tür hesabı, kuşların yılın büyük bölümünü denizde geçirdiğini, karaya üreme için döndüğünü anlatır. Bu nedenle denizdeki beslenme alanıyla karadaki yuva boşluğu, aynı yaşam döngüsünün iki ayrı parçasıdır.
Yuva Yeri
Yılda tek beyaz yumurta bırakılır; iki eş nöbetleşe kuluçkaya yatar. Fransa’nın Provence bölgesini anlatan LPO hesabında kuluçka 50 gün, yavrunun yuvada bakımı yaklaşık 70 gün olarak verilir. CIESM’in Akdeniz rehberi ise ilk uçuşu yumurtadan çıkıştan 60–68 gün sonra bildirir. Bu farklı anlatımlar tek bir ortalamaya çevrilmez ve Türkiye’de ölçülmüş sabit süreler gibi sunulmaz. Yuva boşluğuna yaklaşmak, karanlıkta gelen ebeveynleri engelleyebilir; deliğe el veya kamera sokulmaz.
Günlük Alan Kullanımı
İstanbul Boğazı’nda Şubat 2024’te GPS-GSM vericileriyle başlatılan izleme çalışmasının ilk kayıtlarında Marmara’nın doğusu ile boğazın doğusundaki Türkiye Karadeniz kıyıları sık ziyaret edilmiştir. Proje ekibi küçük balıkların bu alanları çekici kılabileceğini düşünür. Konum noktaları, kuşun orada hangi balığı yakaladığını doğrudan göstermez; bildirilen beslenme açıklaması bu aşamada bir yorumdur.
Dünya Yayılışı
Bu sayfadaki dar Yelkovan grubu, Akdeniz’in orta ve doğu kesimlerindeki adalarda ve Batı Karadeniz’de ürer; denizdeki yayılışı Akdeniz ile Karadeniz’i kapsar. Balear Adaları’ndaki mauretanicus grubunun Atlantik kıyılarına uzanan yayılışı bu dar grubun bütün bireylerine ait bir yolculuk gibi gösterilmez.
Türkiye'deki Durumu
Türkiye’de İstanbul ve Çanakkale boğazları, Marmara ile Karadeniz ve Ege arasındaki önemli geçiş alanlarıdır. Çanakkale’de 2019 gözlemlerini ele alan, 2022’de yayımlanmış araştırma, Türkiye’de doğrulanmış üreme kolonilerinin o tarihte bilinmediğini belirtir. Çok sayıda kuşun denizde görülmesi, yakındaki bir kıyıda yumurta veya yavru bulunduğunu kanıtlamaz. Bu sonuç 2022’deki bilgi durumunu anlatır; sonraki araştırmaların sonuçları ayrıca değerlendirilmelidir.
Göç Yolculuğu
Malta’da 2008 ve 2009’da yuvadan ayrılan on gence uydu vericisi takılmış, sekizinden kullanılabilir yolculuk bilgisi alınmıştır. Bu sekiz genç önce doğuya yönelmiş; çoğu Yunanistan çevresine giderken bazıları Doğu Akdeniz ve Kuzey Afrika kıyılarına uzanan daha geniş yolculuklar yapmıştır. Gençlerin bu farklı yolları, tek bir kıyıdaki sürünün bütün nüfus için aynı göç rotasını izlediği sonucunu desteklemez.
Beslenme & Diyet
Ne Yer?
Küçük balıklar, kalamar ve kabuklular besininin bir parçasıdır. Malta’da 2019–2021’de toplanan dışkı ve kusmuk örneklerini inceleyen 2025 çalışmasında istavrit DNA’sı sık görülmüştür. Çalışmanın sonuçları, istavritin yenen besinin ağırlığındaki ya da kuşun aldığı enerjideki payını ölçmez.
Nasıl Avlanır?
Avını yüzeyden alabilir veya suya dalarak izleyebilir. Malta’nın 2019–2021 örneklerini inceleyen DNA araştırmasında farklı av gruplarının görülmesi, hepsinin aynı derinlikte yakalandığını göstermez. Bazı balıkların gençleri yüzeye yakın yaşayabilir; daha derinde yaşayan bir balığın DNA’sı, tek başına tekne artığıyla beslenmenin kanıtı da değildir. Araştırmacılar sindirim ve kullanılan DNA belirteçlerinin hangi avların saptanabildiğini etkileyebileceğini belirtir.
İlginç Bilgiler
## Karanlıkta Koloniye Dönüş Fransa’nın Port-Cros ve Porquerolles adalarında 2005–2007 dönemindeki 44 gecelik gözlemde, koloniye dönüş saatinin ışık koşullarıyla ilişkili olduğu bulunmuştur. Ayın aydınlattığı akşamlarda kuşlar daha geç, ay battıktan sonra gelmiştir. Araştırma aynı zamanda rüzgâr ve üreme döneminin de önemli olduğunu gösterir. Sonuç, bütün kolonilerin her gece aynı saatte döndüğü ya da nedenin yalnız martılardan kaçmak olduğunun kanıtlandığı anlamına gelmez. ## Yumurta Öncesi Deniz Yolculuğu Malta’nın iki kolonisinde 2016 ve 2017’de GPS ile incelenen yumurtlama öncesi yolculuklarda, yumurtası gelişmekte olan dişiler denizde ortalama 13 gün geçirmiştir. Bu dönem, erkeğin ve yumurtası gelişmekte olmayan dişinin aynı sıradaki seferlerinden daha uzundur. Sonuç, bütün dişilerin her seferinin 13 gün sürdüğünü anlatmaz; çalışmadaki 13 yumurtlama öncesi yolculuğun ortalamasıdır. Bu yollar, aynı kolonilerde 2012–2014’te izlenen 37 kuşun 55 yavru büyütme seferindeki başlıca alanlarla az örtüşmüştür. Karşılaştırma, her kuşun iki dönemde de izlendiği anlamına gelmez. ## Geçiş Sayısı ve Birey Sayısı Çanakkale Boğazı’nda 6 Şubat–22 Mart 2019 arasında 40 gözlem günü boyunca 892 sürü geçişinde toplam 604.956 kuş sayılmıştır. Öğleden sonra Ege yönündeki hareket daha güçlüdür. Bu sayı, aynı kuş tekrar geçebileceğinden 604.956 ayrı birey veya Türkiye nüfusu demek değildir. Sayımla kuşların yaşları, eşeyleri ve üreyip üremedikleri de belirlenmemiştir; geçişin amacını yalnız yönden çıkarmak mümkün değildir. ## Açık Denizden Gelen Konumlar İstanbul Boğazı’ndaki 2024 GPS-GSM projesinde, kimi kuşların bilgileri açık denizdeyken hemen iletilememiştir. Kuşlar telefon şebekesinin kapsadığı alana girdiğinde cihazda saklanan önceki konumlar da alınmıştır. Bu durum, ekranda bir süre nokta görülmemesinin mutlaka kuşun o sırada hareket etmediğini göstermediğini açıklar. Bunlar proje raporunun izlediği kuşlardır; bütün Yelkovanların aynı yıl aynı yerleri kullandığını gösteren bir nüfus sayımı değildir. ## Süren Araştırmalar Yunanistan’ın Midilli Adası’ndaki Kalloni Körfezi’nde Şubat 2026’da yeni bir GPS-GSM izleme çalışması başlamıştır. CIESM, bu çalışmanın Akdeniz–Karadeniz hareketlerini ve olası yeni üreme yerlerini araştırmayı amaçladığını bildirir. Projenin başlaması ile bütün bu soruların yanıtlanmış olması aynı şey değildir. İzleme kayıtları geliştikçe eski kıyı sayımları, kuşların bireysel yolculuklarıyla birlikte daha iyi yorumlanabilir.
Külrengi Yelkovan
Ardenna grisea
Ses Kayıtları
Ses kayıtları aranıyor...
Bilimsel Tanım & Morfoloji
Hızlı Tanı
Külrengi Yelkovan, gövde altı da koyu olan, uzun ve dar kanatlı bir deniz kuşudur. Kanadın altını gösterdiğinde gümüşümsü bir açıklık seçilebilir; göğüs ve karın beyazlaşmaz. Koyu gövdeyle daha açık kanat altının birlikteliği, beyaz karınlı yelkovanlardan ayrılmasında önemlidir.
Külrengi Yelkovan, Sooty Shearwater ve Ardenna grisea aynı türdür. Eski yayınlardaki Puffinus griseus, bu kuşun önceki cins adıdır. İncelenen AviList v2025b alt tür ayırmaz. Kısa Kuyruklu Yelkovan (Ardenna tenuirostris) ise ayrı bir türdür.
Genel Görünüm ve Duruş
Genel rengi kurum kahverengisinden koyu griye değişir. Baş, kanadın en dış uçuş tüylerinin üstü ve kuyruk daha koyu olabilir. Sırtın omuzlara yakın tüyleri pullu görünebilir. Çene ve boğazın üst bölümü hafifçe açılsa da göğüsten başlayan alt tarafın tamamı beyaz bir alan oluşturmaz; üst tarafın daha soluk bir karşılığı gibi görünür.
Küçük, yuvarlak başı ve kısa kuyruğuna karşılık gövdesi dolgun görünür. Uzun ve ince gaganın ucu belirgin kancalıdır; üstte tüp biçimli burun açıklıkları vardır. Bu yapı, suya yakın uçarken uzaktan görülen dar kanatlı silüeti tamamlar.
Tüyler aşınma ve güneşte solmayla açılabilir.
Yeni Zelanda uzman hesabında ayaklar koyu gri anlatılır. Uçuşta kuyruk ucunun gerisine çok az taşarlar. Ayaklar gövdenin altında kaldığında ya da kuş uzaktayken arka uç olduğundan daha kısa görünebilir. Ayaklarla kuyruk arasındaki ilişki, benzer Kısa Kuyruklu Yelkovanla karşılaştırırken yardımcıdır.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Erkek ve dişi aynı tüy görünüşündedir. Gençler de genel desen bakımından erişkinlere benzer; ayrı bir beyaz karınlı gençlik giysisi bulunmaz. Deniz üzerindeki gözlemde yalnız kahverenginin koyuluğuna bakarak erkek, dişi veya kesin yaş etiketi verilmez.
Uçuşta Görünüm
Denize yakın uçarken sert kanat vuruşlarını uzun süzülüşlerle birleştirir. Rüzgâr güçlendiğinde denizin üzerinde daha yüksek yaylar çizebilir, bunları hızlı kanat vuruşları izleyebilir.
Kanat altının gövdeye yakın koyu bölümünden sonra küçük örtü tüylerinde açık kahverengi, gri ve değişen miktarda beyaz görülür. Uzun uçuş tüyleri daha koyudur. Böylece açıklık, kanadın tamamını beyazlatan tekdüze bir yüzey değil, koyu uçuş tüyleriyle çevrelenen daha açık bir bölgedir. Her kuşta aynı keskinlikte beyaz bir leke beklemek doğru değildir.
Ses ve Davranış
Denizde genellikle sessizdir. Yeni Zelanda üreme kolonilerinde ise özellikle geceleri yüksek, ritmik çağrılar duyulur. Oyukta veya yüzeyde duran iki kuş karşılıklı seslenebilir. Gündüz oyuktan daha yumuşak sesler de gelebilir.
Yeni Zelanda’nın Snares Adaları’nda 1968–1969 sezonunda izlenen on yuvada, 32 kuluçka nöbetinin ortalaması yaklaşık 9,4 gündü. Erkek ve dişinin nöbetleri benzer uzunluktaydı; değişimler gece yapılıyordu. Bu süre yumurtanın toplam gelişim süresi değildir: bir eşin oyukta kaldığı bölümün uzunluğudur. Diğeri bu sırada denizdeyken, yumurtanın başında uzun süre aynı kuş bulunabilir. Yeni Zelanda’nın Snares Adaları’nda 1969’da her gün tartılarak izlenen dokuz yavru, ilk beş gününde neredeyse her gece besin alıyordu. Büyüdükçe besinsiz geçen aralar uzadı. Bu küçük örneklem, ebeveynin her gün yuvada bulunmamasının hemen bakımın bittiği anlamına gelmediğini gösterir; araştırmacıların izlediği yavrulardaki gelişim örüntüsüdür.
Yeni Zelanda’da yuva, toprak oyuğunun sonundaki yaprak döküntüsüyle döşenmiş odadır. Tek beyaz yumurta bırakılır; kuluçkayı ve yavru bakımını iki eş paylaşır. Kuluçka 53–56 gün, yavrunun yuvada kalışı 86–106 gün sürer. Uzman hesap, uçup ayrılan yavrunun o aşamada bağımsızlaştığını bildirir. Bunlar Yeni Zelanda üreme anlatımının süreleridir. Koloni zemini oyuklarla dolu olabileceğinden girişlerin üzerinde yürünmemelidir.
Karıştırılabilecek Türler
Yelkovan adıyla bilinen yelkouan biçiminin (Puffinus yelkouan yelkouan; eski dar kapsamıyla Yelkouan Shearwater) üstü koyu gri, altı beyazdır; bazı kuşlarda kanadın gövdeye birleştiği yerde ve kuyruk altında koyu işaretler bulunabilir. İncelenen AviList v2025b yelkouan ile Balear biçimini Mediterranean Shearwater altında birleştirir. Buradaki karşılaştırma beyaz alt taraflı yelkouan alt türü içindir; bütün geniş türün tek görünüşü değildir.
Boz Yelkovanda (Calonectris diomedea; Scopoli’s Shearwater) sarımsı gaga, daha açık kahverengi baş ve beyaz gövde altı farklıdır. İyi bir alt kanat görünüşünde en dış uçuş tüylerinin diplerindeki beyazlık da görülebilir. Ancak Boz Yelkovanı Külrengi Yelkovandan ayırmak için asıl yararlı fark, beyaz gövde altıyla sarı gaganın birlikteliğidir. Külrengi Yelkovanın koyu göğüs ve karnı bu görünüşü vermez.
Büyük Yelkovanda (Ardenna gravis; Great Shearwater) koyu başlık, beyaz boyun yanları ve kuyruk dibindeki dar beyaz bant dikkat çeker. Gövde altı çoğunlukla beyaz, karınla kanat altı değişen kahverengi lekeli olabilir. Gençlerde ve sonbahar sonu-kış erişkinlerinde beyaz boyun halkası daha az belirgindir. Bu yüzden halka eksikliği tek başına Külrengi Yelkovan demek değildir; alttaki geniş beyaz alanlar da incelenir.
Kısa Kuyruklu Yelkovan (Ardenna tenuirostris; Short-tailed Shearwater) benzer koyu renktedir; başı ve gagası görece daha küçüktür. Baş ve gaga oranları, mümkünse kuş farklı açılara döndüğünde birlikte incelenir.
Habitat & Dağılım
Üreme Alanı
Güney Yarımküre’de ada ve kıyı burunlarının otlu veya ağaçlı yamaçlarında yuvalanır. Açık denizde ise akıntıların avları yoğunlaştırdığı alanları kullanır. Karadaki koyu bir oyukla denizdeki besin alanı birbirinden uzaktır; türün yaşamı yalnız kıyıda görülen sürüyle sınırlı değildir.
Yuva Yeri
Yeni Zelanda’nın Snares Adaları’ndaki eski saha araştırmasında, tünellerin ağaç köklerinden kaçınmak için kıvrılabildiği gözlendi. Bu nedenle yalnız dış girişe bakıldığında içerideki yuva odasının yeri ve biçimi anlaşılmaz. Bir orman zemininin altında, görünenden daha karmaşık tüneller bulunabilir.
Günlük Alan Kullanımı
Yeni Zelanda kolonilerinde kuşlar akşam denizde toplanır, çoğunlukla güneş battıktan sonra karaya gelir. Sabah ayrılışları gün doğmadan başlar. Oyuk sistemi karmaşıktır: birkaç çift aynı girişten yararlanabilir veya bir sistemin birden çok girişi olabilir. Bu yüzden görünen giriş sayısı doğrudan üreyen çift sayısı değildir.
Dünya Yayılışı
Güneydoğu Avustralya, Yeni Zelanda ve ona bağlı güney adaları ile Güney Amerika’nın en güneyinde ürer. Falkland ve Tristan da Cunha adaları da AviList v2025b listesindeki üreme alanları arasındadır. Üreme dönemi dışında Kuzey Atlantik’te Grönland ve kuzeybatı Avrupa’ya, Kuzey Pasifik’te Alaska Körfezi ve ABD’nin batı kıyılarına kadar ulaşır. Böylece üreme alanları güneyde olsa da yılın başka dönemlerinde kuzey denizlerinde bulunabilir.
Türkiye'deki Durumu
OSME’nin Ağustos 2024 listesi, Türkiye’nin ilk kaydını Ocak 2022’de Hatay Milleyha açıklarından bildirir. Bu tarihli nadir kayıt Türkiye’de üreyen bir topluluk veya düzenli göç koridoru bulunduğunu göstermez. Derlemedeki bilgi, sonraki bütün gözlemlerin sayıldığı güncel bir ülke toplamı değildir. Ege ve Akdeniz için her ay düzenli görülme takvimi de bu tek tarihli kayıttan çıkarılamaz.
Göç Yolculuğu
Yeni Zelanda’nın Whenua Hou ve Mana kolonilerinde 2005’te takılan aygıtlardan 19 kuşun tam yolculuk kaydı elde edildi. Kuşlar Pasifik’te sekize benzeyen geniş döngüler yaptı; Japonya, Alaska veya Kaliforniya çevresindeki üç bölgeden birinde uzun süre kaldı. Üreme dönemi dışındaki hesaplanmış yolun ortalaması 64.037 km idi. Konumlar ışık ölçümlerinden tahmin edildiğinden bu, GPS ile çizilmiş kesin bir rota değildir; Türkiye’deki kuşun kökenini de belirlemez.
Beslenme & Diyet
Ne Yer?
Kenn Kaufman’ın Kuzey Amerika için hazırladığı uzman hesabında, Kuzey Pasifik’te küçük balıklar temel besin olarak anlatılır; kril denen karidese benzeyen küçük kabuklular, başka kabuklular, kalamar ve denizanaları da alınır. Kuzey Atlantik için özellikle kril ve balık öne çıkarılır. Aynı deniz kuşu farklı okyanus kesimlerinde farklı avlardan yararlanabilir; bu bölgesel listeler belirli bir yılda ölçülmüş av yüzdeleri değildir.
Nasıl Avlanır?
Avı yüzeyden alabilir veya suya dalıp kanatlarıyla ilerleyerek kovalayabilir. Havadan da denize dalar. Besin yoğun olduğunda başka deniz kuşlarıyla, beslenen balinaların veya balıkçı teknelerinin çevresinde toplanabilir. Besin bulmada kokuya ek olarak görmeden de yararlanır; sürü balıklarını gece de avlayabilir. Suda otururken yüzeydeki veya hemen altındaki avı da gagasıyla alır.
İlginç Bilgiler
## Eşler Ayrı Yolculuk Yapabilir Aynı yuvanın eşleri göçte birlikte kalmak zorunda değildir. Yeni Zelanda’da 2005’te başlatılan Pasifik araştırmasında üç üreyen çiftin her iki eşine de aygıt takılmıştı. Eşler birbirinden bağımsız hareket etti; aynı veya farklı kuzey bölgelerini kullanabildi. Bu gözlem, göç sırasında ayrılmanın sonraki üreme döneminde eş bağının mutlaka bittiği anlamına gelmediğini gösterir. ## Bir Dalış Kaydının Sınırı Yeni Zelanda kolonilerinden 2005–2006’da geri alınan aygıtların 19’u tam yol, 11’i derinlik verisi sağladı. Örneklenen dalışlarda 68,2 metreye ulaşılmıştı. Basınç ölçümleri aralıklı yapıldığından her dalış baştan sona kaydedilmedi. Bu, gözlenen örneklemdeki en derin kayıttır; türün bütün dalışlarının aynı derinlikte olduğunu veya daha derine inemeyeceğini göstermez. ## Yuva Sıcaklığından Sonuç Çıkarmak Yeni Zelanda’nın Rakiura/Stewart çevresindeki dört adada 2024–2025 sezonunda yuva odalarının sıcaklığı kaydedildi; 96 oyuğun verisi analize girdi. Bir alandaki sonuç, diğer alanların verisiyle kurulan modelle tahmin edildi ve yaklaşık yüzde 86 doğru sınıflandı. Ancak son kontrolde, uçmadan önce yuvada bulunan yavru “başarılı” sayılmıştı; bütün yavruların uçuşu doğrudan görülmedi. Sonuç, modelin başarısını anlatır; yuvaların yüzde 86’sından yavru çıktığını söylemez. ## Yer Altındaki Isı Değişimi Aynı 2024–2025 Rakiura araştırmasında oyuk sıcaklıkları dış havaya göre daha az değişiyordu. Başarısız yuvalar da bir anda soğumak yerine, sezon boyunca başarılı yuvalardan giderek biraz daha soğuk kaldı. Bu yavaş fark, yöntemle yumurtadan çıkış anını veya ebeveynin her girişini belirlemeyi güçleştirdi. Araştırmacılar yöntemin benzer ada koşullarında sınanabileceğini, başka tür ve alanlarda ayrıca doğrulama gerektiğini belirtti.
