Tür Karşılaştırma Ekranı
Kuşların fiziksel özelliklerini, seslerini, habitatlarını ve tanımlarını yan yana karşılaştırmak için iki tür seçin.
Uzun Kuyruklu Korsanmartı
Stercorarius longicaudus
Ses Kayıtları
Ses kayıtları aranıyor...
Bilimsel Tanım & Morfoloji
Hızlı Tanı
Uzun Kuyruklu Korsanmartı (Stercorarius longicaudus), ince gövdesi, kısa ve kalınca gagası, uzun kanatlarıyla zarif bir deniz kuşudur. Üreme giysili erişkinin uzayan iki orta kuyruk tüyü en dikkat çekici özelliğidir.
Genel Görünüm ve Duruş
Üreme giysisinde başın üstü siyahtır; bu koyu alan gözün altına kadar iner. Yanak ve göğüs beyazımsı, ense yanları sarımsıdır. Karın ve kuyruk altı daha gri olabilir; alt tarafın tamamında aynı temiz beyazı aramak doğru değildir. Üstte gri-kahverengi sırt, daha koyu uçuş tüyleriyle karşıtlık oluşturur.
Uzun orta kuyruk tüyleri, kuyruk gerisinde ince şeritler gibi uzanır. Bu tüyler kırılmışsa kuş beklenenden kısa kuyruklu görünebilir. Bu nedenle yalnız kuyruk uzunluğunu değil, dar kanatları ve küçük başla birleşen ince gövdeyi de değerlendirmek gerekir.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Erkek ve dişi dış görünüşten güvenilir biçimde ayrılamaz. Kanada’nın Alert bölgesindeki erişkinleri inceleyen araştırmacılar da kuşları dış özelliklerden eşeylendirmek için güvenilir ölçüt bulunmadığını belirtir.
Gençlerin uzun kuyruk uzantıları yoktur. Tüyler koyu kahverengiden daha açık gri-beyaza kadar değişebilir; açık tüy kenarları sırt ve kanatlarda pullu bir görünüş oluşturur. Böyle bir genç, erişkinin siyah başlık ve açık göğüs düzenini taşımadığından, yalnız erişkin resmiyle karşılaştırılarak tanınamaz.
Üreme dışı giyside erişkinin başı açık ve koyu tüylerle beneklenebilir; gövde kahverengi-beyaz çizgiler taşır. Uzun kuyruk tüyleri de kaybolabilir. Dolayısıyla bu dönemde kuş, üreme giysisindeki temiz baş deseninden ve uzun kuyruklu silüetten oldukça farklı görünebilir.
Uçuşta Görünüm
Uçuşu hafif ve sumruyu andırır. Üst kanatta gri örtü tüyleriyle siyaha yakın uçuş tüyleri birbirinden seçilebilir. Kanat altı koyudur; üst tarafın gri olması, kanat altının da açık gri olacağı anlamına gelmez.
Beyaz tüy sapları çoğunlukla dıştaki iki uzun uçuş tüyünde, ince çizgiler halinde görülebilir. Bunlar geniş bir beyaz kanat lekesiyle aynı özellik değildir. Erişkinin kanat altında beyaz parıltı çok azdır veya seçilmez.
Ses ve Davranış
Üreme alanında sert, uzayan “kreeah” benzeri sesler ile kesik ve takırtılı çağrılar çıkarır. Bu yazılı benzetme gerçek sesin yaklaşık karşılığıdır.
Kur uçuşunda eşler birbirlerini zikzaklar çizerek izler, yükselip dalış yapar. Bu gösteri, besin kapmak için başka bir deniz kuşunun peşine düşülmesinden farklı bir davranıştır.
Alan savunmasında kanatlarını aşağı doğru kavisli tutarak süzülür, çağrı çıkarır veya kanatlarını abartılı biçimde kaldırıp yavaşça yaklaşır. Cornell’in Kuzey Amerika hesabında bu hareketler, üreme alanına giren başka kuşlara karşı yapılan gösteriler olarak anlatılır. Eş bağı kuran kuşlar sonraki yıl aynı eşle yeniden buluşabilir.
Yuva, açık tundrada hafifçe yüksek bir noktaya açılmış basit bir çukurdur; az miktarda bitkiyle döşenebilir. Audubon’un Kuzey Amerika hesabı genellikle iki, bazen bir, seyrek olarak üç yumurta bildirir. Her iki eşin paylaştığı kuluçka 23–25 gün sürer. İki ebeveyn de yavruları ağızlarından geri çıkardıkları besinle besler. Yavrular 22–27 günlükken uçabilir ve ardından bir–üç hafta daha ebeveynlerle kalabilir. Yuva savunması yapan kuşa yaklaşılmaz; gözlem uzaktan sürdürülür.
Yavru sayısındaki değişim, her zaman bölgedeki erişkin sayısıyla aynı yönde gitmez. Grönland’ın Zackenberg bölgesindeki 1996–2006 araştırmasında, çift sayısı görece kararlı kalırken bulunan yuva sayısı yıldan yıla belirgin değişti. Kar erimesi sırasındaki lemming bolluğuyla yumurta bırakılan yuva sayısı arasında ilişki vardı. Buna karşılık yavruların uçuşa ulaşma başarısı, sınanan çevresel değişkenlerin hiçbiriyle anlamlı ilişki göstermedi. Besinin bulunması ile bir yavrunun başarıyla büyümesi, ayrı aşamalardır.
Üremeyen kuşlar, kuzeyde de geçici topluluklar oluşturabilir. Grönland’ın kuzeydoğusundaki Zackenberg’de 1996–2006 izleminde, haziran sonundan itibaren üremeyen veya yuvası başarısız olan kuşların 15 bireye varan gevşek gruplar kurduğu ve birlikte uçuş gösterileri yaptığı görüldü. Bazı başarısız çiftler tundradan ayrıldıktan sonra alanlarına yeniden uğrayabiliyordu; aynı bölgede görülen her erişkinin o yıl yavru büyüttüğü varsayılamaz.
Karıştırılabilecek Türler
1. Korsanmartı (Stercorarius parasiticus, Parasitic Jaeger) daha dolgun göğüslü, daha uzun ve ince gagalı görünür. Üreme erişkininin orta kuyruk tüyleri sivridir, fakat Uzun Kuyruklu Korsanmartı’daki kadar uzamaz. Kanattaki beyazlık çoğunlukla daha geniştir. Gençlerde ise kuyruk, gövde oranı ve kanat deseni birlikte görülmelidir; tek bir renk tonu yeterli değildir.
2. Küt Kuyruklu Korsanmartı (Stercorarius pomarinus, Pomarine Jaeger) daha iri gövdeli, geniş kanatlı ve güçlü gagalıdır. Üreme erişkininde orta kuyruk tüylerinin uçları dönerek kaşık biçimini alır. Genç Küt Kuyruklu Korsanmartı’da uzun kaşık uçlar bulunmaz; daha ağır yapı ve belirgin kanat beyazlığı önem kazanır.
3. Büyük Korsanmartı (Stercorarius skua, Great Skua) kalın gövdeli, geniş ve daha yuvarlak kanatlıdır. Kuyruğu kısa ve kama biçimindedir. Koyu kahverengi kanatlarındaki iri beyaz alan, Uzun Kuyruklu Korsanmartı’nın ince beyaz tüy saplarından farklıdır.
Habitat & Dağılım
Üreme Alanı
Üreme alanı, ağaçsız Arktik tundradır. Kıyıya yakın kesimler kadar iç bölgelerde de yuva yapabilir. Kuzey Amerika tür hesabı daha yüksek ve kuru tundra kesimlerini özellikle belirtir; dolayısıyla türü yalnız sazlı kıyı bataklıklarına bağlı düşünmek doğru değildir. Açık zemin, bodur bitkiler ve kemirgenlerin bulunabildiği alanlar önemlidir.
Yuva Yeri
Grönland’ın Zackenberg bölgesindeki 1996–2006 izleminde kuşlar erken karsızlaşan tundrayı, çakıllı ve taşlı düzlükleri kullandı; bataklık kesimlerden çoğunlukla kaçındı. Üreme alanları yıllar arasında benzer yerlerdeydi. Araştırmacılar, yuvaları mümkün olduğunca uzaktan kontrol ederek tilkilerin yeri fark etmesi riskini azaltmaya çalıştı.
Günlük Alan Kullanımı
Üreme dışında açık okyanus yaşam alanı haline gelir. BirdWeb’in Kuzey Amerika hesabı, kıyıdan uzaktaki sığ denizaltı düzlüklerini ve küçük balık sürülerinin yüzeye yaklaştığı alanları belirtir. Gençler ve üremeyen kuşlar bütün yıl denizde kalabilir. Bu nedenle yazın denizde görülen her birey, yakında yuva bulunduğunu göstermez.
Dünya Yayılışı
AviList’in v2025b sürümü, türün üreme alanlarını İskandinavya ve Svalbard’dan Sibirya’ya, Alaska’ya, Kuzey Kanada’ya ve Grönland’a uzanan kuzey kuşağında gösterir. İki alt tür tanır: Stercorarius longicaudus longicaudus Avrupa’nın kuzeyinden Lena Irmağı’na kadar, Stercorarius longicaudus pallescens ise Lena’nın doğusundan Kuzey Amerika ve Grönland’a kadar olan kesimlerde ürer. Üreme dışındaki yayılış, Güney Amerika ve Afrika’nın güneyindeki denizlere ulaşır. Bu üreme kuşağı, kuşun bütün yıl aynı kuzey alanlarında yaşadığı anlamına gelmez.
Türkiye'deki Durumu
OSME’nin Ocak 2025 tarihli bölge listesi, Uzun Kuyruklu Korsanmartı’yı Türkiye’de rastlantısal görülen bir tür olarak ele alır. Listede Mersin’de Aralık 2009’da iki kuş bildirildiği yazılıdır. Bu kayıt, Türkiye’de her kış aynı sayıda kuş bulunduğunu veya burada ürediğini göstermez. Bölge listesi İran, Irak ve bazı Arap Yarımadası ülkelerinde de seyrek ve rastlantısal kayıtlar verir; bunları birbirine bağlayan kesin bir Türkiye göç rotası göstermez.
Göç Yolculuğu
Svalbard ve Kuzeydoğu Grönland’da 2010–2011 yazlarında başlatılan çalışmada, ışık kaydeden cihaz takılan 15 kuştan sekizinin göç verisi kullanılabildi. Bu sekiz kuş Güney Yarımküre’de kışladı: beşi Afrika’nın güneybatı kıyıları açıklarında, üçü daha güneyde, Hint Okyanusu’nun güneybatısına uzanan alanlarda kaldı. Aynı örneklemde kuzeye dönüş yolu, güneye gidiş yolundan genellikle daha batıdaydı. Sonuç, izlenen Arktik kuşların yolculuğunu açıklar; Türkiye’deki bir konuğun aynı rotayı izlediği bilinmez.
Beslenme & Diyet
Ne Yer?
Tundrada lemming ve tarla faresi gibi küçük kemirgenleri yer. Küçük kuşları ve yavrularını, böcekleri ve meyveleri de alabilir. Denizde balık ve küçük omurgasızlardan yararlanır; yüzeydeki ölü balıklar ve başka artıklar da besin olabilir. Beslenmesi yalnız başka kuşlardan av çalmaya dayanmaz.
Kanada’nın Ellesmere Adası’ndaki Hazen Gölü çevresinde 1966’da toplanan 242 taze kusmuk topağının yüzde 90,1’inde lemming kalıntısı bulundu. Topak, kuşun sindiremediği kemik ve benzeri parçaları ağızdan çıkardığı küçük birikimdir. Bu oran, yenilen toplam besinin ağırlıkça yüzde 90,1’inin lemming olduğunu söylemez; lemming kalıntısı bulunan örneklerin sıklığını gösterir.
Nasıl Avlanır?
Kemirgen ararken rüzgâra karşı havada asılı durabilir veya bir yükseltiden çevreyi gözetleyebilir. Kemirgen yuvalarının yakınında da bekler. Denizde yüzeyden besin kapar; zaman zaman başka deniz kuşlarını kovalayıp taşıdıkları avı bırakmaya zorlar.
İlginç Bilgiler
## Işıktan Hesaplanan Yolculuk Işık kayıtları, kuşun her anki yerini GPS gibi göstermez. Svalbard ve Kuzeydoğu Grönland’dan izlenen sekiz kuş için 2013’te yayımlanan araştırmada, güneşin doğuş ve batış zamanlarından konum hesaplandı; hesaplanamayan yol kesimleri tahminle tamamlandı. Yıllık yolun ortalaması, konaklama alanlarındaki hareketler dahil 48.322 kilometre olarak verildi. Bu, kesintisiz tek uçuş mesafesi veya bütün türün değişmez rotası değildir. Özellikle kutup gündüzü ve gece-gündüz eşitliği çevresindeki konum belirsizliği, haritadaki çizginin kuşun geçtiği her noktayı kesin gösterdiği düşüncesine karşı önemlidir. ## Yıllar Sonra Tanınan Kuş Halkalama, aynı kuşun yıllar sonra yeniden tanınmasını sağlar. Kanada’nın Alert bölgesinde 1987’de erişkin olarak halkalanan bir Uzun Kuyruklu Korsanmartı, 2008 yazında yeniden yakalandı. Araştırmacılar bunun kuşun en az 22 yaşında olduğunu gösterdiğini yazdı; bu bir bireyin belgelenmiş alt yaş sınırıdır, türün ortalama ömrü değildir. Aynı çalışmanın 1998–2008 sağkalım analizi 336 erişkine dayanıyordu. Kuşların çoğu askerî üssün atık su çıkışındaki beslenme alanında yakalandığından, buradaki besin koşulları bütün doğal üreme alanlarını temsil etmez. Yazarlar da yerel sağkalım tahminlerinin tüm üreme kuşağına doğrudan uygulanamayacağını belirtir. ## İzlanda’daki Seyrek Yuvalar İzlanda’nın resmî doğa enstitüsü, kuzey İzlanda’da ilk doğrulanmış yuvayı 2003’e tarihler ve daha sonra yılda bir–üç üreme bölgesi bildirildiğini belirtir. Bunların hepsinde her yıl yuva doğrulandığı söylenmez. Mart 2025’te güncellenen hesapta tür, İzlanda için çok seyrek bir üreyici olarak tanımlanır; ana Arktik üreme kuşağındaki geniş yayılışın yanında, adadaki bu küçük yerel durum ayrıca ayırt edilir.
Küt Kuyruklu Korsanmartı
Stercorarius pomarinus
Ses Kayıtları
Ses kayıtları aranıyor...
Bilimsel Tanım & Morfoloji
Hızlı Tanı
Küt Kuyruklu Korsanmartı, dolgun gövdeli, kalın başlı ve güçlü, ucu kancalı gagası olan bir deniz kuşudur. Üreme giysili erişkinin kuyruk ortasındaki iki tüyü bükülerek kaşık biçiminde genişler. Bu belirgin erişkin yapısını her yaştaki kuşta aramamak gerekir.
Küt Kuyruklu Korsanmartı, Pomarine Jaeger ve Stercorarius pomarinus aynı türdür. Britanya kaynaklarındaki Pomarine Skua adı da bu kuşa aittir. İncelenen AviList v2025b’de alt tür ayırımı yapılmaz. Korsanmartı ile Uzun Kuyruklu Korsanmartı ise farklı türlerdir; benzer adlar, aynı kuşun uzun ve kısa kuyruklu yaş evreleri anlamına gelmez.
Genel Görünüm ve Duruş
Açık renkli erişkinin üst tarafı kahverengi, altı beyazdır. Siyah başlık, sarıya çalan yanaklar ve göğüsteki kahverengi kuşak dikkat çekebilir. Koyu görünüşlü kuşta ise gövde bütünüyle kahverengidir; boğaz ve boyun yanları da koyu görünür. Bu açık ve koyu biçimler aynı türün görünüşleridir; iki ayrı tür veya doğrudan erkek-dişi giysileri değildir.
Erişkinlerin hepsi açık ve koyu iki uç görünüşe sığmaz. Ara görünüşlü bireylerde koyu gövdeye daha açık karın, baş ve boyun eşlik edebilir. Kanattaki beyaz alanlar koyu kuşta da vardır; yalnız daha az belirgin olabilir. Koyu gövde üzerindeki bu kanat işaretini, açık renkli erişkinin beyaz karnından ayrı değerlendirmek gerekir.
Üreme dönemi dışındaki erişkinde orta kuyruk tüyleri daha kısa ve daha az bükülmüş olabilir ya da bu belirgin uzantılar bulunmayabilir. Yeni Zelanda uzman hesabı, güney yarımkürenin yazında bu tüylerin kaybının erişkinle gencin ayrımını zorlaştırdığını belirtir. Kuyruğu eksik bir kuşun yaşı bu nedenle yalnız bu özellikten çıkarılamaz.
Erkek, Dişi ve Genç Kuşlar
Spitsbergen’de 1967–1969’da toplanan 12 örneği inceleyen araştırmacı, erkeklerle dişiler arasındaki renk farkının değişmez olmadığını ve eşey ölçütü olarak kullanılamayacağını belirtti. Örneklerin beşi erkek, yedisi dişiydi; yaşa bağlı tüy farkları da bu karşılaştırmaya karışıyordu. Bu nedenle daha beyaz karınlı bir kuşa yalnız bu özelliği nedeniyle erkek denmez.
Gençte kanat altı ve kuyruk altı örtü tüyleri açık-koyu enine çizgilidir. Dolgun gövde, geniş kanatlar ve kalın gaga bu yaşta da yararlıdır. Erişkinin kaşık biçimindeki kuyruğunu beklemek, genç bir kuşun gözden kaçmasına yol açabilir.
Uçuşta Görünüm
Uçuşu genellikle doğrudandır; Korsanmartıya göre daha ağır ve yavaş görünür, daha az süzülür. Havada bu ağır görünüşü seçerken gövdenin ön kısmının dolgunluğuna da bakılır. Böylece kuyruk tüyü görülmese bile kuşun uçuşu ve gövde yapısı birlikte değerlendirilebilir.
Dış kanattaki geniş beyaz alan hem üstten hem alttan seçilebilir. Bazı gençlerde, uzun dış uçuş tüylerindeki açıklığa kanat bileği yakınındaki ikinci açık alan eşlik eder; çift beyaz işaret izlenimi doğar. Bu yardımcı işaret her bireyde aynı güçte görünmez.
Ses ve Davranış
Üreme alanındaki sınır anlaşmazlıklarında art arda gelen yüksek, genizden çağrılar çıkarır. Alarm sesi daha kalın ve serttir. Üreme alanından uzakta ise genellikle sessizdir. Denizde bir kuştan ses duyulmaması bu yüzden şaşırtıcı değildir; gündüz deniz gözlemiyle tundradaki alan savunması aynı ses davranışını göstermez.
Kuzey Amerika uzman anlatımında kur sırasında iki eşin karşı karşıya durup kanatlarını titrettiği ve seslendiği belirtilir. Erkek dişiye besin sunabilir. Yuva alanını başka korsanmartılara karşı savunur. Bu davranışlar, denizde başka kuşların avını ele geçirmek için yaptığı kovalamacadan farklıdır; aynı güçlü kuş, üremede eşle iletişim ve alan koruma davranışı da gösterir.
Yuva açık tundrada hafif yüksekçe zemindeki sığ çukurdur; iki eş yapımına katılır ve az miktarda bitkiyle döşeyebilir. BTO’nun tür derlemesi tipik iki yumurta, iki eşin paylaştığı 25–27 günlük kuluçka ve 31–32 günde ilk uçuş bildirir. Bu değerler Türkiye’de ölçülmüş üreme süreleri değildir. Yumurtalı ya da yavrulu alanlarda kuşları yuvadan uzaklaştırmadan gözlem yapılmalıdır.
Karıştırılabilecek Türler
Korsanmartı (Stercorarius parasiticus; Parasitic Jaeger) daha hafif yapılıdır. Üreme giysili erişkinin uzamış orta kuyruk tüyleri sivri uçludur; kaşık gibi genişlemez. Onun da açık ve koyu görünümleri bulunur. Açık biçimde gövde altı büyük ölçüde beyaz, göğüs kuşağı çoğu Küt Kuyruklu Korsanmartıdakinden daha silik olabilir. Dolayısıyla yalnız koyu veya açık kahverengi görmek yerine kuyruk uçlarıyla gövdenin ağırlığı karşılaştırılır.
Uzun Kuyruklu Korsanmartı (Stercorarius longicaudus; Long-tailed Jaeger) daha ince kanatlı, daha az dolgun karınlı ve zarif görünür. Gagası görece kısa ve kalındır. Üreme giysili erişkinin çok uzun, dar kuyruk tüyleri yumuşak uçuşta dalgalanabilir; gövdenin alt arka kısmı gri olabilir. Bu uzun erişkin kuyruğu bulunmayan gençte türün adı tanı yerine geçmez. Gövde, kanat ve gaga oranlarını birlikte karşılaştırmak gerekir.
Habitat & Dağılım
Üreme Alanı
Üreme ortamı ağaçsız, açık tundradır. Alaska’nın Barrow çevresinde 1957 ve 1958’de kuşlar görülmesine karşın üreme olmadı. Saha araştırmacısı bu yıllarda alan savunması ve kur da gözlemedi; 1959’da ise birkaç çiftin kalıp ürediğini bildirdi. Bu bölgesel izleme, aynı tundra parçasının her yıl aynı biçimde kullanılmadığını gösterir. Alaska’nın Barrow çevresinde 1956 ve 1960’ı karşılaştıran saha araştırmasında, bataklık tundrayla daha iyi süzülen topraklı tundra parçaları birlikte kullanıldı. 1956’da bataklık alana erken yerleşim daha belirginken 1960’ta aynı ayrım görülmedi. Araştırmacı bunu besin koşullarıyla tartıştı, fakat 1956 için doğrudan aynı besin ölçümünün bulunmadığını da belirtti.
Yuva Yeri
Kuzey Amerika uzman hesabında yuva çukuru açık tundranın hafif yüksekçe zeminindedir.
Günlük Alan Kullanımı
Yılın büyük bölümünde denizleri kullanır. Kuzey Amerika uzman hesabında kıta sahanlığı üzerindeki sular, akıntıların birleştiği sınırlar ve dipten yükselen suların besin topladığı yerler vurgulanır. Bunlar her zaman kara görülmeyecek kadar uzak derin okyanuslar değildir. Kuşun besin aradığı su parçası, kıyıya uzaklığından başka akıntı ve besin koşullarıyla da ilişkilidir.
Dünya Yayılışı
Kuzey Kutbu çevresinin yüksek enlemlerindeki tundralarda ürer. Rusya’nın kuzeybatısından kuzeydoğusuna, bazı kutup adalarına, Alaska’nın kuzey ve güneybatısına, Kanada’nın kutupsal kesimlerinden Baffin Adası’na uzanan alanlar bu yayılışın parçalarıdır. Üreme dışı dönemde dünyanın ılıman ve tropik kıyı sularıyla açık denizlerine yayılır. Böylece yazın karadaki üreme alanıyla yılın kalanında kullanılan denizler çok farklı coğrafyalardır.
Türkiye'deki Durumu
OSME’nin Ağustos 2024 listesi, Türkiye için muhtemelen düzenli fakat az sayıda geçen bir kuş değerlendirmesini aktarır. Bu ifade kesin sayılmış bir Türkiye nüfusu değildir; derleme aynı zamanda bölgedeki göç yollarının belirsizliğini belirtir. OSME, Hazar çevresinden ve bölgenin içlerinden geçişlere de değinir. Dolayısıyla bütün yolculukları yalnız kıyı boyunca çizmek de, Türkiye’deki her gözlem noktasını üreme alanı gibi göstermek de doğru olmaz.
Göç Yolculuğu
Britanya ve İrlanda’yı anlatan güncel BTO hesabında geçiş kayıtları sonbaharda, ağustos–kasım arasında, ilkbahardaki mayıs geçişinden daha çoktur. Erişkinlerin sonbahar geçişi genellikle gençlerden önce doruğa çıkar. İlkbaharda İrlanda’nın güney kıyısı ve İskoçya’nın kuzeybatısından bildirimler öne çıkar. Bu, o kıyılardaki gözlem düzenidir; aynı aylar Türkiye için ölçülmüş bir geçiş takvimi değildir.
Beslenme & Diyet
Ne Yer?
Spitsbergen’de 1967–1969’da toplanan kuşlardan dokuzunun midesi incelendi. Üçü boştu; dört midede balık kalıntısı, birinde küçük kuş kalıntısı bulundu. Az miktarda bitki kalıntısı da kaydedildi. Bunlar birkaç örneğin o sıradaki içeriğidir; türün yıllık beslenmesinin yüzdelerini vermez. Kategoriler aynı midede birlikte bulunabildiğinden sayıları birbirinden bağımsız öğünler gibi toplamak da doğru değildir.
Nasıl Avlanır?
Kar örtüsü eridikten sonra tundradaki küçük yükseltilerden çevreyi tarar; gördüğü ava koşar veya uçar. Üreme döneminde özellikle lemming denen küçük kemirgenleri yakalar. Denizde martı, sumru ve başka deniz kuşlarını takip ederek avlarını bırakmalarını sağlayabilir. Bu takiplerde küçük korsanmartıların kıvrak manevralarına göre daha çok gücünü kullanır. Beslenme biçimi, karadaki doğrudan avcılıkla denizde başka bir kuşun avını ele geçirme arasında değişir.
İlginç Bilgiler
## Av Azalınca Yavru Başarısı Alaska’nın Barrow çevresinde 1971 sezonunu inceleyen Custer ve Pitelka, yavru başarısının düşüklüğünü lemminglerin aniden azalmasıyla açıkladı. Araştırmanın yavru izleme bölümünde 26 yuvadan 44 yavru vardı. Yazarların açıklaması, o sezonun besin koşullarıyla ilgiliydi; lemming sayısını deneyle değiştirip sonucu sınadıkları anlamına gelmez. Bir yılın düşük başarısı da bütün üreme alanlarında her yıl aynı sonucun yaşandığını göstermez. ## Geçici Alan Savunması Alaska Cape Sabine’deki 1959 gözlemlerinde, haziran sonu ve temmuz başında batıya doğru geçen kuşlar kısa süreli alan savunmaya başladı. Gece sulak tundrada 50–60 kuşluk gruplar dinleniyordu; daha sonra geçiş sona erdi. William J. Maher, bu kuşların bir bölümünü o yıl orada üremeyen geçiciler olarak değerlendirdi. Bu örnekte yerde dinlenmek veya alan savunmak, tek başına yuvada yumurta bulunduğu anlamına gelmiyordu. ## Beyaz Alanları Göstermek Cornell’in uzman hesabı, kuşların yerde kanatlarını kaldırarak beyaz dış kanat alanlarını gösterdiğini anlatır. Bu duruş hem alana giren başka kuşa karşı tehditte hem de eşe kur yaparken kullanılır. Aynı hareketin anlamı, karşıdaki kuşa ve davranışın devamına göre değişir; yalnız kanatlarını kaldırmış tek bir görüntü iki durumu ayıramaz. ## Yazın Kuzeydeki Üremeyen Kuşlar Spitsbergen’deki 1967–1969 incelemesinde erişkin giysisine tam ulaşmamış kuşlar yazın kuzeyde görüldü. İncelenen 12 örneğin 11’i böyle ara giysilerde, biri tam erişkin giysisindeydi; hepsi üremeyen kuş olarak değerlendirildi. Araştırmacı kesin yaş sırasının daha çok örnekle sınanması gerektiğini vurguladı. Bu bulgular, erişkin görünüşün tamamlanmasını ve üremeyi aynı olay saymamak gerektiğini gösterir; tam erişkin giysili bir kuş da o yaz üremiyor olabilir.
