
Ak Karınlı Saksağan
Siyah yüz, beyaz ense ve alt taraf.
Biyolojik Bilgiler
Boyu
Ortak tür değeri
Kanat Uzunluğu
Ortak tür değeri
Ağırlığı
Doğal Yayılışında Gözlem Rehberi
Üç işareti birlikte ara
Tek işaretle karar vermeSiyah ön taraf, beyaz ense.
Gri orta tüylerde geniş siyah uç.
Kestane kızılı.
Erkek–dişi karşılaştır

DişiErkekErişkin eşeyler benzer görünür.
Doğal yayılışında nerede aranır?
Nemli ormanların orta ve üst katları.
Kayıtlar bölgeseldir; tek bir bütün yayılış takvimi verilmez.
Yuva, Yumurta ve Kuluçka
Tarihsel derlemede genellikle üç, iki–dört arası yumurta bildirilir.
Doğal çağrılarının yazılı tanımı Tanım bölümündedir.
Sessizce izleyin; erişkinlerle yavruların arasına girmeyin, yuva örtüsünü bozmayın.
Tür Bilgisi
Hızlı Tanı
Uzun kuyruğu, siyah yüzü ve beyaz alt tarafıyla tanınan bir orman kuşudur.
Genel Görünüm ve Duruş
Siyah alın ve yüz, çene altından boğaza ve göğsün üst kesimine uzanır. Başın arka tarafıyla ense beyazdır. Alt göğüs ve karın da beyazdır. Sırt ve omuz tüyleri kestane kızılıdır; kuyruğun kökünü üstten örten tüyler beyazdır.
Kanatlar siyahtır. Ortadaki kuyruk tüyleri gri olup uçlarında geniş siyah bölüm taşır; yanlara doğru kuyruk tüyleri daha çok siyahlaşır. Kuyruk altındaki örtü tüyleri kestane rengidir. Gaga siyah, ayaklar daha mat siyahtır. Göz kahverengiden kızıl kahverengiye değişir.
Gaga kalındır; üst kenarı ve kesici kenarları belirgin biçimde kavislidir.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Erişkin erkek ve dişi benzerdir. Gençlerde gövde tüylerinin ve içteki uzun kanat tüylerinin kenarları açık sarımsı kahverengidir; orta kuyruk tüyleri daha dardır.
İlk yıl tanısında, gençlikten kalmış aşınmış kahverengi dış uçuş tüyleri ile dar kuyruk tüyleri birlikte kullanılır.
Uçuşta Görünüm
Siyah kanatlardaki geniş beyaz alan dış uçuş tüylerinin tabanındadır.
Kuyruk basamaklıdır: ortadaki tüyler daha uzun olup uçlara doğru genişler.
Ses ve Davranış
Kısa kuru bir takırtı, kurbağayı andıran boğuk bir notayla bitebilir. Birbirine dönüp zıplayan iki kuştan boğazdan gelen tekrarlı sesler bildirilir.
Karıştırılabilecek Türler
Erişkin Dendrocitta vagabunda’nın alt tarafı sarımsı kızıl tonludur; koyu baş ve boynunda beyaz ense alanı bulunmaz.
Dünya Yayılışı
Hindistan’ın güneybatısındaki Batı Gatlar’a endemiktir. Güncel AviList, onu bu bölgenin alçak arazilerinde yaşayan ve alt türlere ayrılmayan bir tür olarak ele alır. İngilizce White-bellied Treepie adı Dendrocitta leucogastra’ya aittir; eski İngilizce yayınlardaki Southern Tree-pie da aynı türü anlatır.
Doğal Yayılışındaki Durumu
BirdLife’ın 2020 değerlendirmesinde küresel nüfus büyüklüğü bilinmemektedir. Nüfusun durağan olduğu varsayılır; bu ifade bütün yayılışı kapsayan bir sayım yapıldığı anlamına gelmez.
Göç Yolculuğu
Yerleşiktir; göçmen olarak sınıflandırılmaz.
Üreme Alanı
BirdLife derlemesinde yumurta kayıtlarının başlıca mart ve nisan aylarında toplandığı belirtilir. Bu, yalnız bu iki ayda ürediği anlamına gelmez.
Yuva Yeri
Hume’un yayımladığı Travancore, güney Hindistan kayıtlarında yuva, çalıda veya ince bir ağacın üst çatalındadır. Dallardan yapılmış, üstü açık ve çanak bölümü olan bir yapı olarak anlatılır.
Yumurta ve Yavru Gelişimi
Baker’ın tarihsel derlemesinde üç yumurta en sık rastlanan sayı olarak verilir; iki ve dört yumurtalık kuluçkalar da bildirilir. Bu tür için kuluçka süresi ve yavruların yuvada kalma süresi bu incelemede güvenilir biçimde doğrulanamadı.
Günlük Alan Kullanımı
Nemli tepelik ormanlarda, hem birincil hem de ikincil orman parçalarında yaşar. Genellikle insan yerleşimlerinden uzakta bulunur.
Ne Yer?
Hayvansal besinlerin yanında çiçek özü, meyve ve tohum da tüketir. Kaynaklarda küçük omurgasızlar, kertenkeleler ve kemirgenler besinleri arasında sayılır.
Nasıl Avlanır?
Ormanın orta ve üst katlarında besin arar. Başka kuşlarla, özellikle Dicrurus paradiseus ile birlikte görülebilir.
Bir Yuva Avcısına Ait Doğrudan Saha Kaydı
Balakrishnan’ın Kerala’daki Silent Valley Millî Parkı ve çevresinde Aralık 2002–Mayıs 2005 arasında yürüttüğü çalışmada bu saksağan, sarı kaşlı bülbülün yumurta ve yavrularını avlayan kuşlar arasında kaydedilmiştir. Makale 2009’da yayımlanmıştır.
Bu gözlem, beslenmesinin yalnız meyve ve böceklerle sınırlanmadığını gösteren yerel bir kayıttır. Çalışma, bu besinlerin saksağanın bütün yılki beslenmesindeki oranını ölçmez.
Batı Gatlar İçinde Yerel Habitat Farkları
Panigrahi ve Jins’in Ekim 2012–Aralık 2014 arasında Kerala’nın Agasthyamalai tepelerinde yürüttüğü araştırma, türü çoğunlukla yarı herdem yeşil ve herdem yeşil ormanların yakınında, 500–1.100 metre arasında kaydetmiştir. Uygun habitatlarda yerel olarak yaygın görünmüştür.
Bu sonuçlar araştırılan Neyyar–Peppara çevresi içindir. Buradaki yükselti aralığı, türün bütün Hindistan’daki kesin alt ve üst sınırları gibi kullanılamaz.
Tarihsel Yuva Kayıtları Daha Uzun Bir Mevsime İşaret Eder
Baker, güney Hindistan’dan Bourdillon’un mart kayıtlarının yanında J. Stewart’ın şubat–mayıs ve ağustos yuva kayıtlarını aktarır. Stewart’ın bir yılda iki kez ürediği yönündeki bildirimi de bu tarihsel derlemede yer alır. Bu gözlemci bildirimi, her çiftin her yıl iki kuluçka yaptığına ilişkin bütün yayılışı kapsayan bir ölçüm değildir.
