Tür Karşılaştırma Ekranı
Kuşların fiziksel özelliklerini, seslerini, habitatlarını ve tanımlarını yan yana karşılaştırmak için iki tür seçin.
Sibirya Dağbülbülü
Prunella montanella
Ses Kayıtları
Ses kayıtları aranıyor...
Bilimsel Tanım & Morfoloji
Hızlı Tanı
Sibirya Dağbülbülü, Prunella montanella, ince gagalı ve kahverengi üst taraflı küçük bir ötücüdür. Geniş sarımsı-krem kaş, koyu tepe ve yanaklarla belirgin karşıtlık oluşturur. Ense gri, boğaz sıcak sarımsı-krem görünür. Açık kaş, koyu yanak ve sıcak açık boğaz bir arada, başın maskeli görünümünü oluşturur.
Genel Görünüm ve Duruş
Sırt ve omuzlardaki çizgiler koyu veya kızılımsı olabilir; bazı bireylerde kızıl ton çok azdır. Toochin ve Cecile’in uzman hesabında tepenin ortasının kenarlardan daha açık, koyu yanak alanının arka ucunun ise açık renkli olabildiği anlatılır. Geniş kaşın altında koyu yanak kalması başa maskeli görünüm verir. Başın yanındaki gri ense, bu sıcak ve koyu alanlardan ayrılır. Tüyleri aşınmış erişkinlerde göğüste geniş koyu işaretler bulunabilir; bu nedenle göğüsteki koyu lekeleri her zaman yalnız genç kuşlara ait saymamak gerekir.
Boğazdaki sıcak renk göğüste soluklaşır; karın beyazımsı, yanlar koyu çizgili görünebilir. Audubon’un tanımında kahverengi üst taraf ve dar bir açık kanat çizgisi de yer alır. Bu çizgi, kanat üzerinde geniş beyaz bir alan değildir; gövde ve baştaki renklerin yerini de görmek gerekir.
Yoğun çalılığın hemen yakınında, yerde küçük sıçramalarla veya alçak adımlarla ilerler. Gövdesini yere yakın tutup örtünün altına girebildiği için bir an açıkta, bir an dalların arkasında görülebilir. Bu yaşam biçimi, uzun süre açık bir tünekte bekleyen kuşlardan farklı bir gözlem deneyimi oluşturur.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Erkek ve dişi benzer temel desen taşır. Oiseaux.net dişinin kahverengi tonlarının daha az canlı, çizgilerinin daha zayıf olabildiğini belirtir. Bu küçük farklar, tek bir soluk kuşa kesin eşey etiketi koydurmaz.
Genç kuş daha silik görünümlüdür. Cornell’in tür hesabında açık devetüyü kaş, gri ense ve devetüyü alt tarafın bu yaşta da yararlı olduğu vurgulanır. Erişkinin daha canlı yüzünü beklemek, genç bir Sibirya Dağbülbülünü gözden kaçırmaya yol açabilir. İlk kıştaki kuşların da erişkinlere benzediği, fakat genel olarak daha donuk olduğu uzman hesaplarında belirtilir.
Uçuşta Görünüm
Kanatlar yuvarlak görünümlüdür; kuyruk da kahverengi tonlar taşır. Uçan küçük kuşta yüz deseni seçilmeyebilir. Türün ayırıcı baş renkleri, kuş kendiliğinden konduğunda daha rahat karşılaştırılır.
Ses ve Davranış
Cornell hesabında ötüş, yükselip alçalan seslerden oluşan zengin bir dizi olarak anlatılır. Çağrı ise ince ve tiz, art arda gelen “si, si, si” benzeri notalardır. Ötüş ile kısa çağrı aynı ses değildir; yazılı heceler de duyulan sesin yaklaşık anlatımıdır. Sesin hangi kuştan geldiği, çalılıktaki hareketini izleyerek anlaşılabilir.
Yuva küçük bir ağacın dal ayrımında veya sık çalılıkta, ince dal ve başka bitki parçalarıyla örülen bir çanaktır. Oiseaux.net 4–6 yumurta bildirir. Aşağı Ob araştırmasındaki iki yuvada yavrular son yumurtadan 10 gün sonra çıkmıştır. Baykal havzasındaki araştırmanın 2023 kongre özeti ise kuluçkayı yaklaşık iki hafta olarak aktarır. Bu farklı bölgesel bildirimler, bütün tür için tek ve kesin bir süre gibi birleştirilmemelidir. Aşağı Ob çalışmasında iki yuvadaki yavrular yuvada 10 ve 11 gün kalmıştır.
Karıştırılabilecek Türler
1. Dağbülbülü, Prunella modularis: Erişkinde baş ve göğüste belirgin gri alanlar, sırtta ise kahverengi-koyu çizgiler bulunur. Sibirya Dağbülbülü’nün geniş sıcak kaşı ile koyu yanak maskesi aynı biçimde görülmez. Genç Dağbülbülü’nde gri renk çok daha az, göğüs çizgileri daha kuvvetli olabilir; bu yüzden erişkinin gri görünümünü bütün yaşlara zorunlu kural yapmayın.
2. Kara Boğazlı Dağbülbülü, Prunella atrogularis: Erişkinde koyu boğaz önemli bir ayrımdır; Sibirya Dağbülbülü’nün boğazı sıcak açık renklidir. İki türde de kaş ve koyu yanak alanı bulunabildiğinden yalnız kaşı görmek yetmez. Genç Kara Boğazlı Dağbülbülü’nde erişkinin keskin baş ve boğaz deseni zayıflar; boğaz gri-kahverengi ve açık lekeli olabilir.
3. Büyük Dağbülbülü, Prunella collaris: Daha dolgun bir görünüm, erişkinde gri baş, beyaz üzerine koyu benekli boğaz ve yanlarda geniş kızıl-kahverengi çizgiler gösterir. Gaga tabanındaki sarı alan da yardımcıdır. Sibirya Dağbülbülü’nün geniş sıcak kaşı ve koyu yanak maskesiyle karşılaştırıldığında farklı bir baş görünümü vardır. Genç Büyük Dağbülbülü’nde boğaz benekleri bulunmayabilir; genç kuşun yanlarındaki kızıl da erişkine göre azalmıştır.
4. Sürmeli Dağbülbülü (Prunella ocularis), koyu tepe ve yanakları ile geniş açık kaşı nedeniyle benzeyebilir. Ermenistan Amerikan Üniversitesi’nin rehberinde kaş geniş ve beyaz olarak tarif edilir; Sibirya Dağbülbülü’nde ise sıcak sarımsı-kremdir. Sürmeli Dağbülbülü’nün göğüs ve yanları açık turuncu, hafif çizgilidir; genç kuşta soluk kahverengi alt taraf daha çok çizgi taşır. Bu karşılaştırmada kaşla birlikte boğaz ve göğsün rengi görülmelidir.
Habitat & Dağılım
Üreme Alanı
Kuzeydeki üreme alanlarında orman ile çalılığın bir arada bulunduğu yerler kullanılır. Söğüt ve huşlarla çevrili bataklık, tundra ve akarsu kenarları ile seyrek iğne yapraklı ormanlar örnektir. Toochin ve Cecile bu ortamları Ural Dağları’ndan doğu Sibirya’ya uzanan üreme alanları için anlatır. Tür adındaki “dağ” sözcüğü, kuşun yalnız çıplak ve kayalık yüksek tepelerde yaşadığı anlamına gelmez.
Yuva Yeri
Baykal havzasında bulunan 27 yuvanın tamamı genç iğne yapraklı ağaçlardaydı; çoğu göknar ve ladinde, küçük ağaçların gövdesine yakın kurulmuştu. Bu Baykal gözlemleri belirli bir bölgeye aittir. Yuvaya bakmak için dallar açılmamalı, gözlem uzaktan yapılmalıdır.
Günlük Alan Kullanımı
Üreme dışında da küçük ağaçlar ve korunaklı çalılıklar önemlidir. Cornell hesabı, açık ormanların ve orman kenarlarının çalılıklı bölümlerini, özellikle dar akarsuların üzerine sarkan veya kıyılarını örten sık bitki örtüsünü belirtir. Yerde besin arayan kuş için yakındaki örtüye geçebilmek bu ortamın bir parçasıdır. Bir göç durağındaki çalılık kullanımı, o yerde yuva bulunduğunu göstermez.
Dünya Yayılışı
Doğal üreme alanları Rusya’da Ural Dağları’ndan Sibirya’nın doğusuna uzanır. Güncel AviList montanella alt türünün üreme alanını Ural, Altay, Baykal çevresi ve Sikhote-Alin Dağlarıyla; badia’nınkini ise aşağı Lena Nehri’nden Ohotsk Denizi’ne uzanan kuzeydoğu Sibirya’yla ilişkilendirir. Kışın Çin’in kuzey-orta ve kuzeydoğu kesimleri önemlidir; montanella Kore’de de kışlar. Böylece üreme ile kışlama aynı yerde değildir. Kuzeydeki üreme alanları ile Çin ve Kore’deki kışlık alanlar, yılın farklı bölümlerinde kullanılan iki ayrı coğrafi kuşağı oluşturur.
Türkiye’deki Durumu
Türkiye’de çok nadir bir ziyaretçidir. İngilizce yayımlanan Türkiye kuş raporu, ilk kaydı Kasım 2006’da, ikinciyi 12 Ekim 2007’de Erzurum’daki Gelinkaya’da verir. Bu iki geçmiş sonbahar kaydı, düzenli Türkiye kışlama veya üreme nüfusu değildir. 2014 raporunda ilk kuşun badia alt türüne ait olabileceği aktarılmıştır; güncel OSME hesabı sonraki alt tür çalışmalarından sonra Türkiye kayıtlarının yeniden değerlendirilmesini önerir. Bu nedenle tür kaydının varlığı ile kuşun kesin alt türü birbirinden ayrılmalıdır.
Göç Yolculuğu
Kuzeydeki üreme alanları ile Doğu Asya’daki kışlık alanlar arasında göç eder. OSME bölge hesabı Kazakistan’ın kuzeyi ve doğusunda çok nadir geçiş ve kış ziyaretçisi, Moğolistan’da ise seyrek geçiş yapan bir kuş olduğunu belirtir. Ana yayılışın dışındaki uzak gelişleri bu düzenli mevsimsel yolculuktan ayırmak gerekir. Türkiye kaydının bulunması, burada düzenli bir göç nüfusu oluştuğunu göstermez; tek bireyin izlediği yol ayrıca bilinmelidir.
Beslenme & Diyet
Ne Yer?
Oiseaux.net’in uzman hesabı besinin başlıca böceklerden oluştuğunu, kışın tohumların da yenildiğini anlatır. Huş, kızılağaç ve fındık grubunun tohumları, kışlık bitkisel yiyecekler arasındadır. Yavrulara böcekler, özellikle kınkanatlıların larvaları getirilebilir.
Nasıl Avlanır?
Besinini çoğunlukla yerde arar; toprak, yaprak ve ot yüzeyinden küçük parçaları gagalayarak alır. Bazen çalıların veya ağaçların üzerine çıkarak da besin araştırır. Bu yüzden beslenme alanı yalnız çıplak toprakla sınırlı değildir; bitkilerin üzerindeki yiyecekleri de kullanabilir.
Rusya’daki Baykal havzası araştırmasının 2023 kongre özetinde, 1972–2010 dönemindeki gözlemler ve 234 besin örneği birlikte değerlendirilir. Kuşların ilkbaharda döndüklerinde ot tohumları, örümcekler ve kısmen buzlu akarsulardan çıkan küçük uçucu böceklerle beslendiği bildirilir. Yavruların besininde kelebek tırtılları, yaprakarılarının tırtıla benzeyen larvaları, böcek larvaları ve karıncalar yer alır. Geç sonbaharda ise ot tohumları yenmiştir.
İlginç Bilgiler
## Bir Yere Yeniden Dönmek Aşağı Ob araştırması, bazı erişkinlerin önceki üreme çevresinde yeniden yakalandığını bildirir. Sob Nehri vadisinde Temmuz–Ağustos 1976’da erişkin olarak halkalanan 10 kuştan üçü 1977’de bulunmuştur. Oktıyabrski istasyonunda 1978’de halkalanan 33 erişkinden ikisi ertesi yıl tekrar yakalanmıştır. Bu yerel geri bulmalar, yeniden yakalanmayan bütün bireylerin öldüğünü göstermez; başka yere gitmeleri veya yakalanmamaları da mümkündür. ## 2016 Avrupa Gelişi Avrupa’da 2016 sonbaharı olağandışı bir geliş yılıydı. Sikora ve çalışma arkadaşlarının 2018’de yayımladığı değerlendirme, Rusya dışındaki Avrupa kayıtlarını 11 Mart 2017’ye kadar ele aldı ve 231 kuş bildirdi. Kayıtların çoğu Baltık çevresiyle Danimarka boğazlarında yoğunlaştı. Çalışma, doğu rüzgârları, Sibirya’daki büyük yangınlar ve erken kış gibi olası açıklamaları tartışır; her kuşun neden batıya yöneldiğini izleme verisiyle göstermiş değildir. ## Yaş Ölçütünün Doğrulanması Rusya’nın Uzak Doğu bölgesindeki Muraviovka Parkı’nda Arend ve Wieland Heim’in 24 Ekim 2016 tarihli araştırma notu, yaş tayininin neden dikkat istediğini gösterir. Araştırmacılar gözün renkli bölümü, kanat örtü tüylerinin biçimi ve kenarları ile kuyruk tüylerinde olası ayrımlar tarif etti. Ancak yaşı önceden bilinen halkalı bir kuşu tekrar yakalamadıkları için, bunların yalnız öneri olduğunu açıkça belirttiler; bazı kuşların beklenen kalıba uymadığını da yazdılar. Bu gözlemler, göz rengi veya bir tüy ucunun tek başına kesin yaş göstergesi olduğunu kanıtlamaz. ## Göç Durağındaki Örtü Muraviovka Parkı’ndaki başka bir araştırma, 9 Ekim 2011’deki yangının ardından aynı sonbahar döneminde hiç Sibirya Dağbülbülü yakalanmadığını bildirdi. Yangınsız geçen sonraki dört yılda tür ekim sonuna kadar düzenli yakalanmıştı. 2025’te yayımlanan çalışmanın yazarları, yangınla açılan örtünün kuşa uygun gelmemiş olabileceğini düşündü. Yakalama sayıları doğrudan ölüm sayısı değildir; örtü değişince ağların görünürlüğü de değişebilir. Bu sonuç, bir göç durağındaki bitki örtüsüyle ilgilidir ve Avrupa’nın 2016 gelişlerinin nedenini tek başına açıklamaz.
Sürmeli Dağbülbülü
Prunella ocularis
Ses Kayıtları
Ses kayıtları aranıyor...
Bilimsel Tanım & Morfoloji
Hızlı Tanı
Sürmeli Dağbülbülü, geniş beyazımsı kaşı ve başının koyu yanlarıyla dikkat çeken bir dağ kuşudur. Çalılıklar arasında saklanabildiğinden onu fark etmek kolay değildir. Ermenistan’ın uzman tür hesabı, belirgin baş desenini Dağbülbülü ve Büyük Dağbülbülüyle ayrımda özellikle vurgular.
Genel Görünüm ve Duruş
Ermenistan uzman hesabında erişkinin tepesi ve kulak çevresi kahverengi-siyah olarak anlatılır. Göğüs ve yanlar hafif çizgili, soluk turuncudur. Bu sıcak alt gövde rengi, kuşun tamamını soğuk gri diye tanımlamanın neden eksik kalacağını gösterir.
Sırttaki koyu çizgilerin belirginliği bireyler arasında değişir. 2021 karşılaştırma çalışması, sırt ve alt gövde çizgilenmesindeki farkların alt türleri ayıran değişmez işaretler olmadığını belirtir.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Türkiye’de Demirkazık’ta 16 Mayıs 2006’da fotoğraflanan bir kuşun tepe ortası gri ve hafif çizgili, 23 Haziran 2013’tekinin tepesi daha koyudur. 2021 çalışmasındaki bu iki görüntü, tek renkten kesin erkek-dişi ayrımı yaptırmaz; iki ayrı tarihin farkı da yalnız mevsimle açıklanamaz.
Ermenistan hesabına göre genç kuş daha donuktur; soluk kahverengi alt gövdesinde çok sayıda çizgi vardır. Bu nedenle erişkinin az çizgili, daha sıcak renkli göğsünü her yaştaki kuşta beklememek gerekir.
Uçuşta Görünüm
Uçuşa özgü ayırıcı kanat deseni veya hareket ayrıntısı bu incelemede doğrulanamadı. Tanı, konan kuşun açık kaşı ve koyu baş yanlarıyla desteklenir.
Ses ve Davranış
Türkiye’de Demirkazık çevresindeki 1966 gözlemlerinde şarkı, çalı tepesinden verilen ve üç-dört saniye süren ince bir ötüş olarak anlatıldı. Araştırmacı bunu Dağbülbülünün sesine benzetmişti; bu, iki türün şarkılarının aynı olduğu anlamına gelmez.
Ermenistan uzman hesabında, büyük bir kayanın üstünden şarkı söylemesi de anlatılır. Normalde örtüde saklanan kuşun kendiliğinden açık bir şarkı yerine çıkması, baş desenini görmeyi kolaylaştırabilir.
Ermenistan uzman hesabı çalı içinde, bitkiler ve tüylerden yapılmış çanak biçimli yuvada 3–5 mavi yumurta bildirir. Güvenilir kuluçka süresi bu incelemede doğrulanamadı.
Karıştırılabilecek Türler
1. Dağbülbülü (Prunella modularis), çizgili kahverengi sırtıyla benzetilebilir. Erişkinde baş ve göğüs belirgin biçimde kül grisidir; Sürmeli Dağbülbülündeki geniş açık kaş ile koyu baş yanları aynı güçte değildir. Genç Dağbülbülünün başında daha az gri ve göğsünde daha fazla kahverengi çizgi bulunur. Bu yüzden erişkinin düzgün gri görünümünü her yaştaki Dağbülbülünde beklemek doğru olmaz. İnce gaga ve kahverengi sırt iki türde de tek başına ayırıcı değildir.
2. Kara Boğazlı Dağbülbülü (Prunella atrogularis), açık kaş ile koyu baş deseni yüzünden yakından karşılaştırılır. Erişkinin çenesi ve boğazı siyahtır; bu siyahlık yalnız erkeğe özgü değildir, erişkin dişide de bulunur. Boğaz bu yüzden ilk incelenecek yerlerden biridir. Genç Kara Boğazlı Dağbülbülünde boğaz kahverengi-gri ve açık lekeli, baş deseni daha zayıftır. Gençte erişkinin tam siyah boğazını aramamak gerekir.
3. Sibirya Dağbülbülü (Prunella montanella), koyu baş yanları ile geniş açık kaşı olan başka bir benzer türdür. Kaşı, boğazı ve göğsü daha sarı-krem bir bütün oluşturur; ense yanında gri alan, sırtta kahverengi ton ve koyu çizgiler bulunur. Gençte baş işaretleri daha az belirgindir; göğüs ile boğazda iri koyu lekeler görülür. Yalnız açık bir kaş görmek, bu tür ile Sürmeli Dağbülbülünü ayırmaz.
4. Büyük Dağbülbülü (Prunella collaris), erişkinde gri baş, gaga dibindeki sarı, beyaz boğazdaki siyah benekler ve yanlardaki kestane çizgilerle ayrılır. Genç kuşta erişkinin boğaz benekleri yoktur; bunun yerine başın bütünü ve gövde deseni incelenir.
Habitat & Dağılım
Üreme Alanı
BirdLife’ın uzman ekoloji derlemesi, Türkiye’de dağınık karamuk çalıları bulunan taşlık dağ otlaklarını belirtir. Kafkasya’nın güneyindeki alanlarda bodur ardıç, sedir ve başka çalılıklar taşıyan kayalık dağ yamaçları kullanılır.
Yuva Yeri
Türkiye’de Demirkazık çevresinde 21–30 Haziran 1966’da bulunan iki yuva, bodur karamukların dip kısmına yakın, yerden yaklaşık otuz santimetre yüksekteydi. Küçük dallar ve kökçüklerden yapılmış çanaklar, bitkilerin tüylü tohum parçaları ve hayvan kıllarıyla döşenmişti. Yuvayı görmek için çalıların dalları açılmamalıdır.
Günlük Alan Kullanımı
Türkiye’de Demirkazık çevresinin 27 Ağustos–3 Eylül 1965 gözlemlerinde, üreme sonrasında bazı kuşlar kayalık yamaçlarda Kara Kızılkuyruklarla birlikte besleniyordu. Çalılıkların çevresindeki açık kayalar da kuşun kullandığı ortamın parçası olabilir. BirdLife, kışın dağ akarsuları yanındaki çalılıklardan da söz eder.
Dünya Yayılışı
AviList’in v2025b sürümü, Türkiye, Ermenistan, Kuzey Gürcistan ve İran dağlarındaki Prunella ocularis ocularis ile Yemen’in yüksek dağlarında üreyen Prunella ocularis fagani alt türlerini aynı Sürmeli Dağbülbülü türü içinde tanır. Yemen topluluğunun üreme dışı yayılışı Güney Arabistan’a uzanabilir. Bu iki topluluğun ayrılmış alanlarda bulunması, aradaki bütün ülkelerde kesintisiz üreme olduğu anlamına gelmez. Eski kaynaklarda Prunella fagani ayrı Arabian Accentor adıyla görülebilir; bu sürümdeki alt türle karıştırılmadan okunmalıdır.
Türkiye'deki Durumu
Türkiye, türün doğal üreme alanı içindedir. BirdLife’ın 2021 Avrupa değerlendirmesinde, 2002–2012 dönemine dayanan 10.000–30.000 üreyen çift tahmini yer alır. Yöntem veri yetersizliği olarak işaretlenmiştir; ayrıntılı ve tamamlanmış bir ülke sayımı değildir. 2008–2019 ve 1980–2013 dönemlerinin nüfus eğilimleri de veri yetersizliği nedeniyle bilinmiyor olarak verilmiştir.
Göç Yolculuğu
OSME’nin 2020 bölgesel değerlendirmesi, güney-orta ve doğu Türkiye’nin dağlık üreme alanlarıyla kışın Kuzey Levant, Basra Körfezi’nin kuzeyi ve Güney İran’daki kayıtları ayırır. Güney Türkmenistan’ın Kopet Dağ bölgesindeki varlık seyrek ve düzensiz olarak anlatılır. Bunlar bölgesel kayıtlardır; tek bir kuşun bütün bu yerleri sırayla geçtiğini gösteren izleme sonucu değildir.
Beslenme & Diyet
Ne Yer?
BirdLife’ın uzman derlemesi, böcekler ve tohumlarla beslendiğini belirtir. Bu kaynak avların türlerine veya mevsimlik besin oranlarına ilişkin ayrıntı vermez.
Nasıl Avlanır?
Türkiye’de Demirkazık çevresinin 21–30 Haziran 1966 gözlemlerinde erişkinler, besinlerini çoğunlukla çalılar ve alçak bitkiler arasında arıyordu. Ermenistan hesabı, alçak toprak setlerin, kayaların ve çalıların kenarında beslenmesini de belirtir.
İlginç Bilgiler
## Görünüş ve Sesle Takson Araştırması 2021 Sandgrouse çalışmasında New York, Tring ve Berlin müzelerindeki sekiz fagani ve on beş ocularis erkek örneği incelendi; bazı ölçülerde örnek sayısı daha azdı. Kanat ve kuyruk farkları, benzer gaga ve bacak ölçüleriyle değerlendirildi. Yemen’deki fagani topluluğunun tek şarkı kaydı, Türkiye, Ermenistan ve İran’dan sekiz ocularis kaydıyla karşılaştırıldı. Yazarlar aynı tür içinde ele alınmayı destekleyen benzerlikler buldu. Tek kayıt, Yemen’deki bütün ses çeşitliliğinin ölçüldüğü anlamına gelmez. ## Yuva Gözlemlerinin Anlattıkları Türkiye’de Demirkazık’ın 1966 araştırmasında bir yuvada 27 Haziran’da iki, 29 Haziran’da üç yumurta vardı; araştırmacı yumurtlamanın üç yumurtayla tamamlandığını düşündü. Başka yuvadaki üç yavru 23 Haziran’da görülüp 28 Haziran’da yuvadan ayrılmıştı. Yumurtadan çıkış tarihleri bilinmediğinden bu beş gün, tam yavru gelişim süresi değildir. ## Uzun Aradan Sonra Yeniden Kaydetmek Azerbaycan’ın Talış Dağları’nda 2008’de yapılan arazi çalışması, eski kayıtların yeniden araştırılmasına bir örnektir. Mistan’ın kuzeydoğusundaki ardıçlı kayalıkta tür 17 Mayıs’ta görülmüş, aynı yerde 22 Haziran ve 5 Temmuz’da da kaydedilmişti. Michael Heiß’in 2010 tarihli diploma tezi, 1880 tarihli bir müze örneğinden sonra bölgeden yeni kayıt bulunmadığını aktarıyordu. Üç tarih, üç ayrı birey veya bulunmuş üç yuva demek değildir. Tezin ana sayımları 3 Nisan–8 Haziran 2008 arasında yapılmış, daha sonraki arazi gezileri 15 Temmuz’a kadar sürmüştü. Yüksek kesimler, çalışma takviminde daha geç ziyaret edilmişti. Bu örnek, arada uzun süre kayıt olmamasının tek başına yerel yok oluşu kanıtlamadığını gösterir.
