kusatlasi.com
Türkiye Kuşları Yükleniyor...
Dil / Language:
Türkçe | English
Seçildi Yeşilimsi Çıvgın (Phylloscopus trochiloides)
VS
Seçildi Esmer Çıvgın (Phylloscopus fuscatus)

Yeşilimsi Çıvgın

Phylloscopus trochiloides

Takım Passeriformes
Familya Çıvgıngiller (Phylloscopidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Yeşilimsi Çıvgın (Phylloscopus trochiloides), Türkiye faunasında karakteristik morfolojik yapısı ve yaşam alanı tercihleri ile ayırt edilir.

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Biyometri

ÖlçüDeğer
Toplam boy10–11,5 cm (çoğunlukla ~11 cm)
Kanat açıklığı16–19 cm
Kanat kirişi (chorda alae)~54–64 mm
Kuyruk (cauda)~40–48 mm; kısa-orta
Tarsometatarsus~17–20 mm
Gaga (culmen)~10–12 mm; ince, sivri
Kütle6–10 g (tipik 7–9 g)

Eşeyler tüy ve boyutta ayırt edilmez. Bu dosya Yeşilimsi Çıvgın (Phylloscopus trochiloides) içindir — Yeşil Çıvgın (P. nitidus) artık ayrı türdür; karıştırmayın. Türkiye’de esas olarak geçit göçmeni; üreme kuzey/doğu Palearktik orman kuşaklarındadır.

Genel Yapı ve Silüet (habitus)

Klasik küçük yaprakçıvgını: ince gaga, kısa kuyruk, taçta hızlı hareket, sık kanat/kuyruk seğirmesi. Silüet Yeşil / Söğütbülbülü / Çıvgın ile karışabilir; teşhis ton + kaş + kanat çubuğu + bacak + ses paketinden yapılır.

Uzaktan ilk izlenim soğuk zeytin-gri üst + kirli beyaz alt + uzun beyazımsı kaş + tek kanat çubuğudır. Yeşil’in parlak sarı-yeşili yoktur.

Tünemiş Teşhis: Soğuk Zeytin + Tek Bar

Türün tüneme anahtarı:

  • Üst: soğuk zeytin-gri / mat yeşilimsi; “parlak yeşil flaş” zayıf
  • Supercilium: uzun, beyazımsı-krem (sarı yıkama zayıf veya yok); göz önünde net
  • Kanat: genelde tek açık kanat çubuğu (büyük örtü); ikinci çubuk silik/yok
  • Alt: kirli beyaz; göğüste çok hafif sarımsı yıkama olabilir ama Yeşil kadar sıcak değildir
  • Bacak: değişken ama sıkça orta-koyu; Yeşil’deki açık et tonundan daha koyu kalabilir
  • Gaga: ince; alt çene tabanı açık olabilir

Koyu kulak örtüsü kaşı keskinleştirir. Sonbahar aşınmasında bar zayıflayabilir — o zaman ses ve primer/kaş formu kritikleşir.

Baş Bölgesi (caput)

  • Pileus: soğuk zeytin; koyu coronal stripe yoktur.
  • Supercilium: beyazımsı, uzun; göz çizgisi koyu.
  • Regio parotica: koyu zeytin-gri.
  • Gula: kirli beyaz.
  • Iris: koyu.
  • Rostrum: ince Phylloscopus gaga; Yeşil’den yapısal olarak çok farklı değildir — ton ve ses ayırır.

Gövde Altı (partes inferiores)

Pectus–abdomen kirli beyaz; yanlarda soluk zeytin yıkama. Sarı “önlük” yoktur. Crissum soluk. Çizgi/leke yoktur.

Kanat ve Kuyruk Deseni

Üstten: Mantle soğuk zeytin; tek bar tipik. Remiges koyu, dar açık kenarlı. Kuyruk zeytin-kahve; beyaz dış flaş dramatik değildir.

Alttan: Kanat altı soluk gri-beyaz; özel panel yok.

Primer projeksiyon: orta — Çıvgın’dan uzun, Söğütbülbülü’nden kısa kalabilir; yine de tek başına teşhis değildir.

Gaga ve Ayak

Gaga ince-sivri. Bacak tonu değişken; açık bacak = otomatik Yeşil değildir, ama koyu bacak Yeşil’i zayıflatır. Ayaklar yaprak kavramaya uyarlı anisodaktil.

Yaş Tayini (ageing)

  • 1. kış: taze bar daha net; üst biraz daha yeşilimsi olabilir.
  • Erişkin sonbahar: aşınma ile bar ve ton soluklaşır.
  • Eşey ayrılmaz.

Karışan Türlerle Ayırım

1. Yeşil Çıvgın (Phylloscopus nitidus) — en kritik Parlak yeşil üst, sarımsı kaş ve alt, genelde daha açık bacak. Yeşilimsi soğuk zeytin + beyazımsı kaş. Doğu Anadolu’da her iki türü de düşünün; ses kaydı altın değerindedir.

2. Çıvgın (Phylloscopus collybita) Kanat çubuğu yok, koyu bacak, kısa primer, “çip-çap”. Yeşilimsi’nin barı ve uzun kaşı yoktur.

3. Söğütbülbülü (Phylloscopus trochilus) Bar yok (veya silik), açık bacak, uzun primer, melodik şarkı. Üst daha sıcak zeytin-kahve olabilir.

4. Kuzey Çıvgını (Phylloscopus borealis) Daha iri, kalın gaga, çok uzun kaş, güçlü tek bar; Türkiye’de aşırı nadir. Yeşilimsi daha narin gagalıdır.

5. Sarıkaşlı / Akkaşlı (P. inornatus / P. humei) Çift bar + daha küçük; Sarıkaşlı’da sarımsı kaş ve rump ipuçları. Yeşilimsi tek barlı ve biraz daha “düz” yüzlüdür.

6. Esmer Çıvgın (Phylloscopus fuscatus) Kahverengi üst, belirgin açık kaş, bar yok, koyu bacak; çalı/yer seviyesinde. Yeşilimsi taç zeytinlidir.

Üreme: Yumurta Sayısı ve Kuluçka

Yeşilimsi Çıvgın (Phylloscopus trochiloides) için tipik üreme parametreleri (handbook aralıkları):

  • Yumurta sayısı (kuluçka / clutch): 4–6
  • Kuluçka süresi: 12–14 gün (çoğunlukla dişi; türüne göre erkek de paylaşabilir)
  • Sahada yuvalar rahatsız edilmemeli; rakamlar popülasyon ve yıla göre daralır veya genişler.

Habitat & Dağılım

Üreme Habitatı (beklenen / küresel)

Kuzeyde tayga, huş–kavak–iğne karışımı, dağ ormanı ve orman kenarı. Türkiye’de üreme habitatı pratikte yok sayılır; görülen kuşlar geçit durağındadır.

Beslenme Habitatı

Taç ve orta katman yaprakları; göçte park, koruluk, bahçe, vadi çalılığı. Nemli yaprak döken kuşaklar tercih edilir.

Kolonyal Yapı ve Sosyal Ortam

Kolonyal değildir. Göçte tek veya küçük grup; karışık yaprakçıvgını sürülerine katılabilir. Erkek şarkısı ince, tekrarlı “tiss-yip” tipi frazlar içerir (Yeşil’den farklı diyalekt).

Küresel Üreme Areali

Phylloscopus trochiloides geniş bir kuzey-doğu Palearktik orman üreme alanına sahiptir: İskandinavya’nın doğusundan Rusya taigasuna, Orta Asya dağ ormanlarına ve doğuya doğru Sibirya kuşaklarına. Kışlama Hint altkıtası ve Güneydoğu Asya üzerindedir. Alttür kompleksi tarihsel olarak nitidus’u da içermiştir; modern listelerde Yeşil ayrıdır.

Küresel nüfus büyüktür; IUCN Least Concern (LC).

Türkiye'deki Durum

Türkiye’de düzenli geçit göçmeni (özellikle kuzey, kuzeydoğu ve doğu koridorları); üreme beklenmez veya çok lokal/istisnai tartışmalıdır. Kayıtlar:

  • İlkbahar ve sonbahar: Karadeniz kıyısı, boğazlar, doğu vadileri, dağ geçitleri
  • İç ve güneyde daha seyrek; her “yeşilimsi barlı çıvgın” Yeşil olabilir — belgeleyin

Fenoloji

DönemFaaliyet
Nisan – Mayısİlkbahar geçidi
Haziran – TemmuzÜreme kuzeyde; Türkiye’de yaz kaydı istisnai
Ağustos – EkimSonbahar geçidi (asıl yoğunluk)
Kasım – MartKışlama beklenmez

Göç Rotası

Taiga üreme alanlarından güney-doğu Hint–SE Asya kışlamasına. Anadolu batı geçit kenarının parçasıdır; gece göçü + gündüz taç beslenmesi tipiktir.

Beslenme & Diyet

Diyetin Yapısı

Böcek ve küçük omurgasızlar: yaprak biti, tırtıl, küçük sinekler, örümcekler. Meyve payı düşüktür.

Av Teknikleri

Yaprak gagalama, kısa sallı, taçta hızlı tarama. Göçte alçak çalı kenarı da kullanılır.

Yavru Besleme Ekolojisi

Üreme alanlarında yavrulara yumuşak larvalar taşınır. Türkiye’de yavru bakımı beklenmez; geçit kuşları yağlanma böceklenmesine bağlıdır.

İlginç Bilgiler

## İsim: Yeşilimsi Çıvgın / Greenish Warbler / *trochiloides* Türkçe **Yeşilimsi**, “tam yeşil değil” tonunu vurgular — Yeşil Çıvgın’dan ayırım için isim bilinçli seçilmiştir. *trochiloides* “söğütbülbülüne benzeyen” demektir. ## Split Notu *P. nitidus* ayrılınca sahada iki tür kontrolü zorunlu oldu. Eski “Yeşilimsi” kayıtları yeniden değerlendirilmelidir. ## Türkiye'de Anlamı Sonbahar taç çıvgınlarının **temel barlı türlerinden** biridir. Tek bar + soğuk zeytin formülü temel derstir. ## Koruma Durumu • IUCN: **Least Concern (LC)** • Türkiye: geçit habitatları (sahil korulukları, vadi taçları); nadir ayrım kayıtlarında belgeleme • Playback’i sınırlayın

Esmer Çıvgın

Phylloscopus fuscatus

Takım Passeriformes
Familya Çıvgıngiller (Phylloscopidae)
IUCN Durumu LC
Arazide Teşhis İpucu
Esmer Çıvgın (Phylloscopus fuscatus), Türkiye faunasında karakteristik morfolojik yapısı ve yaşam alanı tercihleri ile ayırt edilir.

Ses Kayıtları

Ses kayıtları aranıyor...

Bilimsel Tanım & Morfoloji

Hızlı Tanı

Esmer Çıvgın (Phylloscopus fuscatus; İngilizce Dusky Warbler) küçük, gri kahverengi bir kuştur. Düz sırtı, açık kaşı, koyu göz çizgisi ve böğürlerle kuyruk altındaki açık devetüyü rengi birlikte aranır. Yüz çizgileri özellikle gözün önünde belirgindir. İnce bacaklarında ve alt gagasında turuncumsu ton görülebilir.

Genel Görünüm ve Duruş

Kaş ince ve uzundur; göz önünde beyazımsı, gerisinde daha devetüyü tonunda görünür. Altında güçlü koyu bir çizgi bulunur. Gözün altında ince açık bir yay seçilebilir. Tam göz halkası ile gözün üzerindeki kaş aynı işaret değildir. Gaga ince, gövde Çıvgına benzer orandadır; kuyruk köşeleri hafif yuvarlak olabilir.

Üst taraf, kapalı kanat ve kuyruk genel olarak kahverengidir. Boğaz beyazımsı; göğüs ve karın açık krem, yanlarında gri tonlar görülebilir. Böğür ve kuyruk altında sıcak devetüyü tonu seçilir. Üst gaga koyu, alt gaganın büyük bölümü daha açık renklidir. Bacakların ön ve arka yüzleri aynı tonda görünmeyebilir.

Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar

Erkek ve dişinin genel tüy deseni benzerdir. Rusya’nın Uzak Doğusundaki üreme araştırmasında da bu benzerlik belirtilir. Görünüşteki bu benzerlik, yuva başındaki görevlerin bütünüyle aynı olduğu anlamına gelmez; eşeyleri yalnız tüyün daha sıcak veya soluk görünmesinden ayırmak güvenilir değildir.

Rusya’nın Uzak Doğusunda 1997–1999 araştırmasında, gövde tüylerini henüz değiştirmemiş gençler erişkinden daha gri anlatılmıştır. Bu erken gençlik görünümü, bütün sonbahar kuşlarını renkten yaşlandırma ölçütü değildir.

Genç ve erişkin dışarıdan benzeyebilir. Britanya Kolumbiyası için hazırlanmış uzman tanı yazısında, yaş ayrımının elde incelenen tüylerle daha güvenilir olduğu belirtilir. Kuşun yalnız kahverengi görünmesi, sonbahardaki her bireyin yaşını göstermez.

Uçuşta Görünüm

Kapalı kanatta dışarı uzanan uçuş tüylerinin görünen bölümü kısadır. Kanat genel olarak kısa görünür; belirgin renkli bir panel tanı işareti değildir.

Kanadın altındaki küçük örtü tüyleri, koltuk altı ve bazı uçuş tüylerinin iç kenarları açık devetüyü beyazımsı olabilir. Williamson’ın uzman rehberinde bu solukluk ayrı tüy grupları için tarif edilir; bütün kanadın altında kesintisiz parlak bir şerit anlamına gelmez.

Ses ve Davranış

Çağrısı iki küçük taşın birbirine vurulmasını andıran kısa, sert bir “tak” sesidir. Çalının içindeki kuş önce bu sesle fark edilebilir. İlkbaharda daha uzun şarkılar da duyulur; kısa çağrı ile üreme şarkısı aynı ses değildir.

Bitkilerin içinde saklanan, fakat hareketli bir kuştur. Öterken kanatlarını sık sık seğirtebilir; duruşu bazen gergin ve boyunsuz izlenimi verir. BirdGuides’ın uzman anlatımı bu görünüşü, ince gagası ve güçlü yüz çizgileriyle birlikte değerlendirir. Gövdeyi dik tutmasıyla sürekli küçük hareketler yapması aynı kuşta bir arada görülebilir.

Üreme şarkısı tek bir değişmez dizi değildir. Rusya’da Krasnoyarsk çevresinde 2009, Sahalin’de 2010 yazında yapılan çalışmada 48 Esmer Çıvgın erkeğinin sesi kaydedilmiş, en uzun dört kayıt ayrıntılı incelenmiştir. Bu dört erkeğin şarkı çeşitleri çoktur; bazı çeşitler sık, bazıları yalnız bir kez duyulmuştur. Bir erkek iki yüzden fazla şarkı söyledikten sonra bile daha önce o kayıtta duyulmayan bir çeşit ekleyebilmiştir. Erkeklerin sık kullandığı 3–7 çeşit, ses üretimlerinin önemli bir bölümünü oluşturmuştur. Bu, aynı türün bir bireyinden yalnız birkaç kısa ses parçasıyla bütün şarkı repertuvarını öğrenmenin neden güç olduğunu açıklar.

Aynı Rusya çalışmasında, kısa bir sesin veya iki-üç sesten oluşan küçük bir grubun art arda yinelenerek şarkının temel bölümlerini oluşturduğu görülmüştür. Bazı şarkılar iki farklı ses grubundan oluşan iki bölümlüdür; bu yapı incelenen Esmer Çıvgın şarkı çeşitlerinin yaklaşık onda birinde bulunmuştur. Şarkıların arasında da duraklar vardır. Bu karmaşık yapı, günlük kısa “tak” çağrısının uzun süre yinelenmesinden farklıdır.

Rusya’nın Uzak Doğusunda Malkachan Nehri çevresindeki 1997–1999 araştırmasında dişi, otlarla yan girişli kapalı yuva yapmış ve içini tüylerle döşemiştir. Yuvalar çoğunlukla alçak çalılardadır. 84 yumurta kümesinde 3–7 yumurta görülmüştür. Sık kontrol edilen 23 yuvada, normalde son yumurtanın bırakıldığı günden sayılan kuluçka 12–15 gün; 35 yuvada yavrunun yuvada kalışı 12–15 gündür. Geç dönemde yenilenen kuluçkalarda yumurtalar tamamlanmadan yatmaya başlanabilmiştir. Kuluçkayı dişi yapar. Bunlar Rusya’daki yerel örneklemin sonuçlarıdır.

Karıştırılabilecek Türler

Çıvgın (Phylloscopus collybita) benzer boy ve yapıdadır. Batı biçimleri çoğunlukla zeytin ve sarı tonlar, Sibirya biçimi tristis ise daha kahverengi ve beyazımsı bir görünüm taşır. Hong Kong uzman hesabı, Çıvgını koyu gaga-bacak, kanattaki yeşilimsi tüy kenarları ve daha silik yüz çizgileriyle ayırır. tristis güncel taksonomide Çıvgının alt türüdür. Esmer Çıvgına karar verirken yalnız yeşilin yokluğuna değil, güçlü yüz çizgilerine, alt gagadaki açık alana ve doğal çağrıya birlikte bakılır.

Habitat & Dağılım

Üreme Alanı

Üreme yayılışında seyrek tayga, bataklık çevresindeki çalılar ve alçak ağaçlar önemlidir. Göçte ve kışın da dere, hendek ve gölet yakınındaki sık bitkiler, sazlar ve uzun otlar kullanılır. Kuşu yalnız yüksek ağaç tepelerinde aramak bu saklı alt kat kullanımını gözden kaçırabilir. Sık bitki örtüsünde görülmesi, bulunduğu yerde yuva yaptığı anlamına gelmez.

Yuva Yeri

Rusya’nın Malkachan çevresinde 1997–1999’da incelenen 101 yuvanın dördü uzun otların, diğerleri alçak çalıların içindedir; çoğu yerden 10–30 cm yüksektedir. Yuvaya yaklaşılmaz.

Günlük Alan Kullanımı

Hong Kong’daki uzman gözlem hesabında nemli alan yakınındaki bitkileri daha çok kullandığı, çalılıklarda ve orman kenarlarında ise seyrek görüldüğü belirtilir. Deep Bay çevresindeki alçak bitki örtüsü bölgesel kayıtlarda öne çıkar. Bu dağılım, kışın kullanılan nemli çalılıklar ile her türlü ağaçlık alanı aynı habitat gibi düşünmemek gerektiğini gösterir.

Dünya Yayılışı

AviList v2025b’te Esmer Çıvgının iki alt türü kabul edilir. Türe adını veren fuscatus, Sibirya’dan Moğolistan ve batı Çin’e uzanan alanda ürer; Hindistan ve Çinhindi’nde kışlar. robustus ise Gobi Çölü’nün güneyindeki kuzey Çin’den kuzey Sichuan’a kadar ürer ve Çinhindi’ne göçer. Bu iki topluluk aynı türün parçalarıdır. Eski rehberlerin daha geniş alt tür düzeni, güncel kabul edilen iki alt türün yerine kullanılmaz.

Türkiye'deki Durumu

Türkiye’de ana yayılışının dışına çıkan seyrek bir konuktur. Sandgrouse’un 2014 bölgesel raporu, 24 Ekim 2013 Kızılırmak Deltası gözlemini ülkenin ilk kaydı olarak bildirir ve kuşun fotoğrafını belgelendirir. Bu tek tarih, düzenli yıllık geçiş veya yerel üreme kanıtı değildir. Sonraki kayıtların toplamı bu rapordan çıkarılamaz. Nadir tür tanısı için birden fazla açıdan görüntü ve doğal çağrı saklanır; bulunduğu yer veya kahverengi renk tek başına kimlik kanıtı olmaz.

Göç Yolculuğu

Ana göç sistemi kuzey Asya’daki üreme alanları ile güney ve güneydoğu Asya’daki kışlama alanları arasındadır. Avrupa’nın batısına ulaşan kuşlar olağan yayılışlarının uzağındadır. Britanya Kolumbiyası için hazırlanmış uzman yazısı da Avrupa kayıtlarının çoğunu sonbahar bağlamında anlatır. Türkiye’de görülen bir kuşun hangi ülkeden geldiği, ne kadar yol uçtuğu veya neden batıya yöneldiği yalnız görülme tarihinden anlaşılamaz.

Beslenme & Diyet

Ne Yer?

Küçük omurgasızlarla beslenir. Rusya’nın Uzak Doğusunda Malkachan çevresindeki 1997–1999 saha gözlemlerinde yavrulara tırtıl, örümcek ve sinek taşındığı görülmüştür. Bazı yerlerde küçük ağustosböcekleri de alınmıştır.

Nasıl Avlanır?

Hong Kong uzman hesabında çalıların ve alçak bitkilerin içinde böcek aradığı anlatılır. Rusya’nın Uzak Doğusundaki 1997–1999 gözlemlerinde de bitkiler üzerinde ilerleyerek av toplama öne çıkmış, kısa uçuşla av alma daha seyrek görülmüştür. Çalının içinde ilerlemek ile havadaki avın peşine uçmak, beslenmesinin farklı hareketleridir.

Rusya’nın Krasnoyarsk bölgesindeki Mirnoye istasyonunda 1999–2004 arasında yapılan kontrollü çalışma, yedi çıvgın türünün gençlerini karşılaştırmıştır. Esmer Çıvgına ait 30–45 günlük 10 kuş, bitki dalları bulunan büyük bir kafeste toplam 60 kez gözlenmiştir. Bu deneyde yüzeydeki avı gagalayarak ve uzanarak toplama öne çıkmış; uçuş içeren av hamleleri öteki türlerden daha seyrek kullanılmıştır. Bu, serbest yaşayan Türkiye kuşlarında ölçülmüş bir günlük zaman bütçesi değildir.

İlginç Bilgiler

## Şarkıdaki ölçüler Çin’in Hebei bölgesindeki Saihanba’da 5 Temmuz–10 Ağustos 2015’te 33 erkeğin doğal şarkısı kaydedilmiş ve kuşlar tartılmıştır. 2019’da yayımlanan çalışma, farklı şarkı özellikleri ile ağırlık arasında istatistiksel ilişkiler bulmuştur; bütün ses ölçüleri aynı yönde değişmemiştir. Burada ölçülen ağırlık ile bacağın alt bölümünün uzunluğuna göre hesaplanan vücut durumu da ayrı değişkenlerdir. Kayıtlar iyi havada, sabah saatlerinde ve yakın mesafeden alınmıştır. Sonuç, telefondaki tek ses kaydından kuşun gramını, yaşını veya bütün sağlığını ölçen bir cetvel değildir. ## Bir noktadaki göç araştırması Rusya’nın Uzak Doğusunda Muraviovka Parkı’nda yedi çıvgın türünün göç zamanı karşılaştırılmıştır. Çalışma, 2013 ve 2015–2017 ilkbaharları ile 2013–2015 ve 2017 sonbaharlarında ağla yakalanan toplam 9.211 kuşu kapsar; bu sayı yalnız Esmer Çıvgına ait değildir. Esmer Çıvgın burada ürediği için yerel kuşla geçiş yapan kuşu ayırmanın sınırlı olduğu da belirtilmiştir. Üreme döneminde yeniden yakalananlar çıkarılmıştır. Türlerin farklı zamanda görünmesi, aynı noktadaki tüy değişimi ve kışlama alanlarıyla ilişkilendirilmiştir; çalışma Türkiye takvimi veya her kuşun kökenini vermez. ## Erken dönüşün anlamı Rusya’nın Uzak Doğusundaki Malkachan araştırmasında 1997–1999 üreme dönemleri izlenmiştir. İlkbahar varışları için veri 1998 ve 1999’dan, üreme sonrası tüy değişimi davranışı için 1997 ve 1998’den alınmıştır. Daha önce iyi bir alanı tutmuş erkekler ilkbaharda daha erken dönme eğilimi göstermiştir. Araştırmacı bunu erken gelmekten kazanacaklarıyla yorumlamış; “ilk gelen her zaman en güçlüdür” şeklinde açıklamamıştır. Bu sonuç, renkli halkalarla izlenen o topluluğa aittir. Türkiye’de kısa süre görülen bir kuşun eşeyi veya eski yuva alanı buradan belirlenemez.

ESC ✕
Aramak istediğiniz kuşun Türkçe veya Latince adını yazın...