Tür Karşılaştırma Ekranı
Kuşların fiziksel özelliklerini, seslerini, habitatlarını ve tanımlarını yan yana karşılaştırmak için iki tür seçin.
Yeşilimsi Çıvgın
Phylloscopus trochiloides
Ses Kayıtları
Ses kayıtları aranıyor...
Bilimsel Tanım & Morfoloji
Biyometri
| Ölçü | Değer |
| Toplam boy | 10–11,5 cm (çoğunlukla ~11 cm) |
| Kanat açıklığı | 16–19 cm |
| Kanat kirişi (chorda alae) | ~54–64 mm |
| Kuyruk (cauda) | ~40–48 mm; kısa-orta |
| Tarsometatarsus | ~17–20 mm |
| Gaga (culmen) | ~10–12 mm; ince, sivri |
| Kütle | 6–10 g (tipik 7–9 g) |
Eşeyler tüy ve boyutta ayırt edilmez. Bu dosya Yeşilimsi Çıvgın (Phylloscopus trochiloides) içindir — Yeşil Çıvgın (P. nitidus) artık ayrı türdür; karıştırmayın. Türkiye’de esas olarak geçit göçmeni; üreme kuzey/doğu Palearktik orman kuşaklarındadır.
Genel Yapı ve Silüet (habitus)
Klasik küçük yaprakçıvgını: ince gaga, kısa kuyruk, taçta hızlı hareket, sık kanat/kuyruk seğirmesi. Silüet Yeşil / Söğütbülbülü / Çıvgın ile karışabilir; teşhis ton + kaş + kanat çubuğu + bacak + ses paketinden yapılır.
Uzaktan ilk izlenim soğuk zeytin-gri üst + kirli beyaz alt + uzun beyazımsı kaş + tek kanat çubuğudır. Yeşil’in parlak sarı-yeşili yoktur.
Tünemiş Teşhis: Soğuk Zeytin + Tek Bar
Türün tüneme anahtarı:
- Üst: soğuk zeytin-gri / mat yeşilimsi; “parlak yeşil flaş” zayıf
- Supercilium: uzun, beyazımsı-krem (sarı yıkama zayıf veya yok); göz önünde net
- Kanat: genelde tek açık kanat çubuğu (büyük örtü); ikinci çubuk silik/yok
- Alt: kirli beyaz; göğüste çok hafif sarımsı yıkama olabilir ama Yeşil kadar sıcak değildir
- Bacak: değişken ama sıkça orta-koyu; Yeşil’deki açık et tonundan daha koyu kalabilir
- Gaga: ince; alt çene tabanı açık olabilir
Koyu kulak örtüsü kaşı keskinleştirir. Sonbahar aşınmasında bar zayıflayabilir — o zaman ses ve primer/kaş formu kritikleşir.
Baş Bölgesi (caput)
- Pileus: soğuk zeytin; koyu coronal stripe yoktur.
- Supercilium: beyazımsı, uzun; göz çizgisi koyu.
- Regio parotica: koyu zeytin-gri.
- Gula: kirli beyaz.
- Iris: koyu.
- Rostrum: ince Phylloscopus gaga; Yeşil’den yapısal olarak çok farklı değildir — ton ve ses ayırır.
Gövde Altı (partes inferiores)
Pectus–abdomen kirli beyaz; yanlarda soluk zeytin yıkama. Sarı “önlük” yoktur. Crissum soluk. Çizgi/leke yoktur.
Kanat ve Kuyruk Deseni
Üstten: Mantle soğuk zeytin; tek bar tipik. Remiges koyu, dar açık kenarlı. Kuyruk zeytin-kahve; beyaz dış flaş dramatik değildir.
Alttan: Kanat altı soluk gri-beyaz; özel panel yok.
Primer projeksiyon: orta — Çıvgın’dan uzun, Söğütbülbülü’nden kısa kalabilir; yine de tek başına teşhis değildir.
Gaga ve Ayak
Gaga ince-sivri. Bacak tonu değişken; açık bacak = otomatik Yeşil değildir, ama koyu bacak Yeşil’i zayıflatır. Ayaklar yaprak kavramaya uyarlı anisodaktil.
Yaş Tayini (ageing)
- 1. kış: taze bar daha net; üst biraz daha yeşilimsi olabilir.
- Erişkin sonbahar: aşınma ile bar ve ton soluklaşır.
- Eşey ayrılmaz.
Karışan Türlerle Ayırım
1. Yeşil Çıvgın (Phylloscopus nitidus) — en kritik Parlak yeşil üst, sarımsı kaş ve alt, genelde daha açık bacak. Yeşilimsi soğuk zeytin + beyazımsı kaş. Doğu Anadolu’da her iki türü de düşünün; ses kaydı altın değerindedir.
2. Çıvgın (Phylloscopus collybita) Kanat çubuğu yok, koyu bacak, kısa primer, “çip-çap”. Yeşilimsi’nin barı ve uzun kaşı yoktur.
3. Söğütbülbülü (Phylloscopus trochilus) Bar yok (veya silik), açık bacak, uzun primer, melodik şarkı. Üst daha sıcak zeytin-kahve olabilir.
4. Kuzey Çıvgını (Phylloscopus borealis) Daha iri, kalın gaga, çok uzun kaş, güçlü tek bar; Türkiye’de aşırı nadir. Yeşilimsi daha narin gagalıdır.
5. Sarıkaşlı / Akkaşlı (P. inornatus / P. humei) Çift bar + daha küçük; Sarıkaşlı’da sarımsı kaş ve rump ipuçları. Yeşilimsi tek barlı ve biraz daha “düz” yüzlüdür.
6. Esmer Çıvgın (Phylloscopus fuscatus) Kahverengi üst, belirgin açık kaş, bar yok, koyu bacak; çalı/yer seviyesinde. Yeşilimsi taç zeytinlidir.
Üreme: Yumurta Sayısı ve Kuluçka
Yeşilimsi Çıvgın (Phylloscopus trochiloides) için tipik üreme parametreleri (handbook aralıkları):
- Yumurta sayısı (kuluçka / clutch): 4–6
- Kuluçka süresi: 12–14 gün (çoğunlukla dişi; türüne göre erkek de paylaşabilir)
- Sahada yuvalar rahatsız edilmemeli; rakamlar popülasyon ve yıla göre daralır veya genişler.
Habitat & Dağılım
Üreme Habitatı (beklenen / küresel)
Kuzeyde tayga, huş–kavak–iğne karışımı, dağ ormanı ve orman kenarı. Türkiye’de üreme habitatı pratikte yok sayılır; görülen kuşlar geçit durağındadır.
Beslenme Habitatı
Taç ve orta katman yaprakları; göçte park, koruluk, bahçe, vadi çalılığı. Nemli yaprak döken kuşaklar tercih edilir.
Kolonyal Yapı ve Sosyal Ortam
Kolonyal değildir. Göçte tek veya küçük grup; karışık yaprakçıvgını sürülerine katılabilir. Erkek şarkısı ince, tekrarlı “tiss-yip” tipi frazlar içerir (Yeşil’den farklı diyalekt).
Küresel Üreme Areali
Phylloscopus trochiloides geniş bir kuzey-doğu Palearktik orman üreme alanına sahiptir: İskandinavya’nın doğusundan Rusya taigasuna, Orta Asya dağ ormanlarına ve doğuya doğru Sibirya kuşaklarına. Kışlama Hint altkıtası ve Güneydoğu Asya üzerindedir. Alttür kompleksi tarihsel olarak nitidus’u da içermiştir; modern listelerde Yeşil ayrıdır.
Küresel nüfus büyüktür; IUCN Least Concern (LC).
Türkiye'deki Durum
Türkiye’de düzenli geçit göçmeni (özellikle kuzey, kuzeydoğu ve doğu koridorları); üreme beklenmez veya çok lokal/istisnai tartışmalıdır. Kayıtlar:
- İlkbahar ve sonbahar: Karadeniz kıyısı, boğazlar, doğu vadileri, dağ geçitleri
- İç ve güneyde daha seyrek; her “yeşilimsi barlı çıvgın” Yeşil olabilir — belgeleyin
Fenoloji
| Dönem | Faaliyet |
| Nisan – Mayıs | İlkbahar geçidi |
| Haziran – Temmuz | Üreme kuzeyde; Türkiye’de yaz kaydı istisnai |
| Ağustos – Ekim | Sonbahar geçidi (asıl yoğunluk) |
| Kasım – Mart | Kışlama beklenmez |
Göç Rotası
Taiga üreme alanlarından güney-doğu Hint–SE Asya kışlamasına. Anadolu batı geçit kenarının parçasıdır; gece göçü + gündüz taç beslenmesi tipiktir.
Beslenme & Diyet
Diyetin Yapısı
Böcek ve küçük omurgasızlar: yaprak biti, tırtıl, küçük sinekler, örümcekler. Meyve payı düşüktür.
Av Teknikleri
Yaprak gagalama, kısa sallı, taçta hızlı tarama. Göçte alçak çalı kenarı da kullanılır.
Yavru Besleme Ekolojisi
Üreme alanlarında yavrulara yumuşak larvalar taşınır. Türkiye’de yavru bakımı beklenmez; geçit kuşları yağlanma böceklenmesine bağlıdır.
İlginç Bilgiler
## İsim: Yeşilimsi Çıvgın / Greenish Warbler / *trochiloides* Türkçe **Yeşilimsi**, “tam yeşil değil” tonunu vurgular — Yeşil Çıvgın’dan ayırım için isim bilinçli seçilmiştir. *trochiloides* “söğütbülbülüne benzeyen” demektir. ## Split Notu *P. nitidus* ayrılınca sahada iki tür kontrolü zorunlu oldu. Eski “Yeşilimsi” kayıtları yeniden değerlendirilmelidir. ## Türkiye'de Anlamı Sonbahar taç çıvgınlarının **temel barlı türlerinden** biridir. Tek bar + soğuk zeytin formülü temel derstir. ## Koruma Durumu • IUCN: **Least Concern (LC)** • Türkiye: geçit habitatları (sahil korulukları, vadi taçları); nadir ayrım kayıtlarında belgeleme • Playback’i sınırlayın
Kuzey Çıvgını
Phylloscopus borealis
Ses Kayıtları
Ses kayıtları aranıyor...
Bilimsel Tanım & Morfoloji
Hızlı Tanı
Kuzey Çıvgını, Phylloscopus borealis, zeytin-kahverengi üst tarafı, açık renkli alt tarafı ve gözün üstünden geriye uzanan uzun açık kaşıyla tanınan küçük bir yaprak çıvgınıdır. Koyu göz çizgisi kaşla karşıtlık kurar. Taze tüylü kuşta kanatta ince, bazen silik bir açık çizgi seçilebilir.
Genel Görünüm ve Duruş
Gövdesi toplu, kanatları uzun, kuyruğu orta uzunluktadır. Dallar arasında hızlı hareket ederken baş ve gaganın oranlarını görmek zorlaşabilir. Kuş kısa süre durduğunda hem yüz çizgilerini hem katlanmış kanadın yapısını birlikte izlemek, yalnız yeşilin tonuna bakmaktan daha yararlıdır.
Göz ile gaga arasındaki bölge ve gözün üzerinden geçen koyu çizgi, açık kaşın altında kalır. Gaga üstü koyu, altı açık pembemsi ve ucu koyu olabilir; bacaklar kahverengi tonludur. Bunlar tek bir ışıkta değişmez renkler gibi kullanılmamalı, yüz deseniyle birlikte değerlendirilmelidir.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Erkekle dişi tüy görünüşü bakımından benzerdir. Taze tüylerin açık uçları kanat çizgilerini belirginleştirir; aşındıkça daha zayıf olan üst çizgi kaybolabilir. İkinci bir çizginin görülmesi tek başına başka tür veya genç kuş kararı verdirmez. Sessiz bir kuşun eşeyi de yalnız renk tonuyla kesinleştirilemez.
Uçuşta Görünüm
Bitki örtüsü içinde bir daldan ötekine çabuk geçer; kısa uçuşlarda hafif ve çevik görünür. Koyu uçuş tüylerinin kenarları zeytin rengidir. Hızla geçen bir kuşta baş ve kanat çizgileri kolay kaybolduğundan uçuş silueti tek başına güvenilir tür ayrımı sağlamaz.
Ses ve Davranış
Çağrısı kısa “zik” ya da “zirrup” gibi yazılır. Şarkısındaki titreşimli, tekrarlı ses dizisine tril denir. Audubon rehberi şarkının “zik” notalarıyla başlayabildiğini belirtir. Yazılı benzetmeler, doğal sesin ve görülen kuşun birlikte değerlendirilmesine yardımcı olur.
Karıştırılabilecek Türler
Greenish Warbler adıyla bilinen Phylloscopus trochiloides, ince açık kanat çizgisi ve uzun kaşıyla önemli bir benzeridir. Daha narin görünür; koyu göz çizgisi genellikle gagaya kadar ulaşmaz. İki heceli çağrısı da karşılaştırmada yararlıdır. Tek bir kanat çizgisini görmek iki türü ayırmaya yetmez.
Kamchatka Leaf Warbler (Phylloscopus examinandus) ve Japanese Leaf Warbler (Phylloscopus xanthodryas), Kuzey Çıvgınına çok benzer. Avrasya, Alaska ve Japon adalarını karşılaştıran 2011 çalışması, ses ve görünüşle birlikte hücrelerin enerji üreten yapılarındaki DNA’yı inceleyerek üç ayrı tür önerdi. Üreme alanı dışındaki sessiz kuşları yalnız renk fotoğrafıyla ayırmak çok güçtür.
Habitat & Dağılım
Üreme Alanı
Kuzeydeki üreme ortamında bodur söğütler, huşlar, ladinler ve seyrek orman örtüsü bulunur. Alaska’da özellikle akarsu boyunca uzanan alçak söğüt toplulukları kullanılır.
Yuva Yeri
Yuva zeminde, yosunlu örtünün, köklerin ya da sık çalıların arasında gizlenen, yan girişli kubbeli bir yapıdır. Audubon’un Avrasya bilgilerini de içeren üreme derlemesinde çoğunlukla 6–7, bazen 5 yumurta; dişinin üstlendiği 11–13 günlük kuluçka ve yavruların 12–14 günde yuvadan ayrılması bildirilir. İki eş yavruyu besler. Bunlar Türkiye’de ölçülmüş üreme süreleri değildir. Yuvayı görmek için zemindeki örtü açılmamalı, alarm veren erişkinler takip edilmemelidir.
Günlük Alan Kullanımı
Üreme dışında başka küçük kuşlarla karışık gruplara katılabilir. Besin ararken yalnız ağaç tepesinde kalmaz; bitki örtüsünün daha alt katlarına da iner. Kışlama alanında açık ağaçlıklar, bahçeler ve mangrovlar gibi kıyı ormanları kullanılabilir.
Dünya Yayılışı
Güncel Kuzey Çıvgını, İskandinavya’nın kuzeyinden Sibirya üzerinden Alaska’nın batısına uzanan alanda ürer. Güneyde yayılışı kuzey Moğolistan ve kuzeydoğu Çin’e ulaşır; Kamçatka Yarımadası bu dar tür kapsamına katılmaz. Kışın Güneydoğu Asya, Çin’in güneydoğusu, Tayvan, Filipinler ve Endonezya çevresine göç eder. AviList v2025b türü alt türlere ayırmaz.
Türkiye'deki Durumu
OSME’nin Mart 2025 Bölge Listesi, Kuzey Çıvgınını Türkiye’de normal yayılışı dışında görülen seyrek bir konuk olarak değerlendirir. Düzenli bir yaz ziyaretçisi ya da Türkiye’de üreyen tür gibi anlatılmamalıdır. Bir gözlem noktası, bu kuzey kuşunun her yıl izlediği bir Türkiye güzergâhı bulunduğunu göstermez.
Göç Yolculuğu
Rusya’nın Orta Sibirya bölgesindeki Mirnoye’de 2019’da işaretlenen bir erkeğin ışık kaydedicisi 2020’de geri alındı. 2024’te yayımlanan çalışma, kuşun sonbaharda önce Baykal Gölü yönüne doğuya gittiğini, ardından Tayvan, Filipinler ve Endonezya çevresine ilerlediğini gösterdi. İlkbaharda Moğolistan’da uzun bir duraklama hesaplandı. Bu tek kuşun yaklaşık konumlara dayanan yoludur; bazı dönemlerde konum üretilemediği için kesin tarihli, bütün bireylere uygulanacak bir göç çizgisi sayılmaz.
Beslenme & Diyet
Ne Yer?
Besininin temelini böcekler oluşturur. Audubon’un Avrasya için aktardığı listede kınkanatlılar, sivrisinekler, sinekler, tırtıllar ve başka küçük böcekler bulunur; örümcek ve salyangoz da alınabilir.
Nasıl Avlanır?
Ağaç ve çalılar arasında hızla sıçrayarak ince dalları ve yaprakları böcek aramak için tarar. Kanatlarını sık sık titretmesi dikkat çekebilir. Tırtıllar bu şekilde aranan avlar arasındadır.
İlginç Bilgiler
## Eski kayıtların tür kapsamı Sibirya’daki 2019–2020 izleme çalışmasında 19 erkek ve bir dişiye cihaz takılmış, yalnız bir erkeğin kaydedicisi geri alınmıştı. Ayrıca derlenen sekiz uzak halka bulgusunun altısı, tür grubu üçe ayrılmadan önce Japonya’da işaretlenen kuşlara aitti. Yazarlar bu altı kaydın mutlaka güncel Phylloscopus borealis’e ait olduğunun söylenemeyeceğini belirtti. Moğolistan’da 2019’da halkalanıp Rusya’daki üreme alanında 2021’de yeniden yakalanan başka bir birey ise bu iki bölge arasındaki bağlantıyı destekledi. ## Yuva malzemesi çevreye göre değişir Alaska’nın Tangle Lakes bölgesinde 2004–2006’da 95 yuva toplandı. Kuru ağırlık karşılaştırmasında, yüksek rakımdaki açık çalılıklardan alınan 68 yuva daha ağır bir grup oluşturuyordu; daha alçak rakımdaki sık çalılıklardan alınan 13 yuva ise daha fazla sığın kılı içeriyordu. Sığın, Alaska’da yaşayan iri bir geyiktir. Yazarlar malzemenin çevrede bulunabilirliğini olası açıklamalardan biri saydı; daha ağır yuvanın mutlaka daha iyi ısı yalıttığını kanıtlamadı. ## Yuvadaki parazitlerin izleri Alaska’daki aynı 2004–2006 araştırmasında, yavru çıkan 84 yuvanın 46’sında kan emici bir sineğin pupa kabukları bulundu. Pupa kabuğu, larvanın ergin sineğe dönüşürken bıraktığı sert dış yapıdır. Protocalliphora tundrae adlı bu sineğin kabuk sayısıyla yuvadan ayrılan yavru sayısı arasında belirgin bir ilişki saptanmadı. Bu sonuç, parazitin hiç zarar vermediği anlamına gelmez; çalışma özellikle yavruların yuvadan ayrılmasına kadar olan başarıyı ölçüyordu.
