kusatlasi.com
Türkiye Kuşları Yükleniyor...
Dil / Language:
Türkçe | English
Seçildi Benekli Düdükçün (Actitis macularius)
VS
Seçildi Ak Kumkuşu (Calidris alba)

Benekli Düdükçün

Actitis macularius

Takım Charadriiformes
Familya Çullukgiller (Scolopacidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Üreme benekleri ile gaga ve oranlar birlikte; kışın Dere Düdükçünü ile dikkatli karşılaştırma gerekir.

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Benekli Düdükçünün sırtı kahverengi, alt tarafı beyazdır. Üreme giysisinde göğüs ve karındaki koyu benekler belirgindir; kışın ve gençlerde bulunmaz. Kıyıda gövdesinin arkasını aşağı yukarı oynatır. Dere Düdükçünü de bu hareketi yaptığından yalnız buna bakarak ayrılmaz.

Genel Görünüm ve Duruş

Öne eğik duruşu ve yuvarlak göğsü dikkat çeker. Düz gagası başından biraz kısadır; üremede turuncumsu, kışın soluk sarı görünür.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Üreme giysisinde iki eşey de beneklidir. Dişi ortalama daha iri ve daha büyük benekli olabilir; fakat tek bir fotoğraftaki boy veya benek farkı kesin eşey tanısı sağlamaz.

Gençler ve üreme dışı erişkinler beneksizdir. Bu nedenle beyaz karın, tek başına kuşun genç olduğunu göstermez; yaş için başka tüy ayrıntıları gerekir.

Uçuşta Görünüm

Su üzerinden alçaktan uçarken hızlı, sığ kanat vuruşlarını kısa süzülüşlerle keser. Kanatlar çoğu kez gövdenin yatay çizgisinin altında tutulur. İnce beyaz kanat çizgisi görülebilir; bu çizgi Dere Düdükçününde de vardır. Üstten çekilmiş görüntü karın beneklerini göstermez; kuş konduğunda alt tarafı yeniden incelenir.

Ses ve Davranış

Kıyıdan kalkarken iki veya üç ince ıslık notasından oluşan çağrı duyulabilir. Yazıyla anlatılan hece yalnız yaklaşık bir karşılıktır; sesin ritmiyle kuşun görünüşü birlikte değerlendirilir. Doğal çağrıyı kaydetmek için kuşu bilerek uçurmak gerekmez.

Üreme alanında iki eşey de alan savunabilir. Birden fazla erkekle eşleşen dişinin alanı içinde erkekler daha küçük bölgeleri koruyabilir. Erkeklerin bakımda büyük pay alması, hiç dişi katkısı olmadığı anlamına gelmez; eşleşme ve bakım düzeni bireyler arasında değişir.

Karıştırılabilecek Türler

Dere Düdükçünü (Actitis hypoleucos; İngilizce Common Sandpiper) asıl benzer türdür. Benekli Düdükçünün üreme giysisindeki iri karın benekleri onda bulunmaz. Benekli Düdükçünün kuyruğu, kapalı kanadın ucunu daha az geçer; Dere Düdükçününde çıkıntı daha uzundur. Bacak ve gaga renkleri yardımcı olabilir, fakat mevsimle değişir. Sade kış giysisinde oranlar, renkler ve ses birlikte incelenir; yalnız kuyruk oynatmasına bakarak karar verilmez.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Kuzey Amerika’daki üreme alanlarında nehir, dere, göl ve deniz kıyılarını kullanır. Beslenilecek kıyı, yuvaya uygun yarı açık zemin ve yavruların saklanabileceği sık bitki yamaları önemlidir.

Yuva Yeri

Amerika’daki tür hesaplarında yuva, su yakınında kuru ot ve odunsu parçalarla döşenen sığ bir çukurdur. Çoğunlukla dört yumurta bulunur; Cornell 3–5 yumurta ve 19–22 gün kuluçka bildirir. Kuluçkayla yavru bakımının büyük bölümünü erkek üstlenir; dişi katkısı değişir.

Günlük Alan Kullanımı

Üreme dışında kumlu, çamurlu veya kayalık su kenarlarında beslenebilir; kıyıdaki iskele benzeri yüzeyleri de kullanır. Yakınında birkaç birey görülse bile sıkı bir sürü oluşturması beklenmez. Aynı kıyının farklı parçalarındaki kuşlar, otomatik olarak bir üreme topluluğu veya aynı aile sayılmaz.

Dünya Yayılışı

Başlıca üreme alanı Kuzey Amerika’dadır: Alaska ve Kanada’dan Amerika Birleşik Devletleri’nin geniş kesimlerine uzanır. Üreme dışındaki yayılışı güneydeki Amerika Birleşik Devletleri ve Karayipler’den Şili ile Arjantin’e kadar uzanır. Bu alanın her bölümünü aynı bireyler kullanmaz. Eski kaynaklardaki Actitis macularia yazımı aynı türün ad geçmişine aittir; güncel AviList çifti Actitis macularius ve Spotted Sandpiper’dır.

Türkiye'deki Durumu

Türkiye’de düzenli üreyen veya her yıl beklenen bir geçit kuşu gibi sunulmaz. OSME’nin Ocak 2025 bölge listesi, onu rastlantısal konuk olarak değerlendirir ve Kirwan ve arkadaşlarının 2008 yayınına dayanarak bir kabul edilmiş Türkiye kaydı belirtir. Bu tarihli derleme, bugünkü toplam kayıt sayısının bir olduğu anlamına gelmez. Yeni bir gözlemde tarih, yer, fotoğraf ve ayırıcı işaretlerin açıklaması birlikte gerekir.

Göç Yolculuğu

Türün Amerika’daki yayılışı mevsimsel göçle bağlantılıdır; bazı batı kıyısı topluluklarında üreme ve kış alanları örtüşür. Animal Diversity Web hesabı gece ve gündüz göç ile tek veya küçük gruplu hareketleri anlatır. Britanya ve İrlanda için BTO onu seyrek rastlantısal konuk olarak ele alır. Bu iki farklı coğrafyanın bilgisi, Türkiye üzerinden geçen düzenli bir rota veya takvim oluşturmaz.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Küçük omurgasızları yer: sucul böcek larvaları, sinekler, böcekler, solucanlar, salyangozlar ve küçük kabuklular besinine katılır. Küçük balıklar da alabilir.

Nasıl Avlanır?

Kum ve çamuru gagasıyla yoklar; hareketli ava uzanır. Bitkilerden böcek toplayabilir veya havadaki böceğe hamle yapabilir. Böylece besinini birkaç farklı hareketle arar.

İlginç Bilgiler

## Değişen Eşleşme ve Bakım Bir dişinin bir üreme döneminde birden fazla erkekle eşleşmesine çok erkekli eşleşme denir. Benekli Düdükçünde erkekler kuluçka ve yavru bakımını büyük ölçüde üstlenebilir; dişiler ise alan ve eşler için rekabet edebilir. Her dişinin aynı sayıda eşe sahip olduğu düşünülmez. Bakımda dişinin katkısı ve eşleşme düzeni koşullara göre değişebilir. ## Bir Adanın Uzun Süreli Kayıtları Amerika Birleşik Devletleri’nin Minnesota eyaletindeki Little Pelican Adası’nda 1973–1982’ye uzanan araştırmada kuşlar renkli halkalarla tanındı. 1983’te yayımlanan çalışmanın 1973–1981 üreme kayıtlarında 75 ayrı dişi ve 107 ayrı erkek yer aldı. Adada daha önce ürediği bilinen dişilerin eş ve yavru başarısı, önceki yerel üremesi bilinmeyen dişilerden yüksekti. Bu karşılaştırma, deneyimliler grubunun yalnız daha yaşlı kuşlardan oluştuğunu veya bütün yeni kaydedilenlerin yaşamlarında ilk kez ürediğini kanıtlamaz. ## Geri Dönüş ile Hayatta Kalma Aynı Minnesota araştırmasında önceki üremesi başarılı olan kuşların adaya geri dönüşü daha yüksekti. Geri dönmeyen kuşun mutlaka öldüğü sonucu çıkarılmaz; başka bir yere dağılmış olabilir. Araştırmacılar özellikle erkeklerde yaşa göre değişen alan bağlılığından dolayı doğrudan bir hayatta kalma oranı hesaplamadı. Bir alanda yeniden görülmek ile hayatta olmak aynı şeyi ölçmez; bu yerel sonuç Türkiye’de rastlanan bir kuşun yaşam öyküsü olarak kullanılamaz.

Ak Kumkuşu

Calidris alba

Takım Charadriiformes
Familya Çullukgiller (Scolopacidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Dolgun yapı, siyah gaga-bacak, mevsimsel giysi ve dalga hattında beslenme birlikte değerlendirilir.

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Ak Kumkuşu, toplu gövdesi, kısa ve düz siyah gagası, siyah bacakları ve beyaz alt tarafıyla tanınan küçük bir kıyı kuşudur. Gaga yaklaşık baş uzunluğundadır; ince ve belirgin aşağı kıvrık bir gaga beklenmez. Kışın sırtı açık gri, yüzü ve alt tarafı büyük ölçüde beyaz görünür. Kapalı kanadın önündeki koyu alan, bu soluk görünüş içinde dikkat çekebilir. Tanıda açık renk tek başına yeterli değildir; gövde biçimi, gaga, bacaklar ve kanat deseni aynı kuşta birlikte değerlendirilir.

Üreme giysisinde baş, boyun, üst göğüs ve üst taraf pas kızılı, kahverengi ve siyah desenlerle renklenir. Karın ise beyaz kalır; bu nedenle kızıl göğüslü görünüm bütün alt tarafın kızıl olduğu anlamına gelmez. Tüylerin açık kenarları ile koyu merkezleri, üst tarafta pullu veya benekli bir izlenim verebilir. Bazı erişkinler daha parlak kızıl, bazıları daha soluk görünür. Aynı türün kıştaki gri-beyaz kuşuyla yazdaki kızıl desenli kuşunu karşılaştırırken bu mevsim değişimi hesaba katılır.

Genel Görünüm ve Duruş

Kapalı kanadın ön tarafındaki küçük koyu tüyler, gövdenin yanında siyaha çalan bir leke oluşturur. Kuş dinlenirken göğüs tüyleri bu alanı örtebilir; lekenin görünmemesi onun anatomik olarak bulunmadığını göstermez. Kış giysisinde üst tarafın açık gri tüyleri ince koyu çizgiler ve açık kenarlar taşıyabilir; uzaktan oldukça sade görünür. Başın ön ve yan bölümleriyle göğüs ve karın beyazdır. Bu soluk görünüm, koyu gaga ve bacakların daha belirgin seçilmesini sağlar.

Ayağında öne yönelen üç parmak bulunur; birçok başka kumkuşundaki küçük arka parmak yoktur. Yorkshire Wildlife Trust bu farkı, kum üzerindeki hızlı hareketi ve dalga kıyısındaki beslenmesiyle birlikte anlatır. Parmakların tamamı çoğu saha görüntüsünde seçilemez. Bu nedenle bir fotoğrafta arka parmağın görünmemesini tek başına tanı saymak yerine, açık renkli toplu gövde ve siyah gaga-bacaklarla birlikte değerlendirmek gerekir. Kuşu ayağını göstermek için yakından kovalamak gerekmez.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Erkek ve dişi aynı temel giysileri taşır; üreme dönemindeki kızıllık yalnız erkeğe ait bir özellik değildir. Norsk Polarinstitutt hesabı eşeylerin görünüşünü benzer olarak tanımlar. Sadece daha kızıl, daha gri ya da daha küçük görünen tek bir kuşa bakarak kesin eşey belirlenmez. Genç kuşlarda üst taraf açık gri ve siyah desenlidir; tüy uçları beyaz ve sarımsı kahverengi olabilir. Alt taraf beyazdır, göğüs yanlarında sarımsı kahverengi çizgiler görülebilir. Gençte de beyaz kanat şeridi vardır.

Gençteki siyah-beyaz sırt, erişkinin kış grisinden farklıdır. Baş ve boyunda krem-kızılımsı tonlar görülebilir.

Uçuşta Görünüm

Uçuşta koyu kanat üzerinde belirgin beyaz bir şerit görülür. Üstten bakıldığında kanadın koyu ön kenarı, beyaz çizgiyle karşıtlık yapar; alttan görünümde beyaz gövde ve açık kanat altı öne çıkar. Üreme giysisindeki kızıl üst tarafı kanat altında aramak doğru değildir. Yalnız beyaz şeritle karar verilmez; kuş konduğunda gaga ve gövde biçimi de karşılaştırılır.

Ses ve Davranış

Sahilde çoğu zaman çekilen dalganın ardından koşarken ve yeni dalga yaklaşınca geri çekilirken görülür. Bu hareket, suyun açığa çıkardığı kum yüzeyindeki küçük avlara erişmesini sağlar. Üreme dönemindeki davranışı ise aynı kıyı koşusundan farklıdır: Audubon’un tür hesabında eşleşmemiş erkeğin alçakta kanat çırpma ve süzülmeyi dönüşümlü yaptığı gösteri uçuşu anlatılır. Yerde dişiye yaklaşırken tüylerini kabartıp başını omuzlarına doğru çeker. Kur davranışı ile sıradan beslenme hareketi ayrı bağlamlarda değerlendirilir.

Çağrısı kısa ve keskindir; Oiseaux.net bunu “fit” veya “fiyit” benzeri, kalkışta duyulabilen bir ses olarak aktarır; kısa “tiu du du” dizileri de işitilebilir. Yazıyla verilen sesler yaklaşık bir anlatımdır; farklı yazarların aynı sesi farklı hecelerle aktarması başka bir türe işaret etmez.

Yere açılmış sığ yuva çukuru küçük yapraklarla döşenir. Audubon’un rehberi genellikle 4, bazen 3 yumurta ve 24–31 günlük kuluçka süresi verir. Hav tüylü yavrular yumurtadan çıktıktan kısa süre sonra yuvayı terk eder, kendi besinini toplar ve bir veya iki yetişkinin gözetiminde kalır. İlk uçuş yaklaşık 17 günlükken gerçekleşir. Yerden ayrılmadan yürüyebilmek, doğar doğmaz uçabilmekle aynı şey değildir. Bu üreme bilgileri kuzeydeki topluluklara aittir; Türkiye kumsalındaki bir yaz kuşu burada yuva olduğunu kanıtlamaz.

Karıştırılabilecek Türler

Karakarınlı Kumkuşu (Calidris alpina; İngilizce Dunlin), benzer sürülerde görülebilen gerçek bir karşılaştırmadır. Gagası aşağı doğru kıvrılır; üreme giysisinde karın altındaki belirgin siyah alan, Ak Kumkuşunun beyaz karnından farklıdır. Kışın bu siyah alan kaybolur ve alt taraf beyaz görünür; o mevsimde “siyah karın yok” diyerek Karakarınlı Kumkuşunu elemek doğru değildir. RSPB hesabı sonbaharda bazı siyah tüylerin kalabildiğini de belirtir. Bu yüzden gaganın eğriliği, yüz-göğüs deseni ve mevsim birlikte değerlendirilir; her gri-beyaz kumkuşu Ak Kumkuşu değildir.

Küçük Kumkuşu (Calidris minuta; İngilizce Little Stint) daha küçük, daha ince yapılı bir kıyı kuşudur. Naturalis’in tanı hesabı Ak Kumkuşunu ondan daha iri, kışın daha soluk ve arka parmağı bulunmayan bir tür olarak ayırır. Küçük Kumkuşunun gençlerinde sırtta iki açık renkli V biçimli çizgi görülebilir. Siyah bacak iki türde de bulunduğu için tek başına ayırıcı değildir. Yan yana olmayan kuşlarda uzaklık boy izlenimini değiştirebilir; gövde, gaga ve sırt deseninin tamamı incelenir. Küçük Kumkuşunun çamurlu iç su kenarında bulunması, Ak Kumkuşunun oraya hiç uğramayacağı anlamına gelmez.

Büyük Kumkuşu (Calidris canutus; İngilizce Red Knot) daha iri ve ağır yapılıdır; gagası orta uzunlukta, düz ve daha sağlam görünür, boynu da daha kalındır. Üreme giysisinde yüz ve alt tarafı genişçe tarçın-kızılıdır. Ak Kumkuşunda beyaz kalan karınla bu geniş kızıl alan aynı desen değildir. Üreme dışında Büyük Kumkuşunun göğsünde ve yanlarında soluk gri çizgi ve benekler görülebilir. Gençte sırtın ince açık kenarları pullu bir görünüm oluşturur. Kızıllık kaybolduğunda yalnız renge dayanmak yerine bu gövde ve gaga oranlarına bakılır; Cornell hesabının farklı yaş ve mevsim görünümleri aynı türün değişebilen giysileridir.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Üreme döneminde az bitkili, taşlı ve görece kuru tundra bölümlerini kullanır; alan çoğunlukla tatlı suya çok uzak değildir. Tundra, yüksek kuzeyde ağaçların yerini alçak bitkiler, yosun ve likenlerin aldığı açık çevredir. Svalbard’daki kuşlar haziranın ilk bölümünde kıyı ve ırmak deltalarında küçük gruplar halinde görülüp daha sonra tundra üreme alanlarına dağılır. Bu, kışın beslendiği Türkiye kumsalıyla yuva çevresinin aynı habitat olmadığını gösterir.

Yuva Yeri

Yuva yeri açık, çıplak topraktır; bir yükseltide de olabilir. Audubon hesabında taşlı tundra çevresinde yosun, liken ve alçak bitkiler, yakınlarda göl ya da göletler anlatılır. Üreme çevresi ile yumurtaların bulunduğu nokta aynı ölçekte değildir. Aktif bir yuvaya yaklaşmak yerine doğal davranışı uzaktan izleyin.

Günlük Alan Kullanımı

Üreme dışında açık kumsallar önemli beslenme alanlarıdır. Hollanda’nın Vlieland kıyısı ile Gana’nın Esiama kıyısındaki araştırmada aynı türün farklı avlarla beslendiği ve gündüzünü beslenme ile dinlenmeye farklı oranlarda ayırdığı görüldü. Gözlemler Hollanda’da 2007 sonbaharında, Gana’da 2008 ve 2009 kışlarında yapıldı; sonuç bütün kıyılara ait sabit bir günlük program değildir. Gana’daki uzun dinlenmelerin sert kabuklu avı işleme gereksinimiyle ilişkili olabileceği yazarların yorumudur; doğrudan kanıtlanmış tek neden olarak sunulmaz.

Dünya Yayılışı

Üreme yayılışı yüksek kuzey kuşağındadır: Arktik Kanada, kuzey ve doğu Groenland, Svalbard ile Sibirya’nın batı ve orta kesimleri başlıca bölgeler arasındadır. Alaska’da da üreme alanları vardır. Kışı çok daha güneydeki kıyılarda geçiren topluluklar Güney Amerika’ya, Güney Afrika’ya ve Avustralya’ya kadar ulaşır. Bunlar bütün bireylerin aynı sırayla uğradığı duraklar değildir; türün farklı coğrafyalardaki yayılışını anlatır.

Türkiye’deki Durumu

Türkiye için doğrudan bir araştırma örneği İzmir’deki Gediz Deltasıdır. Onmuş ve Sıkı’nın 2011 tarihli İngilizce makalesinde, 1990–2007 gözlemlerini özetleyen tabloda Ak Kumkuşu ilkbahar ve sonbaharda daha sık, kışın daha az kaydedilmiş; yaz dönemi için kayıt verilmemiştir. Deniz kıyısı ve lagün habitatları listelenmiş, tür için üreme kodu yazılmamıştır. Bu eski dönem tablosu, bugün bütün Türkiye’de aynı sayıda kuş bulunduğunu veya her yaz hiçbir birey görülmeyeceğini söylemez. Buradaki kanıt deltaya ve araştırmanın yıllarına aittir.

Göç Yolculuğu

Uzun mesafeli göçmendir; kuzeydeki kısa üreme mevsimiyle daha güneydeki beslenme kıyıları arasında hareket eder. Britanya ve İrlanda’daki kuşlar eskiden yalnız Sibirya kökenli sanılırken, BTO’nun aktardığı halkalama sonuçları Groenland kuşlarının da geçişte bulunduğunu ve bazılarının kışladığını göstermiştir. Bir kıyıda farklı üreme kökenlerinden kuşlar buluşabilir. Bu Britanya bulgusu Türkiye için çizilmiş bir rota değildir; Türkiye’de gözlenen tek bir bireyin doğduğu yeri veya izlediği ülkeleri yalnız bu çalışmaya bakarak belirleyemeyiz.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Küçük kabuklular, deniz solucanları ve yumuşakçalar kıyıdaki besinleri arasındadır. 2015 araştırmasında Hollanda Vlieland’daki başlıca av yumuşak gövdeli Scolelepis squamata adlı deniz solucanı, Gana Esiama’daki başlıca av ise Donax pulchellus adlı küçük çift kabuklu yumuşakçaydı. Gana’da bu avlar bütün yutulup içeride parçalanıyordu. Aynı tür, farklı kıyılarda aynı besini ve aynı beslenme süresini kullanmak zorunda değildir; bu iki alanın sonucu Türkiye kıyılarındaki bütün bireylere ait bir diyet oranı sayılmaz.

Nasıl Avlanır?

Avı yüzeyden toplar veya gagasını kuma sokar; yazın uçan böceğe hamle yapabilir. Arktik yazında böcekler önem kazanır.

Wadden Denizi’nde temmuz sonu–ekim başındaki konaklama ve tüy değişimi dönemini inceleyen 2022 araştırması dışkıdaki DNA izlerini kullanmıştır. Örneklerin yüzde 94’ünde Crangon crangon adlı karides saptanmıştır. Bu, besinin ağırlıkça yüzde 94’ünün karides olduğunu göstermez; örneklerde bulunma sıklığıdır. Sonuç o bölge ve mevsime aittir.

İlginç Bilgiler

## İlginç Bilgiler Kuzeydoğu Groenland’ın Zackenberg alanında 2003 ve 2007–2011 yazlarını kapsayan 2014 araştırmasında 188 yuva bulundu. Kuluçka düzeni değerlendirilebilen 135 yumurta takımının 45’inde tek, 90’ında iki ebeveyn görev yaptı. Tek başına kuluçkaya yatanlar arasında erkek de dişi de vardı. Bazı bireyler farklı yıllarda bakım biçimini değiştirdi. Araştırmacılar kuşları renkli halkalarla ayırt etmiş ve yuva sıcaklıklarını izlemiştir. Bu sonuç, türün bütün dünyada yalnız dişinin veya mutlaka iki eşin baktığı tek bir aile düzenine sahip olmadığını gösterir. Yüzdeler yalnız bu araştırma grubuna aittir. Gözlenen bakım ile genetik ebeveynlik ayrı sorulardır; aynı makaledeki genetik inceleme, yuvada görülen yetişkin sayısından farklı bir kanıt türüdür. Groenland’da 2011–2021 arasındaki on bir üreme mevsimini kapsayan, 2024’te yayımlanan Etchart ve arkadaşları araştırması kuluçka arasını sıcaklık kayıtlarıyla ölçmüştür. Ayrıntılı inceleme, tek ebeveynin baktığı yuvalardaki uzun aralara odaklanmıştır; iki ebeveynli yuvalarda da seyrek uzun aralar kaydedildiği için “yalnız tek ebeveynde olur” denemez. Soğuk koşullarda uzun araların görülme olasılığı yükselmiş; vücut durumu zayıf bireylerin soğukta daha uzun ayrılmasıyla ilişki bulunmuştur. Yazarlar bunu ebeveynin kendi durumunu korumasına yardımcı olabilecek bir esneklik olarak yorumlar. Araştırma, davranışın tek nedenini deneyle kanıtlamaz; uzun ara da her durumda yuvanın kalıcı terk edildiğini göstermez. Bulgular Türkiye’de kışlayan kuşlarda ölçülmüş davranışlar değildir. BTO’nun aktardığı küresel IUCN sınıfı LC, yani Asgari Kaygı’dır. Buna karşılık Birleşik Krallık’taki koruma önceliği ayrı bir bölgesel değerlendirmedir. Bir küresel etiket, bütün kumsallarda aynı sayıda kuş kaldığını veya her göç topluluğunun aynı yönde değiştiğini söylemez. BTO da göç yolu üzerindeki genel artışın son dönemde yavaşladığını aktarır; bu, Türkiye’deki nüfus için yapılmış bir sayım sonucu değildir.

ESC ✕
Aramak istediğiniz kuşun Türkçe veya Latince adını yazın...