kusatlasi.com
Türkiye Kuşları Yükleniyor...
Dil / Language:
Türkçe | English
Seçildi Kara Akbaba (Aegypius monachus)
VS
Seçildi Arı Şahini (Pernis apivorus)

Kara Akbaba

Aegypius monachus

Takım Accipitriformes
Familya Atmacagiller (Accipitridae)
IUCN Durumu NT
Arazide Teşhis İpucu
Dev koyu gövde, dikdörtgen kanat, iri baş-boyun ve kısa kama kuyruk.

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Kara Akbaba (Aegypius monachus; İngilizce Cinereous Vulture), çok geniş kanatlı, kısa ve hafif kama biçimli kuyruklu, iri bir akbabadır. Erişkini uzaktan siyah gibi görünse de gövdesi koyu kahverengidir. AviList v2025b’in güncel sınıflandırmasında tek tür olarak kabul edilir ve alt türlere ayrılmaz.

Genel Görünüm ve Duruş

Erişkinin başında açık gri ve mavimsi deri alanları bulunur. Göz çevresi koyudur. Boynun dibindeki kabarık, koyu kahverengi yakalık ayrı seçilir. Gaga kahverengi-siyah, bacaklar açık gridir.

Boyun tüyleri dikleştiğinde başın arkasında bir başlık gibi kabarır. Vulture Conservation Foundation, türün bazı dillerde “keşiş akbabası” diye anılmasını bu görünüme bağlar. Yakalık yaşlı kuşlarda daha açık renkli olabilir. Tüylerin yatık veya kabarık durması, kuşun baş-boyun sınırının ve genel görünüşünün farklı algılanmasına yol açar.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Erkek ve dişinin tüy renkleri birbirine benzer. CMS’nin uzman derlemesi dişilerin biraz daha iri olabildiğini belirtir; ancak renk ve uzaktan algılanan büyüklük, bir bireyin eşeyini güvenilir biçimde göstermeye yetmez. İki erişkini farklı renklerle düşünmek doğru değildir.

İlk yılındaki kuş, erişkinden daha koyu ve daha tekdüze görünür. Başını örten kısa tüyler siyaha yakındır; gagasının dibindeki çıplak, etli bölüm pembemsi olabilir. Erişkinde bu bölüm mavimsi ton alır ve baştaki örtü daha açık kahverengimsi-gri görünür.

Uçuşta Görünüm

Uçuşta kanatlar uzun ve çok geniş, yaklaşık dikdörtgen biçimindedir. Açılmış uzun uç tüyleri parmaklar gibi seçilir; kanadın arka kenarı da dişli görünebilir. Süzülürken kanatlar çoğu kez düz tutulur, uçları hafif aşağı sarkabilir. Alttan görünüş genel olarak koyudur. Bununla birlikte kanadın ön ve arka tarafındaki tüy grupları arasında ton farkı seçilebilir; bütün yüzey aynı siyah boya gibi görünmez.

Geniş daireler çizerek süzülmesi sık görülür. Kanat çırptığında hareketler yavaş ve geniştir. Oiseaux.net’in uzman hesabında, eşlerin uçuş sırasında üst üste gelmesi ve yukarıdaki kuşun aşağı sarkıttığı pençeleriyle eşinin sırtına dokunması da anlatılır. İki kuş daha sonra yeniden ayrılır. Bu, havadaki bütün yakınlaşmaları saldırı olarak yorumlamamak için yararlı bir davranış ayrıntısıdır.

Leş ararken yükselen sıcak hava akımlarını kullanarak yüksekliğe çıkar. Vulture Conservation Foundation, bu akımlar üzerinde süzülmesini türün belirgin besin arama davranışlarından biri olarak anlatır.

Ses ve Davranış

Genellikle sessiz bir kuştur.

Eşler yuvada karşılaşınca yakalık ve sırt tüylerini kabartabilir; boyunlarını uzatıp başlarını sağa sola çevirirler. Yuvadaki kuş, parmaklarını açıp bacaklarını yüksek kaldırarak yavaşça adımlayabilir. Kuyruk yukarı kalkarken kanatlar yuvanın tabanına değebilir; gelen eş de benzer bir duruş alır. Ardından kuyruk indirilip kanatlar aşağı bırakılır ve kuşlar gagalarıyla birbirlerinin gagasına, başına ve boyun tüylerine dokunur. EAZA derlemesinde anlatılan bu selamlaşma, yalnız bir kuşun tüylerini kabartmasından daha ayrıntılı, karşılıklı bir davranış dizisidir.

Yuva, kalın dallarla kurulan büyük bir yapıdır. Fransa’ya ilişkin LPO üreme anlatımında iki erişkinin yuva yapımını, kuluçkayı ve yavru bakımını paylaştığı belirtilir. Tek yumurta yaklaşık 54 günde açılır; yavru 100–120 gün yuvada kalır ve uçtuktan sonra da haftalar boyunca erişkinlerden besin alır. Bu süreler Fransa’daki üreme döngüsüne ilişkin uzman özetindendir.

Yeni çıkmış yavru, gri-beyazdan gri-kahverengiye değişen hav tüyleriyle örtülüdür. EAZA’nın 2023 tür derlemesi, erişkinlerin yuttukları besini geri çıkarıp yavruya küçük parçalar halinde verdiğini anlatır. Yavru büyüdükçe sunulan besini kendisi gagalar. İki ebeveyn de bakıma katılır. Aynı uzman derlemesinde ilk uçuş tüylerinin yaklaşık 30 günlükken çıkmaya başladığı, kuşun yaklaşık 60 günlükken bütünüyle tüylenmiş olduğu belirtilir. Bunlar Türkiye’de ölçülmüş bir büyüme çizelgesi değil, türün gelişimine ilişkin derleme bilgileridir.

Karıştırılabilecek Türler

Kızıl Akbaba (Gyps fulvus; İngilizce Griffon Vulture) benzer bir siluet oluşturabilir. Kara Akbabanın kanadı düz veya hafif aşağı tutulur; kama biçimli kuyruğu biraz daha uzundur. SEO/BirdLife’ın karşılaştırmasında Kızıl Akbaba hafif V biçiminde süzülür. Erişkin Kızıl Akbabanın açık kahverengimsi-gri gövdesi koyu uçuş tüyleriyle karşıtlık oluşturur; yakalığı beyaz, gagası kemik rengindedir. Gençte gaga da koyu olduğundan bu renk tek başına yeterli değildir.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Köroğlu Dağları’ndaki 2018–2019 Türkiye araştırmasında tanımlanan 76 yuva ağacının tümü karaçamdır (Pinus nigra subsp. pallasiana). Bunlar etkin ve etkin olmayan yuvaları birlikte kapsar. Ağaçların büyük bölümü çevresindeki ağaçlara göre baskın konumdadır. Bu bulgu, yuva kurulan ormanın yapısıyla ilişkilidir; araştırma yalnız bir bölgedeki ağaçları ölçmüştür.

Yuva Yeri

Yuva ağacının türü bölgelere göre değişebilir. SEO/BirdLife, İspanya’da çamların yanında pırnal meşesi ve mantar meşesi ormanlarını, ayrıca başka meşe, kızılağaç ve ardıçlardaki yuvaları anlatır. Mallorca’da deniz falezlerinin kenarında büyüyen çamlar da kullanılır. Yuva çoğunlukla ağaçtadır; kaynak, seyrek kayalık ve zemin yuvalarını da ayrıca bildirir.

Günlük Alan Kullanımı

Üreme alanındaki ağaçlarla besin aranan çevre birlikte önemlidir. CMS’nin 2017 uluslararası derlemesi, orman kenarlarından açık otlak ve bozkırlara uzanan çeşitli alanlarda leş arandığını anlatır. Üreyen kuşlar beslenme yolculuğundan yuvaya döner; üremeyen bireyler, besinin düzenli bulunduğu yerlerde yoğunlaşabilir.

Dünya Yayılışı

Kara Akbabanın üreme alanları İber Yarımadası ve Avrupa’nın güneyinden Türkiye, Kafkasya ve Orta Asya üzerinden Moğolistan ile Çin’e uzanır. Bu alan kesintisiz bir kuşak değildir. CMS’nin 2017 eylem planında Kore, üreme ülkeleri arasında değil, kışlama alanları arasında gösterilir.

Türkiye'deki Durumu

Bolu’nun Köroğlu Dağları’nda 2018–2019’da yapılan 37 arazi çalışmasında etkin yuvalar izlenmiştir. 2018’de 39, 2019’da 60 etkin yuva bulunmuş; sırasıyla 26 ve 44 yavrunun uçtuğu görülmüştür. Araştırmacıların kuzeybatı Anadolu için verdiği en az 200 çiftlik tahmin, başka üreme alanlarını da dikkate alır; bütün Türkiye’nin güncel sayımı değildir.

Göç Yolculuğu

Türkmenbaba Dağları’nda, Eskişehir ile Kütahya arasındaki üreme alanında 2009–2010’da dört yavruya GPS vericisi takılmıştır. Bir kuş daha sonra ölü bulunmuş; 2012’de yayımlanan hareket sonuçları kalan üç genç erkeğe dayanmıştır. Bu üç kuş 105–148 gün izlenmiş ve toplam 993 konum alınmıştır. Önce doğdukları yuvanın yakınında kalmış, ardından farklı yollarla güneydoğuya yönelmişlerdir. Yalnız ikisinin Suudi Arabistan’a ulaştığı doğrulanmış; üçüncü kuşun sinyali Suriye sınırı yakınında kesilmiştir. Vericinin susması ölüm kanıtı değildir. Bu küçük genç erkek örneklemi, Türkiye’deki bütün erişkin ve gençlerin aynı yolu izlediğini göstermez.

CMS’nin derlemesinde Avrupa’daki erişkinler çoğunlukla yerleşiktir; gençler daha geniş alanlara dağılır. Asya’nın bazı topluluklarında mevsimsel göç görülür. Hareketler, kuşun yaşına ve yaşadığı bölgeye göre değişir.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Besinin büyük kısmını leş oluşturur; nadiren yavaş hareket eden veya hasta canlı hayvanları da alabilir. İri gövdesi ve güçlü gagası, aynı leşten beslenen kuşlar arasındaki rekabette avantaj sağlar. Küçük bir hayvan leşini de değerlendirebilir; yalnız çok büyük hayvanların ölüsüne bağımlı değildir.

2010’da yayımlanan Türkiye araştırması, üreme döneminde toplanan 120 sindirilmemiş besin topağını ve ölü bulunan bir kuşun mide içeriğini incelemiştir. Besin topağı, kuşun sindiremediği parçaları ağzından çıkarmasıyla oluşur. Koyun kalıntıları topakların %76,6’sında bulunmuştur; yaban domuzu ve tavuk da kaydedilmiştir. Bu oran yenilen etin ağırlığını göstermez. Aynı topakta birden fazla hayvanın kalıntısı bulunabildiğinden, besinlerin görülme sıklıkları tek bir toplam pay gibi okunamaz.

Nasıl Avlanır?

Et parçalarını gagasıyla çekerek koparır. EAZA tür derlemesine göre, erişilmesi güç kısımlara başını ve boynunu leşteki açıklıklardan uzatabilir. Kemiğe yapışık eti ayırırken gagasının keskin kenarlarını kemik boyunca kaydırır; gagayı açıp kapatma hareketi makasın çalışmasına benzetilir.

İspanya’nın batısı ve orta kesiminde Aralık 2003–Aralık 2006 arasında yapılan deneysel çalışmada 134 leş sunumu izlenmiştir. Besin türünün ayrıntılı karşılaştırılması 99 gözlemden oluşan bir alt örnekleme dayanır. Kuşlar orta büyüklükteki ayrı kas parçalarıyla küçük et ve kiriş parçalarını tercih etmiştir. Kiriş, kası kemiğe bağlayan sağlam dokudur. Bulgular, araştırmacıların kontrollü olarak sunduğu besinlere ilişkindir.

İlginç Bilgiler

## Yuva Sayımı ile Nüfus Artışı Aynı Şey Değildir Köroğlu Dağları’nın 2018–2019 yuva araştırmasında ilk yıl bazı yuvaların bulunamamış olabileceği belirtilir. Bu nedenle etkin yuva sayısındaki fark, doğrudan nüfus artışı sayılmaz. Kötü hava, erken dönemde çalışma alanına ulaşmayı güçleştirmiştir. Araştırmacılar üreme tarihlerini yavrunun görünüşünü başvuru gelişim verileriyle karşılaştırarak yaklaşık belirlemiş; kuluçka, yumurtadan çıkış ve uçuş zamanlarını on günlük dilimlerle değerlendirmiştir. ## Eski Alanlarına Dönüş Fransa’da Kara Akbaba, yeniden doğaya yerleştirme çalışmalarıyla eski alanlarına dönebilmiştir. LPO’nun 2022 özetine göre Grands Causses’da 1992–2004 arasında 53 kuş salınmıştır. Fransa’nın üç yerleştirme bölgesinde 2021’de yumurta bırakmış toplam 51 çift bildirilmiştir. Bunların 29’u Causses, 14’ü Baronnies ve sekizi Verdon’dadır. Salım sayısı ile üreyen çift sayısı, programın farklı aşamalarını anlatır. ## Leşin Güvenli Olması CMS’nin 2017 planı, İspanya’da 1992–2013 arasında zehirlenmiş bulunan 578 Kara Akbaba bildirir. Bunlar tespit edilen kuşlardır; gerçek kayıpların tamamı sayılmamıştır. Başka hayvanları öldürmek için bırakılan zehirli yemler de akbabaların besinine karışabilir. Leşin bol olması, besinin güvenli olduğu anlamına gelmez. ## Besinin Geldiği Yerin İzleri Leş aranan yer her zaman yuvanın yakınında değildir. Fransa’daki LPO uzman anlatımı, yuvaların altında bulunan hayvan kulak küpelerinin besinin geldiği belediyeyi belirlemekte kullanılabildiğini açıklar. Küpe, hayvan yetiştiriciliğinde kullanılan kimlik işaretidir. Bu izler besinin nereden taşınmış olabileceğini gösterebilir; kuşun iki nokta arasında izlediği bütün uçuş yolunu tek başına ortaya koymaz.

Arı Şahini

Pernis apivorus

Takım Accipitriformes
Familya Atmacagiller (Accipitridae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Öne çıkan küçük baş, uzun kuyruk ve kanat tutuşunu birlikte değerlendir. Erişkin ve genç göz/gaga dibi ile bant düzenleri farklıdır.

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Arı Şahini (Pernis apivorus; European Honey Buzzard), küçük ve öne uzanan başı, belirgin ince boynu ve uzun kuyruğuyla tanınan bir gündüz yırtıcısıdır. Gövdesi açık, koyu veya kızıl tonlarda olabilir; siluet ve tüy deseni birlikte değerlendirilir.

Genel Görünüm ve Duruş

Tünemiş kuşta da ince baş ve gaga dikkat çeker. Dallarda veya yerde rahatça yürüyebilir; besin araması gökyüzüyle sınırlı değildir.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Erişkin erkekte baş çoğunlukla gri, dişide kahverengidir. Erişkinin gözü sarı, gaga dibindeki yumuşak bölüm koyu gri-mavidir. Gençte göz koyu, gaga dibi sarıdır. Genç kuşun açık veya koyu giysisi tek başına eşeyini göstermez.

Gençte kuyruk bantları erişkinin düzeninden farklı olabilir. Bazılarında erişkine benzeyen veya çok silik bantlar bulunur. Yaş değerlendirmesinde bu değişkenlik ile göz ve gaga dibi birlikte dikkate alınır.

Uçuşta Görünüm

Erişkinin kuyruğunda genellikle uç yakınında bir koyu bant, köke yakın iki bant bulunur. Koyu bilek lekesi kanadın altındadır. Süzülürken kanatlar çoğunlukla gövde düzeyinde, uçları biraz aşağıda tutulur; tek anlık duruş kesin ölçüt değildir.

Ses ve Davranış

İnce, dalgalanan ıslığı üreme alanına yerleşirken daha sık, yuvalama ilerledikçe daha seyrek duyulabilir. Yuva yakınında rahatsız edildiğinde çağrı sertleşebilir. Ses almak için yuvaya yaklaşılmaz.

Karıştırılabilecek Türler

Şahin (Buteo buteo; Common Buzzard), daha iri başlı ve kısa boyunlu görünür; kuyruğu da daha kısadır. Arı Şahininin öne çıkan küçük başı ve uzun kuyruğu ayırmaya yardım eder.

Küçük Kartal (Hieraaetus pennatus; Booted Eagle), açık giyside beyazımsı gövde ve kanat örtüleriyle koyu uçuş tüyleri arasında belirgin karşıtlık gösterir. Koyu giyside aynı açık gövde görülmez.

Tepeli Arı Şahini (Pernis ptilorhynchus; Crested Honey Buzzard, ayrıca Oriental Honey-buzzard) zor bir benzeridir. AlUla rehberinde daha geniş kanat, altı belirgin uç tüyü ve daha kısa kuyrukla ayrılır; Arı Şahininde genellikle beş uç tüy belirgindir. Tüyler kapalıysa bu sayı güvenle okunamaz; yalnız tepelik izlenimi yeterli değildir.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Üremede olgun ormanlara, beslenmede çevredeki açıklıklara gereksinim duyar. Yaprak döken, iğne yapraklı ve karışık ormanları; besin ararken çayır ve otlakları kullanır.

Yuva Yeri

Uygun eski dal yuvasını kullanabilir veya ağaçta yenisini yapabilir. İçindeki yapraklı sürgünler yuvalama boyunca yenilenir.

BTO’nun Avrupa kaynaklarına dayanan uzman derlemesinde tipik yumurta sayısı 2, kuluçka 30–35 gün, yavrunun uçabilir duruma gelmesi 40–44 gündür. Kuluçkayı çoğunlukla dişi üstlenir; erkek de katılabilir. Bunlar Türkiye’de ölçülmüş ortalamalar değildir.

Günlük Alan Kullanımı

İstanbul Boğazı’ndaki 2006 araştırmasında, kuşların yamaçlardaki yükselen havadan yararlanırken hem dönerek hem düz süzüldüğü anlatılır. Bu nedenle kuşlar aynı yönde düz bir çizgi izlemek zorunda değildir; sayımda hareket yönünü takip etmek önemlidir.

Dünya Yayılışı

Üreme yayılışı Avrupa’dan batı Asya’ya, İran ve Sibirya’ya kadar uzanır; Türkiye de bu coğrafyadadır. Kışın temel yayılışı Sahra’nın güneyindeki Afrika’dır.

Türkiye’deki Durumu

Üner ve arkadaşlarının İstanbul Boğazı’nda 18 Mart–31 Mayıs 2006 araştırmasında, 72 sayım gününde toplam 538 saatlik gözlemle 9.085 Arı Şahini sayılmıştır. Nokta, Sarıyer ile Rumelifeneri arasındaki Keskin Viraj’dır. İlk kuş 12 Nisan’da görülmüş, yoğun geçit 30 Nisan’dan sonra başlamıştır. Üç gün sayım yapılamamış, hava bazı gözlem saatlerini sınırlamıştır. Bu sayı Türkiye’nin toplam üreyen kuş sayısı değildir.

Göç Yolculuğu

İsveç’in güneybatısında 1997–2000’de verici takılan kuşları inceleyen araştırmada, izlenen altı erişkin Cebelitarık üzerinden Afrika’ya geçmiştir. Üç gencin yolları daha farklıdır; seyrek konumlar nedeniyle bazılarının deniz geçiş yeri kesinleşmemiştir. Bu küçük örneklem Türkiye’deki bütün Arı Şahinleri için aynı göç çizgisini sağlamaz.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Yaban arısı yuvalarındaki gelişmekte olan yavruları yer: yumuşak gövdeli larvalar ile erişkin böceğe dönüşüm evresindeki pupaları peteklerle alabilir. Başka iri böcekleri, bazen kurbağa, küçük sürüngen ve kuşları da tüketir. Temel besini bal değildir.

Nasıl Avlanır?

Güçlü ayaklarıyla toprağı eşeleyip gömülü böcek yuvasına ulaşır. Göz ve gaga çevresindeki sert tüyler korunmaya yardım eder; burun delikleri dar yarıklardır. Bunlar tam bağışıklık sağlamaz. Petek parçaları yerinde yenebilir veya yavruya taşınabilir; iki ebeveyn de yavru besler.

İlginç Bilgiler

## Kanatlarını Sırtı Üzerinde Hareket Ettirme Erkeğin kur uçuşunda kanatlarını sırtının üzerine kaldırıp birkaç kez hareket ettirdiği, alkışa benzetilen bir gösteri görülebilir. ## Bir Geçiş Sayımının Kapsamı İstanbul Boğazı’ndaki 2006 çalışma tek noktanın görüş alanıyla sınırlıdır. Makale, bazı eski sayımlarda Arı Şahini ile Şahinin karıştırılmış olabileceğini belirtir. Geçmiş sayıları karşılaştırırken tarih, yöntem ve tür tanısı birlikte kontrol edilmelidir. ## Genç ile Erişkinin Farklı Yolları İsveç’in güneybatısındaki 1997–2000 kuşlarını inceleyen 2003 makalesi, yaşa bağlı yol farklarında deneyim, yön bulma ve uçuş koşullarını olası açıklamalar olarak tartışır. Hangisinin tek başına belirleyici olduğunu deneyle kanıtlamaz. Vericiler her gün çalışmadığından bağlantı çizgileri kesintisiz uçuş kaydı değildir. İsveç’in güneybatısındaki aynı 1997–2000 araştırmasında on kuşa verici takılmış, dokuzunun göçü değerlendirilebilmiştir. Bir erişkinle bağlantı üreme alanında kesilmiş; bir gencin Afrika’daki son varış noktası kesinleşmemiştir. Bağlantının kaybolması ölüm kanıtı değildir; örneklem ve eksik konumlar genellemeyi sınırlar.

ESC ✕
Aramak istediğiniz kuşun Türkçe veya Latince adını yazın...