
Ak Karınlı Kara Ağaçkakan
Tipik görünüm: Siyah gövde, beyaz karın ve açık gözler.
Biyolojik Bilgiler
Boyu
Ortak tür değeri
Kanat Uzunluğu
Ortak tür değeri
Ağırlığı
Doğal Yayılışında Gözlem Rehberi
Üç işareti birlikte ara
Tek işaretle karar vermeTipik görünümde beyaz.
Çoğunlukla siyah.
Açık renkli.
Erkek–dişi karşılaştır

DişiErkekErkeğin gaga gerisinde kırmızı bıyık bulunur.
Doğal yayılışında nerede aranır?
İri ağaçların bulunduğu ormanlarda arayın.
Üreme takvimi bölgeye göre değişir; tüm yayılış için tek takvim doğrulanmadı.
Yuva, Yumurta ve Kuluçka
Kore’deki yerel çalışmanın ayrıntıları Habitat bölümündedir.
Gür tek çağrı ve tekrarlanan “kek” dizileri.
Sessizce izleyin; erişkinlerle yavruların arasına girmeyin, yuva örtüsünü bozmayın.
Tür Bilgisi
Hızlı Tanı
İri, çoğunlukla siyah bir ağaçkakandır; tipik görünümünde açık renkli gözlerle beyaz karın dikkat çeker.
Genel Görünüm ve Duruş
Beyaz çizgiler baş ve boynu süsler. Hindistan’daki hodgsonii’nin kuyruk sokumu beyazdır; ana alt tür javensis’te siyahtır. Palawan hargitti’nin böğürleri ve alt karnı siyahtır.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Erkeğin tepesi ve gaga gerisindeki bıyık bölgesi kırmızıdır. Dişide kırmızı bıyık yoktur. Gençler daha mat ve kahverengimsidir; gözleri grimsi olabilir.
Gençlerde boğaz daha açıktır; kuyruk sokumunda beyaz izler olabilir. Kore richardsi dişisinin başı bütünüyle siyahtır.
Uçuşta Görünüm
Güçlü kanat vuruşlarıyla, kargayı andıran bir uçuşu vardır.
Javensis’in kanat altı grimsi siyah, örtü tüyleri kremdir; bilekte siyah leke vardır.
Ses ve Davranış
Gür bir “kiyik” çağrısı ve uzayan “kek” dizileri duyulur. Tek başına veya çift halinde, ayakta duran ya da devrilmiş ölü ağaçlarda görülebilir.
Her iki eşey kısa, hızlanan dizilerle davullar.
Karıştırılabilecek Türler
Büyük Gri Ağaçkakan’ın (Mulleripicus pulverulentus) gövdesi gri, boğazı kremdir. Kara Ağaçkakan’ın (Dryocopus martius) alt tarafı siyah, gagası açıktır.
Dünya Yayılışı
Hindistan, Myanmar ve Çin’in güneyinden Güneydoğu Asya’ya, Büyük Sunda Adaları’na ve Filipinler’e uzanan parçalı bir yayılışı vardır. Kore’de ayrı bir popülasyon alanı bulunur. AviList 2026, soyu tükenmiş cebuensis dahil 15 alt tür tanır.
Doğal Yayılışındaki Durumu
BirdLife’ın 2025 hesabında küresel nüfus büyüklüğü bilinmemektedir; azalmadan şüphelenilir. Japonya ve Güney Kore ülkeler tablosunda tükenmiş olarak, Kuzey Kore ise mevcut olarak listelenir. Bu kayıtlar güncel birey sayısı vermez.
Göç Yolculuğu
Göçmen olarak sınıflandırılmaz.
Üreme Alanı
Güney Kore’nin Gwangneung ormanında, richardsi alt türünün 1979’da izlenen yuvasında üç yumurta vardı. Çalışma kuluçkayı 14 gün, yavruların yuvadan ayrılmasını 26 gün olarak bildirir; bakım iki ebeveyn tarafından paylaşılmıştır. Bunlar tek bir yerel çiftin verileridir.
Yuva Yeri
Hindistan’ın Batı Gatları’ndaki 1995–1996 araştırmasında yuva oyukları çoğunlukla ölü ağaçlarda veya canlı ağaçların ölü dallarındaydı; bazıları canlı görünen ağaçlardaydı.
Günlük Alan Kullanımı
Nemli alçak ve dağ ormanlarında, çam ormanlarında, kuru yaprak döken ormanlarda ve bambulu alanlarda yaşar.
Ne Yer?
Karıncalar, termitler ve odun içinde yaşayan kınkanatlı larvalarıyla beslenir; zaman zaman meyve de tüketir.
Nasıl Avlanır?
Güney Kore’nin Gwangneung ormanındaki çalışmada, yavrularına besin arayan erişkinler ölmekte olan çamların kabuğunu soyarak içindeki larvalara ulaşıyordu. Yavru besinleri arasında kınkanatlı larvaları ve karıncalar saptandı.
Eski Bir Oyuk Her Zaman Etkin Yuva Değildir
Hindistan’ın Batı Gatları’nda 1995–1996’da bulunan 11 yuva ağacının yalnız dördü etkin kullanılıyordu. Birden fazla oyuk, üreme veya geceleme için tekrar kullanımı düşündürür; bütün deliklerin o yıl yavru barındırdığı anlamına gelmez. Aynı araştırmada kuşlar küçük, canlı ağaçlarda da besin arıyordu. Beslenme ağacı ile yuva ağacının gereksinimleri bu nedenle aynı değildir.
Ada Popülasyonlarının Ayrı Kimliği
Filipinler’de farklı adalar farklı alt türleri barındırır: Palawan’da hargitti, Mindoro’da mindorensis, Sulu Adaları’nda suluensis bulunur. Cebu’ya özgü cebuensis ise tükenmiştir. Bu ada adlarının tek bir yayılış noktasına indirgenmemesi, türün parçalı coğrafyasını anlamayı kolaylaştırır.
