kusatlasi.com
Türkiye Kuşları Yükleniyor...
Dil / Language:
Türkçe | English
Seçildi Yeşilbacak (Tringa nebularia)
VS
Seçildi Kara Kızılbacak (Tringa erythropus)

Yeşilbacak

Tringa nebularia

Takım Charadriiformes
Familya Çullukgiller (Scolopacidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Hafif kalkık gaga, beyaz sırt kaması, uzun yeşilimsi bacak ve üç heceli çağrı.

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Yeşilbacak (Tringa nebularia, Common Greenshank), uzun bacaklı, güçlü ve hafif yukarı kıvrık gagalı bir düdükçündür. Yeşilimsi bacakları, açık gövdesi ve uçuşta beliren sırt deseni birlikte değerlendirilir.

Genel Görünüm ve Duruş

Üreme dışındaki erişkinin sırtı soluk gri, altı beyazdır; baş ve göğüs üstünde ince koyu çizgiler kalabilir. Üreme giysisinde üstteki koyu işaretler ve göğüs lekeleri daha belirgindir. Kuyruk beyaz zemin üzerinde koyu bantlıdır.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Erkek ve dişi aynı genel giysiyi taşır. Halkalama rehberi de tüy görünümünü iki eşey için benzer olarak verir. Fotoğrafta daha uzun gagalı görünen bireyi kesinlikle dişi diye adlandırmak uygun değildir. Görüntüdeki gaga uzunluğu tek başına güvenilir bir eşey işareti değildir.

İspanya’nın Aragon bölgesi için hazırlanmış halkalama rehberinde, ilk sonbaharındaki gencin koyu kahverengi üst tüyleri geniş açık kenarlı olarak anlatılır. Özellikle kanadı örten küçük tüylerde düzenli, açık kenarlı bir desen vardır. Erişkinin daha sade gri görünümüyle bu gençlik deseni karıştırılmamalıdır.

Aragon rehberine göre tüy yenilenmesi her erişkinde aynı zamanda başlamaz: kimi kuş üreme alanında başlayıp göçte ara verir, kimi kışlama alanına ulaşınca başlar. Gençlerin yenilenmesi kısmidir. İlkbaharda eski ve çok aşınmış gençlik telekleri, yeni tüylerle yan yana kalabilir; bu ayrıntılar her fotoğraftan okunamaz.

Uçuşta Görünüm

Üstten uçuş görünümünde kanatlar koyudur; belirgin beyaz bir kanat şeridi yoktur. Beyaz kuyruk sokumu sırta doğru üçgen halinde uzanır. Bu üçgen, kanadın ortasındaki bir şeritle karıştırılmamalıdır.

Ses ve Davranış

Çoğu zaman kuşu görmeden, güçlü ve belirgin üç notalı çağrısı duyulur. BTO’nun Britanya hesabı, sonbahar geçidindeki Yeşilbacak’ın sıklıkla bu sesle fark edildiğini belirtir. Ses, soluk gövde ve hafif kalkık gaga aynı kuşta bir araya geldiğinde daha yararlı bir tanı sağlar.

Üreme dışında tek başına dolaşabilir; besinin bol olduğu kıyılarda küçük gruplar da oluşur. Gündüzün yanı sıra gece de etkin olabilir.

Karıştırılabilecek Türler

Bataklık Düdükçünü (Tringa stagnatilis, Marsh Sandpiper), çok daha narin görünümü ve iğne gibi ince gagasıyla ayrılır. Onun bacakları da yeşilimsi olabildiğinden renk tek başına işe yaramaz. Yeşilbacak’ta özellikle daha güçlü, hafif yukarı kıvrık gaga aranır.

Yeşil Düdükçün (Tringa ochropus, Green Sandpiper), uçuşta beyaz gövdesine karşı çok koyu görünen kanat altıyla ayrılır. Yeşilbacak’ın kanat altı ise açık, hafif koyu çizgilidir. İki türde de kuyruk sokumunda beyaz bulunduğundan, yalnız bu beyaz lekeye bakmak yerine kanat altının rengini de kontrol etmek yararlıdır.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Üreme mevsiminde kuzeydeki turbalıkları, fundalık bataklıklarını ve kısmen ağaçlı açık alanları kullanır. BTO’nun İskoçya’yı anlatan hesabında, üreme bölgelerinde ötüş için kullanılan iri bir kaya veya kuru ağaçtan söz edilir. Bu kuşu yalnız deniz kıyısındaki çamurluklarla sınırlı düşünmemek gerekir.

Yuva Yeri

Yuva yerdeki sığ bir çukurdur; bitki parçaları ve tüylerle döşenebilir. BTO’nun Britanya hesabı genellikle 3–4 yumurta, çoğunlukla dişinin yaptığı 24–26 günlük kuluçka bildirir. Avustralya’nın bilimsel değerlendirmesi ise dört yumurta, 23–26 günlük kuluçka ve yavruların uçabilir hale gelmesi için 25–31 gün verir. Sayılar farklı kaynakların kapsamıdır; ortalamaları birleştirilmez. Havlı yavrular yumurtadan çıktıktan birkaç saat sonra yuvadan ayrılabilir; bu, hemen uçabildikleri anlamına gelmez. Yuva ve yavrulara yaklaşılmaz.

Günlük Alan Kullanımı

Üreme dışında çamurluk, tuzla, lagün, mangrov kıyısı ve tatlı su alanlarını kullanabilir. Kumlu kıyılarda ve mercanlık sahillerde de kaydedilir.

Dünya Yayılışı

Üreme alanı İskoçya ve İskandinavya’dan Rusya’nın uzak doğusuna uzanan kuzey sulak alanlarıdır. AviList v2025b, üreme dışında güney Avrupa ve Afrika’dan güney Asya’ya, Japonya’nın orta kesimlerine, Avustralya’ya ve Batı Mikronezya’ya yayıldığını belirtir. Bu kadar geniş bir kışlama alanı, her üreme nüfusunun aynı uzaklığa gittiği anlamına gelmez.

Türkiye'deki Durumu

Türkiye’den somut bir örnek, İzmir’in Gediz Deltası’ndaki 1990–2007 kayıtlarını değerlendiren İngilizce araştırmadır. Tür ilkbahar ve sonbaharda daha yaygın, kış ve yazın daha seyrek kaydedilmiştir; kışlayan kuşlar da bildirilir. Çalışma, bütün kıyı kuşları için 432 gözlemden 5.043 tür kaydını incelemiş, haftalık en yüksek sayımları kullanmıştır. Bunlar 5.043 Yeşilbacak ya da aynı kuşların izlenen rotaları değildir. Yazın görülmek de tek başına yuvanın bulunduğunu kanıtlamaz.

Göç Yolculuğu

İskoçya’nın kuzeyindeki Sutherland’da 2010–2016 çalışması, kısa mesafeli göçün de mümkün olduğunu gösterir. Yuvalayan 24 erişkin işaretlenmiş, 20’sine ışık düzeyinden konum tahmin eden cihaz takılmıştır. Geri alınan yedi cihazın altısında kullanılabilir veri vardır. Halkalı kuş gözlemleri ve cihaz sonuçları, bu örneklemde kışın ağırlıkla İrlanda’nın; ayrıca Britanya ve batı Fransa’nın kullanıldığını göstermiştir. Bu cihazlar GPS değildir ve bu İskoçya sonucu Türkiye’de görülen her kuşun geldiği yeri açıklamaz.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Besinleri arasında sucul solucanlar, küçük salyangozlar, böcekler ve balıklar vardır. Güney Kore’nin Dangjin yöresindeki pirinç tarlalarında 12–16 Mayıs 2016’da yapılan doğrudan gözlem ve görüntü incelemesinde Yeşilbacak’ın bu av gruplarından yararlandığı kaydedilmiştir. Beş günde küçük tatlı su balığı yemesi dört kez görülmüştür. Bu dört olay dört ayrı kuş demek değildir; bütün diyetin enerji veya ağırlık yüzdesini de vermez.

Nasıl Avlanır?

Avı yalnız gözle görüp suyun yüzeyinden almaz; gagasıyla çamurun içine de yoklayabilir. Belçika’nın Nieuwpoort kıyısında 20 Eylül 2022’de görüntülenen bir Yeşilbacak, aralık tuttuğu gagasını öne ve eğik biçimde çamura iterek ilerlemiştir. Davranış araştırması bunu, avı alttaki tortudan çıkaran bir yoklama biçimi olarak tarif eder. Gagayı suyun içinde yana süpürmekle, ucunu zemine sokmak aynı hareket değildir. Bu kayıt belirli bir kuşun davranış örneğidir; her avın mutlaka böyle yakalandığı söylenmez.

İlginç Bilgiler

## Eşler Her Mevsim Birlikte Değil İskoçya’nın Sutherland bölgesinde 2010–2016’da yapılan işaretleme araştırmasında, yuvalayan bir çiftin iki bireyi farklı kışlama alanları kullanmıştır. Bazı kuşlar aynı kışlık alana sonraki yıllarda da dönmüştür. Bu bulgular, üreme dönemindeki eş birlikteliğinin bütün yıl yan yana kalmak anlamına gelmediğini gösterir. Yine de gözlenen bir çiftin davranışı bütün çiftlerin her yıl aynı düzeni izlediği şeklinde genellenmez. ## Yirmi Yedi Yıllık Bir İzleme İskoçya’nın kuzeybatısında 1964–1990 arasındaki 27 yıllık incelemede, yerel Yeşilbacak nüfusu en yüksek ve en düşük düzeyleri arasında yaklaşık üç kat değişmiş, 1980’lerde azalmıştır. Bazı üreme bölgeleri hemen her yıl kullanılırken bazıları boş kalmıştır. Araştırmacılar 1970’lerin ortasına kadarki artışın iyi yaz koşullarıyla çakıştığını belirtir; bu tek başına nedenin kesin olarak hava olduğunu göstermez. Uzun süreli kayıt, bir yerde bir yıl çok kuş görmenin kalıcı bir artış anlamına gelmediğini anlatır. ## Halkaların Anlattığı Yolculuklar Danimarka göç atlasının 1949–2001 halkalamalarını ele alan bölümünde 1.207 Yeşilbacak işaretlenmiş, 108 kuştan 109 yeniden buluş kaydı derlenmiştir. Kayıtlar arasında Fransa ve kuzey İtalya’daki sonbahar duraklarıyla Senegal, Mali, Gana ve Kongo’daki kış buluşları vardır. Yeniden bulunan kuşların büyük çoğunluğunun aynı adada halkalanmış olması, araştırma çabasının izini de taşır. Haritadaki iki nokta arasındaki çizgi, kuşun aradaki her yerden geçtiğini gösteren sürekli bir GPS izi değildir. ## Bölgeye Göre Değişen Korunma Durumu Bir türün dünyada geniş yayılması, her bölgedeki durumunun iyi olduğu anlamına gelmez. Avustralya’nın 5 Ocak 2024’te yürürlüğe giren bilimsel değerlendirmesi, ülkenin Yeşilbacak nüfusundaki azalmalar nedeniyle türü orada “Tehlikede” sınıfında ele alır. Bu, Türkiye’ye veya bütün dünyaya aynen aktarılan bir statü değildir; AviList v2025b’nin küresel kaydı “Asgari Endişe”dir.

Kara Kızılbacak

Tringa erythropus

Takım Charadriiformes
Familya Çullukgiller (Scolopacidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Üremede kara ve ince beyaz benekli gövde; çok uzun kırmızı bacak; ince kırmızı-kara gaga; beyaz sırt-sağrı kaması ve beyaz kanat çizgisiz koyu kanat

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Kara Kızılbacak (Tringa erythropus), ince gövdeli, uzun bacaklı ve iğne gibi uzun gagalı bir kıyı kuşudur. Yaz giysisinin siyah zemini üzerindeki beyaz benekler dikkat çeker. Sonbahar ve kışta üstü gri, altı beyaz görünür.

Genel Görünüm ve Duruş

Gaga siyahımsıdır; kırmızı özellikle alt gaganın tabanındadır. Gaga ince ve düze yakın, ucu hafif aşağı kıvrıktır.

Yazın siyah gövde üzerinde beyaz tüy kenarları bulunabilir; koyu görünüş tekdüze bir siyah boya gibi düşünülmemelidir. Kış giysisinde gözün önündeki koyu çizginin üzerinde dar beyaz bir kaş bulunur. Üst taraf Kızılbacağınkinden daha açık ve sade gridir.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Dişi genellikle daha açık renklidir; baş ve alt taraf tüylerinde daha fazla beyaz uç bulunabilir. Bu değişken fark kesin eşey tayini sağlamaz.

Genç kuş kış erişkininden kahverengimsi ve daha koyudur. Üstte yoğun açık benekler, gri alt tarafta kahverengimsi enine çizgiler vardır; çene ve boğaz beyazımsıdır.

Uçuşta Görünüm

Uçuşta beyaz kanat altı örtüleri ve koltuk altı, koyu uçuş tüylerinden ayrılır. Sırtın beyaz alanı da açığa çıkar.

Ses ve Davranış

Uçuş çağrısı keskin, hızlı bir “tü-vit” ıslığıdır; ses önce alçalıp sonra yükselir.

Karıştırılabilecek Türler

Kızılbacak (Tringa totanus) daha toplu ve kahverengi görünür. Uçuşta belirgin geniş beyaz arka kanat kenarını açar. Kara Kızılbacakta bu geniş beyaz bant bulunmaz; uzun ince gaga ve daha zarif yapı da karşılaştırmaya katılır.

Yeşilbacakta (Tringa nebularia) gaga hafif yukarı kıvrıktır; bacaklar yeşilimsi, alt taraf beyazdır. Uçuşta onun da sırt ortasında geniş beyaz alan görüldüğünden, beyaz sırt tek başına Kara Kızılbacağı kanıtlamaz.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Kuzey Avrupa’daki üreme ortamı ağaçlı tundra, tayga bataklıkları ve turbalıklardır. Orman kenarındaki açık, nemli kesimler önemlidir. Buradaki yuva çevresi ile göç sırasında kullanılan tuzlu veya acı su havuzları, türün yaşam döngüsünün farklı bölümleridir.

Yuva Yeri

Kuzey Avrasya üremesini özetleyen Bouglouan hesabında yuva, ot ve yapraklarla döşenen sığ bir yer çukurudur. Genellikle 4 yumurta, son yumurtadan başlayarak 23–24 gün kuluçka verilir. Erkek bakımın çoğunu üstlenebilir; yavrular yaklaşık 28 günde uçar.

Oiseaux.net’in kuzey üreme ortamını anlatan hesabı yaklaşık 21 gün kuluçka bildirir; sürenin hangi yumurtadan sayıldığını belirtmez. Kaynaklar arasındaki bu fark korunmalıdır; iki değerin ortasından yeni bir kesin gün hesaplanamaz.

Günlük Alan Kullanımı

Üreme dışında tuzlalar, çamurlu haliçler ve acı su lagünleri kullanılır. Beslenirken su gövdesinin altına kadar ulaşabilir. Kuzeydeki yuva yerinden farklı olan bu sığlıklar, su içindeki avlara erişim sağlar.

Dünya Yayılışı

AviList bu türü alt türlere ayrılmayan Spotted Redshank adıyla kabul eder. Üreme kuşağı İskandinavya’dan Rusya içlerinden geçerek Kuzeydoğu Sibirya’daki Çukotka’ya uzanan ağaçlı tundradır. Kış alanları güney Britanya Adaları ve tropikal Afrika’dan Güney Asya üzerinden Güneydoğu Çin ile Tayvan’a yayılır. Üreme alanıyla kış alanı aynı değildir; bütün bireyler bu geniş kuşağın tamamını dolaşmaz.

Türkiye’deki Durumu

İzmir Gediz Deltası’nın 1990–2007 kayıtlarını inceleyen İngilizce araştırma, Kara Kızılbacağı geçiş göçmeni ve kış ziyaretçisi olarak sınıflandırır. Mevsim analizi, üç gözlemcinin 432 gözleminden oluşan ve bütün kıyı kuşlarını kapsayan 5.043 kayda dayanır; her hafta için en yüksek sayı kullanılmıştır. Bu yerel veri türün deltadaki durumunu anlatır, bütün Türkiye’ye ait eşzamanlı sayım değildir.

BirdLife’ın 2021 Avrupa ekinde Türkiye için ayrı bir kış nüfusu satırı verilmez. Belge, kış alanındaki bazı ülkelerin veri bildirmediğini açıkça belirtir. Bu boşluk, Türkiye’de türün kışlamadığını göstermez; Gediz’in tarihli saha kayıtlarıyla birlikte okunmalıdır. Bu kaynaklardan güncel bir Türkiye toplamı veya ülke çapında artış-azalış yüzdesi çıkarılamaz.

Göç Yolculuğu

Nicole Bouglouan’ın kuzey Avrasya yaşam döngüsünü özetleyen uzman hesabı, dişilerin erkek ve gençlerden önce güneye ayrılabildiğini anlatır. Bu genel örüntü Türkiye’deki tek bir erken kaydın dişi olduğunu göstermez; eşey, gözlem tarihinden bağımsız kanıt ister.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Besinleri arasında su böcekleri, küçük yumuşakçalar ve başka sucul omurgasızlar vardır. Uzun gagasıyla yumuşak zeminden av çıkarabilir, su yüzeyindeki böcekleri de alabilir.

Nasıl Avlanır?

Yüzerken başını suya daldırıp gövdesini öne eğebilir. Gagasını su içinde yanlara süpürerek, yüzeyden toplayarak veya zemini yoklayarak avlanır.

Gana’nın Songor ve Keta lagünlerinde Ekim–Kasım 1994’te yapılan gözlemlerde Kara Kızılbacak, küçük balıklarla beslenen toplu gruplara katılmıştır. Araştırmacılar, gagası kısmen su içindeyken ilerleme ve gagayı yanlara süpürme gibi yöntemler tarif eder. Bu sonuç, Türkiye’nin her sulak alanında balığın başlıca besin olduğunu göstermez.

İlginç Bilgiler

## Besin Topağından Çimlenen Tohum İspanya’nın güneybatısındaki Odiel tuzlalarında 2001 ilkbaharında toplanan dokuz Kara Kızılbacak besin topağının beşinde sağlam tohum bulundu. Bunlar kuşun ağızdan çıkardığı sindirilememiş parçalardır. 2006’da yayımlanan çalışmada bu örneklerden ayrılan dokuz sağlam tohumun beşi, 2003’teki 30 günlük laboratuvar denemesinde çimlendi. Sonuç, besini çoğunlukla hayvansal olan bir kuşun canlı tohum taşıyabildiğini gösterir. Fakat tohumların kuşla ne kadar yol aldığı izlenmemiştir. ## Toplu Hareket ve Nedeni Gana’da Songor ve Keta lagünlerinin Ekim–Kasım 1994 gözlemlerinde, Kara Kızılbacağın bulunduğu 47 beslenen grup kaydının 14’ü, yönü eşgüdümlü veya çok sıkışık toplu beslenme olarak sınıflandırılmıştır. Araştırmacılar gruplar oluşmadan önceki ve sonraki balık yoğunluğunu güvenilir biçimde ölçememiştir. Bu nedenle “birlikte avlanma avı artırdı” açıklaması, gözlenen toplu hareketten ayrı bir yorum olarak kalır; kesinleşmiş bir iş bölümü deneyi değildir. ## Yerel Zirve ile Ülke Toplamı Gediz Deltası’nın 1990–2007 gözlem derlemesindeki Kara Kızılbacak en yüksek sayısı, yılın 41. haftasında 500 bireydir. Değer, 2011’de yayımlanan araştırmanın haftalık gözlem kayıtlarından gelir; kış ortası toplamı veya Türkiye nüfusu değildir. Aynı çalışma, mevsim analizinde rastlantısal gözlemlerin bütün deltayı kapsamadığını özellikle belirtir. Yerel bir zirveyle ülke toplamının ayrı tutulması bu nedenle önemlidir.

ESC ✕
Aramak istediğiniz kuşun Türkçe veya Latince adını yazın...