Tür Karşılaştırma Ekranı
Kuşların fiziksel özelliklerini, seslerini, habitatlarını ve tanımlarını yan yana karşılaştırmak için iki tür seçin.
Tarakdiş
Mergus serrator
Ses Kayıtları
Ses kayıtları aranıyor...
Bilimsel Tanım & Morfoloji
Hızlı Tanı
Tarakdiş, çok ince kırmızı gagası ve dağınık çift tepesiyle tanınan uzun gövdeli bir dalıcı ördektir. Baş biçimiyle gaganın tabana kadar inceliği birlikte incelenir.
Genel Görünüm ve Duruş
Gövdesi uzun ve narin, boynu incedir. Suda alçakta oturur; gagası başın önüne belirgin uzanır. Bu oranlar su üstündeki siluetini belirler.
Ayakları gövdenin gerisine yakın konumdadır. Su altında ayaklarını kullanarak ilerler; karada yürüyüşü ise daha güçtür. Bu, aynı kuşun suda akıcı hareket edip kıyıda daha hantal görünmesini açıklar.
Üreme giysili erkeğin başı parlak koyu yeşildir. Boyundaki beyaz halkanın altında siyah benekli kızıl kahverengi göğüs bulunur. Karın beyaz, gövde yanları ince siyah dalgalı gridir. Sırt koyu ve yanları beyazdır; kuyruk sokumuyla kuyruk gri, kuyruk ucu siyahtır.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Erkeğin gagası kırmızı-turuncu, gözleri ve perdeli ayakları kırmızıdır. Dişinin bu bölgeleri daha mat kırmızı görünür. Dişinin başı kızıl kahverengi, gövdesi gri kahverengi, göğsü beyazımsıdır. Ensenin dağınık tepesi dişide de bulunur; kanattaki beyazlık erkektekinden azdır.
Dinlenme giysili erkek dişiye benzer; ancak sırtın üst bölümü daha siyah, kanat örtüleri beyazdır.
Genç kuş dişiye benzer; tüyleri daha mat, ense tepesi daha kısadır. Bu nedenle kahverengi başlı bir kuşu yalnız genel rengine bakarak erişkin dişi saymak doğru değildir.
Uçuşta Görünüm
Sudan kalkışta yüzey üzerinde koşarak hızlanır. Ardından hızlı ve doğrudan uçar; boyunla gövde uzanmış, kanatlar geride görünür. Çoğu zaman suya yakın uçar.
Uçuşta iki eşeyin de kanadın iç bölümündeki uçuş tüyleriyle bunların üzerindeki uzun örtü tüyleri beyazdır. Erişkin erkekte beyaz alan daha geniştir ve orta örtü tüylerine de ulaşır. Sütlabide ise koyu tüylerin beyaz uçları farklı bir desen oluşturur.
Ses ve Davranış
Tarakdiş çoğu zaman sessizdir. Kur sırasında erkeğin yumuşak iki heceli çağrısı, dişinin boğuk ve hırıltılı, tekrarlanan seslerine karşılık verebilir.
Kur gösterisinde erkek tepesini kaldırır, başını vücuduna yaklaştırıp gagasını yukarı tutar. Baş sallama, boynu uzatma, göğsü suyun üstüne çıkarıp yeniden indirme hareketleri yapar. Dişi gagasını aşağı tutarak baş-boyun hareketleriyle karşılık verebilir.
Karıştırılabilecek Türler
Büyük Tarakdiş (Common Merganser, Mergus merganser) daha iri başlı ve kalın boyunludur; gagası tabanda daha derindir. Üreme giysili erkeğin göğsüyle yanları beyazdır. Dişinin kahverengi başı ile beyaz boynu arasındaki sınır keskindir. Tarakdişte bu geçiş siliktir; yakından gözle gaga arasında açık renkli kısa bir çizgi seçilebilir.
Sütlabi (Smew, Mergellus albellus) çok küçük ve toplu gövdelidir; gagası kısa, koyu ve görece kalındır. Erkeği göz çevresindeki siyah lekeyle büyük ölçüde beyazdır. Kahverengi tepeli dişide çene ve boğaz beyazlığı belirgindir.
Telkuyruk (Long-tailed Duck, Clangula hyemalis) erkeği her mevsimde çok uzun orta kuyruk tüyleri taşır. Dişi ve gençlerin kuyruğu kısadır; üst tarafları koyu, alt tarafları beyazdır. Kanatlar koyudur. Erkek kışın genel olarak açık, yazın daha koyu görünür. Bu mevsimsel değişim nedeniyle bütün kuşlar tek bir erişkin erkek görüntüsüyle eşleştirilmez.
Habitat & Dağılım
Üreme Alanı
Üreme döneminde kuzeyin orman ve tundra kuşağındaki sulak alanları kullanır. Tatlı, hafif tuzlu veya tuzlu sularda bulunabilir. Su altı bitkileriyle balığın bol olduğu sığ alanlarda sık avlanır; yeterli av varsa derin sulara da dalabilir.
Yuva Yeri
Dişi suya yakın zeminde, dal, kütük veya kaya altında gizlenmiş sığ bir çukuru kuru ot ve hav tüyleriyle döşer. BTO’nun Birleşik Krallık için hazırladığı özet tipik 8–10 yumurta, dişinin yürüttüğü 31–32 günlük kuluçka ve uçuş gelişimi için 60–65 gün bildirir. Erkek kuluçka başında ayrılır; bakımı dişi sürdürür. Gözleri açık ve hav tüylü çıkan yavrular ilk 24 saatte yuvadan ayrılabilir. Bu erken ayrılış uçabildikleri anlamına gelmez.
Günlük Alan Kullanımı
Kış ve göç dönemlerinde korunaklı deniz kıyılarıyla büyük iç göl ve nehirleri kullanır. Denizde sık görülmesi, iç sularda bulunamayacağı anlamına gelmez. Avın bolluğu da kullandığı suyu etkiler.
Dünya Yayılışı
Tarakdiş kuzey Avrupa, Asya ve Kuzey Amerika’da ürer. Güney Grönland, İzlanda ve kuzey Britanya’dan İskandinavya ile Sibirya’ya; Alaska ve Kanada’dan Büyük Göllerin kuzeyine uzanır. Avrasya’daki güney uzantıları kuzey Kazakistan ve kuzeydoğu Çin’e ulaşır. Kışın Akdeniz, Karadeniz ve Hazar çevresiyle Japonya, Kore, doğu Çin ve Kuzey Amerika’nın daha güney kıyıları kullanılır.
Türkiye'deki Durumu
BirdLife International’ın 2021 Avrupa değerlendirmesinde Türkiye için 2013–2019 dönemine ait 90–220 kış bireyi aralığı bildirilir. Tablo bu tahmini tam sayım veya sağlam istatistiksel tahmin kategorisinde verir. Ancak aynı kaynağın kısa dönem 2008–2019 ve uzun dönem 1980–2019 eğilimleri, yetersiz veri nedeniyle bilinmiyor olarak gösterilir. Eski bir dönemin bu aralığı günümüz sayısı değildir; üreyen çift sayısı olarak da okunmaz. Kış kayıtları, kuzeydeki üreme alanlarının Türkiye’ye kopyalanması için kanıt oluşturmaz.
Göç Yolculuğu
Avrasya-Afrika Göç Atlası, kuzeybatı Avrupa’da bazı toplulukların yerleşik veya yerel dolaşıcı olduğunu belirtir. İskandinavya ve Finlandiya kuşları Baltık, Kuzey Denizi, batı Avrupa ve Akdeniz-Karadeniz çevresine göç eder. Kuzeybatı Rusya’nın ilk yaş kuşları daha çok batı Avrupa’da, erişkinleri Karadeniz’de kışlar. Güney Ukrayna kuşlarından bazıları Ege’ye ulaşır. Kuzey Avrupa hareketleri ağustosta başlar, eylül–ekimde belirginleşir; Baltık dönüşü mart–nisanda yoğundur. Bu bölgesel bilgiler Türkiye’deki her bireyin kesin rotası veya geliş günü değildir.
Beslenme & Diyet
Ne Yer?
ABD’nin Ohio eyaletindeki batı Erie Gölü ile Sandusky Körfezi’nde, 1998–2000 yıllarında sonbaharda örneklenen 147 kuşun midesini inceleyen araştırmada tanınabilen besinler neredeyse bütünüyle balıktı. Dokuz balık türü belirlendi; ölçülen av boyları 2,3–15,9 cm arasındaydı. Ancak kuşların midelerinin yüzde 54’ünde tanınabilir besin bulunmamıştı. Bu eksiklikle birlikte okunan bölgesel örnek, Tarakdişin her yerde aynı tür ve boyda balığı yediğini göstermez. Her avı 10–15 cm’lik balık olarak düşünmek de doğru değildir.
Nasıl Avlanır?
Av ararken gözleri su yüzeyinin altında kalacak biçimde yüzebilir, ardından dalar. İnce gaganın testere benzeri kenarları kaygan balığı tutmaya yardım eder; bunlar gerçek diş değildir. Yan yana ilerleyen kuşlar küçük balık sürülerini dar alanlara yönlendirerek yakalayabilir. Besinine kabuklular, böcekler ve iribaşlar da eklenir.
İlginç Bilgiler
## Aynı Yuvada Farklı Dişilerin Yumurtaları Kanada’nın New Brunswick bölgesindeki Kouchibouguac kıyı adalarında, 2022–2023’te izlenen 17 yuvanın yumurta akındaki protein örüntüleri karşılaştırıldı. 2025’te yayımlanan bu çalışmada 12 yuvada farklı dişilerden geldiği belirlenen toplam 50 yumurta vardı. Böylece aynı yuvadaki bütün yumurtaların mutlaka tek bir dişiye ait olmadığı gösterildi. Bununla birlikte araştırmacılar özellikle bu durumdan kuşkulanılan yuvaları seçmişti; 12/17 sonucu, türün her yerindeki yuvaların aynı oranla ortak yumurtlandığını göstermez. Kullanılan yöntem DNA analizi değil, yumurta akındaki proteinlerin karşılaştırılmasıydı. ## Kanat Tüyleri Yenilenirken Avrupa Göç Atlası, ağustos–eylüldeki kanat tüyü değişiminde geçici bir uçamama dönemi bildirir. Dişi ve gençlerin sonbahar hareketine erkeklerden önce başlayabildiğini de belirtir. Avrupa toplulukları için derlenen bu örüntü, Türkiye’deki her bireyin aynı gün tüy değiştirdiği anlamına gelmez. ## Kuluçkadaki Yumurtanın Yeri Kanada’nın New Brunswick bölgesindeki Kouchibouguac kıyı adalarında 2022–2023’te incelenen, başka dişilere ait yumurtalar taşıyan 12 yuvada, bu yumurtaların kuluçka sırasında kenara itilip itilmediği de sınandı. Topluca bakıldığında 50 yumurtanın konumları, rastlantıyla beklenenden farklı değildi. Bir küçük yuvanın tek yabancı yumurtası ise sürekli kenarda kaldı. Bu yüzden sonuç, her dişinin bütün yabancı yumurtaları tanıyamadığının veya hiç ayırmadığının kesin kanıtı değildir. Araştırma, özellikle çok yumurtalı yuvalarda sistemli bir kenara dışlama davranışını desteklememiştir. ## Ortak Besin ve Rekabet ABD’nin batı Erie Gölü’nde 1998–2000 sonbahar örneklerini kullanan çalışmada, Tarakdişlerin yediği balıklar göldeki Sander vitreus adlı avcı balığın besiniyle ve ağ örnekleriyle karşılaştırıldı. Bazı besin türleri ortak olsa da kuşlar birçok karşılaştırmada daha küçük balıkları yemişti. Araştırmacıların rekabetin düşük olabileceği yorumu, o göldeki bol ve çeşitli avlara ve kuşların göç sırasında geçici kalmasına dayanıyordu. Bu, balık yiyen kuşların her bölgede balıklarla hiç rekabet etmeyeceği anlamına gelmez; ortak avı yemekle aynı ölçüde rekabet etmek farklıdır. ## Coğrafyaya Göre Değişen Koruma Durumu Tarakdişin küresel değerlendirmesi Asgari Kaygı iken, Avrupa değerlendirmesi Tehdide Yakın olarak verilir. Bu iki sonuç farklı coğrafi ölçekleri anlatır. BTO’nun Birleşik Krallık kış izlemesinde sayı 1998–2023 arasında yüzde 46 azalmış görünür; bu kış eğilimi ülkenin üreyen nüfusunun değişimiyle aynı ölçüm değildir. Türkiye’nin eğilimi de başka ülkenin sonucundan çıkarılamaz. Dünya genelinde geniş bir yayılışı olması, bütün bölgesel topluluklarının aynı durumda bulunduğunu göstermez.
Angıt
Tadorna ferruginea
Ses Kayıtları
Ses kayıtları aranıyor...
Bilimsel Tanım & Morfoloji
Hızlı Tanı
Angıt (Tadorna ferruginea; İngilizce Ruddy Shelduck), açık krem baş ve boynu turuncu-kızıl gövdesiyle karşıtlık oluşturan, kazı andıran iri bir ördektir. Uçuşta kanadın önündeki büyük beyaz alanlar dikkat çeker. Üreme dönemindeki erkeğin dar siyah boyun halkası bulunur. eBird’in tanı hesabında bu işaretler birlikte verilir. Tuzlu göllerin yanında baraj gölleri ve tarım arazilerinde de görülebilir; deniz kenarında yaşamak zorunda olan bir ördek değildir.
Genel Görünüm ve Duruş
Karada yürürken kazı andıran bir görünümü vardır. Naturalis’in saha tanısı turuncu-kahverengi gövdeyi daha açık baştan, siyah uçuş tüyleriyle kuyruğu beyaz kanat örtülerinden ayırır. Kanat örtüleri, uzun uçuş tüylerinin tabanını kapatan daha kısa tüylerdir. Kanat kapalıyken beyaz alan bütünüyle seçilmeyebilir; açıldığında geniş bir yama halinde belirginleşir. Gövdenin kızıl tonu ile başın açıklığı arasındaki fark, kuş su üstünde dururken de dikkat çeker.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Naturalis hesabında dişinin yüz yanları neredeyse beyaz, gövdesi daha kestane tonlu, boynu halkasız olarak anlatılır. Genç kuş dişiye benzer, fakat daha donuk ve sırtı daha koyu kahverengidir. Bu yüzden soluk bir yüzle donuk sırtı, erişkin erkeğin üreme giysisiyle aynı biçimde değerlendirmemek gerekir. Gövdenin ana turuncu-kahverengi düzeni eşeylerde benzer kalır; yaş ve eşey farkları özellikle baş, boyun ve sırt üzerinden karşılaştırılır.
Uçuşta Görünüm
Güçlü kanat vuruşlarıyla uçar. Üst kanatta beyazımsı kısa örtü tüyleri, siyah uzun uçuş tüyleri ve yeşil parlak kanat aynası bulunur. Kanat aynası, üstten bakışta seçilen renkli uçuş tüyü bölümüdür. Alttan görünümde beyaz örtüler siyah uçuş tüyleriyle karşıtlık oluşturur; üstteki yeşil alanı alt kanadın aynı yerine taşımamak gerekir. Taze tüylerde açık örtüler sarımsı-turuncu bir ton da taşıyabilir.
Ses ve Davranış
Nebraska–Lincoln Üniversitesinin uzman tür hesabı, Angıtları çoğunlukla çift veya aile grubu halinde anlatır. Rusya’da üreme alanına gelen kuşların zaten eşleşmiş olabildiği ve göllerin buzu bütünüyle çözülmeden görülebildiği belirtilir. Yuvadaki dişi rahatsız edildiğinde yılana benzer bir tıslama çıkarabilir. Erkek tehlikeyi haber verir ve yaklaşan kuşa ya da başka davetsize yönelik tehdit uçuşları yapabilir.
Çağrılar boruyu andıran “aakh” sesleriyle anlatılır. Kışın sürüler daha gürültülü olabilir. Kalkış öncesinde yinelenen “pok-pok-pok” notaları duyulabilir; dişinin çağrısı erkeğinkinden daha pes olarak tarif edilir.
Yuva kaya yarığında, toprak oyuğunda veya ağaç boşluğunda olabilir; içindeki sığ çukur yumuşak tüylerle döşenir. Oiseaux.net uzman hesabı 8–10 yumurta ve dişinin yaptığı 28–29 günlük kuluçka süresi verir. Kapalı bir oyukta bulunması, yuvayı açıp bakmayı haklı çıkarmaz. Kuluçkadaki dişinin örtülü yuvayla bağlantısı korunmalı; girişe yaklaşarak onu dışarı çıkarmaya çalışılmamalıdır.
Yavrular çıktıktan kısa süre sonra yuvadan ayrılıp yürüyebilir; bu sırada henüz uçamazlar. Oiseaux.net hesabındaki uçabilir hale gelme süresi yaklaşık 55 gündür. Böylece göl kıyısındaki bir ailede hareketli fakat uçamayan yavrularla uçabilen erişkinler birlikte görülebilir. Küçük yavrunun yerde durması tek başına yardıma gereksinimi olduğunu göstermez; aile grubunun yolu kesilmeden uzaktan izlenir.
Yavrulara iki erişkin de yakından eşlik eder. Nebraska–Lincoln Üniversitesinin tür hesabı, yavruların sığlıklardaki su böcekleri ve küçük kabuklularla beslendiğini anlatır. Kuluçkayı dişi yürütürken yavruların korunmasına iki erişkin de katılır; üreme döneminin bu iki evresinde görev paylaşımı farklıdır.
Karıştırılabilecek Türler
Suna (Tadorna tadorna; İngilizce Common Shelduck), iri oluşu ve beyaz kanat alanları nedeniyle gerçek bir karşılaştırmadır. The Wildlife Trusts hesabı erişkini beyaz gövdeli, koyu yeşil başlı, kırmızı gagalı ve göğsü kestane kuşaklı olarak tarif eder. Sırt ve kanatta siyah alanlar vardır. Angıtın açık başıyla turuncu gövdesi bu belirgin beyaz gövde düzeninden ayrılır. Başın koyuluğu, gaga rengi ve göğüs kuşağı birlikte karşılaştırıldığında, yalnız uçuşta beliren beyaz bir yamanın ötesinde sağlam bir teşhis elde edilir.
Nil Kazı (Alopochen aegyptiaca; İngilizce Egyptian Goose), karada yürüyebilen iri gövdesi ve uçuşta beyaz kanat alanıyla dikkat çekebilir. RSPB hesabındaki kahverengi-gri gövde ve göz çevresindeki koyu kahverengi leke, Angıtın krem başıyla kızıl gövdesinden ayrılır. Özellikle göz çevresini karşılaştırmak yararlıdır: Nil Kazında koyu leke bir yüz işaretidir; Angıtta üreme erkeğinin siyah çizgisi boynu çevreleyen dar halkadır. Bunlar aynı yerde bulunan ya da aynı biçimde görünen işaretler değildir.
Habitat & Dağılım
Üreme Alanı
Açık arazideki tatlı, tuzlu veya acı su gölleriyle nehir kıyılarını kullanır; acı su, tatlı suyla deniz suyu arasında tuzluluğa sahiptir. IUCN’nin uzman ekoloji hesabında bozkır, yüksek plato ve dağ çevresindeki iç sular üreme habitatları arasında sayılır. Beslenme ve dinlenmede büyük su kütlelerine birçok ördek kadar bağımlı olmayabilir; üreme sırasında sudan epey uzakta da bulunabilir. Bu nedenle yalnız gölün ortasına değil açık kıyılar ve çevredeki karasal alanlara da bakılır.
Yuva Yeri
IUCN hesabında yuvaların kumlu veya killi kıyıdaki oyuklarda bulunabildiği anlatılır. Bu boşluklar doğal oluşmuş ya da başka bir hayvan tarafından açılmış olabilir. Böylece türün yuva için yalnız göl kıyısındaki açık bir toprak çukurunu kullandığı düşünülmez; kapalı bir boşlukla suya erişim sağlayan çevrenin birlikte bulunması önem taşır.
Günlük Alan Kullanımı
Kars Kuyucuk Gölü’ndeki 25–28 Eylül 2006 araştırması, gölde dinlenen sürülerin tarım alanları yönünde gidip gelmesini incelemiştir. Gölün kullanımını anlamak için çevredeki beslenme alanları da hesaba katılır. Hasat ve tarladaki artık besinler, bu yerel alan kullanımını etkileyebilir.
Dünya Yayılışı
Doğal üreme yayılışı güneydoğu Avrupa’dan Baykal Gölü, Moğolistan ve Çin’in batısına uzanır. Kuzeybatı Afrika ile Etiyopya yükseklerinde ayrı topluluklar bulunur. Türün yayılışının batı kesimlerde eskiden daha geniş olduğu anlatılır.
BTO, Britanya’daki kayıtların çoğunu koleksiyonlardan kaçan kuşlarla ilişkilendirir. Almanya’da doğallaşmış Angıtların ise tüy değiştirmek için Hollanda’ya gittiği belirtilir. Bu Avrupa örneğinde, yabanıl ataları başka bir bölgeden getirilmiş kuşların hareketi anlatılır; doğal yayılıştaki Asya topluluklarının kış göçüyle aynı kökenden geldiği düşünülmemelidir.
Türkiye’deki Durumu
Türkiye’de üreme ve kışlama kayıtları vardır. BirdLife’ın 2021 tablosundaki 10.000–15.000 üreyen çift, 2002–2012 dönemine ait uzman tahminidir. Kışın 16.800–31.300 birey ise 2013–2019 döneminde yöntem bakımından tam sayım veya istatistiksel açıdan sağlam tahmin sınıfındaki veridir. Ülke eğilimleri veri yetersizliğinden bilinmiyor verilmiştir. Bu tarihli derleme, ülkenin hem üreme hem kışlama açısından önemini gösterir; çift ile birey birimleri ve farklı dönemler korunarak okunmalıdır.
Göç Yolculuğu
Asya toplulukları çoğunlukla göçmendir; kışlamak için Hindistan ve Güneydoğu Asya’ya doğru güneye inerler. Diğer bazı topluluklar yerleşik veya yerel dolaşıcıdır. Su seviyelerinin değişmesine bağlı yer değiştirmeler görülebilir. Bu yerel hareketler, uzun mesafeli mevsim göçüyle aynı ölçekte değildir.
Beslenme & Diyet
Ne Yer?
Bitkisel besinleri arasında otların yeşil sürgünleri, tohumlar ve tarımsal taneler vardır. Küçük kabuklular, su ve kara böcekleri, yumuşakçalar, solucanlar, küçük balıklar ve kurbağalar da alınabilir. Bu farklı besinler, karadaki otlama alanlarıyla sığ su kıyılarının birlikte kullanılmasına uygundur.
Kars Kuyucuk Gölü’nün 25–28 Eylül 2006 çalışmasında su bitkilerinin yenmesi hem doğrudan gözlemle hem kıyıdan toplanan Angıt dışkılarıyla desteklenmiştir. Bitkisel besinler yalnız tarladaki tanelerden ibaret değildir.
Nasıl Avlanır?
Besin ararken uzun süre karada yürüyebilir; otlu alanlarda dolaşır ve sığ suda yüzerek de beslenir. Oiseaux.net’in bu davranış anlatımı, kuşu yalnız açık suyun ortasında aramamamız gerektiğini gösterir. “Hepçil” sözü bitkisel ve hayvansal besinleri alabilmesidir; her birini eşit miktarda yediği anlamına gelmez.
İlginç Bilgiler
## Himalaya’da Yüksek Uçuş Parr ve arkadaşlarının 2017 Himalaya araştırması, Tibet Platosu’nun güneyinde kışlayan iki topluluktan 15 Angıtın 2007–2011 uydu izleme verilerini incelemiştir. Deniz seviyesine göre 6.800 metreye ulaşan uçuş yüksekliği bildirilmiştir. Araştırmacılar GPS konumlarının altındaki araziyi sayısal yükseklik modeliyle eşleştirmiştir. Kuşlar, kendi hareket alanları içinde rastgele üretilmiş karşılaştırma konumlarına göre daha alçak zeminlerin üzerinden uçuyordu. Dağların arasındaki arazi biçimi, yüksek irtifalı bu yolculuğun nasıl yapıldığını anlamada önemliydi. ## Yerin Yüksekliği ile Uçuş Yüksekliği Himalaya çalışmasında, deniz seviyesine göre yüksek uçmakla zeminden çok yukarıda uçmak ayrı ayrı ölçülmüştür. Kaydedilen uçuşlar zeminin ortalama 547 metre üstünde gerçekleşmiştir. Yüksek plato nedeniyle bu konumların deniz seviyesine göre rakımı çok daha fazlaydı. Tırmanışların günün belli bir bölümünde toplandığına dair belirgin sonuç bulunmazken, düz uçuşlar daha erken saatlerde olma eğilimindeydi. Bu örneklemde 4.500 metrenin üzerindeki düz uçuşlar, daha alçaktakilere göre daha hızlıydı. Bu sonuçlar GPS izlemesine aittir; oksijen kullanımını sağlayan bütün fizyolojik özelliklerin deneysel açıklaması değildir. ## Dört Günlük Hareket Sayımı Meissner ve Remisiewicz’in 2008 Kuyucuk yayını, 25–28 Eylül 2006 uçuşlarını şafaktan gün batımına 15 dakikalık dilimlerle saymıştır. Sürülerin birleşip bölünmesi sayımı güçleştirmiştir. Gidişleri ve dönüşleri toplamak, her geçişi yeni birey saymak değildir. Çalışma dört gündüzü kapsar; bütün geceyi veya bütün yılı ölçmüş sayılmaz.
