kusatlasi.com
Türkiye Kuşları Yükleniyor...
Dil / Language:
Türkçe | English
Seçildi Şakrak (Pyrrhula pyrrhula)
VS
Seçildi Doğu Alameceği (Bucanetes mongolicus)

Şakrak

Pyrrhula pyrrhula

Takım Passeriformes
Familya İspinozgiller (Fringillidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Kısa kalın gaga, siyah başlık, dolgun yapı ve beyaz sağrı.

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Şakrak (Pyrrhula pyrrhula), kısa ve küt siyah gagasıyla tanınan dolgun bir ispinozdur. Erişkinin siyah başlığı, gövde renklerinden keskin biçimde ayrılır. Çalı içinde sessizce duran kuşu görmek, parlak renklerine rağmen kolay olmayabilir.

Genel Görünüm ve Duruş

Siyah başlık gözlerin üzerinden gagaya ve çeneye kadar uzanır; kalın, konik gaga başın yuvarlak çizgisine oturur. Kanatları ve kuyruğu siyahtır. Kanattaki kalın, açık renkli çizgi ile kuyruğun önündeki beyaz sırt alanı, koyu tüylerle güçlü karşıtlık oluşturur.

Alt tarafın rengi coğrafi topluluklar arasında değişir. Oiseaux.net’in uzman hesabında, Asya’daki cineracea alt türünün erkeği alttan bütünüyle gri, kırmızısız tarif edilir. Bu yüzden her erkekte kırmızı beklenmez.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Alışılmış erişkin erkek görünüşünde yanak, boğaz, göğüs, yanlar ve karnın üst bölümü canlı gül pembesidir; alt karın ve kuyruk altı beyaz kalır. Erkeğin sırtı açık gridir. Dişide sırt daha donuk gri-bej, alt taraf hafif pembemsi bejdir.

Genç kuş, siyah başlığı olmayan bir dişiyi andırır. Genel rengi daha sıcak, kızılımsı kahverengidir; kanat çizgisi de beyazdan çok sarımsı bej görünebilir. Başlıksız bir kuşta yalnız baş rengine değil, kalın gagaya ve kanat desenine de bakılmalıdır.

Uçuşta Görünüm

Uçuşu dalgalıdır: kanat çırpışları arasında kanatlarını kısa süre toplar. Silueti dolgun, başı iri ve kuyruğu görece uzundur.

Beyaz sağrı, yani sırtın kuyruğun hemen önündeki bölümü, özellikle uzaklaşan kuşun uçuşunda parlar. Bu beyazlık kuyruğun tamamında değildir; siyah kuyrukla yan yana görülmesi önemlidir.

Ses ve Davranış

En kolay fark edilen sesi yumuşak, ıslığa benzer temas çağrısıdır. BirdLife Avusturya’nın hesabında hem erkeğin hem dişinin şarkı söylediği belirtilir. Şarkı kısık, aralarında kısa boşluklar bulunan ıslık ve daha boğuk seslerden oluşur; uzaktan güçlü ve kesintisiz bir ötüş beklenmez.

Genellikle çiftler veya küçük gruplar hâlinde görülür. Beslenirken yavaş ve sakindir; karışık ormanın kenarında ya da çalılar arasında fark edilmeden kalabilir. Böyle bir örtüde kuşu bulmak için yalnız hareket aramak yeterli olmayabilir.

Kur sırasında erkek göğsünü öne çıkarıp kanatlarını indirerek dişinin çevresinde hareket eder. Ardından geri çıkardığı tohumları dişinin gagasına verir. Bu besin sunma, çiftin gösterisinin bir parçasıdır.

Karıştırılabilecek Türler

İspinozda (Fringilla coelebs) erkeğin tepesi gri, göğsü pembemsidir; Şakraktaki gibi bütün tepeyi kaplayan siyah bir başlık görülmez. Kanadındaki beyaz omuz alanı ve çizgiye ek olarak, kuyruğun dış tüyleri de beyazdır. Dişi ve genç İspinoz sarımsı kahverengi görünür; bu beyaz kanat-kuyruk düzeni, genç Şakrakla karşılaştırmada yararlıdır.

Kocabaş (Coccothraustes coccothraustes) da dolgun ve iri başlıdır, fakat gagası çok daha büyüktür. Turuncumsu başının arkasında şal gibi mavi-gri bir alan bulunur. Uçuşta beyaz kanat bandı ile geniş beyaz kuyruk ucu seçilir. Şakrağın kısa siyah gagası ve beyaz sağrısı, Kocabaşın bu büyük gagalı ve beyaz kuyruk uçlu görünüşünden ayrılır.

Çaprazgaganın (Loxia curvirostra) gaga uçları birbirini çapraz geçer; bu şekil kozalaklardan tohum çıkarmasına yarar. Erkek kırmızı-turuncu, dişi donuk zeytin sarısı olabilir. Kanatları kahverengimsi ve belirgin çizgisizdir; gençler daha çizgilidir. Şakrağın düzgün kapanan küt gagası ve açık kanat çizgisi birlikte ayırıcıdır.

Çütrenin (Carpodacus erythrinus) erişkin erkeğinde baş, göğüs ve sağrı kırmızı, karın beyazdır; kırmızının genişliği yaşla değişir. Dişi ve gençler kahverengidir, kanatta iki açık çizgi görülür. Şakrağın erişkin siyah başlığı ve beyaz sağrısı bu düzenden farklıdır. Yalnız kırmızı göğüs görmek, iki türden hangisi olduğunu belirlemez.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Karışık orman ve orman kenarları, parklar, bahçeler, meyvelikler ve ağaçlık parçalarıyla bölünmüş çitli tarım alanları uygun yaşam alanlarıdır. Çalı tabakasının bulunması hem saklanma hem beslenme açısından önemlidir. Türü yalnız yüksek ağaç tepelerinde aramak, daha alçakta sessizce beslenen kuşları gözden kaçırabilir.

Yuva Yeri

Yuva, sık çalıların ve genç ağaçların dalları arasında gizlenmiş bir çanaktır. Kuzeybatı İspanya’da 2001–2004 yıllarına ait 23 yuvanın malzemeleri incelendiğinde dış katmanda gevşek dalcıklar, içteyse daha sık örülmüş ince kökler ve otsu sürgünler belirlenmiştir. BTO’nun Britanya derlemesinde tipik yumurta sayısı 4–5, kuluçka dişide 14–16 gün, yuvada gelişme yaklaşık 15–16,5 gündür. Bunlar bölgesel derleme değerleridir; her Türkiye yuvasına değişmez günler olarak uygulanmaz. Yuvayı görmek için çalılar açılmamalıdır.

Günlük Alan Kullanımı

Çiftler ve küçük gruplar beslenirken çalı ve ağaç örtüsüne yakın kalır. İngiltere’de 1953–1959 gözlemlerini yayımlayan Ian Newton, besinli ağaçların bir grup tarafından tekrar tekrar kullanıldığını, bazı kuşların başka bitkilere gidip sonra gruba döndüğünü anlattı. Böylece bütün grubun gün boyu aynı dalda kalması beklenmez.

Dünya Yayılışı

Şakrağın Avrupa ve Asya’ya yayılmış farklı coğrafi toplulukları vardır. AviList v2025b on alt türü aynı Pyrrhula pyrrhula içinde kabul eder. Britanya Adaları’ndaki pileata, Avrupa’dan Orta Sibirya’ya uzanan pyrrhula, kuzeydoğu Türkiye ve Kafkasya’daki rossikowi bunlardan bazılarıdır. Daha doğuda Kamçatka, Sahalin, Kuril Adaları ve Japonya’ya uzanan farklı ada ve kıyı toplulukları vardır. İngilizce Eurasian Bullfinch adı bu sayfanın taksonuyla eşleşir.

Türkiye'deki Durumu

Türkiye’de üreyen bir türdür. BirdLife International’ın 2021 Avrupa değerlendirmesinde Türkiye için, 2002–2012 dönemine ait 6.000–12.000 çiftlik bir uzman tahmini bulunur. Tablonun yöntem açıklamasına göre bu tür tahminler çok sınırlı veriye dayanır; tam ülke sayımı değildir. Aynı değerlendirmede Türkiye’nin nüfus eğilimi bilinmiyor olarak verilmiştir. Dolayısıyla eski tahmin, 2026’daki güncel çift sayısını veya ülke genelinde kesin bir artışı göstermez.

Göç Yolculuğu

Hareketleri tek bir göç çizgisine indirgenemez. Avrupa Göç Atlası’nın halkalama derlemesinde güney, batı ve kuzeybatı Avrupa kuşlarının daha çok yerel hareketler yaptığı; kuzey ve doğu Avrupa kuşlarının kışın daha güneye indiği anlatılır. Kuzey İskandinavya kuşlarının güney İskandinavya ve Baltık çevresinden geri bildirimleri vardır. Haritalanan verilerin yarıdan fazlası kuzey Avrupa’dan geldiği için derlemenin coğrafi dengesi de eşit değildir. Bu halkalama örüntüleri, Türkiye’deki her bireyin kökenini ya da izlediği kesin yolu belirlemez.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Tohumlar, tomurcuklar ve küçük meyveler temel besinleridir; yavrulara böcek ve örümcek de verilir. Kuzeybatı İspanya’da, Torío Vadisi’nde 2001–2003 yıllarında araştırmacı müdahalesi olmadan ölmüş 13 küçük yavrunun mide içerikleri incelendi. Hem bitkisel hem hayvansal kalıntılar vardı ve örneklem genelinde bitkisel bölüm daha büyüktü. Bu sonuç, bütün yavruların yalnız böcek yediği iddiasını desteklemez; Türkiye’deki her yuvanın aynı besin oranına sahip olduğunu da göstermez.

Nasıl Avlanır?

Gagasıyla küçük tomurcuğu koparabilir, büyük tomurcuktan parça alabilir ve tohumun kabuğunu ayırabilir. İngiltere’de 1953–1959’da yapılan doğrudan gözlemlerde, meyvenin bazen çekirdeği için işlendiği, alıçta ise kırılamayan çekirdek yerine etli bölümün yenebildiği anlatılmıştır. Dolayısıyla bütün meyvelerin yalnız çekirdeğini yediği söylenemez. Aynı gözlemlerde yapraklardan böcek toplama ve kısa uçuşla havadan böcek yakalama da görülmüştür.

İlginç Bilgiler

## Tomurcuğun Yenilen Bölümü Bir tomurcuğun yere düşen bölümü, kuşun onu hiç yemeden attığını göstermeyebilir. Ian Newton, İngiltere’de Derbyshire’ın kuzeyi ve Somerset çevresinde 1953–1959 boyunca binden fazla beslenme gözlemine dayanan 1960 tarihli çalışmasında, çiçek tomurcuğunun dış pullarının ayrıldığını ve içte gelişen çiçek bölümünün yenebildiğini anlattı. Dışta kalan parça uzaktan tam tomurcuk gibi görünebilir. Bu, kuşun yeme tekniğine ilişkin gözlemsel bir açıklamadır; her meyvelikteki ürün kaybının ölçüldüğü veya her dökülen tomurcuğun Şakrak tarafından koparıldığı anlamına gelmez. ## Yavru Midesindeki Taşlar Yavrunun midesinde küçük taş parçaları da bulunabilir. Torío Vadisi’ndeki kuzeybatı İspanya araştırmasının 2001–2003 örneklerinde, araştırmacı müdahalesi olmadan ölmüş 13 yavrunun yedisinde bu taşlar vardı. Beş-sekiz günlük yavrularda taşlar, beş günden küçüklerden daha sık bulundu. Araştırmacı bunu büyüyen yavrunun besini öğütme gereksinimiyle ilişkili olabilecek bir sonuç olarak yorumladı. Küçük ve bölgesel bir örneklemdeki bu ilişki, bütün Türkiye yavrularında aynı taş sayısının bulunacağını göstermez. ## Yuva Büyüklüğü Ne Söyler? Büyük görünen her yuva daha çok yumurta taşımayabilir. Kuzeybatı İspanya’nın Torío Vadisi’nde 2001–2005 yuvalarını inceleyen 2021 çalışmasında, bu karşılaştırmaya uygun 24 yuvada büyüklük ile yumurta sayısı arasında belirgin ilişki bulunmadı. Yavru barındırmış yuvaların içi daha genişti; yavruların büyüdükçe yuvayı esnetmesi olası açıklamalardan biriydi. Henüz yavru barındırmamış yuva sayısının azlığı da yorumun sınırıydı. Bu nedenle yuvanın dışarıdan iri görünmesi, içindeki yumurta sayısını güvenilir biçimde söylemez. ## İki Farklı Yaşam Ölçüsü Yaşam beklentisi ile en yaşlı kuş kaydı ayrı bilgilerdir. BTO’nun Britanya derlemesinde, üreme yaşına ulaşmış Şakrak için tipik yaşam beklentisi iki yıl olarak verilir. Aynı derlemedeki en uzun halkalı kuş kaydı dokuz yıl, iki ay, dokuz gündür ve 1975’te saptanmıştır. İki yıl her yeni çıkmış yavruya vaat edilen ömür, dokuz yıl da bütün dünyadaki türün kesin yaşam sınırı değildir.

Doğu Alameceği

Bucanetes mongolicus

Takım Passeriformes
Familya İspinozgiller (Fringillidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Geniş açık-pembe üst kanat alanı, uzun koyu el telekleri, pembe sağrı ve kurak yüksek plato bağlamı

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Doğu Alameceği (Bucanetes mongolicus; İngilizce Mongolian Finch), taşlı dağlık arazide yaşayan küçük bir ispinozdur. Collins rehberinde başının sırt gibi açık kahverengi oluşu ve baştan sırta uzanan ince koyu çizgiler vurgulanır. Gagası açık sarımsı kahverengi veya gri-kahverengidir; üreme erkeğinde kırmızıya dönüşmez. Kanattaki beyaz çizgiler, benzer türlerle karşılaştırmanın önemli parçalarındandır.

Yüzde gözün çevresindeki çok açık, beyazımsı halka seçilebilir. Göz ile gaga arasındaki bölüm gösterişli siyah bir maske oluşturmaz; soluk kahverengi yüzle bütünleşir. Oiseaux.net, gaga altı ve yanaklardaki açık kum renginin boğaza doğru devam ettiğini anlatır.

Genel Görünüm ve Duruş

Baş ve sırt soluk kahverengi-kum rengindedir; ince koyu tüy çizgileri görülebilir. Kısa gaga koniktir, rengi sarımsı gri ile açık kahverengi arasında değişir. Kanattaki koyu tüylerin açık ve pembemsi kenarları, kapalı kanatta çizgi ve küçük açık alanlar oluşturur. Kuyruk koyu, dış kenarları beyazımsıdır.

Erkeğin kuyruk üstüne yakın sırt bölümünde pembelik görülebilir. Boğaz, göğüs ve böğürler de pembe tonludur; karın ortası ve kuyruk altı daha soluk gridir. Kazakistan uzman hesabında kanat tüylerinin beyaz ve kırmızımsı kenarları, iki açık ve bir kırmızımsı çizgi oluşturacak biçimde anlatılır. Tüyün koyu ortası ile renkli kenarı birbirinden ayrıldığında, kanadın neden tekdüze pembe görünmediği anlaşılır.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Dişi erkeğe benzer, fakat kırmızı ve pembe tonlar daha az belirgindir; baş ile alt tarafta neredeyse seçilmeyebilir. Kanadın açık deseni korunur. Sonbaharda erişkinlerin taze giysisi daha kil-kahverengi, pembeleri daha örtülü görünebildiğinden, soluk bir erişkinin eşeyi yalnız renk şiddetine göre belirlenmez.

Genç, ilk giysisinde daha kahverengi ve alt tarafında sarımsı kahverengi tonludur; pembesi yoktur. Bu görünüş sonbahar erişkinine yaklaşabilir. Baş ve sırt çizgileri ile kanat deseni birlikte incelenir.

Uçuşta Görünüm

Uçuşta kanadın iç bölümünde kısa, geniş bir beyaz şerit ve kanat örtülerinin tabanında ikinci bir açık çizgi görülebilir. Collins rehberi, içteki uçuş tüylerinin beyaz uçlarının Küçük Alameceğinkinden daha geniş olduğunu da belirtir. Kuş konduğunda kapalı kanadın iç bölümünde dar, beyaz bir alan kalabilir. Desen bazı dişilerde zor seçilir; gaga ve başın da görülebildiği bir açı karşılaştırmayı kolaylaştırır.

Ses ve Davranış

Üreme döneminde, gece de dahil olmak üzere ötüş duyulabilir. Oiseaux.net, birkaç erkeğin aynı tünek çevresinden ses verebildiğini; beslenen sürülerde kısa cıvıltıların sürdüğünü bildirir. Kışın genel olarak daha sessizdir.

Collins rehberi, uçuşta duyulan yükselen çağrının önünde çok kısa bir giriş notası bulunabildiğini anlatır. Yazıyla yaklaşık “tu-viiit” biçiminde gösterilir; daha kısa çağrılar da vardır. Ötüş, yavaş aralıklarla yinelenen kısa ve ezgili bir dizi olarak tanımlanır.

Oiseaux.net hesabında kur gösterilerinin çoğunun yerde yapıldığı anlatılır. Erkek, gövde tüyleri yatıkken baş tüylerini biraz kaldırıp dişiye doğru eğilebilir; gagaların birbirine dokunduğu hareketler ve zaman zaman besin sunma da bildirilir.

Gavrilovların 2005 Kazakistan hesabında yuvayı dişinin yaptığı, erkeğin ona eşlik ettiği belirtilir. Yerde taş veya çalı korumasına, kaya yarığına ya da uygun bir oyuğa yerleştirilen yuva kuru dalcık ve ot saplarıyla kurulur, ince ot ve kılla döşenir. Genellikle 4–6, seyrek sekiz yumurta bildirilir. Bu hesapta kuluçka ve yuvadan uçma için doğrulanmış gün sayısı verilmez.

Karıştırılabilecek Türler

Alamecek (Rhodopechys sanguineus; İngilizce Crimson-winged Finch) baş desenine bakılarak karşılaştırılabilir. Erişkin erkekte koyu tepe başlığı, kızılımsı-kahverengi gövde ve benekli sırt ile böğürler dikkati çeker. Dişide pembelik ve koyu işaretler daha sönüktür. Taze giyside açık tüy kenarları koyu başlığı kısmen örtebilir. Bu nedenle yalnız pembe kanada bakmak yerine gaga, başlık ve sırt deseni birlikte incelenir.

Küçük Alamecek (Bucanetes githagineus; İngilizce Trumpeter Finch) daha kalın, özellikle tabanı daha derin gagalıdır. Üreme erkeğinin gagası turuncu-kırmızı olabilir; Doğu Alameceğinin gagası bu renge dönüşmez. Doğu Alameceğinde kanadın beyaz çizgileri ve baş-sırttaki ince çizgiler de önemlidir. Üreme dışında gaga renkleri yaklaşabildiğinden yalnız renge bakılmaz.

Boz Alamecek (Rhodospiza obsoleta; İngilizce Desert Finch) de açık gövdesi ve pembe-beyaz kanadıyla karışabilir. Erişkin erkekte yazın siyah gaga ile gaga ve göz arasındaki koyuluk önemlidir. Dişi ve gençte gaga daha açık olabilir; hepsinin siyah gagalı olması beklenmez. Genç Boz Alamecekte kanatlar daha donuk kahverengi, bazı kanat tüylerinin uçları devetüyü rengindedir.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Kurak dağ ve eteklerindeki taşlı yamaçlar, kaya çıkıntıları, çakıllı vadiler ve seyrek otlu ya da alçak çalılı açık alanlar kullanılır. Alp çayırlarının veya ekili alanların kenarında da görülebilir. Bu yüzden kuş yalnız en yüksek zirvelerde aranmaz. Uygun kayalık yapı ile yerde beslenebileceği küçük bitki yamalarının birlikte bulunması daha anlamlıdır.

Yuva Yeri

Yuva taşlı zeminde korunaklı bir boşluğa yerleşebilir; tek bir kaya yarığı biçimiyle sınırlı değildir. Kazakistan hesabı taş ve çalı altını, kayalardaki oyukları ve killi dik yamaçlardaki boşlukları sayar. Seyrek koloniler halinde yuvalama da bildirilir. Böyle bir alanda kuşun girdiği oyuğu açmak veya taşı kaldırmak yuvaya zarar verebilir; dışarıdan, kuşun giriş yolunu kapatmadan gözlenir.

Günlük Alan Kullanımı

Kazakistan’ın 2005 uzman hesabında, kullanılan kayalık ve seyrek bitkili alanların çoğu kez sudan uzak olmadığı anlatılır. Göç sırasında akarsu vadilerinin kıyı bitkileri arasında ve yüksek dağ kuşağında da görülebilir.

Dünya Yayılışı

Doğu Türkiye ve Güney Kafkasya’dan İran ile Orta Asya üzerinden Çin ve Moğolistan’a uzanan geniş bir alanda yaşar; Afganistan ve kuzeybatı Himalaya çevresinde de bulunur. Adında Moğolistan geçmesi, yalnız o ülkeye özgü olduğu anlamına gelmez. Dağılım, uygun taşlı ve kurak alanların bulunmasına bağlı olarak kesintilidir. OSME bölge listesi, Güney Kafkasya yayılışında Azerbaycan’ın Nahçıvan bölümünü özellikle belirtir.

Türkiye'deki Durumu

Türkiye’deki kayıtlar yalnız Van–Doğubayazıt–Tuzluca arasına sıkıştırılmaz. Kirwan, Bechtolsheim ve Willig’in 2000 yazısı, önceki kayıtlara ek olarak 1982’de Tunceli’de ve 1999’da Sivrikaya yakınında belgelenen kuşlarla bilinen alanın genişlediğini anlattı. BirdLife’ın 2021 tablosunda Türkiye için 500–1.000 çiftlik tahmin bulunur; 2013–2019 dönemine ait, çok sınırlı veriyle uzman görüşüne dayalı bir tahmindir. Nüfus eğilimi veri yetersizliği nedeniyle bilinmiyor olarak verilmiştir; bu bir güncel tam sayım değildir.

Göç Yolculuğu

Hareketler bölgeye göre değişir. Gavrilovların 2005 Kazakistan hesabında üreyen göçmen kuşlar ve az sayıda kışlayan bireyler anlatılır. O bölgedeki sonbahar hareketi eylül sonundan kasım sonuna uzanır. BirdLife’ın genel tür değerlendirmesi ise kısa mesafeli ve yükselti boyunca hareketleri de belirtir.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Besini çoğunlukla küçük tohumlardır; tomurcuk ve genç sürgünler de alınır. BirdLife’ın tür değerlendirmesi bu bitkisel beslenmeyi vurgular. Çevredeki otsu bitkiler ve seyrek çalılar, yalnız kuşun saklandığı örtüyü değil, besin aradığı küçük yamaları da oluşturur.

Nasıl Avlanır?

Yerde veya alçak bitki örtüsü altında dolaşır; hafifçe eğilmiş tohum başlarına uzanarak taneleri gagalayabilir. Hayvan dışkısında kalmış tohumları da ayıklar. Oiseaux.net hesabı, yavru besininin de başlıca tohumlardan oluştuğunu bildirir.

Hindistan’ın Ladakh bölgesindeki Hanle’de Ağustos 1997’de, yuvadan uçmuş gençlerin hâlâ ebeveynlerden besin aldığı gözlendi. Otto Pfister’in yayımladığı bu kayıt, yavrunun uçabilmesiyle kendi başına beslenmesinin aynı anda tamamlanmadığını gösteren türe özgü bir gözlemdir. Yazıda bu kuşların kaç günlük olduğu veya erişkinlerin taşıdığı besinlerin türleri ölçülmemiştir.

İlginç Bilgiler

## Aynı Kuşun Farklı Cins Adları Doğu Alameceği eski eserlerde farklı cins adlarıyla görülebilir. Kirwan ve Gregory 2005’te vücut yapısı ile sesleri değerlendirdikleri çalışmada Eremopsaltria mongolica adını önerdi; moleküler araştırmaya ihtiyaç olduğunu da belirtti. AviList’in 2025b sürümünde kabul edilen çift Bucanetes mongolicus ve Mongolian Finch’tir. Eski cins adları, aynı kuşun sınıflandırma geçmişini yansıtır. ## İki Türün Sesleri Nasıl Karşılaştırıldı? 2005 makalesinin ses karşılaştırmasında Doğu Alameceği için Çin’in Qinghai bölgesinde Haziran 1993’te, Küçük Alamecek için Fas’ta Mart 1978’de alınmış kayıtlar kullanıldı. Ses çizimleri iki şarkı biçiminin belirgin farkını gösterir. ## Yedi Yuvanın Anlattığı Moğolistan’ın Ikh Nart alanında 2017–2018’de izlenen yedi Doğu Alameceği yuvasında 3–5 yumurta bulundu; dört yuva en az bir yavrunun uçmasıyla başarılı sayıldı. Bu küçük örneklem, Türkiye’deki bütün yuvaların başarısı veya tipik yumurta sayısı değildir. Aynı araştırmanın kayalık araziyi öne çıkaran yuva yeri modeli altı türün toplam 73 yuvasını birlikte değerlendirdi. Modelin ortak sonucu yalnız Doğu Alameceğinin değişmez tercihi gibi kullanılmaz. ## Ladakh’ın Yüksek Yamaçları Hindistan’ın Ladakh bölgesinde 1996–1997 gözlemleri, türün çok yüksek alanları da kullandığını belgeledi. 1996 Mayıs sonunda Leh’in batısındaki İndus yamaçlarının taşlı düzlüklerinde görüldü; 1997 Haziran sonunda Loma’nın batısındaki kumlu yamaçlarda 4.130 metre, daha sonra Hanle’de 4.350 metre düzeyinde kaydedildi. Bu gözlemler, tek bir yükselti sınırını bütün yayılışa uygulamanın uygun olmadığını gösterir; Türkiye’deki daha alçak kayıtlar da kendi coğrafyasında değerlendirilir.

ESC ✕
Aramak istediğiniz kuşun Türkçe veya Latince adını yazın...